Aangezien het mooi weer blijft en omdat het pinkster-weekend is, trek ik er weer een paar dagen op uit.
Vanaf vrijdagnamiddag 25 mei tot en met maandag 28 mei  zal ik niet in het bloggenland zijn. Vanaf dinsdag 29 mei ben ik normaal gezien terug in het bloggeland.
Ik wens jullie daarom nu al een heel prettig en zonnig: 

Zonnige en beste groetjes van Julien!

24-05-2012, 13:55 geschreven door Julien

Hoge heesters vangen veel wind en hoe hoger het zwaartepunt van de pot met heesters ligt, hoe sneller hij omwaait. Kies daarom potten met een brede basis of vierkante bakken en stem de grootte van de pot af op de grootte van de heester. Kies pot en heester nooit zo groot dat de plant niet meer verplaatst kan worden.

Dergelijke pot is stabieler, kan nog verplaatst worden en waait niet zo snel om. Je kan de pot nog extra verzwaren door er onderaan kiezelstjes in te leggen. Maar zorg ervoor de het geheel te verplaatsen blijft zodat je uw rug niet te zwaar moet belasten.

25-05-2012, 00:00 geschreven door Julien

24-05-2012, 14:10 geschreven door Julien

"Matteuccia struthiopteris" , de struisvaren, is de meest voorkomende tuinvaren. Bijzonder aan de struisvaren is dat hij wortelstokken maakt en dat nieuwe planten soms meer  dan een halve meter van de moederplant boven de grond komen. Het is een prachtige varen, met zijn kokervormige groeiwijze, maar het is een plant die geen andere vegetatie in zijn nabijheid duldt. In grotere tuinen is dat misschien een uitkomst, in kleine tuinen een ramp.
De struisvaren maakt, net als de koningsvaren overigens, aparte stengels die de sporen dragen. Vooral 's winters maken die een minder goede indruk - ze doen namelijk denken aan handen die boven het graf uitgroeien.
Als de bladeren van de struisvaren zich in het voorjaar uitrollen, is de plant adembenement mooi, maar vooral op droge standplaatsen wordt het blad halverwege de zomer bruin.
In het Noordoosten van Noord-Amerika worden de jonge, nog opgerolde bladeren gegeten. Ook in Japan eet men de bladeren en daar staan ze bekend onder de naam kagomi.
De struisvaren is uitermate geschikt voor een kale plaats en schaduwrijke plaatst in een grote tuin. Uiteraard kan je op die plaats ook andere planten een plaatsje geven.

24-05-2012, 11:38 geschreven door Julien

24-05-2012, 00:00 geschreven door Julien

Geniet van een prachtig bloeiende bloementoren of van heerlijke zelf gekweekte aardbeien, groenten en kruiden waar je ook bent, en hoe klein uw tuin of balkon ook mag zijn.  Er is een oplossing om us eigen kruiden, aardbeien of bloemen te telen....

Toren bestaande uit drie verdiepingen met een hoogte van 47 cm en een diameter van 38 cm. Indien gewenst kunt u twee torens samenvoegen tot een hoge toren van ca. 95 cm.
Ideaal voor de teelt van aardbeien, kruiden, eenjarige bloemen, klein fruit, rotsplanten,... Elk niveau is voorzien van afwateringsgaten waardoor overtollig water terecht komt in het niveau eronder en uiteindelijk in de onderste schaal.

Ruimtebesparend en dus zeer geschikt voor op het terras, balkon, patio,...

Deze fantastische kruiden- en aardbeientoren is speciaal ontworpen voor gebruik op terras, balkon of in kleine tuinen. Zelfs als u een grote tuin hebt is het erg handig om net buiten de achterdeur al over de nodige kruiden te kunnen beschikken.
De plantentoren is eveneens binnenshuis te gebruiken en kan daar met overhangende kamerplanten, varens,...

In de betere tuincentra kan u zo'n toren kant-en-klaar kopen, maar je kan de benodigdheden om zo'n toren te bouwen ook apart kopen en je eigen toren zelf bouwen. Handig toch!

23-05-2012, 10:22 geschreven door Julien

Aglaonema is een sterke bladplant die met weinig licht en een minimale temperatuur van 15°Celsius in elke ruimte kan groeien.De geelbonte varianten vragen meer licht.Matig water geven tijdens de groeiperiode. Laat de potgrond tussen twee gietbeurten in licht opdrogen.Een goede waterafvoer is belangrijk.
Van april tot en met september om de 2 weken wat plantenvoeding toevoegen aan het water.Gebruik liefst regenwater.

Als u een blauweregen koopt, staat die in een pot. De gangbare praktijk is dan om hem uit die pot te halen en tegen een muur of een pergola te planten.Maar het kan ook anders: u kunt de plant een grotere pot geven, er een stevige stok bij plaatsen en de blauweregen tot een klein boompje opkweken. (zie foto).
Iedere tuinier houdt van volwassen, doorleefde planten. Maar hoe maak je een sfeervol, doorleefd zitje van een pas aangelegd terras?  U kunt volwassen potheesters kopen, maar  dan mag u wel eerst de hypotheek verhogen. Het dankbare van een blauwerregen is dat hij er al een paar jaar doorleefd uitziet. En een vijf jaar oud blauwenregenboompje lijkt wel vijftig. Wat we voor onszelf vrezen, dat waarderen we in onze planten.
Natuurlijk kunt u een blauweregen kant-en-klaar als boompje kopen, maar het is niet moeilijk om een klimplant zelf op te kweken. Laat ik beginnen met de keuze. Er zijn meerdere soorten blauweregens: Wisteria sinensis, Wisteria flarobunda en een paar kruisingen tussen deze twee zijn de voornaamste. Wisterie sinensis bloeit net voordat het zilverachtige blad zich ontwikkeld, in mei, met geurende lilablauwe bloemen; Wisteria foribunda bloeit een paar weken later, tegelijk met het uitlopend blad, met lange, afhangende bloemtrossen. Kies Wisteria senencis; met zijn trossen van een halve meter lang is Wisteria floribunda meer geschikt voor langs een bruggetje.

23-05-2012, 00:00 geschreven door Julien

22-05-2012, 09:45 geschreven door Julien

22-05-2012, 09:12 geschreven door Julien

21-05-2012, 00:00 geschreven door Julien

Hey, Jij daar...

Maar... ik kom ook een beetje ambetant doen. Sta jij eigenlijk al bij mijn lijstje van natuurvrienden aan de rechterkant van mijn blog? Neen? Dat is dan schandalig! Natuurvrienden horen hier echt thuis en dus mag je dat ook laten weten aan alle bezoekers van dit blog. Kom er gerust bij. Het kost je alleen maar een fotootje en je blogadres. De rest doe ik.
Sorry voor het storen op zondag. Maar als ge er nog niet bij staat dan moet ge daar toch eens over nadenken zenne...
Prettige zondag gewenst!

20-05-2012, 08:35 geschreven door Julien

In mijn kleine bloementuin, vol van leven en van kleur
Proef ik 's morgens héél vroeg
De honingzoete zomergeur
Alles rustig, alles stil
Neem ik in ogenschouw al wat groeien en bloeien wil

Het is mijn passie, het is mijn leven
Soms voel ik mij zweven als in een droom
Nooit uitgekeken op het bloemenschoon

Mijn gedachten uitgegaan
Naar de drukte van 't bestaan
Het kan echter ook heel anders gaan
Vredig naast elkaar elke bloem of struik een plaatsje voor zichzelf gekregen

Geen concurrentie, geen streven
Verdraagzaam naast elkander leven
Kleur en vorm om 't even
Netjes door elkaar geweven.    

20-05-2012, 07:16 geschreven door Julien

Je weet het: heesters die nu al uitgebloeid zijn kun je nu snoeien. De heesters die pas in de zomer of de herfst bloeien heb je al eerder gesnoeid als het goed is. Daar is het nu wat laat voor. Snoeien is nodig, zeker in een kleine tuin, om het formaat van de struiken een beetje redelijk te houden. Soorten als winterjasmijn (Jasminum nudiflorum), de forsythia en de ribes zijn nu dus aan de beurt. Kort ze zover in als je nodig lijkt, haal lastige takken weg en zorg dat het model van de planten mooi blijft.

20-05-2012, 07:08 geschreven door Julien

Mei is de maand van de seringen. Als je denkt dat een geurend boeket een extra demensie heeft, dan mag de sering in een vaas op water niet ontbreken. Seringen zijn wellis waar niet geakkelijk te houden in een vaas. De takken zijn stijf en hakkerig. Daarom is het misschien een goed idee om seringen te kiezen waarvan in elk geval de bloemen mooi overhangen. Daarvoor komen in aanmerking "Sering G.J Baardse" of "Sering Monique Lemoine". Het helpt ook om zoveel mogelijk blad aan de takken te laten zitten.

Soms gaan seringen onmiddelijk na het knippen hangen. Dat kan gebeuren als er lucht in de vaatbundels komt, waardoor een embolie ontstaat. Het kan helpen als de gesneden takken onmiddelijk in een emmer water worden gezet - een truck die met meer lastige snijbloemen kan toegepast worden. Ook wordt aanbevolen om de stengels schuin af te snijden met het gedacht dat een schuin afgesneden stengel meer water gaat opnemen dan een recht afgesenden stengel. Dit is echter een misverstand. Zaag de waterkraan maar eens schuin af en je zal zien dat er evenveel water blijft uitkomen dan uit een recht tafgezaagde kraan. Het maakt dus weinig uit of je de stengels al dan wel of niet schuin af knipt. Seringen in een vaas met water gaan ongeveer een weekje mee. Ze geven wel een goede geur af.

20-05-2012, 00:00 geschreven door Julien

Zeker een ligusterhaag moet nu nodig worden geknipt. De groei zit er al goed in en voor je het weet is de vorm eruit. Aanpakken dus die takken! Trouwens de meeste hagen kunnen nu voor de eerste keer dit jaar worden gesnoeid. Met coniferen kun je eventueel nog wat wachten. Coniferen moet je nooit kaal snoeien. Dat wil zeggen: snoei ze nooit tot achter het groen. Kale takken lopen niet meer uit. Een van de weinige uitzonderingen is de taxus. Die kun je wel kaal snoeien en die loopt daarna wel weer uit. Snoei bij een haag de vorm altijd zo dat het licht ook de onderste takken goed kan bereiken. Dan houd je een gesloten haag. Als de onderste takken te weinig licht krijgen, worden ze kaal. De beste vorm is daarom: van boven smaller dan onderaan. Snoei je met een elektrische heggenschaar, pas dan op dat je niet door het snoer heen snoeit. Een handsnoeischaar met gegolfde snijvlakken snoeit makkelijker dan een recht model. Het gegolfde model houdt de takken namelijk beter vast.

19-05-2012, 11:52 geschreven door Julien

Arboretum Belmonte
Wageningen in Nederland

19-05-2012, 09:40 geschreven door Julien

De zomerbloemen of perkplanten die je nu overal kunt kopen, kunnen na half mei zonder bezwaar buiten worden uitgeplant. Na de IJsheiligen (11-14 mei) is de kans op nachtvorst namelijk zo klein dat de planten geen gevaar meer lopen. Voor die tijd is ook het licht nog zo weinig intensief dat ze nog niet echt goed groeien. Zet de planten in een bloembed of in schalen, potten en bakken. Zorg dat het wortelkluitje met grond niet uit elkaar valt bij het overplanten. Dat lukt het best door het kluitje eerst goed nat te maken. Als je in de een of andere vorm van container plant, moet je in ieder geval zorgen voor goede drainage. Zitten er geen gaten onderin, maak die dan. Leg een bolle potscherf over het gat zodat de potgrond die je er bovenop aanbrengt, niet wegspoelt. Zorg voor voldoende groeidiepte in de container. Gebruik alleen goede, kiemvrije potgrond. Dat is gegarandeerd ziektevrij. Duw een lang werkende groeipil bij de wortels in de potgrond. Dan hoef je maandenlang niet bij te mesten. Hoe lang staat op de verpakking. Dat wisselt per product. Als je een hangmand samenstelt, moet je met een stuk plastic of een schotel onderin zorgen dat er wat water in kan blijven staan. Dan verdroogt zo'n mand lang niet zo snel. Duw de potgrond goed rond de wortels aan en geef na het inplanten flink water. Zeker bij zonnig weer moet je van nu af aan je planten in potten en bakken iedere dag water geven. Giet op de potgrond en niet op de planten. Het inplanten van potten en bakken kun je het best doen als het weer wat betrokken is. De verdamping van de planten is dan minder en dus drogen ze niet zo snel uit.

19-05-2012, 00:00 geschreven door Julien

Meidoorns die als een boompje worden opgekweekt, zijn door hun bescheiden formaat bij uitstek geschikt voor de kleinere tuin. Ze worden zelden hoger dan een meter of vijf en vormen sierlijke bomen met takken die aan de uiteinden meestal bevallig overhangen. De bekendste tuincultivar is waarschijnlijk "Paul's Scarlet" , een variëteit van de tweestijlige meidoorn die in Engeland is ontstaan en die veel in tuinen, maar ook langs straten en lanen, is aangeplant. In volle bloei is het een spectaculaire boom, maar scharlet - scharlaken - is overdreven voor de bloemen, die in werkelijkheid donkerroze zijn. "Paul's Scarlet"  draagt geen vruchten - een eigenschap die de boom bij uitstek als straatbeplanting geschikt maakt, want in de openbare ruimte houdt men niet van bomen die hun vruchten op wegen en trottoirs laten vallen en waarover voetgangers kunnen uitglijden. Maar in de tuin is onvruchtbaarheid een nadeel, want de vruchtdragende meidoorn kent drie hoogtepunten per seizoen. In mei, als de bloem bloeit, daarna in oktober, als de boom overladen is met vruchten, en tensloote in het late najaar, als het blad kleurt en de meidoorns nog een laaste maal vlammen. De meest decoratieve vruchtbare meidoorn met vruchten zo groot als knikkers is 'Crataegus lavallei". 
Hebt u nog een plaatsje vrij in de tuin, dan raad ik u aan om er de laatst vernoemde er te planten.  U bezit dan een boompje waar uw buren versteld van staan.

18-05-2012, 09:12 geschreven door Julien

Waterlelies

18-05-2012, 08:10 geschreven door Julien

17-05-2012, 07:09 geschreven door Julien

Clematis is één van de vele klimmers die je moet aanbinden.

Er zijn maar weinig klimplanten die zichzelf aan muren vasthechten zoals bijvoorbeeld klimop doet. De meeste klimmers vormen volop nieuwe scheuten die je nu moet aanbinden als je ze een beetje wilt leiden. Dat kan het best met tuintouw, raffia of speciale bindstrips. Bind ze zo tegen hun klimsteun dat de wind goed tussen de ranken door kan spelen. Dat voorkomt veel schimmeloverlast later in het jaar.

17-05-2012, 00:00 geschreven door Julien

Als er één dier is dat zijn naam vaak misbruikt ziet, dan is het wel de ezel. Hoe vaak hoor je niet : "Jij bent een ezel !!"
Geef toe, als ezel geboren worden, is geen voorrecht. Waaraan heeft het dier dat verdiend ? De ezel is immers een intelligent en zachtaardig dier. En juist omdat de ezel slim is, zal hij het goed laten merken dat hij niet akkoord gaat als je iets doet dat eigenlijk niet kan.
Bij een te zware last op zijn rug of een onveilig bergpad zal de ezel, helemaal terecht, weigeren om verder te gaan. De ezel wordt dan beschouwd als koppig maar het is in feite de mens die te koppig is om te begrijpen dat de ezel gelijk heeft !" Wie is nu de ezel?

16-05-2012, 10:36 geschreven door Julien

In het kader van een doctoraatsonderzoek naar bevers, kroop er een otter voor de camera van enkele onderzoekers van de Universiteit Antwerpen. 'Een doorbraak in natuurherstel', klinkt het.

In groendomein Broek De Naeyer in Willebroek hebben onderzoekers van de Universiteit Antwerpen op 3 april een otter gefilmd. Het Broek De Naeyer wordt beheerd door de Provincie Antwerpen, is 66 hectare groot en omvat met een grote waterpartij. Het was turfontginningsgebied en later waren er in het gebied lozingen van een papierfabriek en werd er industrieel afval gestort. Nu wordt er gewerkt aan natuurlijk herstel.

De onderzoekers hebben het over een "doorbraak in het natuurherstel en de vele maatregelen naar biodiversiteit in Vlaanderen" nu het verdwenen roofdier na 20 jaar weer is opgedoken voor hun camera.

Het dier werd gespot bij waarnemingen in het kader van een doctoraatsonderzoek over bevers. Het is niet duidelijk of de otter, die waargenomen is in groendomein Broek De Naeyer in Willebroek, zich er effectief heeft gevestigd of enkel op doortocht was. Dat zegt onderzoeker Kristijn Swinnen van de Universiteit Antwerpen, die het diertje op film vastlegde. Bij een sporenzoektocht zijn uitwerpselen teruggevonden, maar daarvan wordt nog onderzocht of ze inderdaad van een otter zijn.

De otter - een roofdier dat voornamelijk vis eet - is uitgestorven in onze contreien, luidde het in 2010 nog na een 'Wanted Alive' actie waarbij Nauurpunt 500 euro uitloofde voor een waarneming van een otter. Nu is het roofdier echter terug. Gedurende een viertal seconden loopt hij in beeld van een camera, die door Swinnen was opgesteld.

In de Rupelstreek werd in 1955 voor het laatst een otter gezien toen een vrouwtje en haar twee jongen werd afgeschoten in een kippenhok. Elders dateren waarnemingen uit de jaren tachtig.

Bron: Belga

16-05-2012, 06:57 geschreven door Julien

Kenmerk	eikenprocessierups	spinselmot
Plant(en) waarin ze voorkomen	eik (voornamelijk zomereik)	wilg, kardinaalsmuts, vogelkers en meidoorn. Géén soort op eik!
Kleur rups	jong: oranje volgroeid: grijzig met lichte banen en dicht behaard	geelgroen met op elk segment donkere stippen
Vorm nest	bolvormige zakken op de stam, vaak onder de aanhechting van takken of laag op de stam	grotendeels in wit weefsel ingekapselde bomen en struiken
Gedrag rups	trekt in rijen (processies) over de stam tussen de nesten op de stam en het voedsel in de kroon	blijft voornamelijk binnen de nesten of hangt er aan lange draden onder

De eikenprocessierups is schadelijk voor de gezondheid van de mens. Wanneer je ze opmerkt kan je de gemeente-  of stadsdiensten daarvan verwittigen. De brandweer of de gemeente- of stadsdiensten  komen de nest(en) vernietigen.
De spinselmot vrmt geen gevaar voor de mens en die kan je gewoon laten doen. Als je er iets wil aan doen, lees dan onderstaand artikel.

16-05-2012, 00:00 geschreven door Julien

Ronde deze tijd van het jaar beginnen de larven en rupsen van de stippel- of spinselmot aan hun onstuitbare opmars. Kers, sierkers, sleedoorn, pruim, appel, peer, meidoorn, kardinaalsmuts, wilg en populier vallen ten prooi aan hun vraatzucht en worden helemaal kaal gevreten. Ze beschermen zich tegen vogels door een dicht spinselnet waardoor het soms lijkt alsof de bomen helemaal zijn ingepakt in een grijswitte sluier. Het is geen gezicht, maar gelukkig zijn de spinselmotten na half juni volwassen en vreten ze geen bladeren meer. De rupsen laten zich dan naar de grond zakken om daar te verpoppen tot vlinder. In tegenstelling bijvoorbeeld tot processierupsen hebben de rupsen van de spinselmot geen brandhaartjes en zijn ze onschadelijk voor de mens. Ook voor bomen blijft meestal de schade beperkt. De meeste bomen herstellen zich na enekele weken van deze plaag en krijgen nieuw blad.

Bestrijding is dus niet nodig en - zeker bij massale aantasting of bij grote bomen - haast onmogelijk. De enige maatregel die echt werkt, is om in het najaar de spinselnesten te verwijderen, waarin de nieuwe eitjes zich bevinden en waaruit in het voorjaar nieuwe larven komen.

Spinselmotten zijn kleine nachtvinders met witte, met talrijke zwarte stippen bezaaide voorvleugels en grijsbruine achtervleugels. Ze vliegen in juni - juli uit en leggen hun eitjes dakpansgewijs in de schorsspleten van de boom. Daar overwinteren de eitjes tot volgend voorjaar.

15-05-2012, 09:25 geschreven door Julien

Brandnetels hebben we liever niet dan wel in de tuin. Maar ook brandnetels kunnen bewonderingswaardig zijn. Als de hle tuin in dorre zomerdroogte staat te verwelken, staan brandnetels er nog frisgroen bij. Waarom? Omdat ze onder de grond via een uitgebreid wortelstelsel met elkaar in verbinding staan. Ze voorzien elkaar van voldoende water. Bovendien kan je er ook een lekker soepje mee maken.

15-05-2012, 07:33 geschreven door Julien

In België zijn er twee soorten berenklauw: de reuzenberenklauw en de gewone of inlandse berenklauw.

• De reuzenberenklauw wordt tot 5 meter hoog en bloeit tussen juli en september, vaak langsheen autosnelwegen en spoorlijnen en in verwaarloosde tuinen en bossen. Hij heeft paraplugrote, witte bloemschermen met een diameter van 50 cm tot 1 m. De enorme bladeren zijn behaard en de stengel is roodgevlekt.
• De gewone berenklauw heeft geen rode vlekken op de stengel en wordt tot 2 meter hoog.

Contact met de berenklauw is gevaarlijk en kan brandwonden veroorzaken. Ook het sap is giftig, soms zelfs dodelijk. Als het sap in de ogen terechtkomt, kan dit permanente blindheid veroorzaken.

Spoel daarom na huidcontact onmiddellijk en overvloedig met koud water onder een harde waterstraal. Als u huidletsels hebt, ga dan naar de huisarts of neem contact op met het brandwondencentrum. Als er sap in uw ogen is terechtgekomen, moet u overvloedig spoelen en naar de spoedgevallendienst gaan.

Problemen voorkomt u door de plant niet aan te raken en ook kinderen ervoor te waarschuwen. Het sap kan soms door uw kledij dringen, dus wees extra voorzichtig bij snoei- of maaiwerkzaamheden. Als u vaststelt dat er berenklauw groeit in de buurt van kinderspeelplaatsen, verwittig dan de gemeente . Zij zullen dan het nodige doen om de plant(en) te verwijderen.

15-05-2012, 00:00 geschreven door Julien

Het is erg leuk om zelf sierkalebassen in de meest wisselende vormen en kleuren te kweken. Ze hebben volle zon nodig en vruchtbare (pot)grond. Ze ranken sterk. Rassen met kleine vruchten kun je prima als klimmers tegen een rekje kweken. Zaai ze nu. Duw ze op hun kant in de grond. Net even onder het oppervlak is goed. Daarna goed vochtig houden en wachten tot ze kiemen. Dat kan heel wisselend gebeuren, dat wil zeggen: ze zullen niet allemaal tegelijk opkomen.

14-05-2012, 11:47 geschreven door Julien

Hebt u ooit een rijtje radijsjes, sla of basilicum gezaaid? Dan kunt u ook eenjarige bloem zaaien. Moeilijker is het namelijk niet. Doe hetzelfde als in een moestuin: spit en hark de grond voor het zaaien, zodat hij mooi glad is. Vermeng eventueel wat goede potgrond of grof zand door de bovenste laag en zorg ervoor dat de grond goed vochtig is voor dat u zaait. Het belangrijkste is om heel dun te zaaien (1 gram per 15-25 meter). Vermeng het zaad eventueel met wat fijn zand zodat u niet te dik zaait. Rol de grond na het zaaien? De zaden hoeven nauwelijks afgedekt te worden.

U kunt in rijtjes zaaien, dat is verreweg het makkelijkst bij het verwijderen van onkruid, maar het geeft in een bodemborder een nogal gekunsteld effect.

Gemakkelijke eenjarigen om zelf te zaaien zijn onder andere zonnebloem, Oost-Indische-kers, lavatera, zinnia en juffertje-in-het-groen.

Volg altijd de zaaiaanwijzingen op de verpakking. Er zijn speciale zaadmengsels van eenjarigen op geur en kleur, maar ook voor eenjarige rotstuinen, vlinderweiden, bijentuinen, bloeiende gazons, wilde bloemen, droogbloemen, en zelfs mengsels voor dakbegroeiing en speciale "Startpaketten" voor kinderen.

Eenjarige plantjes die in de kas zijn voorgezaaid of die u in de bloemenwinkel hebt gekocht, kunnen na half mei uitgeplant worden. Als het nat en kil weer is, wacht u beter tot eind mei of zelfs begin juni. Dit laatste geldt zeker voor vlijtig liesje en begonia. Dan wortelen ze meteen en kennen ze geen groeistilstand en zullen rijkelijk bloeien.

14-05-2012, 08:31 geschreven door Julien

De sinaasappel is een zusje van de citrusvruchten. Iedere dag komen we er wel mee in aanraking. Het is een vitaminerijke vrucht, die zowel gegeten als gedronken (het sap) kan worden. Zowel de vrucht als het sap worden over de wereld het meeste gegeten en gedronken. De Middellandsezee- regio produceert wel 10 miljoen ton sinaasappels per jaar. Wij kennen voornamelijk de oranje sinaasappel, maar toch zijn er ook groene sinaasappels. De kleur bepaalt niet hoe rijp de sinaasappel is. Dit doet de helderheid van de kleur. De temperatuur in de nacht bepaalt welke kleur de sinaasappel krijgt.

Van alle citrusvruchten bevat de sinaasappel de meeste vitamine C. Ook eiwit, koolhydraten, kalk en ijzer zijn aanwezig in de sinaasappel. Jus d’orange bevat alleen alle goede stoffen, wanneer deze ook echt vers is m.a.w. wanneer de sinaasappels kort voor gebruik geperst zijn. Sap uit het koelvak is dus niet écht vers. Hieruit zijn al voedingsstoffen verloren gegaan.

Ondanks dat er producten zijn die meer vitamine C bevatten, is en blijft de sinaasappel een lekker en gezond product. Hierbij komt dat onderzoek heeft uitgewezen dat de kans op mond-, strottenhoofd en maagkanker met 50% afneemt, wanneer u iedere dag een sinaasappel eet.

14-05-2012, 00:00 geschreven door Julien

De dag waarop de moeders in Engeland werden vereerd. Op deze dag in de geschiedenis was het de gewoonte om de dag bij moeders thuis te zijn en een speciale cake te bakken, de zogenaamde Mothering Cake. Moederdag is ontstaan in Amerika. Sinds 1914 wordt Moederdag al in Amerika gevierd. In Nederland is het de feestdag waar Moederdagcadeaus de belangrijkste rol spelen. In zijn vroegste oorsprong, de tweede zondag in mei in 1914, ging het vooral om het vereren van de moederrol zijn. De oprichter van Moederdag is Anna Jarvis. Een alleenstaande lerares uit Philadelphia die leefde van 1864 tot 1948. En zij had haar passie voor de bewondering van rol van moeders niet van een vreemde. Haar moeder organiseerde al diverse zaken voor moeders. Zo zette zij een netwerk van zogenaamd Mother’s Work Clubs op. Groepjes moeders die gezamenlijk probeerde ziekten en kindersterfte, wat in die tijd nogal voorkwam, te bestrijden. Anne Jarvis is de beroemdste vrouw in de geschiedenis van deze dag

Anne Jarvis is de geschiedenis ingegaan als oprichtster van deze dag

Zij gingen ervan uit dat de moeder centraal kon staan in een betere samenleving: ‘Better Mother’s, better homes, better men and woman’. Toen haar moeder in 1905 overleed heeft Anne Jarvis op de eerste zondag na het overlijden van haar moeder - haar moeder overleed op de eerste zondag in mei - een persoonlijk eerbetoon georganiseerd voor haar moeder. Het jaar daarna heeft ze op de eerste zondag na de overlijdensdag van haar moeder de eerste ‘General Memorial Day of All Mothers’ georganiseerd. Maar het heeft tot 1914 geduurd voordat Moederdag als officiële dag was ingevoerd. In al die jaren heeft Anna Jarvis er keihard voor gestreden en heel veel brieven naar bestuurder gestuurd om een officiële vereringsdag voor moeders te krijgen. Uiteindelijk schreef ze geschiedenis, Moederdag was geboren.

De geschiedenis in Nederland en België

Nederland en België waren er vroeg bij om Moederdag te vieren. Het is bekend dat in 1922 al een soort Moederdag werd gevierd. Sinds 1928 is ook in Nederland deze dag als officiële dag geïntroduceerd. Moederdag kent in Nederland en Belgie al een hele geschiedenis. Al is de geschiedenis in België met moederkesdag al wat ouder. En in Nederland was Moederdag vanaf dag één de dag van cadeaus, cadeaus kopen wel te verstaan. Het initiatief om ook in Nederland Moederdag te gaan vieren is in 1926 gekomen van de Koninklijke Maatschappij voor Tuinbouw en Plantkunde die in Moederdag de kans schoon zag om extra bloemen te verkopen. In 1927 kregen alle schoolkinderen in Rotterdam een tulp mee naar huis. Voor moeder ter promotie van Moederdag. In Amerika was er ook al een relatie met bloemen. Hier krijgen moeders traditioneel een bos anjers. In België begon de geschiedenis van de moeder verwendag in Antwerpen met moederkesdag.

Cadeautjes horen bij de geschiedenis van deze dag

De extra bloemen verkoop lukte in de hele geschiedenis van deze dag altijd prima: ‘Viert Moederdag’. Dit tot ongenoegen van de banketbakkers in Nederland. Die wilde natuurlijk ook wel iets aan Moederdag verdienen. En dat deden ze. De Nederlandsche Banketbakkers Vereeniging introduceerde speciale Moederdagtaarten. Ter promotie kreeg de koningin elk jaar een door de banketbakkerschool gemaakte gigantische Moederdagtaart. En daar was onze vorstin natuurlijk elk jaar erg blij mee. In het begin van de geschiedenis waren bloemen en taarten hét Moederdagcadeau. Maar sinds het midden van deze eeuw is het aantal producten meer en meer toegenomen. Ondertussen gaat de hele detailhandel helemaal los. Niemand kan meer om Moederdag heen. Moeders verwendag schrijft nu vooral commerciële geschiedenis.

Sinds de vroegste geschiedenis wordt moeder verwend

In Nederland en België worden de rollen omgekeerd, althans moeder hoeft die dag niets te doen. Dat doen de kinderen, vaak (noodzakelijkerwijs) bijgestaan door vaders. Moeder wordt vrijgesteld van haar zorgtaken én niet onbelangrijk: haar huishoudelijke taken. Traditioneel wordt het ontbijt door de kinderen gemaakt en aan moeder op bed geserveerd. Tijdens ontbijt wordt moeder verrast met een zelfgemaakt Moederdagcadeau. Dit hebben de kinderen vaak op school of de crèche gemaakt. Gevolgd door een Moederdagcadeau waar vader voor gezorgd heeft. In de geschiedenis spelen cadeautjes een steeds belangrijkere rol. Traditioneel wordt op deze dag ook oma met een bezoekje verblijd.

Bloemen al in de geschiedenis meest favoriete Moederdagcadeau

Bloemen hebben in de geschiedenis een belangrijke rol gespeeld. Anna Jarvis de Amerikaanse oprichter van Moederdag (Mother’s Day) had al een rol weggelegd voor bloemen, anjers in het bijzonder. Zij wilde dat aan moeders anjers cadeau werden gegeven. Ook zag zij graag dat er op Moederdag anjers werden gelegd op het graf van overleden moeders. Deze bloemenstart bood natuurlijk prima kansen voor de bloemenhandel die hier handig op in sprong. In de geschiedenis commercialiseerde Moederdag meer en meer. Iets wat Anna Jarvis afschuwelijk vond. Zij strijde tot haar dood tegen de vercommercialisering. Tegenwoordig mogen de Amerikanen zich op de vierde zondag in oktober ook verblijden met schoonmoederdag. In Nederland en België heeft schoonmoederdag nog geen enkele geschiedenis. En of dat Nederland of België ook gaat gebeuren lijkt niet zo waarschijnlijk. Al met al heeft moeders feestdag al een hele geschiedenis doorgemaakt.

Bron: Onbekend

13-05-2012, 07:50 geschreven door Julien

DE DAPPERSTRAAT

Natuur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos, ter grootte van een krant,
Een heuvel met wat villaatjes ertegen.

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De’ in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hogen staat.

Dit heb ik bij mijzelven overdacht,
Verregend, op een miezerigen morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.



Bron: J. C. BLOEM (1887-1966)

13-05-2012, 00:00 geschreven door Julien

voorspellen ze weer lagere temperaturen. Zoals bijna elk jaar moet het voor 15 mei nog eventjes echt koud en guur worden, of nachtvorst geven. Verraderlijk! In de tuincentra en bij de supermarkten worden de eenjarige zomerplanten al volop aangeboden. Het is erg verleidelijk om ze na aankoop ook maar meteen te planten, maar dat is nu eenmaal niet verstandig.

Wie zijn die ijsheiligen?

Het begrip “ijsheiligen” bestaat al heel lang. Die ijsheiligen zijn St. Mamertus, St. Pancratius, St. Servatius en St. Bonifatius. De feestdagen daarvan vallen immers op 11, 12, 13 en 14 mei. Het is een bekend feit dat het juist omstreeks die tijd ’s nachts vaak nog even vriest, waardoor de zomerplanten het laten afweten. Dat wil niet zeggen dat het vanaf 11 tot en met 14 mei ’s nachts kan vriezen! Nee, het gaat er alleen om dat het voor 15 mei (dus in de eerste twee weken van mei) nogal eens nachtvorst kan geven. Vandaar ook de naam “ijsheiligen”. Na die ijsheiligen kan het best nog wel eens wat vorst aan de grond geven, maar dat is toch slechts sporadisch.

Eenjarige zomerplanten.

Eenjarige zomerplanten, zoals begonia’s, vlijtige Liesjes, afrikaantjes, ageraten, salvia’s, geraniums en fuchsia’s, enzovoort, kunnen helemaal geen vorst verdragen. Vaak is het eind april, begin mei al mooi weer met zachte temperaturen, maar dat betekent nog niet dat het al zomer wordt. Vaak volgt er dan nog even een koude, gure periode op.

Plantjes kopen, maar niet meteen in de volle grond zetten.

Ik koop de plantjes wel altijd in de aanbieding, maar verzorg ze nog in de bakjes tot het 15 mei is. Tot die tijd blijven ze op een beschutte plaats, vlak tegen de muur van het huis en liefst in een hoekje staan. Wordt er nachtvorst voorspeld, dan zet ik ze bovendien een nachtje binnen.

Eigen stekjes binnenhouden.

Ook mijn zelfgestekte fuchsia’s en geraniums blijven achter de ramen staan tot het 15 mei is. Ik plant ze niet eerder in de tuin. Ooit heb ik eens, vanwege een communifeest, de planten op 8 mei in de grond gezet. Dat heb ik geweten: de helft van de geraniums had plotseling roodbruin blad en deed er een maand langer over om opnieuw te gaan bloeien. Dat gebeurt me dus niet meer. “Geduld is een schone zaak”, luidt het spreekwoord en het klopt. Wie geduld heeft, zal pas na 15 mei letterlijk de bloemetjes buiten zetten en krijgt daarvoor dan als dank een zomer lang een overvloed aan bloemen.

Na 15 mei.

Houd echter ook na 15 mei de temperatuur in de gaten. Het kan ook dan nog wel eens een nachtje wat vorst aan de grond geven. Mocht dat ooit voorspeld worden, dan gebeurt dat meestal in een heldere nacht. Dek de pasgeplante zomerplantjes dan af met wat plastic of kranten, of zet er een ruime bloempot overheen, zodat ze beschermd zijn. Het is even wat werk, maar het loont. Meestal is dat echter na 15 mei niet meer nodig.

12-05-2012, 15:59 geschreven door Julien

Een banaan is een gezond stuk fruit. Het kan verschillende kwaaltjes tegen gaan zoals een verkoudheid, stress, constipatie, verschillende soorten zweren, wratten op alle plaatsen op het lichaam en een tal van andere ziekten.

Bananen zijn in de winter goed om de griep tegen te gaan. Het is namelijk een belangrijke bron van Vitamine C. Deze vitamine is belangrijk voor ene goede werking van het immuunsysteem en de herstelmechanismen in en om het lichaam. Maar bananen bevatten ook veel ijzer. Dit is onmisbaar voor de aanmaak van hemoglobine in het bloed en het helpen om het risico op bloedarmoede tegen te gaan.

Daarnaast bevat een banaan een hoog gehalte aan kalium. Dit werkt bloeddrukregulerend en verminder de kans op cardiovasculaire risico’s. Tevens bevatten bananen ook serotonine.

Bananen bevatten ook vitamine B6 en vitamine B 12. Ook bevatten ze een hoge dosis magnesium. Dit helpt op het lichaam te herstellen van de effecten die ontstaan bij nicotinegebrek.

Als je last hebt van brandend maagzuur, dan kan een banaan een kalmerend effect hier op uitoefenen. Ze kunnen ook helpen tegen ochtendmisselijkheid en een kater.

11-05-2012, 10:24 geschreven door Julien

Elke bloesemwil tot vrucht,
elke mogen wil avond worden,
niets eeuwigs bestaat op aarde
dan de verandering, het verwaaien.

Bron: Herman Hesse.

10-05-2012, 08:49 geschreven door Julien

10-05-2012, 07:45 geschreven door Julien

Duizendblad




Duizendblad is in vele bijzondere tinten verkrijgbaar. Maar de plant is niet alleen vanwege de mooie kleuren heel gewild, maar ook door de vorm. De meeste rassen bloeien door tot in september, zodat u heel lang plezier heeft van het duizenblad. Vooral met wat rijp of sneeuw zorgen de bloemen voor prachtige winterse plaatjes.

‘Ton sur ton' verkleurende bloemen
Typisch voor de familie van duizendblad (Achillea millefolium) is de verkleuring van de oudere bloemen. De bloemen worden steeds lichter van kleur, soms zelfs helemaal zuiver wit. Omdat er ook steeds weer nieuwe bloempjes opengaan zijn er bij één plant vaak verschillende kleuren te zien, wat voor heel bijzondere effecten zorgt. Duizendblad komt voor in bijna elke kleur. Van geel tot paars, van felle kleuren tot zachte pasteltinten. Voor elk plekje in uw tuin of border is dus wel een mooi soort duizendblad te vinden.

Hier voelt duizendblad zich thuis
Duizendblad groeit het liefst in de volle zon en matig vochtige, tot droge bodem die niet te rijk bemest is. Wilt u zo lang mogelijk bloemen zien, knip dan na de eerste bloei de uitgebloeide bloemen van het duizendblad af zodat herbloei wordt bevorderd. Sommige rassen hebben de neiging wat slap te groeien zodat de stengels in de loop van de zomer omvallen. Voorkom dit door het duizendblad met andere planten te combineren zodat deze steun kunnen geven. Het is belangrijk de planten om de paar jaar te scheuren om de groei en de bloei erin te houden. Zorg voor een goed doorlatende bodem. Vooral `s winters mag de grond niet te nat zijn omdat de planten anders kunnen gaan rotten.

Perfecte snijbloem
Duizendblad is heel mooi in boeketten, maar kan ook prima gedroogd worden. Snijd de bloemen voor een boeket `s morgens vroeg en zet ze dan een tijdje in een volle emmer lauw water. Voor het schikken nog eens afsnijden en snijbloemenvoedsel aan het water toevoegen. Voor het drogen moeten de bloemen in volle bloei worden geplukt op een droge, zonnige dag. Alle soorten duizendblad zijn geschikt om te drogen

09-05-2012, 11:01 geschreven door Julien

Franciscus cupani, die leefde van 21 januari 1657 tot 19 januari 1710, was een Siciliaanse monnik die aan het einde van de 17de eeuw een flora van Sicilië vond. Hij noemde deze "Lathyrus distoplatyphyllus, hirsutus, mollisn mango et peramaeno flore, odero." Cupani moet zich bewust zijn geweest van de waarde van zijn vondst, want hij stuurde zaadjes naar verschillende botnici in het buitenland, onder wie Caspar Commelin, beheerder van de Amsterdamse Hortus Botanicus.

De reukerwt van Cupani had kleine bloemen in twee kleuren paars en groeide minder hoog dan de soorten die we tegenwoordig kennen. Maar hij had eeb overhherlijke geur.

Als u hem zelf wilt proberen, kan dat: Cupani-siererwt wordt nog alijd gekweekt. Misschien is hij wel niet in alle tuincentra te vinden. Maar als je ergens zou vinden, dan kan je altijd eens uitproberen. Je gaat er zeker geen spijt van krijgen.

09-05-2012, 08:17 geschreven door Julien

De bekendste meidoorn is de inheemse "Crataegus monogyna", bekend van bijgeloof, voksgebruiken en heggen. Eigenlijk zijn er twee meidoorns inheems: "Crataegus monogyna" , de eenstijlige en "Craaegus laevigata" , de tweestijlige. Is uw botanische kennis wat weggezakt: de stamper - het vrouwelijke orgaan van de bloem - bestaat uit een vruchtbeginsel en één of meer stempels en stijlen. Wie de twee meidoorns uit elkaar wil leren houden, moet de bloem ontleden en de stijlen tellen. Maar ook als de bomen niet bloeien, zijn ze van elkaar te onderscheiden; de tweestijlige meidoorn blijft kleiner dan de eenstijlige, heeft minder doornen en minder diep ingesneden blad. Wie twijfelt, kan ook de vruchten fijn wrijven: in het appeltje van de éénstijlige meidoorn zit één pitje en in dat van de tweestijligen zitten er twee. Simpel toch...

De ééntijlige meidoorn is de soort die voor heggen wordt gebruikt. In dat geval is het meer een struik dan een boom. Meidoornheggen hebben eeuwenlang het aanzien van ons cultuurlandschap bepaald en daardoor is de meidoorn niet alleen een struik of een boom, maar maakt hij ook deel uit van onze cultuur. Voor de uitvinding van het prikkeldraad werden akkers en weilanden door tienduizenden kilometers meidoornhaag van elkaar gescheiden. De grote kaalslag van de jaren vijftig heeft daar weinig van overgelaten.

08-05-2012, 08:33 geschreven door Julien

Davidia involucrata
Zakdoekjesboom

Begin mei komen tal van bomen in bloei: appels en peren, paardekastanje, meidoorn, esdoorn, davidia involucrata...
De beukenboon ontrolt zijn blad, jongen rietspruiten komen boven water, adelaarsvarens breken uit de grond. Het fluitenkruid bloeit en misschien bloeien ook de eerste koekoeksbloemen. Paardebloemen beginnen al te pluizen.

Mei: bloeimaand

08-05-2012, 07:34 geschreven door Julien

Stem op mij!

U kan me van dienst zijn om door je stem uit te brengen op mij. Gewoon even stemmen, geeft me de kans om de afgebeelde camper te winnen die speciaal is ingericht om rond te reizen om milieu en natuurinformatie te verkondigen. Hopelijk heb ik wat geluk en win ik deze camper. Dus mensen, stemmen maar! Klik op de hieronderstaande link.

07-05-2012, 14:19 geschreven door Julien

Veel groenten kunnen nu nog gezaaid worden, zoals bewaarwortels en late slasoorten, spinazie, koolrabi, schorseneer, venkel, kervel en late erwten. Voor postelein en witloof is het nu zelfs het ideale moment. De eerste andijvie wordt tegen het einde van de maand gezaaid.

Komkommers, augurken, courgettes en pompoenen kunnen nu ook direct ter plaatse worden gezaaid. Maak en klein putje en leg er drie zaadjes in. Verwijder naderhand de zwakke plantjes.

Zaai nu ook bassilicum, of plant de binnen gezaaide plantjes uit. Savooikool en herfstrassen van bloemkool kunnen op een zaaibedje gezaaid worden om uitgeplant te worden voor winterteelt.

Vanaf 15 mei mogen de buitentomaten uitgeplant worden. Als het  nog koud is, kunt u nog enkele dagen wachten. Ook courgettes, pompoenen, komkommers, selderij, vroege prei, bloemkool, broccolli, spruiten en andere koolsoorten voor de winter kunnen half mei buiten uitgeplant worden.

Plant tomaten vrij diep (zodat de onderste bladkrans net niet de grond raakt) en buig de stengel eventueel een beetje, zodat de plant zuigworteltjes op de stengel ontwikkelt, waardoor hij sneller zal doorgroeien. Tomaten moeten gesteund en regelmatig worden aangebonden. Neem elke dag de okselscheuten weg omdat die de groei van de hoofdstam remmen. Knijp de top uit aan het tweede blad boven de laatste tros als er drie bloemtrossen zijn. Ook wie geen groententuin heeft, kan genieten van eigen tomaten. Een paar tomaten in een pot doen het uitstekend op een terras of balkon. Wel regelmatig gieten en om de twee weken wat bijmesten met voeibare tomatenmest. (In de handel te koop).

07-05-2012, 08:30 geschreven door Julien

Wist je dat....

We met zijn allen méér moeten proberen te lachen. Want "lachen is gezond" Kinderen lachen gemiddeld 350 keer per dag, wolwassenen daarentegenamper 15 maal.
Wie lacht, zet maar liefst 15 gezichtsspieren in beweging. Tergelijkertijd worden ook de speiern in de buik aangespannen, waardoor de organen zachtjes worden gemasseerd.
Tijdens het lachen ademen we dieper en worden hartritme en bloeddruk op elkaar afgestemd.
Het bloed stroomt sneller en transporteert meer zuurstof en voedingsstoffen naar de hersenen, die op hun beurt meer endorfinen vrijgeven, hormonen die een pretig gevoel geven, pijnstillende eigenschappen bezitten en het teveel aan stresshomonen doen dalen.
Twintig minuten lachen is even gezond als een joggingsessie van dezelfde duur. Dus allemaal meer lachen, maar goed en hard lachen vanuit de buik....

06-05-2012, 11:12 geschreven door Julien

Iedere tuinier die voor het eerst in aanraking komt met de Blauwe regen wordt waarschijnlijk verrast. De misleidende naam verwijst niet naar één soort plant noch persé naar de kleur van de bloemen. Blauwe regen, afkomstig uit de Vlinderbloemenfamilie (Fabaceae), bestaat uit een verzameling van enkele soorten Wisteria.

Wisteria sinensis, beter bekend als Chinese Blauwe regen, en Wisteria Floribunda, de Japanse variëteit, zijn de twee voornaamste soorten uit deze familie. De uit China afkomstige variant zult u het meest in de tuinen terugzien. Met een waterval van bloemen in blauw, wit of roze drapeert deze flink groeiende klimplant zichzelf iedere schutting, pergola of hekwerk. Over deze populaire klimheester vertel ik dan ook graag wat meer!

Krachtig doch gemakkelijk
Wisteria, die als eerbetoon vernoemd is naar de Amerikaans Hoogleraar Caspar Wistar (1761-1818), kent linkswindende en rechtswindende variëteiten. Dit geeft de wijze aan, waarop een klimplant zich rond de centrale as (stam) slingert. De Chinese Blauweregen (sinensis) bijvoorbeeld draait tegen de klok in en is dus linkswindend.

Enkele soorten van deze uitbundige groeier kunnen wel tien meter hoog worden. Maar over het algemeen behalen de meeste Wisteria's een hoogte van ongeveer vier meter. Mede doordat ze in de meeste tuinen qua grootte toch een klein beetje in bedwang gehouden moeten worden door ieder jaar wat leiden en snoeien. Maar veeleisend is de Blauw regen niet! De plant wil verder alleen graag wat zon, een humusrijke grond en voldoende vocht.

Bloei en blad
Blauwe regen wordt sterk getypeerd door haar bloei en bladeren. Van mei tot en met juni prijken bloemtrossen, met een lengte van gemiddeld 25 centimeter, naar beneden hangend aan de plant. Bij de Wisteria sinensis kunnen dit zowel blauwe als witte bloemen zijn. Vergezeld door de langwerpige bladeren, hebben deze klimmers een bijna parmantige uitstraling!

Snoeien
Deze heester heeft niet veel snoeiwerk nodig. Alleen de eerste twee jaar neemt u de hoofdgesteltak wat in, maar daarna komt het slechts aan op enige beheersing van de vorm, aanbinden van zijscheuten en bevordering van de bloemproductie. Het opwekken van bloemsporen doet u simpelweg door de zijscheuten op twee á drie bloemknoppen (!) vanaf de hoofdgesteltak af te knippen. Deze zijn bol en dik, terwijl de bladknoppen lang en spits zijn. U kunt het verschil goed zien.

Veelzijdig, maar stevig leiden
Zoals ik al eerder vertelde is Wisteria een verrijking van praktisch iedere schutting en hekwerk. Daar moet ik dan wel bij vertellen dat deze klimheester niet zelfhechtend is! Blauwe regen komt pas volledig tot haar recht wanneer deze wordt geleid, anders gaat de plant voorover hangen. Ik raad u aan een hekwerk met een stevige constructie te gebruiken, want een volgroeid exemplaar brengt best wat gewicht met zich mee!

Overigens kunt u een muur ook een stijlvol aangezicht geven met een Wisteria. Hiervoor dient u dan wel flinke haken in de muur te bevestigen, waaraan de takken vastgebonden kunnen worden. Of wat dacht u van een uiterst sierlijke carport? Zolang u de takken maar aanbindt, maakt de Wisteria er iets bijzonders van!

06-05-2012, 08:06 geschreven door Julien

Stil Appel

"Stil Appel" is een herinnering aan de beruchte 'rozentuin' van Kamp Amersfoort. De rozentuin was een ruimte, afgezet met prikkeldraad, naast de toegangspoort en grenzend aan de appèlplaats, waar gevangenen tijdelijk verbleven. Waarschijnlijk was deze ruimte bedoeld als verzamelplaats voor nieuwe gevangenen in afwachting van hun inschrijving. In de praktijk werd deze 'kooi' gebruikt als strafplaats waar gevangenen urenlang stil moesten staan. Stil Appèl is daarom een eerbetoon aan de gevangenen. Stil Appel is een stille gedenkplaats omgeven door een taxushaag. De tuin is een appèlplaats, een kale grindvlakte. In de grindvlakte staan rozenzuilen opgesteld zoals de gevangenen op de vroegere appèlplaats. Langs sommige zuilen bloeien rozen, langs andere prikkeldraad. De toen zo genoemde rozentuin was een speciale strafplaats, grenzend aan de appèlplaats. Deze gedenkplaats is in de winter van 1994-1995 aangelegd op initiatief van- en met belangrijke steun van Rotary Amersfoort-stad. Het ontwerp werd gemaakt bij Adviesbureau Haver Droeze, Tuin- en Landschapsarchitect BNT. Uit drie ontwerpen werd gekozen voor het ontwerp “ Stil appèl “ toegelicht door het gedicht: Deze eeuwig stille appèlplaats waar ik soms kom, een rozendom. Kreten zijn weggestorven alleen zwijgende gedaanten vertellen oude dromen: Geen prikkeldraad, Maar rozen moesten in de plaats komen. Verhalen terend uit de zure grond Om opnieuw te voorkomen wat ooit hier bestond. Bezienswaardigheden Op een gedeelte van de plek waar in de oorlogsjaren Kamp Amersfoort lag, ontstond eind jaren 80 een gedenkplaats die vanaf juli 2001 tot april 2002 zijn definitieve vorm kreeg. Diverse overblijfselen, monumenten en reconstructies herinneren op deze plek aan het kamp. Op en rond het terrein waar Kamp Amersfoort lag vinden we verschillende herinneringen aan het Kamp. Deze bezienswaardigheden verwijzen naar de kampgeschiedenis en vertellen het verhaal van wat er op deze plek is gebeurd. Een deel van deze bezienswaardigheden is altijd vrij toegankelijk. De wachttoren, de gedenksteen, de schietbaan, het monument de Stenen Man, het lijkenhuisje, het Sinaï-monument, het monument Koedriest en de grensbeuk zijn buiten het bezoekerscentrum gelegen en dus altijd te bezichtigen. Het bezoekerscentrum, de bunkercel, de appelklok, het Stil Appel en het herinneringsgebouw zijn alleen tijdens de openingstijden van de gedenkplaats te bekijken. In de directe omgeving van het terrein waar Kamp Amersfoort lag vinden we verschillende herinneringen aan het Kamp. Veel van deze herinneringen of gedenktekens hebben de status monument en zijn te vinden in de nabijheid van de huidige gedenkplaats. De gedenktekens op de Begraafplaats Rusthof en het Russisch Ereveld liggen op 10 minuten loopafstand van de huidige gedenkplaats. De gedenktekens bij Bergzicht, Jannetjesdal, de Appelweg, de BW-Laan, Spechtstraat en de Joodse begraafplaats, bevinden zich verder weg van de gedenkplaats. De geschreven woorden in het rood, zijn aanklikbaar en bevatten meer informatie. Bron: informatie samengesteld door opzoekingswerk op het internet.

05-05-2012, 09:07 geschreven door Julien

Gele sterjasmijn is voor ons klimaat de meest winterharde Trachelospermum.Sterjasmijnen zijn verder makkelijke planten: Ze weinig kieskeurig voor grondsoort, al doen ze het het beste in enigszins voedzame, humushoudende Na de bloei verschijnen er vruchten in de vorm van 20 cm lange peulen grond op een niet al te vochtige plaats.

Droogte verdragen ze beter dan te veel water. Al zitten ze er ook niet mee als hun voeten na een natte periode een poosje in het water staan. Als het maar weer eens opdroogt. Verder vinden ze zowel zon als halfschaduw goed. Eenmaal goed groeiend worden ze snel groter, maar gaan nog lang niet echt woekeren en zijn nog lang te leiden. Omdat de stengels snel verhouten, zijn ze ook met wat moeite tot een struikje terug te knippen. Vooral als ze als kuipplant worden gebruikt, is dat handig. Deze klimplant heeft ovale bladeren die 2,5 cm lang zijn, donkergroen glanzend blad, in de winter groen blijvend.

Hij kan een hoogte van 6 meter bereiken en net zo breed worden als hoog. Zal niet iedereen in gedachten hebben met deze mooie klimmer, snoei is gelukkig ook toegestaan, dit kan in het vroege voorjaar. Echter door de vrij langzame groei zal snoeien zeker niet tot een regelmatige terugkerende klus gaan behoren.

04-05-2012, 00:00 geschreven door Julien

Prachtriet (Miscanthus) zorgt voor een heel bijzondere sfeer in uw tuin met zijn sierlijke blad en wuivende pluimen. Het complexe patroon van het fijne afhangende blad vormt een mooie achtergrond voor bloeiende vaste planten. In de najaarstuin geeft het prachtriet de tuin diepte en reliëf!

Prachtriet stelt weinig eisen
Oorspronkelijk komt het prachtriet uit China en Japan. Het is één van de mooiste siergrassen en groeit op zonnige hellingen in bergachtige gebieden. Het is een sterke, weinig eisende plant, die het in elke goed doorlatende, niet te droge tuingrond prima doet. Voeg bij het aanplanten van Miscanthus wat bemeste tuinaarde of compost toe en kies voor een plekje in de volle zon. Bij warm weer geeft u wat extra water. Maar let erop dat het prachtriet ook weer niet té vochtig staat.

Verzorging
Wij raden u aan om, voordat u een Miscanthus gaat planten, goed te bedenken op welke plek u hem gaat zetten. Verplanten is na een paar jaar namelijk een echt karwei. Siergras heeft erg lange diepe en draderige wortels. In maart, vlak voordat de nieuwe sprieten omhoog komen, knipt u de afgestorven stengels terug tot vlak boven de pol. Zo hoeft het nieuwe blad zich geen weg naar boven te worstelen door het oude blad heen. Over het algemeen zijn de Miscanthussoorten goed tegen vrieskou opgewassen. Wel sterft de plant in het najaar bovengronds af. U hoeft het strogele blad en de zilverkleurige witte pluimen echter niet per se af te knippen. Het is een prachtig gezicht in uw najaarstuin.

Prachtriet scheuren
Elke vijf jaar neemt het prachtriet ruwweg zo'n tien centimeter in omvang toe. Vindt u dat de pol te groot wordt, dan kunt u die in het vroege voorjaar ‘scheuren'. Steek met een scherpe spade (zo nodig een scherpe bijl) langs de rand stukken af. Wilt u uw prachtriet stekken? Kies dan voor niet al te kleine stukken. Er moeten zo veel mogelijk wortels onbeschadigd blijven. Zet zo'n kluit direct op de bestemde plek en zorg dat de verplante stukken de eerste weken niet uitdrogen.

Solo op zijn mooist
Prachtriet is alleenstaand op z'n mooist: prachtig aan de vijverrand of langs de rand van terras of gazon. Miscanthus kunt u echter ook mooi combineren met andere siergrassen, zoals bamboes en lampepoetsergras. Modern is de combinatie van deze siergrassen samen met witte kiezels en roestvrijstaal tuinmeubilair.

03-05-2012, 00:00 geschreven door Julien

Klimhortensia of Hydrangea anomala petiolarisxml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />

Klimhortensia is goed winterhard en bladverliezend. Zoals de naam al aangeeft is dit een klimmende Hortensia, al kan hij ook als bodembedekker gebruikt worden. Als bodembedekker zal hij echter wel een meter hoog worden. Een nieuw geplante Klimhortensia heeft in het begin wat steun nodig. Als hij eenmaal aan het groeien is geslagen, kan hij zichzelf met behulp van worteltjes hechten aan een muur. De muur lijdt hier verder overigens niet onder. Klimhortensia hoeft niet gesnoeid te worden, maar kan dan wel erg groot worden, tot 20 m hoog! Klimhortensia is erg gewild bij vogels bij het nestelen, vooral merels zijn er dol op.

Standplaats Klimhortensia

Klimhortensia staat graag in halfschaduw of schaduw, maar kan ook in de zon. Als hij in direct zonlicht staat heeft hij wel veel water nodig. Klimhortensia is een perfecte klimplant om een muur op het noorden of oosten op een mooie manier te laten begroeien. Deze klimplant gedijt goed in iedere grond, zolang die niet te zwaar is. Verder heeft de plant voorkeur voor vochtige, goed doorlatende grond, die voedselrijk en kalkarm is.

Bloei en blad van Klimhortensia

Klimhortensia bloeit met witte bloemen in schermen, in mei en juni. Het blad is eerst lichtgroen en wordt later donkergroen van kleur. Het blad is ovaal van vorm en is getand aan de randen.

Snoei Klimhortensia

In het eerste voorjaar na de aanplant verwijder je zwakke en beschadigde takken. Geef nieuwe takken steun door ze aan een rek of draden langs de muur te binden. Door de klimhortensia bij te houden met snoeien zorg je voor een goede vertakking en een mooie dichte bedekking van de muur. Snoei de plant aan het eind van de zomer, tijdens de bloei. Snoei te lang geworden takken terug tot ongeveer 50 cm binnen de plek waar u de plant wilt hebben. De plant zal zich in dit deel weer mooi vertakken. Na vele jaren kan de klimhortensia aan de onderzijde kaal worden of te zwaar worden. Door flink terug te snoeien kan de plant weer mooi worden. Door in de lente, verspreid over drie jaar, terug te snoeien tot vlak bij de hoofdtakken krijg je na verloop van tijd weer een mooie volle plant.

02-05-2012, 00:00 geschreven door Julien