![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
populaire geloofshandleiding |
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
05-08-2006 |
![Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.](../Images/Skin/3/pijl.gif) |
1.8 VAN HET EINDGERICHT TOT HET EINDELOZE EINDE
Gedachten: Algemeen overzicht (1.8.1) Het leven van een nee-zegger (1.8.2) Het eindoordeel over een nee-zegger (1.8.3) Het leven van een ja-zegster (1.8.4) Het eindoordeel over een ja-zegster (1.8.5)
1.8.1 Algemeen overzicht
Na de verschrikking die het duizendjarig vrederijk zo grimmig afsluit, zijn er alleen nog maar mensen in leven, die ja gezegd hebben tegen God. Zijn rechterstoel wordt nu geplaatst (Openb. 20:11). Dan is er weer een gebeurtenis die alle voorstelling te boven gaat. Alle mensen die ooit geleefd hebben, worden uit de dood opgewekt en staan voor die troon. De duivel is uit het stuk verdwenen, maar hij heeft een erfenis achtergelaten: boeken met daarin alle misdaden van alle mensen van alle tijden (Openb. 20:12). Wat zal hij ze nijver bijgehouden hebben, die gegevens waarop hij als openbaar aanklager bij de Rechter het schuldig zou pleiten. Maar al is de aanklager weg, de aanklachten zijn er niet minder ernstig om. Als de boeken met die aanklachten worden geopend, zijn de ogen van al die honderden miljarden gericht op dat àndere boek: het boek van het leven. Eén vraag houdt ieder afzonderlijk persoon in dat hele onafzienbare leger bezig: Sta ik in dat àndere boek. De aanklacht ken ik nu wel. Al mijn misslagen, mijn stiekem gestook, mijn slechte daden, alles wat ik maar gesproken (Matth. 12:36) of zelfs gedacht heb (Lukas 12:3) is zo luid tegen mij uitgesproken, dat het was of heel mijn schande over de straat heen geschreeuwd werd (zelfde tekst). En ik liep daar, onbeschermd, naakt, onbeschut (2 Cor. 5:3) en het galmde van alle kant. Dat heeft pijn gedaan. Dat was al zo vreselijk alsof ik door een vuur ging dat me verwondde en pijnigde en schroeide en beschadigde (Openb. 20:6). Het boek - het boek van het leven: Heeft Jezus Christus ook voor mij op elke bladzijde van die afschuwelijke aanklacht geschreven: Het is volbracht (Joh. 19:30) het is voldaan. Dan alleen ben ik gered. Dan word ik - hoe beschadigd dan ook - Gods Rijk binnengeleid voor volledige genezing (Openb. 22:2). Dan kan ik toch nog verder uit groeien. Eens zal Gods Rijk alleen nog maar mensen bevatten zoals God ze bedoelde en ik zal - hoe onbegrijpelijk dan ook - één van hen zijn (Ef. 4:13). . . . En als die naam dan ingeschreven blijkt te zijn, dan is daar weer het volledig mens-zijn, ook lichamelijk (Joh. 5:29). Juichend gaan ze hun eeuwigheid tegemoet (Jes. 35:10). Zij die niet in het boek van het leven staan, blijven buiten het Rijk van God (Openb. 22:15). Zij delen met de duivel en zijn helpers de hel. Die was in eerste aanleg alleen bedoeld voor de nee-zeggers uit de engelen (Matth. 25:41). De nee-zeggers onder de mensen doen die ramp zichzelf aan. Bij hun status van mens-zijn behoort onafscheidelijk hun eeuwig voortbestaan (Openb. 20:10). Het vuur van de machteloze woede, van wroeging over gemiste kansen doet hen wanhopig huilen en met de tanden knarsen (Matth. 13:42). Hun leven, ontluisterd tot de trieste kern toe, wordt nooit definitief uitgeblust (Jes. 66:24). Ze hebben een lichamelijke verschijningsvorm, maar ook daarmee is het hopeloos gesteld (zelfde tekst). Er is in deze ontzettende gang van zaken een onverbiddelijke logica: de zonde bracht wanorde. Gods rangorde (engelen - mensen - God) werd doorkruist. Die rangorde is nu voor altoos hersteld (Dan. 12:3). E niet te veranderen wanordebrengers (engelen en mensen die neen hebben gezegd) horen buiten de eeuwige orde te worden samengebracht. Maar in verband met de onvernietigbaarheid van hun bestaan moet hun gevangenis een eeuwige gevangenis zijn. Een afschuwelijk onderwerp. Denk er niet teveel meer over na. U wilt toch een ja-zegger zijn? Dan hebt u hier verder niets meer mee van doen, want u houdt u verre van onverschillige nalatigheid (Hebr. 10:39). Ga ook niet zitten piekeren: O, ik ben vast een nee-zegger. Ik heb eens een vreselijk kwaad gedaan. Dat was vast en zeker een uitdrukkelijk verzet tegen God (Lev. 24:11), een eeuwige zonde (Hebr. 10:26). Welneen . . . u hebt er toch berouw van. Jezus Christus neemt ook die zonde van u weg . . . (1 Joh. 1:7).
Genoeg hierover nu: we naderen het slot van het verhaal, voor zover men van een slot kan spreken. Weet u het nog: de gelovigen die het eerst de geestelijke wereld ontdekten, werden steeds meer één met Jezus (Gal. 2:20). Zij werden schoongewassen van allerlei verkeerdheden (Openb. 22:14). Steeds meer werden zij - als collectief - Jezus bruid (Openb. 21:2). Toen zij overwinnend óók met hun lichaam ten hemel voeren en Jezus in triomf naar de aarde begeleidden (Openb. 19:14) was de bruid volmaakt. Dan is daar het bruiloftsfeest: de duizend jaar van het vrederijk. In die duizend jaar versmelten Jezus Christus en Zijn gemeente tot een eenheid in een volkomen geestelijk huwelijk. De ja-zeggers onder de wereldbewoners verheugen zich met de jong-gehuwden, maar staan nog buiten de diepste blijdschap (Joh. 3:29). Na het duizendjarig rijk groeien alle ja-zeggers tot het peil van het keurkorps (Jes. 6:3). De gemeente, als bruid van Christus, gaat de hele wereldbevolking omvatten. Ten slotte heeft iedereen de volmaaktheid bereikt en is geestelijk volledig samengegroeid met Jezus (Ef. 1:23). Toch heeft iedereen de eigen identiteit behouden. Dat zichzelf-zijn heeft zelfs een oneindige achtergrond gekregen (Openb. 2:17). . . . Nòg is God de grote Eenzame . . . maar aan het eind van alle hiervoor beschreven gebeurtenissen nadert Jezus met de zijnen tot de Eeuwige (1 Cor. 15:24). Jezus èn de zijnen - als zijn eenheid - stellen zich nu aan God voor als Zijn Bruid. God aanvaardt hen tot Zijn Vrouw. Hij is nu alles en in allen (1 Cor. 15:2 . Het grote feest begint, stijgt tot een nooit eindigend toppunt (2 Cor. 12:4). Aan de vroegere tijden wordt niet meer gedacht, het komt niemand meer in de zin. De tranen zijn gedroogd (Jes. 25: . Onuitsprekelijke heerlijkheden wachten (Openb. 21:11). Het van eeuwigheid beraden plan is voor eeuwig klaar . . .
|
|
|
![](../Images/Skin/3/pixel.gif) |
Reacties op bericht (0)
|