NIEUW: Blog reclamevrij maken?
MIJN ARTIKELS
DUIVENDAGBOEK
HIER VIND U MIJN VERHALEN OVER VROEGER, OVER DE ACTUALITEIT, BEDENKINGEN, HET WEL EN WEE VAN MIJN DUIVEN ( Reeds geplaatst in de duivenbode-de vrije duif)
26-12-2006
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 2
5 december 2005
Op het ogenblik dat ik deze regels schrijf zijn mijn kweekduiven gekoppeld, 18 koppels in totaal, en het was met een beetje angst in het hart, want voor de derde keer op rij veranderden mijn kweekduiven van hok! En bovendien werden er een aantal jonge onervaren kweekduiven ingeschakeld. Volgens mij moet een duiver toch een paar maanden op zijn nieuwe hok vertoeven om een beetje bakvast te zijn. Voor de duivinnen stelt zich dat probleem veel minder, die volgen toch meestal de duiver naar zijn nestbak. Het koppelen zelf gebeurt bij mij heel simpel. Alle koppels worden opgesloten, waarbij er vooral opgelet word dat er geen vechtpartijen ontstaan, de probleemkoppels worden gescheiden en halfbak gezet en meestal is na een nachtje overleg tussen beide partijen, het ijs gesmolten. Vervolgens laat ik elk koppel een uur uit (ik laat het licht ’s nachts branden, want het duurt toch 18 uur eer iedereen aan de beurt is gekomen) waarbij de voederbak steeds gevuld is en zodoende leren de duivinnen de weg op het hok kennen. ’s Anderendaags laat ik 2 koppels uit per uur, enzovoort en na een dag of vier heb ik het zo ver gebracht dat ik de ene helft ’s morgens uit laat en de andere helft ’s namiddags. Telkenjare hoor ik verhalen van bebloede koppen en duivinnen die bijna vermoord werden. Ik heb dat probleem niet, ze krijgen gewoon de kans niet! Ik schrijf graag en ik lees ook graag wat anderen schrijven en als het goed is moet men dat durven zeggen, want... het is moeilijker dan men denkt. En zo las ik in "duifke lacht" van de hand van dierenarts Christophe Arnoult een zeer goed artikel, heel goed gefundeerd, over de vogelgriep. Belangrijk om te onthouden is vooral de wetenschap dat de vogelgriep geen nieuwe ziekte is. DIE HEEFT STEEDS BESTAAN! Belangrijk is ook dat hij stelt dat het gevaar voor de mens te reduceren is, als bijna onbestaande, want sedert het begin van de crisis in 1999 in Hong Kong noteerde men 62 sterfgevallen op 2 jaar tijd en dat voor een werelddeel met een bevolking van bijna 2 miljard!! Dus als men in de media uitbazuint - zoals verleden week - naar aanleiding van een paar nieuwe gevallen in Indonesië, "VOGELGRIEP RUKT OP", dat men eerst efkens nadenkt... Actueel komt er beweging in het dossier want in Nederland spreekt minister Veerman van het afschaffen van de afschermplicht per 1 januari 2006. Laat ons hopen! Diezelfde minister beweert ook het inenten van hobbydieren te zullen blijven verdedigen. En nu sla ik mijn duivendagboek open en ik lees: vrijdag 19 maart 2004 Ik voel mij min of meer verwant aan Ludo Geerts en ik heb zijn rubriek in de duivenkrant "van mensen, duiven en dingen" altijd graag gelezen! Ook zijn raadgevingen. En één ervan was: "KWEEK IN DE ZOMER UIT UW BESTE, IN DICHTE INTEELT, ALS WAARBORG OP DE TOEKOMST". En dat is heel juist! Op de foto ziet u de goede bonte duivin van 1996 (met haar was ik eerste kampioen jonge duiven in de "nieuwe colibrie".) Zij is een dochter van mijn asduif 306/94 die als jong 18 prijzen vloog met drie eerste! Haar gemaal is de "19", haar halfbroer die eveneens 18 prijzen won als jong. Met andere woorden: de appel valt niet ver van de boom... Vandaag heeft ze haar eerste eitje gelegd... Duivengeluk te Dudzele... Prachtig toch? GEHEIMEN... Voor mij ligt het boekje van Jan Aerts "een halve eeuw met duiven". Het boekje is meer dan 20 jaar oud en ik heb het verschillende keren herlezen! Ik voel mij trouwens een beetje Jan Aerts, omdat ik ook uit de doeken wil doen, "hoe het groeide" maar... efkens geduld, beste lezer, dat kan niet in één aflevering, bovendien ben ik niet zo goed als Jan Aerts "zoals die schrijven kon!". Ik heb enorm veel gelezen over duiven, veel theorie en ook veel nonsens, in reportages van kampioenen die naast de kwestie spraken, vooral de tijd van "het smouten" (je weet wel... duiven prepareren met cortisone zalf) was een huichelachtige tijd! Ik heb ooit, speciaal gaan kijken toen een groot (?) kampioen zijn duiven liet vliegen. Veertig jonge duivers toerden daar rond, midden augustus, en geen enkele, maar dan ook geen enkele, was ook maar één pen gevallen! Toen is mijne frank gevallen en begreep ik waarom tegen die mannen niet te spelen was. Ik heb het allemaal veel te laat geweten, wegens een rotsvast geloof in de goede duif, maar in de loop der jaren heb ik daar vaak aan getwijfeld. Er waren (en er zijn) nog altijd van die straffe gasten die alles proberen en er op die manier in slagen om zodoende een tijdje uw centen af te spelen! Er zijn op die manier veel goede duiven verprutst! Zeker weten! Ik heb dus veel theorie geslikt, vleugeltheorieën, ogentheorieën... met meetlatten bezig geweest en met een loupe de ogen bekeken, tot ik er bijna scheel op keek! En bij momenten dacht ik echt dat ik het gevonden had! (ocharme) Och ja, het heeft mij bezig gehouden (er zijn wel meer nutteloze tijdverdrijven, zoals een nutteloze hengeldag aan de waterkant - heb ik ook veel gedaan) maar al die zaken kan je vergeten als je met uw mand op stap gaat, dan kan je uw meetlat thuislaten, want x-aantal tijd nadien rekent de computer de hoogste snelheid per minuut uit. ONVERBIDDELIJK! Vroeger ging dat met behulp van tabellen, opgesteld door jezuïeten, maar het resultaat blijft vroeger en nu, HET ZELFDE. Ik heb dat ook nog gedaan, uitslagen gemaakt, met behulp van die tabellen! Ik bezit trouwens die boekjes nog die je daarvoor nodig had (ik zal ze eens wegschenken aan een of ander verzamelaar!) "de aanwijzer" & "de vereenvoudigde snelheidswijzer" van en door, een zekere A. Deleersnijder. Met de aanwijzer kon je door een enkele aftrekking de zuivere winst of verlies berekenen, van de constateur waarvan de gang 73 uren en het verschil 18 minuten niet overtrof! Ganse zondagnamiddagen, soms tot ’s avonds laat, heb ik daarop gezwoegd voor die paar franken drinkgeld! Ik heb gans die evolutie mee gemaakt! Mijn leermeester Cyriel Decoster sprak van een revolutie toen hij voor de eerste keer de duivenuitslag gemaakt had met behulp van een elektronische rekenmachine (1972). Het is allemaal op relatief korte tijd, veel veranderd, en toch zijn er zaken die geregeld terug de kop opsteken, ja soms dingen die nu het etiket "nieuw" opgeplakt krijgen en die jaren geleden heel normaal waren. Zo gaat het ook met alternatieve geneeswijzen, nu iedereen begint te beseffen dat antibiotica meer kwaad dan goed doet! Zaken als "sulferblomme" (zwavelbloem) en vliersiroop komen terug in de mode! Enige tijd geleden las ik in "de duif", in een artikel van "Gerry" over een recept van duivensoep (niet te verwarren met soep van krabbers die geen prijs kunnen vliegen), en deze week dook dit recept opnieuw op in dezelfde krant onder een andere variante. Maar, beste lezer, het principe is altijd het zelfde, het is een combinatie van aluin, look, suiker, ajuin en lugol. Toen ik deze artikelen reeks begon zei ik, dat ik eerst mijn duivenloopbaan zou vertellen, over de hoogtes en laagtes, en ik had ergens een schema, een leiddraad in mijn hoofd, waarvan ik vandaag serieus aan het afwijken ben (is niet zo erg, volgende week neem ik gewoon de draad weer op) en dat zal waarschijnlijk nog gebeuren! Terug naar de duivensoep, waar ik een leuke anekdote kan over vertellen, die ook bewijst hoe oud dat recept wel is en tevens ben ik ook beschaamd om het te vertellen omdat ik er toen serieus ben in geluisd! Rond de jaren 65-67 stond er in "duifke lacht" iedere week een rubriek "hier wint u misschien 1000 fr" en daarin stonden wetenswaardigheden ingezonden door lezers en soms was dat heel interessant. Op een keer verklapte een oude melker zijn recept om duiven gezond te houden. Recept dat hij zelf had van een kippenkweker! Dat origineel recept ziet er zo uit: je kookt 3 liter water met een kilo ajuin & een kilo look gedurende een half uur. Je voegt er 2 kilo kandijsuiker aan toe en laat nog efkens doorkoken (om de suiker op te lossen) laten afkoelen en uitpersen (de pulp) het bekomen vocht opnieuw aan de kook brengen met 200 gr witte gezuiverde aluin (te bekomen bij apotheker) en 20 min laten koken, opnieuw laten afkoelen en 3 à 4 koffielepels lugoloplossing toevoegen en klaar is kees! Van die op flessen gedane drank mag je een soeplepel toedienen per 30 duiven op het eten of in het drinken. Ik, aan de slag en de drank werd toegediend zonder spectaculaire resultaten. Ik zal er maar onmiddellijk aan toevoegen dat het goedje goed werkt bij ziekte maar de forme weinig beïnvloedt, het is ook alleen bedoeld om te geven in het begin van de week, bovendien werd ik het brouwen verboden door ons moeder omdat gans haar "kot" er dagen lang naar stonk! En stinken doet het, dat kan ik jullie verzekeren! Maar goed, zo is de drank in onbruik geraakt! Tien jaar later las ik regelmatig in de duivenpers een advertentie waarbij een melker wegens stopzetting van onze sport bereid was om ons zijn geheim te verklappen. Op een keer werd de nieuwsgierigheid mij te machtig en belde ik die gast op. Die zei me dat ik moest langs komen, want dat hij alles wat nodig was, voor succes, uitgebreid moest tonen! Die kerel woonde in Boutersem en dat was niet tegen de deur en we besloten, er een uitstap van te maken, op een zondagnamiddag. Dus mijn broer en ik en mijn ma togen naar Boutersem, waarom onze pa niet mee was herinner ik mij niet meer, maar goed, we werden daar goed ontvangen dat was het probleem niet, de problemen begonnen pas toen we over het geheim begonnen! Voor hij iets loste moest er 5000 fr op tafel gelegd worden en dat was in die tijd veel geld, nog een geluk dat ons moeder altijd veel geld op zak had, voor het geval... Je weet maar nooit... Dus zij kon fungeren als geldschieter en we zouden haar later wel terugbetalen. Ik moet ook nog zeggen dat er een pak uitslagen op tafel gelegd werd waarop onze gastheer telkenmale, de eerste, de twee eerste, enz won! Dus daarna kwam de aap uit de mouw. Hij kwam af met 2 verschillende versies van zijn product. Een emmer van 10 liter met een dikke, stijve siroop en een pot van 5 kg poeder, de siroop was voor de fond en het poeder was voor de vitesse! De eerste keer kregen wij dat gratis, maar de volgende keren moest het betaald worden, maar dat kostte niet zo veel (ongeveer 30 fr per kilo). Bovendien kon je dat overal krijgen want het ging over doodgewone glucose!!!!!! Die dikke stroop werd als volgt toegediend: de benodigde siroop voor een week werd in een emmertje onder water gezet en dagelijks kregen de duiven het afgietsel en op het einde van de week was het goedje volledig op gelost! Je mag stellen dat elke duif toch wekelijks 15 gram naar binnen speelde. En vroeg ik "is dat nu alles?" Nee, het was dus niet alles! "Neem een blad papier en schrijf het recept op om je duiven gezond te houden" Ok! En wat gebeurde er? Hij las mij letterlijk de tekst voor uit "duifke lacht" "hier wint u misschien 1000 fr". Ik was er wel 5000 kwijt!!!! Ik dus terug aan de slag, stinken of niet, er werd gebrouwd en men gelooft het of gelooft het niet, maar in die jaren hebben wij zeer sterk gespeeld. Ik moet er wel bij zeggen dat die gewiekste kerel uit Boutersem nog dennenthee aan het recept had toegevoegd en dat wij op de inkorvingsdag elke duif een gisttablet moesten opsteken! Soms gebruik ik die siroop nog, maar in de loop der tijden heb ik het recept aangepast naar eigen inzicht, de dennenthee is vervangen door colombine of natural thee wegens forme-bevorderend en ik durf een heel pak gebruiken dat ik toevoeg op het einde van de kooktijd en dan een ganse nacht laat trekken! Zo bekom ik een straf aftreksel, de look is ook weg gelaten omdat je nu overal lookpoeder kunt kopen en ik denk dat dat beter is??? Trouwens al dat gedoe met thee & aftreksels vind ik nogal omslachtig! Ik heb een elektrische koffiemolen en daarin maal ik mijn kruiden en thee tot poeder fijn en geef het rechtstreeks op het eten dat bevochtigd wordt met een of andere olie. Heel, heel simpel. Dat was het voor deze week, beste lezers, volgende week vertel ik verder uit mijn jeugd en over "de oude geschelpten". Tot dan. 

26-12-2006 om 00:00 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WELKOM IN MIJN DUIVENDAGBOEK

Aan deze pagina moet nog gewerkt worden.Het hangt af van mijn tijd hoeveel reeds verschenen artikels al geplaatst zijn

Het eerste artikel staat reeds in de hoofdpagina en blijft daar voorlopig ook , ter kennismaking

26-12-2006 om 08:32 geschreven door R.C.


10-01-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 3 - DE OUDE GESCHELPTEN-
Klik op de afbeelding om de link te volgen

JUNI 2004

De “oude geschelpten “

Na vorige week efkens op een zijspoor gereden te hebben , keren we nu terug naar 1954, 50 jaar geleden !

We hadden het niet breed in die tijd.Aan eten was er geen gebrek, er was altijd wel een zelfgekweekt konijn of kieken met patatten of groente uit den hof.

En eens in het jaar was het echt kermis, toen ons zelfgekweekt varken het tijdelijke met het eeuwige moest verwisselen.Varkentje dat gekweekt was met brood dat grootvader (langs moederskant) elke maandag meebracht , met de fiets van Brugge. Dat brood werd, beetje bij beetje, rond gehaald ,bij mensen die het zich konden permitteren om iets weg te gooien !

Grootvader had zodoende zijn vaste toer,( ik ben vele malen met hem mee geweest ),op de st anna parochie, “de verloren hoek “ zoals het in de volksmond heette, en ik denk dat daar de wortels liggen van mijn sociale ingesteldheid, want het was daar niet ver vandaan dat Achiel Vanacker ( Onlangs nog door de lezers van het “Brugs Handelsblad verkozen tot Bruggeling van de eeuw )was opgegroeid, en zijn naam werd daar, toen ,en nu nog , met heel veel eerbied uitgesproken !

Een deel van het brood werd door “Alex Tierenteyn “ gehouden voor eigen gebruik, want op het kleine stadskoertje van amper een paar vierkante meter groot, kweekte hij ook nog konijnen en …… op de zolder had hij , hoe kan men het raden, jawel ! DUIVEN, en zo keren wij terug naar Dudzele

Zoals ik al zei : aan eten was er geen gebrek, maar voor luxe was er geen geld, en alles werd herbruikt, niets ging er verloren ! En ik had nog geluk dat ik de oudste was, want de broertjes

die na mij kwamen werden opgezadeld met de “afdragertjes “ Immers de kleren waar ik om de haverklap uit gegroeid was gingen niet verloren.Of wat dacht je,?!

In die context kan de lezer zich best voorstellen dat er op het duivenzolderke geen plaats was voor kampioenen a la Frank Van De Broucke (alhoewel ik wel bewondering heb voor het feit dat hij van zeer ver is terug gekomen !!! )

Maar goed.Het ging niet zo goed met de duiven in die tijd, want ik herinner mij dat vader vaak zat te sakkeren omdat hij elke week na zijn broer “pakte” die een paar honderd meter verder woonde. “Menten geeft iets, dat is zeker ! “ zat hij te grollen naast onze leuvense stoof

Met Menten bedoelde hij zijn oudste broer, nonkel Firmin, mijn peter !

Tussen die 2 broers zat er een verschil van één generatie, immers , mijn pa moest peter zijn van een van de kinderen van Firmin en hij was zelf nog maar 12 jaar oud !

Ik herinner mij heel goed, dat zij (Firmin& Ghislaine & Maurits - het petekind - ) telkenjare

kwamen “nieuwjaren “ en dat Maurits steevast een duivenjong meebracht als nieuwjaarsgeschenk voor zijn peter en dat mijn vader telkens in de hoogste hemel was met de nieuwe aanwinst.

Zij zaten dan te kaarten tot een gat in de nacht, in het gezelschapvan een doos “lukken “ en een fles jenever en ik lag in de aangrenzende slaapkamer te luisteren naar het gevloek & het geruzie, dat blijkbaar bij het kaartspel hoorde en ons moeder moest eigenlijk niet verwonderd zijn , dat ik ’s anderendaags ook dergelijke krachttermen durfde hanteren ! zoals

“ godverhemelstegodverdomme “(ineens uit te spreken ! )Ik herinner mij ook vaders absoluut

strafste krachtterm die alleen gebezigd werd als alles goed fout liep of als hij bvb op zijn vingers sloeg, onder het timmeren, dan weerklonk bovenvermelde vloek gevolgd door

“ kruisenagel ! “ en als moeder dat hoorde zei ze altijd “maar Jerome, zo vloeken ! zijt ge nie beschaamd ! “

Het gesakker werd er niet minder op toen altijd bleek dat het verafgode duivenjong “van naast het nest” bleek te zijn , althans volgens vader. Feit is dat, de aanwinsten, weinig of geen prijs vlogen !

En ons moeder zei dan, dat het toch niet schoon was van Firmin om zijn eigen broer zo te bedriegen !

In tegenstelling tot het naburige Lissewege was Dudzele een rijk dorp .Veel grote boeren en veel middenstanders en weinig “werkvolk” en in Lissewege was het juist andersom !

Het gebeurde vaak dat vader bij de boeren of de middenstand ergens een karweitje deed (zwartwerk bestond toen nog niet ) en daar iets voor terug kreeg , meestal in natura,

En op een keer heeft hij Cyriel Decoster, zijn maat, een plezier gedaan ! En toen Cyriel zijn “schuld” vroeg zei vader “ ge moet me eens een jong geven uit uw” koesse “ ! “ ( met” koesse “ word bedoeld “kousen “, een duif met pluimen op de poten die precies kousen aan heeft )

De “koesse “ was geen katje om zonder handschoenen aan te pakken en het jong was deze keer niet van “naast het nest “ want ……….

Toen kwam mijn “plechtige communie “ Ik schrijf mei 1959 ,

Er was geen sprake van om, omwille van dit evenement, niet met duiven te spelen ,en dus korfde vader de “geschelpten “ in voor breteuil (192 km ) Het jong van de “koesse “ was ondertussen een prachtige, ferm uit de kluiten gewassen ,duiver geworden !

’S anderendaags waren de duiven wat later los wegens “brandsmoor” (mist) en bovendien was de schrale oostenwind fel aangewakkerd bij zoverre dat de eerste duiven slechts een snelheid haalden van amper 800 m per minuut !

En wie dacht je die de eerste won met 5 min vooruit ? juist ! de “geschelpten “

Ik zal die dag nooit vergeten en het schrijven van dit artikel brengt mij alles weer terug voor de geest, ook de drama ’s in het leven van mijn vader ,waarvan ik mij toen niet bewust was, ook omdat veel voor mij verborgen werd !

Het was zo ,dat het lang geleden was dat ik vader zo content gezien had. Ik stond er toen niet bij stil dat het nog maar 3 jaar geleden was dat zijn moeder overleden was. Mijn “metje “ (zij gaf mijn pa soms wat extra drinkgeld voor zijn duiven en hij kon dat goed gebruiken )

Het was voor mij ook de eerste keer dat ik het wij –gevoel tussen vader & zoon ervoer;Ik was trouwens de “soigneur “ en deelde mee in het succes !

Toen zij (nonkel Firmin en vader ) veel te laat van het duivenlokaal terugkeerden ,( voor de feestmaaltijd , konijn ,en’s avonds ”hors d’oeuvre “ de klassieke menu voor feesten in die tijd ) de overwinning moest ook daar gevierd worden , vergaten de vrouwen zelfs te “reclameren “ wegens een dag die nooit nog stuk kon !

Tewijl mijn peter op onze koer, zomaar op de grond, met een afgedankt sinaasappelbakje onder zijn hoofd, als hoofdkussen, in het zonnetje,zijn roes lag uit te slapen ben ik stilletjes naar het duivenzolderke getrokken om de “geschelpten “ te feliciteren met zijn overwinning.

Ik zie hem nog zitten in zijn nestbak.Het was eigenlijk niet echt een mooie duif, je hebt van die prachtige geschelpte duiven met zeer duidelijk afgetekende schakeringen in de pluimage, dat was de onze dus niet, Hij was wat wij noemden een vuile geschelpten.Hij had zelfs geen mooie kop. Hij had de kop en de blik van een arend, hij was nogal breed gebouwd en enorm gespierd !

Het enige wat echt mooi aan hem was waren zijn ogen.Ik heb ze vaak bestudeerd omdat pa mij die zondag namiddag duivenles gaf toen hij mij kwam vervoegen op de zolder. “Kijk eens in zijn oog “ zei hij “zie je dat? Dat is een kastanje – oog, dat is heel zeldzaam en dat zijn de beste voor de kweek ! “ en de geschelpte had inderdaad een “paanoog “ zoals ze soms zeggen.De kleur van een koffieboon en als je goed keek zag je ook de gouden adertjes die het oog een speciale glans gaven !

Na die onvergetelijke dag, ging het eigenlijk bergaf, voor een tijd althans, Mijn peter werd ziek, en het was gedaan met zijn sterk duivenspel.Hij stierf in 1961,het jaar waarin het “witslag 61 “ geboren werd, waar ik in een van de volgende afleveringen zal over vertellen.

En in het jaar daarvoor had mijn pa al zijn duiven geslacht, zogezegd omdat ze ziek waren, maar als ik de film terug draai, en mij de beelden terug voor de geest roep, moeten er nog andere zaken in het spel geweest zijn !

Mijn vader was al eens getrouwd geweest en had een café open gehouden te Brugge( toen wist ik dat nog niet ) hij werd door de duitsers opgeeist om in Duitsland te gaan werken, Toen hij terugkwam was zijn echtgenote weg (weggelopen met een duitse officier en later als vermist opgegeven – dood in bombardement? ) en zijn zoontje ondergebracht bij zijn schoonouders, die het kind niet wilden teruggeven, en bovendien was zijn café verhuurd aan iemand anders ! (als je spreekt van drama’s !… )

Over die episode in zijn leven sprak vader nooit met geen woord, en toen ik de feiten per toeval ontdekte toen ik 14 was (oude dokumenten ) heb ik moeten beloven om er nooit met iemand over te spreken ! Nochtans heb ik nooit begrepen waarom men daar zo geheimzinnig over deed !

Later heb ik vernomen van moeder dat pogingen ondernomen werden om marcelleke terug te krijgen , via de rechtbank,maar dat het niet gelukt was !

Nu besef ik dat ik waarschijnlijk daar de link kan leggen naar de massamoord op het duivenhok, alhoewel ik daar buiten gehouden werd, meen ik iets in die richting gehoord te hebben.Ik weet nu zeker dat duiven financieel niet meer mogelijk waren wegens de proceskosten.Toen mijn ouders overleden waren, heb ik de verloren zoon gezocht en gevonden in Hoboken (NA 40 JAAR) en ik heb er geen spijt van !

Het was wel vreemd er na al die jaren een broer bij te hebben !

Maar goed. De enige die de slachtpartij overleefd heeft was de “geschelpten”Vader kon het blijkbaar niet over zijn hart krijgen om hem ook te doden.En de geschelpten werd gepromoveerd tot huisdier.Hij had gans de zolder voor zich alleen en kreeg elke dag wat kiekeneten op de grond van de koer !Hij was zo tam dat hij uit onze hand at en soms via de achterdeur binnen kwam gewandeld in onze keuken ! Hij was trouwens beste maatjes met “Mollie “ onze kat

Dat was de toestand anno 1960.Ik moet mij verontschuldigen bij de lezers dat het weinig over duiven ging, maar dat is om de situatie te schetsen ! Ik zal het heus wel over duiven hebben, volgende keer al, .Over de rol van de “geschelpten “die later de”oude geschelpten “ werd !

Tot dan!
Commentaar bij de foto : Een foto van de " Oude Geschelpten " heb ik niet .Wel van zijn soigneur en hun beider vriendin " Mollie" uit die tijd....
(indien u klikt op de foto krijgt u een vergroting te zien )

10-01-2007 om 11:11 geschreven door R.C.


24-01-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 4

door medewerker casier roger

Wat deed vader tussen 1958 & 60 .? Telkens het weekend werd ,was hij onrustig of beter gezegd rusteloos ! Hoewel hij zelf geen duiven meer had , luisterde hij toch naar de berichten en ging hij de duiven opwachten bij gerard gardin of bij zijn broer en telkens als hij terug kwam was hij zwijgzaam, nors ! Zo was vader, zo heb ik hem gekend, een man die moeilijk zijn gevoelens kon uiten.Misschien dat hij niet altijd zo geweest was en misschien dat de tegenslagen hem zo gemaakt hadden . Dat kan ! Met de jaren leer je elkaar aanvoelen en begrijpen zonder veel woorden en het moet zijn dat moeder hem beter kende dan ik (ik was pas 13 ) want op een keer zei ze wat vader niet durfde uitspreken “ als je toch elke zondagmorgen weg bent ,dan heb ik nog liever dat je zelf terug begint te spelen ,met de duiven.Dan zie ik je tenminste ! “

De braafste mens die ik ooit gekend heb , dat was mijn moeder ; Ze heeft heel veel geduld gehad met haar “oude belg “ en ze heeft hem heel graag gezien, maar dat verhaal, alhoewel gedeeltelijk verweven in het duivenverhaal, past hier nu niet.Dat verhaal zal ik wel eens doen op een andere plaats in een andere context !

Gerard Gardin, nog zo ’n figuur uit mijn jonge jaren. Over hem alleen al kan ik een boek schrijven !

Gerard was half boer – half kruidenier, zoals er wel meer waren in die tijd die verscheidene stielen uitoefenden en met elkaar combineerden tot het nut van ’t algemeen, maar ook voor zichzelf ! Zo was het regel dat een barbier (coiffeur ) terzelfdertijd ook café hield, dus in die tijd was ” uw haar laten snijden “ één groot feest !

Gerard had een weide en een uitweg naast en achter ons doeninkje en elke morgen en elke avond passeerde hij onze hof, die als het ware, overvloeide in de uitweg en de weide.Alleen afgebakend door wat armtierig prikkeldraad dat betere tijden gekend had !

Gerard passeerde daar met zijn varkens die gestald stonden in de kerkstraat en daar dus ook overnachtten.Dat was ongeveer 200 meter van ons verwijderd, en die varkens zagen we dus elke morgen ,de hoek van ons straatje (de truwelstraat ) inslaan, mooi in het gelid, gevolgd door de eigenaar en ’s avonds in omgekeerde volgorde !

Die beesten liepen elke dag ,mooi op het trottoir naar huis toe ;Voorwaar een prachtig schouwspel !

Ik herinner mij vooral de vele genoeglijke babbels, het sociaal contact ! Gerard was een deel van ons leven (en zijn varkens ook )Hij en mijn vader hadden veel respect voor elkaar, dat kon je zo horen, het waren beiden geen gemakkelijke en als ze een pint gedronken hadden …….. Ze wisten van elkaar dat het BUIGEN of BARSTEN was als ze kwaad werden. Plooien kenden ze niet, vandaar het wederzijds respect……..

Gerards mesjes sneden langs alle kanten, d w z : hij was een echte commercant, hij was welgesteld en wij arm en soms kon je wel iets van hem bekomen.Hij verkocht ook duiveneten en het was misschien wel niet zonder bijbedoelingen dat hij vader opnieuw tot het duivenspel overhaalde

En vader zou een koppel eieren krijgen uit gerard zijn “poele 100 “ en er moest dus uitgekeken worden naar voedsterouders, en die kon hij gemakkelijk bekomen bij onze buur de

Felix, die had niets anders dan “slechte” en kon er dus missen !

Rond dezelfde tijd kwam er een blauw duivinneke aangevlogen, eigendom van André Cardon, dat ondanks vele pogingen, om haar tot betere gevoelens te brengen, bij ons niet meer weg wilde ! Dat duifje was van het ras “Miel Perseyn “ (nog iemand die met respect behandeld werd, want Miel had hele goeie en was ook nog bestuurslid van de Westvlaamse duivenbond )

Ik denk dat ze verliefd was op onze “ oude geschelpten “ en daarom niet meer weg wilde !

In elk geval zijn ze een koppel geworden – en wat voor een koppel ! – En ze bleven samen tot de oude geschelpten niet meer bevruchtte

De oude geschelpten…….. toen hij een jaar of 8 werd kreeg hij het aan zijn poten, ik denk artrose, en hij mankte, of beter gezegd , hij waggelde als een eend !

Maar zijn vitaliteit was ongeschonden en zodoende werd hij een belangrijke stamvader !

Ondertussen kweten de voedsterouders zich ijverig van hun taak om het kroost van de “poele 100 “ op te brengen.

2 jongen, een duiver en een duivin, het Witslag van 61 en zijn zuster “zuster Witslag v 61 “ en …. Onthou dat goed ,beste lezer, toen de poele 100 werd wepel getrokken, want hij moest nog vliegen, kwam gerard nog eens met 2 eitjes, die hij toch moest weggooien, en vader zei “merci, gerard maar ‘k zal er rap weer te veel hebben !, ik moet ze niet meer hebben , maar toch bedankt ! “

Welnu, mijn vader, heeft zich dat heel zijn leven beklaagd en Gerard heeft hem later aan dat voorval dikwijls herinnerd !

Waarom ?

Omdat het Witslag van 61 een kampioen was , een crack !

En Gerard heeft alles geringd en gehouden ,wat daarna nog uit dat koppel kwam , maar nooit meer een evenknie van het Witslag gekweekt !

Vaststelling : je moet heel veel geluk hebben in de kweek en ik heb dikwijls kunnen vaststellen in de praktijk en ook gelezen van anderen, dat het soms in een heel klein hoekje zit

In het geval van het wederoptreden van vader zat alles, maar dan ook alles, mee !

Het onnoozele duivenzolderke, met de boomse pannen, werd in twee verdeeld, om de jongen de kans te geven ongestoord hun eerste stappen in de buitenwereld te zetten

Groot was het duivenbestand niet ! Een 4 – tal koppels kwekers en een jongske of 8.Dat was ons duivenbestand in de zomer van 1961. De start van , de achteraf gedoodverfde , “golden sixties “ onvergetelijke jaren !en ook voor ons op duiven gebied !

Ik heb mij uitgesloofd om die jongskens deftig op te leren. Zelfs tot in Torhout met de fiets ! een uur heen en een uur terug ! Het Witslag kwam goed en had vader toen al een vermoeden ?

Ik weet het niet, maar ik heb hem meermaals horen zeggen “ dat wordt een hele goede ! “

Er zat ook nog een ander witslag tussen die jongen , een geschenk van landbouwer Camiel Dendooven uit Zuienkerke , een gereputeerd fondspeler !

Ik herinner mij , toen vader met dat ander witslag thuiskwam, hij nogal surieus boven zijn theewater zat ! dat zat zo .Camiel had het lang beloofde jong , op afspraak, meegebracht naar een of andere inkorving , kwestie van geen verloren afstanden af te leggen.

De transactie werd natuurlijk bezegeld met de nodige glazen bier , en omdat het toen ongeveer de tijd was van de “Cuba – crisis “ , werd beslist, toen de stemming haar hoogtepunt bereikte , de aanwinst de naam mee te geven van “Fidel “ naar zijn naamgenoot, hoofrolspeler op het wereldtoneel ! En zo geschiedde, en het is “ Fidel “ gebleven !

Samen met de 2 witslagers, hadden wij ook nog 2 zonen uit de “ oude geschelpten “ met de “blauwe perseyn “ van 1960.Een blauwe en een geschelpte .

En in de winter van 60 – 61 zou vader een “weduwnaarskot “bouwen, want we zouden eens deftig met de duiven gaan spelen !

Een groot probleem was dat het allemaal geen geld mocht kosten en bovendien was stedebouw toen nog niet zo bemoeiziek als nu en was ongeveer alles toe gelaten.Dus werd een tuinhok in die tijd hoofdzakelijk gebouwd met gerecupereerd materiaal.

Mijn vader werkte in de bouw en werd steevast,als er een nieuwe werf opgestart werd, voorop gezonden om de werfkeet te bouwen, omdat hij daar goed in was ! Ook die “barakke “ in het jargon zo genoemd ,werd meestal gebouwd uit een samenraapsel van oude deuren en vensters. Vaders bouwsels konden met gemak de zwaarste stormen doorstaan, en hij had in de loop der tijden dan ook enige ervaring opgedaan voor dergelijke klussen;

Het was meestal het vernuftig aanbrengen van de gepaste nagel, op de gepaste plaats, dus kwam die ervaring goed van pas om een duivenhok te bouwen .

Het is eigenlijk spijtig dat die kunstwerken uit ons landschap verdwenen zijn, want denk nu niet, waarde lezer, dat ons geval een alleenstaand geval was !

Om een duivenhok te bouwen had vader slechts 5 gereedschappen nodig !

Een spade , een st jozef zaag, een hamer, een tang, en een “klauwpense “ (koevoet )

Een meter en een waterpas waren overbodige luxe – artikelen !

Een plank in een opening passen ging als volgt : de plank werd voor de opening gehouden en op de gewenste lengte gemarkeerd met behulp van de nagel van de duim! En daarna met veel zweet door gezaagd met een zaag die betere tijden gekend had !

Die plank diende dan als “maat “voor de volgende

En over de vindingrijkheid in het recycleren het volgende : In die tijd sliep men op een “ressort bak “ omdat een waterbed nog niet uitgevonden was. Die ressorts waren spiraalvormige veren ,gemaakt uit staaldraad van 5 mm dik, die veren begonnen na enkele jaren metaalmoeheid te vertonen en verstoorden het slaapcomfort .

Na lang gezaag, want dat was een surieuze uitgave, werd de “ressortbak” vervangen en de oude werd gewoon in brand gestoken.Als het vuur dood was, werden de ressorts uit de asse geraapt en aan de kant gehouden voor andere toepassingen.Een van die toepassingen waren de deurtjes, de tralies, van de woonbakken op het duivenhok.Deurtjes die met veel vernuft en veel arbeid tot stand kwamen, immers de ressorts moesten op een stuk “poutrelle “ gerecht worden en met een beitel op de gepaste lengte af gekapt worden. Als oudste had ik het benijdenswaardig voorrecht om als meesterknecht te fungeren , zoals ik al zei “ het mocht geen geld kosten !

Maar goed , Boven het kippenhok , dat later naar achter in de hof werd verwezen, werd een hok opgetrokken met 12 bakken ,die ik nooit volzet heb geweten, wegens de harde selectie.

De ruwbouw gebeurde in het week-end en de binnen afwerking ’s avonds, na de dagtaak in het schijnsel van een zaklamp, want een looplamp ging ons budget te boven

Ik moest gewapend met die zaklamp “bij lichten “ en vaders handelingen volgen en de zaklamp daar richten, waar de handeling plaats vond, zodoende moest ik voortdurend “lichten “ in de nagelbak en vandaar de nagel volgen naar de plaats waar hij in het hout werd geklopt .

Ik herinner mij maar al te goed, de oorvegen die ik moest incasseren, omdat mijn bewegingen, soms, niet overeenstemden met de zijne en hij daardoor soms op zijn vingers klopte met het gekende gevolg, meestal vergezeld van zoiets als “stomme uil ! “ of iets dergelijks

Ik moet toegeven dat dergelijke conflicten nogal rap bijgelegd werden in het belang van allebei !

Kwam dus , na de lange winter , het voorjaar van 1962, de langverwachte openingsvlucht en het Witslag dook als een schicht door het open venster om met klank de eerste prijs te winnen, en gedubbeld tegen de oude , eveneens !

Hij zou dat 5 zondagen na-een doen ! En telkens stond gans de familie en gans het gebuurte de triomfantelijke terugkeer van het Witslag af te wachten ! Onvergetelijk !

Over zijn verdere loopbaan vertel ik volgende keer verder

Tot dan

Casier Roger

24-01-2007 om 10:57 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FOTO BIJ ARTIKEL 4
Klik op de afbeelding om de link te volgen Op de foto ziet U (links)  mijn peter Firmin Casier.In het midden Cyriel De Coster, de leverancier van de "OUDE GESCHELPTEN" en naast hem Camiel Schotte ,kortweg " SCHOTTE " de facteur genaamd

24-01-2007 om 11:03 geschreven door R.C.


25-02-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 5

DUIVENDAGBOEK

 

Dezer dagen kreeg ik een bericht van vriend Mon of dat ik eens rap naar de site van de kbdb wilde gaan zien want er was nieuws betreffende de vluchtkalender 2006 .En inderdaad ,ik vond er het verslag van de vergadering tussen het ministerie van dierenwelzijn en de KBDB waarin ik lees dat men zich stoort aan de indianenverhalen in de gespecialiseerde duivenpers en dat Perpignan en Narbonne voor jaarlingen nu toch opgedoekt worden, evenals alle dubbelingen voor duivinnen.Er was nochtans gezegd dat het vluchtprogramma ongewijzigd zou blijven !

Ik moet wel zeggen  dat ik begrip heb voor het voorstel , maar anderszijds begin ik bang te worden van die moeials van dierenwelzijn want ze beginnen nu te zeveren over het " zwaar beladen” programma van de oude duiven

Het zal nooit meer stoppen, we worden met argusogen gevolgd ... en zeggen dat het de duivenmelkers zelf zijn die gaan klagen zijn bij het ministerie !!

Het is eigenlijk allemaal ons eigen schuld ; We hebben het bestuur dat we verdienen en er moet dringend iets gedaan worden aan de onverantwoordelijke lossingen want Perpignan van 2005 was een ramp..... vandaar ...

Nochtans ,onze duiven kunnen alles aan want ze worden goed voorbereid en ze gaan er niet aan kapot Het bewijs ? Sommige fondduiven gaan mee tot 7-8 jaar !!!

En over diervriendelijkheid gesproken Men schildert die grote fondvluchten af als een duivenkerkhof maar een duif die het laat afweten op Barcelona, zeg maar, gaat niet dood maar vervoegt meestal de “clochards “ op kerktorens en onder bruggen !

Ik heb ooit eens een exemplaar gehad die na een jaar arriveerde van Barcelona met zijn ringen nog aan ! en hij zag er verdomd goed uit!

Dierenwelzijn…..3 weken geleden zag ik hier nog koeien ploeteren in een besneeuwde weide en op internet kun je zien dat men tegenwoordig in China kleine katjes onder verdoving in bokaals brengt om daar de rest van hun leven in te vertoeven.Ze krijgen eten via een slangetje en voor zo’n gadget (? ) telt men grof geld neer ! ZE MOESTEN ZE OPSLUITEN !

En voor ons arme duivenmelkers worden belangrijke vergaderingen belegd over een paar honderd kilometer te ver…

Het is nochtans simpel ! EEN grote fondvlucht per weekend, zonder dubbelingen, met EEN nationale uitslag

Het zou de duivensport alleen maar ten goede komen , want nu zijn het alleen nog de grote hokken die dit zware programma aankunnen

We moeten echt wel die  gasten van het ministerie een stapke voor blijven, maar wie gaat er de koe bij de horens vatten !

Maar goed, voor ik me echt kwaad ga maken, keer ik terug naar 1963, naar het verhaal van het Witslag dat ik schreef op

 maandag 12 april 2004

 

Vooraleer u zich begint af te vragen , beste lezer, waarom ik u al die verhalen vertel , wil ik u vandaag eerst en vooral duidelijk maken dat ik werk volgens een vooraf gesteld doel. 

En dat doel is te waarschuwen voor euforie als het u voor de wind gaat, want dame FORTUNA komt en gaat !

Kampioenen  zijn dat vaak geworden door een toevallige, gelukkige samenloop van omstandigheden.

De zeldzamen die dat jaren zijn gebleven hebben dat meestal te danken aan een volgehouden , extreme inzet !Meestal gaat het erom de kwaliteiten van  de cracks vast te leggen door inteelt en daarna door OORDEELKUNDIGE kruisingen, minstens stand te houden en indien mogelijk nog te verbeteren,( bvb  de eigenschap om in alle weer kop te vliegen .)

Het is gemakkelijker gezegd  dan gedaan ………..!!

In 1961 was ik 14  jaar en ik had alleen verstand van koten kuisen en de duiven heel liefdevol te verzorgen , maar gaandeweg ben ik beginnen lezen, (oa het groene boekje van natural ) en begon ik te ontdekken dat er heel wat meer kwam bij kijken …..

Later ben ik ook verkoopprogramma’s van gevestigde kampioenen gaan uitpluizen, tot op het bot ,en het is ongelooflijk wat men daar uit kan leren.Veel meer dan uit reportages !

In die programma’s kreeg ik zicht op de succes-lijnen van  de kampioen in kwestie en op de kweekwaarde van bepaalde familie’s.Dikwijls kwam ik voor verrassende vaststellingen te staan !

Zaken die heel veel voorkwamen…. De broers & zusters van de cracks waren dikwijls de betere kwekers ! Tenminste daar waar ze de kans kregen !

 Het komt veel voor dat de nestbroer van een crack niet of bijna geen prijs wint, als de eigenaar beslist het beest te liquideren en u krijgt de kans om zijn leven te redden, aarzel dan niet, het zou wel eens kunnen dat u er ruimschoots voor beloond word !!!

En om dat te bewijzen vertel ik ons verhaal, over de hoogtes & de laagtes en hoe die er gekomen zijn.

 Vader is in de eerste plaats speler geweest, hij kon heel veel uit een duif halen ! De kweek liet hij aan het toeval over, maar eens hij een kampioen in handen had dan was hij tot grote dingen in staat.

En met het “ Witslag “ van 61 had hij een 18-karaat kampioen in handen

 Het Witslag vloog zoals reeds gezegd als jaarling 5 zondagen naeen  de eerste.De 6e zondag dachten we dat het weer “van dat “ was maar het was “ Fidel “, die eveneens een geschelpt witslag was, die als een weerlicht het hok binnen dook .Fidel vloog de eerste en het Witslag miste en vader besliste om hem thuis te houden, om hem te sparen tot het volgend jaar. Fidel was een wispelturig vlieger, de ene zondag niks en de andere zondag rats de kop en dat bewijst hoe één kampioen een hok omhoog kan tillen, Zonder het Witslag was vader maar een gewoon speler geweest, met gewone prijsvliegers, die weliswaar als ze in forme zaten ook eens konden stunten ! Maar de glans van de verrichtingen van het Witslag straalde ook op hen af ! Zij zorgden voor de afwerking.De kers op de taart !

Vader had al rap door dat Fidel onbetrouwbaar was en waar hij in het begin samen met het Witslag gezet werd voor de series, werd hij al rap naar de 4e plaats op de poelebrief verwezen.

Was hij op de afspraak , ’t was goed ! was hij er niet ,het was geen ramp  ! en vader speelde maar en …..

VERGAT TE KWEKEN

Kwam 1962, maar eerst nog terloops vertellen dat de zonen van de” Oude Geschelpten “ ruimschoots hun deel deden.Het waren goede duiven , zonder meer.Ze misten zelden hun prijs en vlogen af en toe ook kop, en dat zou voor velen al ruimschoots voldoende zijn , maar de  “blauwen “ & “ ’t geschelptje “ hadden het ongeluk te moeten werken in de schaduw van het witslag !

In 62 werd er ook een nieuw verbond opgericht ,het” noord-oost” genaamd,(Dudzele, Westkapelle en Heist.)Dat samenspel zorgde voor mooie vluchten met veel duiven (gemiddeld 3 a 400 duiven  )

 En het Witslag startte met een 1e prijs en zou dat 7 zondagen na mekaar realiseren !

Ongelooflijk.Dergelijke duif bezitten, dat overkomt je meestal maar eens in je leven !

 

 En Fidel zorgde af en toe ook nog voor een stunt door samen met het Witslag te arriveren,dat resulteerde dan in de 2 eerste.

Maar de grootste stunt  vond plaats, ergens midden van die bewuste zomer, in keihard duivenweer.

Brandnevel en noordoostenwind, ik zal het nooit vergeten zolang als ik leef !

Ik stond te turen naar de “ perse “ De perse ,wat is dat voor iets zal je vragen, welnu dat was een staande wip die op een paar honderd meter van ons duivenhok was opgesteld midden in een weide.Als je van in onze hof naar de “perse “ keek, keek je in het “gat “ waar de duiven moesten uitkomen, richting Zuiden & Frankrijk !

In het westvlaams is een perse synoniem van een lange stok.Een visperse is dus een vishengel en een boneperse is een stok waarlangs staakprincessen ten hemel groeien en bijgevolg zijn

“ persebonen “ de produkten van deze ranken !

 Adeno en hardnekkige diarree bij duiven bestond toen nog niet, wegens alles puur natuur, maar van iemand met  “ buikloop “ durven we in West- vlaanderen wel eens zeggen dat hij

“ een perse verre sch….. “ of ook nog “ Sch …… lik ne reigere “ en dat is ongeveer hetzelfde 

Maar goed, ik stond  dus naar de perse te kijken naar de aankomst van het Witslag, want hij kwam altijd uit dezelfde richting, weer of geen weer, 1000 meter per minuut of 1800 het maakte niets uit ! Vader had mij daar attent op gemaakt, want omdat hij een paar meter hoger stond in het open venster van het hok zag hij het Witslag van verder komen. De meeste duiven zouden van schrik terug gevlogen zijn ,want als vader het Witslag ontwaarde ongeveer 1 meter links ,naast de perse , sloeg hij een onmenselijke schruwel uit ( en vader had een kloeke stem ! ) Het was een ontlading van de spanning en blijkbaar was het Witslag dat gewoon want meestal dook hij door het venster recht in zijn woonbak, in de bovenste rij.

Eigenlijk was dat gebrul van vader volstrekt nutteloos, maar wat wil je, het behoorde tot het schouwspel, evenals het zenuwachtig luisteren naar het getik van de constateur aan zijn oor, ondertussen de hemel afspiedend , immers “ de liefhebber is verplicht de gang van zijn constateur na te gaan  en mag niet tekenen (bestatigen ) op een dode constateur “ en dat is nog altijd zo !

 En het Witslag, beste lezers, en deze keer zag ik hem eerder dan vader, omdat die juist een verse sigaret aan het “draaien “ was, dook vlak naast vaders verbouwereerd gezicht in zijn woonbak, ik had de tijd niet om te verwittigen, zo snel ging het !

 Hij werd op de voet gevolgd door Fidel en nog een paar minuten later door de 2 zonen van de “Oude Geschelpten “

Van op onze standplaats konden wij ongeveer van alle geburen hun duiven zien vallen, ook die van Gerard Gardin, de leverancier van het Witslag,

Gerards duiven woonden hoog op een ruime zolder en van daaruit was hij een bevoorrecht toeschouwer.We konden hem zenuwachtig de horizon zien afspeuren van in zijn” kijker” in het dak

Na de aankomst van de duiven moest ik van vader altijd op mijn fiets springen en gaan informeren bij anderen die iets verder woonden , ( ik deed dat graag want het had iets van een triomftocht )en niemand is verplicht mij te geloven, maar wat bleek er,? Na de aankomst van die 4 duiven duurde het een vol kwartier voor er nog een duif arriveerde in ons dorp , en dit op een vlucht van amper een paar 100 kilometer !

Het werd een nooit geziene triomf.Onvergetelijk! En nu nog, als ik de duiven sta af te wachten, komen mij die taferelen weer voor de geest, die schitterende duivenzomers in het begin van de sixties

Het Witslag van 61 zou in zijn vliegcarrière ongeveer 60 prijzen bijeenvliegen, bijna allemaal kopprijzen, met in totaal 14 eerste !!!

En uit het kweekkoppel de Oude geschelpten met de Blauwe Perseyn van 60 werd alles geringd, want….( onze frank was gevallen !! ) in duivenweer met kopwind waren ze moeilijk te kloppen !

Welk geheim  schuilt er achter deze successen ?Zal je u waarschijnlijk afvragen

Kuren tegen alles en nog wat bestond toen nog niet. Bij de thuiskomst kregen  de duiven gekruimeld oud brood, of beschuit , met melk bevochtigd , in hun woonbak .

’ s avonds zuivering ,licht bevochtigd , met sulferblomme erin gemengd , dat was trouwens ook de kost voor de maandag.

In het drinken AVIOL, een soeplepel op 2 liter water , en dat was het.

Vitaminen & allerlei preparaten? Nooit van gehoord !

En nog iets over aviol, het heeft waarschijlijk bijna 100 jaar bestaan , want ik heb nooit over iets anders gehoord, zelfs van mijn grootvader !! Bovendien is het ongeveer het beste duivenprodukt dat ooit op de markt kwam ! Ikzelf gaf het tot verleden jaar , bijna dagelijks, vooral na het spenen van de jonge duiven ,Maar ik deed het nooit in het drinken, wel op het eten , 1 soeplepel op 2 kg , dat is veel economischer  en beter, gegarandeerd nooit geen zieke duiven en als je de dosis wat opdreef naar het einde van de week toe, kon je ze daarmee in superconditie aan de start krijgen .

 Het is trouwens een schande dat dit produkt uit de handel werd genomen , omwille van het beetje vergif dat het bevat ( strychnine & arsenic  )

Bij correct gebruik was het totaal onschadelijk .

Men heeft het proberen na te maken zonder dat vergif , maar dat is hetzelfde niet ! Bijlange niet !

Het had trouwens een unieke samenstelling, het kon zelfs gebruikt worden om wonden te ontsmetten en te genezen !                  

 

Tot volgende week

 

Casier Roger  

25-02-2007 om 09:49 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FOTO BIJ ARTIKEL 5
Klik op de afbeelding om de link te volgen Wat u hier ziet  is een foto van een relekwie. Genomen met een kodakske gewonnen op de foor.
Een foto van slechte kwaliteit maar voor mij van goudwaarde
Het is al wat overblijft van HET WITSLAG VAN 61.......

25-02-2007 om 10:10 geschreven door R.C.


17-04-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 6

DUIVENDAGBOEK

Woensdag 28 april 2004

Artikel nr 6

In 1964 programmeerde het “noordoost “verscheidene dourdans op het vluchtschema

Vader nam daar ook aan deel en ook daar schitterde het witslag.Hij won echter geen eerste meer, maar hij trad dan ook tegen het kruim van de halve fondspelers, uit de kuststreek , in de arena. Niettemin won hij ook daar dikwijls in de eerste 10 !en een keer was het bijna raak, maar wegens het nemen van een extra “ereronde “ verloor hij de eerste prijs tegen Van Parys uit Moerkerke op een paar seconden !

“hij heeft dat nu nog nooit gedaan “ grolde vader en hij keek heel erg sip, want verliezen, daar kon hij niet goed tegen !

In de 2de helft van dat seizoen ging vader in de “nieuwe colibri “ te Brugge spelen .Hij keerde het Noordoost de rug toe, dit wegens een of andere onenigheid, de juiste toedracht ben ik vergeten, en daar had hij af te rekenen met de meest gerennomeerde vitesse spelers uit de streekIk wil jullie enkele namen niet onthouden :de gebroeders Meulebrouck, de Callants, Gerard en Julien dhoest ,René vd capelle,Andre en Raymond Jacobus, Adolf VD Kerckhove enz…….

Op de 1de vlucht vloog het witslag al de eerste en vader dacht al dat we terug vertrokken waren voor een nieuwe reeks overwinningen, maar tegen voornoemde mannen was het kwaad

kersen eten !

Het zou duren tot met de sluitingsvlucht vooraleer hij zijn 14de overwinning zou behalen !

In de winter van dat jaar zat vader iets uit te broeden.Hij had mij reeds dikwijls het verhaal verteld over zijn broer “menten “ nonkel Firmin, mijn peter, die reeds in de jaren 30, het toen verboden weduwschapspel beoefende.Zijn vrienden , de gebroeders Brackx, hadden dit systeem ontdekt ergens in de streek van Luik en het zou ook in Dudzele toegepast worden !

Mijn familie is er al altijd voor gekend geweest om vooruit te zijn in die zaken ……..!

Vissen, vogels vangen,(spreeuwen ) stropen en pensejagen (uit noodzaak wegens veel mondjes te vullen ) en mijn vader en zijn oudste broer hadden er het grootste plezier in iets te doen wat ze niet mochten doen, maw bijvoorbeeld de “garde-chasse “ om de tuin leiden !

En dat was met het verboden weduwschapspel niet anders.Er werden daar grondige controles op uitgevoerd en al wie uitblonk op de prijskampen kreeg dus bezoek !

Maar mijn peter had er iets op gevonden, een variante !

Tegen dat de controleurs kwamen zat de duiver in kwestie met een groot jong !Niets aan de hand.Menten beoefende het toegelaten nestspel, maar eigenlijk was het “weduwschap “ met een groot jong, en het werd nog wat gerokken door het jong in kwestie regelmatig te verkleinen .Je moet er maar op komen !!!

En daarop zat vader, naast onze leuvense stoof, die bewuste winter te broeden !

Men moet weten dat bijna iedereen in die tijd pas met lichtmis koppelde, wegens het accent op het spel met de oude duiven !

De eerste jonge duivenvluchten stonden pas rond half juni op het programma.

En toen zijn plannen vaste gestalte gekregen hadden (zijn besluit stond reeds vast ) ging hij eens “tinten “ bij vriend Gerard Gardin om te horen wat die er van dacht .

Wat was de bedoeling ?

Vroege jongen kweken en er weduwschap mee spelen !

“ allez jong , zijde zot ? “ vroeg Gerard aan vader “ vroege jongen, ge zijt daar niets mee, als ge een harde winter treft zult ge er meer dan de helft mogen van weggooien, die niet willen opgroeien en met de rest zult ge de broek van uw gat spelen .Ge zult het wel zien ! Zeg dat Gardin het gezegd heeft ! “

Gerard was dus tegen, dat was duidelijk en juist dat was voor vader de stimulans om er toch mee door te gaan, want hij was een echte “driekop “ (stijfkop ) zoals ze in Brugge zeggen .

En dus togen wij opnieuw aan de slag met hamer en zaag !

Er zou een eind verder in de hof een nieuw (? ) hok opgetrokken worden en vader

“ schooide “ links en rechts materiaal voor dat hok.Van zijn baas kreeg hij een ganse remorque oude ramen en deuren, persoonlijk door camieltje thuis gebracht , en hij moet nog ergens aan oude treinbils geraakt zijn ook .

en met dat materiaal werd een hok opgetrokken van ongeveer 5 meter lang, verdeeld in 2/3 & 1/3, en die ene derde zou dienen voor het experiment !

Eronder werd zelfs een voliere voorzien voor de weduwduivinnen, Wat een luxe !

Rond die tijd liet vader mij meer en meer vrij spel op het duivenhok.Ik wilde wel wat meer doen, dan het “vuile werk “ en ondertussen was ik al goed “ belezen “ ook ! En soms sloeg ik mijne “snabbel “ in de conversatie ( ? ) in het duivenlokaal maar ik werd uit gelachen om de nieuwe theorien die ik verkondigde en toen zei ik stilletjes in mijn eigen “ wacht maar mannekens……. “

Vader had een broertje dood aan lezen, hij was een man van de praktijk, en het gebeurde vaak dat hij mij vroeg om iets voor te lezen want dat was veel minder vermoeiend !!In elk geval was ik baas op het kweekhok. Ik herinner mij nog dat hij eens thuiskwam van zijn werk en sprak van de kwekers te koppelen dat ik zei “ die zijn al lang gekoppeld ! “ ik volgde toen vakschool en de woensdagnamiddag was ik vrij en ik kon aan de drang niet weerstaan !

Er was wel wat gekibbel over de samenstelling van de koppels, maar het viel nogal mee, ik denk dat hij besefte dat ik niet eeuwig de rol van knecht op mij zou nemen, ik was immers de zoon van mijn vader, en voor ingewijden wil dat heel wat zeggen !!

En sinds die dag was ik dus baas op t kweekkot, maar alleen daar hé !

En het was voor mij telkens een ongelofelijk genoegen om die nieuwe koppels samen te stellen met een herte vol verwachtingen en dat heb ik nog altijd.Het heeft iets van een kermis, ontwaken uit een winterslaap, een vers duivenseizoen die wenkt in de verte…. En als het koud is hoort daar een “druppel “ bij en als het niet koud is vinden we wel iets uit ( bvb zeer in je tanden….. )

Ik moet hier alleszins vermelden, en het is van belang dat te doen , dat wij in die winter ook een fameus (nou ja ) cadeau kregen van vriend Gerard Gardin .DE BONTEN VAN 54 ! die dat jaar nog op 10-jarige leeftijd een eerste prijs gewonnen had op Breteuil !

De Bonten van Gardin, de Impanis van mijn peter, en het witslag van 61, zijn ongetwijfeld de drie beste duiven die ooit in ons dorp vlogen !

De bonten heette oorspronkelijk de “Eernegem “ hij was bij Gerard als jong binnen gelopen afkomstig van een liefhebber uit Eernegem, vandaar …… maar omdat hij een zwart bonte was zei iedereen “ de bonten van Gardin “

Ik herinner mij nog heel goed dat wij samen met de Bonten een gele briefkaart kregen van die Eernegemse liefhebber afkomstig waarop verklaard werd dat Gerard die duif mocht houden en het eigendomsbewijs werd nooit bekomen……

Ik was in mijn nopjes met die oude rakker ,die tussen haakjes ,nog nooit een treffelijk jong op de wereld gebracht had !

Ondanks het gepruttel van va der heb ik hem ondergebracht in een voliere voor hem alleen, onder het weduwnaarshok, het vroegere kippenhok, dat overgebracht werd naar achter in de hof .

Onthou goed dat ik hem gekoppeld heb aan de nestzuster van het witslag 61 ondanks het protest van vader, die het zonde vond ,om die schone duivin aan dat “scharminkel “ te koppelen

Onthou ook dat ik toen reeds met vage plannen rond liep om mijn eigen baas te zijn (op duivengebied –wel te verstaan )

In mijn hart was ik het min of meer eens met Gerard over die kwestie van die vroege jongen,

Ik had er over gelezen en wat volgens mij (toen al ) vast stond, was ,dat dergelijke jongen, zo intens en geforceerd gespeeld niets meer waard zouden zijn als oude duif !

Men moet weten dat toen nog het accent op het spel met de oude werd gelegd, De eerste schuchtere vluchten voor jonge duiven, vonden pas plaats midden juni !!

En onder het timmeren door probeerde ik dat aan vader zijn verstand te brengen, maar er was geen zalf aan te strijken !

“ ge moet gij achter Gardin niet luisteren, hij peinst dat hij alles weet, maar ik ga het eens bewijzen, ge zult het wel zien ! “

Ondertussen hadden we nog maar één bruikbare duiver uit het witslag 61 gekweekt “de Sproete “ een heel mooie duif, maar hij had bijlange niet de capaciteiten van zijn vader ,zo ongeveer het verschil tussen Eddy & Axel Merkx.

Nu , in elk geval, toen het surieus begon te winteren was het buitenwerk van het nieuwe hok zo goed als gedaan en wij waren naarstig bezig aan het kweken van de aanstaande bewoners

En de bonten , mijn lievelingsduif, kweekte in de voliere, terwijl het vroor dat het kraakte , 2 prachtige jongen op.

Een blauwe en een donkere met één witte pen, de laatste.(10 de)

Toen de gespeende jongen enkele dagen op hun nieuw hok vertoefden moest Gardin toch eens komen kijken naar de jongen uit zijn bonten.

Ik was er bij en ik zei “ die donkere zal de beste zijn ! “

De 2 oude belgen schudden meewarig het hoofd bij zoveel onkunde en het moet gezegd : de donkere had eigenlijk niet veel om fier op te zijn, behalve een prachtige vleugel, en voor de rest, slappe spieren, een flauwe rug (eigenlijk had hij geen rug ! ) en een fijne duivinnekop !

Maar hij had iets wat ik alleen zag, en dat was …… PERSOONLIJKHEID

Ik had ze elke dag verzorgd en zien opgroeien en bestudeerd en ik was er van overtuigd dat die donkere witpen een heel goede zou worden

Om dit artikel af te sluiten een unieke foto!

U ziet mijn vader met mijn jongste broer patrick ,en patrick draagt in zijn armen “de bonten van 54 “

Op de achtergrond ziet u ons schamel huisje en de schamele duivenzolder.Wat u niet kunt zien is het weduwnaarskot dat zich rechts naast de foto bevond

Bemerk de lachende gezichten waarvan het geluk afstraalt. Het was een mooie tijd…….

casier roger

17-04-2007 om 22:37 geschreven door R.C.


24-05-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 7

Artikel nr 7

 

En toen kwam 1965 en ik was 18 ! ……..een ongelofelijke tijd

 En bij de kachel las ik oa “ de duivenpost “ een roddelkrantje in handen van een zekere Raymond Matthijs, die een kranten winkeltje uitbaatte in Oedelem ( ongeveer 15 km van onze deur) en daarnaast nog duivennieuwtjes sprokkelde en ook nog met de duiven speelde, en lang niet slecht!

 Raymond dweepte met de legendarische mannen uit Moere” Catrysse & Devriendt “ en om dat kracht bij te zetten drukte hij regelmatig het palmares af van zijn “Schone Blauwen “ die hij gekweekt had uit dat ras

 Die schone blauwen was gene gewone en ik trok mijn stoute schoenen aan en schreef een schone brief naar meneer Matthijs of het soms niet mogelijk was om eens een koppel eitjes te krijgen uit zijn crack, bijvoorbeeld als hij “wepel “ getrokken werd, na  10 dagen broeden ,en die eieren toch weggegooid zouden worden

En het ongelooflijke gebeurde ! Ik kreeg een mooie brief terug dat ik rond half april mocht komen en dat ik moest zorgen dat ik een koppel voedsterouders achter de hand had .Ik was in de 7de hemel.

En ik rond die tijd met MIJN FIETS naar Oedelem (spijtig dat ik tegen papa niet meer kan zeggen …” weet je ’t nog ? “ ) om die eitjes en ik was dan nog mijn weg verloren, ik zat in Knesselare , meer dan 5 km te ver! Toen ik bij Raymond belandde schudde die het hoofd, maar schreef toch de volgende week in zijn krantje dat hij mij bewonderde om mijn doorzettingsvermogen, volgens hem zou ik een heel groot kampioen worden !

 Enfin, ik terug naar Dudzele, met die eitjes in mijn linkerhand , in de zak van mijn regenmantel, en met mijn andere hand mijn stuur vasthoudend (of wat dacht je ? ) Ik weet nog altijd niet hoe die eieren de tocht overleefd hebben !, maar er kwam toch een jong uit ! Een prachtige blauwe witpen, een duiver.En omdat ik het aan meneer matthijs beloofd had , vroeg ik aan vader om die blauwe witpen niet te spelen.Hij zou  als kweekduif voorbestemd worden en nooit geen mand zien….

 Maar pa kon het niet laten en mijn favoriet werd toch meegegeven.Resultaat: een rampvlucht in juni en mijn droom was foetsie, samen met nog een paar anderen

En toen heb ik mij , godverdomme, heel erg kwaad gemaakt .Zo ’n kans zou ik nooit meer krijgen  !

En van dan af begon ik ons moeder te bewerken, zij moest vader overtuigen om mij mijn eigen weg te laten gaan( in die zomer begon ik ook te werken en ik kreeg ook drinkgeld van mijn loon ,dat ik braaf aan ons moe gaf, dat was heel normaal in die tijd )En ik voelde mij al een hele vent .

Ik was niet akkoord met de aanpak van vader ( generatieconflict ? )

Ik was ook niet akkoord met de manier waarop hij een hok bouwde, ik wilde meer lucht boven de duiven

 Achter in de hof hadden wij een oude ruime stal staan, een rommelkot, aanleunend tegen de grote schuur van Gerard Gardin, gemaakt uit betonnen platen en staken en bedekt met galvanisé platen die betere tijden gekend hadden  ! En omdat ik gelezen had  over ,een hok in een hok, en de voordelen ervan (minder temperatuurschommelingen ) dacht ik daar een goede basis te vinden voor mijn plannen

Om de lezers een idee te geven: die schuur was toch zo’n 60 vierkante meter groot en meer dan 3 m hoog .

Hij diende vooral als opslagplaats voor brandhout, meestal van gesloopte fruitbomen uit de weide van onze vriend Gerard.Die bomen werden,met een grote boomzaag, met de hand in stukken gezaagd en gekapt en het hout diende meestal om de was af te koken en om de leuvense stoof wat aan te wakkeren, als het hard vroor !

En het mirakel gebeurde, ik kreeg toestemming om voor eigen rekening te beginnen.Eerst waren er nog wat moeilijkheden met de bond maar die waren rap opgelost, Vader zou mij zelfs helpen met de bouw van mijn eigen duivenhok Ik kon mijn oren niet geloven en mijn jongere broer , Roland zou mijn rol van soigneur overnemen ( mijn vader heeft trouwens nooit een betere helper gehad dan onze Roland ! )

Vader zou dat eens rap oplossen, maar toen hij hoorde wat mijn exacte plannen waren , moest moeder opnieuw voor tussenpersoon  spelen om de gemoederen te bedaren !

“ Dat kereltje wil nota bene een stuk van de schuur inpalmen !!! “ gromde hij.Maar de soep wordt nooit zo warm gegeten als hij opgediend wordt …..

En op de scheiding van onze hof en de weide van gardin , met zicht op de velden , richting  zuid, werd mijn droom werkelijkheid ! EEN HOK IN EEN HOK !

Ik weet nog hoe ik het dak van de schuur heb hersteld, want op sommige plaatsen kon je de hemel zien wegens gaten er in geroest.

Eerst kreeg het dak een laag teer, na drogen drenkte ik sterke lappen stof in de teer en legde die op de gaten en na opnieuw drogen, een laag teer over alles en klaar was kees !

Als je weinig geld hebt word je vindingrijk !

 Neem er nota van dat de achterkant van mijn hok zich in de stal bevond en ook de enige toegang  tot het hok, bovendien bevond de vloer zich op 1 m boven de grond van de stal .

 NOOIT HEB IK EEN BETER HOK GEHAD !

 Nu was het nog uitkijken naar bewoners voor het duiven paleis, maar ik loop vooruit op de

zaken, want eerst moet ik nog het verloop van het seizoen 65 vertellen

De vroege jongen hadden ,voor dat het spel begon, reeds 10 dagen  gebroed met een jonge duivin en waren reeds goed opgeleerd. Ik herinner mij dat de verdeling duivers –duivinnen ongeveer  50 / 50 was en dat de jonge duivinnen zouden dienst doen als weduwduivin.

En het werkte ! Ze vlogen de pannen van het dak, zelfs de donkere witpen uit de bonten  vloog zijn prijzen, zijn broer was al naar de eeuwige jachtvelden verwezen wegens geen prijs kunnen vliegen ( had ik toen geweten wat ik nu weet , het zou geen waar geweest zijn !) En toen werd de donkere ziek , heel erg ziek ! Hij  zat er bij als een vod en vader sprak van hem dood te doen ,ook omdat hij bovendien niet veel interesse toonde voor de jonge duivinnen en zodoende niet in het kraam paste.

Het kostte mij heel wat overredingskracht om vader er van te overtuigen de donkere te laten leven. Ik geloof dat hij zoiets grolde van  “ als hij binnen 8 dagen niet beter is …….. “

En het lukte, met wat druppels Aviol rechtsteeks in de bek en wat lichte kost, opgesloten in zijn woonbak, kwam mijn beschermeling stilaan terug op zijn positieven .

 Ondertussen werd het begin juli en kermis in het naburige lissewege ( ongeveer 10 min ver met de fiets ) en vader zou 6 van die jonge weduwnaars inkorven , voor de grote algemene kermisvlucht en bovendien zou hij ze dubbelen tegen de oude.

Vriend gerard vroeg of hij zot geworden was ……..Maar vader had duidelijk in de mot dat zijn ploeg naar een superform aan het toegroeien was !

 Dus ik met de fiets naar Lissewege waar men aan de inkorvingstafel nogal  verbaasd deed over het feit dat  ik  die 6 jongen voor alles moest zetten, ook bij de oude !

“zijt ge wel zeker ? “ klonk de vraag. Jaja ,ik was zeker

En aldus geschiede. En die bewuste zondagmorgen toen vader zijn constateur  naar het hok bracht, zag en hoorde hij dat het toestel allesbehalve behoorlijk liep. PANIEK !!Ik moest direkt de fiets op, naar Lissewege om een andere constateur, een half uur voor dat de duiven moesten vallen.

“in ’t schuim en in ’t zweet “ zoals ze dat hier zeggen ! Het was rijden als een gek om op tijd terug te zijn, en het was dan ook een dubbeltje op zijn kant, want toen ik ons straatje binnen reed stond vader mij in alle staten op te wachten, want er waren al een paar stuks hun ereronde aan het maken !Na wat geharrewar en gevloek, werden de ringen ,toch nog ,zonder al te veel verlies in de constateur gedeponeerd en de rest van het peloton liet ook niet lang op zich wachten . Het  resultaat  ?   GANS DE PRIJSKAMP ! alle eerste series bij de jonge  en de oude en al het poelegeld !

“ heb je ’t nu gezien ? “ zei vader triomfantelijk tegen vriend Gerard, maar Gerard liet zich niet doen en replikeerde dat hij met die jongen niet veel prijzen zou spelen het jaar daarop

 Het moet gezegd, die gasten hadden op het einde van het seizoen een indrukwekkend palmares en vader liet zich daardoor verblinden. Ondertussen was ik aan het uitzien naar bewoners voor mijn eigen hok en de omstandigheden hebben mij surieus geholpen want vader zou de 4 beste overhouden (meer plaats was er niet op het hok der oude )

In het begin van augustus werd, mijn favoriet, de donkere witpen ook opnieuw in de dans gebracht en op zijn 2de vlucht klopte hij al zijn collega ’s weduwnaars ! En wat meer is, Ik zag hem van ver komen en sprinten  en wringen dat die duif deed , en een allure dat die duif had , ongelooflijk!

Ik weet nog dat ik tegen vader zei : “dat wordt een hele goeie “ maar vader haalde de schouders op en zei “ zou je hem graag hebben ,misschien ? “En dat moest hij nu juist geen 2 keer zeggen  want 5 minuten later  zat hij op mijn hokje van 6 woonbakken ,parmantig in de linkse bovenste bak

En vermits ik nog altijd soigneur was had ik een goed zicht op de jongen van de 2de ronde en er zaten  daar een paar exemplaren tussen die mijn jong duivenmelkershart beroerden en terwijl ik naar  vader luisterde, die opsomde,  wie mocht blijven en wie niet, vroeg ik zo eens langs mijn neus weg wat hij met dat blauw witslag ging doen  “ die moet ook weg “ zei hij

“ het is nochtans een schone, maar die andere (die vroege ) zijn beter ! “Ge  ziet dat van hier dat ik hem niet tegensprak en terwijl hij zijn middagmaal binnen speelde trok ik stilletjes naar het hok en u kunt het raden ,: het blauw witslag veranderde van eigenaar

Moeder had al een paar keer geroepen voor het eten  “waar bleef je zo lang ? “ en weer langs mijn neus weg “ o… ik heb eerst dat blauw witslag op mijn hok gestoken  “ en tot  vader zei ik dat hij mij eens moest zeggen welke duivinnen er nog weg mochten……..

 En zo raakte mijn hokje gevuld

 

 

Ondertussen , rond die tijd ,hing er ook nog  drama in de lucht, want het witslag die opnieuw een sterk seizoen maakte, was op een bepaalde zondag niet op het appel !

 De zondag voordien had hij gemist ( de 2de keer in gans zijn carriere ) en vader zei toen altijd

 “ pas op voor volgende week , meestal is het dan de eerste prijs “

 Waar hij dat vandaan had weet ik niet, misschien van een of andere toevalligheid een vaste regel gemaakt, wie zal het zeggen, maar feit is dat het niet klopt.
Trouwens na 50 jaar duivensport zeg ik “ er zijn geen zekerheden ! “

 De enige zekerheid is deze :  de prijzen worden altijd verdeeld, hoe slecht het soms ook gaat

En als ze “schoon zitten “ en je hebt er alles voor gedaan dan mag je iets verwachten ,

maar zeker ben je nooit !

 Dus miste het Witslag 2 maal op rij ! Toen hij ’s middags nog niet thuis was begon vader te panikeren en alle heiligen ( ? )  te aanroepen .
De keren dat hij die zondagnamiddag naar het hok ging kijken zijn niet te tellen !

En eindelijk , tegen de avond , kwam het verlossend bericht, en gans de familie, wat zeg ik  ? , gans het gebuurte, slaakte een zucht van verlichting.Het witslag was thuis !!!!!

En vader zwoer dure eden. Hij zou nooit meer gespeeld worden, hij zou verhuizen naar het zolderke  en tot kweker gebombardeerd worden !

 Dat was de situatie op het eind van 1965

 En in die winter die daarop volgde ontstond er een zekere rivaliteit.Er werd van weerskanten wat uitgedaagd ….

 Vader waande zich sterk met zijn bewezen cracks op het weduwnaarshok en ik liet mij niet onbetuigd en zei dat gerard gelijk zou krijgen ……

 

 

In onze hoek was het prettig met de duiven spelen . 6-7 liefhebbers op een hoop! De zondagmorgen was het volle bak.Ambiance, spanning, rivaliteit en o zo veel gemeende vriendschap,….. verbroederen na de strijd !

 Onze hoek werd door de rest van het dorp “ de dulle hoek “ genoemd omdat de eerste duiven die arriveerden , 9 keer op de 10 voor iemand van ons bestemd waren !

 Ik zat helemaal vooraan en bijgevolg kon ik niet zien wat er achter mij gebeurde.

Maar ik had er iets op gevonden.In de oostkant van mijn hok had ik ook wat glas zitten, wegens de niet onbelangrijke ochtendzon, en met wat knutselwerk, had ik daar een open draaiend raampje in aangebracht, en als ik daar mijne kop door stak had ik een prachtig gezicht op de duiven accomodaties van  de beruchte “dulle hoek “

 Kwestie van te kunnen zien  wat er bij de tegenstrevers gebeurde …..

 

En de 2de zondag van april van 1966, de openingsvlucht gaf de donkere een -witpen  uit de bonten  van 54 iedereen het nakijken en de”dulle hoek “ keek verbaasd toe,Mijn vader nog het meest van al !

 Het merkwaardige is dat die duif ondertussen omgedoopt tot  “de schurk “ wegens zijn slecht karakter, nooit schoon zat, nooit rond,

Ik had hem de zaterdag nog getoond aan vader en die  zei “als je daar mee prijs gaat spelen …….???. “

Maar die bewuste zondag stak ik triomfantelijk mijn kopke door het zijraampje om de “geklopten  “ te zien arriveren en ik kon ook recht in het weduwnaarskot van vader kijken, een 50-tal meter achter mij

Om een lang verhaal kort te maken…..

De “schurk “ (die nonkel moest zeggen tegen het witslag ) won in zijn loopbaan 43 prijzen met  3 eerste en 17 keer in de eerste 10 ( wat volgens mij toch niet slecht is ).Op de eerste zondag van augustus, Dudzele kermis, won wijlen Albriek Tavernier de eerste prijs met 5min vooruit en  de “schurk “ en het “blauw witslag” waren respectievelijk 2de en 3de  met alle eerste series ! !! Het was zo’n ouderwetse zondag met keihard duivenweer !

En die vroege weduwnaars van ’65 hebben nooit nog papier geraakt !!!!

 Ik denk nu nog altijd dat de schurk chance gehad heeft dat hij ziek geworden is in zijn geboortejaar, anders had vader hem OOK kapot gespeeld !

 Enkele weken terug lees ik in artikels over gerenomeerde kampioenen (oa vanhove –uyterhoeven en de houbens ) dat men met de vroege jongen de nationaals speelt, zeg maar terroriseert , en  de 2de  &  3de ronde is de leverancier van de jaarlingen voor volgend jaar !

 En terwijl ik dat lees denk ik: “groot gelijk “ want met die uitgeperste jongen zult ge niet veel potten  meer breken ! Ik heb zelfs bedenkingen over de kweekwaarde van dergelijke duiven

 Als ik mocht kiezen tussen  een oude crack van 8 –10 jaar oud en een jonge uitgeperste , geforceerde duif die bvb 3 nationaals per 10 –tal vloog. Ik zou de oude kiezen. ZEKER WETEN !

 De lezer kan er zijn lessen uit trekken !

 Tot  slot een paar fotos

 

Foto 1 toont ongeveer wat ik zag toen ik ,door mijn raampje keek, achter mij

Helemaal links, waar je die lage cypressen ziet, voor mijn thans gerestaureerde geboortehuis, stond het weduwnaarskot van vader.In het midden van de foto zie je het onnoozele hokje van raf verschaeve (het staat er nog altijd en het is meer dan 40 jaar oud ! ) en rechts achter de bomen de duivenzolder van gerard gardin

 

Foto 2 toont wat overblijft van mijn “duivenpaleis “ anno 2004 , naast de oude schuur van “gardin “ zie je de  betonnen staken waar mijn invliegramen in verwerkt waren.

40 jaar geleden was dit een klein, groen paradijs,( mijn paradijs !) van koetjes en slootjes en hazen en konijnen en  “kraaivisjes “ (stekelbaarsjes )

allemaal verdwenen, in naam van de vooruitgang , ARM VLAANDEREN !

dinsdag 11 mei 2004

 Casier Roger

24-05-2007 om 08:55 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FOTO BIJ ARTIKEL 7
Klik op de afbeelding om de link te volgen

24-05-2007 om 09:23 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FOTO BIJ ARTIKEL 7
Klik op de afbeelding om de link te volgen

24-05-2007 om 09:29 geschreven door R.C.


26-07-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 8

Artikel nr 8

 

 

Vandaag gaan we de gebeurtenissen in de “DULLEN HOEK “ anno 1965 efkens loslaten wegens terug in de tijd voor een droevig bericht !

Eind april las ik in de duivenbode volgend overlijdensbericht                                                         
De heer     MARCEL DEMEYERE

 Weduwnaar van mevrouw Honorine Brouwers

 Geboren te Tiegem op 30 juli 1919 en thuis overleden op 21 april 2004 gesterkt door het ziekensacrament                                                                                                                                                           
Mijn goede vriend Marcel is niet meer ! Opnieuw ontstaat er een leemte in mijn leven die nooit meer goed te maken is .

Marcel was een heel groot kampioen, een heel grote meneer ! ook als mens

Ik heb hem op een merkwaardige manier leren kennen en later ook leren waarderen ,vooral zijn rechtschapenheid en zijn vasthouden aan zijn ijzersterke principes.
Hij had een heel eigen visie op het lange afstandspel, zeg maar , zware fond  en die visie kon hij staven met bewijzen en uitslagen.

We hebben dikwijls van mening verschild, maar bleven toch vrienden, het gezegde indachtig

“vrienden mogen kijven maar moeten vrienden blijven ! “

Soms spelde hij mij de les in een moeizaam geschreven brief, want schrijven kostte hem veel moeite, omwille van zijn hand die niet meer meewilde, maar zijn geest was intakt gebleven. Onvoorstelbaar hoe glashelder hij zijn opvattingen  uiteen zette !!

Over zijn methode, zijn ras en zijn prestaties zal ik later meer toelichtingen geven, ik zal mij vandaag beperken tot het relaas van de eerste kennismaking met deze grote kampioen

 

Toch wil ik ter herinnering u zijn laatste grote uitslag niet onthouden

  SAN SEBASTIAN 1995 – 931 km

Provinciaal  283 d   1-2-7-11-14-16-18-20-21-22-23-24

Nationaal     1388 d   5-18-50-59-79-82-91-97-99-101-103-106

Internationaal 6841 d    30-110-248-261-462-470-505-538-542-558

 

Dit kan tellen nietwaar ??

Eigenlijk heb ik Marcel leren kennen door een andere vriend die eveneens Marcel heet nl Marcel Demulder van de tandem Van Paemel – Demulder uit het polderdorp Zuienkerke

 Marcel had reeds lang Demeyers in huis oa de legendarische “194 “ een duivin van 1989 met als vader de ” POL “……. Wie is  Pol?

 Pol is de grootvader van de drie broers die op die fameuze San Sebastian volgend resultaat neerzetten

 De”San Sebastian “ 678-92  eerste,

Tampico   591-92   elfde en Picolo   519-92  veertiende !

Die fameuze “194 “ was ook grootmoeder van een ganse reeks toppers bij Hendriek  Vankerckhove te Lissewege en dit van Arras tot Bordeaux. Die er tegen gespeeld heeft weet waarover ik spreek !!

 Maar goed, Marcel had een dochter van de 194  gekruist met het soort van Valere VD Bussche uit Oostende en daar kwam een echte crack uit, de “305 “ van 98 die in 2000 oa de 84e nationaal won van dax !

En in dat najaar profiteerde ik van een goede bui van vriend Marcel om een koppel jongen uit de ouders van de 305 los te peuteren voor de schamele prijs van 500 oude franken ’t stuk !!

Ondertussen was mijn belangstelling voor de duiven van Marcel Demeyere gewekt en wilde ik  er meer over weten, want ondertussen had ik ook in de zomer van 2001 de toen 12-jarige “194” cadeau gekregen. Ik heb heel veel geluk gehad want ik ben er in geslaagd om er een prachtduiver uit te kweken,( de 660 van 2001,  ) Ik heb haar gekoppeld aan   een zuivere Jan Theelen,( via vriend robert venus,) nl een kleinzoon van rode lady barcelona en kenners weten wat dat wil zeggen !

 spijtig genoeg was de 660 het laatste jong van de 194 …….

 

Omdat ik met de “194 “ ook haar originele stamboom had meegekregen en ik gezien had van welke edele afkomst zij was , trok ik mijn stoute schoenen aan  en pleegde een telefoontje naar Marcel Demeyere himself voor meer informatie

Die eerste kennismaking verliep zeer hartelijk en op mijn vraag of hij nog van dat soort had zitten kon Marcel bevestigend antwoorden.

Dat was goed nieuws! Minder goed nieuws was de prijs …..250 euro per stuk.
Ik zou er over nadenken en kreeg ook nog de belofte mee dat ik meer info over de duiven van

Marcel zou toe gestuurd krijgen .

En enkele dagen kreeg ik inderdaad een bundeltje artikels en foto’s van de hand van een zekere Edward Baeten, daterend van 1982, getiteld “de geheimen van de gebroeders delombaerde “ in 11 afleveringen ( verschenen in de reisduif )

 Dit relaas van het ontstaan van het ras Demeyere, zijn levenswerk, heb ik gelezen en herlezen en ik werd zodanig gefascineerd door dat ras en de prestatie ’s ,dat ik kost wat kost nog een paar van die duiven wou binnen halen .

In elk geval zou ik trachten zo rap mogelijk 500 euro bijeen te sparen voor 2 rechtstreekse Demeyers !

 En ondertussen zou ik nog proberen om iets los te peuteren bij vriend  Marcel Demulder……

Maar toen namen de zaken een eigenaardige wending, ik zou eigenlijk beter spreken van een stroomversnelling !

Van Paemel- Demulder wonnen met hun “ 305 “ de eerste internationaal San Sebastian !!!

Stel je voor: een paar maanden voordien had ik een zuster gekocht voor 500 oude franken !

(ik had er eigenlijk 2, maar een ervan is ontsnapt uit mijn volière )

 Ik vroeg dus aan Marcel of ik nog 2 late jongen kon kopen uit de ouders van de 305, maar het antwoord was negatief wegens reeds besproken voor de prijs van 250 euro het stuk !!

 En daar stond ik dan met mijn zweetvoeten ! De waarde was in een paar maanden vertwintigvoudigd wegens die eerste internationaal.

 Ik stond er nogal bedremmeld bij, maar het was tenminste eerlijke taal en ik zei tegen Marcel dat die andere Marcel ook 250 euro vroeg en dat ik dat wel veel vond, waarop ik als antwoord kreeg dat de “goede” inderdaad veel geld kosten.

 En het moet gezegd : Vanpaemel – Demulder hebben een klein fortuintje geinvesteerd in goede duiven !

Enfin, niets aan te doen. Maar … enige dagen later kreeg ik een telefoontje van Marcel De mulder wegens belangrijk nieuws

Marcel Demeyere zou definitief stoppen met de duiven en zijn laatste kweekduiven verkopen aan zijn vrienden aan een gunstprijsje.
Ik zei “ ik ben daar vet mee, ik ben geen vriend van Demeyer ! “ maar Marcel repliceerde : “Ikke wel, laat dat  maar aan mij over, als ik ze koop in uw plaats ,zal ik ze wel los krijgen !”

En inderdaad , een uurtje later kreeg ik het verlossende telefoontje dat Marcel Demeyere 

ACHT duiven zou verkopen aan marcel voor de prijs van 500 euro

 Na wat bedenktijd hapte ik toe( zo’n kans zou ik nooit meer krijgen ! )

Ik sprak dus af met Marcel om naar Tiegemberg te rijden en Marcel zou mij voorstellen alszijnde iemand die verstand had van duiven keuren, want Demeyere mocht in geen geval te weten komen hoe de vork in de steel zat !

Goed ! wij dus naar Tiegem berg en onderweg zat ik te bedenken dat het eigenlijk toch maar niks was om een oude man zo te bedriegen ! en ik zei dat ook tegen Marcel dat het mij niet aanstond en dat ik Demeyere de waarheid zou vertellen en als hij ze mij niet wou verkopen aan de afgesproken prijs, hij ze dan mocht houden !

 Maw gans het zaakje stond mij niet aan, vooral ook omdat ik bij zo ’n groot kampioen de keurder moest gaan uit hangen ! ( eigenlijk ook uit noodzaak omdat ik toch moest weten wat ik kocht ! )

 Maar Marcel wuifde al mijn bezwaren weg en zei “ kom, geef mij maar rap uw geld zodat ik kan betalen als de koop doorgaat ! “

En nu citeer ik efkens Edward Baeten :

 “’k ben naar het zuiden van de Vlaanders geweest en ik heb er de zuivere lucht gesnoven, gedronken bovenop een berg die de wielrenners deed knarsen tijdens een wereldkampioenschap.

Van daar boven heb ik wel tien kerktorens geteld en ‘k voelde mij tien jaar jonger als ik mocht genieten van de glooiende akkers en her en der de resten zag  van de bossen…….. “

Ik kon het zelf niet mooier zeggen …..

 Daar boven op die berg kwam ik onder de indruk van de persoonlijkheid van Marcel Demeyere, zijn hartelijkheid en zijn gastvrijheid !

Zijn soigneur had een mand klaar gezet met een lot van 8 duiven erin, omdat Marcel zelf, niet meer “goed ter pote “ was.En ik moest die duiven keuren.Er zaten notabene 2 zoons bij van de San Sebastian !

 De duiven stonden mij geweldig aan  en ik knikte goedkeurend en de koop ging dus door !

Toen ik voorzichtig aan Marcel Demeyere naar de stambomen van die duiven vroeg werd dat weg gewuifd dat dat allemaal teveel werk was op zijn leeftijd en problemen met schrijven en zijn hand enzovoort en omdat Marcel Demulder ook niet aandrong liet ik het maar zo.
Ik kon dus naar huis vertrekken met 8 zuivere Demeyers en wat gebrekkige informatie over die duiven ,op een papiertje ter grootte van een bierkaartje !

Ik was een gelukkig man en ik was Marcel Demulder heel erg dankbaar voor zijn inbreng in de zaak en toch bleven een paar zaken aan mijn hart knagen

1-     de manier waarop ik die duiven in mijn bezit had gekregen

2-     het ontbreken van de stambomen, want ik zou die nodig hebben om de verschillende lijnen zuiver te kweken !

En wat deed ik ? ik besloot om Marcel  een brief te schrijven om hem te bedanken voor de goede ontvangst en de waardevolle duiven en ik zou ook de waarheid vertellen

In die fameuze brief stelde ik , indien Marcel zich bedrogen achtte, ik hem  de werkelijke prijs zou betalen, zij het dan in stukjes en beetjes……..

(vergeet niet dat de niet –vrienden prijs nog altijd 250 euro  per stuk bedroeg )

 Als laatste hulde aan Marcel geef ik nu de integrale tekst weer van zijn antwoord daterend van 25 augustus 2001.

 Later kom ik uitgebreid terug op die uitzonderlijke duivenstam waarvan de wortels teruggaan tot in het begin van de vorige eeuw , bij kleine boerkens, de gebroeders DELOMBAERDE

 Beste vriend Roger,

Goed uw briefje ontvangen.Dank !

Ik ben zeker niet verbolgen op u, integendeel: het streelt mijn ijdelheid  te mogen zien:hoe iemand lijk u (met beperkte middelen ) toch nog probeert om aan mijn soort duiven te geraken.

Inderdaad tot op heden was de prijs 10000 frank…. Onlangs, heel recentelijk, heb ik besloten er kompleet mee te stoppen –ik kan mijn kolonie niet meer leiden zoals het hoort – ik hang totaal af van mijn verzorger – eerstdaags (bij mijn overlijden ) zullen ze hier met die duiven op gescheept zitten ???.... ik heb het financieel aspect van de zaak opzij gezet en heb besloten

mijn duiven te verdelen onder mijn “ klanten “ en dit aan een gunstprijsje !

Wat ik niet had mee gerekend is : het nieuws was nog niet helemaal bekend of ik was ze reeds besproken van links en van rechts , en een vriend van een vriend  en uw geval ondermeer …… ‘k heb duiven te kort ! 

Wat me ten zeerste heeft getroffen is het feit dat ge me aanbiedt   60000 fr af te betalen als ik dat wens

Ik spuw niet op geld, maar duiven verkopen hoort er niet meer bij, momenteel is het zo : “een lot duiven “ aan een gunstprijsje en aan een zeer beperkte kring gegadigden….

Een soort afscheidscadeau !

 Mocht de kans zich voordoen dat er om de een of andere reden  nog een paar duiven beschikbaar komen dan laat ik het u weten

 

Kweken op een oude stam !

Allemaal goed en wel, maar wat blijft er uiteindelijk daar nog “bruikbaars “van over?

Catrysse, Delbar, Delombaerdes enz.enz zijn in hun oorspronkelijke vorm niets meer waard

 Demeyere jules, mijn vader,wist de Delombaerdes OORDEELKUNDIG te bewaren, Door JUISTE kruisingen op de JUISTE momenten  werden deze duiven veredeld met al de voordelen maar ook met de nadelen eraan verbonden !

 De Engelse volbloed is een afstammeling in rechte lijn van de “arabier “( 15,-1600 ) Wat de sportwaarde betreft is de engelse volbloed nu in verre superieur aan zijn voorouder, de arabier in zijn zuiverste vorm !

 Kweken is niet zo eenvoudig !

 Ik heb voor 90 % gekweekt uit duiven zonder palmares, van edele herkomst en jonge prachtdieren in uitstekende conditie

 Jaja de kwekers moeten blaken van gezondheid en mogen kweken met mate en niet van  1januari tot 31 december !!!

 Hierbij nog enkele gegevens over de herkomst van mijn duiven, kortelings zal ik proberen u iets meer papier te bezorgen maar met dat klein briefje moet ge al een heel eind gevorderd zijn

 Verontschuldig mijn gebrekkig schrift, m’n hand wil niet zo goed meer mee

 Verder wens ik uw vrouw een spoedig herstel en u wens ik het beste

WEES NIET AL TE NAIEF !

 De uitbouw van een  “zware fond “ kolonie is geen werk, het is geen hobby , het is een kunstwerk !

 Van 80 tot 90 verkocht ik geen enkele van mijn topduiven !

 In 1995 heb ik een aanbod van 500000 frank afgeslagen voor mijn 6 eerste op san sebastian

Ik had veel waardevol materiaal, maar dat alles op gebouwd met heel veel bloed, zweet en tranen er door heen

 

 En  het beste

              Marcel

 

 Totdaar wijlen Marcel Demeyere, commentaar  overbodig  en zelfs ongepast !

 Deze brief was het begin van een waardevolle vriendschap

 Ik zal je nooit vergeten, beste vriend !

maandag 24 mei 2004

 CASIER ROGER

 

NB :  van een eigenaardige en ja ….. fantastische ontwikkeling gesproken ! De 3028305/98

 De blauwe San Sebastian wint op 26 /06 /04 de 1e  nationaal uit Bordeaux ! Van een stunt gesproken (op het ogenblik dat ik dit artikel geschreven heb waren die nieuwe gebeurtenissen nog onbekend, daarom dit bijvoegsel )

 Dat betekent voor mij dat ik een zuster bezit van deze crack en een halfbroer van zijn moeder.Het spreekt vanzelf dat deze 2 duiven reeds aan elkaar gekoppeld werden en de afstammelingen ook in de kweek ingeschakeld werden, met de bedoeling de oude basis Demeyere intakt te houden met het oog op latere kruisingen ( maar dat is toekomstmuziek )

Ik houd jullie op de hoogte !

26-07-2007 om 18:29 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FOTO BIJ ARTIKEL NR 8
Klik op de afbeelding om de link te volgen WIJLEN MARCEL DEMEYERE

26-07-2007 om 18:35 geschreven door R.C.


24-09-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 9

.Artikel nr 9

 

maandag 7 juni 2004

 

Bij de aanvang van dit artikel moet ik even denken, en er even bij stil staan ,aan de zo erg veranderde sfeer in de duivenlokalen. Aan de opmerkingen en commentaren aan het adres van de tegenstrevers.

Zoals overal in de maatschappij is er geen tolerantie meer, geen sportiviteit,Alleen nog afgunst en achterklap .

Naar mijn gevoel heeft iedereen het recht om zijn duivenspel in te vullen zoals hij dat zelf wil, het recht om 10 duiven te houden of  500 (als uw beurs dat toelaat )

Ik heb altijd geleerd van mijn ouders dat ge nooit een ander zijn “rekening “ moogt maken !!

In ons lokaal komen fondspelers met soms 80 a 100 “soepen “ voor arras of clermont, alleen voor de reiskosten.
Dan is de commentaar niet van de poes : “ men zou dat moeten verbieden, verplichten van ze te spelen enzovoort ……. “

Waarom toch ? Die mens is toch  vrij om zijn duiven te leren met het oog op de verre drachten .

Ten eerste zijn dat meestal van nature, tragere duiven, niet geschikt om te sprinten

En ten tweede zijn die duiven nog niet klaar voor de strijd!

Ik begrijp die vitessemannen niet die willen profiteren van die plus – minus 40 extra prijzen

(per 2 –tal ) als er in plaats van plus – minus 100 duiven, 180 duiven zouden zijn ? !!

 Als je dan als vitesse –speler extra duiven kunt klasseren, tussen de 50e en de 90e  prijs,  door het feit dat je die fondspelers verplicht om mee te doen, dan is dat toch  niet iets om fier op te zijn.?Wat brengt dat op ?

Ik ben altijd van oordeel geweest, naar mijn bescheiden mening, om er te komen in onze sport men verplicht is om de lat steeds hoger te leggen.

STlLSTAAN IS ACHTERUITGAAN !

 

                        -------------------------------------------------------------------------------

 

Zo had ik  zaterdag 29 mei 2004 naast 7 jongskens ook nog 40 jaarlingen mee, die voor de eerste keer in hun leven kennis maakten met de grote mand ( de bedoeling is grote fond binnen een paar jaar , maar ik moet ze toch leren hé ?? ! )

 Ook hier weer die commentaren .

 De laatste jaren heb ik nogal veel duiven gehouden ,maar ik hoop dat te kunnen verminderen  (momenteel, met jongen en al, schommelt de bezetting rond de 200 )

 Fondduiven moeten rijpen en de ultieme selectie kan eigenlijk pas gebeuren op 3 –jarige leeftijd !

En mijn oudste fondmannen zijn nu pas 2 jaar oud …..

 

                       ---------------------------------------------------------------------------------

na 50 jaar duivenspel stel ik vast dat ik er niet rijk van geworden ben !

velen zijn geroepen ………

 Misschien heeft 50 jaar duivensport mij wel , alles inbegrepen, een 2e woning gekost !

 En dan stel ik mij de vraag  of ik met die 2e woning vee1 gelukkiger zou geweest zijn ?

Ik denk het niet ! want ik heb er door de jaren heen, met ups en downs weliswaar , veel plezier aan beleefd !

2 jaar geleden, om precies te zijn , op 23 juni 2002, rolde ik te Jabbeke, een bonvlucht uit Clermont voor jonge duiven op

 het was een normale vlucht en nogal lastig ( snelheid  1300 m per minuut )

er waren 566 duiven en ik behaalde volgende uitslag

 

6 – 11 – 32 – 33 – 42 – 73 – 81 – 84 – 86 – 136 – 161  enzovoort

Ik won de eerste aangeduide serie van 3 met 4 , 5 , &  6, men sprak van geluk en “ chance “ maar ik speelde op die vlucht 14 van 16 prijzen en won  5 aangeduide series van drie !!

 Ik speelde ook nog een gratis prijs , een fiets , voor de eerste  aangeduide van 4

De volgende weken ben ik minstens zes liefhebbers tegengekomen die mij zegden dat ik onnoemelijk veel geluk gehad heb want ……….

Bij de ene hadden ze die fiets verlet wegens niet binnen gekomen, bij een andere was de  constateur stil gevallen en bij nog een andere ,had men de “ normale “ 4e getekende een plaats achteruit geschoven wegens de 5e pen gevallen en ….. hij was daar toch wel zeker !

 Ja , met 1 , 2 , 3 & 5 kun je moeilijk aangeduid van 4 winnen.Dat lijkt me nogal evident.

 En dan ligt een mens krom om een mooi resultaat te behalen, soms met weken voorbereiding, en dan wordt het je nog niet  “gejeund “  (gegund )

 Daarom vraag ik in het algemeen , beste vrienden, respect voor de winnaars aub !! want achter grote prestatie’s  schuilen vaak grote inspanningen !

 

 

                                             ---------------------------------------

 

En nu ga ik met plezier terug naar de “dullen hoek “ In een van de vorige afleveringen heb ik een foto getoond van een samenraapsel van zelfgebouwde hokken .Ik vond het leuk dat ik op die manier kan tonen wat het geweest is, maar de vriendschap, de steun, de ambiance, kan ik niet tonen. Ik doe mijn best om die gezelligheid, dat eenvoudig gelukkig zijn met simpele dingen ,te beschrijven, maar woorden zijn maar woorden ,en schieten soms te kort ! Hoe vader zaliger mij hielp met de bouw mijn duivenhok dat ondanks het feit dat het bijna niets kostte een ideaal hok was ! Ik denk dat ik achter en boven mijn hok een luchtreserve had van ongeveer 120 kubieke meter !

Dat kleine paradijs situeerde zich aan de zuidkant van de kerkstraat te Dudzele, thans  omgedoopt tot de st Lenardsstraat ,wegens de fusie met Brugge, daterend van 1970, omwille van de verwarring tussen al die kerkstraten in de verschillende fusiegemeenten.Die hoofdstraat heeft langs de zuidkant vier zijstraatjes, die allen , zonder uitzondering , uitmonden of als je ’t zo wilt noemen, doodlopen in de weilanden.

Op het einde van  die straatjes kon je bijgevolg genieten van een prachtig uitzicht, een ongerept natuurgebied. Slootjes, wilgetronken , populieren, bosjes……. Wisselend van uitzicht naargelang de seizoenen, een paradijs….

Een groot stuk van dat paradijs is kapot gemaakt, omwille van sociale woningbouw, en de bouw van een  nutteloze mastodont van een  feestzaal !

 Maar als je iets verder noordwaarts gaat ,richting Damme, waar de bouwwoede nog niet heeft toegeslagen,kunt  u zich een idee vormen van hoe het geweest is, want moest je in de verleiding komen om eens een kijkje te komen nemen, dan kun je een van de mooiste (vergeten ) plekjes van onze regio aanschouwen !

 In de Kerkstraat woonde de burgerij, de middenstand en de winkeliers, en in de straatjes het werkvolk.Wij woonden dus in de Truwelstraat, Gerard Gardin in de kerkstraat, en Raf Verschaeve en Co in de Feverystraat,maar omdat de hovingen, langsachter, in elkaar liepen als het ware,en aan elkaar paalden, kreeg je dus dat uniek beeld van duivenhokken, broederlijk naast elkaar,die de “Dullen Hoek “ uitmaakten !

 

 

In ons straatje stonden enkele kleine werkmanshuisjes, met er voor ,van die typische voorhofjes met rozestruikjes of hortensia ‘s, omzoomd met” bakkertjes “(sleutelbloem ) of ” stinkertjes “(afrikaantjes ) of iets in die aard.Voorhofjes die op den duur allemaal op elkaar begonnen te  lijken wegens het uitwisselen van plantjes en scheutjes ,door de buurvrouwen, onder elkaar.

 Een eigenaardigheid was dat ons huisje , in tegenstelling tot de andere, haaks op de lengte –as van de straat gebouwd werd en omdat het tevens het laatste was , hadden wij van uit onze woonkamer een prachtig uitzicht op het “straatje “

Bij gevolg waren wij bevoorrechte getuigen , en speelden de gebeurtenissen, zich onder onze ogen af.

Wij zaten als het ware op de eerste rij !Maar soms waren de gebeurtenissen van die aard dat ze niet voor kinderogen bestemd waren en kregen wij van ons moeder verbod om door het venster te loeren (echtelijke twisten, amoureuze toestanden , DRAMA…. )

Eens zagen wij een buurvrouw met haar stervend kind in de armen in allerijl vertrekken, in de auto van de huisdokter, maar alle hulp kwam te laat …..

En de rijkswacht kwam ooit aan een ander gebuur melden dat hun zoon verongelukt was……

In het eerste huisje, rechts,  dat haaks op het onze stond woonde Felix en Felix had ook duiven, maar hij was een “krabber “, kon met moeite prijs spelen !

Zodoende, waar ons voorhofje eindigde, begon het “kiekenperk “van de Felix, gescheiden door een draad.De kippen hielden alle planten die door de draad groeiden, mooi kort, en dat was geen probleem want in die tijd stak dat allemaal zo nauw niet.

Nu zouden zulke zaken  9 op 10 aanleiding geven tot regelrechte burentwisten, zonder uitzicht, met moord en doodslag in ’t verschiet

Maar goed, in dat kiekenperk, stond ook zijn duivenhok ,met daaronder het kippehok en zijn werkplaats

Felix was een echte klusjesman.Hij kon ongeveer alles herstellen en opknappen, van staande klokken, en wekkers tot kleine polshorloges toe.Trouwens eenmaal een uurwerk definitief verloren, werd dat aan de Felix bezorgd, het werd gedemonteerd en de stukken konden opnieuw dienen om andere probleemgevallen op te lossen .

Zoals ik al zei : “er ging niets verloren  in die tijd ! “

Dat Felix zijn duiven geen prijs vlogen was niet verwonderlijk.

Ten eerste zag hij ze te graag, ze kwamen nooit  binnen wegens totaal geen honger en

Ten tweede zaten ze ganse dagen op de grond tussen de kiekens en dat was zeker niet bevorderlijk voor hun gezondheid en bovendien heb ik ze vaak zien drinken uit de pot van de kiekens, een afgedankte “casserole “ !

 En toch had Felix ook zijn “crack “ Namelijk zijn  “ bleken “ Die bleken is er een enkele keer in geslaagd om het Witslag van vader te kloppen, geen mens die daar kop aan kreeg, maar feit is dat Felix dat wapenfeit voor de rest van zijn leven heeft gekoesterd en vooral “ verkondigd”

De “ bleken “ vloog dan ook de eerste en het Witslag de tweede.Ik herinner mij nog levendig dat deze gebeurtenis door vader en zijn gebuur grondig gevierd werd, vergezeld van de nodige drank en luidruchtige loftuigingen aan het adres van de 2 kampioenduiven.

Meer nog, toen Felix, moegestreden, de duivensport vaarwel zegde, drong hij er bij vader op aan om de Bleken een plaats te geven op zijn kweekhok.

Zeer tegen de goesting van vader trouwens, maar ja , wat moet een mens allemaal niet doen omwille van de lieve vrede !

Maar het beeld dat mij het meest is bijgebleven van  onze gebuur is het volgende :

Zoals meestal bij het “werkvolk”  was er geen sprake van sanitair of badkamer!

Deze bezigheden vonden vaak hun beslag in open lucht, ook bij ons !

Een afdak was al een “luxe”

 Van uit onze huiskamer konden we de Felix zijn “ toilet “ zien maken en de huisgenoten verwittigden elkaar als het spektakel zou beginnen en “spektakel “  is zeker niet overdreven !

 Onze brave man kwam steeds recht uit zijn slaapkamer naar buiten gestormd, in zijn bloot bovenlijf, met zijn bretels op zijn knieen hangend, hoofd onder de pomp, met de ene hand pompend en met de andere hand zich wassend. Proestend en pruttelend en grollend werd deze ceremonie voltrokken of het nu winter of zomer was, vorst, dooi of sneeuw

Alleen als het erg koud was kwam daar nog iets bij ,namelijk een soort indianendans, rond de pomp,afgewisseld met het toepassen van  “soldatenvuur “ ( de handen kruiselings over de borst onder de oksels slaan ! ) tot groot jolijt van het publiek in het nr 3 van de Truwelstraat !

 Het was een onvergetelijk schouwspel .

 Over weerstand van duiven en mensen gesproken,bij ons ging het er niet anders aan toe.

Wij wasten en plasten buiten aan de pomp, in open lucht, winter en zomer, en ik heb nooit een dokter over de vloer weten komen !  En als we dan toch eens een griepje hadden , werd dat opgelost met bruin papier met kaarsevet op je borst, en dan naar bed met hete melk met honing en meestal waren we na een paar dagen terug op onze “ plooi “

 Toen ik 12 jaar was brak de beruchte A – griep uit , gans mijn klas lag tegen dek, tenslotte bleef ik alleen over en werd van “ armoede “ ook naar huis gezonden  wegens les geven aan één leerling toch ook niet je dat !

 Of was men bang dat ik TE slim ging worden.Ik weet het niet.Ik had nochtans al een flinke voorsprong op ,oa het zoontje van de notaris, het zoontje van de dorpsdokter, van de veearts enzovoort…het zorgde hier en daar wel voor een beetje afgunst …..

Ik had nl reeds 2-maal een grote opstelprijskamp gewonnen , ingericht door het davidsfonds, en na de proclamatie op de 11e juli, kreeg ik schouderklopjes van de “elite “ en tegen mijn moeder zeiden ze “ dat ik het nog ver ging brengen ! “  ’t probleem was dat er geen geld was voor studie’s, en uiteindelijk werd het vakschool en eigenlijk, de laatste tijd, ben ik tot inzicht gekomen  dat het goed was zo.

Wat ben je trouwens met titels en posities, als je niet gelukkig bent …….

 

Van de Felix naar Raf Verschaeve is het een kleine stap.Raf was in de “dullen hoek “ beland door Greta .

Een onschuldige vrijage mondde uit in een trouwpartij (het is altijd ’t  zelfde ) en Raf kwam zich bij ons vestigen en algauw werd duidelijk dat hij banden had, via zijn broer André, met de betere vitesse-spelers van st-Andries Brugge, zoals , Adolf van de kerkchove,de familie Ddhoest,  Devooght en nog een paar anderen

En Raf, afkomstig van st Andries, een vreemde eend in de bijt , begon prompt met de bouw van een duivenhokje, nogal argwanend bekeken door de rest van de bevolking, wegens “het ijs nog niet gebroken “ wat later uitgebreid gebeurd is in het duivenlokaal “ sportwereld “ vergezeld van het onontbeerlijke gerstenat !

Van dit hokje heb ik heel recent nog een fotootje gemaakt, zoals je ziet heeft het  de tand des tijds overleeft  !

Alleen al de afmetingen al gaven aanleiding tot commentaar (amper 2,5 meter lang bij 1,5 meter breed ) en het werd nog erger toen het hokje bevolkt werd met meer dan 30 piepers !

Volgens Gardin en nog anderen zou het onmogelijk  zijn om daar op ook maar een prijs te spelen, vooral Gardin , die zich nogal smalend uitliet over het schamel hokje van de Raf !

In vergelijking met zijn prachtige duivenzolder was het schamel bouwsel maar niks !

Zelfs vader schudde het hoofd als hij eens stiekem om het hoekje loerde, nieuwsgierig naar de activiteiten van zijn nieuwe gebuur.

Ik moet er ook nog bijvertellen dat Raftje zelf , aanleiding gaf tot roddels, want als men hem eens polste over zijn plannen  stuurde hij ze meestal met een kluitje in het riet !

Ikzelf werd algauw zijn beste vriend.Waarom ? het klikt nu eenmaal of het klikt niet !

 En algauw bleek dat Raf nog zo dom niet was.We hebben heel veel gepraat over duiven, veel keren tussen pot en pint, en het waren genoeglijke uren .

Heel in het begin vlotte het niet zo goed met zijn duivenspel. Wat normaal was,wegens zoeken en tasten naar de gepaste koppelingen en de goeie duiven, maar geleidelijk aan moest men met de Raf  rekening beginnen te houden en dat gaf aanleiding tot nog meer commentaren omdat men niet begreep dat duiven die een ganse week zaten te luieren op het dak, de zondag gensters konden slaan !

 Het was een feit dat Raf zijn duiven in de week geen meter trainden, en toen ik hem daar eens tussen pot en pint ,attent op maakte kreeg ik tot mijn verbazing volgend antwoord “ mijn duiven vliegen meer dan die van jullie maar niemand ziet het!

 Wat was de ware toedracht ? hij zette ’s avonds laat, als het donker was, het schuifje open en ’s morgens bij het krieken van de dag stormde de meute naar buiten, en vermits iedereen weet dat duiven ’s morgens vroeg beter trainen, en vooral jonge duiven,is het niet verwonderlijk dat zij er duchtig de pees op legden .Dat terwijl de “dullen hoek “ de slaap der rechtvaardigen sliep.

Vader en ik vertrokken net als Raf, voor dag en dauw, naar ons werk als bouwvakkers en Gardin begon zich als middenstander pas om de duiven te bekommeren rond 10 uur , omdat hij eerst een handje moest helpen in de kruidenierswinkel die hij uitbaatte in de kerkstraat.

Zodoende had het gebuurte het spelletje niet door en Raf deed daar nog een schepje bovenop door de zaterdagnamiddag bij de inkorving, als er gepolst werd naar zijn vooruitzichten, al zuchtend te verkondigen ,dat het waarschijnlijk niets zou worden wegens  niet willen trainen.

 Ik heb het zelf genoeg kunnen zien , in alle weer en wind, van ’s morgens tot ’s avonds,zaten die duiven daar tegen dat dak geplakt, ze zaten als het ware te dromen , maar de zondag ,beste mensen , dan was het wat anders.De een na de andere op de valplank , soms met drie , vier tegelijk

 Op een keer, van Arras, (113 km ) stak er op het moment dat de duiven moesten vallen, een plotse mist op, vergezeld van een kille druilregen, de duiven kwamen er met mondjesmaat door.Een halve rampvlucht ,zeg maar! Maar bij de Raf was er geen  probleem.Hij won de negen eerste …….Blijkbaar waren ze het “afzien “ gewoon
Vanaf dan was hij definitief ingeburgerd in de kampioenengilde van de “ dullen hoek “ wegens het RESPECT VOOR DE WINNAAR 

En om te bewijzen dat Raf niet van de domste was geef ik een opmerking uit een van onze memorabele gesprekken weer .

Raftje zei : “ de eerste zonnestralen, Roger,die zijn goud waard ! “ en ik heb dat onthouden !

 Er zit misschien een tip in ,voor de lezer met weinig tijd, s’ avonds laat het schuifje open !!!

 Dat was het voor vandaag, volgende keer zetten we de kennismaking  met het bont gezelschap van de “dullen hoek “ verder. TOT DAN

 

PS: straks ga ik de aanvoer van leesvoer wat verminderen. Het is niet dat ik uitverteld ben, maar straks word het lente en ga ik met mijn duiven op stap en moeder de vrouw krijgt steevast met de eerste warme zonnestralen , een aanval van een kwaal die nog veel erger is dan de vogelgriep, Namelijk de “ de lente-grote-schoonmaak- kriebels “Het schijnt dat vooral vrouwen zeer gevoelig zijn voor deze ziekte  die uiterst besmettelijk is en daarom omdat mijn assistentie vereist is bij een paar delicate operaties zal ik straks om de 14 dagen -3 weken iets publiceren . En na de zomer geven we dan terug volle gas !

Overigens, sedert de vogelgriep is de conversatie tussen de kippen er ook niet op verbeterd. Ik had gisteren de kans om zo’n gesprek af te luisteren…..

Zegt de ene kip “ TOK “ . Antwoord die andere “ ARE YOU TOKKING TO ME ? “….

Doe oei….

ROGER CASIER

 

 

 

24-09-2007 om 09:12 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FOTO BIJ ARTIKEL NR 9
Klik op de afbeelding om de link te volgen HET KOTJE VAN DE " RAF " HET STAAT ER NOG STEEDS !
VERSCHOLEN ACHTER DE BOMEN . STILLE GETUIGE VAN WAT OOIT WAS ........

24-09-2007 om 09:25 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FOTO BIJ ARTIKEL NR 9
Klik op de afbeelding om de link te volgen 'T KOTJE VAN DE RAF VAN UIT EEN ANDERE HOEK.........

24-09-2007 om 09:31 geschreven door R.C.


18-10-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FOTO HOREND BIJ ARTIKEL NR 6
Klik op de afbeelding om de link te volgen

18-10-2007 om 12:17 geschreven door R.C.


19-10-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 10

Artikel nr 10

 

Het kotje van de Raf, het staat er inderdaad nog steeds.Ik heb er dikwijls genoeg opgestaan, er was amper plaats voor 2 mensen en voor de duiven was het ook vechten voor een plaatsje !

Ik heb nog gezien dat een nestschotel  was  geplaatst op een smal zitplankje, wegens te weinig nestbakjes en plaatsjes om te nestelen  Omdat de schotel niet zou kantelen werd die gewoon vastgebonden met ijzerdraad, door de gaatjes van de schotel en rond het plankje aangespannen !

Het hoeft niet gezegd dat de rivaliteit op die manier op de spits gedreven werd !

Als men het hokje in de hof “ klein “ noemt dan weet ik niet wat men moet zeggen van het hokje van de oude duiven, dat een paar tiental meters verder stond op het koertje achter het huisje.

Zoals ik al zei, raf was niet van de domste, en het hokje op de koer was goed beschut opgesteld tussen de omringende gebouwen .

Daarom kon raf het zich permitteren om dat kotje ganse dagen open te laten staan.

 De afmetingen waren ongeveer anderhalve meter op een anderhalve meter, een klein spoetnikstje en daarnaast een deur, die bijna altijd open stond,en waarin zich een kader in draadwerk bevond.

Omdat de beste jongen steevast naar het koertje verhuisden en daar dienst deden als zowel kweek of speelduif kreeg men hier ook rap het zelfde verhaal.

Raf speelde op nest, tegen de weduwnaars, en er was bij momenten geen spelen aan.

Vooral als het in het  april, guur en koud was ! Want iedereen weet dat weduwnaars vies zijn van dergelijk weer !

Ik heb dikwijls genoeg die duiven in handen mogen nemen, midden in de week, en dan stond ik telkens versteld over hun ongelooflijke konditie !

Eigenlijk kregen de gevestigde waarden van de “dullen hoek “ kop nog staart aan het verhaal van de Raf.

Waar iedereen in april zijn hokken angstvallig dicht hield ,zaten die van Raftje als het ware onder de blote hemel en er was geen spelen aan .Begrijpe wie kan …..

 Daar moest meer in ’t spel zijn dacht men en dat was ook zo ……..

De Raf en ik waren ook nog aktief in andere verenigingen.Het was de tijd van de toptafel en de trou –madame en andere bollingen en schietingen.

Voor velen was de zaterdagavond de enige ontspanningsavond in de week en die ontspanning gebeurde bijna altijd in eigen dorp.

Voor de jeugd was er altijd   ergens wel een bal , ingericht door kaj of  klj , zonder disco maar met een echt orkestje. Het was ook de tijd van de juke –box ……

En de Raf en ik, als we zelf geen  bolling organiseerden, gingen dan per fiets naar de naburige gemeenten aan klantenbinding gaan doen !

Dat was zo’n beetje het gebruik in die tijd.Als ge op uw maandelijkse bolling veel volk wilde, waart ge verplicht om uw “gezicht te gaan tonen “ bij bevriende maatschappijen en dan kwamen de vrienden op tegenbezoek om hun  “ wederjunste “ te tonen en zo was de cirkel rond en hielden wij elkaar bezig.

Het hoeft geen betoog dat op al die evenementen het bier rijkelijk stroomde en dat was ook de bedoeling, want café bazen moeten tenslotte ook leven, en wat zouden wij doen zonder café-bazen ???

Ik heb heel dat prachtig, sociaal gedoe,  zien teleur gaan ,in naam van de vooruitgang Enkele accenten in de budgetten werden verlegd en plots was het autootje en de jaarlijkse reis naar Benidorm een “ must “ en was er geen tijd en geen geld meer voor dat onnoozel gedoe

 Zeg nu zelf. Wat is er beter  ?Wat is er belangrijker ? :Een barbe-cue , ergens op een camping, aan de boorden van de Ourthe of  die biljartprijskamp in het  dorpscafé ……

En daardoor komt het dat er in ons dorp nog slechts drie café ’s zijn, er waren er ooit meer dan honderd !!

Maar goed, ik dwaal af, en op een keer kwamen de Raf en ik op een zaterdagavond, per fiets

van Westkapelle.(waren ons gezicht gaan tonen, klantenbinding weet –je –wel ….. )We durfden niet goed naast elkaar rijden, wegens de schrik om in elkaar te blijven haperen, want we reden nogal onzeker ….

Niettemin slaagden wij er toch in ,om in de stilte van de mooie zomernacht een conversatie op te zetten

Natuurlijk kwam het duivenspel ook ter sprake en ik zei tegen mijn vriend dat we waarschijnlijk wel weer klop zouden krijgen van zijn duiven en dat het niet normaal was
En de Raf antwoordde “ kom deze week eens langs, dan zal ik u tonen waaraan ik mijn successen te danken heb, op een voorwaarde, dat ge me beloofd om er met niemand over te spreken ! “

En in die week ,ergens in de zomer van  1967, kwam de waarheid aan het licht , aan de keukentafel van de Raf, met een verse stella ……

De raf werkte met de methode “ genette “ en zodoende kocht hij telkenjare een totaal-pakket aan voordeel prijs en met de weinige duiven die hij had kwam hij toe voor een gans seizoen !

Wat zat er daar allemaal in ? een anti –tricho produkt, vitamine – b tabletten , alkalisch poeder (om de lever te zuiveren ) en een elexir op basis van fowler- likeur ( die elexirs op basis van arsenic en strychnine zijn  thans niet meer te verkrijgen en ook verboden )

Met die produkten ,gekoppeld aan zijn ongewone methode, de spartaanse opvoeding van zijn duiven , en de rasduiven gekregen van zijn vrienden uit zijn geboortestreek , domineerde hij het duivengebeuren in de dullen hoek ,in de 2de helft van de sixties

Nog over die fameuze elexir ,wil ik wel kwijt, als de dosis in acht genomen werd, het produkt totaal onschadelijk was, maar ….sommige duivenmelkers kennende……

Nu zijn er verschillende firma ’s die degelijke produkten  op de markt brengen, gaande van  recuperatie tot forme –opbouw e.d. ,met volledige schema ’s van dag tot dag , enzovoort

 Die zaken zijn thans volledig ingeburgerd  maar in die tijd was dat nogal revolutionair !!

 Feit is dat zelfs na een rampvlucht ,de duiven van de Raf na een paar dagen terug op hun plooi waren ! …

Wat het anti –tricho produkt betreft denk ik toch wel de eerste geweest te zijn die dat gebruikt heeft te Dudzele.In het jaar 1966 !

Het waren tabletten van Colman Ik kuurde 2 keer per seizoen en de resultaten waren schitterend.

Ik weet nog goed…. ’t Was op een zomeravond. Meestal kwam Gerard Gardin zijn koeien melken , in zijn weide, in de buurt van mijn duivekot en meestal kwam vader dan een praatje met hem maken  en dat was eveneens ongeveer het uur dat de weduwnaars trainden en ik zat nog op mijn kot, maar ze wisten het niet !!

 Ik kon woord voor woord horen wat ze tegen elkaar zeiden !

 Gerard: “ wat steekt hij uit met die duiven ? Blinken dat die doen  en “geestig “ dat ze zijn ! “

Vader :  “ ik weet het niet Gerard, moest ik het weten, ik zou het je zeggen . Hij heeft in elk geval een goed kot. Dat kereltje heeft dat goed bekeken “

 ’s avonds heb ik vader verteld van de colman –tabletten op een eeuwig zwijgen, maar vader kon dat niet

De eerste aan wie hij het voortvertelde was uiteraard  zijn goede vriend Cyriel Decoster en het duurde niet lang of  gans het duivenbestand van Dudzele dorp, slikte anti –tricho tabletten !

En Dudzele ging spelen naar, het duivennest , st –Andries, tegen de kortvlucht en we waren gevreesd want ….we deden hun centen af !

 En st –Andries stak het op de ligging en de wind ( overwegend zuid –west ) maar op een keer was het felle wind kop en we zouden wel een toontje lager zingen ….

 Maar  toen was er helemaal geen houden meer aan !! waarom ? omdat de Dudzeelse duiven in een schitterende conditie verkeerden !

Zo zie je maar .Er is niets nieuws onder de zon .

Net als nu vertrouwden melkers elkaar wel eens iets toe, meestal tussen pot en pint en het is goed zo  !

 Ooit zei iemand tegen mij  “als ge echt iets geheim wil houden, hou het dan voor je zelf, want een geheim dat gedeeld word is geen geheim meer “  . Juist ….

En grootmoeder zei altijd  “al moesten de kraaien het uitbrengen , maar uitkomen doet het altijd … “

 

 

                                              ------------------------------

 

Naast de Raf woonde Johannes Dendooven, kortweg Jan .

Jan was een oude eenzaat.Zijn echtgenote was reeds geruime tijd geleden gestorven en Greta, de vrouw van Raf kookte voor Jan mee.Zo ging dat in die tijd.

De Jan had ook duiven en die zaten op een schamel , weliswaar gemetst, kot dat betere tijden gekend had ! Heel bouwvallig en vochtig en ongelooflijk klein.Drie maal zo groot als het trapgat waar je moest door kruipen( en dat was ook al krap ) !  zie foto

En de duiven , oei oei, van de slechtste die ik ooit gezien heb en toch had Jan ook zijn gloriedagen zoals in het begin van het jonge duivenspel, als de onervaren meute, met felle windgat ,holland binnentrok en in ” stukken en brokken “terugkeerde, vechtend tegen de felle zuidwester, die dan uiteraard in het nadeel blies !!!

Zelfs toen al konden die van Jan ,al niet meer mee, want ze kwamen thuis gesukkeld, recht uit het gat nota bene, maar ……op de uitslag stonden ze op kop om de doodeenvoudige reden dat de onze te veel tijd verloren in Holland ! 

We  gunden  Jan zijn moment van glorie omdat we wisten dat het van korte duur zou zijn.

We sloegen hem op de schouder en feliciteerden hem en Jan was gelukkig en Jan trakteerde en wij trakteerden hem terug  en dan ,veel later,keek Jan nogal troebel uit zijn ene oog, want het andere was hij verloren, Ik weet niet meer hoe dat kwam, de ware toedracht ben ik vergeten. Een of ander stom accident zeker……Enfin ,het bont gezelschap van de “ dullen hoek “ was gelukkig en het was goed zo

Dus Jan had hele slechte duiven,maar daar zou verandering in komen en wel om 2 redenen

 Ten 1e  kreeg Jan al eens iets van de Raf en ten 2e  kreeg hij deskundige hulp

 In ons gebuurte arriveerde een opzienbarend  heerschap .Kamiel Van Loo. Alleenstaand  .Met een zoontje van een jaar of  twaalf : Pol. En een hond ,een “stratier “Dat maakte het gezelschap kompleet.

Polletje speelde accordeon, abominabel slecht, maar hij speelde, en de hond jankte, boven de muziek uit , dat horen en zien verging, telkens als  de onsamenhangende klanken uit  de trekzak  de buurt overspoelden . En  ‘t was gedaan met de rust in de dullen hoek  en als Kamiel gedronken had  dan zong hij luidkeels mee en dan was het spel kompleet …..

En als Kamiel op kroegentocht ging te Dudzele,( een hele onderneming in die tijd….. nu zou je rap rond zijn ! ) was hij nogal verbaal heel sterk en anders ook ,want hij was een boom van een vent met handen als koolschoppen, en dan stekte hij den een of den anderen eens vast ,zoals een gorilla wel eens doet met zijn jong en dan vroeg hij steevast aan de betrokkene : “ HOU JE VAN MIJ ? “ en dan antwoordde het slachtoffer angstig : “  moa joak Kamiel !“ en na een tijdje vroeg half Dudzele vrolijk aan elkaar : “ Hou je van mij ? ….. “ Natuurlijk hielden we van elkaar. Al waren er wel nuances………..

Er woonden rare kwasten in onze buurt ….

En Kamiel ging ons eens leren met duiven spelen en wij namen hem niet ernstig En toen hij ons vertelde dat hij ging samenspelen met de Jan  steeg de hilariteit ten top

Maar de nieuwe tandem stoorde zich daar niet aan en de Jan luisterde gedwee naar de raadgevingen van  Kamiel.Hij had toch niets te verliezen.

Het ging er in elk geval nogal druk aan toe rond het miserabel kotje van Jan en ook behoorlijk geheimzinnig….

Maar wij stoorden ons daar niet echt aan, bewust van onze superioriteit.Die mannen zouden rap een toontje lager zingen……

Het was bijna zoals in de Tour De France , men kent dat wel , een ontsnapping van de mindere goden, die een half uur voorsprong krijgen, omdat ze in de rangschikking toch op een halve dag staan……..

Terloops .Een maat van mij was eens mee in zo ’n ontsnapping. Men was vergeten dat hij op veel minder dan een halve dag stond, en hij heeft 13 dagen de gele trui gedragen.Dudzele werd zot !!!

Het moet rond de 34-35 jaar geleden zijn en iedereen zal zijn naam wel vergeten zijn ……Ik niet !

Want het scheelde geen haar of Georges Van Den Berghe won de ronde ……. Het was  de tijd van Ferdi Bracke, Herman Van Springel, Guido Reybroek,( bijgenaamd “keun”) Jan Jannsens enzovoort Dat waren nog eens mannen… waarschijnlijk nog met de hand gemaakt !   

Terug naar de “dullen hoek “ en op een stralende zondagmorgen stonden wij onze duiven af te wachten en ja plots “Daar is er een !! “ en iedereen stond gereed om de sprint naar zijn hok in te zetten, maar groot was de verbazing, “ een voor de Jan … en nog een …. En nog een !! ?? “

 Vragend naar elkaar kijken , niet begrijpend wat er gebeurt, ongeloof , verwarring ….

De week nadien, hetzelfde liedje en we schoten wakker en vooral vader ,vooral hij, en dat was kenmerkend aan hem, wilde er het fijne van weten !

Kamiel zweeg als een graf, maar de Jan was meer mededeelzaam” er zitten hier alleen  duivers jan .Waar zijn uw duivinnen ? “ “ In ’t koolkot “  “wablief !” ja ze zaten gans de week opgesloten  in het donker koolkot ,dat niet meer gebruikt werd als dusdanig. Dat koolkot bevond zich vlak achter het duivenhok van de Jan en de jonge duivinnen brachten daar de week door en kwamen alleen buiten de zaterdag om een toertje te vliegen en een uurtje te vrijen en de zondag gaven de jonge dames van katoen en de dullen hoek keek verbaasd toe

En de hollanders maar denken dat ze het verduisteren hebben uitgevonden…

Eerst dachten we nog , “dat spel gaat niet lang duren , maar hoe verder op ’t seizoen hoe beter dat ze kwamen en de Jan toonde ons vol trots, eind augustus,

 duivinnen met een vol slag terwijl de onzen al allemaal in “ slunsen “ (vodden ) lagen

Vader heeft natuurlijk het systeem onmiddellijk proberen te copiéren , maar het lukte niet zo best

Eigenaardig, wat bij de een lukt gaat soms bij de andere totaal mislukken, ook wat verduisteren betreft.Ik hoor van sommigen dat ze een gans seizoen verduisteren en dat de duiven daar geen hinder van ondervinden  en anderen dan weer die het absoluut niet te lang mogen trekken of ze krijgen hun duifjes nooit nog in forme  .

Begrijpe wie kan , het moet zijn dat er nog andere factoren meespelen .Het is en blijft een eeuwig zoeken

Dat was het voor deze week , volgende keer zetten we onze rondgang verder in de merkwaardige buurt waar ik mijn jeugd heb door gebracht

 

Roger casier

dinsdag 22 juni 2004 

 

19-10-2007 om 10:35 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.foto horend bij artikel 10
Klik op de afbeelding om de link te volgen Ziehier het duivenkotje van Jan Dendooven; Bemerk de zelf gekweekte mais op de voorgrond
De daken met Boomse pannen  die u rechts ziet , zijn van de huisjes in de  Feverystraat waar o.a. ook de Raf woonde......

19-10-2007 om 10:43 geschreven door R.C.


06-12-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 11

Artikel nr 11

 

Beste vrienden,

Op 27 april heb ik  het laatste artikel verzonden over de “ Dullen Hoek “; We zijn wat afgedwaald en dat is ergens normaal omdat ik ook nog iets anders wil vertellen en wat inspelen op de actualiteit en er is uiteraard ook het wel en wee op eigen hok dat ik jullie niet wil onthouden.

Volgend artikel heb ik al een tijd geleden geschreven en dat komt mij goed uit ,want momenteel ben ik druk bezig met de voorbereiding van de winterkweek en ik ben ook hier en daar nog wat aan het sleutelen en timmeren. Wat ik in mijn leven al niet getimmerd heb, afgebroken en opnieuw opgebouwd…. Het heeft gene naam !!

Ik zet dus de tijdmachine in gang , afgesteld op – 40 jaar en om jullie geheugen wat op te frissen en terug bij de zaak te brengen schep ik een sfeerbeeld van een  zwoele zomeravond in de Dullen Hoek

Het geluid van een accordeon weerklinkt .Polletje is aan het oefenen en de hond van Polletje,   zoon van  Kamiel , zit er bij te janken dat horen en zien vergaat. Kamiel Van Loo, pas aangespoeld in de Dullen Hoek had een pact gesloten met Jantje Dendooven en hij zou ons eens leren met duiven spelen…….

En we gaan verder . Maar eerst nog dit ( enkele bedenkingen ) en in de rand nog dit vermelden dat in verband met hetgeen ik aanhaal in bedoeld artikel, Antwerpen het goede voorbeeld geeft :

EEN ( 1 ) vitessevlucht per weekend in 2007 !! Misschien is dat een begin…….

En , o ja, ik heb iets vergeten dat ik al lang moest gedaan hebben. Jullie een foto opsturen van Jerome & Elsa op hun trouwdag, hoofdrolspelers in mijn verhaal, mijn ouders….. En het is niet omdat het de mijne zijn , maar t was een schoon koppel !!

 

Ik krijg veel reactie ’s op mijn pennevruchten. Meestal positieve, maar ook andere,     waarschijnlijk ingegeven door jaloezie  , er is nochtans niets om jaloers op te zijn !

Ik probeer alleen maar die duizenden anoniemen die onze sport ,jaren aan een stuk, recht gehouden hebben, een gezicht te geven .

Ik probeer  op mijn manier hulde te brengen aan die vele gewone duivenmelkers, plaatselijke kampioenen, die nooit in de gazet komen zoals  mijn vader en Fevery Raymond (,bijgenaamd “patron “ )en nog anderen zoals Raftje Verschaeve.Ik heb ze bezig gezien met duiven, Ik heb ze hen zien dresseren zodat ze als schichten naar binnen doken !

Twee dorpen verder kende niemand ze nog, maar de zondag, als ze vlogen om ter eerst, was het “kwaad kersen eten “ met hen !

Dat verhaal probeer ik te brengen, en ook de achtergronden 

Ik probeer dit te doen in alle eenvoud  omdat duivenmelkers geen behoefte hebben aan stadhuiswoorden.En precies daarom is het lang niet zo gemakkelijk………

Mensen zeggen mij : “ge moet daar  eens over schrijven, en ge moet daar  eens uw gedacht over zeggen “ meestal doelend op wantoestanden en op de achteruitgang van onze sport ,enzovoort

Iedereen weet het : Onze sport is te duur.Is hopeloos verouderd. De bakermat van de duivensport, ons dierbaar Belgie, zit vastgeroest in traditie’s, vastgebonden aan cafékranen, geketend aan besturen, verblind door eigenbelang en gedomineerd door leiders die de weg naar de vernieuwing niet kunnen, niet durven of niet willen inslaan !

In de ons omringende landen is men al bijna vergeten hoe een constateur er uit ziet en hier geraken we er nog altijd niet uit.

Er is het paramyxo-probleem. Wegens te duur, worden vaak de kwekers en de latere  zomer jongen niet inge-ent met alle gevolgen vandien,er breken een paar haarden uit en er wordt dreigende taal gesproken.

Ook begrijp ik bijvoorbeeld niet dat men geen entstof kan ontwikkelen die zo eenvoudig en goedkoop is als de entstof tegen de pokken. Namelijk de veer-folikel-methode. Enkele pluimpjes worden uitgetrokken uit borst of bil en met een borsteltje word de entstof in de gaatjes ingewreven en klaar is kees. Het is eenvoudig, goed, goedkoop en de duiven ondervinden er geen hinder van . Ondergetekende doet het nog altijd op die manier en voor pakweg 10 euro kan ik 60 a 70 duiven inenten.Enten tegen paramyxo is minstens 4 maal zo duur !!

Misschien is er een simpele verklaring voor ,maar ondertussen begrijp ik niet dat men iets dergelijks niet kan ontwikkelen tegen paramyxo  en/of vogelgriep !Ik heb ergens wel een vermoeden dat het wel zou kunnen MAAR ……

Kijk maar naar de alternatieve geneesmiddelen ,die even goed zijn,  met de zelfde samenstelling, maar veel, veel goedkoper dan het dure broertje !!

 Ikzelf kweek veel jongen in de zomer die in hun geboortejaar niet opgeleerd worden.Ik ben dus niet verplicht om die jongen in te enten maar toch doe ik het en dan liefst zo vroeg mogelijk, omdat ik al gehoord heb van uitbraken der ziekte bij pas gespeende jongen !

Dus  ent ik  rond de ouderdom  van  +/- 25 dagen en dit naar gelang de jongen klaar zijn.

Daardoor komt het dat ik soms 5 jongen, soms 2, soms 10, inent met tussenpozen van meerdere dagen.

Dat lijkt mij een veilige en correcte methode, maar als ik telkenmale de dierenarts moet doen komen,( en die komt niet voor niets,) voor een paar jongen, dan word dit te omslachtig en te duur.

Bovendien moeten er afspraken gemaakt worden, dag en uur vast gesteld, want de dierenarts zit niet te wachten op je telefoontje …

Als je dan wacht tot  dat het de moeite loont dan loop je enorme risico ‘s, voor jezelf maar   

ook voor de anderen, dus ….

moet men niet verwonderd zijn als er weer enige mensen afhaken als het probleem niet

professioneel  behandeld word

(ik heb ooit nog konijnen gekweekt, die ik dan zelf  inentte tegen de ” plaag “, aan de leeftijd van 6 weken en ik heb het ooit eens een week uit gesteld .De gevolgen waren catastrofaal ! )

We zijn met zijn allen niet  “goe bezig “ Nee hoor !

Trouwens, waarom mogen we zelf inenten tegen de pokken en tegen paramyxo niet ?

Als men soms denkt dat de hedendaagse duivenliefhebber geen spuit kan hanteren ,denk dan maar rap wat anders.Ik ken er veel die daar heel bedreven in zijn…. Oefening baart kunst !

Dus doe ik hierbij een oproep !

Ent aub elke duif in die geboren word en ook alle duiven die nooit in de mand gaan.We moeten er voor zorgen dat er in geen geval nog haarden van paramyxo uitbreken ! want de  media springen daar onmiddellijk op en dat kunnen we best missen !

Ge zult nooit in uw krant lezen “GROOT NIEUWS ! LIEFHEBBER A DOET ALLES MAAR DAN OOK ALLES OM ZIJN DUIVEN GEZOND TE HOUDEN “

 Wat geWEL zult lezen is dat bij liefhebber B een  haard van paramyxo ontdekt is ! dat is pas groot nieuws ! en dan komt gans het apparaat in werking en zien we beelden van mannen in witte jassen met maskers op………

 Nee , het gaat helemaal niet goed met onze sport.

Er is een overaanbod van vluchten op alle niveau’s.In een klein maatschappijtje, arras  clermont en chartres in hetzelfde weekend met als gevolg drie kliekjes van  nog geen 100 duiven

 Hetzelfde verhaal voor de fondvluchten. 3 nationaals in hetzelfde weekend.                   Biarritz  en St Vincent, amper 50 km verschil in afstand, alletwee gelost op vrijdag 30 juli om 14u30.Waarom geen samenwerking en één vlucht met voldoende inkorflokalen ?

Iedereen weet dat het niet goed zit , iedereen spreekt erover en niemand doet iets ! het is een schande !

Schande ook, de plaag van de dubbelingen

Ik zei laatst nog tegen Miel Denys ,bij de inkorving van Barcelona,dat er maar één vlucht zou mogen zijn en dat is de internationale uitslag en afgelopen !!!

Miel zei dat ik gelijk had maar voegde hij er aan toe “ we hebben toch niets te zeggen  ! “  

 Ik droom van een Barcelona met een eenmalige inleg van  bijvb 10 euro per duif ,voor de internationale vlucht, met een prijzenpot verdeeld over de eerste duizend duiven en daarmee basta

Geen miezen, geen poelen, geen superbons en dito serie’s

 Ik zou de prijzenpot van 250000 euro als volgt verdelen

Aan de 1e -10000 eu , aan de 2e -9000 eu , aan de 3e 8000 eu, enzovoort, aan de 10e  - 1000 , en dan  90 prijzen van 250 en de rest verdelen in prijzen van 100 euro en klaar is kees

 Je gaat naar Barcelona met 10 duiven en je betaalt 100 euro , ALLES INBEGREPEN, en je kunt beginnen dromen …….

Het is een goed voorstel, het is maar een voorbeeld, hoe het veel eenvoudiger en goedkoper zou kunnen, maar ….het is waarschijnlijk TE eenvoudig !

Een van mijn vrienden, die ik over het  idee polste had de volgende bemerking :”wat ga je doen met de mannen met de grote mand, die 100 en meer duiven inkorven, daar kunnen de kleintjes niet tegen op !

Wel ,daar ben ik nog niet zo zeker van , Als je met een paar goede en goed voorbereide duiven richting Barcelona trekt ben je zeker niet kansloos !

Bovendien is het een algemeen gegeven dat de mannen met “ de kleine mand “ altijd te duchten zijn, om het even om welke discipline het nu gaat !

 Trouwens, niemand kan je verbieden om hetzelfde te doen.Probeer maar eens 100 duiven te kweken en af te richten met als einddoel Barcelona…. Het is een hele onderneming ,en dan nog iets ,  bij de “groten “ zijn het ook  niet allemaal toppers.
Ik zie heel dikwijls dat de mannen met kettinguitslagen op zulke vluchten, als ze sterk “gepakt” zijn, ook maar de helft van hun duiven klasseren….wat geen afbreuk doet aan de sterke prestatie !En laten we ook niet vergeten dat  het nog altijd om ter eerst is

Respect voor de winnaars !

Simpele vraag : kan een vervoerfirma of een tijdelijke vereniging van vervoerders  25000 duiven naar Barcelona brengen voor 60000 euro ? ( aan 2,5 euro per duif  )

(eigenlijk heb ik er geen flauw idee van, wat dat nu eigenlijk echt kost en ik ben waarschijnlijk niet alleen )

Ter vergelijking: ik moet  voor dat bedrag meer dan 3 jaar werken !

Laat ik wel duidelijk zijn , ik val niemand aan , er zijn veel mensen die veel te betekenen hebben voor onze sport,die heel goed werk leveren, maar in elk geval moeten we dringend af van die oubolligheid, van die middeleeuwse toestanden, een moderne aanpak is noodzakelijk !

 

Na al dat rekenwerk gaan we efkens gaan verpozen in de dullen hoek.

We zetten onze rondgang verder en belanden bij André & Mariette

 André Cardon is ons komen vervoegen , op het eind van de jaren 60.Hij speelde eerst op de zolder van zijn woning op de hoek van de kerkstraat en de feverystraat, maar dat vlotte niet zo best en hij kon zijn huisbaas overhalen om ,op het einde van de straat ,een nieuw hok te mogen bouwen

Doorslaand argument hierbij was dat de auto geen onderdak vond….

Hij heeft een tijdje ,heen en weer , gelopen tussen het oude en het nieuwe hok toen door omstandigheden verschillende vluchten door elkaar vielen (oude en jonge )

Dat nieuwe hok was uiteraard ook opgetrokken met recuperatiemateriaal (vensters en deuren )

En het dak in eternit golfplaten die de breedte van het hok bepaalden.Het ging hier meestal om platen met een standaardlengte van 2m 20 en de breedte van het hok was dus 2 meter en de eternit platen  overlapten dat dus langs ,voor en achter, met 10 cm .

En het dak had een kleine helling, een centimeter of 10, en er was dus geen sprake van veel lucht boven de duiven.De verluchting geschiedde langs de gaten gevormd door de golven van de platen

Eigenlijk was er toen nog weinig sprake van luchtreserves via een zadeldak en dit wegens besparingsoverwegingen ( het mocht allemaal niet veel kosten ) en dus werd er dikwijls, direkt tegen de kepers een stuk geperst karton aan gebracht om de kilte van de nacht wat te temperen, met een opening in het midden en in die ruimte van hooguit 8cm werd de vervuilde lucht afgevoerd .

En het moet zijn dat het gewerkt heeft, want als er iemand over ideale hokken beschikte in de “dullen hoek “ was het wel Gerard Gardin en toch moest hij dikwijls de duimen leggen tegen de eigenaars van die schamele hokjes !

 De eternitplaten werden genageld met “vijfduimers “ en mijn vader stak daar nog een vierkant stukje bladlood tussen voor de afdichting

De hoeken werden over geplooid over de nagel en na een paar ferme tikken van de hamer, was het zaakje waterdicht !

Ik herinner mij ook dat zo’n hok zijn stevigheid haalde uit het dak, want voor je dat dak had geplaatst kon je met één vinger het hok heen en weer doen wiebelen.Eenmaal het dak geplaatst stond heel het zaakje stevig op zijn poten.

Het hok van André werd bevolkt met prima materiaal, nl een ronde jongen van vriend Lucien Strubbe uit st Michiels- Brugge , en dat waren zuivere Verheyens ! , en bijgevolg waren de verwachtingen hoog gespannen

En die verwachtingen werden ruimschoots in gelost want André speelde goed, bij momenten zelfs schitterend bij zoverre dat vader begon uitleg te vragen over zijn methode

Maar dat was buiten de waard gerekend en bijgevolg loste André niets!!!

 En André kon ook elk jaar naar Maurice Verheye gaan, in Oeselgem ,om enkele eieren om te onderleggen , dus zat hij na een paar jaar stevig in de soort !

 En omdat  den André nogal geheimzinnig deed over zijn spelsysteem begon vader hem te bespieden

Als André zijn duiven liet vliegen stond vader op de uitkijk om te noteren: wat , hoelang en wanneer !!

 En wat bleek ? er klopte iets niet

 Onze vriend had maar één ronde jongen en toch liet hij ze in 2 keer vliegen en vader kreeg daar geen kop aan

 Natuurlijk vond André  al die belangstelling ,van vader, voor zijn duiven verdacht

Ik herinner mij dat daar zelfs wrijving over ontstond in de nachtelijke uren als ze een glaasje op hadden

Ge kent dat

André : “ ge denkt gij zeker dat ik het niet zie dat ge uit de verte mijn duiven staat af te schieten “

 Afschieten wil zeggen: observeren !

Mijn vader : “ ik sta toch waar ik wil zeker, ik ga het toch aan u niet vragen zeker, waar ik mag staan enzovoort “

En het ene woord bracht het andere mee en de gemoederen geraakten soms oververhit

 Maar het moet gezegd, na een tijdje viel alles wel in de plooi, en werden de meningsverschillen  bijgelegd  !

 Dat was wel kenmerkend voor deze tijd: “ de soep werd nooit zo warm gegeten  als hij werd opgediend “

 En dat was eigenlijk maar goed ook !

Maar omdat de “André” zich zo dik miek begon vader nog meer argwaan te krijgen !

 Hij had al rap door dat André eerst de duivers liet vliegen en dan de duivinnen

 Ik ga de lezer niet langer in spanning houden.Het ging gewoon om het spel met de schuifdeur

Dat klinkt nu misschien belachelijk , maar in 1965 had geen mens ook maar een vermoeden…

Samen met het weduwschap en het verduisteren werd dat OOK bij ons uitgevonden

Alhoewel…André had het waarschijnlijk wel van zijn vriend  Lucien Strubbe, ik zal het hem bij gelegenheid eens vragen, want het gebeurd wel eens dat ik in ons lokaal te Dudzele, een pint drink, met de krasse 70- er !

En dan halen we samen herinneringen op  uit de good old day’s……..

Zoals ,hoe mijn peter Firmin in het bezit gekomen is van de vader van zijn “Impanis”

 Ik heb het jullie al verteld : den  “Impanis “dat was topklasse !!

 Er zat een roste duiver op onze kerktoren, een schoonheid, !

Een doolaard, zonder ring aan zijn poot op de koop toe !

Het kleinste kind kon van op een kilometer afstand zien dat dat iets speciaals was

Het probleem was dat het niet zo simpel was om de duif te vangen.Men kon er gewoonweg niet bij

 Maar mijn peter had het gevonden…

Bij het vallen van de avond werd een lange ladder tegen de kerktoren geplaatst en aan een vishengel werd  aan de top een strop vastgemaakt en zodoende …….

Met halsbrekende toeren werd destrop voorzichtig over de kop van de rosten getrokken en klaar was kees

De rosten ,die rustig zat te mijmeren, op een richel van onze toren, vond een en ander nogal verdacht en miek aanstalten om het hazepad te kiezen  !                                                                                                                      

 Daarbij stak hij niets –vermoedend zijn kop door de strop en  ving als het ware zijn eigen zelve

 Mijn peter kon toen nog niet vermoeden dat die rosten een echte goudklomp was…

Een gans kot heeft die er uit gekweekt !

En kwatongen zeiden : dat Firmin alleen maar prijs kon spelen dank zij die duif van de kerktoren ….

Maar , ik zweer het u , beste lezer, het mag mij morgen ook overkomen

Want betere duiven hebben er in ons dorp nooit gevlogen….

 Terug naar de “dullen  hoek “

 De laatste aanwinst in den hoek was Willy Dewaegenaere

 Vers getrouwd (met Annie ) en onderdak gevonden in een van de werkmanshuisjes in de Feverystraat

 En de zondagmorgen, om er bij te horen,stond de Willy samen met ons de duiven af te wachten…en zodoende kreeg hij de microbe ook te pakken !

Met wat oude brol werd een hokje ineen geflanst en de bewoners, dat was nu eigenlijk ook het probleem niet, want een duifje van nonkel André, een koppeltje van de Raf, en nog iets van links en rechts en hij was vertrokken !!

Van mij kreeg hij , ik weet het nog goed,een duivin van 66 uit mijn “schurk “” van 65 (een zomerjong )

Die duivin werd in 66 nog opgeleerd en de Willy zou ze spelen, op nest, in het voorjaar van 67

En zo geschiedde…

 En de Willy vroeg mij raad

Hoe hij dat het best zou aan boord leggen….

En ik zei :….de eerste vlucht zou ze moeten kunnen vliegen op eitjes van 14 dagen, en de 2de

vlucht op kleine jongen….

De eerste zondag van april van 67 won ik de eerste met een als jaarling overgewende duif van Danièl Dejonghe en de Willy speelde de 2de met al het poelegeld met  die dochter van mijn “schurk”

 De schurk zelf, miste grandioos, maar zou zich de week daarop herpakken …

Het was pasen in 1967 en toen de duiven moesten vallen sneeuwde het …….

 De duif die die dag de eerste won heeft nooit nog prijs gevlogen …….

Bij deze is mijn rondgang in de dullen hoek afgerond en kan ik een volgende keer verder gaan met 50 jaar, wel en wee met duiven ……

06-12-2007 om 09:06 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. FOTO BIJ ARTIKEL 11
Klik op de afbeelding om de link te volgen JEROME & ELSA OP HUN TROUWDAG   22 APRIL 1947

06-12-2007 om 09:13 geschreven door R.C.


29-01-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 12
Klik op de afbeelding om de link te volgen

TERUG IN DE TIJD

 

zondag 14 november 2004

 

het is al een tijdje geleden dat ik nog een artikel geschreven heb.Pakweg zo’n tweetal maanden.Nog goed dat ik wat reserve heb aan artikels die ik vroeger schreef !

De reden van deze leemte is dat ik midden in een verhuis zit. Een verhuis die aansleept .

Ik heb nl een huis gekocht te Lissewege en verhuis dus van het ene polderdorp naar het andere.

Later zal ik eens uit de doeken doen ,hoe dat zo gekomen is,want dat alleen al is een verhaal op  zich.

Het huis dat ik gekocht heb, was niet meer bewoond en daarom was ik in de gelegenheid om ,samen met ons Tine ,alles rustig te programmeren. Zodoende werd er telkens als er een kamer opgeknapt was, een kamer verhuisd

Daarom dat ik spreek van een langgerekte gebeurtenis

Al bij al loopt het vrij goed volgens planning, behalve de verhuis van de duiven !

Ik lig nogal surieus in de knoop met de dienst urbanisatie van de stad Brugge

Mijn nieuwe huis ligt als het ware midden in een weide, behalve aan de voorkant dan . Die paalt aan de Zeelaan.

Ik was van plan om achter het huis, duivenhokken te plaatsen in een L- vorm met een totale lengte van +/- 17 lopende meter.Ik had echter zonder de waard gerekend (in dit geval stad Brugge ) want wat ik toen niet wist, is het feit ,dat mijn woning ZONE –VREEMD is .En dat word u mede gedeeld op een toon alsof het om een rampengebied gaat !

Het gekke van de wet is , het absurde, dat alhoewel mijn huis “gegund “ is, het daar eigenlijk niet thuis hoort  wegens agrarisch gebied en dat ik eigenlijk enkel een hok mag bouwen voor “weide- grazende “dieren (koeien, schapen, geiten ……) en vermits duiven niet tot dat soort

behoren zat ik in de grootste problemen ! de schrik sloeg mij om het hart en vermits  de verkoopscompromis al getekend was zat ik hopeloos vast

Na enige discussie kwam er toch een openingetje en werd het voorstel gedaan om binnen de bestaande reglementering  een ontwerp te maken waarbij er een berging & hobbyruimte zou gerealiseerd worden, die aan het huis zou aangebouwd worden

“ daar zou men geen graten in vinden “ zo zei men . En  dus nam ik een architect onder de arm die mij wist te vertellen dat dit inderdaad mocht, maar dat het totale volume van de woonst, na de uitbreidingswerken de 1000 kubieke meter niet mocht overschrijden!

Met dit gegeven voor ogen werd een ontwerp in gediend voor een accommodatie van 9 op 4 m in 2 bouwlagen met een totale hoogte van +/- 5 m.

Wie dacht dat alles nu in kannen en kruiken zou zijn , heeft verkeerd gedacht, want toen deed men moeilijk over de afstand tot de perceelsgrenzen, met als gevolg  dat er thans een nieuw gewijzigd dossier is ingediend met de hoop dat het deze keer bingo zal zijn !

Dat bewijst nogmaals hoe moeilijk duivenmelkers het tegenwoordig hebben om te overleven

Had ik paarden , het zou geen enkel probleem geweest zijn ! maar duiven en kippen…. het zijn zone –vreemde dieren , terwijl er op elk boerenhof duiven vliegen en kippen scharrelen.

Al bij al,rekening houdend met de leveringstermijnen en de traagheid van de administratie, zal mijn duivenhok pas gestalte krijgen rond april 2005 !

 Dat houdt in dat ik niet al mijn duiven zal kunnen verhuizen .( ondertussen zijn er dus al  een honderdtal weg )

De rest, de kweekduiven en een 14-tal vliegers, die ik zal proberen over te wennen ,gaan dus mee naar het pittoreske lissewege

Ik heb geluk dat de nieuwe bewoners van mijn oude huis begrip hebben voor deze situatie, in die zin dat de duiven die nog geen onderkomen gevonden hebben mogen blijven.Ze willen ze zelfs eten geven..Hartverwarmend….zoveel begrip

Ondertussen heb ik wel een halve tussenoplossing gevonden in die zin dat een stuk van de garage en ook nog een berging ,omgetoverd zijn tot kweekhok.En dat met relatief weinig werk .Een kleine hangvolière aan de buitenkant maakt het zaakje kompleet. Nood breekt wet, en het bloed kruipt waar het niet gaan kan !!!

Dus ga ik straks te Lissewege een ronde vroege jongen kweken uit mijn vitesseduiven

Voor wat de kweek uit mijn fondduiven betreft heb ik tijd zat (zelfs tot mei – juni ) Als ik de jongen maar kan opleren !

Voordien had ik al het kleinste duivenhok van Belgie geinstalleerd.Kleiner kan volgens mij niet, want het gaat alleen over een spoetnik opgehangen aan de achterkant van mijn huis, bewoond door twee late jongen !

Hoe  dat zo gekomen is?

Wel, ik ben in het bezit van de grootvader van de  “ bijter “ van wijlen Jan Van Hulle uit Wulpen. Met name de  “ Roossens “ ook nog een halfbroer van de legendarische “Poulidor “ van wijlen Marcel Demeyere.Die kanjer is 10 jaar oud en ik laat hem  langer door kweken dan de andere (dit jaar tot eind oktober ), want het zal al met ne keer gedaan zijn met bevruchten !Zijn kleinzoon, DE BIJTER, thans kweker bij  De Ceuninck- Vanhoucke uit Nieuwpoort, vloog oa 3 Poitiers op 436 duiven , 8 Limoges op 291 d, en kopprijzen op Dax en Perpignan, ook nog  een 33e nationaal op Pau (geen kattepis ….. )

Daarom vliegen er nu te lissewege 2 duivinnen rond uit de “Roossens “ .Begrijp je ?

 En hun moeder is eigenlijk ook iets speciaals ! ik noem ze de “ Koehoornduivin “ omdat ze rechtstreeks (via, via ) van J . Koehoorn uit Veenendaal komt

Het is een halve Janssens en in de andere helft van de stamboom kom ik namen tegen als bakker Barendregt, Eijerkamp,en Van Wanroy .En ze heeft als vader  de  1e prijs st vincent !

Ik zal proberen om die twee duivinnen na de winter op te leren.Een probleem is wel dat ze alles te samen geen week in “het kleinste duivenhok van Belgie” vertoefd hebben want ze gaven er de voorkeur aan om te slapen op de vensterbank van de bovenliggende badkamer ! en momenteel zie ik ze helemaal niet meer.

Alleen als het etenstijd is, dan zijn ze present (is dat misschien die Hollandse invloed via koehoorn ?? ) ik ben eens benieuwd hoe dat zal aflopen !

 Aandachtige lezers zullen al bemerkt hebben dat ik een ferme sprong in de tijd gemaakt heb
Een sprong van bijna 40 jaar ! Dit om te bewijzen dat de tijd niet stil staat en dat er zeker in het heden genoeg stof tot vertellen aanwezig is

We schrijven met zijn allen immers constant  geschiedenis, nietwaar ?

En dat we in een gekke wereld leven is zeker.Ik ben ook nog nachtwaker in een groot vacantiecentrum te blankenberge en in een bepaalde nacht kreeg ik op een verdwaald moment een verdwaalde gazet in mijn handen. De” MORGEN“ van 8 oktober

Wie kijkt mij daar, op bladzijde 17,  arrogant aan vanuit haar werkkamer ? de oostenrijkse schrijfster Elfriede Jelinek

Ze heeft net de nobelprijs voor literatuur gewonnen en daarom word een hele bladzijde in de Morgen aan haar gewijd !

Ik lees dat ze geboren werd in het Oostenrijkse bergstadje Murzzuschlag, Steiermark in de alpen

Ze omschrijft zelf haar jeugd als ” een hel “ ze zegt ook  “ ik smaakte als kind het genoegen om twee getikte ouders te hebben “

Om een lang verhaal kort te maken, een en ander had als gevolg dat ze vanuit die hel obscene en  erotische, wansmakelijke verhalen de wereld in stuurde

Naar eigen zeggen zou sadomasochisme haar specialiteit zijn ! Iedereen leest en schrijft van mij wat hij wil maar dat dat mens voor dergelijk materiaal een prijs krijgt met daarboven op nog , verschiet niet, meer dan een miljoen euro, waarvan Jelinek zegt dat ze daar voortaan zorgeloos  kan van leven,daar heb ik het efkens moeilijk mee !!

In diezelfde krant lees ik ook nog dat  dries van noten zijn vijfitigste modedefilé gevierd heeft in Parijs en dat  dezelfde tafel ( van minstens 250 m lang ) waar de sobere (? ) maaltijd op genuttigd werd na het hoofdgerecht veranderde in een Catwalk !.....

En in eigen land is er een zekere Olivier Rubbers die er van verdacht wordt om op zijn eentje 101 bevers uit gezet te hebben in de Waalse bossen en omdat die beestjes dammen maken, zijn ze verantwoordelijk voor overstromingen en dus lopen er verschillende processen tegen Olivier

 Er word een schadevergoeding geeist van 375000 euro en hij loopt nog kans op een fikse boete van de rechter!Commentaar van Rubbers:

“het straffe is dat het Waalse gewest de komst van de bevers niet ongenegen is Zo heeft het gewest een Europese maatregel aangenomen die de natuurlijke habitat van bevers beschermt.Ze hebben zelfs met het natura 2000 project specifieke bevergebieden erkend !ik vraag me af wat het waalse gewest nu eigenlijk wil? Bevers of geen bevers ! “

Wil je geloven, beste lezer, dat ik na het verorberen van deze lektuur  begon te begrijpen waarom men mijn duiven als zone –vreemd durfde bestempelen !

 En nu iets totaal anders , voor het contrast

Voor mij ligt een heel oud boekje gekregen van vriend “Raftje “

Het ”abc van de duivensport “door Jules Vanderstraeten uitgegeven door het “ Brugs Handelsblad “ in 1951

Er staan interessante zaken in .Het boekje van 140 blz word door jules zelf bestempeld als ” nuttige en renderende lectuur voor de vooruitstrevende liefhebber “

Ik wil u vandaag het simpel gedicht op blz 7 niet onthouden

 

DE TIEN GEBODEN VAN DE DUIVENMELKER

 

VERSCHAF U STEEDS HET GOEDE BLOED

DAN SPEEL JE ZEKER ALTIJD GOED

 

BEZORG U DUS HET GOEDE RAS

EEN PRIJSKE SPELEN KOMT VAN PAS

 

WAAK OP HET HOK VOOR LUCHT EN LICHT

EN HOUD ELK TREKGAT IMMER DICHT

 

HOUD HET WATER PUUR EN REIN

DAT JE GIET IN DE FONTEIN

 

VOEDER JE BEESTJES NIET TE STERK

 WANT DIT IS GEVAARLIJK WERK

 

VANG GEEN DUIVEN VAN UW GEBUUR

‘T BRENGT U LAST OP DEN DUUR

 

EN SPEEL JE SOMS EEN SCHONE PRIJS

DOE NIET DOM MAAR HANDEL WIJS

 

ALS JE KOMT IN JE LOKAAL

MAAK ER GEEN RUZIE OF KABAAL

 

MAAR PAK EEN POTJE LEKKER BIER

EN MAAK MET VRIENDEN VEEL PLEZIER

 

KOM ’S AVONDS NOOIT TE LATE THUIS

OF ’T IS MET ’T VROUWTJE NIET TE PLUIS

 

Beste vrienden duivenliefhebbers, als je na het lezen van dit gedicht zegt ” ik lees liever het hedendaags nieuws in de gazet “ dan is er iets met u mis.Echt waar !

Volgende keer gaan we terug naar de “ Dullen Hoek “

Tot dan

 

Casier Roger 

 

 

 

29-01-2008 om 09:03 geschreven door R.C.


21-03-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 13
Klik op de afbeelding om de link te volgen

DUIVENDAGBOEK

 

Januari 2005

Ondertitel: EN WE ZIJN WEER VERTROKKEN

 

Bij het ter perse gaan van dit artikel verneem ik deze morgen ,via de radio, dat er nu toch dodelijke slachtoffers gevallen zijn door vogelgriep Nl in het oosten van Turkije.

Het onderzoek is nog in volle gang maar het media-circus zal opnieuw in gang schieten

Terzake verwijs ik naar mijn vorig artikel : PANIEK ZAAIEN IS MISPLAATST

                              ----------------------------------

Het eindejaarscircus is ook stilgevallen.Half Belgie zat opnieuw zich zelf uit te lachen samen met Hoste & Coppens …. Geef mij maar Toon Hermans . Hij was de meester  ( Café biljart, café biljart .Een klein stukje groen voor het eenzame hart…… ONVERGETELIJK !! )

Persoonlijk heb ik een vriend, die mij op 5 verschillende manieren het beste heeft toegewenst

Het begon al begin december, toen de brave man mij een e-mail toe zond ,want iemand moest toch de eerste zijn

Het andere uiterste is iemand die mij PER VERGISSING het beste heeft toe gewenst

Het gaat om iemand die ik nog ken van uit de politiek, een ex-collega, die mij een paar weken terug ondanks mijn vriendelijke groet totaal negeerde.Ik dacht nog: “Misschien is hij verstrooid “ maar nee hoor want een paar dagen terug kwam ik hem opnieuw tegen en het was weer van dat !!Een mens verschiet daar toch van want ik ben mij van geen kwaad bewust !

Het strafste is dat ik van hem een kaartje in mijn bus vond met “een goede gezondheid ! “

Hij moet dringend eens zijn bestanden nazien want ik hoor er niet meer in thuis ….

Gelukkig heb ik nog 3 goede vrienden waar ik kan op terugvallen . ECHTE VRIENDEN

Ik noem ze A, B en …. E

Later vertel ik wel eens meer over hen, maar ondertussen draag ik volgend artikel aan hen op.

Het werd geschreven verleden jaar , rond deze tijd maar het is door omstandigheden nooit verschenen. Tot nu….

                                            ------------------------------------

 

Lissewege 2de kerstdag 2004-12-26

 

In deze tijd van het jaar , wanneer de zon op zijn laagste stand staat en lange schaduwen werpt,ook in de weide achter mijn huis, waar het kleinste molshoopje, de kleinste door de koeien  los getrappelde graszode voor een enorme schaduw zorgt, stel ik vast dat het leven zijn gang gaat, onverstoorbaar.Ook in de weide!

 De stekvogel, de reiger, de ekster, de kraaien en de meeuwen komen er hun dagelijkse maaltijd zoeken.

 De reiger….Hij staat roerloos,minuten lang, hij doet aan een opgezette vogel denken.Maar plots maakt zijn moorddadige snavel een flitsende beweging en de arme veldmuis zijn laatste uur is  geslagen.Daarmee is de reiger de stekker (stekvogel, sperwer ) te vlug af

Normaal is hij alleen tevreden met een malse kikker maar bij winterdag moet hij vrede nemen met wat de weide hem biedt, zoals die laatste verdwaalde veldmuis

 De meeuwen hebben meer geluk.Zij verorberen de resten van het kerstbrood.Stollenbrood met boter en amandelen.Officieel heet het Butter-Mandel- Stollen .Een echte lekkernij, een doodzonde  in deze koude dagen, een aanslag op hen die een beetje moeten op de lijn letten, zoals ondergetekende ,en zodoende vieren de meeuwen en de kraaien hier ook ker(st)mis.En het is ze gegund , want zij brengen leven in de brouwerij, die achtertuin, die ik de mijne noem, die zich uitstrekt een paar honderd meter ver tot aan het Lisseweegs vaartje, doorsneden met kaarsrechte poldergrachtjes, met wuivende rietkragen,oude rietstengels tegen elkaar fluisterend in de koude noorderwindEn terwijl ik deze taferelen gade sla word mijn hart vervuld met weemoed om wat voorbij is, om vroeger, om die  oude vrienden die er niet meer zijn, om die goeie oude tijd, waarvan  ik steeds meer begin te denken dat het inderdaad een goeie tijd was !

 De wereld, onze wereld, draait steeds meer dol, gaat kapot aan rendabiliteitstudies ,die voor stress zorgen en zenuwzieken

Steeds meer, steeds beter, tot de veer springt……

 In de zestiger jaren werkten wij 50 uren per week, maar we werkten ontspannen, we hadden nog tijd om iets goed te doen ,om kwaliteitsprodukten te maken.Op een fiets kon je rustig een zak van 50 kg aardappelen laden.Probeer dat nu maar eens…

Als 16-jarige gast moest ik mee met vader, naar den “traveau “ bij wijze van vakantie- job en om van ’t straat te zijn !, van ’s morgens 7 uur (afgrijselijk vroeg  opstaan ) tot ’s avonds 18 uur

Ik heb nog een winkel helpen bouwen in de steenstraat te Brugge, op slechte grond, wegens vroeger moerasgebied

 We moesten soms tot 5 meter diep graven om vaste, stevige zandbodem te vinden, en dat gebeurde allemaal met de hand !

Op de strategische plaatsen werden putringels in beton met een diameter van 1 m en 1m hoog in de grond verzonken

Hoe ging dat in zijn werk? Eerst werd een put gegraven groot genoeg om de eerste ringel er te laten in zakken en daarna werd die eerste ringel al delvend ondergraven zodat die steeds dieper zakte en de volgende er op kon geplaatst worden

 In die put kroop een man met een schop met een korte steel en de grond werd omhoog getrokken in een emmer aan een driepikkel met een katrol eraan

Op die manier gingen we soms tot 5 meter diep en later werd die put gevuld met steenslagbeton, dat eveneens met de hand gewonnen werd, want oude bakstenen werden tot puin geslagen met een moker.

Die putten werden dan verbonden met gewapend betonnen balken waarop dan het gebouw opgetrokken werd

 Arbeidsintensief maar zonder stress !

 En onder het werk door vonden we nog de tijd om grappen te maken en in het dorpscafé kon je rond deze tijd een kerstkalkoen winnen op de toptafel

Een toptafel .Kent iemand dat nog ? ach , waar is de tijd ?

 En om de weemoed te verdrijven schrijf ik een nieuwjaarsbrief naar mijn duivenvriend  B… en omdat ik niet echt tijd heb om een artikel te schrijven neem ik deze brief integraal over en bovendien past het in mijn “duivendagboek “

Er staan trouwens geen geheimen in……;

 

Beste B…

en familie

 

Bij deze wens ik jullie allemaal een heel goed 2005

Het is naief om mensen een jaar toe te wensen zonder problemen en zonder pijn, vol rozengeur en maneschijn…

Wat ik jullie wel wens is dat ge slaagt in uw ondernemingen, in uw doelstellingen en dat de pijnen en de problemen niet groot zullen zijn en gemakkelijk te overwinnen en dat iedereen ten volle kan genieten van de mooie momenten, van de vriendschap ,van de natuur en van de duivensport !

 Voor ons is deze periode heel moeilijk.Het verdriet om onze dochter Nancy gaat als een schaduw met ons mee

Een zwaar gewicht dat we altijd met ons meedragen.Maar we proberen er het beste van te maken en we ondervinden ook heel veel steun van familie en vrienden , en mijn duivenvrienden  A… en B…( nota: omdat alle goede dingen uit 3 bestaan is E… er nu bij gekomen )

Ik heb zojuist ook een briefje geschreven naar een goede vriendin van mijn leeftijd waarmee ik nog samen in de gemeenteraad  heb gezeteld Een zekere Rita Guilini

Rita is geopereerd van een tumor van meer dan 6 kilo ! En is nu aan het herstellen

Hopelijk gaat ze het gevecht winnen !

We spreken elkaar moed in ,want het zijn geen heus lachedingen die ons overkomen

Over nu ,beste B.., naar het duivenhoofdstuk, het laatste nieuws

 Eind januari zal ik de vergunning krijgen voor  mijn nieuwe duivenhok (de kogel is door de kerk )

 De laatste maanden waren de drukste uit mijn duivenloopbaan en dat zal de komende maanden niet veel veranderen

 En dat is voor een stuk uw schuld , want je hebt mijn echtgenote doen inzien dat sparen geen prioriteit is !

Van de andere kant vind ik het eigenlijk zonde om nog een half  miljoen  oude Belgische  franken te investeren in duiven –accommodatie ,voor misschien maar 10 jaar (of nog korter )

( er zijn er die  zeggen : als je zo redeneert moet je aan niets meer beginnen .En ze hebben ook gelijk  !)

 In elk geval had ik hetgeen  ik nu doe en meemaak 30 jaar geleden moeten meemaken

Je hebt er geen idee van , hoe hard ik gewerkt heb en gespaard en bespaard heb

 Ik heb ooit een gans voer afgekeurde cement cadeau gekregen van mijn baas (wegens nat geregend en niet meer bruikbaar omdat er verharde brokken in zaten )

Ik heb toen gans dat spel gezeefd , met de hand , met een “asschezeefde “, om te kunnen gebruiken in mijn toen (1976) aangekochte huis want elke frank was belangrijk

 Ik heb ganse winters hout gezaagd en gekapt, ook met de hand,en zodoende had ik er twee keer genot van .Twee maal warmte en veel zweet !

Maar goed , ik ben nu bezig een noodoplossing  te bouwen voor mijn vroege (vitesse ) jongen (+/- 30 stuks ) die een onderdak moeten hebben tegen eind januari

 Het is een soort barak , gebouwd met afbraak, in de stijl van vader, zoals beschreven in mijn artikels.Het heeft meer weg van een kerststal dan van een duivenhok

Daarna ga ik funderingen delven en de onderbouw metsen voor het duivenhok dat zal geleverd worden in de eerste helft van maart.In die” barakke “ zullen ook 14 vliegers, meestal jaarlingen onder gebracht worden om over te wennen (Nota:wegens allerlei perikelen werd dit uitgesteld tot 1 mei)

 Momenteel is het pendelen tussen Dudzele en Lissewege, omdat de helft van mijn duiven daar nog vertoeft, wegens hier geen plaats !

Normaal zou het ergste leed dan moeten geleden zijn rond eind maart en dan kan ik op mijn gemak voortdoen en orde op zaken stellen. Want aan het duivenhok  en aanhorigheden (oa volières ) zal ik nog wel een zomer lang werk hebben

2005 wordt hoe dan ook een overgangsjaar

Mijn grootste zorg is momenteel het overwennen van die 14 vliegers ( daar zit ik echt mee in )

 Over die duiven van u ,Maat, niets dan goed. Ze zitten in Dudzele, in een primitieve volière en krijgen elke dag een lichte mengeling en af en toe wat appelazijn en ze blinken als pauwen ! En in april mogen ze kweken te Lissewege

Ik zou wel graag, als je efkens tijd hebt, de stambomen van die duiven ontvangen (als het eens past …)

En als het eens past moeten wij elkaar eens zien en spreken, liefst met een glaasje rode wijn er bij….Dat wordt in de nabije toekomst heel erg moeilijk, maar 1/8/2005 wenkt (brugpensioen )

 Ondertussen bedankt voor uw vriendschap en voor de duiven en voor alles, ook voor uw SMS tje in de kerstnacht

 Tot ziens en hou je goed

 

Roger Casier

21-03-2008 om 10:42 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FOTO HOREND BIJ ARTIKEL NR 13
Klik op de afbeelding om de link te volgen

21-03-2008 om 10:45 geschreven door R.C.


02-06-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 14

ARTIKEL NR 14

 

Eigenlijk ben ik een beetje afgedwaald van hetgeen ik wilde vertellen Ik wilde eigenlijk vertellen hoe een ganse familie van crackduiven verloren is gegaan  door een verkeerde kweekpolitiek. Mea culpa!

 Moest de kans zich opnieuw voordoen, ik zou het anders aanpakken .Pas veel later heb ik beseft welke goudmijn wij verkwanseld hebben

Nu, jaren later, zelfs als ik nog maar een vermoeden heb, dat ik in het bezit ben van een getalenteerde familie kampioenen,  probeer ik de kwaliteiten reeds vast te leggen door dichte familiekweek zoals bvb vader x dochter- moeder x zoon

 Zo heb ik verleden jaar een nieuw kweekkoppel ontdekt die mij 2 jonge cracks geschonken  hebben die niets dan kopprijzen vlogen en gegarandeerd gaat deze zomer de duivin van dat koppel tegen haar eigen zoon gezet worden.De produkten daarvan zullen , indien ze mij aanstaan het kweekhok vervoegen.
Het is de enige goede weg en zelfs dan nog moet je ongelooflijk veel geluk hebben  om  op hetzelfde niveau te blijven !

En dat ,beste vrienden, moest ik op het einde van de sixties ook gedaan hebben, maar door allerlei omstandigheden is het er niet van gekomen ! JAMMER !

 Maar ik ga verder met mijn verhaal en ik ga terug naar 1966 .

Het “witslag van 61” werd definitief naar het kweekhok verwezen en de resultaten op het vlieghok van mijn vader gingen sowieso naar beneden

Op mijn bescheiden hokje ging het integendeel crescendo. Mijn “schurk” van  1965 vloog sterk en verbeterde zelfs nog

Vader had er iets op gevonden om de leemte in de successen op te vullen, nl zoals ik reeds schreef ,het weduwschap met jonge duiven.En specialist van  het motiveren zoals hij was, compenseerden de capriolen van zijn jonge duiven  ruimschoots, de mindere prestaties op het vlieghok van de oude duiven !

Niets aan de hand ! maar …….

In de winter van ’67 ging ik op zoek naar een duivin om bij mijn “schurk” te steken en ik belandde op een koele winterdag in Wenduine voor de totale verkoop van wijlen Henri Decoster, broer van onze vriend Cyriel.

 De duiven gingen nogal veel geld , tenminste toch voor de  magere beurs van  uw dienaar,maar ik kon uiteindelijk toch een jaarlingduivin op de kop tikken afkomstig van Henri Devos uit Roksem, een naam die toen klonk als een klok !

Na een paar vruchteloze pogingen van mijnentwege, had de roeper van dienst,uit kompassie , waarschijnlijk  in de mot gekregen dat ik slecht bij kas zat , nogal vlug  “afgeslegen “ en ik kon opgetogen huiswaarts trekken met mijn nieuwe aanwinst !

En tussendoor, wat totale verkopingen betreft, wil ik toch wel volgende  tip kwijt : In elke verkoping heb je wel een moment dat de zaak  “in een zak valt “

Als iedereen geconcentreerd aan het bieden is, tegen elkaar op , om het beste te bemachtigen, dan is er geen houden aan en worden er gekke prijzen betaald !

 Maar op een  bepaald moment verslapt de aandacht, er is geroezemoes in de zaal, de roeper roept iedereen tot de orde en het duurt wel eventjes voor de rust hersteld is !

Zo’ n  moment doet zich meestal voor na de verkoop van een of andere crack, de blikvanger van de verkoop, of de “sterkweker, de stamvader “ van het spel. Dan is het ogenblik gekomen om uw slag te slaan !

Van dergelijke moment van verslapte aandacht, zowel in de zaal ,als van de roeper heb ik meermaals kunnen profiteren, En eigenlijk heb ik dat geleerd van mijn vader  die altijd een” lepe” geweest is !

Het is wel noodzakelijk dat ge goed gedokumenteerd zijt over wat er aangeboden word ! dat is nogal evident !

Zo kon ik ooit op een bepaalde verkoop( Gerard Vanneste Gullegem  30 oktober 1988 ) de dochter van de “Vooruit”  met zijn 7 overwinningen ,op de kop tikken voor 5000 oude franken .Haar vader werd verkocht voor meer dan 20000 frank ! ( en dat kon mijn beurs niet aan ! Het is bijna 20 jaar geleden )

Dus de duivin in kwestie ging mee naar Dudzele om te kweken met mijn schurk.Ik moet zeggen  dat het allerminst een schoonheid was, ze was nogal hoekig en lomp gebouwd, maar ze had een ronkende afstamming en ze had niet veel gekost ( ik weet het niet juist meer ,maar meer dan 500 fr zal het niet geweest zijn ! )

En er kwamen twee prachtige jongen in de schotel;Een duiver en een duivin . De  duiver was nogal ferm uit de kluiten gewassen en eigenlijk was ik daar niet zo opgetogen mee  en ik vroeg het advies van onze vriend Gerard Gardin

Die vond het overgewicht niet zo erg omdat de duif in kwestie “er vlerke naar had “

 Ik heb nooit niet anders geleerd van die ervaren melkers Met de term “hij heeft er vlerke naar “ werd bedoeld dat de lange en sterke vleugel het overgewicht compenseerde

Owee als dat niet het geval was ! dan kreeg de duif in kwestie nooit de kans om de binnenkant van de reismand te zien!


Maar goed, dat kregen de mijne dus wel, maar het ging niet zo goed in 1968 ! Ik was nogal driest gestart in dat seizoen, denkend dat het niet meer mis kon gaan, en had een paar keer het deksel op de neus gekregen, ook later met de jonge duiven vlotte het niet zo best

 Men moet weten dat ik met de duiven speelde van mijn drinkgeld  en dat ik mij niet meer kon permitteren dan een zestal oude vliegduiven en een jongske of tien  !

 Dus, zo rond half juli, zag ik de bodem van mijn kas en ik begon te panikeren

Ten lange laatste zou ik moeder om een lening vragen en dat was een soort wanhoopsdaad

 Ik was van plan om met 4 jonge duiven naar een grote Dourdan  te Brugge te trekken  om zo een scheve situatie  recht te trekken

 Dus met de centen van ons moe trok ik met een klein hartje ,richting Brugge met 4 jonge duifjes achter op de fiets !

 Het koppel uit de “schurk “ was met elkaar gepaard en broedde ongeveer 14 dagen en ik moet zeggen dat ze schoon zaten !

 De zondagnamiddag, met uitgestelde lossing,  werd  Dourdan een regelrechte rampvlucht en ik dacht “ dat is het einde van het seizoen  1968 “

 Ik tekende weliswaar mijn  2 eerst getekende in de goede volgorde doch met  20 minuten tussen  1& 2 !!

Groot was mijn verwondering, toen ik in het lokaal aan kwam  en  de tegenstrevers tegen mij zeiden dat dit waarschijnlijk zou goed zijn voor al de eerste serie’s!

 Ik kon dit bijna niet geloven ,maar naar mate de avond vorderde werd duidelijk dat de buit binnen was !!!

Mijn seizoen was gered. Ik had een ferme winst en kon zelfs de lening van moeder  terugbetalen en de vreugde kon helemaal niet meer op toen ze zei dat dit niet hoefde !

 Sindsdien heb ik wel geleerd van alleen geld te “zetten “ als de duiven goed beginnen te komen !Sommigen denken het misschien ,maar duivensport is zeker geen kansspel !

In elk geval kwam er toen een kentering en werd 1968 alsnog een geslaagd seizoen !

 Ik wist toen ook al dat mijn schurk  kweek zou geven  ! en ik had links en rechts iets gelezen over inteelt en ik zou proberen om nog iets van vader los te peuteren om “in familie “ tegen mijn schurk te zetten  !

 En mijn oog viel op een late duivin uit de  “sproete” de enige zoon uit het witslag op het vlieghok

 En de “dochter sproete “ verhuisde naar mijn hok.Haar moeder was de dochter van de “Angoulème “ van Gerard Gardin en eigenlijk was ze ook al verwant aan  de “sproete “ wegens eveneens afstammend uit de “ poele 100 “ de vader van het witslag !!

Dat was dus mijn eerste schuchtere poging om de kwaliteiten vast te leggen door middel van familiekweek.

Ondertussen was er ook nog iets anders gebeurd .En nu moet ik onwillekeurig denken aan het prachtig lied van Wim Sonneveld over de hoge bomen langs het tuinpad van zijn vader ….”Ik was een kind en wist niet beter dan dat het nooit voorbij zou gaan…… “ Ik weet nu wel beter, och melancholie….. !

Ons dorp… In de kerkstraat woonde en werkte de middenstand, de burgerij, de notaris , de onderwijzer, de dokter….

In de zijstraatjes woonde het werkvolk en in die tijd was er wel een zekere afstand tussen die twee werelden

En het groot winkelpand op de hoek van ons straatje kwam vrij en er kwam een schilder wonen uit Aalst en die lapte die afstand aan zijn laars en ging nogal familiair om met het “werkvolk “

En in de zomer van 66 kwam zijn zusje op vakantie.Zij was 17……

En ze draaide rond mij en ik had er eerst geen erg in.Maar goed, ik ga er geen roman over schrijven  en zoals het meestal gaat IK WERD VERLIEFD

Mensen lief…. Heel mijn wereld stond in kleur. Ik was 19 en zij 17.Ik verkeerde in een toestand om eerste prijzen te vliegen….In de dullen hoek zei men al lachend  dat ik op “stekken “ zat !

En mijn ouders waren er tegen en dat was alleen maar olie op het (liefde) vuur

En ik pendelde,eens we surieus vrijden, om de 14 dagen naar Aalst.Een echte lijdensweg,Met de bus van Dudzele naar Brugge en dan op de trein , overstappen in Gent st pieters en met een boemeltreintje naar Aalst via Melle, Wetteren, Schellebelle, Kwatrecht, Lede en ’s avonds omgekeerd en dat allemaal om een paar uur bij mijn lief te zijn!

Kwam  de zomer van 67 en de duiven waren later los en ik belde naar mijn lief dat ik later ging komen en misschien wel helemaal niet en zij begreep dat niet…

Het was een van die miezerige zondagen, met veel twijfels maar uiteindelijk werden ze nog redelijk vroeg gelost en kon ik alsnog de trein op ….. van plan om mijn schat te verrassen die dacht dacht dat ik niet meer zou komen

In Aalst wachtte mij een ziedende furie ( temperament had ze genoeg !! ) op en de vonken vlogen er af ….

Het was zij of die duiven ! Het is nooit meer echt goed gekomen en het zijn die duiven geworden

Anderhalf jaar heeft het geduurd.Ik heb haar nooit meer terug gezien en ik zou haar waarschijnlijk niet meer herkennen. Maar ze was mooi.Als ik Laura Lynn zie moet ik altijd aan haar denken, wegens de spreekwoordelijke druppels water. Ze was alleen iets kleiner en fijner . En geef toe ,beste lezer, Laura mag best gezien zijn hé !

Je hebt me duizend maal belogen …….

Wat ik mij vooral herinner  is de kleur van haar ogen. Zeegroen……. En ze heette Gerardine

En ik heb afgezien toen het gedaan was. Mijn eerste duivinneke…..

 Het is allemaal zo lang geleden, en de pijn van toen is vervaagd, opgelost in de sluiers van het verleden, maar als de duiven na de middag vliegen en ik in de verte sta te turen dan denk ik wel eens terug aan die hoge bomen en mijn eerste lief …..

En …. Nee , oude snoepers, ik heb geen foto meer van haar, wel nog iets gevonden van Gerard Gardin met zijn twee zonen Jaques en Jean-Pierre. We waren onafscheidelijk en we hebben onze buurt behoorlijk op stelten gezet .
Ik denk nog vaak aan kleine ( Jaques) Sjaak, groot in ’t kattekwaad…. Hij is enkele jaren geleden verongelukt en bijgezet in het graf van zijn vader en op dat graf ligt nu een heel grote witte kiezelsteen met zijn naam er in gebeiteld. Hij was ontembaar….

En rond deze tijd is er altijd die weemoed. Ze komen dan in stoet aan mijn ogen voorbij . De vrienden van weleer . Als ik in mijn veranda in de nacht zit te turen……. Ik huiver, ik sta op en trek naar het kweekkot en daar liggen mijn duifjes in de schotels, voldaan, elkaar te liefkozen. Hoop doet leven. De foto is meer dan 50 jaar oud ….

Dag vrienden !

Roger Casier

 

 

02-06-2008 om 20:30 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FOTO HOREND BIJ ARTIKEL NR 14
Klik op de afbeelding om de link te volgen

02-06-2008 om 20:32 geschreven door R.C.


18-08-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 15

Artikel nr 15

 

 Hallo, beste lezers !

 

Oorspronkelijk was deze artikelenreeks bedoeld om mijn verhaal te vertellen.Een levensverhaal gekruid met het duivengebeuren….

Maar door omstandigheden ben ik verscheidene keren afgedwaald ; De actualiteit, weet je wel,

Vogelpest (opnieuw actueel ) enz… En soms had ik er behoefte aan om eens mijn mening te zeggen, en al haalde het misschien niet zo veel uit.Alles is beter dan berusten !

En de actualiteiten nopen mij er toe om opnieuw een vlammend artikel te schrijven, maar ik ga het niet doen. Ik heb er vandaag gewoon geen goesting in ; Het is trouwens allemaal één grote ellende en daarom doe ik het kleine poortje open dat toegang geeft op de   DULLEN HOEK en de gebeurtenissen anno 1966……

En daar loopt een jongeman van 20 mistroostig rond….. verdrietig, zeg maar, want het is uit met zijn eerste lief en dat is niet om te lachen….

Gerardineke, ze was zo mooi ; Echt een heel schoon duivinneke ; Ik heb geen foto van haar gespaard want het hoorde bij het ritueel dat die verscheurd werd samen met de brieven …..

Ik moest er dikwijls aan denken als ik André Hazes bezig hoorde – Ik verscheurde je foto, heb je brieven verbrand….. –

Hoe ze er dan uit zag ? Wel, ik ga niet stoefen , maar ze leek als twee druppels water op Laura Lynn, iets fijnder en ranker. En haar ogen ….. Zeegroen….. 

Maar ze was weg en ik liep verloren en Moeder had met mij te doen. Moeder die eerst tegen die vrijage was, probeerde mij nu te troosten.

Zo zijn moeders nu eenmaal. En toen , en nu ook , had ik geluk dat ik duiven had.Iets om op terug te vallen ….  

                             -------------------------------------------------------------

Op het einde van 1967 gebeurde er opnieuw iets dat mijn leven grondig zou veranderen.

De schilder van de hoek vertrok opnieuw vanwaar hij gekomen was en het huis werd gekocht door  iemand die het zou verhuren en omdat ons huisje toch te klein werd, met al die grote gasten, ging moeder eens poolshoogte nemen.

En even later was het zo ver .We gingen  verhuizen !

En vader deelde mij doodleuk mee dat het niet meer mogelijk zou zijn om elk apart met de duiven te spelen en na wat tegenstribbelen van mijn kant( niet zonder dat vader mij in alle toonaarden de voordelen van een tandem had ingeprent)was de tandem Jerome Casier & zoon geboren.

Het huis op de hoek was een groot huis, wegens vroeger een handelspand, en bijgevolg ook voorzien van een redelijke zolder

 Op de zolder van de woonkamer werden de kweekduiven onder gebracht en boven de keuken en de garage zouden de vliegers onderdak vinden.

Die laatste zolder was nogal smal en somber, maar vindingrijk als pa was en met toestemmming van de huisbaas,werd de  ene kant volledig afgebroken en vervangen door  standvensters over de volle lengte

 Die standvensters werden ( voor de zoveelste maal ) gerecupereerd uit de afbraak van de oude hokken en eternitplaten uit dezelfde bron van herkomst maakten het spel volledig

Een nadeel was dat het hok west gericht stond, maar soms vraag ik me af of dat wel een nadeel was, want de late avondzon was eigenlijk niet te versmaden en zorgde voor een aangename sfeer op de hokken wegens het langer vasthouden van de warmte ‘s avonds

Maw de afkoeling gebeurde heel traag en dat was vooral in het voorjaar nuttig voor het opwekken van de forme !

 Het overwennen van onze duiven ( er waren er heel wat gesneuveld wegens de noodzakelijke inkrimping ) verliep heel vlot,  op een  paar uitzonderingen na

De laatste koppigaard was mijn Schurk van 65

 De keren dat ik hem naar achter ben gaan halen waren niet meer te tellen maar uiteindelijk legde die zich ook - net als zijn baasje- bij de nieuwe situatie neer

En in de winter smeedden wij plannen en luchtkastelen,naast de stoof, in het begin wat onwennig met al die nieuwe spullen, want ook de Leuvense stoof was moeten wijken voor een moderne  « Peeters » kookhaard !

Over die nieuwe spullen nog  vlug volgende anekdote

In ons oude krotwoninkje hadden wij ons plan moeten trekken met een allegaartje van hier en daar

Ik koop geen nieuwe meubels ,zei ons moeder altijd, zolang we geen deftig huis  hebben .En ze spaarde. In stilte.Niemand wist waar en hoeveel !

En toen de buren zagen dat we onze oude manke kasten in de fik staken (dat kon toen  nog zonder boete ) begonnen ze vragen te stellen en te roddelen.

En toen moeder zei dat ze alles nieuw zou kopen, roddelden ze nog meer

Men begreep niet waar Elsa het geld zou halen, zo breed had zij dat toch niet, enzovoort…..

En even later op een zonnige morgen arriveerde de grote camion van meubelen Jonckheere uit  Brugge ,volgeladen met de meubelen voor het nieuwe huis ,dat moeder daags voordien, - in 

 ‘t schuim en in ‘t zweet - zoals we dat in Brugge zeggen,gepoetst en geschuurd had

En heel het straatje stond buiten te kijken  en toen alles binnen was kwam moeder haar grote moment .Ze zou er later met monkelend genoegen nog dikwijls op terug komen……

Het was toen nog mode van boter bij de vis. Maw de geleverde waar moest direkt betaald worden en vermits wij er nog niet woonden moest moeder achter het geld naar haar geheime bergplaats in het oude huisje

En ze kwam terug ; Ik zie haar nog komen, met de bankbiljetten in een waaier in haar hand. Met een blik zoals iemand die aan het kaarten is en verdomd goede kaarten heeft !!

En ze ging haar triomfantelijke weg, door het straatje, haar kaarten tonend, zonder een woord te zeggen en de buurt keek toe en zweeg …., met schuldgevoelens beladen…….

Die dag was er een om nooit te vergeten en vader keek ‘s avonds met grote ogen naar al die prachtige dingen…..Maar Elsa toch,stamelde hij, ik wist niet…..

Met kleine beetjes bijeen gespaard,uit haar mond gespaard, jaren aan een stuk

Zoals ik al zei ,.het was moeders grote dag

En het duivenseizoen 1968 kwam en het was een rampjaar

Het ging niet !Aan geen kanten

De jonge duiven waren niet  ziek maar ook niet heel gezond. Er zat geen snee op en te weinig ambiance op het hok……

En we sleutelden aan de verluchting, verschoven pannen, staken er spietjes tussen, schoven plafonds open en toe en paften sigaretten om te zien hoe de rook weg trok en uiteindelijk kwam het redelijk goed maar …… het seizoen was bijna voorbij

 Een heel slecht seizoen, alleen de oude duiven met de 3-jarige Schurk op kop bakten er nog iets van en ik vermoed,nee ik ben het zeker, moest hij op zijn oude hok gebleven zijn, hij zou nog een veel mooier palmares bijeen gevlogen hebben .

 En ik keek eens rond op de hokken naar ons duiven, naar het Witslag van 61 en de Oude Blauwe Persyn en ik keek naar de nieuwe , miserabele kweek en ik zou het over een andere boeg gooien

Er moest nieuw bloed op het kweekhok komen.En ik had al veel gelezen over de tandem Mencke-Haelterman en het toeval wilde dat Romain Haelterman naar Assebroek kwam om een ronde late jongen te verkopen

En omdat Paul Haelterman zijn nonkel was had hij daar natuurlijk van het beste gekregen

en de uitslagen waren er ook naar .Mensen lief …..

 Wij kochten op die verkoop onze  «  Geeloog «    en we hadden geluk, heel veel geluk zou later blijken ,want bij de drankjes werden lotjes gegeven voor gratis eieren uit de weduwnaars.We waren bij de gelukkigen en konden dus in het voorjaar van  69 naar Voorde trekken, met een gevoel alsof wij naar het beloofde land gingen

Over de episode met Romain Haelterman vertel ik volgende keer meer

 

Tot dan

 

Casier Roger

 

   

     

18-08-2008 om 06:56 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FOTO HOREND BIJ ARTIKEL NR 15
Klik op de afbeelding om de link te volgen

18-08-2008 om 07:03 geschreven door R.C.


30-11-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 16

2/11/05

 

STADHUISWOORDEN………

 

Ik schrijf al heel lang. De ene keer al beter dan de andere.De eerste keer dat mijn pennevrucht succes haalde , dat was toen ik een opstelwedstrijd won ,ingericht door het davidsfonds, met deelname van verscheidene gemeenten, met prijsdeling op de 11 de juli 1957.

Ik was 10 jaar…..

En de burgemeester en de pastoor sloegen op mijn schouder en zeiden tegen mijn moedertje dat ik het ver zou brengen en dat ze mij moest laten voort studeren. Daar is niet zoveel van in huis gekomen, maar ik heb toch een “stiel “ mogen leren .

Later, veel later, werd ik gemeenteraadslid te Brugge en als eenvoudig man kwam ik daar ,in het stadhuis, in contact met advokaten en onderwijzers die STADHUISWOORDEN hanteerden( ik denk dat daar de oorsprong van het woord ligt omdat ze vooral op het stadhuis gebruikt worden )Ik beken het. Ik verstond ze niet allemaal en ik beken ook dat ik dikwijls ,thuis ,in alle stilte, de betekenis opzocht om meer gewapend te zijn tegen al dat verbaal geweld !

En in die 10 jaar heb ik veel nieuwe woorden geleerd en ook leren gebruiken en soms als ik met  “ de man  uit de straat  “ een pint dronk en de actualiteit besprak en ik niet direkt een gepast woord vond, durfde ik al eens een stadhuiswoord gebruiken

En een oude vriend, wijlen Lucien Willems bijgenaamd “ de slakken “ , cafébaas, durfde toen wel eens uithalen van:”gie met je stadhuiswoorden, miender zeggen dat anders….. “

En dat is me bij gebleven ! Ik heb zeker niet de pretentie van een schrijver te zijn, hoogstens

heb ik  de kunst geleerd om stadhuiswoorden te vertalen in mensentaal

Mensen zoals ik en gij zijn trouwens gewoon van te zeggen  wat ze te zeggen hebben, bruut en nie gekuist, met hier en daar een “niedige “ verdomme !Zo kennen we ons wel !

En nu schrijf ik wel eens in de duivengazet, omdat ik het graag doe, en voor de kwatongen onder jullie, volledig gratis hoor !

Duivenmelkers houden niet van stadhuiswoorden…….

 

Het stadhuiswoord voor vogelgriep is “aviaire influenza “ en ik heb een en ander opgezocht

Wat ik wel verkeerd vind is dat men gaat spreken in termen van “ wegens vogelgriep is dit of dat ,uitgesteld of afgelast …. “

Op het ogenblik dat ik deze regels schrijf, is er op gans ons grondgebied geen sprake van vogelgriep en daarom zou ik liever horen :”ter preventie van…….”

Dus aub niet paniekerig gaan doen !

Ik heb eens mijn licht op gestoken op de site van de federale overheidsdienst van volksgezondheid, veiligheid van de voedselketen & leefmilieu.En ik las voor u hetgeen volgt oa over het begrip “ PANDEMIE “ w.z. wereldwijde besmetting met miljoenen doden als gevolg .

Als in eenzelfde omgeving zowel het gewone menselijke griepvirus als het vogelgriepvirus

( in dat geval , de gevaarlijke variant van het type H5N1) circuleert kan er een dubbele besmetting optreden, bij zowel mens als dier ,en …. Eigenaardig genoeg is die kans het grootst bij varkens (!) die veel vatbaarder zijn

Het varken is het meest gevreesd om als MENGVAT op te treden, vooral daar waar kippen en varkens , samen ,tussen de mensen leven

Als die 2 soorten virussen genetisch materiaal uitwisselen en er ontstaat een nieuw virus dat zeer gevaarlijk kan zijn en bovendien overdraagbaar is van mens tot mens , dan is de kans op een pandemie heel groot .

In de voorbije eeuw waren  er drie pandemie-en

1918 -1919 : de spaanse griep,tussen de 50 & 100 miljoen doden, oorsprong onbekend

1957 -1958 : de aziatische griep, +/- 1miljoen doden, oorsprong: China

1968 -1969 : de hong kong griep, 1 miljoen doden ,oorsprong : China

dus uit schrik voor dat scenario zitten we nu met die preventieve maatregelen die ook een weerslag hebben op onze duivensport

Ophokken is de boodschap ! maar …. Over die maatregelen wil ik wel iets kwijt omdat ze m.i. weinig zullen uithalen

Wat zal men bvb doen met al die verwilderde duiven , zoals bvb hier te Lissewege, waar op onze toren een paar honderd verwilderde duiven vertoeven ,die de streek onveilig maken en die in de omringende weilanden alle kans maken ,op besmettingen allerhande !

Vergeet niet dat verwilderde stadsduiven een voortdurend gevaar voor de volksgezondheid betekenen ,waar met geen woord over gerept word, in die zin ,dat ze drager zijn van het ornithose virus ,de “papegaaiziekte “, dat ook gevaarlijk en overdraagbaar is op de mens

De vraag is “ wat gaat men daaraan doen ? “

En dan is er nog allerhande klein spul die vrij rond loopt , vliegt  en kruipt.

Mussen, tortelduiven, muizen, ratten enz.

Wij duivenmelkers hebben het tegenwoordig niet onder de markt ; Er is het ten onrechte imago  van  beestenbeulen, fraude, doping

Een paar zeldzame gevallen halen de pers en we worden met de vinger gewezen en er is ook nog onze vriend michel van - je – weet – wel…..

Er zijn de roofvogels . Er is de vossenplaag nb ook drager van gevaarlijke virussen zoals hondsdolheid en eventueel ook  drager van een soort lintworm die dodelijk kan zijn voor de mens

Reinaert de vos ,die eigenaardig genoeg, door velen afgeschilderd wordt als een nuttig dier !

En ook daar stel ik mij vragen bij .Ik heb respect voor de natuur  en voor het dier dat dood om te overleven  Er is nu eenmaal altijd een voedselpiramide waarin de een de ander oppeuzelt uit levensnoodzakelijkheid.

Maar Reinaert richt nutteloze slachtpartijen aan…… hij staat aan de top van de piramide !

14 dagen geleden, beste vrienden, overkwam mij de schrik van mijn leven.

Ik woon midden in een weide en op een nacht stond ik op om een glas water te drinken en ik kijk door mijn raam naar de weide naast mij ,  en wat zie ik , in het schijnsel van de straatverlichting, doodleuk ,op nog geen 5 m afstand , voorbij wandelen?

Juist ! en sinds die dag  doe ik s’ avonds mijn ronde om alles hermetisch af te sluiten

Of het voldoende zal zijn weet ik niet, want naar het schijnt geraken die gasten overal binnen 

 Terug nu naar de vogelgriep en de gevolgen voor de duivensport

Persoonlijk denk ik aan een bepaalde evolutie.Men zal zoals zo dikwijls, er nooit in slagen om het virus onder controle te krijgen

Wilde ganzen en eenden blijven dragers van het virus, en gaan er niet meer dood van ! en  betekenen een permanent gevaar omdat ze de ziekte kunnen overbrengen en verspreiden

Ik denk ook dat dit verhaal dat zich nu afspeelt er een zal zijn voor elke winter

Het zal waarschijnlijk vaste prik worden dat we onze duiven gans de winter zullen moeten ophouden

En misschien moeten we ons daar bij neerleggen .Misschien wel om te overleven

Want ik hou mijn hart vast …. Moest er ergens op een duivenhok vogelpest vastgesteld worden …

 Wat met de vroege jongen die we straks gaan kweken ? Zullen ze buiten mogen ?

Misschien moeten we de knoop wel door hakken, beste vrienden , en vragen aan onze leiding om  geen ringen 2006 af te leveren voor 1 maart en koppelen zoals vroeger ,met lichtmis

Het zou ons misschien veel miserie besparen en het zou toch voor iedereen gelijk zijn

Kunnen we dan bij zomerdag, als het gevaar geweken is, onze jongskens opleren en het accent  op het spel met de oude duiven leggen

Misschien is dat wel de oplossing ? en geef toe , waarde lezer, ook mens- en dier vriendelijker want winterkweek vergt veel van ons…..

En  het is nog goedkoper ook ! en dat is dezer dagen niet onbelangrijk !

En over weerstand en ziekten in het algemeen gesproken …..

Zijn we met zijn allen niet bezig met overdrijven, vooral met overdreven hygienische maatregelen ( 10 keer per dag uw handen wassen ) steriele verpakkingen, antibiotica, ontsmettingsmiddelen

Men is in grootkeukens als de dood voor eten dat tot onder de 70 ° afkoelt.Er bestaan sets om babyspullen te steriliseren in microgolfovens, dieren worden angstvallig van baby ’s weg gehouden want dieren zijn vies, eten word door verschillende instantie’s overvloedig gecontroleerd enzovoort

Maar owee als dat kind uit zijn steriel milieu in contact komt met een of andere ziektekiem….

 Hoe ging het vroeger er aan toe? Ach jongens…

Een gezin van zes, we leefden tussen de dieren, broederlijk naast elkaar, katten, honden , duiven , kippen enz geen enkel probleem

Onze Leuvense stoof met daarop steevast een verlakte moor om altijd warm water bij de hand te hebben en een koffiekan die betere tijden gekend had met daarin een zelfgemaakte koffiezak die ’s morgens opgevuld werd met koffie  en een ferme schep chicorei en na het opgieten bleef die koffiezak in de kan tot de volgende beurt

In de winter stond die kan half op de stoof en half op de leuning ,wegens anders te warm om te drinken want  ……  wat deed ons vader? Hij stak de tuute van de kanne opzij (belangrijk voor het morsen ) in zijn mond en slurpte zo zijn koffie en in de zomer hetzelfde ritueel ,ook dan stond de kan op de stoof en was de koffie lekker koud en verfrissend en  stormde  hij, bezweet door het werk in den hof, de keuken binnen voor een verkwikkende dronk !Wij dronken uit dezelfde kan en ik heb dikwijls vader nageaapt en ook  aan de kanne gedronken .Het was een hele kunst…

En ons moeder ,die nog nooit van eten gehoord had dat niet mocht afkoelen wegens het infektiegevaar, zette altijd de vers gebakken vis uit haar handen, op het muurtje buiten, totdat Mollie ,onze kat, er eens  met een lekker scharretje vandoor ging  en ons moe er achteraan met haar vuisten in de lucht.Ik zie het nog voor me als was het gisteren

We vingen vette wormen en gingen vissen in het Boudewijnkanaal, we staken  de wormen op onze haak en wachtten op de eerste beet terwijl we de ,van ons moe meegekregen boterhammen ,opaten zonder onze handen te wassen

Moest je dat nu nog doen ,gegarandeerd lig je in het ziekenhuis !

 En zo kan ik door gaan beste mensen   

Een dokter? Kwam bij ons niet over de vloer ! griep  ? we wasten ons winter en zomer buiten aan de pomp en toen in 57 de A-griep woekerde zat ik alleen in mijn klas, wegens de vriendjes allemaal tegen dek, en de meester  stuurde mij uit wanhoop ook maar naar huis want ,geef toe, les geven aan één kind …….

Er zitten lessen in hetgeen voorafgaat voor hen die ze willen zoeken

Las ik onlangs niet dat het dringend tijd word dat mensen weer huisdieren gaan houden en in kontakt brengen  met de kinderen, wegens het opbouwen van meer weerstand want meer en meer mensen hebben last van een of andere allergie

We zijn niet goe bezig…..

En deze morgen las ik in onze streekkrant de volgende blokletters: GEEN SCHRIK VOOR VOGELGRIEP IN HET ZWIN !

Ik citeer : het vogelopvangcentrum van Beernem zit met de handen in het haar; gewonde of zieke vogels worden er nauwelijks nog binnen gebracht.Mensen laten de vogels liever links liggen uit schrik voor een besmetting !de onterechte vrees voor “ Aviaire influenza “” is nu ook West-Vlaanderen binnen geslopen . Wij gingen een kijkje nemen bij het zwin hoe zij proberen om te gaan met de vogelgriep

Conservator Kris Struyf blijft voorzichtig bij de hele angstpsychose  en het zwin blijft gewoon open voor het grote publiek: “mensen willen ons natuurgebied altijd maar als risicogebied aanduiden, maar dat is een onjuiste observatie.Het is niet omdat het zwin een natuurgebied is, waar veel vogels neerstrijken, dat er daarom MEER kans is op een besmetting van vogelgriep.Vogels leven op ruimere territoria (stadhuiswoord ) dan enkel in een natuurreservaat. ER IS EVENVEEL KANS OP BESMETTE VOGELS IN HET CENTRUM VAN BRUGGE ALS IN HET ZWIN

Totdaar Struyf in de streekkrant van 1 november2005 .Waarvan akte

 

Roger Casier 

30-11-2008 om 10:17 geschreven door R.C.


29-01-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ARTIKEL NR 18

Artikel nr 18

zondag 5 februari 2006

 

DUIVENDAGBOEK

 

Door een technisch mankement is mijn artikel verleden week niet verschenen en ik kreeg vrijwel onmiddelijk enkele leuke reactie’s van mensen die elke week uitkijken naar mijn proza. En dat doet plezier. Velen vroegen zich af ik soms van plan was om er mee te stoppen en bij deze kan ik ze gerust stellen.Zolang het gaat en de inspiratie blijft komen ga ik er mee door.Het is wel zo dat ik in het seizoen wat ga afbouwen wegens alle aandacht naar de duiven en bovendien is deze krant dan gevuld met aankondigingen en uitslagen ( en het mag-tussen haakjes- wel eens gezegd,het DAT is wat deze krant zo uniek maakt ) en eigenlijk zijn mijn verhalen geschreven  om gelezen te worden , met rode oortjes, naast de ronkende kachel !

Er zijn veel betere schrijvers dan ik en ook veel betere duivenmelkers.Dat geef ik graag toe en een en ander word neergepend zonder pretentie. Het verhaal van hoe IK het deed, met vallen en opstaan, door de jaren heen,en de lezers kunnen VOORAL leren van de fouten die ik gemaakt heb

Ik zou absoluut niet willen dat men achter mijn rug zegt dat ik het  goed kan zeggen maar geen bewijzen op tafel kan leggen

Ik heb verleden jaar met de duiven gespeeld in uiterst slechte omstandigheden In een volière met een spoetnik er aan, zeg maar ! Ik werd uit gelachen met het barakske dat ik noodgedwongen moest bouwen in afwachting van mijn bouwvergunning ,maar toen ik op  dat barakske goed begon te spelen verstomde het gelach !

Ik werd eerste kampioen jonge duiven 2005 te Jabbeke en men zei  “ och, het is tegen d’joengers ! “

En ik speelde in de reisduif te Blankenberge met mijn “ witten  “ 3 eerste en dat was niet tegen “ d’joengers “ want in de reisduif komen straffe gasten spelen en velen hebben het daar al geprobeerd, zelfs mannen met ronkende namen, en zijn er van terug gekomen ……

Nee, ik heb geen enkele pretentie, maar ik heb al mijn stielkennis moeten aanwenden om dat te bereiken ( ik stond soms midden in de nacht op om met wat plastiek en  oude deuren  het barakske wat af te schermen tegen de onbarmhartige noordenwind ) en meermaals heb ik in mijn eigen gezegd dat ik in het weekend geen prijs zou spelen maar dat viel nog mee, het verschil werd wellicht gemaakt door de klasse van de duiven !

Sommigen zouden verschieten moest ik hier vertellen welke grote kampioenen ik al geholpen heb met mijn tips, details soms , die vandaag de dag erg belangrijk geworden zijn. Wat de meeste kampioenen kenmerkt is dat ze slechts een half woord nodig hebben en daar hun voordeel mee doen  !Nog eens, er zijn” van soorten” en in Gent zegt men “ ons Here moet zijn getal hebben ! “Er zijn er veel die weten hoe het moet,  maar door omstandigheden niet aan de goede duiven geraken , er zijn ook gasten met goede duiven die er met hun klak naar smijten ………

Ik herinner mij nog levendig dat wijlen “ Tjeppen “ (Jozef) Thiel tegen me zei “ Uwe pa , vent, die kon met  duiven spelen ! “

Juist , ja Maar tegen  “tjeppen “ heb ik niets gezegd over de keren dat hij diep in de ellende zat en ik hem geholpen heb !

Ik herinner mij een seizoen ergens in de 80-er jaren en hij (vader ) kon geen platte prijs spelen met zijn jonge duiven en ik moest eens komen zien

De duifjes hadden natte ogen en een gesloten verhemelte-spleet en ik wist genoeg ….. en ik vroeg aan vader of ik mijn gedacht mocht doen wegens niets te verliezen

Ja zei vader en ter zijner verontschuldiging voegde hij er aan toe: “ ik zie dat allemaal zo goed niet meer , jongen ! “

Dus trok ik naar de apotheker om een flesje Linco – Spectin en ik spoot al zijn jonge duiven in. Ik gaf de voorkeur aan inspuiten wegens een behandeling van een dag of  vijf niet haalbaar omwille van het conditieverlies !

De zondag daarop was het, godverdomme, toch wel een rampvlucht zeker ! Om 11 uur gelost zat vader om 5 uur  in de namiddag nog te koekeloeren en te lamenteren. Het viel al bij al nog mee en hij speelde zijn prijzen ! maar toch kon hij het niet laten om   te zeggen dat die spuitjes toch ook niet veel aarde aan de dijk gebracht hadden !

En ik zei heel kalm dat het ten eerste een rampvlucht was en daarop geen oordeel kon geveld worden en dat ten tweede de jongen toch de kans moesten krijgen om te genezen……;

De duiven werden in de loop van de week nog een paar keer gedruppeld  met  zwarte druppels en de zondag daarop , kermiszondag in Dudzele, mooi en warm weer en vader speelde de boel plat….. 23 prijzen van 25….

Nee, ik heb geen pretentie Ik heb wel de pretentie van de waarheid te vertellen , anders zwijg ik liever!En….van hetgeen voorafgaat zijn er nog getuigen genoeg in leven, alleen de achtergrond werd nooit openbaar gemaakt…….

 

Beste lezer, ik ben in een chagrijnige bui en daarom ga ik nog een gelijkaardig ,maar nog straffer verhaal vertellen !

Rond die zelfde periode (28 oktober1989 ) kocht ik op de totale verkoop van Edgar Kochuyt in Eeklo een late RODE zoon uit zijn Barcelona – crack die 5 maal per tiental gewonnen had uit Spanje ! ras DELBAR x WARNIERSx JANSSEN

Ik moest daarvoor ongeveer 6000 oude franken neertellen en dat was eigenlijk een cadeau want het was een prachtige duiver en ik kocht ook te St – Pieters-Leeuw ,bij de gebrs Stiens, in het voorjaar van 1989, twee prachtige late duivinnen van 88 ,oa een kleindochter van de “Kleine Rode” Een duif met een uitzonderlijk palmares met kopprijzen tot Barcelona en dit tot op 8-jarige leeftijd !

En omdat ik toen al fond aspiraties had werd de Rode gekoppeld aan de “ Roste Stiens “ en ik zou eens fond gaan spelen ….en zo geschiedde . En die produkten uit die koppeling, allemaal roste en rode, kwamen versleten thuis van de voorbereidingsvluchten van pakweg 500 km en dat begreep ik niet. Ik zou ze nog een jaar doorhouden wegens misschien niet helemaal in orde en gebrek aan ervaring en … ’t waren toch zulke schone…. Iedereen kent dat !

Ik had wel gezien dat ze , zonder ring, vroeg arriveerden van Clermont.Bij navraag in het lokaal ,zo langs mijn neus weg, soms rats in de kop van de uitslag.Ik hield daarover wijselijk mijn mond want ge kent dat….. achter uwe rug is het van “ die vuile stoeffer, hij durft ze niet mee geven voor prijs….. “ Het was geen kwestie van niet durven , het was een kwestie van gene tijd ! En daarom gaf ik het jaar daarop, aan voorzitter van de Noorderbond ,Guido Blomme, wegens sympathieke gast, een zes-tal vroege jongen cadeau met de woorden “ hier zie , test dat eens uit,ikzelf heb geen tijd ! “

En zie, een van die jongen, uit die Roste Stiens, vloog de ene kopprijs na de andere met als orgelpunt de eerste op Clermont met Dudzele kermis met maar liefst 5 minuten vooruit !!

Ik weet nog goed dat een paar gevestigde waarden, mijn vrienden Luc Peere en wijlen  Fernand Meulebrouck, uit Brugge afgezakt waren ter ere van  die kermisvlucht, maar ze waren er aan voor de moeite, want de duif van Guido zat zwaar gepoeld ! En die mannekens vroegen natuurlijk aan de Guido waar die duif wel vandaan kwam en eerlijk zoals hij was vertelde hij de waarheid en dat deed mij deugd want…. Enige tijd  daarvoor had Romain Haelterman mij in een brief geschreven : “ DANKBAARHEID IS EEN BLOMMEKE DAT IN WEINIG HOVEN BLOEIT “ ( Maar dat is een verhaal voor een andere keer )

                              ------------------------------------------------------------

En rond diezelfde tijd gebeurde er iets waar ik  minder deugd van had …….

Hij was een flink uit de kluiten gewassen boerenzoon en hij werkte veel en hard, wegens jong en een gezin,en hij zocht een hobby en hij zou met de duiven gaan spelen.En hij kwam inkorven met  jonge duiven , in houten” pattate- bakken “ onder gebracht, afgedekt met een stuk Bekaert draad, soms 30 jongen in één bak ! Hij werd uit gelachen ! en hij speelde geen prijs en hij werd nog meer uit gelachen !

En op een keer stond ik naast hem bij de inkorving en ik zag hetzelfde als die keer bij mijn pa, NATTE OGEN, en ik knoopte een gesprek aan met onze vriend en ik zou eens komen zien ,bij hem thuis, of ik hem niet zou kunnen helpen

Zo gezegd , zo gedaan. De duiven waren gehuisvest in de nok van de zolder van zijn nieuw gebouwde woning en je moest halsbrekende toeren uithalen om er te geraken en op die zolder stonk het als de pest naar carboline of iets dergelijks, wegens hout dat minstens voor 100 jaar moest beshermd zijn tegen de worm. IK KON ER GENEN ASEM HALEN !

En ik zei tegen onze vriend hetgeen volgt: “ om te beginnen moet ge hier een venster openzetten want ik ga dood stuiken, en hierop zult ge nooit gene prijs spelen, die duiven moeten hier weg.Hoogstens kunt ge hier een kweekkot van maken op voorwaarde dat er dag en nacht een venster open staat ! En ge moet u een kotje maken beneden, dat gemakkelijk bereikbaar is en ge hebt ook nog te veel duiven en volgens mij , uit hetgeen  ik in handen heb gekregen zit er 95 % brol tussen. Voor dat ge uw duiven inkorft moet ge ze druppelen met NEO-CORTEF ( toen nog toegelaten ) en als ze thuiskomen opnieuw !Doe wat ik je zeg, luister naar mijn raad, en het zal volgend jaar gedaan zijn met lachen ! “

Hij vroeg mij om zijn duiven te ziften ,want er zaten er nog een gans regiment in een oude caravan om jongen van te kweken “om op te eten “En er zaten daar ook een paar aanvliegers tussen die het wel waard waren om eens een koppel jongen uit te kweken;:

Ik zei hem : “ luister man, ik ben geen kenner, maar ik kan er wel de wrakken en de brol van tussen halen, en ook de minder gezonde , maar onder de rest zal ook nog veel afval zitten maar dan is het aan de reismand, die de rest moet doen ! “

Zo gezegd zo gedaan. Een paar van de mooiste exemplaren uit de caravan verhuisden naar boven waar reeds  de meerderheid naar de keuken verdwenen was en …….hij kreeg van mij die 2 roste duivers die versleten thuis kwamen van de halve fond en ik zei hem eerlijk hoe de vork in de steel zat. Trouwens , ik had toen echt niet veel tijd  meer om met duiven te spelen .

En het was ook daarom dat ik onze vriend een tijdje uit het oog verloren heb .Maar na enige tijd , met mijn brommerke voorbij zijn huis rijdend, op weg naar mijn werk, zag ik zijn bende jongen uitvliegen met opvallend veel rode er tussen en monkelend dacht ik “ alllez, die rooie kweken lijk de ratten “

En ja hoor , onze vriend speelde de pannen van het dak. De Noorderbond kreunde onder het geweld van zijn kettinguitslagen. En toevallig stond ik een paar jaar nadien weer bij hem aan de inkorftafel en hij gaf de ene rode na de andere aan en omdat hij de week daarvoor weer sterk “gepakt “ had vroeg ik hem : “ Die roste en die rode, zijn dat soms……. “ en zeer tegen zijn goesting, ik zag dat, moest hij kleur bekennen want hij werd zelf een beetje rood !!!

En onze vriend werd ziek, zwaar ziek, depressief, en t was gedaan met duiven spelen en lach daar niet mee beste vrienden ,want het is een miskende ziekte die reeds veel mensen ten gronde heeft gericht !

Ondertussen had ik bij mij thuis ook grote kuis gehouden. Ik had de politiek vaarwel gezegd en ook  die zware fond-droom  en ik zou alleen nog wat vitesse spelen om mij bezig te houden.En alle roste en rode, ik zie die kleur nochtans graag, waren verdwenen

En nog efkens later, ging ik onze vriend , die wat aan de beterhand was, gaan bezoeken , niet zonder bijbedoelingen, want zijn lieftallige, brave echtgenote had zich tijdens zijn ziekte over de duiven ontfermd en ze zaten er nog altijd, met de bedoeling om opnieuw te beginnen

En tijdens dat gesprek vroeg ik hem natuurlijk of hij destijds mijn raad opgevolgd had en ja hoor viel zijn echtgenote hem bij, we hebben ze gedruppeld in hun ogen en OREN !

WABLIEF ?? Ik viel bijna van mijne stoel van ’t verschieten ! en de boerenzoon had inderdaad in de bijsluiter  van neo-cortef  gelezen dat je het produkt ook in de oren mocht inbrengen; Vandaar ….

Enfin.En ik vroeg hem ook of hij nog van die rooie had en of ik daar soms iets van kon terugkrijgen of ik misschien wel eens die oude rode mocht terug hebben om eens een koppel jongen uit te kweken en spijtig genoeg had hij daar niets meer van zitten. Allemaal weg !

En zijn brave echtgenote zag mijn beteuterd gezicht en zei voorzichtjes dat er misschien nog wel een paar in de caravan zaten en of hij eens niet wilde gaan kijken

Neen , antwoordde hij bars. Ik ben heel zeker !

En misnoegd reed ik op mijn brommer naar huis en toen ik even achterom keek zag ik een paar rode over het dak scheren…..

Dankbaarheid is een blommeke dat in weinig hoven bloeit…..

Nee, beste lezer, ik heb geen enkele pretentie. Maar ’t is wel de waarheid !

Ik heb geen pluim meer van die rode. Guido Blomme wél en als ge hem wilt vinden dan komt ge de zaterdag in het seizoen eens naar Dudzele, naar café Sint Joris bij Martha aan het kerkhof en ge trakteert Guido op een palmke en ge doet een klapke met hem en ge slaat eens op zijn schouder , ik weet bijna zeker dat ge aan die rode nog zult geraken en de Guido zal mijn verhaal bevestigen wegens symathieke gast. Altijd geweest

En onze vriend ? Van mij moogt ge hem helpen. Ik zal hem geen kwaad doen maar hij moet  nooit nog iets vragen ! en zo zijn er nog ,omdat er nu eenmaal “van soorten “ zijn

Misschien zal dit chagrijnig artikel hen aan het denken zetten. Ik hoop het!

Als afsluiter een gezegde, een boutade, vanwege wijlen Achiel Vanacker: “ ER ZIJN SOORTEN VAN PAARDEN, : BOEREPAARDEN, TREKPAARDEN, KOERSEPAARDEN EN LUXEPAARDEN ,MAAR HET ZIJN NIET ALTIJD DIE PAARDEN DIE DE HAVER KRIJGEN DIE ZE VERDIENEN “

 

Van harte

ROGER CASIER

29-01-2009 om 09:55 geschreven door R.C.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Foto horend bij art 18
Klik op de afbeelding om de link te volgen DE BARAKKE

29-01-2009 om 10:17 geschreven door R.C.


11-11-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DUIVENDAGBOEK 11 NOVEMBER 2011
DUIVENDAGBOEK 11 november 2011
hallo vrienden,
de wereld op zijn kop . Zomer in de herfst, winter in de zomer . De rozen bloeien opnieuw en nog steeds . De mussen maken opnieuw nest .
Gisteren was ik aan het timmeren , de hemdsmouwen opgerold , zweetdruppels op het voorhoofd . We schrijven half november .
De erkers voor mijn hok zijn nu afgewerkt . Zij zorgen voor een betere sfeer op het hok .
Ik vermoeddat de vensters er achter nog weinig dicht zullen zijn ....
Ik zie het wel zitten en ik heb ook nog enkele leuke dingen te vertellen .
Anderhalf jaar geleden kocht ik aan het kweekstation Natural 6 jongen van Vandenabeele signatuur .
Verleden winter woedde er een virus die als een tornado door mijn hok raasde....Verscheidene slachtoffers en 5 van de 6 VDAB duiven sneuvelden . Ik schreef een brief naar Natural en zond de kaartjes van de dode duiven op .
Ik zei hen dat ik nooit nog jonge duiven wilde en voortaan de voorkeur zou geven aan oude 5-jaarse kweekduiven .
Als je een5-jaarse kweekduif vh kweekstation koopt dan heb je de zekerheid dat je een gezonde duif koopt , die al 5 keer de jaarlijkse selectieheeft overleefd en die in open lucht perfekt in staat is om zonder kunstgrepen prachtige jongen groot te brengen .
Voor mezelfgeef ik de voorkeur aan duivers omdat je die zonder problemen gemakkelijk aan meerdere duivinnen kunt koppelen ;
Op mijn brief kreeg ik nooit antwoord maar wel drie weken geleden een bevestiging van mijn bestelling van 2 Aarden duivers . Over de dode jongen geen woord . Ik was eerst van plan om de bestelling te annuleren maar na efkens nadenken besloot ik toch de gevraagde 125 euro te storten maar toch nog eens een mail te sturen met mijn verhaal .
Ondertussen had ik wel al een zekere F.V.H.uit W. op bezoek gehad die beweerde dat hij WEL een voorkeursbehandeling genoot ,wat trouwens weerlegd werd door Eddy De Prins .
En ik kreeg een telefoon van de baas himself met verontschuldigingen . Er was een misverstand in het spel en de bedoeling was geweest om die 2 aarden duivers gratis te bezorgen ter compensatie van de VDAB-jongen .
Maar nu ik al betaald had vroeg mr De Prins mij of het goed was dat hij er nog 2 gratis Aardenduivers bij gaf .
JAWEL HOOR !! En verleden week was het zover . Er werden mij 4 Aardenduivers thuis bezorgd . 2 vijfjaarse en 2
vierjaarse. Meestal direkt afstammend uit vroeger aangekochte duiven voor Natural . Er was ook een zwarte witpen bij . Jongens , jongens , wat een schitterende duif !! Uit rechtstreekse van Machiel Buyck uit Holland die de Aarden duiven zuiver kweekt .
Laurent Crombez uit Nieuwmunster kan er van meespreken . Hij won de eerste provinciaal uit Perpignan ( 7 nationaal en 9 internationaal ) met de 3001313/08gekweekt uit een duif van Machiel Buyck uit de lijn van de DOLLE ( Marijn Van Geel -AARDEN )
Mijn "zwarte witpen Aarden " is dus heel dichte familie van de duif van Laurent Crombez .
Samen met de 10 rechtstreekse duiven van Tiest Van Turnhout uit Raamdonksveer ( NL ) en de Theelen duiven via
De Ceuninck-Vanhoucke moet ik daarmee de zware fond baas kunnen .
Iemand vroeg mij laatst wat ik zoal zitten heb van DCVH en ik schrok er eigenlijk zelf van toen ik het lijstje maakte .
Momenteel huizen hier 30 rechtstreekse DCVH duiven voor afstanden van 100 tot 1000 km en ik spreek dan nog niet van de duiven die ik daaruit gekweekt heb . Zo heeft mijn " Bert Barcelona "twee rechtstreekse DCVH duiven als ouders .
Om te bewijzen dat het kransje van topduiven , bovenaan de pyramide , heel erg klein is, het volgende ....
In de Duivenbode van deze week wordt de WITTEKELE van Frans Van Wildemeersch in de schijnwerpers geplaatst .
Als jaarling wint hij in 2006 de 63e nationaal van 4679 d . op St Vincent . In 2008 wint hij de 1e San Sebastian op 1958 d.
In 2010 wint hij de 1642e op Barcelona Nationaal en in 2011 weer uit Barcelona Provinciaal de 18e op 1833 d.
Deze duif is toch 60% Florizoone . Ik lees in zijn stamboom dat zijn grootmoeder een zuivere Florizoone is uit de lijn van de Montauban Pollin x WITNEUS ( vader vd 1e nat . Barcelona 99 )
Toen ging bij mij een lampje aan het branden . Een paar jaar geleden kreeg ik van een Hollander 2 duiven ten geschenke van 2003 . Twee zuivere Florizoone's gekweekt uit rechtstreeks aangekochte door de combinatie Solleveld-Holstein uit Maasdijk .
De duiver heb ikonlangs geschonken aan Hendriek Van Kerkhove . De duivin is een puur inteelt produkt naar de WITNEUS ; De vader is een kleinzoon van de WITNEUS en zoon vd 033/95 Florizoone met oa 13e nat. Marseille en de moeder is de KLEINE WITNEUS 070/01 uit BROER WITNEUS x POLLIN 629/93 uit de MONTAUBAN x DOCHTER DAX . Zo zie je maar !! Mijn BERT BARCELONA heeft trouwens een INTEELT WITNEUS als moeder
door DCVH aangekocht .( de wereld is klein .... ) En dat opent perspectieven....
Vriendschap in de duivensport . Het is nog mogelijk ....
Ik heb Tim Roels in gespannen met de soort van de BLAUWE THEELEN ( DCVH) en SILVER SHADOW.
Hij bekwam oa van mij nog een van de laatste zonen ( van 2004 )van de BLAUWE THEELEN NL97-1928894 en als tegenprestatie schonk hij mij een schitterende jonge zwarte duiver uit de BLIKSEM lijn van VDAB .
Ik ben een " RAREN " . Altijd geweest ! en ik liet dat weten aan Tim en prompt antwoordde hij mij : " IK OOK "
en hij voegde er aan toe :" HET IS FIJN OM EEN RAREN TE ZIJN ! " ( dat zou wel eens kunnen ... )
Kurt De Keyser , pas verkozen als bestuurslid KBDB afdeling WEST-VL. is een man van zijn woord . Hij had mij ooit eens iets beloofd en een paar weken terug mocht ik naar Staden om een duivinneke uit zijn PIET ;
Piet is kleinzoon van het ASKE van COOLS-BLANCKE . PIET won 14 prijzen als jonge duif en werd 4de asduif wvou jaarse ; Hij is de nestbroer van BLANCKO 1e WVOU ABLIS 9162 duiven !
Terwijl ik daar toch was heb ik Kurt wat raadgevingen mee gegeven . Ik ben tenslotte wat men noemt een
" ERVARINGSDESKUNDIGE " ( jungle van de politiek , bijna hetzelfde als jungle KBDB )
Ik heb Kurt gezegd het volgende ....: " Blijf kost wat kost EERLIJK , LAAT JE NOOIT OMKOPEN , BLIJF JEZELF ONDER ALLE OMSTANDIGHEDEN, WEES FIER DAT JE EEN ARBEIDER BENT ( m.a.w. laat je nooit imponeren !! )
Kurt zal er voor gaan en hij zal het doen . Ik heb er alle vertrouwen in .
Ik mag ook Filip Van De Walle uit Ursel niet vergeten . Uit samenkweek bekwam ik prachtige jongen uit de 600 ;
De 600 is grootvader van zijn crack DE GESCHELPTEN 271/08 .
Straks gaan EMILY JANE ( zus geschelpten ) en SALLY JANE ( zus 600 ) op de kweek .
Er is ook nog BYLLY JANE ( dochter van SALLY JANE ...)
Verder kreeg ik ook recent een ingeteelde Schicht duif ten geschenke van HENDRIEK VANKERKHOVE .
Hij was hier al eens voor samenkweek , maar omdat het lukt met een duivin van mij ( Ik heb er een goed jaarling uit ) is hij definitief verhuisd naar de Zeelaan . Het spreekt vanzelf als den Hendriek iets nodig heeft , hij maar hoeft te spreken .
Er is trouwens al een en ander naar ginder gegaan ....
Ik zou bijna Eric Strubbe uit Dudzele vergeten . Ook met hem werd iets uit gewisseld . Ik kreeg in het laat van 2010 nog een koppel eieren uit zijn Poitiers met een duivin van mij ( uit de 301 x ZUS REDSTAR )
Daaruit kwamen twee prachtige duivers waarvan ik er een verspeelde in het opleren dit jaar . Zijn broer werd opgeleerd tot Ablis en zal de vliegploeg voor 2012 aanvullen .
 En mijn laatste aanwinst .... CALYPSO ... rechtstreeks DESCHACHT- DENDUYVER aangekocht op bonverkoop
AARTRIJKE ( 4/11/11 )voor 350 euro . Inteeltprodukt naar de beroemde CALYPSO, uit zijn  , ook al ingeteelde  , kleinzoon  x zijn kleindochter met een beetje KLETSKOP VERBRUGGEN er bij !!
Ik had mijn zinnen op die duif gezet , wegens zijn afstamming en zijn voorkomen . Een heel schone donker geschelpte duiver . Ik ben blij dat hij hier zit ondanks de roddels en de praatjes .
En hij zit hier ook omdat DESCHACHT-DENDUYVER momenteel de beste hebben van uren in het ronde . Zo simpel is dat !
Mocht ik sommigen willen geloven dan hebben ze in Westkerke niets dan slechte . Efkes nadenken jongens !! Hoe komen ze anders aan 242 eerste in 10 jaar ????
Ik ben ook blij dat ik Arsene heb leren kennen . Hij is ook nogal een
" raren "maar dan een met een gouden hart .
Ik ben onderweg een paar vrienden kwijt geraakt . Ik wil daar niet over uitweiden . Ik heb er ook nieuwe gemaakt en dat is zalf op de wonde .
Men kan veel over mij vertellen maar een ding is zeker . Ik heb nooit een uitgestoken hand geweigerd !
Wil je mijn vriend worden . OK !! Maar neem me nooit in het ootje, want dat vergeet ik niet .....
Ik wil het tenslotte hebben over het SLUIPEND GIF dat onze sport kapot maakt . Speel je een paar eerste dan gaan de roddels hun weg . Gaat het mis met je , moet je op weinig hulp rekenen.... Alleen op hoongelach achter uwe rug !
En dan zwijg ik nog over die gasten die meer dan 2 eerste spelen en een dikke nek krijgen......
Er moet dringend iets gedaan worden aan deze mentaliteit , deze ingesteldheid , dit imago...

 mvg
ROGER CASIER

11-11-2011 om 00:00 geschreven door R.C.


10-02-2012
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OVER DURE DUIVEN .......
hallo vrienden,
 aangaande het onderwerp : DURE DUIVEN schreef ik een mail naar mijn vrienden . Het ging ook over een recente door mij aangekochte duivin met een sublieme afstamming voor 180 eu .
 De duivin in kwestie heb ik CARPE DIEM genoemd ... Zie hieronder de tekst van de bewuste mail
( voor hen die iets willen leren )
----------------------------------------------------------------------------------------------------
zelfs als ik een originele stamboom bezit van een aangeschafte duif dan nog maak ik er een digitale versie van voor mijn eigen bestand . Het is gemakkelijk om door te sturen en mee verder te werken , omdat de gegevens over genomen worden bij het maken van een nieuwe stamboom van eventuele afstammelingen . Het bespaart je veel schrijfwerk . ( leve internet !! ) Maar daar wilde ik het niet over hebben . Dure duiven .... Het is een actueel onderwerp de dag van vandaag . Men zou kunnen denken dat een goede duif enorm veel centen moet kosten . Tenminste als je de barnum-reclame au surieux neemt op bvb. Pipa . Het zou natuurlijk leuk zijn voor sommigen , moest het zo zijn , hoe meer je voor een duif betaalt , hoe beter . Maar zo werkt het niet . GELUKKIG MAAR ! De prijs die je voor een duif betaalt staat in geen enkele verhouding tot de waarde . En als kleine liefhebber moet je niet wanhopen . Er zijn nog mogelijkheden om aan de " goei " te geraken . Ik neem mezelf als voorbeeld . Efkes terzijde vermelden dat ik al veel afstammelingen van dure duiven in huis heb gehad die vrolijk voorbij werden gevlogen door mijn eigen goeie oude soort van de " 19 " ; Maar goed ... Ik zelf verkoop soms wel hier en daar een duifke aan vriendenprijs , en als je de centjes niet verbrast en er een spaarpotje mee aanlegt, kun je daar wel iets mee aanvangen . Het spreekt vanzelf dat meestal de echte toppers onbereikbaar zijn en te veel kosten . Dus moeten we selectief te werk gaan en onze centen zo goed mogelijk besteden . Dochters en zoons van toppers zijn soms ( en meestal ! ) veel goedkoper . Soms zitten er in een verkoop ook broers, zusters, halfbroers-zusters onder de afstammelingen van die ene echte stamduif of crack ; En daar kan je iets mee doen en een koppel samenstellen die terug gaat naar de kampioen in kwestie . Persoonlijk ga ik niet verder , naar bvb de kleinkinderen , want dat is al te veel verwaterd ! Als ik geen rechtstreekse afstammelingen kan kopen , dan pas ik . Ik hou ook rekening met volgende zaken : Ik koop het liefst een ingeteelde duif of anders 2 duiven waarmee ik dan aan inteelt doe ( zie hierboven ) Ik koop ook graag een duif uit een familie met veel cracks ; Een duif met een achtergrond, een geschiedenis, een duifke van adel, zeg maar .... Zo zie je in de bijgevoegde stamboom dat het kan bewezen worden dat de roots van CARPE DIEM terug gaan naar enkele beroemde duiven zoals de SONY van HOUBEN en de WITTENBUIK van VANDENABEELE . Het is nu niet dat ik daar specifiek naar op zoek ben . Het is belangrijker dat de direkte ouders goed gepresteerd hebben . Maar ....het gebeurt soms dat een zijtak van een kampioenenfamilie zich plots ontpopt tot een nieuwe tak van toppers , soms door de inbreng van oordeelkundige kruisingen die de oude lijn aanvullen . Het is zo'n beetje mijn stokpaardje om dat uit te pluizen en in het geval van CARPE DIEM zit ik met een ingeteelde WITTENBUIK duivin van generatie's ver waarvan de vader ( GOLDEN SULTAN ) en grootvader ( ZWARTE SULTAN ) echte cracks zijn . Om nog maar te zwijgen over de rest van de familie en voorvaderen . De kans dat je met zo'n duivin verder kunt is dus heel groot , gewoon omdat ze het in haar en in haar genen draagt . Haar moeder en grootmoeder gaven het ook door ; WAAROM ZOU ZIJ HET OOK NIET DOEN !?? Maar in mijn geval is er nog iets meer . Het is voor ingewijden geen geheim dat de kruising VANDENABEELE x KOOPMAN schitterende duiven ter wereld brengt met nog schitterender resultaten . Er zijn voorbeelden legio . Te veel om hier op te noemen ( en ik ga geen boek schrijven... ) Het recentste voorbeeld is EAGLE EYE 300019/10 van de ceuninck - vanhoucke ; Hij is het produkt van een kruising DCVH x HC ( hans claeys -bezitter van 90% VDAB duiven ); Eagle eye won in 2010 in Nieuwpoort 12 op 12 met 2 x eerste prijs . Zijn afstamming ? Vader : de wondere 317 uit Prange 540 ( koopman ) x Super Aske Moeder : "Sabine " samenkweek met HC uit de " 34 " ( lijn WITTENBUIK VDAB ) x Erna ( zus 1e nationaal Montauban) ( KOOPMAN !! ) Filip Van De Walle uit Ursel bezit een crack , zijn " Geschelpten " 4144271/08 ( genoeg gekend ,denk ik .) De " geschelpten " is een produkt van cadeaux's van de vrienden van Filip . Freddy De Jaegher, Astere Vergotte en HC. Het is voor 75% een VANDENABEELE duif . Van de lijn van " De Geschelpten " bezit ik een paar duifkes zoals bvb EMILY JANE 602/10 die zijn eigen zuster is en daar rond zou ik graag een lijn uit bouwen .... In het verhaal komen uiteraard ook de KOOPMAN -PRANGE duiven van DCVH voor, maar ( EN NU KOMT HET ! ) ik heb iets te weinig VDAB om er tegen te koppelen . In het vervolg van het verhaal zullen de inbreng van Filip Van De Walle , de KOOPMAN -PRANGE duiven ( met o.a. BROTHER MONTAUBAN en TAMARA KING ) en ....CARPE DIEM een hoofdrol spelen ! Beste vrienden , wellicht zijn er onder u mensen die in staat zijn om de TOPPER zelf te kopen . DOE HET DAN !! Maar ik heb dit stukje geschreven voor de anderen , de minder begoeden .... In elk geval kan iedereen er iets uit leren . Het kopen van " DE " crack is soms een kwestie van prestige . Maar zelfs met een goed gevulde geldbeugel is het soms slimmer om er de kindjes van te kopen...... Het is en blijft toch wel een eeuwig zoeken , zelfs met een goed gevulde geldbeugel ....
 Lissewege 8 februari 2012
 Met vriendelijke groeten
HIER ONDERAAN VIND U IN BIJLAGE DE STAMBOOM VAN  " CARPE DIEM "

Bijlagen:
BE-10-4299380 (7).pdf (180.2 KB)   

10-02-2012 om 17:07 geschreven door R.C.




Inhoud blog
  • OVER DURE DUIVEN .......
  • DUIVENDAGBOEK 11 NOVEMBER 2011
  • Foto horend bij art 18
  • ARTIKEL NR 18
  • ARTIKEL NR 16
  • FOTO HOREND BIJ ARTIKEL NR 15
  • ARTIKEL NR 15
  • FOTO HOREND BIJ ARTIKEL NR 14
  • ARTIKEL NR 14
  • FOTO HOREND BIJ ARTIKEL NR 13
  • ARTIKEL NR 13
  • ARTIKEL NR 12
  • FOTO BIJ ARTIKEL 11
  • ARTIKEL NR 11
  • foto horend bij artikel 10
  • ARTIKEL NR 10
  • FOTO HOREND BIJ ARTIKEL NR 6
  • FOTO BIJ ARTIKEL NR 9
  • FOTO BIJ ARTIKEL NR 9
  • ARTIKEL NR 9
  • FOTO BIJ ARTIKEL NR 8
  • ARTIKEL NR 8
  • FOTO BIJ ARTIKEL 7
  • FOTO BIJ ARTIKEL 7
  • ARTIKEL NR 7
  • ARTIKEL NR 6
  • FOTO BIJ ARTIKEL 5
  • ARTIKEL NR 5
  • FOTO BIJ ARTIKEL 4
  • ARTIKEL NR 4
  • ARTIKEL NR 3 - DE OUDE GESCHELPTEN-
  • WELKOM IN MIJN DUIVENDAGBOEK
  • ARTIKEL NR 2

    Foto

    ********** **********












    ********** **********







    **********
    **********

    DUIVENGELUK TE DUDZELE
    Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!