Ik ben nicole, en gebruik soms ook wel de schuilnaam prulllemieke.
Ik ben een vrouw en woon in bij leuven (belgie) en mijn beroep is mensen blij maken.
Ik ben geboren op 17/02/1952 en ben nu dus 73 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: lachen, kinderen,kleinkinderen,dieren,lezen,tekenen.
in 1996 maakte ik een salto fatale waarbij ik mijn rug brak dank zij de steun van mijn vriend,kinderen, ouderskon ik weer rechtstaan en een paar pasjes zetten met looprek 9 maanden daarna overleed m'n vriend
Vandaag geen vervolg op verhaal ;maar wel dit ... het is oud maar heb het steeds een mooie levensvisie gevonden ,
Ik probeer me nu voor te houden dat ik gewoon nergens spijt over wil hebben. Niet over de dingen die ik deed Niet over de dingen die ik liet. Niet over de dingen die ik wilde doen, maar nooit aan toe gekomen ben.
Ik volg m'n gezond verstand en m'n hart, aangevuld met een dosis moed en wat lef. En voor mij is dat het recept dat de meeste kans geeft op 'geen spijt hebben'
Maandag, het gewone leven hernam zich en het was de eerste keer dat ik echt helemaal alleen was. Het woord "dood" dreunde in mijn hoofd verbonden met zijn naam, als een onafscheidelijk koppel, evenals ,nooit, altijd, voor altijd, nooit meer.Er waren zoveel beelden die zich opdrongen beelden van herinneringen , van een voorbije tijd, van een verleden, er worden nu geen herinneringen meer aangemaakt . Vanaf nu is B. veroordeeld tot mijn geheugen! Nu ik dit goed wist huilde ik en hield daar de komende 12 maanden niet mee op. Mijn binnenste vervult zich met angst, ik weet niet precies waarvoor ik bang ben, ik ben bang voor iedere volgende seconde, voor iedere minuut, ieder uur van de komende dagen van mijn leven zonder hem. Ik zie me de tijd, de toekomst niet doorkomen zonder hem. Ik beef en kan het beven niet stoppen. Vandaag voelt aan als het begin van een leven zonder B. Van iedere komende dag van mijn bestaan weet ik dat het een dag zal zijn zonder hem. Ik weet dat het waanzin is maar ik kan het niet laten mij die laatste uren van zijn leven voor ogen te halen. Ik heb nu anderhalve week niet gegeten en ik kan me niet voorstellen dat ik dit ooit weer ga doen, ik drink (koffie) en ik rook. Mijn verstand doet zijn uiterste best ,het draait op volle toeren, maar er valt niks te bedenken, bijna niks. Het is het lot, het domme onomkeerbare lot dat inbeukt op mijn leven en mij veroordeelt tot reageren, weren, afweren, verdedigen. Het lot van zijn dood is van gisteren, van eergisteren, van een week geleden en er hangt nog geen geschiedenis aan. Zijn dood blijft jong en vindt iedere dag opnieuw plaats en ik ben niet in staat een nieuw verleden aan te maken. "Eerst moeten alle seizoenen erover heen gaan", heeft mama gezegd...Om de angst die de godganse dag door m'n ingewanden jaagt te verdragen denk ik dat ik nooit iets ergers zal meemaken dan dit. Mijn verstand zoekt naar redenen om mij te helpen om mij te sussen maar het faalt, ik vind er geen. Wat ik het liefste wil zal nooit kunnen dat weet ik zeker! Sinds hij van me weggehaald is heb ik zijn leven erbij gekregen, zoveel spullen die zonder hem niks meer waard zijn en hun ziel verloren hebben. De eerste dromen die ik al had, vervloek ik omdat ik eruit moet komen als ik ontwaak, het is de enige manier om hem bij mij te hebben , omdat hij daarin beweegt en praat zoals hij nooit bewoog en sprak. Als ik in bed lig, liggen er links en rechts van mijn hoofd een T-shirt , een trui, een boxershort die hij gedragen heeft. Overdag trek ik zijn truien aan om z'n geur bij mij te hebben die nog in zijn kleren hangt......
Langzaam werd dat heel akelige gevoel zwakker, de permanente schrik die zich zo in mijn ingewanden, in mijn hart en m'n hoofd nestelde begon ook te verdwijnen.
Ik begon me te verzoenen met het idee dat ik een groot verdriet had en dat ik hield van een afwezige en alleen deze moeilijke, steile weg zou moeten verder beklimmen.(wordt vervolgd)
29 januari 1998 werd B. begraven. De details over begrafenis en familie ga ik jullie besparen , het was allesbehalve fraai! Het huis waarin we woonden was onderaan taverne en boven een appartement. Het was een druk bezochte zaak vooral om de 14 dagen als er voetbal was want het stadion van STVV lag tegenover de zaak. Toeval of niet op 30 januari werd er thuis gespeeld en moest de zaak die dag zeker open zijn van de brouwerij...Het enige wat ik wilde was zo vlug mogelijk weg zijn daar B. was overleden en ik kon de zaak niet verder uitbaten. Het was einde maand en ik had nog welgeteld 3 dagen tijd om te verhuizen naar ??? en hoe ???.
Na 3 dagen rust ben ik er weer !!!!! In een of ander krantje dat ik bij het papier wou gooien, viel mijn oog op bovenstaande titel. Ik heb het een beetje samengevat om het u mee te laten lezen.
Het gaat vooral over de “virtuele” wereld en “virtuele” vrienden die je maakt met zelfs “virtuele” cadeautjes. Men vind het internet een “kwebbelplek” en niet langer een “bibliotheek”. Je kwebbelt met mensen van overal, je deelt je foto’s, je muziek, je raapt nieuws op in je omgeving, je maakt bedenkingen over je het leven ziet, je maakt vrienden, je ontdekt soms familieleden waarvan je het bestaan niet eens wist. De fratsen van je kinderen of kleinkinderen laat je aan de wereld zien enz…
Nieuws maken we zelf:
Het internationaal persagentschap Reuters heeft op zijn website plaats gemaakt voor webblogs; dagboeken op het internet naast het gewone nieuws!
Autoconstructeurs organiseren desingwedstrijden via internet voor nieuwe modellen. Nokia liet nieuwe toestellen eerst testen door bloggers dan pas door journalisten.
8 miljoen mensen spelen “world of warcraft” het populairste online rollenspel, al die mensen betalen een abonnement om met zijn allen in de virtuele wereld van Azeroth, uren, dagen en nachten de meest bizarre creaturen te bevechten.
Relaties springen af omdat man, of vrouwlief, liever de virtuele wereld dan het echtelijk bed bewoont.
Ik zag op tv een reclame van Belgacom adsl een vrouw op seniorennet gaan heb vlug adres genoteerd en sÂ’anderdaags was ik al vetrokken , ik had een blog!
2. Een dagboek : ook daar kies je zelf voor wat je er wel en niet opzet, of je het anoniem doet of niet!
Om te eindigen: voor ik een blog had, verveelde ik mij dikwijls steendood als mijn werk erop zat, ik miste sociale contacten, een gewone babbel over dagdagelijkse dingen, ik woon in een klein dorpje , kende hier praktisch niemand. Ik werd er soms depressief van en had ook geen enkel alternatief want hier is gewoon niks voor mindervalide, ook niet voor gewone jonge mensen, zoals bv een cursus ‘t is eender over wat.
Sinds ik mijn blogje heb is er voor mij een grote wereld opengegaan, al is het dan maar een virtuele. Nu kan ik tenminste praten met mensen, ik lees ook veel over anderen, ik voel nu tenminste dat ik leef i.p.v hier opgesloten te zitten tussen 4 muren die soms op me afkwamen, ik ben veel opgewekter en voel me niet meer afgeschreven in de maatschappij, het is mijn gezondheid ook ten goede gekomen, was vroeger meer ziek, had dokter ook al opgemerkt ! Voor mijn part laat ze maar lullen over “kwebbelplek” verslaving enz, . Ik ben heel blij dat ik jullie allemaal ken, niettegenstaande ik nu eens een weekendje iets “anders” gedaan heb, wat ook weer eens leuk was, !!!!
Kalm, manhaftig kampt de grijze zeeman met den storm. Maar splijtend te allen kante
vreeslijk kraken de oude brooze wanden.
Bleek en bevend staart alom de manschap
naar het krakend wantwerk en den zeeman.
"Sloepen af en vrouwen eerst!" gebiedt hij.
Wiegend wagglen sloepen in den storrem,
angstig ijlt de manschap in de sloepen.
Eenzaam staat op 't vaartuig de oude zeeman.
"Vol!" zucht hij, "vaartwel, matrozen, redt u."
Door den storm verdwijnen zijne sloepen.
Buldrend speelt de zee met 't splijtend vaartuig.
Kalm, manhaftig bidt de grijze zeeman
de armen rond een mast. Zoo lange reisden
schip en zeeman samen door de stormen;
grijs is 't hoofd geworden van den zeeman,
krakend en versleten 't machtig vaartuig...
O de wind, de zee, de laatste storrem!
Schuimend, bruischend, stijgen wilde baren
onder zijne voeten. Krakend, berstend,
in de diepe kolken draait het vaartuig...
Samen duiklen schip en man verzwolgen.
Machtig stormt de zeewe, grootsch en eenzaam.
Albrecht Rodenbach
Aan zee heb ik ook eens in een hevige storm een wandeling gemaakt , je kon letterlijk op de wind liggen zonder om te vallen, het was zaaaalig zo uitwaaien!!!!!!Maar als je bovenstaand gedicht las zal het zeker geen pretje geweest zijn om in een vissersbootje een storm mee te maken.
In Amerika is er ook een programma de X factor, dit 12 jarig meisje zet wel de hele jury eventjes voor schut met haar "liedjeskeuze" !!!!!(even op afbeelding klikken)
Als ik niet kan slapen kijk ik soms in bed nog wat tv, naar National Geography, documentaires over dieren in het wild vind ik het leukst, daarom laat ik u meegenieten van een documentaire over wolven van National Geography , veel kijkplezier!!(klik op afbeelding)
'k heb zo weinig tijd vandaag maar laat je daarom genieten van een boswandeling, geluid goed luid zetten en genieten maar en nog een fijne dag verder!!!(KLIK OP AFBEELDING)
Is een MEMORYSPEL MET KAARTEN .Ik weet het het wordt al laat, maar hier kan je even je geheugen testen, want het mijne laat me al eens in de steek, ik "vergeet" waar ik iets gelegd heb , ik"vergeet" soms wat ik zegde , ik kan zo nog lang doorgaan dus proberen maar, mijn score lag redelijk goed maar ik ben al"vergeten" hoeveel het was hahaha!!! (klik op afbeelding)
Mooi weertje vandaag, !! Klik op de afbeeelding en geniet van de zee met al de geluiden die erbij horen, mooi hoor!!! Maar doe uw duikerspak ook maar aan !!!!
A person find me and teach me who and what I am, as well as what I am capable of. One who showed me how to reach for all I can, how to set myself free and be the best I can be.
There is now spirit in my soul and music in my heart all because my awakening has come to life.
iemand vertrouwen is het moeilijks wat er bestaat iemand bij wie je kunt rouwen maar ook iemand met wie je voor lol gaat iemand bij wie je altijd terecht kunt met iets goeds of iets slecht iemand wie je altijd lol gunt die ook echt voor je vecht
waar je voor het eerst tegen durft te zeggen wat je mist waar je bang voor bent wat je voelt en wat je bedoelt..
zo iemand moet je maar net treffen moet je niet tegen houden moet je alles geven want zo iemand bestaat meestal maar even voor je het weet zit je nog met al je problemen zonder het aan iemand te vertellen
zo iemand is iets wat je goed doet die zorgt dat je voort gaat dat je weer een doel ziet en die persoon hoeft dat niet eens te weten zolang die er maar voor je is al is het door kleine woordjes of juist een stilte of alleen het er zijn
als iemand er voor je is is het fijnste wat er is iemand die je kunt vertrouwen op wie je kan bouwen dat is het fijnst wat er bestaat dat is iets waarvoor je verder gaat
In het leven moet je soms keuzes maken, Niet met je gevoel maar met je verstand. Gepaard met pijn en zoveel vragen, Doe ik het goed hou ik het in de hand
Men vraagt hoe het met me gaat, Een twijfeling, een lach en een bevredigend antwoordÂ…. Maar niet voor mij Laat mij mijn ding doen Ik vindt het best
Mensen zijn zeer rare wezens Maar de grootste dat ben ik De wereld is 1 grote gekke massa Ik hoor hier niet in thuisÂ…..ik stik
Ik ben geworden wie ik ben Ik zwijg, luister en knik je toe Ik ben wie ik ben die ik ben
Spread love everywhere you go: first of all in your own house. Give love to your children, to your wife or husband, to a next door neighbor.... Let no one come to you without leaving better or happier. Be the living expression of God's kindness; kindness in your face, kindness in your eyes, kindness in your smile and kindness in your warm greeting. ~ Mother Teresa ~
Ik ben nicole, en gebruik soms ook wel de schuilnaam prulllemieke.
INTERNET WORDT KWEBBELPLEK ?
Voor mij begint het weekend vandaag pas, nu heb ik 3 dagen rust, geen kiné, en...een sabatweekend ook , géén pcke dit weekend, geen berichtjes, gewoon eens iets anders doen. Fijn Weekend en tot maandag, wou ik ook nog zeggen als er niets tusssenkomt begin,,, ik maandag toch aan mijn levensverhaal, je kan toch niet blijven prentjes en gedichtjes plaatsen , ben het zelf ook beu, haha!!!!!
Winter
Als ge iets schrijft, moet ge het toch ook menen nietwaar! Ik schreef deze week dat ik veel nadacht over alles en nog wat, maar er was nog iets waarover ik het nog niet had.
Maak eens een zelfportret in plaats van een ander slecht af te schilderen."
iemand vertrouwen 
als een kaars weggesmolten, weg,
dit liedje heeft betrekking op 2 voorgaande teksten...
