Inhoud blog
  • Bezinning bij de derde zondag van de Advent
  • WOENSDAG IN DE TWEEDE WEEK VAN DE ADVENT
  • TWEEDE ZONDAG VAN DE ADVENT
  • EEN GEDACHTE BIJ DE ADVENT
  • BIJ DE EERSTE ZONDAG VAN DE ADVENT
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Doorheen de dagen
    Ervaringen besproken
    24-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.PINKSTERMAANDAG

    ‘Als de Heilige Geest in je leven mag komen!’

    Tijdens het Laatste Avondmaal zei Jezus tot zijn leerlingen:

    ‘Als je mij liefhebt, houd je dan aan mijn geboden.

    Dan zal ik de Vader vragen

    jullie een andere Helper en Trooster te geven,

    die altijd bij je zal zijn:

    de Geest van de waarheid.

    De wereld kan hem niet ontvangen,

    want ze ziet hem niet en kent hem niet.

    Jullie kennen hem wel,

    want hij woont in jullie

    en zal in jullie blijven.’

    (Johannes 14,15-17)


    Veni, Sancte Spiritus

    Nader ons, o Heil’ge Geest,
    kom en zend ons op dit feest
    van uw licht een gouden straal.

    Bij u gaat het niet om geld,
    niet om luxe of geweld,
    maar om innerlijk onthaal.

    Gij draagt troostend onze last,
    zoete innerlijke gast,
    heerlijke verfrissingsbron.

    Rust bij harde werkzaamheid,
    kalmte bij opvliegendheid,
    troost waar diepe rouw begon.

    O licht vol van zielsgeluk,
    ruim het hart, dat lijdt aan druk,
    van wie u zijn toegewijd.

    Zonder uw gezag en gloed
    is er in de mens geen goed,
    niets dat dan geen schade lijdt.

    Reinig wat verwaarloosd is,
    wat verdroogd is, maak dat fris
    en genees wie werd gewond.

    Dat het starre soepel zij,
    maak het kille warm en blij,
    richt wat zelf zijn weg niet vond.

    Geef uw mensen, trouw en vroom,
    de vervulling van hun droom:
    zeven gaven in hun geest.

    Mog’ hun inzet zijn beloond,
    word’ hun uiteinde bekroond
    met het eeuwigdurend feest.

    Amen. Alleluia.


    DE GEEST VERANDERT ALLES

    Als de heilige Geest in Je leven mag binnenkomen,

    wordt het allemaal anders.

    Hij verandert niet de omstandigheden waarin je leeft.

    Hij laat je milieu, je land of je stad zijn wat ze zijn,

    maar Hij verandert je hart.


    Hij is de Geest die leven geeft,

    en als Hij zijn intrede in je doet,

    wordt alles wat dood was levend.

    De geloofswaarheden die je misschien

    al jarenlang van buiten kent

    en die je iedere zondag in de kerk beleden hebt,

    worden vervuld van licht, leven en kracht

    wanneer je je openstelt voor de heilige Geest.

    Wat je bewaarde in je hoofd, daalt nu neer in je hart

    en wordt daar laaiend vuur.


    Een christen die vervuld is van de heilige Geest,

    weet dat God nooit ver weg is.

    Zolang je de heilige Geest niet ontvangen hebt,

    kunnen de woorden van Jezus niet levend worden voor jou.

    Maar als de Geest je even nabij mag komen

    als de lucht die Je inademt,

    wordt ieder woord van Jezus een frisse bron

    waarvan je met altijd nieuwe vreugde kunt drinken,

    zonder er ooit genoeg van te krijgen.


    P. Wilfried Stinissen

    Elke dag is de dag van God





    24-05-2010 om 07:44 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    23-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.PINKSTEREN

    ‘Kom, Schepper, Geest, daal tot ons neer!’

    Bij het Laatste Avondmaal zei Jezus tot zijn leerlingen:

    Als jullie Mij liefhebben,

    zul je ter harte nemen wat Ik jullie opdraag.

    En Ik zal de Vader vragen

    jullie een andere Helper te geven,

    die voor altijd bij jullie zal zijn.

    Als iemand Mij liefheeft,

    zal Hij mijn woord ter harte nemen;

    dan zal mijn Vader hem liefhebben

    en zullen We bij hem ons verblijf gaan houden.

    Wie Mij niet liefheeft,

    neemt mijn woorden niet ter harte.

    Het woord dat jullie horen,

    is echter niet mijn woord,

    maar dat van de vader die Mij gezonden heeft.


    Dat is het wat Ik jullie te zeggen had,

    nu Ik nog bij jullie ben.

    De Helper

    die de Vader jullie in mijn naam zal zenden,

    zijn heilige Geest,

    zal jullie verder in alles onderrichten:

    Hij zal jullie alles laten begrijpen wat Ik jullie gezegd heb.

    (Johannes 14,15-16 en 23-26)


    De heilige Geest laat zich moeilijk vatten in woorden. Maar Hij is aan het werk in mensen, waar iets bijzonders van uitgaat: hun woorden, hun daden komen diep uit hun hart, en wijzen ons de goede weg. Laten wij bidden om zulke mensen te worden, mensen bezield door de Heilige Geest, in wie Jezus zelf woont en ook vandaag nog zichtbaar wordt.


    Heer God, geef ons die diepe genegenheid,

    die onze blik op Jezus richt,

    en die zijn hart wil zijn in deze harde wereld.


    Geef ons de vreugde om dankbaar te leven

    dankbaar voor alles wat we gekregen hebben

    dankbaar voor alles wat wij mogen zijn.


    Geef ons geduld:

    geduld met anderen die anders zijn,

    geduld met onszelf, omdat wij zwak zijn,

    en soms veel tijd nodig hebben

    om die mens te worden, die we willen zijn.


    Geef ons warmte in de omgang met elkaar

    en laat ons gevoelig worden voor elkaars leed:

    het groot verdriet misschien

    maar ook die kleine pijnen,

    waaraan een mens traag doodgaat.


    Geef ons die goedheid, die iedereen het beste gunt.

    Die ons open en onbevangen naar mensen toekeert,

    zonder argwaan of bijbedoelingen, 

    maar vol vertrouwen op hun goede wil.


    Geef ons trouw om het gegeven woord nooit te breken,

    en om onze roeping niet te vluchten.

    Geef ons zachtheid om te beseffen

    hoe kleine wonden pijn kunnen doen

    en zachtheid om nooit één mens te kwetsen.

    (vrij naar Carlos Desoete en Valeer Deschacht)


    Die mooie gaven van de Geest wil ik u van harte toewensen op dit feest van Pinksteren, deze zalige hoogdag van Gods Goede Heilige Geest.


    Pinksteren

    De Geest waait waar hij wil

    en staat nooit stil.

    Nu eens bij u, dan bij een ander.

    Waarom bezien wij zo elkander?

    Zie, wat bij u is, is bij mij.

    ’t Komt uit hetzelfde klaar getij,

    gelijk de waatren van de beken

    zich voeden aan dezelfde stroom

    of uit dezelfde bronne breken.

    Wij zijn de takken van één boom,

    van ’t zelfde huis de gangen,

    de aders van het eendre bloed.

    En of de Geest met vlam en zangen

    bij u nu, dan bij mij verwijlt,

    of weer verterend naar een ander ijlt.

    Hij is in ons! In ons! Zo is het goed.

    En laat ons zwijgen en verlangen.


    Felix Timmermans





    23-05-2010 om 08:13 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    22-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MAAR JIJ MOET MIJ VOLGEN

    MAAR JIJ MOET MIJ VOLGEN

    Toen Petrus zich omdraaide zag hij dat de leerling van wie Jezus hield hen volgde

    – de leerling die zich tijdens de maaltijd naar Jezus toegebogen had

    om te vragen wie het was die Hem zou verraden.

    Toen Petrus hem zag vroeg hij Jezus:

    ‘En wat gebeurt er met hem, Heer?’

    Maar Jezus antwoordde:

    ‘Het is niet jouw zaak of hij in leven blijft totdat ik kom.

    MAAR JIJ MOET MIJ VOLGEN.’


    Op grond van deze uitspraak hebben sommige broeders en zusters gedacht

    dat deze leerling niet zou sterven,

    maar Jezus had niet gezegd: ‘Hij zal niet sterven,’

    maar: ‘Het is niet jouw zaak of hij in leven blijft totdat Ik kom.’

    Het is deze leerling die over dit alles getuigenis aflegt,

    en het ook heeft opgeschreven.

    Wij weten dat zijn getuigenis betrouwbaar is.


    Jezus heeft nog veel meer gedaan:

    als al zijn daden, een voor een, opgeschreven zouden worden,

    zou de wereld, denk ik, te klein zijn voor de boeken

    die dan geschreven moesten worden.

    (Johannes 21,20-25)

    Daags voor Pinksteren lezen we de laatste verzen uit het Johannesevangelie. De voorbije weken, sinds Pasen, kregen we vele mooie Bijbelteksten. De eerste lezing werd steevast genomen uit de Handelingen van de Apostelen, en zo hoorden we het wel en wee, de vreugde en het leed van de eerste christenen.

    In het evangelie lazen we eerst de verschijningsverhalen, en daarna, mooie maar vaak moeilijke teksten over het Laatste Avondmaal. In deze weken na Pasen werd dag na dag op een of andere wijze de kern van ons geloof belicht: lijden, dood en verrijzenis van Jezus. Dikwijls was er sprake van moeilijkheden, die Jezus’ volgelingen zullen wachten ALS ZIJ HEM VOLGEN.

    De kern van ons geloof: daarbij gaat het, leerden we en weten we, over lijden, dood en opstanding van Jezus. Bovendien werd ons gezegd dat Hij daartoe door de Vader was gezonden, en dat Hij ons zijn Geest, de Helper en Trooster zal zenden, die ons inzicht zal bijbrengen en sterken.

    Al bij al is het vreemd dat deze boodschap op verzet botst. Minder nobele gedachten worden door boodschappers allerhande langs zoveel kanalen naar ons toegestuurd, en oogsten geen vervolging, hoogstens een meewarig spotlachje en soms wordt dwaze nonsens zelfs op gejuich onthaald.

    Waarom voorspelt Jezus dan zo nadrukkelijk vervolging aan hen, die Hem trouw blijven. Eigenlijk is de verklaring eenvoudig: HEM VOLGEN heeft weinig van doen met een wekelijks geprevelde geloofsbelijdenis in de mis. Zolang ons geloof niet verder gaat, vallen wij evenzeer als zoveel Joden uit de tijd van Jezus onder zijn kritiek: ‘Dit volk eert mij met de lippen, maar hun hart is ver van Mij.’

    HEM VOLGEN leidt echter wel tot tegenkanting als wij niet alleen met de mond wat mooie woorden mompelen, maar ook metterdaad onze stem durven verheffen en de handen uit de mouwen durven steken, wanneer in onze wereld, in onze omgeving, in onze kerk de machten van dood en kwaad het halen en de vorst van deze wereld triomfeert.

    Dan vraagt Hij ons om HEM TE VOLGEN en niet de gemakkelijke weg van vlug en vluchtig succes te kiezen, maar net als Hij ons leven af te stemmen op alles wat deugd heet en lof verdient. Want alleen zo kunnen mensen leven, vreugde en vrede vinden.

    En daartoe is Hij toch in de wereld gekomen:

    OPDAT ZIJ LEVEN ZOUDEN HEBBEN

    EN WEL LEVEN IN OVERVLOED

    ---

    Vader,
    ik verlaat mij op U,
    doe met mij wat Gij goedvindt.
    Wat Gij ook met mij doen wilt,
    ik dank U.

    Tot alles ben ik bereid,
    alles aanvaard ik,
    als uw wil maar geschiedt in mij
    en in al uw schepselen;
    niets anders verlang ik, mijn God.

    Ik leg mijn leven in uw handen,
    ik geef mij aan U, mijn God,
    met heel de liefde van mijn hart,
    omdat ik U bemin,
    omdat het voor mij
    een noodzaak van liefde is mij te geven,
    mij zonder voorbehoud op U te verlaten,
    met een oneindig vertrouwen;
    want Gij zijt mijn Vader.
    Amen.

    (Charles de Foucauld)





    22-05-2010 om 07:36 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    21-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WEID MIJN LAMMEREN

    'PETRUS, HOU JE VAN ME?...

    WEID DAN, HOED DAN, DRAAG ZORG ...

    Nogmaals was Jezus verschenen aan zijn leerlingen.


    Toen ze gegeten hadden,sprak Hij Simon Petrus aan:

    ‘Simon, zoon van Johannes,

    heb je Mij lief, meer dan de anderen hier?’

    Petrus antwoordde: ‘Ja, Heer, U weet dat ik van U houd.’

    Hij zei: ‘Weid mijn lammeren.’


    NOG EENS vroeg Hij:

    ‘Simon, zoon van Johannes, heb je Me lief?’

    Hij antwoordde: ‘Ja, Heer, U weet dat ik van U houd.’

    Jezus zei: ‘Hoed mijn schapen,’


    en VOOR DE DERDE MAAL vroeg Hij hem:

    ‘Simon, zoon van Johannes, hou je van Me?’

    Petrus werd verdrietig

    omdat Hij voor de derde keer vroeg of hij van Hem hield.

    Hij zei: ‘Heer, U weet alles, U weet toch dat ik van U houd.’

    Jezus zei: ‘Weid mijn schapen.


    Waarachtig, ik verzeker je:

    toen je jong was deed je zelf je gordel om en ging je waarheen je wilde,

    maar wanneer je oud wordt zal een ander je handen grijpen,

    je je gordel omdoen en je brengen waar je niet naartoe wilt.’

    Met deze woorden duidde hij aan hoe Petrus zou sterven tot eer van God.


    Daarna zei Hij:

    ‘VOLG MIJ’

    (Johannes 21,15-19)

    In de dagen na Pasen kregen we reeds een tweetal keren het evangelie van vandaag, onder meer op 18 april van dit jaar, de derde zondag van Pasen. Daarom volgt hier in grote trekken de homilie van deze zondag.

    Toewijding en ontmoediging. We zien het hier bij Petrus en zijn vrienden. We zien het ook bij vele mensen, die hun beste krachten wijden aan wat goed en waar en schoon is. We kunnen soms denken dat alles verkeerd loopt, ondanks zoveel goede wil. Er is zoveel krampachtigheid, zoveel vermoeidheid, zoveel gebrek aan vreugde.

    Na de kruisdood waren de leerlingen moe en ontmoedigd. Hun droom was aan diggelen geslagen. Ze hadden hun werk van vroeger weer opgenomen. En nu hadden ze niets gevangen. De moed zinkt hun in de schoenen. Plots zegt een vreemde: 'Werp het net weer uit !' De vangst is buiten alle verwachting. Het was de verrezen Heer zelf, die hun had toegesproken. Hun werk wordt gezegend, zijzelf worden gezegend en de vermoeidheid is weg als zij openstaan voor de Heer.

    Sommige jaren kunnen een donkere nacht lijken. We kunnen moe zijn en ontgoocheld. Laten we dan ons hart openen, naar de Heer zelf luisteren, en zo gaan inzien: toch is de Heer aan het werk, ook al begrijpen wij dat een tijdlang of een lange tijd helemaal niet! Het kan onze ontmoediging wegnemen, het kan ons genezen.

    'BEMIN JE MIJ?’ vraagt Jezus. Met Petrus stamelen wij: 'Heer, Gij weet alles, Gij weet dat ik U bemin!' En dan vertrouwt Jezus ons mensen toe, op de weg die we gaan. Ons wordt gevraagd om zorg te dragen voor de mensen, die ons zijn toevertrouwd.

    ‘BEMIN JE MIJ?’ Misschien hebben wij zoals Petrus te snel geantwoord, en de vraag niet echt begrepen. Daarom gaat Jezus verder. Eerst denk je dat je zelf de weg van de liefde kan bepalen. Maar later zie je dat je in die liefde mensen moet volgen op HUN wegen, op de wegen die zij gaan. Je omgordt jezelf niet meer maar je wordt door hen omgord. Ouders kunnen hun eigen dromen hebben over hun kinderen. Zij hebben er alles voor over om voor hen te zorgen. Ze geven het beste van zichzelf en ze hebben ook het beste voor met hun kinderen. Maar naarmate zij het zwaartepunt van hun liefde bij hun kinderen leggen, vullen die kinderen zelf deze liefde in met de zorgen en de noden, die zij aanbrengen.

    Zien wij in ons leven die BEKERING VAN DE LIEFDE, die overgang van de liefde, zoals ik zou willen liefhebben, naar de liefde die anderen mij vragen? De bekering van de weg, die ik graag zou gaan, naar de weg die mij door het leven wordt aangebracht?

    Twee dingen zijn merkwaardig in dit zo mooie stukje evangelie. Tot driemaal toe vraagt Jezus aan Petrus: ‘Heb je Mij lief?’. Petrus is zelfs bedroefd dat de Heer hem bij herhaling dezelfde vraag stelt. De betekenis is overduidelijk: de onvoorwaardelijke, grenzeloze liefde voor de mensen is DE allerbelangrijkste voorwaarde om aan Petrus de leiding en het gezag over Jezus’ volgelingen toe te vertrouwen. Tot op vandaag kan hierin geen verandering bestaan: als die zelfvergeten liefde ontbreekt, vervalt elke grond om mensen aan iemand toe te vertrouwen binnen een gemeenschap van gelovigen. Het is een dwingende oproep tot een permanent gewetensonderzoek bij elkeen, die – hoe bescheiden ook – enige verantwoordelijkheid draagt in de Kerk: ‘Hoe zie ik mijn taak? Gaat het mij vooral om mijn eigen eer en glorie, of word ik door en door gedreven en bewogen door de liefde tot Jezus en diegenen, die zijn weg willen gaan?’

    Daarnaast is er dat raadselachtige zinnetje: ‘toen je jong was deed je zelf je gordel om en ging je waarheen je wilde, maar wanneer je oud wordt zal een ander je handen grijpen, je je gordel omdoen en je brengen waar je niet naartoe wilt.’ Wie zijn leven tracht uit te bouwen in liefde, zorg en dienstbaarheid voor die mensen, die hem zijn toevertrouwd, zal tijdens zijn leven wel eens meer vaststellen dat die weg van overgave en liefde anders verloopt dan men tevoren gedacht, gehoopt, gedroomd had.


    LIEVE HEER JEZUS


    Laat de liefde van uw hart mijn leven vervullen.

    Laat me niet vergeten dat ik besta,

    omdat U me gewenst hebt

    en omdat U van me houdt.


    Kom in mijn leven,

    vanaf de eerste dag van mijn bestaan

    tot aan vandaag.

    Genees mij van elke wond

    in mijn hart en mijn gevoel,

    in mijn geheugen en mijn fantasie,

    in mijn verstand en in mijn wil.


    Bevrijd mij van elke band

    die mij nog als een soort slaaf

    gevangen houdt.

    Want door de Heilige Geest

    wil ik vrij en blij leven

    in dienst van U

    en in dienst van mijn broers en zussen.


    Jezus,

    ik geef me helemaal aan U,

    met mijn lichaam, ziel en geest.

    Dat doe ik ter ere van de Vader

    en door de handen van Maria, uw moeder.

    Dank U, dat U mij geschapen hebt. Amen.

    Gebed uit Afrika





    21-05-2010 om 08:42 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    20-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DAT MIJN LIEFDE IN HEN MOGE ZIJN

    ‘DAT MIJN LIEFDE IN HEN MOGE ZIJN’

    In die tijd sloeg Jezus zijn ogen ten hemel en bad:
    ‘Heilige Vader,
    niet voor hen alleen bid Ik
    maar ook voor hen die door hun woord in Mij geloven,
    opdat zij allen één mogen zijn
    zoals Gij, Vader, in Mij en Ik in U:
    dat zij ook in Ons mogen zijn opdat de wereld gelove
    dat Gij Mij gezonden hebt.

    ‘Ik heb hun de heerlijkheid gegeven die Gij Mij geschonken hebt,
    opdat zij één zijn zoals Wij één zijn:
    Ik in hen en Gij in Mij, opdat zij volmaakt één zijn
    en opdat de wereld zal erkennen, dat Gij Mij hebt gezonden
    en hen hebt liefgehad zoals Gij Mij hebt liefgehad.

    ‘Vader, Ik wil dat zij die Gij Mij gegeven hebt
    met Mij mogen zijn waar Ik ben,
    opdat zij mijn heerlijkheid mogen aanschouwen,
    die Gij Mij gegeven hebt
    daar Gij Mij lief hebt gehad
    vóór de grondvesting van de wereld.

    ‘Rechtvaardige Vader, al heeft de wereld U niet erkend,
    Ik heb U erkend,
    en deze hier hebben erkend dat Gij Mij gezonden hebt.
    ‘Uw Naam heb Ik hun geopenbaard
    en Ik zal dit blijven doen,
    opdat de liefde waarmee Gij Mij hebt liefgehad
    in hen moge zijn en Ik in hen.’

    (Johannes 17,20-26)

    Het is opvallend hoe dikwijls Jezus dezer dagen voor zijn leerlingen bidt, net voor Hij zal lijden en sterven, net voor zij Hem niet meer lichamelijk aanwezig zullen zien.

    Laten wij ons aansluiten bij dit gebed met woorden van Manu Verhulst


    DIENSTKNECHT VAN GOD


    Die het geknakte riet niet breekt

    maar weer optilt naar het licht

    en de kwijnende vlaspit aanblaast met veel geduld.


    Die in een geslagen mens

    de laatste veerkracht aanport,

    het leed geneest en de tranen droogt.


    Die recht laat geschieden

    zoals een geneesheer een zieke geneest,

    zonder geweld en zonder lawaai …


    Zo heeft God zich zijn dienstknecht gedroomd.

    Zijn vreugde vloog naar Hem uit als een duif:

    verrassend, stil.


    Zo wees Hij Hem de weg

    om helemaal de dienstknecht naar zijn hart te zijn.

    (naar Jesaja 42,1-4 en Marcus. 1,9-11)





    20-05-2010 om 12:04 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (1)
    19-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BEHOED HEN VOOR DE MACHT VAN HET KWAAD

    BEHOED HEN VOOR DE MACHT VAN HET KWAAD

    Bij het Laatste Avondmaal sloeg Jezus zijn ogen ten hemel en bad:
    ‘Heilige Vader,
    bewaar in uw Naam hen die Gij Mij gegeven hebt,
    opdat zij één mogen zijn zoals Wij.
    ‘Toen Ik bij hen was
    bewaarde Ik in uw Naam hen die Gij Mij hebt gegeven.

    ‘Ik heb over hen gewaakt
    en niemand van hen is verloren gegaan
    behalve de man des verderfs,
    want de Schrift moest vervuld worden.

    ‘Maar nu kom Ik naar U toe
    en nog in de wereld zeg Ik dit,
    opdat zij mijn vreugde ten volle in zich zouden bezitten.
    ‘Ik heb hun uw woord meegedeeld,
    maar de wereld heeft hen gehaat
    omdat zij niet van de wereld zijn
    zoals Ik niet van de wereld ben.

    ‘Ik bid niet dat Gij hen uit de wereld wegneemt,
    maar dat Gij hen bewaart voor het kwaad.

    ‘Zij zijn niet van de wereld
    zoals Ik niet van de wereld ben.
    ‘Wijd hen U toe in de waarheid.
    ‘Uw woord is waarheid.
    ‘Zoals Gij Mij in de wereld gezonden hebt
    zo zend Ik hen in de wereld,
    en omwille van hen wijd Ik Mij aan U,
    opdat ook zij in de waarheid aan U toegewijd mogen zijn.’

    (Johannes 17,11b-19)

    In het evangelie van vandaag horen we Jezus bidden voor zijn leerlingen. ‘Vader, behoed hen voor de macht van het kwaad. Zij zijn in de wereld, maar niet van de wereld, zoals ook Ik niet van de wereld ben.’

    Van de wereld: we hoeven het nieuws maar te beluisteren en dan horen we het wel: strijd om macht, prestige, bezit. En vaak worden mensen gebruikt en misbruikt voor die doeleinden. En even vaak worden mensen op die manier gekraakt en kapot gemaakt. Niet zelden deinst ‘de wereld’ er zelfs niet voor terug om hiervoor op schijnheilige, leugenachtige wijze ‘verheven idealen’ in te roepen.

    Jezus weet wel dat we vatbaar zijn voor wat er in de wereld te koop is, maar Hij hoopt dat we aan die wereld niet het laatste woord geven. Hopelijk geven we, naar Jezus’ voorbeeld, voorrang aan andere zaken zoals: mensen tot hun recht laten komen, macht en economie gebruiken voor het welzijn van elke mens, en voor de zwaksten het eerst, en trouw en liefde beleven, zodat mensen kunnen gelukkig zijn.

    Dit ideaal van Jezus is soms nog ver te zoeken en daarom bidden we met aandrang:

    Goede God, die Liefde zijt,

    de levensweg van Jezus wordt beschouwd

    als één mogelijke weg op een ruime markt

    van vele levenswijzen en opinies.

    Ook grote levenswaarden dreigen verloren te gaan.

    Sterk ons geloof in Jezus en zijn Geest,

    die ons kunnen brengen

    tot liefde, vreugde, vrede.

    Amen.





    19-05-2010 om 08:34 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    18-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BEWAAR HEN IN DE WERELD

    BEWAAR HEN IN DE WERELD

    Tijdens het Laatste Avondmaal sloeg Jezus zijn ogen ten hemel en bad:

    ‘Vader, nu is de tijd gekomen,

    toon nu de grootheid van uw Zoon,

    dan zal de Zoon uw grootheid tonen.

    Hij heeft van u macht over alle mensen ontvangen,

    de macht om iedereen die u hem gegeven hebt

    het eeuwige leven te schenken.

    Het eeuwige leven,

    dat is dat zij u kennen, de enige ware God,

    en hem die u gezonden hebt, Jezus Christus.

    Ik heb op aarde uw grootheid getoond

    door het werk te volbrengen dat u mij opgedragen hebt.

    Vader, verhef mij nu tot uw majesteit,

    tot de grootheid die ik bij u had voordat de wereld bestond.

    Ik heb aan de mensen

    die u mij uit de wereld gegeven hebt

    uw naam bekendgemaakt.

    Zij waren van u, maar u hebt hen aan mij gegeven.

    Ze hebben uw woord bewaard,

    en nu begrijpen ze dat alles wat u mij hebt gegeven, van u komt.

    Ik heb de woorden die ik van u ontvangen heb aan hen doorgegeven,

    zij hebben ze aanvaard en nu weten ze echt

    dat ik van u gekomen ben, en ze geloven dat u mij hebt gezonden.


    Ik bid voor hen.

    Ik bid niet voor de wereld,

    maar voor de mensen die u mij hebt gegeven,

    omdat zij van u zijn

    – alles wat van mij is, is van u, en alles wat van u is, is van mij –

    en omdat in hen mijn grootheid zichtbaar geworden is.

    Ik ben al niet meer in de wereld, ik ga naar u toe,

    maar zij blijven wel in de wereld.

    Heilige Vader, bewaar hen door uw naam,

    de naam die u ook aan mij gegeven hebt,

    zodat zij één zijn zoals wij één zijn.

    (Johannes 17,1-11a)

    ‘maar zij blijven wel in de wereld’

    Dikwijls kijken wij met heimwee naar de tijd van de eerste christenen. Dikwijls bidden wij dat de geestdrift van de vroege Kerk ook onder ons zou leven.

    Vandaag horen we de keerzijde van deze vroegste tijd. Jezus gaat weg uit deze wereld en bidt voor zijn leerlingen. Hij ziet reeds de moeilijkheden, die hun deel zullen worden. Hij weet dat hun leven niet zorgeloos zal verlopen, als Hij niet meer zichtbaar bij hen is. Hij kent hun vertwijfeling en Hij weet dat hun leven soms zwaar zal zijn. Daarom dat kleine zinnetje bij het Laatste Avondmaal: ‘Ik bid u voor hen’.

    Jaren later zijn de moeilijkheden van de leerlingen geen toekomstmuziek meer. Het leven was verder gegaan, en de leerlingen waren al die jaren trouw gebleven aan het woord van Jezus. Maar, hoe aantrekkelijk de boodschap van Jezus ook was, zij werden niet begrepen door de wereld. Integendeel: zij werden verstoten en uitgesloten, ze werden vervolgd, omwille van zijn Naam. Petrus schrijft daarover.

    ‘Zusters en broeders, wees niet verbaasd over de vuurproef die u ondergaat; er overkomt u niets uitzonderlijks. Hoe meer u deel hebt aan Christus’ lijden, des te meer moet u zich verheugen.’

    Ook dat was het leven van de eerste christenen en het blijft nog altijd het leven van velen die Jezus willen volgen. Het kan hard vallen in het dagelijkse leven, maar de werkelijkheid kan niet anders zijn. Even voordien had Jezus nog gebeden: ‘Vader, de wereld kent U niet en ziet U niet.’ En daarom bid ik U voor hen: ‘dat Gij hen in deze wereld zou bewaren.’

    Ik heb onder de zon iets gezien

    dat voor wijsheid doorging.

    Het was verbijsterend.


    Er was een kleine stad met weinig inwoners.

    Een machtig koning trok tegen het stadje op,

    omsingelde het en bouwde grote belegeringswerken.


    Er woonde daar een man van lage afkomst,

    die wijs was en met zijn wijsheid de stad had kunnen redden.

    Maar niemand schonk aandacht aan die onbeduidende persoon.


    Ik zei daarom tegen mezelf:

    Wijsheid is beter dan macht,

    maar de wijsheid van een mens van lage afkomst wordt geminacht

    en zijn woorden vinden geen gehoor.


    Het is beter dat je luistert naar de kalme woorden van de wijzen

    dan naar het geschreeuw van een heerser onder dwazen.


    Wijsheid is beter dan het wapengekletter van zo’n dwaas;

    hij alleen richt al veel goeds te gronde.

    Prediker 9,12-18





    18-05-2010 om 06:48 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    17-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HEB GOEDE MOED

    HEB GOEDE MOED

    Na Jezus’ woorden bij het Laatste Avondmaal

    zeiden de leerlingen Hem:

    ‘Ja, nu spreekt U rechtstreeks en niet in beelden.

    Nu begrijpen we dat U alles weet

    en dat niemand U iets hoeft te vragen,

    nu geloven we dat U van God bent gekomen.’


    Jezus vroeg: ‘Nu geloven jullie?

    Er komt een tijd, en die tijd is er al,

    dat jullie uiteengedreven worden,

    dat ieder zijn eigen weg gaat

    en Mij alleen achterlaat.

    Maar Ik ben niet alleen,

    want de Vader is bij Mij.


    Ik heb dit gezegd opdat jullie vrede vinden bij Mij.

    Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld,

    maar houd moed:

    Ik heb de wereld overwonnen.’

    (Johannes 16,29-33)

    Ontroerend is het om telkens weer vast te stellen hoe teder en menselijk Jezus tot zijn vrienden spreekt in dit uur van afscheid. Hij begrijpt ten volle hun droefenis. In de voorbije drie jaar hadden zij, in zijn gezelschap en als zijn vrienden, ervaringen meegemaakt, die tevoren ongezien en ongehoord waren.

    Nu is het ogenblik van afscheid daar: Hij zal uit deze wereld weggaan, en wat er daarna gaat komen kunnen zij niet vermoeden. Hij, Gods eigen Woord, Gods eigen Zoon, begrijpt dat ten volle. Hij begrijpt dat dit moment weegt, omdat Hij door en door mens is zoals wij.

    De situatie van het Laatste Avondmaal kan nog het best vergeleken worden met het afsterven van een geliefde. Zo voelen de leerlingen zich: Hij, die zoveel voor hen betekende, Hij die zoveel troost en zoveel hoop bracht in de dagelijkse dagen, Hij zegt nu openlijk: ‘Ik zal weggaan’.

    We hebben het ook al meegemaakt. Een geliefde die afscheid neemt. Ook als wij geloven kan zo’n afscheid wegen. We klampen ons vast aan zoveel herinneringen, we worden getroost door ons geloof, door zijn woord: ‘In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen.’

    Maar we blijven mensen, arm en klein. En het vooruitzicht weegt: ‘Hij of zij, mijn man of vrouw, mijn kind, mijn meest geliefde , Hij of zij, die gaat nu weg en zal er voortaan niet meer zijn, lijfelijk, zichtbaar, tastbaar.

    Zo voelden de leerlingen zich. En daarom zegt Jezus telkens weer in telkens andere woorden: ‘Laat uw hart niet verontrust worden.’ Geloof Mij toch, Ik blijf bij jullie, ook al zal mijn aanwezigheid vanaf nu anders zijn.

    Aangrijpend is dit getuigenis. Zelfs in dit ultieme ogenblik, nu de vorst van deze wereld lijkt te triomferen, blijft Hij herhalen: ‘Heb goede moed! Ik heb de wereld overwonnen. Ook nu nog kunnen jullie vrede vinden in mijn Woord’.


    Blijf bij ons, Heer,

    neem deel aan ons leven

    en leer ons lief en leed

    te delen met elkaar.


    Blijf bij ons, Heer,

    spreek ons aan

    en leer ons van harte

    te luisteren naar elkaar.


    Blijf bij ons, Heer,

    trek met ons mee

    en leer ons elkaar te vergezellen

    op de weg door het leven.


    Blijf bij ons, Heer,

    en geef dat wij goed voor ogen hebben

    waar het U allemaal om begonnen is:

    dat wij elkaar zouden liefhebben,

    dat wij één zouden zijn.


    Kees Harte





    17-05-2010 om 08:08 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    16-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KOM, HEER JEZUS! KOM!

    Kom, Heer Jezus! Kom!

    Tijdens het Laatste Avondmaal sloeg Jezus zijn ogen ten hemel:

    ‘Heilige Vader,

    Ik bid niet alleen voor hen,

    maar voor allen die door hun verkondiging in Mij geloven.

    Laat hen allen één zijn, Vader.

    Zoals U in Mij bent en Ik in U, laat hen zo ook in Ons zijn,

    opdat de wereld gelooft dat U Mij hebt gezonden.

    Ik heb hen laten delen

    in de grootheid die U Mij gegeven hebt,

    opdat zij één zijn zoals Wij:Ik in hen en U in Mij.

    Dan zullen zij volkomen één zijn

    en zal de wereld begrijpen dat U Mij hebt gezonden,

    en dat U hen liefhad zoals U Mij liefhad.


    Vader, U hebt hen aan Mij geschonken,

    laat hen dan zijn waar Ik ben.

    Dan zullen zij de grootheid zien die U mij gegeven hebt

    omdat U Mij al liefhad voordat de wereld gegrondvest werd.

    Rechtvaardige Vader,

    de wereld kent U niet, maar Ik ken U,

    en zij weten dat U Mij hebt gezonden.

    Ik heb hun uw naam bekendgemaakt

    en dat zal Ik blijven doen,

    zodat de liefde waarmee U mij liefhad in hen zal zijn

    en Ik in hen.’

    (Johannes 17,20-26)


    Halfweg tussen Hemelvaart en Pinksteren, de tussentijd van de afwezigheid van Jezus, de tijd van groot gemis en intens verlangen. Elk jaar beleven wij die tijd opnieuw: dezelfde stemming wordt in ons wakker gemaakt. ‘Kom, Heer Jezus, kom!’, de laatste woorden uit het boek van de Openbaring, zelf het laatste boek van de Schrift. In deze tussentijd leven wij ons leven.

    ‘Kom, Heer Jezus, kom!’, het was – toen al – een onnoemelijk verlangen, dat nooit tot rust kan komen, zonder het weerzien van de meest Geliefde. Zo raak hadden de leerlingen het al gezegd, op de weg naar Emmaüs, toen zij aan hun vreemde reisgezel vertelden wat er tevoren in Jeruzalem gebeurd was: ‘En wij die gehoopt hadden …’

    ‘En wij die gehoopt hadden …’ Voor hoeveel mensen in hoeveel eeuwen was het de uitdrukking van de diepste hunkering, die hier niet te vervullen is? Voor hoeveel mensen in hoeveel eeuwen was het al het heimwee dat ons altijd voortdrijft, rusteloze zoekers als wij zijn?

    Wij, mensen, zijn onaf. We zullen hier ook altijd onaf zijn, nooit geheel tot rust gekomen. Altijd jaagt die onvolkomenheid ons voort. De honger in ons hart blijft altijd honger, de dorst naar leven blijft onlesbaar. Altijd lokt er een einder, die verder ligt. Altijd wenkt er een verwachting, die méér inhoudt. De hemel, zeggen wij, omdat we geen beter woord hebben. Maar die hemel is geen land of zee, het is die haven, waar we eindelijk thuiskomen. Waar elke hunkering, heel diep in ons, gestild wordt in Gods liefdevolle tederheid.

    ‘Kom, Heer Jezus, kom’. Laat ons iets proeven van die volkomen rust, waar wij zo naar uitzien en waar wij voorgoed geborgen zullen zijn bij onze God, de Eeuwige, de Algoede naar wie wij altijd op zoek en op weg zijn: de Heer van tijd en eeuwigheid, die ook onze meest Geliefde wilde zijn.

    Om eenheid


    Erbarmen, Heer,

    die in uw doodsangst hebt gebeden

    om eenheid onder ons, om vrede:

    duld onze oorlogen niet meer.


    Laat niet meer toe,

    O Heer, dat wij elkaar bevechten

    met het gelijk van onze rechten;

    ach, wij zijn zelf de veten moe.


    Breek af de wal

    die ons omsluit, de hoge toren

    waarin wij weigeren te horen

    wat broeders vragen in het dal.


    En demp de kloof,

    gegraven door ons beter weten,

    waarachter wij zijn neergezeten

    in ons hoogmoedige geloof


    Want met elkaar

    zijn wij eenmaal u, Heer, gegeven,

    zijn wij met ons gespleten leven

    alleen in u verenigbaar.


    Maak ons dan één,

    breng ons voortaan elkander nader,

    de kinderen van de zelfde Vader,

    zijn liefde om ons allen heen.

    Michel van der Plas


    P.S. Onder de titel ‘Verweesd achtergebleven, wachtend op hulp’ schreef Mark Van de Voorde een mooie, eigentijdse bezinning over deze tussentijd. Je kan die vinden op www.rorate.com . De auteur was destijds hoofdredacteur van ‘Kerk & Leven’.





    16-05-2010 om 06:43 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    15-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WAT JE DE VADER OOK VRAAGT IN MIJN NAAM

    WAT JE DE VADER OOK VRAAGT IN MIJN NAAM

    Nog steeds tijdens het Laatste Avondmaal zei Jezus tot zijn leerlingen:

    ‘Ik verzeker jullie:

    wat je de Vader ook vraagt in mijn naam – hij zal het je geven.

    Tot nu toe hebben jullie niets in mijn naam gevraagd,

    maar vraag het en je zult het ontvangen.

    Dan zal je vreugde volmaakt zijn.


    Ik heb jullie dit alles in beelden verteld,

    maar er komt een tijd dat ik niet meer in beelden spreek,

    maar jullie zonder omwegen over de Vader vertel.

    Als je dan iets vraagt in mijn naam,

    hoef ik het niet meer namens jullie aan de Vader te vragen,

    want de Vader zelf heeft jullie lief,

    omdat jullie mij liefhebben

    en geloven dat ik van God ben gekomen.

    Ik ben bij de Vader vandaan gegaan

    en naar de wereld gekomen,

    nu verlaat ik de wereld weer

    en ga ik terug naar de Vader.’

    (Johannes 16,23b-28)

    Een drukke dag bij de mensen begint voor Jezus diep in de nacht op een eenzame plaats in gebed, in de stilte luisterend naar de VADER. Vaak trekt Hij zich daartoe terug in de bergen. Het werkt aanstekelijk bij zijn leerlingen. Op een bepaald ogenblik vragen zij Hem: ‘Heer, leer ons bidden’. En dan leert Hij hun het gebed bij uitstek, het Onze Vader.

    ‘Vader, ONZE Vader!', het eerste woord van elk gebed. Ons diepste ‘ik’ komt open voor de ontmoeting met God die ons persoonlijk liefheeft. Wat kunnen wij beter vragen dan thuis te komen bij ‘Onze Vader’? En dat ZIJN Naam geloofd wordt en niet ons eigen kleine naampje. Door te bidden dat zijn Naam geheiligd wordt, vragen wij dat Hij meer in ons mag wonen. En we vragen dat ZIJN Rijk van liefde in ons en in de wereld mag groeien.

    Zo krijgen wij de juiste KIJK en mogen wij vragen wat ons ter harte gaat: brood voor de dagen die komen, brood, rechtvaardig verdeeld tussen de mensen. Wij vragen om Gods barmhartigheid en beloven om zelf barmhartig te zijn. Wij vragen dat de Vader ons zonder te veel kleerscheuren door de bekoringen zou leiden. DAT is ons leven in zijn Naam: SAMEN het brood breken en het leven delen, SAMEN elkaar dragen dag aan dag en overeind blijven in de aanvechtingen.

    Jezus zegt om met aandrang te bidden. Niet in een handeltje! Maar om te zeggen aan de Vader, die ons liefheeft wat ons op het hart ligt. In het vertrouwen dat God uiteindelijk alles ten goede keert voor wie Hem oprecht liefhebben.

    Doorheen dit alles krijgen wij de hoogste gave: de heilige Geest, die de liefde in ons verdiept. Aan God die Liefde is, vragen wij zijn gunsten. Maar hoe wij verhoord worden is niet altijd duidelijk. In groeiende mate, krijgen wij evenwel de gave van de Geest.

    Terwijl wij Gods aandacht vragen, krijgen wij zelf meer aandacht voor God en bloeit ons hart open in liefde en vreugde. Wij krijgen: KRACHT TEN LEVEN, LEVENSMOED. Ooit vroeg men God de vijand te verpletteren, nu vragen wij en krijgen wij: LIEFDE EN GEDULD, EN AL DIE ANDERE GAVEN VAN GODS GOEDE HEILIGE GEEST!


    Een kaarsje aansteken


    Ik weet niet hoeveel mensen mij hebben geschreven

    toen het slecht met mij ging:

    ‘We zullen een kaarsje voor je opsteken’.

    Mensen uit alle lagen van de bevolking,

    onder wie ook gelouterde mensen

    die zelf ooit hard hebben moeten knokken.


    Op die momenten voel je

    dat zo’n kaarsvlammetje

    niet zo maar een sentimenteel lichtje is.

    Als iemand een kaars pakt en een lucifer,

    en die kaars voor iemand anders aansteekt,

    dan is er toch sprake van warmte

    van de ene mens voor de andere mens.


    Duizenden en duizenden mensen

    steken op een dag een kaarsje aan.

    Dat is iets heel anders

    dan wanneer duizenden mensen

    geen kaars aansteken.


    Bidden betekent niet alleen

    ‘vragen voor jezelf’,

    maar het is ook vragen voor de ander.


    Zoals je een kaarsje voor een ander opsteekt,

    zo vindt door het gebed

    een verbinding tussen mensen plaats

    en dat is een grote kracht in de samenleving.


    Toon Hermans





    15-05-2010 om 07:36 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    14-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HEILIGE MATTHIAS, APOSTEL

    HEILIGE MATTHIAS, APOSTEL

    De uitverkiezing van Matthias

    Over Matthias horen we voor het eerst in de Handelingen van de Apostelen. Jezus is teruggekeerd naar de Vader in de hemel. Nu staan de leerlingen voor de opgave zijn opdracht over te nemen. Eén van hen, Judas, heeft Jezus verraden en vervolgens zelfmoord gepleegd. Het eerste wat ze doen is een opvolger voor hem aanwijzen. De kandidaten moeten aan zeer bepaalde voorwaarden voldoen. Petrus, die de leiding neemt, formuleert het als volgt:

    ‘Dus moet één van de mannen die tot ons gezelschap behoorden gedurende de tijd dat de Heer onder ons verkeerde, te beginnen bij het doopsel van Johannes tot de dag waarop Hij van ons werd weggenomen, met ons een getuige worden van zijn verrijzenis.’ Men stelde er twee voor: Josef, ook Barsabbas geheten, bijgenaamd Justus (= de rechtvaardige), en Matthias.

    Toen baden zij als volgt: ‘Gij Heer, die aller harten kent, wijs degene aan die Gij van deze twee hebt uitverkoren om de plaats te bezetten in dit dienstwerk en apostelambt, waaraan Judas ontrouw werd om heen te gaan naar zijn eigen plaats.’ Toen liet men hen loten en het lot viel op Matthias. Hij werd toegevoegd aan de groep van de elf apostelen.'

    (Handelingen der Apostelen 1,21-26)

    Uit dit relaas mogen we dus opmaken dat Matthias van het begin af aan tot de kring van Jezus behoorde.

    Over de aanwijzing door het lot

    Dat de apostelen Matthias' keuze via het lot hebben bepaald is later herhaaldelijk onderwerp van discussie geweest. De kerkvader Dionysius weet te vertellen dat de keuze tenslotte op hem viel, omdat God uitdrukkelijk een zonnestraal op hem liet wijzen! Men is in de Kerk al spoedig daarna van deze methode afgestapt. Beda de Eerbiedwaardige meent dat het destijds nog toegestaan was om zulke hulpmiddelen te gebruiken, omdat de volle waarheid nog niet gekomen was. Immers hoewel het kruisoffer had plaats gevonden, drong het volledige heil pas door met Pinksteren. Vandaar dat ze bij Matthias' keuze nog het lot gebruikten; op dezelfde manier werd krachtens de Wet de keuze van de hogepriester bepaald. Maar na Pinksteren was de waarheid ten volle aan het licht getreden; de zeven diakens werden dan ook niet meer middels het lot aangewezen, maar door de apostelen, via hun gebed en handoplegging.'

    Matthias' verdere leven

    In de bijbel lezen we verder niets meer over de lotgevallen van Matthias. We zijn dus verder aangewezen op mondelinge overlevering en legende. Hij zou het evangelie gepredikt hebben in Judea, Ethiopië en tenslotte ook nog in Macedonië. Ook over zijn levenseinde zijn de bronnen niet eensluidend; de meeste gaan ervan uit dat hij op gewelddadige wijze aan zijn eind is gekomen. Maar ze verschillen soms aanzienlijk over de wijze waarop.

    Verering & Cultuur

    Matthias zou in Palestina zijn begraven. Daar trof keizerin Helena zijn relieken aan, toen zij op zoek was naar het kruis waar Jezus 300 jaar eerder aan was gestorven. Op haar bevel zouden ze naar Trier zijn overgebracht. Sindsdien gaat deze stad er prat op dat ze het enige apostelgraf bezit ten noorden van de Alpen. Zijn eerste rustplaats schijnt ook op dezelfde manier ingericht geweest te zijn als die van Petrus te Rome: in een onderaardse crypte onder het aan hem toegewijde altaar, waarboven een baldakijn was geconstrueerd, rustend op vier zuilen.

    Het schijnt dat Keizer Karel V († 1558) een grote devotie had voor Sint Matthias; aan zijn tussenkomst schreef hij zijn overwinningen in de oorlog toe alsmede zijn successen in de politiek. Vandaar ook dat hij bij zijn bezoek aan Maastricht de dag na zijn feestelijke intocht, op 13 mei 1520, de mis wilde bijwonen in de Matthiaskerk en er een grote som geld achterliet voor de armen van de parochie.

    Hij is vooral patroon van het bisdom Trier

    Afbeeldingen

    Hij wordt afgebeeld als één van de apostelen (met boek of boekrol); hij is een wat oudere man met hellebaard, bijl of - heel soms - een zwaard of lans, of met de stenen van de steniging: al deze attributen verwijzen naar zijn marteldood.

    (Bron: Dries van den Akker S.J)





    14-05-2010 om 07:42 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (1)
    13-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HEMELVAART VAN DE HEER

    'WAT STAAN JULLIE DAAR TOCH NAAR DE HEMEL TE KIJKEN?

    In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:

    `Er staat geschreven

    dat de Messias zou lijden

    en op de derde dag

    uit de doden zou opstaan,

    en dat in zijn naam

    de bekering zou worden verkondigd

    aan alle volken,

    tot vergeving van zonden.


    Jullie zullen hiervan getuigen,

    te beginnen in Jeruzalem.


    Ik zend jullie wat mijn Vader heeft beloofd.

    Jullie moeten in de stad blijven

    totdat je wordt toegerust

    met kracht van boven.'


    Toen bracht Hij hen buiten de stad tot bij Betanië.

    Daar hief Hij zijn handen

    en zegende hen.

    En terwijl Hij hen zegende,

    ging Hij van hen heen

    en werd Hij in de hemel opgenomen.

    Zij vielen voor Hem op de knieën

    en keerden daarna in grote vreugde

    terug naar Jeruzalem.


    Zij bleven voortdurend in de tempel en prezen God.

    (Lucas 24,46-53)

    Een spreekwoord van de Indianen zegt: ‘Een echt groot mens loopt met zijn hoofd in de wolken en met zijn voeten op de grond.’

    Vandaag mogen we hetzelfde zeggen: een mens van de hemelvaart leeft een beetje met zijn hoofd in de wolken want Jezus is wel aanwezig, maar niet meer tastbaar bij ons en zijn leven is een hemels ideaal om na te streven.

    Maar een mens van de hemelvaart staat ook met zijn twee voeten op de grond, en probeert de noden aan te voelen van elke mens die hem gegeven is en toevertrouwd.

    Hemelvaart, het is geen soort ruimtereis van de Heer! Hij keert weer naar de Vader, van wie Hij is uitgegaan. Jezus is meer dan een fantastische mens. Wij hebben de neiging Hem al te menselijk te zien, want in onze tijd is al wat hemels is verdacht, ongrijpbaar. Wij zien Hem graag als een ideale mens, vol aandacht voor de andere, een profeet van een betere wereld.

    Maar alleen daarmee is het beeld van Jezus onaf. Wij hebben dan alleen maar gelezen wat we graag horen. Zelf spreekt Hij veel over de Vader, die Hem gezonden heeft. En wij geloven: ‘Hij zit aan de rechterhand van God, zijn almachtige Vader.’

    Hemelvaart is ook geen echt afscheid. Jezus zegt : ‘Ik zal met u zijn tot aan het einde der tijden. Hij belooft zijn pinkstergeest: Ik zal u niet verweesd achterlaten. Hemelvaart is een nieuw begin. Zoals je afscheid neemt van je school, na je studies. Je hebt veel geleerd, veel ontvangen, maar het is niet af: het begint pas! Je moet in praktijk brengen wat je geleerd hebt.

    Daarom wordt ons ook gezegd ‘wat staan jullie daar naar de hemel te kijken?’ Begin er nu aan: gaat en verkondigt mijn boodschap! Hemelvaart is een zending, de zending van de kerk, die met Pinksteren zal uitgerust worden met de Geest van God.

    Pasen, Hemelvaart en Pinksteren: het zijn drie klemtonen van een zelfde groot mysterie:

    Pasen zegt ons: ‘Ik ben verrezen, Ik leef voort onder u.’

    Met Hemelvaart is het: ‘Ik ben bij de Vader van wie ik ben uitgegaan, en ik stuur jullie op weg, maar ik blijf bij u alle dagen van uw leven.’

    En op Pinksteren: ‘Ik zend je mijn Geest om mijn boodschap te verkondigen, aan gans de wereld’

    Van harte een zalige hoogdag, in deze rij van hoogfeesten van ons geloof! En laten wij eraan denken, zoals de mensen in Zuid-Afrika, in hun sappig taaltje spreken over dit feest: ‘nie kijk nie, maar doen!’

    Toen is hij opgevaren.

    Zijn tijd op aarde was voorbij,

    zijn drieëndertig korte jaren.

    Nu was hij hoog en vrij.


    Ons heeft hij nog gezegend

    en uit het treuren op doen staan

    en uitgezonden langs de wegen

    die hij was afgegaan.


    En nu gaat het beginnen:

    hij liet aan ons per testament

    de wereld om voor hem te winnen,

    tot zij de Vader kent.


    Wij staan op eigen benen,

    en straks wanneer zijn heilig vuur

    ons heeft veroverd en doorschenen,

    is het ons eigen uur.


    Tot hij zal wederkomen

    is ons zijn aarde toevertrouwd

    om te herscheppen naar zijn dromen:

    een stad voor God gebouwd.


    Wij zullen met hem varen,

    omhoog, zijn nieuwe hemel in,

    een eeuwigheid van nieuwe jaren.

    Dit is maar het begin.


    Michel van der Plas





    13-05-2010 om 06:35 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    12-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HIJ ZAL U TOT DE VOLLE WAARHEID BRENGEN

    HIJ ZAL U TOT DE VOLLE WAARHEID BRENGEN

    Tijdens het Laatste Avondmaal zei Jezus tot zijn leerlingen:
    ‘Nog veel heb Ik u te zeggen,
    maar gij kunt het nu niet verdragen.

    ‘Wanneer Hij echter komt, de Geest der waarheid,
    zal Hij u tot de volle waarheid brengen;
    Hij zal niet uit zichzelf spreken
    maar spreken al wat Hij hoort
    en u de komende dingen aankondigen.

    'Hij zal Mij verheerlijken omdat Hij aan u zal verkondigen
    wat Hij van Mij ontvangen heeft.

    ‘Ik zei dat Hij aan u zal verkondigen
    wat Hij van Mij ontvangen heeft,
    omdat al wat de Vader heeft het mijne is.’

    (Johannes 16,12-15)

    De Heilige Geest krijgt in het evangelie van Johannes verschillende benamingen. Het Griekse woord, dat het meest gebruikt wordt, betekent letterlijk: ‘de Bijgeroepene’. Hij, die ter hulp geroepen wordt, Hij, die bijstand verleent. Vandaar dat woorden als ‘de Helper’ of ‘de Trooster’ toch wel mooie vertalingen zijn: omdat de Geest van Jezus blijvend bij ons, zelfs midden onder ons is, als wij Hem ademruimte laten, hoeven wij niet bang of verontrust te zijn. Jezus zei het herhaaldelijk de voorbije dagen.

    Andere benamingen leggen een andere klemtoon, zoals vandaag, nu Hij ‘de Geest der waarheid’ genoemd wordt. We mogen hier spreken van een onderrichtende, en zelfs van een profetische werking, van de Heilige Geest in ons midden. Altijd weer en altijd meer zal Hij ons onderrichten en ons almaar dichter bij de volle waarheid brengen.

    Dat betekent geen aanvulling op de openbaring, die door Jezus, Woord van God, gebeurd is. In Jezus – in alles wat Hij gedaan heeft en in alles wat Hem aangedaan werd – heeft God zich ten volle uitgesproken. Maar, door de Geest bewogen, zullen de leerlingen almaar beter en dieper verstaan wat hun Leraar en Meester hen heeft doorgegeven. Hun begrip zal inniger worden en met de bijstand van de Heilige Geest zullen zij steeds beter kunnen getuigen van hun genegenheid voor Jezus. Deze Heilige Geest zal tot hen spreken doorheen gewone ervaringen en belevenissen. Hun dieper inzicht zal helemaal geen theorie zijn, maar langzaamaan groeien in dagelijkse dingen.

    De werking van de Geest zal ook profetisch zijn: Hij zal hen klaarheid brengen over de komende dingen. Het gaat hierbij niet om een nauwkeurige voorspelling van de toekomst. ‘Profetie’ is iets heel anders dan waarzeggerij: in de mate dat zij in de Geest leven zal de betekenis van Jezus voor het wel en wee der mensheid steeds klaarder worden. Zij zullen gewone feiten anders en dieper verstaan; zij zullen ook beter en beter gevormd worden om Hem met open armen te ontvangen en met een open hart te beluisteren. Hierdoor zullen zij veilig en rustig hun weg kunnen gaan, zonder verloren te lopen. Want, omdat zij in de wereld leven, zijn de bekoringen alomtegenwoordig. Altijd is het risico aanwezig om Hem uit het oog te verliezen. De Heilige Geest evenwel zal hen wijzen hoe en waar hun weg loopt.

    ‘De Geest der waarheid,zal u tot de volle waarheid brengen’, zegt Jezus. We mogen het zo verstaan: ‘De Geest der waarheid zal jullie niets meedelen, wat Ik nog niet gezegd heb. Maar als mijn Geest onder jullie levend mag wonen, zullen jullie almaar beter verstaan, wat Ik jullie doorgaf.’


    Leid, minzaam Licht, door 't duister om mij heen,

    leid gij mij voort!

    De nacht is donker en 'k ben ver van huis,

    leid gij mij voort!

    Richt gij mijn schreden. Neen, ik vraag u niet

    de horizon te zien: één stap is mij genoeg.


    Ik was niet altijd zo, noch vroeg ik u:

    leid gij mij voort!

    Graag koos ik zelf mijn weg, maar nu:

    leid gij mij voort!

    Ik hield van schittering; ondanks mijn vrees

    dreef mij de trots. Denk niet meer aan die tijd.


    Gij zijt zolang mijn heil geweest. Wijs dan ook nu

    mij nog de weg,

    door bos of drasland en ravijn, tot weer

    de morgen gloort

    en mij 't gezicht der engelen tegenlacht,

    waarvan 'k zo hield en toch een tijd verstoken was.

    (John Henry Newman)





    12-05-2010 om 08:01 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    11-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WANNEER DE GEEST KOMT

    WANNEER DE GEEST KOMT

    Nog steeds tijdens het Laatste Avondmaal sprak Jezus:
    ‘Thans ga ik naar Hem die mij gezonden heeft,
    en niemand van u vraagt Mij:
    Waar gaat Gij heen?’
    Omdat ik u dit gezegd heb is uw hart vol droefheid.

    Toch zeg Ik u de waarheid:
    het is goed voor u dat Ik heen ga;
    want als Ik niet heenga, zal de Helper niet tot u komen.
    Nu Ik wel ga zal Ik Hem tot u zenden.

    Eenmaal gekomen
    zal Hij de wereld het overtuigend bewijs leveren
    van wat zonde, gerechtigheid en oordeel is:

    van wat zonde is omdat zij niet in Mij geloven;

    van wat gerechtigheid is,
    omdat Ik naar de Vader ga, zodat gij Mij niet meer ziet;

    van wat oordeel is, omdat de vorst dezer wereld geoordeeld is.’

    (Johannes 16,5-11)

    Johannes beklemtoont voortdurend dat de Heilige Geest en de wereld lijnrecht tegenover elkaar staan. De wereld is voor hem de verzamelnaam voor alle krachten die Jezus tegenwerken en de komst van het ‘Koninkrijk van God’ in de weg staan. De wereld en de ‘blijde boodschap van Jezus’ of ‘het Koninkrijk van God’ zijn in zijn evangelie elkaars tegenpolen. Verzoening tussen beide is uitgesloten. Integendeel, het gaat hier om een conflict zonder uitkomst. De Geest stelt ons in staat om de wereld kritisch te bekijken en zijn geneigdheid naar het kwade te ontwaren. Zo geleidt Hij ons om de goede keuze over ons leven te maken.

    In het drieluik dat daarna genoemd wordt, ‘zonde, gerechtigheid, oordeel’, wordt de zonde als eerste genoemd. Het gaat hierbij niet om een of andere futiliteit, zelfs niet over één concrete, welbepaalde daad. De Heilige Geest ontmaskert de onbezonnen houding van al wie, wetens en willens, volhardt in een weloverwogen afwijzing van Jezus, in een bewuste keuze voor het kwade dus. Want die beide zijn voor Johannes hetzelfde. God is immers Liefde, en Hem afwijzen is fundamenteel tegen de Liefde kiezen.

    Volgt dan de ‘gerechtigheid’. Hier gaat het om de waarheid en de geloofwaardigheid van het getuigenis van Jezus – Woord van God, Zoon van God – over de Vader. Zo wordt Jezus de Rechter van deze wereld. Wie – opnieuw wetens en willens – weigert gehoor te geven aan dit Woord van God, wie zijn hart niet ontvankelijk voor Hem openstelt, maakt zich schuldig.

    En tenslotte het ‘oordeel’. Net als de wereld meent Jezus ter dood te veroordelen en Hem kruisigt, wordt die wereld zelf veroordeeld, of beter gezegd: net dan, in deze veroordeling van Jezus, veroordeelt de wereld zichzelf. De vorst van deze wereld lijkt te triomferen, maar zijn triomf is slechts waan en schijn. Jezus immers is door de Vader verheven en verheerlijkt. In de mate dat de Heilige Geest de ware en diepe betekenis van Jezus’ kruisdood te midden van Jezus’ leerlingen ademt, in diezelfde mate zal de wereld inzien dat hij zichzelf veroordeelt in een keuze, die niet naar het Leven leidt, maar alleen een weg ten dode is. Aldus wordt de wereld overwonnen door de Geest van Jezus.

    Johannes is doorgaans geen ‘gemakkelijke’ schrijver. Dat merken we ook in dit stukje evangelie van vandaag. Poëzie, die minder rationeel denkt, maar in omfloerste beelden ons gemoed kan beroeren, is vaak meer geschikt om het diepe mysterie van ons geloof uit te drukken. Zelfs Paulus wist dit. Daarom volgt als bezinning eens te meer de ‘Christushymne’ uit het tweede hoofdstuk van de brief aan de christenen in Filippi, verzen 6 tot 11, een kerklied uit de eerste eeuw van onze tijdrekening:

    Hij die de gestalte van God had,

    hield zijn gelijkheid aan God niet vast,

    maar deed er afstand van.


    Hij nam de gestalte aan van een slaaf

    en werd gelijk aan een mens.


    En als mens verschenen,

    heeft hij zich vernederd

    en werd gehoorzaam tot in de dood –

    de dood aan het kruis.


    Daarom heeft God hem hoog verheven

    en hem de naam geschonken

    die elke naam te boven gaat,

    opdat in de naam van Jezus

    elke knie zich zal buigen,

    in de hemel, op de aarde en onder de aarde,

    en elke tong zal belijden:

    ‘Jezus Christus is Heer,’

    tot eer van God, de Vader.







    11-05-2010 om 06:31 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    10-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZIJ ZULLEN U UIT DE SYNAGOGE BANNEN

    ZIJ ZULLEN U UIT DE SYNAGOGE BANNEN

    In het wereldje van de reclamemakers zou Jezus maar slecht scoren. Hij belooft aan zijn leerlingen wel een Helper, die Hij van bij de Vader zal zenden, maar wat hun gaat overkomen, zal verre van rooskleurig zijn. Luisteren we maar verder naar wat Hij tot zijn beste vrienden zegt tijdens het Laatste Avondmaal:

    In die tijd sprak Jezus tot zijn leerlingen:
    ‘Wanneer de Helper komt,
    die Ik u van de Vader zal zenden,
    de Geest der waarheid die van de Vader uitgaat,
    zal Hij over Mij getuigenis afleggen.

    ‘Maar ook gij moet getuigen,
    want vanaf het begin zijt gij bij Mij.
    ‘Dit heb Ik u gezegd opdat gij niet ten val komt.
    ‘Zij zullen u uit de synagoge bannen.
    ‘Ja, er komt een tijd
    dat ieder die u doodt zal menen
    een daad van godsverering te stellen.
    ‘Zij zullen dat doen
    omdat zij noch de Vader noch Mij erkend hebben.

    ‘Dit heb Ik u gezegd
    opdat, wanneer de tijd hiervan aanbreekt,
    gij u zoudt herinneren dat Ik het u gezegd heb.’

    (Johannes 15,26-27;16,1-4a)

    Profeten, die er niet voor terugschrikken om de waarheid te zeggen, ook als die niet zo prettig of leuk is, worden zelden op gejuich onthaald. Hoon en misprijzen zijn niet zelden hun deel. Zo had Jeremia het hard te verduren omdat hij uit de tekenen van zijn tijd de toekomst voorspelde: ‘Ik hoor veel mensen fluisteren: ‘Daar heb je de doemdenker, onheil is altijd zijn boodschap. We zullen hem wel krijgen.’ (Jeremia 20,10) Jeremia werd ontmoedigd door die bedreigingen. Maar hij weet dat hij Gods woord spreekt en dat God hem daarom steunt.

    Jeremia staat trouwens niet alleen. Nabot, een kleine man uit het volk, werd door koning Achab, gestenigd omdat hij ontzag voor de Heer en eerbied voor zijn ouders verkiest boven de tomeloze hebzucht van de koning. In hoofdstuk 21van het 1ste boek Koningen wordt zijn verhaal verteld, mooi, triest, leerrijk en veelbetekenend.

    Het keert telkens weer: het Joodse volk, zijn vooraanstaanden voorop, is ontrouw aan God, en profeten aarzelen niet om hen terecht te wijzen en de ongerechtigheid aan te klagen.

    Jezus staat in die traditie, reeds in zijn zaligsprekingen: ‘Gelukkig wie voor de gerechtigheid vervolgd worden! Gelukkig ben je, als ze je uitschelden omwille van Mij. Wees blij en juich, want zo hebben ze immers de profeten vóór jullie vervolgd.’ (Matteüs 5)

    Tegen deze achtergrond vraagt Jezus zijn leerlingen om van Hem te getuigen. Ze moeten zich geen illusies maken: vervolging, uitsluiting, zelfs haat zal hun deel zijn. Er zullen altijd mensen zijn die zich bewust afkeren van Gods goede Geest. Zo verstaan we ook dat vreemde woord: ‘Alle zonden zullen vergeven worden, maar niet de zonde tegen de Heilige Geest’. Wie zich bewust afkeert van Gods Koninkrijk wordt niet door God verworpen, maar sluit zichzelf uit.

    Daarom prent Jezus zijn leerlingen in: ‘Wees niet bang voor de mensen, wees niet bevreesd.’ Maar Hij verstaat dat zijn leerlingen soms angstig zullen worden. Hij verstaat dat ze soms zullen twijfelen aan zichzelf, aan Hem en aan zijn Koninkrijk van waarheid, heiligheid, liefde, gerechtigheid en vrede. Daarom is zijn laatste woord op deze aarde ook: ‘Hou dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.’

    Het kan lang duren voordat iemand deze belofte ten volle begrijpt en in zijn hart opneemt. Maar een oude dichter zegt na jaren zoeken: ‘Heer, mijn hart is niet trots, mijn blik niet hoogmoedig, ik zoek niet wat te groot is of te hoog gegrepen. Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. Als een kind op de arm van zijn moeder, als een kind is mijn ziel in mij. (Psalm 131, 1-2)

    Wees niet bang


    Wees niet bang om uit te spreken

    wat je van Mij ziet en hoort:

    roep het uit in taal en teken,

    wees mijn blijvend nieuwe woord.


    Wees niet bang en blijf niet binnen

    om de mensen en hun spot:

    eenmaal zal de waarheid winnen

    als het klare licht van God.


    Wees niet bang om na te leven

    wat ik hier heb voorgedaan:

    door de liefde voortgedreven

    voor de anderen bestaan.


    Wees niet bang: geen nacht kan roven

    wat ik zelf verzameld heb;

    wees niet bang en blijf geloven

    in de toekomst die ik schep.


    Wees niet bang van mij te zingen,

    want de mens die mij belijdt

    zal ik met mijn eer omringen

    tot in alle eeuwigheid.


    Michel van der Plas





    10-05-2010 om 07:33 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    09-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZESDE ZONDAG VAN PASEN

    MARIA, MOEDER VAN DE SCHONE LIEFDE

    Vandaag komen twee grote klemtonen aan bod. Eeuwenlang al is de meimaand de Mariamaand, de maand die op een bijzondere wijze toegewijd is aan Onze Lieve Vrouw.

    Bovendien is het vandaag Moederdag, alle gezinnen vieren vandaag onze moeders. Daarom ligt het thema van deze eucharistie eigenlijk voor de hand: ‘Maria, moeder van de schone Liefde’.

    We bidden dat wij allemaal zouden uitgroeien tot mensen met een moederhart:

    ‘geef ons, Heer,

    een warmer hart,

    een hartelijker hart’.

    Daarom kozen we vandaag een bijzondere eerste lezing:

    Mijn kind, houd vast aan wat je vader je bijbracht,
    verwerp niet wat je moeder je leerde.

    Bewaar hun onderricht voor altijd in je hart,
    draag het als een sieraad om je hals.

    Moge het je leiden op de wegen die je gaat,
    moge het over je waken als je slaapt,
    moge het je leidraad zijn als je wakker wordt.

    Want de lessen van je vader en je moeder zijn een lamp,
    een licht dat je vermaant en de weg wijst naar het leven.

    Hun onderricht zal je behoeden voor onheil.

    (Spreuken 6,20-24a)

    Nogal stil en onopvallend, bescheiden op de achtergrond, zelfs een beetje vergeten, vind je Moeder Maria toch overal terug. In kerken en kapellen, op hoeken van straten, verkleurd door weer en wind. In huiskamers. Ook bij mensen waar je haar niet zo zou verwachten: Maria, die kleine vrouw, die mensen blijkbaar zo menselijk nabij is.

    Maria, zo klein en kwetsbaar nog toen haar leven ECHT begon. Maria, een stille moeder met een leven dat getekend is door het lijden van haar Zoon. Maria, een vrouw waarin elke moeder wel iets van zichzelf vindt. Zij stond onder het kruis van Jezus, haar Zoon, op een moment dat de leerlingen er allemaal vandoor waren.

    Tegenwoordig staat zij niet zo veel meer in de kijker. Zeker niet in kringen van geleerden en theologen, van wijzen en van groten. Zij past niet in hun denkraam, zoals zij in haar eenvoud ook niet past tussen de idolen van onze tijd. Nieuwlichters laten haar liever links liggen.

    Toch blijft haar leven van pijn en diep geloof een aantrekkingspool en een voorbeeld voor vele mensen. Ook vandaag, na zoveel eeuwen, in een tijd die zo anders is, blijft haar overgave, haar toewijding, haar hele leven een uitnodiging tot levensverdieping. Diepgang in een wereld, die zo oppervlakkig is en zozeer voor de schone schijn leeft. Een uitnodiging tot inkeer naar binnen, en een uitnodiging tot inzet naar buiten.

    Bij haar komen mensen met hun zorgen en verdriet, bij haar worden mensen opnieuw eenvoudig. Zij blijft mensen troosten en de weg wijzen naar elkaar en naar God.

    Een mens als wij is zij, Moeder Maria, met angst en tranen in de ogen, dikwijls niet goed wetend wat er allemaal gebeurt. Een mens als wij, met vreugde ook om kleine dingen. Een mens als wij, maar haar geloof was sterker dan ons geloof, en haar vertrouwen groter dan het onze.

    Mogen wij, langs Maria, deze buitengewone vrouw, dichter bij Jezus en zijn blijde boodschap komen.





    09-05-2010 om 06:44 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    08-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ALS DE WERELD JE HAAT

    ALS DE WERELD JE HAAT

    Tijdens het Laatste Avondmaal

    zei Jezus ook nog tot zijn vrienden:

    ‘Wanneer de wereld je haat,

    bedenk dan dat ze mij eerder haatte dan jullie.

    Als jullie bij de wereld zouden horen,

    zou ze jullie hebben liefgehad als iets van haarzelf,

    maar jullie horen niet bij haar,

    want ik heb jullie uit de wereld weggeroepen.

    Daarom haat ze jullie.

    Denk aan wat ik gezegd heb:

    een slaaf is niet meer dan zijn meester.

    Ze hebben mij vervolgd,

    dus zullen ze ook jullie vervolgen;

    maar wie zich aan mijn woorden gehouden heeft,

    zal zich ook aan jullie woorden houden.

    Dit alles zullen ze jullie vanwege mij aandoen,

    want ze kennen hem niet die mij gezonden heeft.’

    (Johannes 15,18-21)

    Is Jezus een zwartkijker? Wie alleen dit stukje evangelie leest zou wel eens de indruk kunnen krijgen, omdat zijn woorden over ‘de wereld’ zo somber en donker gekleurd zijn. Maar Jezus spreekt hier niet over onze aarde als ‘de blauwe planeet’, de schoonheid van de schepping of de pracht van de natuur. Van dit alles is Hij zich terdege bewust, en we mogen stellen dat Hij daar ten volle van genoten heeft, toen Hij al weldoende rondging, zijn leerlingen onderrichtte of de stilte opzocht om alleen bij de Vader te zijn.

    Meer nog: bij herhaling spreekt Jezus over de goedheid, die in het hart van mensen kan wonen. Denken we maar aan het penningske van de arme weduwe of het nederige gebed van de tollenaar, die in de tempel door de verwaande farizeeër met de nek wordt aangekeken.

    Maar het mooist van al is wellicht zijn kinderzegen: ‘Toen bracht men kinderen bij Hem, met de bedoeling dat Hij hun de handen zou opleggen en voor hen zou bidden. Maar de leerlingen wezen hen terecht. Jezus zei: ‘Laat die kinderen en verhinder niet dat ze bij Me komen, want van zulke kinderen is het koninkrijk der hemelen.’Hij legde hun de handen op; daarna vertrok Hij. (Matteüs 19,13-15)

    Jezus ziet dit mooie en dit goede, en hij jubelt er ook om: ‘Ik dank U, Vader, Heer van hemel en aarde omdat u deze dingen voor wijzen en verstandigen verborgen hebt gehouden, maar ze aan eenvoudige mensen hebt onthuld.’ (Matteüs 11,25)

    Maar Jezus ziet ook de schaduwzijde in het hart van de mens, die duistere kant die we in Bijbelse taal als de ‘erfzonde’ benoemen. En eigenlijk is Jezus hier een heel fijnzinnig psycholoog, die het binnenste van de mens doorgrondt, lang voor de psychologie of de psychoanalyse als wetenschap ontstonden. Hij weet maar al te goed dat deze duistere schaduwzijde meer naar boven komt als mensen in groep optreden. In deze betekenis gebruikt Johannes het woord ‘wereld’, als Hij de woorden van Jezus tijdens het Laatste Avondmaal weergeeft. De ‘wereld’, dat zijn de mensen in groep, die zich van hun minst mooie kant tonen.

    Deze minder mooie kanten zijn ons welbekend. Zij woekeren in onze eigen persoon, we zien de sporen rondom ons, en we kennen ze uit dat zo levensechte verhaal van de bekoringen van Jezus in de woestijn, met geldhonger, machtswellust en eerzucht of buitenissige ambitie, die altijd weer de kop opsteken ten koste van andere mensen. Deze schaduwzijde of minder mooie kant, dat is de mens, die onderworpen is aan de slavernij van de zonde.

    Daarmee moest Jezus wel botsen en daarom kon het niet anders dan dat de wereld Hem zou haten. Daarom ook kon het niet anders dan dat die wereld Hem uit de weg zou ruimen. Zijn persoon, zijn Woord, zijn leven druiste immers in tegen de samenzwering van al wie op kwaad belust is en wetens en willens kiest voor de zonde, die de weg ten dode is, de weg die geen Leven, geen vreugde, geen vrede brengt.

    In zijn tijd kreeg Jezus het daarom aan de stok met tal van lieden, die in aanzien stonden en zichzelf op een schavotje geplaatst hadden. Verschillende namen krijgen zij: farizeeërs, schriftgeleerden, oudsten van het volk, hogepriesters … Als je het wel beschouwt, een allegaartje van mensen, die in het toenmalige wereldje van de Joden nogal ‘van rang en stand’ waren. Zij waanden zich hoog verheven en van op hun zelfgemaakte tribune keken zij vol eigenwaan neer op de anderen, die in hun ogen enkel gepeupel waren.

    Wie zijn zij vandaag? Matteüs begint zijn Bergrede met de welbekende zaligsprekingen. Soms zijn die sympathiek en aantrekkelijk: ‘gelukkig die arm van geest zijn en zuiver van hart, gelukkig ook die uitzien naar gerechtigheid …’ Zo willen we ook wel graag zijn. Maar Matteüs schrijft evenzeer:

    Gelukkig die vervolgd worden vanwege de gerechtigheid,

    want hun behoort het koninkrijk der hemelen.

    Gelukkig zijn jullie,

    als ze jullie uitschelden en vervolgen

    en je van allerlei kwaad betichten vanwege Mij.

    Wees blij en juich, want in de hemel wacht jullie een rijke beloning.

    Zo hebben ze immers de profeten vóór jullie vervolgd.

    (Matteüs 5,10-12)

    Laten wij maar proberen trouw te zijn aan Jezus en in alle deemoed bidden:

    ‘Heer Jezus, zachtmoedig en nederig van hart,

    maak mijn hart gelijk aan het uwe!’

    ‘Heer, blijf bij ons, ook als het avond en donker wordt’.





    08-05-2010 om 10:25 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    07-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEEN GROTERE LIEFDE

    GEEN GROTERE LIEFDE

    Nog sprak Jezus tijdens het Laatste Avondmaal

    tot zijn meest intieme vrienden:

    ‘Mijn gebod is dat jullie elkaar liefhebben

    zoals ik jullie heb liefgehad.

    Er is geen grotere liefde

    dan je leven te geven voor je vrienden.


    Jullie zijn mijn vrienden wanneer je doet wat ik zeg.

    Ik noem jullie geen slaven meer,

    want een slaaf weet niet wat zijn meester doet;

    vrienden noem ik jullie,

    omdat ik alles wat ik van de Vader heb gehoord,

    aan jullie bekendgemaakt heb.


    Jullie hebben niet mij uitgekozen,

    maar ik jullie,

    en ik heb jullie opgedragen om op weg te gaan

    en vrucht te dragen,

    blijvende vrucht.


    Wat je de Vader in mijn naam vraagt,

    zal hij je geven.


    Dit draag ik jullie op: heb elkaar lief’

    (Johannes 15,12-17)

    Een oud joods verhaal zegt dat een rabbi eens bij een leerling ging en hem vroeg: 'zeg mij eens: wat is dat, God?' Hij herhaalde de vraag, een tweede maal, een derde maal. Maar de leerling zweeg. Daarom vroeg de rabbi: 'waarom zeg je niets?' En de leerling antwoordde: 'omdat ik het niet weet!' En de rabbi dacht verder: 'weet ik er dan meer van? Het is duidelijk dat God bestaat, en dat er niets is buiten Hem. Maar verder weet ik niets.'

    Zo is het enerzijds, maar Johannes schrijft ook: 'God is Liefde.' Zo hebben wij Hem leren kennen, als goedheid, als liefde … en het is de moeite om dat te blijven doorvertellen. De eeuwen door hebben vele mensen dat gedaan, overtuigd en enthousiast. Het blijft ook vandaag de moeite waard, om het voort te zeggen, om het voort te doen…en met enthousiasme.

    God is geen verre God die éénmaal het heelal geschapen heeft en er nadien nooit meer naar omziet. Zo een verre afstandelijke God spreekt ons niet aan. God is Liefde: en liefde is aanwezigheid, tederheid, barmhartigheid. Daarom heeft God zich in Jezus getoond om de mens nabij te zijn.

    Er is een verhaal over de evangelist Johannes, diegene die geschreven heeft: 'God is Liefde. Als iemand zegt dat Hij God liefheeft, die hij niet ziet, maar zijn broeder niet liefheeft, die hij wel ziet, is hij eenvoudigweg een leugenaar.'

    Over deze Johannes wordt dit verhaal verteld, dat gesitueerd wordt aan het einde van zijn lange leven. Ook dan zat hij nog uren en uren bij jongere leerlingen, die aan zijn voeten plaats namen. Op een dag, zo wordt verteld in deze goed bewaarde traditie, maakte één van de leerlingen zijn beklag: 'Johannes, jij spreekt altijd over liefde, over Gods liefde voor ons en over onze liefde voor elkaar. Waarom vertel je nooit eens iets anders aan ons dan over die liefde?'

    De leerling, die ooit zijn hoofd had laten rusten aan het hart van de mensgeworden God, zou dan geantwoord hebben, zegt het verhaal verder,: 'Omdat er niets anders is, alleen liefde ... liefde ... liefde.'

    Liefde is elkaar heel nabij zijn
    zonder elkaar te bezitten
    Liefde is 'houden van'
    zonder elkaar vast te houden
    De mooiste lianen kunnen de sterkste boom wurgen,
    door hem jarenlang teder te omhelzen.

    Voelen mensen het hart van een medemens
    dan komen ze tot leven.
    Alleen in de liefde kan men 'mens' worden

    Bron onbekend





    07-05-2010 om 08:08 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    06-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OPDAT JULLIE VREUGDE VOLKOMEN MAG ZIJN

    OPDAT JULLIE VREUGDE VOLKOMEN MAG ZIJN

    Jezus ging verder tijdens het Laatste Avondmaal:

    'Ik heb jullie liefgehad,

    zoals de Vader mij heeft liefgehad.


    Blijf in mijn liefde:

    je blijft in mijn liefde

    als je je aan mijn geboden houdt,

    zoals ik me ook aan de geboden van mijn Vader gehouden heb

    en in zijn liefde blijf.


    Dit zeg ik tegen jullie om je mijn vreugde te geven,

    dan zal je vreugde volkomen zijn.

    (Johannes 15,9-11)

    Enkele dagen al luisteren we nu naar Jezus, terwijl Hij tijdens hun laatste samenzijn zijn meest intieme vrienden op uitzonderlijk innige, tedere wijze toespreekt. Zoals de vorige dagen reeds zo duidelijk werd, is Hij zelf diegene, die troost en bemoedigt, terwijl zijn vrienden diep ontroerd en bedrukt zijn.

    Ook vandaag is het zo, in dit kort stukje evangelie. Zelf leeft Hij in een intense innerlijke vreugde, die haar oorsprong vindt in de innige verbondenheid met de Vader. Maar zoals een diepe vreugde nu eenmaal is, wil Hij dit intense geluk niet voor zichzelf alleen houden. Vreugde deelt, ze kan niet anders, want ‘vreugde loopt over’.

    We zien het nu bij Jezus: ‘Ik spreek zo tegen jullie, opdat eenzelfde volkomen vreugde, die in mijn hart opwelt, ook in jullie gemoed mag leven.’

    En dat zal ook zo zijn als je in mijn liefde blijft, als mijn leven ook jullie leven wordt. Dan klinkt het een beetje ‘hard’: je blijft in die innige liefde met Mij verbonden als je mijn geboden onderhoudt. Maar die schijnbare hardheid is niet meer dan schijn. Er is hier niet de minste zweem van formalistisch naleven van een aantal wetten, met talloze geboden en nog meer verboden.

    De ‘geboden van Jezus’ zijn te herleiden tot ÉÉN GROTE LEEFREGEL. Die richtlijn werd ons ten overvloede herhaald, en toch wordt hij zo vaak vergeten. Vergeten en verdrongen, zo vaak ook in naam van hoge idealen, die alleen maar met de mond verkondigd worden.

    ÉÉN UNIEKE LEIDRAAD geeft Jezus voor ons leven: DE LIEFDE, naar God toe, en in één en dezelfde beweging ook naar de naaste, in de meest letterlijke zin, de mens die dicht naast ons leeft, maar evenzeer de naaste, die hoewel heel veraf ons toch heel nabij is, omdat hij of zij, jong of oud, arm of rijk, mens is zoals wij, en daardoor net als wij genodigd is tot diezelfde innige omhelzing binnen die ÉNE FAMILIE van GODS GELIEFDEN.

    Sterker dan iedere wet,
    groter dan elk mensenverlangen,
    dieper dan het leven zelf...
    Zo is liefde die leven doet.

    Wat je denkt dat niemand kan geven,
    is te vinden
    bij mensen die zich geven aan elkaar.
    Want zij wonen in God
    en zijn thuis bij elkaar in zijn liefde.

    Warm als zonlicht,
    fris als de lente,
    goed en met een gouden hart.
    Zo is liefde die leven doet.

    Broos in het ontmoeten,
    zacht voor wie gewond is,
    edelmoedig voor wie geen recht werd gedaan.
    Zo is liefde die leven doet.

    (Bron: Bezinningen Dominicanen)





    06-05-2010 om 11:09 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    05-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DE WIJNSTOK EN DE RANKEN

    DE WIJNSTOK EN DE RANKEN

    Nog bij het Laatste Avondmaal zei Jezus:

    ‘Ik ben de ware wijnstok en mijn Vader is de wijnbouwer.

    Iedere rank aan mij die geen vrucht draagt snijdt hij weg,

    en iedere rank die wel vrucht draagt snoeit hij bij,

    opdat hij meer vruchten draagt.


    Jullie zijn al rein door alles wat ik tegen jullie gezegd heb.

    Blijf in mij, dan blijf ik in jullie.

    Een rank die niet aan de wijnstok blijft,

    kan uit zichzelf geen vrucht dragen.

    Zo kunnen jullie geen vrucht dragen 

    als jullie niet in mij blijven.


    Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken.

    Als iemand in mij blijft en ik in hem,

    zal hij veel vrucht dragen.

    Maar zonder mij kun je niets doen.

    Wie niet in mij blijft wordt weggegooid 

    als een wijnrank en verdort;

    hij wordt met andere ranken verzameld,

    in het vuur gegooid en verbrand.


    Als jullie in mij blijven en mijn woorden in jullie,

    kun je vragen wat je wilt en het zal gebeuren.

    De grootheid van mijn Vader zal zichtbaar worden

    wanneer jullie veel vrucht dragen en mijn leerlingen zijn.’

    (Johannes 15,1-8)


    We werden allen opgevoed in grote eerbieden ontzag voor de almachtige God,hoog verheven in de hemel,ver boven ons, mensjes van niemendal.Zo hebben wij tot God gebeden, vele en vele keren,en telkens weerhebben we ons klein, hulpeloos en nietig gevoeld.Het is een houding die passend is, maar evenzeer is het maar één kant van het hele verhaal.

    Als God zo ver boven ons, kleine mensen, staat, als Hij zo ver boven ons leven staat, komt Hij ook vlug buiten ons leven te staan.Hij is dan te groot en te ver,ongenaakbaar en onbereikbaar.HIJ woont in de coulissen van zijn hoge hemel, en WIJ leven, even maar, op het kleine podium van dit stukje aarde.


    GOD ZIJ DANK is er méér, GOD ZIJ DANK is er Jezus, en GOD ZIJ DANK mochten wij op onze levenswegJezus ontmoeten, in bezinning en gebed, in gewone ervaringen van ons leven, en bovenal in het evangelie.

    En HIJ, Jezus, sprak ons – ook vandaag – van een wijnstok: Zie, zei Hij,zo dicht zijn wij bij elkaar,als ranken met de stam verbonden.Zo ben Ik één met de Vader, zo ben Ik in de Vader.Zo ben Ik één met jullie, zo LEEF Ik ook in jullie. Evenzeer als het sap van de stam ook het sap van de ranken wordt. Evenzeer als het leven van de stam ook het leven van de ranken wordt.

    Zo heeft Hij het zelf gewild: God kan niet zonder de mensen.Hij leeft zich uit in zijn mensenzolang Hij hun leven mag geven, zo lang Hij hun leven mag zijn.

    Geloven is niet alleen: klein staan voor God.Geloven is ook groeien en groter worden omdat wij Hem in ons laten werken,omdat wij ons door Hem laten snoeien.

    De vruchten van onze inzetdragen zijn zegel.

    (Geïnspireerd door: Bezinningen Dominicanen)


    Houd mij vast


    Heer Jezus, door uw vaders hand

    in onze mensengrond geplant,

    en bloeiend in dit barre land,

    o houd mij vast.


    Zoals de wijnstok sappen geeft

    aan elke rank die van hem leeft

    en vreugde aan zijn vruchten heeft

    houdt U mij vast.


    Ik kan niet zonder U, ik moet

    het hebben van uw hartenbloed

    dat alle leven kloppen doet.

    Dus houd mij vast.


    Laat mij, al doet het groeien pijn,

    een kleine rank van waarde zijn;

    maak mij een druppel van uw wijn.

    O, houd mij vast.


    Michel van der Plas





    05-05-2010 om 12:57 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 11/12-17/12 2023
  • 04/12-10/12 2023
  • 27/11-03/12 2023
  • 20/11-26/11 2023
  • 13/11-19/11 2023
  • 28/08-03/09 2023
  • 21/08-27/08 2023
  • 31/07-06/08 2023
  • 10/07-16/07 2023
  • 19/06-25/06 2023
  • 12/06-18/06 2023
  • 29/05-04/06 2023
  • 22/05-28/05 2023
  • 15/05-21/05 2023
  • 08/05-14/05 2023
  • 01/05-07/05 2023
  • 24/04-30/04 2023
  • 17/04-23/04 2023
  • 10/04-16/04 2023
  • 03/04-09/04 2023
  • 27/03-02/04 2023
  • 20/03-26/03 2023
  • 13/03-19/03 2023
  • 06/03-12/03 2023
  • 20/02-26/02 2023
  • 13/02-19/02 2023
  • 06/02-12/02 2023
  • 30/01-05/02 2023
  • 23/01-29/01 2023
  • 09/01-15/01 2023
  • 26/12-01/01 2023
  • 19/12-25/12 2022
  • 12/12-18/12 2022
  • 05/12-11/12 2022
  • 28/11-04/12 2022
  • 17/10-23/10 2022
  • 29/08-04/09 2022
  • 06/06-12/06 2022
  • 30/05-05/06 2022
  • 23/05-29/05 2022
  • 14/02-20/02 2022
  • 27/12-02/01 2022
  • 20/12-26/12 2021
  • 13/12-19/12 2021
  • 06/12-12/12 2021
  • 29/11-05/12 2021
  • 22/11-28/11 2021
  • 01/11-07/11 2021
  • 11/10-17/10 2021
  • 04/10-10/10 2021
  • 27/09-03/10 2021
  • 17/05-23/05 2021
  • 03/05-09/05 2021
  • 26/04-02/05 2021
  • 01/03-07/03 2021
  • 22/02-28/02 2021
  • 08/02-14/02 2021
  • 01/02-07/02 2021
  • 25/01-31/01 2021
  • 18/01-24/01 2021
  • 11/01-17/01 2021
  • 04/01-10/01 2021
  • 28/12-03/01 2027
  • 10/08-16/08 2020
  • 03/08-09/08 2020
  • 27/07-02/08 2020
  • 13/07-19/07 2020
  • 06/07-12/07 2020
  • 22/06-28/06 2020
  • 15/06-21/06 2020
  • 08/06-14/06 2020
  • 01/06-07/06 2020
  • 25/05-31/05 2020
  • 18/05-24/05 2020
  • 11/05-17/05 2020
  • 04/05-10/05 2020
  • 27/04-03/05 2020
  • 20/04-26/04 2020
  • 13/04-19/04 2020
  • 06/04-12/04 2020
  • 23/03-29/03 2020
  • 16/03-22/03 2020
  • 09/03-15/03 2020
  • 02/03-08/03 2020
  • 24/02-01/03 2020
  • 17/02-23/02 2020
  • 10/02-16/02 2020
  • 03/02-09/02 2020
  • 27/01-02/02 2020
  • 20/01-26/01 2020
  • 13/01-19/01 2020
  • 06/01-12/01 2020
  • 30/12-05/01 2020
  • 23/12-29/12 2019
  • 16/12-22/12 2019
  • 09/12-15/12 2019
  • 02/12-08/12 2019
  • 25/11-01/12 2019
  • 18/11-24/11 2019
  • 11/11-17/11 2019
  • 04/11-10/11 2019
  • 28/10-03/11 2019
  • 21/10-27/10 2019
  • 14/10-20/10 2019
  • 07/10-13/10 2019
  • 30/09-06/10 2019
  • 23/09-29/09 2019
  • 16/09-22/09 2019
  • 09/09-15/09 2019
  • 05/08-11/08 2019
  • 29/07-04/08 2019
  • 22/07-28/07 2019
  • 15/07-21/07 2019
  • 08/07-14/07 2019
  • 01/07-07/07 2019
  • 17/06-23/06 2019
  • 10/06-16/06 2019
  • 03/06-09/06 2019
  • 27/05-02/06 2019
  • 20/05-26/05 2019
  • 13/05-19/05 2019
  • 06/05-12/05 2019
  • 29/04-05/05 2019
  • 22/04-28/04 2019
  • 15/04-21/04 2019
  • 08/04-14/04 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 07/01-13/01 2019
  • 31/12-06/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 17/12-23/12 2018
  • 10/12-16/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 26/11-02/12 2018
  • 19/11-25/11 2018
  • 12/11-18/11 2018
  • 05/11-11/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 01/10-07/10 2018
  • 24/09-30/09 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 10/09-16/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 27/08-02/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 02/07-08/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 28/05-03/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 14/05-20/05 2018
  • 30/04-06/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 26/02-04/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 11/12-17/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 25/12-31/12 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2021
  • 21/12-27/12 2015
  • 14/12-20/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 26/12-01/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 26/12-01/01 2012
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 28/11-04/12 -0001

    Blog als favoriet !

    Categorieën
  • Dagboek/bedenkingen (1617)


  • Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!