Heel eenzaam en verlaten Zittend op een overgebleven steen Starend voor zich uit Want nu is ze voor altijd alleen
Vragende ogen, met een trieste blik Tranen rollend over haar wang Al de mannen in het groen Heel de omgeving maakt haar bang
Papa, mama, broer en zus Waar is iedereen gebleven? Zitten jullie soms verstopt onder het puin? Moet ik hier in mijn eentje leven?
Waarom is de grond zo rood? En waar zijn de huizen die er oren te staan? Waarom zit ik hier zo verlaten? Hoe komt het dat het zo is gegaan?
Bang en onzeker Haar leven en hart leeg geroofd Geen reden om nog te blijven leven Met zoveel vragen in haar hoofd
Een kind doelloos en verlaten Leeft nu in haar eentje voort Gevoelig, beschadigd en verwaarloosd En heeft nog nooit van Vrede gehoord
Nog steeds zittend op de steen Denkend hoe ze nu verder moet gaan Zoveel onbeantwoorde vragen in haar hoofd Starend naar de plek waar ooit haar huis heeft gestaan.
Het is geen Vaarwel, maar een Tot Weerziens,,,, Dit gedichtje las Ivanka voor op de begrafenis van haar pépé, mijn vader, vandaag 3 jaar geleden heeft hij ons onverwachts verlaten,,,
Iemandzoalsjij!!!
We denken aan vroeger en we voelen de pijn Waar zou je nu toch kunnen zijn En we denken aan de vele mooie momenten Die we samen met je hebben gehad Aan het leven dat we deelden Toen je nog dicht bij ons was.
En we vragen ons af Bestaat er nog iemand als jij Die ons de liefde geeft Waar elke mens voor leeft Net iemand zoals jij.
We herleven alle mooie momenten Nog vele keren per dag Steeds zien we je voor ons En wat we ook doen, je bent erbij Want je leeft voor ALTIJD in ons.
Dit en nog andere teksten las Ivanka voor , haar pépé die er ALTIJD voor haar was en die ze nu , evenals ik hard nodig heeft. Maar we weten dat je ons van ginder boven nooit zal vergeten, op al onze moeilijke momenten.
Hierbij een paar foto's van de Bloemencorso gisteren gehouden te Blankenberge,, spijtig kon ik niet gaan zien, maar ik kreeg dit dan van iemand en zo zie ik er dan ook iets van.. Bedankt !!!
Met de palmen van mijn handen maak ik een holletje En fluister daarin m'n zachtste gedachte Beelden en herinneringen over jou Stop ik erin weg Ik laat ze tollen,opspringen, Ritselen als herfstbladeren in de wind Voorzichtig sluit ik alle kiertjes af Als omvattned een fluweelzacht pluimpje Dan open ik mijn handen weer En blaas de inhoud weg heel zachtjes Zodat alles van jou Lang na blijft dwarrelen !!!
't Zijn nu al moeilijke periodes voor me geweest maar het lag niet aan een ander ik ben het probleem met een heden zonder toekomst zal ik het redden het doet pijn de pijn hier vanbinnen maar niemand blijkt het echt te begrijpen ben ik trots als ze het al even proberen maar zo geraak ik de dagen niet verder meer door de passie is verdwenen en ik hield er zo van. ik leerde dat verliefd zijn en houden van niet altijd makkelijk is en toch gaat de deur van m'n wijsheid elke dag meer dicht van moeilijk doen hou ik wel maar het verdriet ligt me zo zwaar zo zwaar dat er enkel een iets nog rest maar het betekend teveel voor me ik heb genoeg gehoopt er rest niets meer van over Een verleden kwam me terug opzoeken ik wil iets beslissen maar ik heb het bang en koud ik leef nog wel maar langzaam ...sterf ik vanbinnen weg
Vandaag bestaat mijn blog 2 maand. En waarom? Wel, eigenlijk weet ik het nog niet zo goed. Als jong meisje had ik reeds een dagboek. Na de dood van mijn ouders ben ik die boeken terug tegengekomen, want ze lagen nog allemaal in mijn ouderlijk huis. Het was gezellig om alles nog eens terug te lezen. En ook een beetje triestig. De vrienden en vriendinnen van vroeger terug te vinden in die boeken, evenals mijn idolen van toen,,Maar dit is wel wat anders, ik ben namelijk zo geen krak op gebied van pc, toch niet voor zo'n zaken. Maar ja, door de omstandigheden waar ik nu in zit ben ik er dan toch maar aan begonnen, want ik speelde reeds lang met die gedachte om dit te doen. Dus zo gezegd, zo gedaan. Die bewuste zondag ben ik eraan begonnen. Het is niet altijd makkelijk, want iedereen over de ganse wereld kan alles lezen, en daar heb ik ook mijn Bedenkingen bij, ja en dat is ook zo een beetje de naam van mijn blog, maar niet zonder onsMilliewel te verstaan,, er lopen meer boze wolven rond in deze wereld, dus ja,,, maar ik ben wel blij dat ik ermee begonnen ben,, zo kan ik alles wat van me afschrijven en hetgeen ik vroeger al graag deed, veel materiaal bij elkaar zoeken en bijhouden, kan ik nu een beetje langs hier doen. En zo ook de zwakke momenten die ik doorsta even van me afzetten, want alles op deze wereld is geen Rozegeur en Maneschijn. Dus zullen we er nog maar wat mee verder gaan om de eenzame momenten op te vullen.
Hier nog eens een foto van ons Millie, genomen gisteravond !!! Ik zal me ook eens lekker in de zetel leggen denkt ze, zoals jullie, ja Ivanka en ik waren samen wat tv aant zien, en Millie zal gedacht hebben, ik kom er mij even bijleggen,, best gezellig !!! Normaal moest ik vandaag terug gaan werken, maar ben gisteren nog even langs de dokter geweest en ik heb huisarrest,, rust ,,
Nog een gedichtje om erbij te voegen !!! Bedenkingen over de zin van het leven !!!
De muur van mijn hart Wat is mijn leven? Wat heb ik ervan gemaakt? Had ik zoveel om te geven, Maar de drang om te geven ben ik kwijt geraakt. Soms heb ik iemand nodig, Die me steunt in mijn verdriet. Vaak voel ik me overbodig, Mijn God, waarom begrijpen ze me niet? Ik weet niet waar ik heen moet. Zeg het me, wat is mijn doel? Wil ook ik graag liefde vinden, Maar ik ben te afstandelijk, te koel ! Is er rond mijn hart een muur gerezen En misschien komt eens alles weer goed. Dan ben ik van mijn verdriet genezen, Oh, alstublieft, geef mij die moed. Dan kan ik verder met mijn leven, Begin ik met een schone lei, Zal ik weer lachen, liefde geven, Ben ik gelukkig, voel ik me eindelijk weer vrij.
Dit lichtje zal altijd branden voor hen die me dierbaar zijn !!!
Dit is de auto waar mijn vader, de pépé van mijn dochter Ivanka haar jaren mee naar school voerde en altijd en overal klaarstond !!!
Over mijzelf
Ik ben SONIA
Ik ben een vrouw en woon in Blankenberge (Belgie) en mijn beroep is .
Ik ben geboren op 06/07/1951 en ben nu dus 73 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen, shoppen, cinema,,,,,.
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Gastenboek
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Hallo,, Wie hier een berichtje wil achterlaten,,doe gerust,, je krijgt steeds een antwoordje terug !! Mvg Sonia