Ik volg op tv de parelvissers. Geweldig vind ik dat. Tv zonder veel computereffecten, zonder nutteloze personages, zonder randjes en franjes. Geweldig spannend, iedereen kijkt hier bij ons. Het gekke is, dat wij terug gewoon moesten worden aan het ritme, aan de dialogen die wel lang kunnen duren, maar die hun nut toch bewijzen. Wat ik er ook tof aan vind zijn de hoeveelheid afleveringen. gewoon 6 en gedaan. een afgerond geheel. Dat is voor mij ideaal. Ik kijk niet naar soaps. dat duurt en duurt, als er dan iemand het "geluk" vind, dan is het na 1 of 2 maanden weer voorbij. Het zal wel aan mij liggen maar ik hou niet van dit soort tv. Ik hoop dat er nog knappe koppen zijn die nog zo iets maken als de parelvissers. Vroeger had je meer van dit soort series, maar dat mag en kan blijkbaar niet meer. Spijtig.
Vandaag gaan we een wandeling doen. Maar het weer is er niet naar. Wat het wordt is natuurlijk niet te voorspellen maar het zou toch fijn zijn als het eindelijk eens beter weer werd.
Zaterdag. Een dag om te starten naar zondag. Zondag de ultime rustdag. Heerlijk kan zo'n zondag zijn. Vooral als het mooi weer is. Dan kan je een lange wandeling doen. Of een project opstarten dat niet af moet, gewoon wat knoeien zonder dat het moet. Het mag altijd zondag zijn.
Vandaag zaterdag. Een dag die een beetje vakantieactig aandoet. Iedereen thuis. Ook de zon die schijnt en je moet niets doen. Wel ben ik naar mijn cursus weven geweest. Maar dat is zo plezant dat dat geen moeten is. de eerste stappen voor een nieuw werk zijn gezet. Het volgende zal een ketting scheren zijn. Ook moet ik nog een ontwerp maken voor mijn volgend werk dat ik thuis kan doen.
Het is fijn om op deze wijze een weblog te kunnen maken. Maar of het een mooie word? Vandaag ga ik naar het kerkhof. Het wordt tijd dat ik nog eens naar mijn moeder's graf ga. Moeders die sterven, het is iets dat je niet onberoerd laat. Het doet je denken over het hoe en het waarom. Over het nut van het leven, over de manier waarom een mens zo moet afzien, om dan tenslotte toch nog te moeten sterven.
