Ik ben Kurt Maetens
Ik ben een man en woon in 1980 Zemst (België) en mijn beroep is Werkloos.
Ik ben geboren op 25/04/1963 en ben nu dus 48 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Wandelen, tuinieren en tv (sportfanaat).
3de Ibis-Winterserietocht te Lippelo op zondag 19 februari 2012
Lippelo is een kleine fusiegemeente van Sint-Amands met iets meer dan 1000 inwoners. Veel bezienswaardigheden zijn er niet te zien buiten de Sint-Stevenskerk, het Gravenkasteel, nu omgebouwd tot een bejaardentehuis en het Lippelo-bos. Dit belette mij niet om toch naar ginder af te zakken en er aan de 3de Ibis-Winterserietocht deel te nemen. Het landelijke karakter was duidelijk aanwezig, zo was er de doortocht door het Lippelobos, een oud bos met mooie dreven. Verder treft men hier meer dan 100 verschillende zwamsoorten aan en grote waterpoelen. Ook het kasteel met park "Hof te Melis" trok mijn aandacht. Dreigende onweerswolken hingen de hele tijd echter boven mijn hoofd. De regen bleef gelukkig achterwege !
Okkerziel in de winter te Nederokkerzeel op donderdag 16 februari 2012
Voor mijn eerste afspraakje bij De Witloofstappers dit jaar begaf ik mij gisteren naar Nederokkerzeel. Café - Feestzaal De Zes Linden was de startplaats van waaruit men de keuze had tussen drie lussen, het weer zat hen ook dit jaar niet echt mee. Later op de dag zou de lichte regenval toch plaats maken voor enkele mooie opklaringen.
Lus A bracht mij door veldweggeltjes in de richting van Ter Bronnen. Langs de rand daarvan ging het verder door naar het natuurgebied " Torfbroek" waar ik een stukje GR volgde. Het Torfbroek is het enige bewaard gebleven kalkmoeras van vlaanderen met verschillende plantensoorten die hier hun laatste overgebleven vindplaats hebben. Op verschillende plaatsen is nog duidelijk de historische ontwateringsstructuur voor het hooiland te zien. Dit gebied is absoluut een bezoek waard, zeker in juni wanneer een zee van orchideeën je begroet Door open velden tussen Kampenhout, Erps, Steenokkerzeel en Nederokkerzeel kwam ik langs een piepklein wijngaardje. Van hieruit ging het terug naar Nederokkerzeel om er in de startzaal te genieten van een heerlijke kom witloofsoep.
Na even de 2 lussen te hebben doorgenomen stond mijn besluit vast, het zou lus B worden. Een prachtig aangelegd fietspad bracht mij naar de oevers van de Wiesbeek. Van hieruit dook ik het Silsombos in. Dit gebied dankt zijn rijke flora vooral aan het kalkrijke grondwater dat er opborrelt. Het is een mozaiëk van natte bossen, akkers , moerassige graslanden, weiden en eikenbossen dat ik aan de lijve kon ondervinden. Het was met momenten soms harken om erdoor te geraken. Niet minder dan 70 vogelsoorten zoals de nachtegaal, blauwborst, houtsnip broeden in het gebied.
Ik sloot deze prachtige wandeldag af met een pannekoek, doorgespoeld met een donkere leffe en kijk nu al uit naar hun volgende organisatie
Hoegaardentocht te hoegaarden op zondag 12 februari 2012
Voor onze tweede gratis wandeling die we aan onze leden aanbieden trok ik gisteren naar Hoegaarden. Ik nam al de tijd van de wereld om tot ginder te geraken daar de wegen er gevaarlijk glad bij lagen. Zo was ik rechtstreeks getuige van een aantal ongevallen, gelukkig met blikschade. Iets na achten bereikte ik Hoegaarden, op de plaats van bestemming komen was wat anders. Ook Hoegaarden deelde in de malaise van de wegwerkzaamheden. Daar ik geen zin had om onnodig naft te verrijden parkeerde ik mijn wagen tot aan de start van de werken en trok van daaruit naar 't Kouterhof waar de start plaats vond. Het 't Kouterhof is ondergebracht in de oude koeienstallen van een oude herenboerderij daterend van 1833 en volledig gerestaureerd in 1986. Ik kon de aanwezige wandelaars op één hand tellen, zouden de omleidingen en gebrekkige aanduiding hier voor iets tussen zitten Na wat publiciteit voor onze Tivolitocht te hebbben opgehangen koos ik ondanks de barre koude voor de langste afstand. Mijn zus haar afgedraagde motovest kwam goed van pas om de koude te trotseren.
Ik verliet het 't Kouterhof langs links en trok langs de voormalige brouwerij 't Wit gebrouw verder. De gouden periode die Hoegaarden kende in 1726 toen er niet minder dan 36 brouwerijen en zo'n 110 mouterijen gevestigd waren behoort helaas tot het verleden.
Langs het klooster ging het verder naar De Grote Gete die van de oorsprong tot in Budingen ongeveer 51 km lang is.
Even verderop trok ik het weidse landschap in waar af en toe een imposante vierkantshoeve in voor kwam. Ook de holle wegen mochten hier niet ontbreken. Twee rustposten later ging het langs de tuin van Heden verder naar de parel van het cultuurhistorisch erfgoed in Hoegaarden. De Sint-Gorgoniuskerk, de grootste rococokerk in België, gebouwd tussen 1754 en 1759.
Aangekomen in 't Kouterhof was er beduidend meer volk aanwezig, ook enkele leden van de club zakten naar Hoegaarden af.
Een half uurtje later trok ik met een pak folders onder de armen die door onze voorzitter werden meegebracht naar mijn wagen die een 2 km verderop geparkeerd stond en keerde voldaan huiswaarts toe
Om het clubfeest wat aantrekkelijker te maken hadden onze feestcommissaris en ondergetekende het idee opgevat om eens wat anders te doen. Het zoeken naar een traiteur was kinderspel daar 2 van onze leden reeds enkele jaren in de branche zitten. Traiteur den Hutsepot biedt een ruime waaier aan gerechten aan waarronder ook themabuffetten. Ons oog viel op het Tirolerbuffet met bijpassend wijntje en de nodige schnapps. Martin, onze feestcommissaris en zijn vrouwtje hadden er enkele dagen Oostenrijk voor over om de schnapps en wijnen van ginder uit mee te brengen. Ook het weissbier mocht niet ontbreken. Is het toeval of niet, wie zal het zeggen, aan wat doet Oostenrijk denken. De wintersport natuurlijk, het land bij uitstek van de langlauf en schansspringen. De sneeuw van de afgelopen dagen maakte het plaatje compleet, ook aan de kledij was gedacht. Enkele leden waren uitgedost met de traditionele klederdracht. Na het verwelkomstwoord van de voorzitter was het tijd om het verdienstelijke lid met de "meeste" wandelingen in de bloemetjes te zetten. Aan Guido en Marie-Jeanne was weeral geen kruid gewassen, zij staken er met hun 102 wandelingen opnieuw met kop en schouder bovenuit. Voor de huldiging kwamen zij echter niet in aanmerking daar ons reglement dit niet toelaat. Als bestuur willen wij de kans geven aan al onze leden om hiervoor in aanmerking te komen. Zo wil het toeval dus dat ik als 5de in de rij met 75 wandelingen door de ondervoorzitter gehuldigd werd. Ook Maria die 10 jaar lid is werd beloond met een passend geschenk. Kelly en Patrick hadden ondertussen het Tirolerbuffet uitgestald met ondermeer Tirolerham met meloen, Goulashsoep, Jägerschnitzel, Spätzle enz... Ook de Kaiserschmarrn en de appelstrudel met vanillesaus of room mocht niet ontbreken. De vele complimentjes die wij na afloop kregen van de aanwezige leden deed deugd. Het was een clubfeest zoals het altijd zou moeten zijn, lekker eten, gezellige sfeer. Bedankt Kelly, Patrick, Martin en Ingrid voor jullie inzet en bijdrage
Wintertocht te Zemst-Laar op zondag 22 januari 2012
De zalmfilets, parelhoenen, gerookte eendeborsten en andere lekkernijen schuif ik even aan de kant voor een deugddoende wandeling te Zemst-Laar. Zemst-Laar is een dorpje in de belgische Provincie Vlaams Brabant, gelegen in het westen van de gemeente Zemst. Laar bestond tot in de 20ste eeuw slechts uit een paar boerderijen, velden en bossen. Vanaf het midden van de jaren '80 van de 20ste eeuw is de bouwwoede die in heel Zemst merkbaar is ook hier toegeslagen. Zo vindt men anno 2012 een parochiekerk, gewijd aan Sint-Engelbertus en Bernardus. Een bakker, beenhouwer, café, een schooltje, voetbalclub SK Laar, een fanfare behoren eveneens tot de dorpskern van Laar. De wandeling zelf liep voornamelijk langs de oude, relatief lange verbindingsweg via de gehuchten Wormelaer, Zemst-Bos en Cleempoel. Ook het wandelnetwerk Rivierenland dat uit maar liefst 310 km wandelwegen bestaat dat Mechelen, Willebroek, Niel, Boom, Rumst en Sint Katelijne Waver met elkaar verbindt vormde een stukje van de tocht. De wind en lichte regenval moest men er bijnemen.
Na een week van stage in Grand café Lamot die tot heden zeer positief verloopt en het bereiden op mijn vrije dag van 80 liter tomatensoep was het tijd voor wat ontspanning. Daarvoor zakte ik rond 12u af naar Hever waar wandelclub Tornado haar Wintertocht organiseerde. Ik koos voor een afstand van 11 km die voor een groot gedeelte door het Bloso domein van Hofstade ging, een absolute must voor elke wandelaar Meer dan 2200 wandelaars zouden de inschrijvingstafel passeren, iets waar de organisatoren duidelijk niet op gerekend hadden. Wie er aanwezig was zal wel begrijpen wat ik bedoel.
Zachte landing tochten te Steenokkerzeel op 8/01/2012
Met een bezoekje aan de Houtheimstappers die in Steenokkerzeel hun "zachte landing tochten" organiseerden zette ik het nieuwe wandeljaar in met een tochtje van 15 km. In wisselvallige omstandigheden legde ik deze tocht af die mij ondermeer door het centrum van Erps Kwerps bracht. Daar was het even schrikken geblazen vermits er op nog geen 100m afstand van mij plots een stuk van een boom naar beneden viel dwars de rijweg op. Samen met een andere wandelaar legde ik deze opzij en zette alsof er niets gebeurd was mijn tocht verder.
Aangekomen in de startzaal waren er de traditionele wensen aan andere wandelaars en Opsinjoren.
Thuisgekomen schrok ik even van het nieuws wat Bart Wellens overkomen was. Zijn toestand zou ondertussen fel verbeterd zijn. Knap staaltje van Sven Nijs die zijn 8ste titel behaalt in het veldrijden met dank aan zijn verzorgers waarvan er sommige gouden handen hebben
Opgetogen was ik dan weer met de prachtprestatie van Bart Swings die op het EK schaatsen een mooie 10de plaats wist te behalen en zich hiermee plaatste voor het WK in Rusland.