Wij gaan vaak en graag op reis, meestal met de caravan. Van mijn reizen hou ik steeds een dagboek bij.
Vanaf nu komt dit dagboek met foto's in dit blogje, voor mezelf en voor wie er wat aan heeft.
MIJN KINDERBOEK Mijn kinderboekje: De grote avonturentocht van Bo wordt uitgegeven door Boekscout. Meer info hierover kan je vinden op de site: MIJN KINDERVERHAAL of op de site van BOEKSCOUT
Wie is Molleannie ? Blognaam: Molleannie Geboren 17.12.1950. Boogschutter dus. Bruin haar (met rode gloed uit het flesje), bruine ogen. Lengte: 1,68 m – Gewicht: 69 kg. Gehuwd, 2 kinderen: een zoon en een dochter. Beroep: in brugpensioen na een loopbaan van 35 jaar als bediende. Hobby’s: reizen, lezen van een goed boek, wandelen, fietsen. Ik ben optimistisch van aard, ik houd van nieuwe uitdagingen en van contacten met mensen. Sedert mijn man en ik allebei bij de grijze non-actieven behoren, gaan wij graag en vaak op reis. Wij gaan meestal met onze caravan of we huren een appartementje. We genieten zoveel we kunnen.
Voor onze familievakantie, de skivakantie met de kinderen kozen wij dit jaar voor La Plagne-Soleil. Wij huurden een appartement van 9 tot 17 januari 2010. Na een vlotte reis komen we aan in La Plagne-Soleil, op 2.070 m hoogte. De laatste halve km moeten we toch nog de sneeuwkettingen op de autobanden aanbrengen. Er is heel veel sneeuw, het heeft immers vorige nach over heel Frankrijk flink gesneeuwd. De wegen waren echter goed geruimd.
Het appartement dat we hebben gehuurd voor 6 personen is een beetje een ontgoocheling. Het is superklein en er is bijna geen bergruimte. De meeste kleren moeten in de valies blijven. Maar we zullen er het beste van maken.
Zondag is het heel koud, maar zonnig. Mijn man en de kinderen gaan meteen de verste uithoek van het skigebied verkennen. In de voormiddag ga ik op zoek naar het toerismebureau. Daar krijg ik een wandelkaart en de nodige uitleg. La Plagne bestaat uit verschillende stations: La Plagne-Centre, Plagne-Villages, Plagne-Soleil, Plagne 1800, Plagne-Bellecote en Belle Plagne. De verbinding tussen de verschillende stations gebeurt d.m.v. busjes of kleine gondels. Iedereen kan daar onbeperkt en gratis gebruik van maken. In de namiddag ga ik al een van de beschreven wandelingen maken. Midden het skigebied loopt een 2h durende wandeling. Onder een schitterende zon, met zicht op verschillende skipistes, ben ik niet de enige wandelaar. Het blijkt een populaire wandelweg te zijn. De omgeving is schitterend! Ook de skiërs komen 'savonds dolenthousiast terug. Dit is één van de mooiste skigebieden die we ooit hebben bezocht!
Maandag verloopt een beetje hetzelfde, maar met andere skipistes en voor mij een andere wandeling.
Dinsdag gaan de kinderen alleen skiën en mijn man gaat met mij op stap. Wij gaan samen met de gondellift vanuit Plagne-Bellecote helemaal tot op 3100 m hoogte. Daar hebben we afgesproken met de kinderen om er samen te picknicken.
We bezoeken er de "Grotte de Glace", een ijsgrot diep in de gletcher. Er is zo een 30 m ijs boven ons.
Woensdag is het weer omgeslagen. Het heeft 's nachts flink gesneeuwd en ook in de voormiddag is het erg grijs en vallen er dikke sneeuwvlokken. De skiërs gaan alleen in de voormiddag op de latten en na de middag maken we allen samen een flinke wandeling. Het sneeuwt flink en de glühwein die we onderweg in een chalet drinken doet deugd.
Donderdag en vrijdag zijn opnieuw zonnige dagen waarin iedereen zijn hartje kan ophalen. Goede skipistes, een prachtige omgeving, mooie wandelwegen..... het is een aangename week.
Deze vakantie heeft een paar nostalgische bestemmingen. We willen naar een paar plaatsen gaan, waar we meer dan 20 jaar geleden ook geweest zijn, toen nog met de kinderen in het hoogseizoen.
Dinsdag 25.8 en woensdag 26.8
Dinsdagmorgen vertrekken wij dus naar onze eerste bestemming: de Lac de Serre-Poncon in de Haute Provence. Na een rustige reisdag houden we halt op camping du Lac in Seurre om er te overnachten.
Als we woensdagnamiddag rond 15 h de laatste 3 km rijden langs de bochtige, dalende weg en in de diepte het prachtige meer zien liggen, le lac de Serre-Poncon, komen alle herinneringen terug. De camping du Lac is nog niet veel veranderd. Er zijn wel wat verbeteringen, en er is nu een zwembad, maar de prachtige ligging aan de uithoek van het meer, met rondom het ruwe gebergte, is nog altijd even mooi en ongerept.
Voor de kinderen was deze camping één groot avontuur. Ze konden zich uitleven: er werd gesurfd, gezwommen, er werden kampvuurtjes gemaakt met hout dat we langs de oever van het meer sprokkelden... Kampvuurtjes mogen nu niet meer, maar voor de rest is alles nog hetzelfde.
We krijgen een mooie plaats vlak aan het meer en zelfs het onweer en de regen tegen de avond kunnen onze dag niet meer stuk maken
Donderdag 27/8 tot zaterdag 29/8 Donderdagmorgen schijnt de zon stralend en we willen meteen van de mooie omgeving genieten. Daarvoor rijden wij naar de Col St. Jean, gelegen op 1300 m hoogte. We blijven een tijdje kijken bij de "Ecole de parapente", een school voor parachutezwevers, op de landingplaats voor de beginners. Daarna maken wij een mooie wandeling door de omgeving. Vrijdag gaan we ook wandelen: een drie uur durende wandeling door "Le Forêt de Morgon". Na de wandeling nemen we onderweg nog een kijkje bij "Les Demoiselles coiffées". Dit zijn lange smalle rotsen met bovenop een ronde steen, net zoals een punt op de letter i. Het is een eigenaardig natuurfenomeen. De rest van de dag rusten we in de schaduw, want het is 30 gr.
Er zijn ook veel parachutes in de lucht en 's avonds landen er enkele aan de oever van het meer.
Zaterdagmorgen gaan we naar de markt in Barcelonette. Buiten de gewone waren worden veel artisanaal bereide etenswaren verkocht zoals geiten- en schapenkaas, grote stukken kruidenkoek met kaneel, diverse soorten worst, honing... Na de middag rijden we naar de Col de la Bonnette. We kunnen met de auto tot op 2802 m rijden. Dit is de hoogste weg van Europa. Om de top te bereiken moeten we nog slechts 70 m hoger. Het spreekt vanzelf dat we onderweg en op de top een prachtig berglandschap kunnen bewonderen.
Zondag 30 aug. Op de terugweg gisteren zagen we in Le Lauzet, dat het restaurantje waar we 20 jaar geleden wel eens gingen eten, nog steeds bestaat. Omdat we vandaag niets hebben gepland, gaan we er deze middag eten. We vinden nog net een plaatsje op het terras van het drukbezochte restaurant. Het is haast niet te geloven! Alles is nog zoals vroeger: het interieur en de eenvoudige maar lekkere franse gerechten voor een democratische prijs. En het is ook nog even populair als vroeger.
Na het eten wandelen we door het rustige dorpje naar een 300 m verder gelegen romeins bruggetje over de rivier Ubaye.
Maandag 31 aug. tot woensdag 2 sept. Maandagmorgen verhuizen wij naar de Azurenkust, naar Camping Le Pont d'Argens in St. Aygulf. Hier aan de kust is het seizoen nog lang niet voorbij en de toch grote camping staat voor driekwart vol.
Deze camping ligt aan de rivier. Langs de rivier ligt een zandpad van ca. 800 m tot aan de zee en het uitgestrekte zandstrand.
Maandag en dinsdag genieten wij van zon en zee en ook een duik in het zwembad is niet te versmaden, want de temperatuur bedraagt 30 gr.
Woensdag rijden wij langs de drukke kustweg naar Cannes, Antibes en Cagnes-sur-Mer. De unieke ligging van Vence en St. Paul kunnen we van uit de verte bewonderen.
"La veille ville", het oude stadsgedeelte in Antibes is heel authentiek en schilderachtig en ook het oude gedeelte van Cagnes-sur-Mer is heel mooi. In de havens van deze mondaine, rijke badplaatsen liggen heel veel jachten, en er zijn heel grote en luxueuse bij. De "beau monde" is hier thuis!
Donderdag 3 sept. tot zaterdag 5 sept.
Donderdag blijven wij de hele dag op de camping. Het is 36 gr.! Tegen de avond is er veel wind: de Mistral.
Vrijdagmorgen rijden wij naar Vintemille in Italië, net over de grens. Daar is er een hele grote, drukke markt. Na de middag brengen wij een bezoek aan Menton en daarna gaan we naar Monaco.
We rijden via de drukke kustweg terug naar de camping. Na 3h fileleed zijn we eindelijk terug.
De hele dag heeft de Mistral fel gewaaid en er was een bosbrand vlakbij de camping. Er werden vliegtuigen ingezet om te blussen en de weg naar de camping bleef een paar uur gesperd.
Het is nog steeds bloedheet = 37 gr. ! Zaterdag is het iets minder warm, maar toch nog altijd 30 gr. We blijven opnieuw de hele dag op de camping en we maken een flinke strandwandeling. We gaan ook even kijken naar het zwart geblakerde gebied waar gisteren de brand heeft gewoed.
Zondag 6 sept. en maandag 7 sept. Zondagvoormiddag is er in St. Aygulf "la fête votive". Enkele met palmen versierde boten brengen het beeld van de heilige Aygulphus aan land. Het beeld wordt in processie via het kustpad naar de kerk gebracht. Daar is er een uitgebreide plechtigheid. Na de mis zijn er volksdansen en is er aperitief voor iedereen. Er was heel veel volk en het was leuk om eens mee te maken en het aperitief smaakte! Maandag gaan we er de hele dag op uit. We gaan eerst naar Grasse, bekend om zijn parfumindustrie. Wij krijgen een rondleiding in de parfumfabriek Molinard. Na de middag volgen wij de weg door de Gorges-du-Loup. Onderweg bezoeken wij het middeleeuwse stadje Tourette-du-Loup. De Gorges zijn niet echt indrukwekkend maar wel heel mooi. Bij de Saut-du-Loup kunnen we de waterval en de mooie poelen met fijne watersluiers bewonderen. Als laatste bezoeken we Gourdon, dat op een uitstekende rotsplateau is gebouwd. Er is een 12de eeuws kasteel en in de straatjes zijn gezellige winkeltjes met glassieraden, parfums, kaarsen, streekproducten... Vanaf het plein achter de kerk is het uitzicht over de gorges tot aan de kust magnifiek.
Dinsdag 8 sep. tot vrijdag 11 sept. Van dinsdag tot en met vrijdag hebben wij niet veel gedaan. Wat rondgekuierd langs het strand, een bezoekje aan het zwembad en luieren in de zon of in de schaduw.
Donderdag hebben wij wel een wandeling gemaakt va ca. 3 h in de "Val de Siagne", vertrekkend vanuit Tignet. De wandeling leidde ons via een pad op de helling, tussen eiken, dennen en struikgewas naar de Rivier Siagne.
We moesten dan een heel stuk langs de rivier en langs de uitgebloeide mimosavelden om terug ons vertrekpunt te bereiken.
Vrijdagvoormiddag brachten wij een kort bezoekje aan St. Raphael.
Zaterdag 12 sept.
In ons wandelgidsje vinden wij opnieuw een aantrekkelijke wandeling. Wij rijden dus naar La Napoule. Daar vertrekt de wandeling aan het vlak aan zee gelegen mooie fort. Via de arcaden van het fort komen wij in de jachthaven van La Napoule en dan voert het wandelpad ons de heuvel op naar het kasteel, het "Château d'Agecroft". Onderweg mooie uitzichten op de haven en het strand.
Zondag 13 sept. Er is groot feest in St. Aygulf: la fête de l'omelette géante! Het feest begint met een optocht van de fanfare, de notabelen van St; Aygulf, de koks met gigantische koksmutsen die de reuzenomelet zullen bereiden en de op schragen gedragen reuze broden door de plaatselijke bakkers gebakken. Na een plechtigheid in de kerk staan op het plein duizenden mensen te wachten. Er brandt een heel groot vuur en een gigantische ijzeren pan staat klaar, alsook 13.200 eieren. De eieren worden gebroken en in grote kuipen gedaan. Dan wordt alles in de pan gegoten en er wordt geroerd met roeispanen. Om 13h30 is de reuzenomelet klaar en wordt met stukjes brood onder alle aanwezigen uitgedeeld.
Hierna was onze vakantie afgelopen. Dinsdagmorgen 15/9 zijn we naar huis vertrokken. We hebben op dezelfde camping geslapen als tijdens de heenreis en zijn woensdagavond veilig thuisgekomen. We verbleven op 3 verschillende campings en legden in totaal 3.668 km af.
Alle foto's over deze vakantie kan je vinden in in ons Picasa-album FRANKRIJK 2009
In juni-juli maakten wij met onze caravan een reisje naar Engeland, naar de regio Devon en Cornwall. De eerste week zullen wij campings inspecteren voor ACSI. We kunnen meteen kennismaken met de country: smalle weggetjes door een prachtig landschap en typische cottages. We rijden immers door Exmoor National Park. De eerste week in Devon beperken we ons tot enkele bezoekjes, o.a. de schilderachtige kustplaatsjes Lynmouth en Porlock en Clovely. We bezoeken ook Powderham-Castle en Het kuststadje Dawlish. Ook een bezoek aan Exeter en zijn mooie kathedraal staan op het programma.
Ons inspectiewerk is afgelopen en we verhuizen naar Cornwall, naar een camping in Four-Lanes. Vlakbij de camping liggen de ruïnes van de South-Wheal Frances koper- en tinmijnen, die tot rond 1906 productief waren. We maken verschillende mooie wandelingen langs de zuidkust van Cornwall, vertrekkend in Kynance Cove. Over de donkere kliffen wandelen we langs de zee met de mooie inhammen. We rijden langs de kust en nemen een kijkje bij Mulion Cove en Church Cove, beide erg schilderachtige kreken. De volgende dagen zijn goed gevuld met o.a. het bezoek aan St. Michaels-Mount dat veel overeenstemming heeft met de franse Mont St. Michel. Het is een eiland dat bij laagtij te voet te bereiken is, bij vloed moet men de boot nemen. De top van het eiland wordt gedomineerd door een kasteel. We gaan ook naar Land's End, het meest westelijke punt van het Verenigd Koninkrijk. Het is een prachtige brok natuur, met een grillige rotskust. De Levant - mine, vlak aan zeer gelegen ontsnapt niet aan onze aandacht, en in de hele mooie, populaire badplaats St.Yves, zijn we enkele uren zoet. Verder hebben wij nog enkele mooie kustplaatsjes bezocht. We bezochten ook het Eden-project: een botanische tuin en onderzoekscentrum. In de koepels van het Eden-project worden verschillende klimaten nagebootst. Een bezoekje aan de ruïnes van Tintagel-Castle is een must in Cornwall. Dit kasteel is verweven met de legende van King Arthur. We toerden door het Bodmin-Moore natuurgebied met zijn met hagen afgebakende weiden, tot aan de horizon glooiende heuvels, de geheimzinnige steencirkels en menhirs, de dorpjes waar de meeste cottages een naam hebben, en de stille meren en ydillische plekjes.
De regen is tijdens ons bezoek nu en dan eens spelbreker geweest, maar Devon en vooral Cornwall is heel bijzonder en schilderachtig.
Het volledige reisdagboek met de foto's kan je vinden onder DEVON/CORNWALL 2009
Dit jaar was onze jaarlijkse skivakantie met de kinderen in La Toussuire, in het skigebied Les Sybelles. Wij hebben een appartement gehuurd in "Les Chalets Goella". Ons verblijf ligt vlak naast een skipiste, een pluspunt voor onze skiërs.
Het skigebied Les Sybelles omvat 310 km skipistes en er zijn in La Toussuire en Le Corbier 24 km wandelroutes. Zondag kan er echter niet veel worden geskied. Het is vooral na de middag bar slecht weer, met veel wind en een ijzige sneeuwval. Maar maandag is het iets beter, de skiërs gaan op pad en ikzelf maak een wandeling door het dorp. Maar na de middag valt er weer sneeuw en is alles grijs. Dinsdagmorgen is het veel beter. Er is 's nachts een dikke laag sneeuw gevallen. Alle skipistes zijn nu open en het weer is goed genoeg om een schitterende wandeling te maken.
Woensdag en donderdag zijn mooie dagen en onze skifanaten kunnen hun hartje ophalen door heel het gebied. Met mijn man, die even een skipauze neemt, ga ik donderdag met de zetellift naar de "Tête de Bellard" een bergtop op 2230 m. Daar kunnen we in het ongerepte sneeuwlandschap een prachtige wandeling maken onder een stralend zonnetje (maar bij -5 gr.).
Vrijdag is het heel de dag bar slecht weer: heel veel sneeuwval en veel wind. Na de middag worden alle skipistes gesloten. In de namiddag moeten we onze auto's ontdoen van een dikke laag sneeuw en de omliggende opgehoopte sneeuw weggraven. De sneeuwkettingen worden op de banden aangebracht voor ons vertrek van zaterdag. Vooraleer we kunnen vertrekken moeten we de zaterdagmorgen opnieuw sneeuw weggraven, want het heeft de hele nacht gesneeuwd. Over de 18 km naar beneden, naar St. Jean de Maurienne, doen we ruim 1h15'. De bussen die naar boven komen rijden hebben het erg moeilijk, want de dikke laag platgereden sneeuw is erg glad.
Maar eens op de autosnelweg verloopt alles vlotjes. We komen veilig en voldaan terug thuis na onze aangename, deugdoende skivakantie.
Tags:skivakantie, la toussuire, reizen, reisdagboek
We zijn weer terug en het was puur genieten aan de Azurenkust. Aangename campings, aangename omgeving, leuke uitstapjes, lekker eten, temperaturen van rond de 30 gr. de eerste twee weken, en dan iets minder maar nog steeds 23 gr.
Hier draait de verwarming al op volle toeren, en moeten we niet meer in short en topje lopen.
Hieronder vind je enkele sfeerbeelden van deze vakantie en het volledige reisdagboek met foto's kan je terugvinden op AZURENKUST 2008
We zijn al enkele dagen terug van onze rondreis door Roemenië. Het is niet gemakkelijk om in het kort samen te vatten hoe we onze reis door Roemenië ervaren hebben.
Roemenië is in Europa een thuisland voor wolven en beren, maar die hebben wij niet gezien. We hebben wel gezien dat Roemenië een ontzettend mooie natuur heeft , en dorpjes waar de tijd is stil blijven staan, waar de door paarden voortgetrokken boerenkarren nog over de ongeplaveide aardewegen rijden en de dorpelingen op zondag in traditionele kledij naar de kerk trekken.
We hebben schitterende middeleeuwse stadjes gezien, prachtige goed bewaarde orthodoxe kloosters en sprookjesachtige kastelen.
We zagen ook armoede, vooral bij etnische minderheidsgroepen zoals de Roma-zigeuners en we reden vaak op heel slechte wegen. We zagen vuile fabrieken of ongebruikte overblijfsels ervan en overal kwamen we zwerfhonden tegen. Maar we genoten van de gastvrije vriendelijkheid van de plattelandsbewoners.
Onze rondreis begon in het noorden in Maramures met zijn mooie landschap, eenvoudige authentieke boerendorpjes, mooie houten kerkjes en slechte wegen. Het eenvoudige landleven, 50 jaar terug in de tijd, charmeerde ons en liet ons niet onberoerd.
Daarna was Moldavie aan de beurt, waar vooral de kloosters van Bucovina de hoofdbrok van ons bezoek waren. Deze goed bewaarde kloosters met prachtige fresco's zijn niet alleen prachtig om te zien, maar liggen ook in een heel mooie omgeving.
In deze regio zijn ook de Bicaz-kloof en het Lacu Rosso (rode meer) een toeristische trekpleister.
In Transsylvanië, de grootste regio, maar ook de meest afwisselende, was heel wat te bezoeken. Daar waren de schitterende steden zoals Brasov, Sibiu, Sighisoara, de kastelen van Peles en Bran (Dracula kasteel) en het kasteel van Hunedoara, daar waren de berggebieden Fagaras en Apuseni, de weerkerkjes in de kleine stadjes, de Turda-kloof en nog veel meer.
We hebben veel gezien en veel indrukken opgedaan. Roemenië heeft als reisbestemming veel te bieden. Dit mooe land heeft ons gecharmeerd door zijn schoonheid en gastvrijheid, geschokeerd door de slechte staat van sommige wegen, en door de armoede bij sommige mensen. Het plattelandsleven wekte bij ons nostalgische herinneringen. Toch is de evolutie duidelijk merkbaar vooral rond de steden, daar is alle technologie zoals snelle auto's, GSM, grote supermarkten reeds aanwezig. Aan de hoofdwegen wordt flink gewerkt.
Wij moeten concluderen dat wij een stukje van het oude Roemenië en een stukje van het toekomstige Roemenië hebben gezien, wat van het geheel een bijzonder boeiende reis maakte.
Alle fotos van deze reis zijn in een webalbum ondergebracht en je kan ze HIER bekijken.
Het volledige reisdagboek met dagelijkse belevenissen en met de foto's kan je nalezen op ROEMENIE 2008>
We zijn terug van onze vakantie in het veelgeprezen Toscane. Het is dan ook een prachtige streek en er was heel veel te zien.
We bezochten de voornaamste steden: Firenze, Pisa, Lucca, Siena, San Gimignano.... We toerden door prachtige landschappen, door de Chianti wijnvelden en we bezochten ook de kleine pittoreske dorpjes. Ook de kustplaatsjes aan de prachtige kusten hebben we niet overgeslagen. Het was genieten van kunst en cultuur, rijke architectuur en prachtige natuur.
Net buiten Toscane, In Ligurië eigenlijk, hebben wij Cinque Terra bezocht. Cinque Terra zijn vijf kustdorpjes langs de rotskust gelegen. Een mooi wandelpad verbindt de vijf schitterende plaatsjes. Je kan ook met de de trein de vijf dorpjes bezoeken. Cinque Terra behoort tot Unescolijst van werelderfgoed.
Van al dat moois hieronder een kleine diashow.
Het volledige reisdagboek met de foto's kan je vinden op ITALIE - TOSCANE
Voor deze skivakantie hebben we gekozen voor St. Francois-Longchamp op 1650 m hoogte.
Wij hebben 2 appartementjes gehuurd want ons gezelschap bestaat uit 8 personen: mijn man en ik, mijn zoon en schoondochter, mijn dochter, en dan mijn schoonbroer en schoonzus met hun dochter. De appartementjes zijn goed gelegen, dicht bij de skipistes en ze zijn comfortabel ingericht.
Hieronder enkele foto's om een indruk te geven van deze skivakantie.
Gisteren zijn we rond 9h thuis vertrokken en we overnachtten op een camping in Châtel-de-Neuvre.
Deze namiddag zijn we dan op onze bestemming aangekomen: camping Le Floride in Le Barcares. De camping ligt aan zee en langs de rivier de Agde. Er zijn drie zwembaden en de campingplaatsen zijn afgebakend met hagen en bomen. Op ca. 100 m ligt de zee met een uitgestrekt zandstrand.
Langs het strand ligt een wandelpad tot aan Barcares-Port (10 min. wandelen) met zijn vele terrasjes, winkeltjes en restaurants, en er is drie maal per week markt.Ook langs de rivier ligt een wandel/fietspad dat je vele km kunt volgen.
Het zal ons hier in ieder geval bevallen. We willen immers een rustige vakantie, wat luieren, van de zon genieten en nu en dan een uitstapje. Wat betreft de uitstapjes: we zitten hier vlakbij de wijngebieden Corbières en Fitou, Pepignon ligt op slechts 15 km.
Vanavond is er op de camping een twee uur durend dansspectakel: Sisteract; heel leuk om naar te kijken.
Donderdag 6 september - 26 gr.
Gisteren zijn we naar de markt in Le Barcares gewandeld, we zaten een paar uurtjes bij het zwembad en kuierden even langs het strand. Zalig nietsdoen dus!
Vandaag hebben wij met de auto een daguitstap gemaakt. Op de smalle landtong tussen het meer van Leucat en de zee zijn we naar Leucat gereden. Op het meer zagen we een groep roze flamingos.
Leucat zelf heeft een mooie jachthaven. Daarna zijn we door de Fitou-wijnvelden gereden. De druiven zijn rijp en aan de wijnstokken hangen volle rijpe trossen. Hier en daar is men aan de wijnpluk begonnen. De meeste druiven worden nog handmatig geplukt.
Wij rijden verder door de Kartharenstreek en het wijngebied Corbières. Enkele Karthaarse burchten zoals het Château d'Aguilar en het Château de Queribus zijn reeds van ver te onderscheiden.
We bezoeken het mooie op een heuvel gelegen dorpje Cucugnan waar vooral de molen veel bezoekers lokt.
Het hoog gelegen Château de Peyrepertuse heeft 3 sterretjes in onze reisgids. Het ligt heel hoog en is alleen te voet te bereiken.
Via de Gorges de Galamus rijden we terug. We brengen wel nog een bezoek aan "L'Ermittage de St. Antoine de Galamus", een tegen de rotswand geplakt heiligdom.
We zijn de hele dag op pad geweest en waren aangenaam verrast door het mooie landschap.
Zaterdag 8 september - 28 gr.
Het zonnige weer met temperaturen tussen 25 en 28 gr. maakt dat we vrijdag de hele dag op de camping zijn gebleven. We hebben wat gewandeld en een paar uurtjes aan het strand vertoefd. Ook vandaag is het een schitterende dag, met voor de eerste maal bijna geen wind.
In de voormiddag ga ik te voet wat boodschappen doen. Na de middag rijden wij naar Perpignan. We slenteren door de binnenstad, langs "Le Castillet" d.i. een toegangspoort en museum, en we nemen een kijkje in de St. Jean kathedraal uit de 15de eeuw.
Vervolgens bezoeken wij het "Palais des rois de Mallorca" met zijn koninklijke vertrekken, de twee paleiskapellen en de troonzaal. Het is een indrukwekkend middeleeuws paleis, dat volledig is ommuurd.
Rond 17 h zjn we terug. 's Avonds gaan we uit eten in Le Barcares op een druk bezet terrasje. Het eten is typisch frans, met lekkere wijn en helemaal niet duur. Een mooi einde van een fijne dag!
Dinsdag 11 september - 30 gr.
Zondag en maandag zijn zonnige dagen van zalig nietsdoen. Zonnen aan het strand, zwemmen in het zwembad en wandelen. In het zwembad is een 26 m lange waterglijbaan en mijn man waande zich even een echte junior i.p.v. senior toen hij verschillende keren via deze weg in het koele water dook.
Vandaag zijn we naar Le Perthus gegaan, een winkelparadijs voor inkopen zoals alcohol, parfum... Maar er is ook een machtig mooi fort: Fort de Bellegarde. Vanop de verdedigingsmuren heeft men een weids panoramazicht op de omgeving.
Rond de middag hebben in Le Perthus gegeten. Het restaurant gaf een zo overdadige en lekkere buffetmaaltijd als we zelden hebben gezien: schaal- en schelpdieren, koud vlees- en visbuffet, warme vissoorten, paella, warme vleessoorten en een uitgebreid dessertbuffet, drank à volonté en koffie... We lieten het ons smaken.
In de late namiddag bezochten we nog Castelnou, een versterkt dorpje met smalle geplaveide straatjes aan de voet van een kasteel.
Rond 19h waren we terug op de camping.
Vrijdag 14 september - 25 gr.
Er is niets te vertellen over woensdag en donderdag. We hebben alleen van het mooie weer genoten. Geen uitstapjes dus, alleen een wandeling naar de markt.
's Avonds is er op de camping altijd wel iets te doen: hetzij een dansavond, of het optreden van een (belgische) charmezanger, of een pokeravond. Dinsdagavond was er een lotto-bingo-avond. En het was bingo! Wij wonnen een koffiepersapparaatje met bijhorende mokka-tasjes. Dondardagavond wase het opnieuw lotto-bingo-avond, en het moet mijn geluksweek zijn geweest want wij wonnen een electrische barbecue. Tot zover het relaas van de dolce-far-niente dagen.
Deze morgen was het even aan het regenen, maar na de middag trok de bewolking open en kwam de zon erdoor. Omdat het geen echt strandweer was, trokken wij naar het Château de Salses, dat wij alleen aa de buitenkant bewonderden. Morgen en zondag kan het Château gratis worden bezocht vanwegen monumentendag (i.p.v. 6.5 Euro/pp), dus doen we dat even opnieuw.
In plaats daarvan gingen wij de zoete aperitiefwijnen Rivesaltes en Muscadet proeven, en kochten we enkele flessen. Daarna reden wij langs het meer van Leucat, waar de vissers tot aan de heupen in het water aan het vissen waren. We reden ook naar Fitou, een wijnstadje met (alweer) een château uit de 10de eeuw.
Tegen de avond was er geen wolkje meer te zien.
Zaterdag 15 september - 29 gr.
Vandaag gaan we de hele dag op uitstap. Eerst gaan we naar Collioure, een mooi stadje aan de côte Vermeille, druk bezocht door de toeristen. Het is dan ook heel aantrekkelijk. Blikvangers zijn de oude kerk vlak aan zee en het Château Royal. Links en rechts van het château zijn er haventjes en strandjes en kleurrijke terrasjes. Verder is er nog een kapel en een dijk tot aan de vuurtoren.
Na Collioure rijden we door Port-Vendres en via een heel smalle weg tot Cap Bear. Van bij de vuurtoren hebben wij een schitterend panoramazicht.
Onze volgende stopplaats is Elne met zijn kathedraal uit de 12de eeuw met twee totaal verschillende torens en het klooster.
Daarna keren we terug en we gaan 's avonds uit eten in het restaurant waar we ook vorige zaterdag zijn geweest.
Zondag 16 september - 27 gr.
Vandaag is het monumentendag en gaan we het Château de Salses bezoeken. De rondleiding door dit 15de eeuwse fort duurde 1 h. Het is een ingegraven geometrisch goed bewaard gebleven fort, met een zeer complex verdedigingssysteem. Er konden 1500 manschappen en een 100 paarden worden gehuisvest. Het was zeer interessant en leerrijk.
Na de middag zaten we aan het strand. Rond 16 h zagen we een mistbank over de zee aankomen en vijf minuten later was heel het strand in een dikke mistlaag. Het was een heel eigenaardig fenomeen. 's Avonds was ht heel wat frisser dan gewoonlijk.
Maandag 17 september - 24 gr.
Het is onze laatste vakantiedag en we gaan nog wat zonnen aan het strand. Maar er komt bewolking opzetten, en terwijl ik hier zit te schrijven is er een hevig onweer losgebarsten met harde stortregen. Gelukkig zijn de stoelen en de luifel en zo al opgeborgen. Morgen gaan we dus naar huis.
Het is een ontspannende, zonnige vakantie geweest en op de uitstapjes die we maakten hebben we veel gezien.
Regen, dichte bewolking: de dag begint niet goed. We wagen ons toch aan een kleine uitstap naar Henningsvaer, maar de regen wordt steeds heviger. Wij rijden nog naar Svolvaer, een havenstadje, waar we in de bibliotheek gaan internetten en een paar e-mails versturen. De regen blijft met bakken uit de hemel vallen, dus de rest van de dag blijven wij op de camping.
Zaterdag 21 juli - 12 gr.
Het is nog steeds zwaar bewolkt, maar gelukkig regent het niet meer. Nu kunnen we een stukje rondtoeren op de Lofoten. We volgen de weg langs de fjorden en komen langs verschillende vissers-plaatjes zoals Stamsund, Mortsund enz... In één van de plaatsjes ligt een walvisjagersboot met het harpoen op de voorsteven aan de kaai. In Leknes dat met 2100 inwoners het grootste plaatsje van het eiland Vestvagoy is, wandelen we ook even rond. In Eggum doen we een wandeling van een uurtje langs de rotskust. De wandeling begint bij de overblijfselen van een van de eerste duitse radiostations gebouwd in de 2de wereldoorlog. De wind giert om onze oren, maar de zon schijnt en de wandeling is heel mooi.
Daarmee was onze dag weer goed gevuld.
Zondag 22 juli - 12 gr.
Vandaag bezoeken wij het zuidelijkste deel van de Lofoten, het eiland Moskenesoy. Wij rijden door het magnifieke fjordenlandschap. Het plaatsje Nusfjord, heel gekend, is een schilderijtje op zich. Daar stoppen we ook voor een bezoek. De rode vissershuisjes (robuer) uit de 19de eeuw, worden aan toeristen verhuurd in de zomer.
In Flakstad bewonderen wij het oude, rood geschilderde kerkje uit 1780. In Ramburg aan de Selfjord is er een voor deze regio zeldzaam groot wit zandstrand. Ook in Hamnoy stoppen we even. Het dorpje is zo mooi, dat wij in de rij staan om foto's te nemen.
Langs de weg zie je dan in de verte Reine liggen als een schiereiland tussen de grillige fjord met op de achtergrond de donkere bergen. Je ziet ook veel droogrekken voor stokvis.
Het laatste plaatsje dat wij bezoeken is A. In A is er het Noorse visserdorp museum verspreid over het dorp zelf. Je kan er alles leren over het drogen van vis, het maken van visolie, er is een oude bakkerij, een smidse, het oude bootshuis enz... en natuurlijk de rode vissershuisjes.
We hebben veel gezien vandaag en de Lofoten zullen mij bijblijven als heel speciaal en schilderachtig mooi.
Maandag 23 juli en dinsdag 24 juli
We verlaten de Lofoten en nemen de ferry van Svolvaer naar Skutvik. De overtocht duurt 2h en we relaxen op het dek in de zon en genieten van het uitzicht. Precies om 12h zijn we in Skutvik. We vervolgen onze weg en komen op de E6 die we zuidwaarts volgen. Wij wijken wel even af om een kijkje te nemen bij de Saltstraum. Dit is de snelste getijdenstroom ter wereld. De fjord is hier heel nauw en het getijverschil van 3 m wordt erdoor geperst en bereikt zo een hoge snelheid. Het is en bijzonder fenomeen. Ook de omgeving van de Saltstraum is bijzonder mooi.
Via de 812, eveneens een schilderachtige weg, komen we terug op de E6. We overnachten op een rustplaats.
Dinsdagmorgen regent het als we terug de poolcirkel bereiken. We brengen een bezoekje aan het Polarserkelsenter met zijn tentoonstelling en souvenirwinkel. Op de heuvel bij het Poolcirkelcentrum liggen honderden kleine en grotere stenen hoopjes. Deze zijn door de toeristen neergelegd naar een oud Samisch geloof dat men op deze plaats graag zou terugkomen. Ondertussen schijnt de zon volop, het wordt zelfs 22 gr. Later op de dag maken we nog kennis met een nederlands meisje dat helemaal alleen met de fiets en een tentje door Noorwegen toert. We doen ook nog boodschppen onderweg. Het is reeds 21h als we een plaats vinden waar we kunnen overnachten.
Woensdag 25 juli - 16 gr.
We willen graag Olden bereiken aan de voet van de Bricksdalbre gletsjer. Kort na de middag gaan we Lom bezoeken. Daar staat een van de oudste staafkerken van Noorwegen. Op de puntgevels van de houten kerk staan drakenkoppen. Deze staafkerk wordt druk bezocht, alle bussen houden hier halt. Bijzonder is ook het Bygdemuseum. Dwars door Lom loopt een woeste rivier, met een bijzonder houten bruggetje naast de brug waarover de verkeersweg loopt.
Als we verder rijden wordt het landschap steeds spectaculairder. Rond 17h bereiken we Olden waar we ons op een heel gezellige en goed gelegen camping installeren. Wij kijken uit op een meer, met rondom besneeuwde bergtoppen, watervallen en recht voor ons de gletsjerarm.
Donderdag 26 juli - 18 gr.
Vandaag gaan wij naar de Bricksdalbre gletsjer die we vanop de camping kunnen zien. Wij rijden met de auto tot waar de wandeling begint. De Bricksdalbre is een gletsjerarm aan de noordkant van de grote ijsvlakte Jostedalbreen. De wandeling is erg in trek door o.m. toeristen die met cruiseschepen in Olden aanmeren. Het pad loopt over een onstuimige rivier en rondom zie je gigantische watervallen die van de top van de rotsen naar beneden storten. De blauwe gletsjer is indrukwekkend en als je aan de voet staat hoor je de gletsjer kreunen en kraken. Op de terugweg staat een prachtige regenboog over een woeste waterval.
Na de middag maken we een ritje langs de Nordfjord. In Randabygd volgen we een pad (30 minuten stappen) tot aan de Tvinnfoss waterval. Het pad loopt daar onder de waterval door, terwijl de watermassa vlak naast je naar beneden dondert. Er waren ook heel mooie uitzichten vanaf dit pad.
Vandaag is de grootste tijd van onze sightseeing te voet afgelegd. Algemene beschrijving: adembenemend mooi!
Vrijdag 27 juli - 20 gr.
We maken een picknick klaar voor onderweg en we vertrekken naar de beroemde Geiranger-fjord. Hier leggen cruiseschepen komend uit de hele wereld aan. Op weg naar de Geiranger-fjord nemen wij de tolweg naar Dalsnibba. Het is een heel enge grintweg met aan één kant een duizelingwekkende ravijn en veel haarspeldbochten. Vanaf 1495 m hoogte kijk je uit op de fjord. Vanaf daar moeten wij het hoogteverschil van 1495 m naar 0 meter overbruggen via een indrukwekkende weg vol haarspeldbochten, met prachtige uitzichten na iedere bocht, en rondom ons grote watervallen. Er zijn ook verschillende punten die uitzicht geven op de Geiranger-fjord. Het is net een postkaart. De fjord is omringd door steile tot 800 m hoge rotswanden.
En als we op een van die uitkijkpunten willen picknicken, merken wij dat wij de rugzak in de caravan hebben laten staan. In Geiranger kopen wij dan maar heel lekkere kaneelbroodjes. We nemen de weg terug die over de meer dan 1000 m hoge Strynsfjell loppt. Daar ligt nog sneeuw en er wordt zelfs nog geskied. De weg is smal en regelmatig moeten we plaats maken voor een tegenligger. Alles is heel mooi door de sneeuw en hier en daar een ijsschots op de blauwe meertjes. We stoppen vaak voor een foto of filmopname en voor de prachtige uitzichten. De zon schijnt, het is puur genieten.
Zaterdag 28 juli - 14 gr.
We rijden weg van de mooie camping en het regent. In Fjaerland bezoeken we het glacier-museum. Dit is een heel boeiende ervaring. Het ontstaan van gletsjers, de klimaatsveranderingen op aarde, een prachtige film over de Jostedalbreen ijsvlakte, en een interactive klimaattentoonstelling waar je telkens in een andere ruimte kan beleven hoe de aarde er in de nabije toekomst, in 2040 en 2100 zal uitzien als we niets doen aan het broeikaseffect, dit alles is echt de moeite waard.
Daarna rijden wij verder. Een maal moeten wij de ferry nemen en we moeten door verschillende tunnels, waarvan ééntje 25 km lang is. In de late namiddag komen we aan in Flam.
Zondag 29 juli - 16 gr.
Flam is beroemd voor zijn Flamspoorlijn. Het staat in iedere reisgids vermeld en is een topper voor de toeristen. Het station ligt recht tegenover de haven. De Flamspoorlijn van Flam tot Myrdal is 20 km lang en moet een hoogteverschil van 866 m overbruggen. Er zijn 20 tunnels en verschillende bruggen over een wilde rivier. Je kan de trein nemen tot Myrdal, daar even rondkijken en de de trein terug nemen naar Flam. Je kan ook te voet de afdaling doen, of je kan op één van de 7 haltes uitstappen en vandaar terug naar Flam wandelen. Wij kiezen voor het laatste en nemen de trein van 9h45 tot in Blomheller. Wij zijn de enige reizigers die daar uitstappen, maar de attente conducteur opent de treindeur en wijst ons de weg aan waar onze wandeling begint. Wij zijn 12,5 km van Flam verwijderd en doen op een rustig tempo ruim 4 h over de afdaling. Het is een gemakkelijk pad dat ons door de prachtige vallei voert. We volgen de woeste rivier richting dal, met rondom ons hoge watervallen die met luid geraas naar beneden storten. Eénmaal verwijnt de rivier in de rotswand om er zo een 100 m verder met grote kracht terug uit te stromen, en zich met woest geweld naar beneden te storten. Onbeschrijflijk mooi!
Om 15h30 zijn we alweer onderweg met de caravan.
In Borgund bezoeken wij de heel oude staafkerk. En rond 18h30 houden we halt op een schilderachtig plaatsje naast een rivier om er te overnachten.
Maandag 30 juli - 19 gr.
Wij volgen de E6 richting Göteborg - Zweden. In de namiddag wijken we af en nemen de weg 163 om in Tanumshede de rotstekeningen van Tanum te gaan bekijken. De primitieve tekeningen staan op de werelderfgoedlijst van de Unesco en dateren uit de bronstijd. Ze zijn in vlakke rotsen uitgekerfd met stenen gereedschap. Ze zijn wel recentelijk rood gekleurd om ze beter zichtbaar te maken. In dit gebied zijn veel van deze tekeningen teruggevonden.
Na dit intermezzo rijden we tot op ca. 25 km van Göteborg, waar we afslaan om ons in Marstrand, een schereneiland, op een camping te plaatsen. We willen hier een paar dagen blijven om Göteborg en omgeving te bezoeken. We zijn in een verrassend mooi landschap aan zee terechtgekomen met vele kleine rotseilandjes voor de kust.
Dinsdag 31 juli - 21 gr.
Om Göteborg te bezoeken rijden we naar Ytterbi (zo een 15 km) en nemen daar de bus. We komen aan in het hartje van de stad, op de Avenyn, de Champs Elysée van Göteborg. We lopen tot de Poseidon fontein, waar zich ook het stadstheater, het kunstmuseum en het Concerthuis bevinden. We lunchen in een gezellig café. Aan het Gothakanaal, waar je een toeristenvaart kunt maken is heel veel volk. Vandaar kan je het "Stathuset", het Radhuset" en de Christinakerk zien.
In deze laatste lopen we even binnen. Op dat moment is er een sopraan samen met een strijkorkest aan het oefenen. Het klinkt prachtig in de overigens zeer mooie kerk.
Een gure wind en een dikke mist doen ons besluiten even van de Noordkaap weg te gaan op verkenning op het Mageroya-eiland. We kunnen nog terugkeren, want ons toegangsticket is tot 14/7 geldig. Als we weg zijn van de hoge kaap is het nog steeds koud, maar er is geen mist. We bezoeken het plaatsje Skarsvag, een vissersdorp. Het plaatsje is mooi met kleurige huizen en de vissersboten in de kleine haven.
We maken er een wandeling over de heuvel tot aan de rand van de fjord waar een natuurlijke rotsboog is.
Ondertussen schijnt de zon en wordt het weer merkelijk beter. Daarna gaan we naar Honningsvag, een stadje met een grote haven, waar ook grote cruiseschepen aanmeren. De toeristen die met de cruiseschepen aankomen worden met bussen naar de 35 km verder gelegen Noordkaap gebracht.
Om 16 h is het weer zoveel beter geworden dat wij terug naar de Noordkaap rijden. Nu kunnen we op ons gemak rondkijken bij de Globe, die de Noordkaap typeert, en bij het monument "Children of the Eart" opgericht in 1989 door 7 kinderen uit verschillende werelddelen, om vriendschap, hoop en samenwerking te symboliseren. Er wordt jaarlijks een geldprijs uitgeloofd aan een organisatie die werkt aan de verbetering van de levensomstandigheden van kinderen.
Natuurlijk hopen wij een schitterende middernachtzon te zien! En vannacht is het raak! om 0h22 staat de zon op haar laagste punt aan de horizon. Geen zonsondergang, want het is nog heel klaar en helder, maar het is prachtig om dit met honderden anderen mee te maken op het meest noordelijke punt. De sfeer zit er hier helemaal in: er wordt gezongen, sommigen drinken champagne, er wordt volop gefilmd en gefotografeerd. Het is heel mooi om eens mee te maken.
Zaterdag 14 juli - 16 gr.
We verlaten nu definitief de Noordkaap en rijden naar Hammersfest. Dit is een grote havenstad. We bezoeken de Hammersfestkerk en doen enkele boodschappen. Persoonlijk vond ik Hammersfest een beetje tegenvallen. Ondertussen is het beginnen regenen. Na ons bezoek rijden wij richting Alta. Op een rustplaats onderweg blijven wij overnachten.
Zondag 15 juli - 21 gr.
Onder een stralend zonnetje rijden wij verder door het fjordengebied van Finmark en Troms. Het is bijzonder mooi, en telkens weer houden we halt om een stukje te filmen of om foto's te nemen. We rijden langs fjorden met klinkende namen: de Altafjord, de Jokelfjord, Langfjord, Katfjord... en ze zijn allemaal om het mooist. Wij rijden door een droomlandschap: het blauwe water in de fjorden, het groen en de vele veldbloemen, besneeuwde bergtoppen, kleurige vissershuisjes, kleine haventjes, nu en dan rendieren op de weg, we hebben ogen tekort.
Langs de Langfjord zien we veel droogstellingen waar in de lente de vis wordt gedroogd en aan de Lyngefjord staan nog oude vissershutten uit de jaren 1900.
We hebben maar 300 km gereden vandaag als we rond 17h op een camping , hoe kan het ook anders, aan een mooie fjord halt houden. Morgen hopen wij de Vesteralen-eilandengroep te bereiken.
Maandag 16 juli - 14 gr.
Het is zwaar bewolkt als we rond 9h30 de camping verlaten. We volgen de prachtige route (E6) naar de Vesteralen. We maken een kleine omweg via de R87 om de mooie, grandioze waterval Maselvfoss te bewonderen. Bij deze waterval is er ook een zalmtrap.
We bereiken rond 17h een camping in Sortland op de Vesteralen.
Dinsdag 17 juli - 14 gr.
Vandaag is volledig bestemd om rond te toeren op de Vesteralen-eilanden, te beginnen met het eiland Andoy. Bijna alle eilanden zijn door bruggen met elkaar verbonden. Eerst gaan we naar het verste punt: Andenes, een oude walvisnederzetting. Van hieruit kan je een walvissafari doen. We keren terug langs de andere kant van het eiland. In Jennestad bezoeken we een oude handelsnederzetting. Het is een houten loods, vlak bij het water. De winkel is nog intact zoals in de jaren 1920 - 1930. Daar werd alles verkocht dat door boten kon worden aangevoerd: linten, naaigaren, thee, gereedschap, kleren....De oude kassa, de houten schappen en laden, de buiskachel, de opslagplaats: het is net een filmdecor.
Vervolgens rijden we door het mooie eiland Bo. Het landschap met de grillige bergpieken, en de kleine fjorden is bijzonder. In het kleine vissersplaatsje Nykam zien we op een rotswand wel duizend meeuwen, het is een lawaai van jewelste!
In het schilderachtige vissersdorp Hovden zien we heel veel droogstellingen waar stokvis wordt gedroogd in de lente als er nog een droge vrieslucht is. Nu konden we nog enkele restanten zien en ook in een opslagplaats lag nog veel gedroogde vis, maar eigenlijk is het droogseizoen voorbij.
Onderweg zagen we een eland lopen dicht bij de weg. Het gebergte, de vele inhammen, eilandjes, rotsen, de houten huisjes hier en daar, de veldbloemen, de kleine haventjes met de vissersboten, de meeuwen, het waren onvergetelijke, maar moeilijk te beschrijven indrukken.
Woensdag 18 juli - 12 gr.
Om 12h30 hebben we afspraak in Sto, om van daaruit op "seal-safari" te gaan. Maar we gaan reeds om 9h30 op tour. Er is een felle wind, hopelijk is het tegen de middag wat minder. We gaan eerst een kijkje nemen in Nyksund op het eiland Oksnes. Het is een verlaten nederzetting van walvisvaarders. Het plaatsje met zijn verlaten loodsen en houten gallerijen wordt nu weer gerestaureerd. Ondertussen is de wind tot stormkracht aangewakkerd. De dreigende wolken en de gierende wind geven het plaatsje iets spookachtigs.
We rijden nu naar Sto, maar alle boottochten zijn wegens de storm geannuleerd. Men raad ons aan het morgen opnieuw te proberen. Wij rijden dan maar terug en lopen nog even rond in Sortland, dat in vergelijking met de schilderachtige vissersplaatsen die we reeds bezochten, een beetje saai aandoet. Sortland is wel groter en er zijn verschillende winkels. Tijd dus om ons te bevoorraden. Rond 16 h zijn we terug op de camping.
Donderdag 19 juli - 11 gr.
We rijden de 50 km terug naar Sto om daar de uitgestelde zeehonden en vogelsafari te doen. Om 13h krijgen wij een wind- en waterbestandig pak om aan te trekken en mogen in de grote Zodiac (max. 8 personen) stappen. Ons zeeavontuur kan beginnen. Met 225 PK en aan hoge snelheid worden we door de fjord naar open zee gebracht.
Wij varen naar het onbewoonde eiland Anda. Rond Anda liggen vele kleine rotseilandjes. Al vlug wijst onze schipper naar de papegaaienduikers die op de zee drijven. Hij mindert vaart om de vogels niet te vlug weg te jagen. Bij het onbewoonde grote eiland Anda, met zijn oude vuurtoren zien we ontzettend veel meeuwen en andere zeevogels. Telkens laat de schipper de boot zo dicht mogelijk zachtjes dobberen. Even verder zien we de eerste zeehonden (of robben ?) in het water. Op een rotseilandje liggen er enkele te zonnen. We zien rotsen vol met meeuwen en ook andere zeevogels. Het is wel heel moeilijk om te dieren te fotograferen, want er is veel deining op de zee, en als we te dichtbij komen, zijn ze natuurlijk weg. Maar het is een onvergetelijk schouwspel.
We zien een paar plaatsen waar de zee aan het "broebelen" is. Volgens de schipper zit daar een hele school makreel. Ruim 1h30 wordt er tussen de rotsen gelaveerd vooraleer we terug varen. Het was een unieke ervaring!
Om 15h30 trekken we dan met de caravan verder naar de Lofoten. In Melba hebben we geluk en kunnen we onmiddellijk op de overzetboot naar Fiskebol. Vanavond staan we op een mooie, aan een fjord gelegen camping in Lyngvaer.
Rondreis met de caravan door Denemarken, Zweden, Finland en Noorwegen tot aan de Noordkaap.
Zondag 1 juli en maandag 2 juli
Zondag en maandag zijn twee volle onderwegdagen. Zondagavond overnachten wij op een camping in Duitsland. We zijn niet zo ver meer van de grens met Denemarken. Het is bar slecht weer, het regent pijpestelen. Maandag houden we rond 17h30 halt op de "Rastplatz Bragehus" in Zweden en we besluiten daar te overnachten. Zo kunnen we nog een wandelingetje maken bij het meer en even de ruines van het Bragehus bezoeken. We zijn nog slechts 250 km van Stockholm verwijderd.
Dinsdag 3 juli
Dinsdagvoormiddag plaatsen we ons dan op een camping in Stockholm. We brengen reeds een eerste bezoek aan de stad. Met de metro zijn we in 10 minuten in het hart van de stad, het druk bezochte winkelcentrum met verkeersvrije straten. Maar dat is niet het doel van ons bezoek. Stockholm is een verzameling van door bruggen met elkaar verbonden eilandjes, wat daardoor de stad heel bijzonder maakt. Het eerste wat ons opvalt in het centrum van de stad is de grote glazen zuil met de fontein errond op het Sergels Torgplein. We wandelen langs de mooie, imposante gebouwen naar de "Kunströdgardin", een populair trefpunt in de stad met veel terrasjes. Hier zijn er ook kleinkunstvoorstellingen en animatie. Dan gaan we een brug over naar het eilandje Skippsholmen dat op zijn beurt verbonden is met Kastelholmen. Beide eilandjes zijn museumeilanden. Dan doen we een stukje van het grotere eiland Djugarden, waar we o.a. een kijkje nemen bij het Rosendalpaleis. De wandeling via de bruggen en langs de oevers geeft ons telkens prachtige beelden van de gebouwen en het drukke scheepsverkeer. Met de metro gaan we terug naar de camping.
Woensdag 4 juli - 22 gr.
We nemen opnieuw de metro naar Stockholm. We bezoeken vandaag de Gamla Stan, het oudste stadsdeel, een afzonderlijk eiland. Het is bijzonder mooi. Er zijn schitterende gebouwen, o.a. het "Riddehuset", het Nobelmuseum, en er zijn mooie pleinen, allen met kasseien geplaveid, er is zoveel te zien, teveel om op te noemen.
Tegen de middag zijn we bij het Koninklijk Paleis, waar we met een duizend andere toeristen het aflossen van de wacht bijwonen.
Op het eiland Södermalm nemen wij de Katarinalift die ons 36 m hoger brengt en waar we zo een mooi panoramisch zicht op Stockholm hebben.
Wat kan ik meer zeggen? Het uit 14 eilanden bestaande Stockholm is een schoonheid, historisch interessant met schitterende gebouwen, en uniek vanwege het vele water en de mooie pleinen en parken. Het is tevens een levendige, sfeervolle stad.
Het is al laat in de namiddag als we terug op de camping zijn.
Donderdag 5 juli - 24 gr.
We vertrekken uit Stockholm richting noorden, want de Noordkaap is ons verste doel. Het landschap waardoor wij rijden is vlak en groen, met hier en daar bossen en meren. We volgen de weg nr. 70 die steeds bosrijker wordt. In Säter houden we halt. Säter is een stadje waarvan de stadskern nog volledig uit rode houten huisjes bestaat.
In de 17de eeuw werden in Säter koperen munten geslagen met koper afkomstig uit de mijnen van Falun.
We rijden verder langs het mooie Siljanmeer en we stoppen in Leksand, dat aan het meer ligt. In Leksand is een openluchtmuseum met woningen, blokhutten eigenlijk, uit de 17de en 18de eeuw. Daar wordt ieder jaar begin juli een volksmuziekfeest gehouden en we hadden het geluk enkele volksdansers aan het werk te zien.
Op de lokale markt worden enkele oude ambachten gedemonstreerd.
We vervolgen onze weg en als we rond 17h30 een kleine camping aan een meertje zien liggen, besluiten wij daar te overnachten.
Vrijdag 6 juli - 24 gr.
Goed uitgerust na een nacht op een heerlijk rustige camping gaan we verder noordwaarts. De weg is mooi, maar met weinig verandering t.o.v. gisteren: de bossen, meren en een zonnige hemel.
In Vendalen nemen we een kijkje bij de achtkantige houten kerk met een afzonderlijke, eveneens volledig houten klokkentoren.
Als we in Stromsund vlak bij het meer een kermis en markt zien, nemen wij een uurtje om er even rond te lopen en van de sfeer te genieten. Rond de middag zien we een drietal rendieren zomaar op de weg lopen, en in de namiddag zien we een vos in de berm. Tegen de avond hebben we op de camping waar we overnachten last van andere diertjes: kleine, vervelende muggen.
Zaterdag 7 juli - 11 gr.
Het is koud en winderig als we rond 9h30 de camping verlaten, en er valt een fijne motregen. Het blijft de hele dag koud en nat en de temperatuur komt niet boven de 11 graden, dat is 13 graden minder dan gisteren. We zullen vandaag tot aan de Finse grens rijden, met een onderbreking even voor Luela, waar we Gammelstad, het grootste kerkhuttendorp van Zweden zullen bezoeken. Rond 14h30 zijn we in Gammelstad en het regent nog steeds. Dit dorp staat op de Unescolijst van wereldcultuur, en bestaat uit ca. 450 houten huisjes rond de kerk verzameld. Slechts enkele zijn nog bewoond. Ze dateren uit de 17de en 18de eeuw en behoorden o.a. toe aan boeren die van heel ver naar de kerk kwamen en zo hun eigen huisje dicht bij de kerk hadden.
Gammelstad is eigenlijk het vroegere Luela, maar door het omhoogkomen van het land verlegde de stad Luela zich dichter bij de monding van de Lule. In het dorp waren er stallen, een pakhuis enz... Een van de huisjes hebben we bezocht. Ze bestaan uit twee plaatsjes met een haard en slaapkribben van amper 150 cm. Wat moeten de mensen vroeger klein zijn geweest!
Na ons bezoek rijden we nog even verder tot net voor de Finse grens waar we op een rustplaats overnachten.
Zondag 8 juli - 11 gr.
Het is nog steeds koud en regenachtig als we verder trekken. We rijden Finland binnen en zijn tegen de middag in Rovaniemi, waar we eerst het Artikum museum bezoeken. Dit museum is werkelijk de moeite waard. In de eerste plaats is het een tentoonstelling over het leven van dier en mens, vroeger en nu, in het koude Arctische gebied boven de poolcirkel. Ook de klimaatsverandering wordt aanschouwelijk naar voor gebracht. Er was een expositie over het Sami-volk (de Lappen) met zijn speciale cultuur en er was nog een heel mooie diashow met beelden van Lapland en het noorden in zomer en winter en magnifieke beelden over het noorderlicht. We waren er dus een paar uurtjes zoet.
Daarna zijn we naar Santa-village gegaan even buiten Rovaniemi. Daar kan je de "echte" Kerstman ontmoeten, er zijn veel winkeltjes en in Santa's postkantoor kan je kaarten en brieven verzenden met een unieke Santa poststempel enz... Het is allemaal heel commercieel, maar wel leuk. Santa-village ligt ook precies op de Poolcirkel, daar moet dus een foto van genomen worden.
We rijden nog even verder tot we een mooi plaatsje aan een meertje vinden waar we willen overnachten. We zijn "wild-campeerders" aan het worden, maar we staan er niet alleen, nog een viertal andere zwervers blijven op dit plaatsje slapen.
Maandag 9 juli - 11 gr.
Om 3 h 's nachts wordt ik door mijn man gewekt met de mededeling dat het hard regent en dat wij weg moeten van ons mooie plekje, omdat wij anders in de modder vast komen te zitten. Dus de pootjes worden ingedraaid en wij verhuizen naar een parking naast de weg, 10 km verder. Dit alles gebeurt onder een klare, zwaar bewolkte hemel. Het is om 3h 's nachts net zo klaar als om 3h 's middags. Op de parking kruipen we weer onder de dekens en het is 8 h 's morgens als ik wakker wordt van de geur van verse koffie die manlief heeft gezet. Het is bitter koud buiten, amper 5 gr. en het regent. Wij rijden verder tot Inari, waar we ons na de middag op een camping settelen. Wij blijven hier een paar nachten. Wij halen wat info in het toeristenbureau van Inari en besluiten nog een wandeling te doen. Het regent nu niet meer. We wandelen naar de Otsama heuvel vanwaar wij een mooi uitzicht hebben over het Inarameer. Het is 6 km stappen, heen en terug, een stuk door een bos en een moerassig gebied (soms zijn er houten loopplanken boven het moeras gelegd), daarna gaat het steil bergop.
Boven op de heuvel staat een hut, voorzien van houtblokken en kachel en een kookvuur, voor ieder die er wil gebruik van maken. Erg welkom voor wie even wil rusten en beschutting zoeken tegen de gure wind (zoals wij dus). Na 2h30 stappen zijn we terug bij de auto, en het begint net weer hard te regenen. Juist op tijd terug dus! Rest ons nog ons avondmaal en een goed boek in de verwarmde caravan.
Dinsdag 10 juli - 10 gr.
Het regent al van in de vroege morgen. Wij rijden naar het vlakbijgelegen Siida tentoonstellings-centrum. Hier is een openluchtmuseum met hutten en tenten van de Sami en een tentoonstelling over het leven van de Sami boven de Poolcirkel. Er is ook een toeristeninfobalie. De tentoonstelling slaan wij over omdat het gelijkaardig is aan die van het Artikum museum. Maar als wij een foldertje vinden over een rendierfarm op 14 km, rijden wij daarheen. Wij zijn er rond 11h en de zoon van de uitbater vertelt ons dat er iedere namiddag een rondleiding is voor 20 Euro/pp. Als ik wat uitleg vraag blijkt dat wij 3 mannetjes rendieren en 2 vrouwtjes en 2 kleine rendieren zullen zien, met uitleg over hun leefgewoonten. de "farm" heeft 32 rendieren, maar de rest loopt vrij rond. Verder is er nog een Sami-hut met handwerk van de Sami en zal de boerin, die een Samische is, enkele volksliederen zingen. Duur van de rondleiding: ca. 1h30. Wel ik heb mij bij een rendierfarm wel wat anders voorgesteld, en ik vind 20 Euro per persoon om ca. 5 rendieren te zien wel heel prijzig, dus zien we daar maar vanaf. We zien bijna dagelijks rendieren op de weg!
In de namiddag willen we graag de wilderniskerk van Pielpajarvi zien, dat is een wandeling van 4h heen en terug. Maar het blijft regenen en wie is er nu zo gek om 4h in de regen te gaan wandelen? Wel, zo gek zijn wij! Het kerkje is alleen te voet te bereiken of met een bootje en dan nog 3 km te voet. Via een aardeweg is er een kleine parking midden in het bos en dan is het nog 4,5 km door het sompige bos en langs enkele mooie meertjes. We doen 2 h over de heenweg, en de hele tijd regent het flink. We bereiken het houten kerkje uit 1760.
Vroeger stonder er kerkhutten rond, waar de kerkgangers konden overnachten. Die zijn er niet meer. Er is echter wel nog een schuilhut voor iedereen toegankelijk .
Achter het kerkje is een nieuwe houten hut gebouwd met een "Fins toilet" d.i. een houten bank met een gat in met deksel. Je behoefte valt in een gat in de grond. Er staat een bak met houtkrullen die je door het gat moet strooien (om de geur te maskeren?). Ongeloofelijk, maar het ziet er netjes uit.
Op de terugweg hadden wij gelukkig geen regen meer, maar als we terug op de camping zijn, staan de sluizen alweer open.
Woensdag 11 juli - 21 gr.
Als we de camping verlaten om verder noordwaarts te trekken, voelt de temperatuur reeds warmer aan dan gisteren. En het wordt een aangename, warme dag, we halen zelfs boven de 20 gr. Ook het landschap verandert. Na dagen door een vlak landschap met bossen en meren te hebben gereden, komen we nu in een heuvelachtig gebied, met nog steeds veel bossen en meren, maar door de hoogteverschillen heel anders. In Tana-Bru rijden we Noorwegen binnen. Nu komen we bij de noordelijke fjorden en wordt het landschap bijzonder mooi. Regelmatig zien we een rendier op de weg of in de berm.
In Rusteflebma staat de Tanakerk, heel eigentijds met een open klokkenstoel. We gaan er een kijkje nemen. We volgen dan de weg naar Lakselv, langs de fjorden en door de kale heuvels. Hier en daar zie je een flard sneeuw in het landschap.
Dan gaat het langs de Pordsanger-fjord omhoog voor de laatste kilometers naar de Noordkaap. In Olderfjord stoppen we op een camping. Morgenvoormiddag doen we de laatste 120 km tot de Noordkaap.
Donderdag 12 juli - 11 gr.
Vol goede moed en met redelijk weer vertrekken wij voor de laatste 120 km naar de Noordkaap. De weg is bijzonder mooi: een rotsachtig landschap, geen bomen meer, langs de zee, het is echt een plaatje. Regelmatig zien we rendieren die in de valleien grazen, soms enkele op de weg.
In Kafjord rijden wij door de 7 km lange tunnel onder de zee. Het tolgeld voor deze tunnel is 195 Nok = (ca. 25 Euro). Zo komen wij op het eiland Mageroya waar de Noordkaap het uiterste punt is dat je met de wagen kunt bereiken. Er is nog een punt noordelijker, maar dat kan je alleen te voet via een pad van 8 km bereiken. Er komt een dikke mist opzetten als we tegen de middag de Noordkaap bereiken. We moeten 195 NOK per persoon toegangsgeld betalen, maar we mogen hier wel 48 h op de grote parking blijven staan en hebben overal toegang: tot de panoramafilm, de tenstoon-stellingen en de Kaap zelf. Op de parking staan heel veel mobilhomes en caravans. We eten iets in de caravan en gaan dan eens rondkijken. Als we bij de grote wereldbol staan realiseren wij ons dat we op 71°10'21" noorderbreedte zitten, dat wij hiervoor 4494km hebben afgelegd sedert wij thuis zijn vertrokken (weliswaar via Stockholm en nog andere bezoekspunten).
Wegens de dikke mist kunnen we buiten niet veel zien en wij gaan naar de videovoorstelling. We zien prachtige beelden op een panoramisch scherm van het landschap rond de Noordkaap doorheen de vier seizoenen. Later in de avond komen 10-tallen bussen toe met toeristen om naar de middernachtzon te kijken. Spijtig voor hen, en voor ons, want de mist is zo dik dat je geen 20 m ver ziet. Morgen misschien beter.
Vrijdag 13 juli - 14 gr.
Een gure wind en een dikke mist doen ons besluiten even van de Noordkaap weg te gaan op verkenning op het Mageroya-eiland. We kunnen nog terugkeren, want ons toegangsticket is tot 14/7 geldig. Als we weg zijn van de hoge kaap is het nog steeds koud, maar er is geen mist. We bezoeken het plaatsje Skarsvag, een vissersdorp. Het plaatsje is mooi met kleurige huizen en de vissersboten in de kleine haven.
We maken er een wandeling over de heuvel tot aan de rand van de fjord waar een natuurlijke rotsboog is.
Ondertussen schijnt de zon en wordt het weer merkelijk beter. Daarna gaan we naar Honningsvag, een stadje met een grote haven, waar ook grote cruiseschepen aanmeren. De toeristen die met de cruiseschepen aankomen worden met bussen naar de 35 km verder gelegen Noordkaap gebracht.
Om 16 h is het weer zoveel beter geworden dat wij terug naar de Noordkaap rijden. Nu kunnen we op ons gemak rondkijken bij de Globe, die de Noordkaap typeert, en bij het monument "Children of the Eart" opgericht in 1989 door 7 kinderen uit verschillende werelddelen, om vriendschap, hoop en samenwerking te symboliseren. Er wordt jaarlijks een geldprijs uitgeloofd aan een organisatie die werkt aan de verbetering van de levensomstandigheden van kinderen.
Het wordt weer een zonnige, warme dag. In de voormiddag gaan we naar de Astridkapel in Küssnacht, de plaats waar onze koningin Astrid is verongelukt. Daarna gaan we naar de Hohlen Gasse met de Tells kapel. Dit is de plaats waar Willem Tell de Habsburgse voogd Gessler doodde. We gaan ook eens kijken bij de ruines van de Gesslerburcht en naar de "Knochenstampfe" vlakbij. Deze molen wordt aangedreven door een waterrad en het rad draait nog steeds. Rond de 19de eeuw diende de molen om beenderen te vermalen. In de namiddag gaan we nog een terug naar Luzern om een kijkje te nemen bij de stadsmuren en de verschillende torens. Onze auto staat weer net buiten de stad. Op de terugweg worden we overvallen door een 15 minuten durende stortbui. We zijn dan ook drijfnat als we bij de wagen komen.
We hebben genoten van onze twee dagen Luzern en omgeving, maar mogen gaan we naar huis.
We staan nu op een camping in Merlischachen aan het Vierwoudstedenmeer naast het bekende plaatsje Küssnacht en op 10 km van Luzern.
We gaan Luzern bezoeken. We parkeren de auto net buiten de stad en wandelen de 2 km naar het oude stadsgedeelte van Luzern langs het mooie Vierwoudstedenmeer. De Reuss verdeelt de stad in de oude stad en het nieuwe gedeelte. De oudste, overdekte houten brug van de wereld (Kapellbrücke) met de watertoren en de Spreuerbrücke verbinden de oude en nieuwe stad. De snelstromende rivier, de vele mooie gebouwen en de verkeersvrije winkelstraten zijn het bezoek zeker waard.
De zon is wel aanwezig, maar nog niet van harte. Toch gaan we nog een paar plaatsjes bezoeken. Het is immers onze laatste dag op het eiland Krk. We volgen de wegwijzers naar Rudine, waar een grot kan worden bezocht. Rudine is eigenlijk geen dorp. Er staan enkele vervallen huisjes en overal zie de "muren" van opeengestapelde rotsblokken zonder cement of voegsel. Ze vormen de afsluiting rondom de kleine huisjes of diennen als afbakening van een terrein waar enkele schapen grazen. Een klein huisje is helemaal opgeknapt met op het dak nieuwe rode pannen. Op het kleine plekje voor het huisje staat een soort oven, er is een afdakje met een tafeltje en één stoel en in de schaduw van een boom liggen 2 schapen te rusten. En natuurlijk is het huisje ommuurd. Het is net een tafereeltje uit een verhaaltje. De grotten bezoeken we toch maar niet, ze zien er waarschijnlijk niet anders uit dan de vele grotten die we al bezochten, maar we genieten van de omgeving. We rijden nog naar Soline en Vbrnik. Dit laatste is een kustplaatsje dat heel mooi gelegen is.
Daarna gaan we terug naar de camping.
Onze reis naar Kroatië en Montenegro is hierbij afgelopen. Morgen gaan we naar Zwitserland een weekje campinginspectie doen.
Maandagmorgen begon het hard te regenen. We hadden maandag een luie dag aan het strand willen houden, maar dat viel dus letterlijk in het water, dus zijn we maar vertrokken naar onze volgende bestemming: het eiland Krk. Als we daar tegen de middag aankomen schijnt de zon weer een beetje, maar niet voor lang. Tegen de avond is er onweer met wind en regen.
Dinsdagmorgen is al niet beter, het regent nog steeds flink. Na de middag komt de zon er even door en we rijden met de auto naar het stadje Krk. Het is een leuk ommuurd kuststadje, met een historische binnenstad. Er zijn veel toeristen. We lopen er een paar uurtjes rond en gaan dan naar Baska op de zuidpunt van het eiland. Baska heeft een heel mooi lang kiezelstrand, met terrasjes op de dijk, en een mooi kerkje. Ondertussen komen de grijze wolken weer opzetten. Op weg terug hebben we weer regen en het blijft de hele avond regenen.
Langs de uitgestrekte zee-inham rijden wij naar Novigrad. Het landschap is dor en verlaten en weer zien we verlaten, beschadigde huizen en overal waarschuwings-bordjes voor mijnen. Novigrad is een vissersplaatsje aan een diepe inham gelegen tegen de bergflank, beschut voor weer en wind. Er liggen veel kleine bootjes aan de kaai, die over de hele lengte van het dorp loopt. Na Novigrad rijden we naar een hoog gelegen bergdorp niet ver van Starigrad. De weg is bochtig, smal en steil, en we rijden moederziel alleen door het ruwe rotslandschap. De naam dorp is veel gezegd, er staan slechts hier en daar enkele oude huisjes. In de buurt van het dorp zouden nog stenen te zien zijn met een soort runentekens erop, maar die kunnen wij niet vinden. We hebben wel enkele prachtige vergezichten onderweg.
Vanavond speelt er op de camping een countryorkest, naar aanleiding van de "Winnetou-happening" die in het hotel hiernaast wordt gehouden. Hier in de omgeving werden de Winnetou-westerns gemaakt. Vandaag paradeerden Winnetou en Old-Shatterhand te paard op de camping en langs het strand. Weer eens iets anders!
Kroatië/Montenegro vrijdag 25/5 en zaterdag 26/5 - 30 gr.
Vrijdagmorgen verlaten wij de camping en komen rond de middag aan in Starigrad. De camping ligt aan zee en de rest van de dag verpozen we aan het strand. Zaterdag bezoeken wij Zadar. Via de voetgangersbrug aan de haven lopen we de stad binnen. Smalle straatjes, gezellige pleintjes waar de terrasjes vol zitten, vele kerken, het is een plezier om er rond te kuieren. Op een groot plein zijn de resten van een romeins forum. Daar is ook de Donatuskerk en het aartsbisschoppelijk paleis. Op het ene pleintje is een groentenmarkt en op een ander pleintje worden sierraden en kantwerk verkocht. Je hoort de muziek over de terrasjes golven. Net buiten de oude stadsmuren ligt de haven met vissersboten, passagiersschepen en boten die toeristentochtjes op zee maken. Zadar bruist van het leven. Na nog even over het schiereiland Pag, met de vele kleine, woestijnachtige eilandjes te hebben gereden, gaan we terug naar de camping, en nestelen wij ons met een boek in de schaduw van een boom.
Boven op de heuvel staat een hut, voorzien van houtblokken en kachel en een kookvuur, voor ieder die er wil gebruik van maken. Erg welkom voor wie even wil rusten en beschutting zoeken tegen de gure wind (zoals wij dus). Na 2h30 stappen zijn we terug bij de auto, en het begint net weer hard te regenen. Juist op tijd terug dus! Rest ons nog ons avondmaal en een goed boek in de verwarmde caravan.
