Hier zijn we weer. Vandaag dan mogen bellen voor een afspraak en te vragen als het wel nodig was. En idd,het is nodig. Morgen om 9u moeten we in het ziekenhuis zijn. Er is terug plaatsing mogelijk!!!! Das heel goed nieuws! Deze blog lijkt wel een goednieuwsdagboekje. Maar geloof me,wij hadden nooit gedacht dat we na 1 keer al zover zouden staan. Voor morgen ben ik niet zo bang. Ik weet de grote lijnen maar meer moet ik ook niet weten. We zien wel. Als het achter de rug is dan is dat zo een fantastisch gevoel! Nee aan plannen voor de toekomst zijn we nog lang niet toe. Daar is het veel te vroeg voor! Nu ga ik genieten van de avond. Ventje is werken.
Hier eigelijk niet zoveel nieuws. Alleen dat de zenuwen toch wel beginnen te komen. Het is zo spannend!! Ik hoop echt dat de eitjes hun best aant doen zijn. Het zou zo een mooi geschenk zijn. We hebben er echt wel een goed gevoel bij. Maar we mogen de realiteit niet uit het oog verliezen. Pfff. Was het al maar zaterdag of volgende week. Dan wisten we meer. De echte uitslag als het gelukt is of niet weten we pas zaterdag over 2 weken. Natuurlijk voel je dat zelf ook wel. Pfff. Maar allez,ik ga eens naar buiten. De zon zal me goed doen. grtz
We zijn net thuis van het ziekenhuis. Pick-up is achter de rug! Oef! We waren er ruim op tijd. Maar blijkbaar was er iets fout gelopen bij het geven van de kamers. We hadden dus geen kamer. Geloof me das stressen hoor. Oke eindelijk een kamer. Bleek die gang nog niet open te zijn van de kamers. Ondertussen was het half 8. Na een tijd kwamen ze dan eindelijk af. Eens op de kamer ging het heel snel. Omkleden,infuus en spuiten. En hop met de lift naar boven. Direct naar binnen en op de stoel gaan liggen. Op 20min was ik daar buiten. Pijn doet het niet. Je voelt het wel trekken en duwen. Voor de rest geen probleem. Nu is er enkel nog de last van de onderbuik. Dat kan een paar dagen duren. Het enige wat je kan doen is kalmkes aandoen. Want geloof me;morgen vlieg ik er terug volle patat in. Ik wil men living dweilen. Men ventje was ook enorm lief!! Hij moest jammer genoeg gaan werken nu maar toch. De steun van hem is zo belangrijk geweest. Zo dit was het voor vandaag. Ahja het waren 10goede eitjes!! Das goed he. Nu hopen da ze hun best doen. Groetjes
Hallo! Hier zijn we weer met meer nieuws!! Jaja het is goed nieuws! We hebben voldoende eitjes en de pick up is maandag! Vorige keer vielen de eitjes tegen. Heel fel tegen. En nu ist normaal. Het nieuws dat we maandag binnen moeten voor de pick up overdonderde ons echt wel. En er komt toch wel wat bij kijken. Bv.nog bloed laten trekken op de spoed,medicatie gaan halen,bed gaan reserveren voor opname,een verpleegster moeten bellen voor de spuitjes en de nodige uitleg gekregen. Ja, ik weet we hebben nog een lange weg te gaan. Maar ik wil genieten even van dit moment. Zo dit was het weer. Groetjes
Hier zijn we weer. Vandaag zijn we bloed gaan laten trekken en straks mogen we 2 spuitjes zetten en morgen gaan ze kijken hoeveel eitjes ik heb. Zenuwen natuurlijk. Als het morgen niet zo goed is dan is het nog steeds niet ten einde hoor. Dan krijg ik andere dosis spuitjes. Maar als het wel goed is wil zeggen dat we goed bezig zijn. Hopen op t laatste natuurlijk want ik wil een fijn weekend. Een gevoel dat we goed bezig zijn. Ik wil vechten. Geen tranen. Straks komen vrienden af. Gelukkig maar. Zo ik schrijf vlug weer. Als het niet zo goed nieuws is kan het wat langer duren want dan nemen we graag even rust zo onder ons 2tjes om het te verwerken. Is het goed nieuws schrijf ik morgen zeker weer! Grtz
Hoe gaat t met jullie allemaal? Hier gaat t wel hoor. Eindelijk een beetje beter. Ik ben altijd redelijk blij en vrolijk en zie veel goeds in deze wereld. Ik ben een kei int verstoppen hoe ik me echt voel. Maar soms breek je dan natuurlijk. Vandaag was ik plots heel bekend bij men vrienden. Gsm ging constant af,mailtjes gekregen tot en met en ondertussen het huishouden gedaan. Fijn dat de dagen zo omgaan. Jammer genoeg heb ik vandaag ook even mogen voelen dat er mensen zijn die enkel maar aan ik ik ik denken en die denken dat ze de perfecte persoon op aarde zijn. Die doen alsof ze begrip hebben maar dat is niet zo. Zelfs respect voor iemand die pas overleden is zat er niet in. Ik walg van zo een mensen! Mensen die dingen zien die er totaal niet zijn. Bah! Maar ja,foert met die persoon. Hij kan de boom in. Ik kende de persoon nog maar net dus is niet erg. Ik ben sinds een paar dagen een beetje SOS Sanne ipv SOS Piet. Koken dat ik doe uit zijn boeken. De simpelste dingen eerst maar een mens staat er versteld van hoe anders iets smaakt met een beetje wijn of ja een beetje ketchup. . Tja,mss willen ze hier boven er wel pas echt zeker van zijn dat ik kan koken vooraleer dat ze ons een kindje sturen? Awel mensen en alle hemelen hier boven....het lukt! hihi. Zo nu ga ik eens stoppen en seffes jawel tijd voor een nieuwe aflevering SOS Sanne. Tot morgen! U leest toch ook?
Hier ist dan zover...de grote avond dip! Deze avond was de hel. Ik heb heel veel zitten wenen. En weer die verdomde vragen. Waarom kan het zo niet lukken? Och ja,het zou sneller mogen gaan. De tijd gaat zo traag als je op iets wacht. Mss op iets dat nooit komt. Maar zo mag ik niet denken. Mijn man is aant werken en hij voelt zich er niet goed bij dat ik nu zo in een dip zit. Maar ja,straks vroeg bedje in en dan wel zien. Grtz
Vandaag zijn we naar het ziekenhuis geweest voor weer eens bloed te laten trekken.De uitslag hebben we net gekregen en we mogen verder doen met wat we bezig zijn. Spuitjes vandaag en morgen en vrijdag bloed laten trekken. Dus dat is niet slecht. Elke keer een stap dichter bij. De eerste week valt bij ons elke keer mee. De 2 laatste dagen ben ik een beetje meer moe maar als dat echt met de behandeling te maken heeft weet ik niet. Ik heb van tijd wel eens zo een tijdje dat ik meer moe ben. Mijn man is enorm lief. Een sterke relatie is zeer belangrijk. Dan kan je alles aan. Het verdriet met iemand kunnen delen is belangrijk. En praten. Praten is heel belangrijk. In de week kreeg ik kleertjes van een vriendin en het deed niet pijn. Ik voelde alleen maar hoop. Ooit komen we er wel. Zo nu ga ik verder poetsen. Grtz
Hier zijn we weer. Eigenlijk hebben we deze keer niet zoveel te vertellen. De week is begonnen en dat wil zeggen dat alles zijn gewone gang gaat. Straks en morgen nog een spuitje en dan woensdagmorgen naar het ziekenhuis voor bloed te geven. Morgen beginnen dan die zenuwen weer. Niemand gaat graag naar het ziekenhuis maar ja,het is voor een goede zaak. Stap per stap doen we het. Het besef is er precies nog steeds niet dat we eindelijk begonnen zijn. Ik voel me wel keigoed vandaag en heb enorm zin in morgen eigelijk. In de dag. Mmm. Zo dit was het voor vandaag. Grtz
Het is weekend en daar proberen we toch steeds van te genieten. Mijn man is wel werken maar ach,daar moet je deze dagen zelfs blij om zijn da je werken kan gaan. Niet? hi. Hier verloopt alles heel goed. Niet teveel last van de spuitjes. Gisteren dan toch naar het feestje geweest. Ik had gisteren plots energie voor 10. hihi. Natuurlijk heeft die vriendin me een paar keer zeer gedaan met haar woorden maar ik had het zoveel erger verwacht!! En t was zo fijn. Mijn maatje blij dat ik er was en ik blij dat ik ben geweest. Was gezellig. Ik had het niet willen missen. Ik ben ook over men gevoel van schaamte ivm het werk. Pff,de pot op. Dat ze maar denken. Wij weten wat we voelen en als er ooit iemand komt zeggen dat we overdrijven of het niet zo erg is dan zal ik wel is deftig antwoorden. En nu ga ik eens genieten van men vrije nm se. Grtz
Hallo iedereen! Hier zijn we weer met meer nieuws. Wat een week is me dat geweest!! Eerst het goede dan...vanavond mogen we eindelijk starten. Het eerste spuitje. Eindelijk dan. Vanavond begint het echt. Gisteren was jammer genoeg een mindere dag. Ik ben op t werk een beetje beginnen flippen. Emotioneel en lichamelijk zat ik er ff helemaal door. Ben nu een tijdje thuis. Ik ben op. Ik kan ff niet meer. De stress van het werk en samen met dit,nee,het ging niet meer. Al schaam ik daar mij wel voor moet ik bekennen. Ze zullen op t werk nogal eens een gedacht van mij hebben. Allez ja,voel me eigelijk niet zo goed. Morgen is een feestje waarop een vriendin gaat bekend maken dat ze zwanger is. Hoe ik me nu voel kan ik t niet. Ik beslis morgenvoormiddag wel. Maar het is mijn maatje,men beste vriend. Hem in de steek laten zou me zwaar vallen maar tot nu toe nee,kan ik t niet aan. Niet om hem maar om die vriendin. Ik hoop jou zeker nog op de hoogte
Grtz en alvast bedankt voor de reacties in men gastenboek.
Hier zijn we weer. Deze keer hebben we niet zoveel te melden enkel dat we vandaag dan toch niet zijn kunnen starten. De natuur kan je eenmaal niet dwingen he. Hopen op morgen of woensdag. Als het dan niet zover is dan wil het zeggen dat ze ons echt wel aant testen zijn hier ergens boven ons. Pff. We weten dat zo zwanger worden bijna niet kan,slechts een hele kleine kans. Natuurlijk hoop je dan..zou het,alstublieft dan toch kunnen? Een mens ziet en voelt dan dingen. Gewoon uit hoop! Maar nee,het kan niet en zal niet. Och ja,we weten het. We gaan nu stap per stap verder. Het worden nog spannende dagen!! Deze week is het ook zo druk. Werk,neefje dat komt logeren,..maar ach,das het leven. Hopen om morgen meer nieuws en goed nieuws!!
Zoals jullie in men vorige blog al konden lezen kunnen we over enkele dagen eindelijk beginnen met onze eerste ivf! Toen we te horen kregen dat het niet op de natuurlijke manier ging lukken toen moesten we echt wel even slikken. Je wereld staat echt wel stil op dat moment. Waarom is een woord dat dan echt wel als eerste naar boven komt. Gaan lopen en hopen dat het niet waar is,toch niet bij ons,zijn dingen die dan door je heen gaan. Tranen zijn er al geweest!! Maar ook een vechtlust! We gaan ervoor! In oktober zouden we de eerste x kunnen starten maar net toen ging de dokter op verlof. Hop in november dan maar. Bleek dat ik te weinig eitjes had. Weer slik. Een nieuw jaar denk je dan een nieuw begin? Nee toch niet,ook in januari ging de dokter op verlof. Dit is de 1ste keer dat we echt gaan doen wat we moeten doen. Maar in ons hart is het al de 3de keer vol hoop,spanning en verdriet. Maar we gaan ervoor! Tussen al de pijn,verdriet en tranen is er ook dat sprankeltje hoop. Vechten moeten we doen!!
Hallo!! Mijn man en ik zijn nieuw hier,dus is het nog even zoeken. Wij zijn een jong koppel dat een hevige kinderwens heeft. En daar zullen onze blogjes ook over gaan. Over hoe we het allemaal beleven. We hebben een jaar op de natuurlijke manier ons best gedaan om kindjes te krijgen en toen dit niet bleek te lukken zijn we naar een arts gegaan. We zullen via een behandeling een kindje proberen te krijgen. Het kan niet anders. Die behandeling start over enkele daagjes,dus gaan we hier regelmatig iets schrijven. Vooral ik,de vrouwelijke persoon van het gezin,zal zich hiermee bezig houden. Mijn man gaat het trouw op de voet volgen maar blogjes ed. zijn niet echt zijn ding om te doen op het net. Ik hoop dat jullie met plezier meelezen!
Dikke knuffel aan iedereen die ook in onze situatie zit.
. Tja,mss willen ze hier boven er wel pas echt zeker van zijn dat ik kan koken vooraleer dat ze ons een kindje sturen? 
Awel mensen en alle hemelen hier boven....het lukt! hihi. Zo nu ga ik eens stoppen en seffes jawel tijd voor een nieuwe aflevering SOS Sanne. Tot morgen! U leest toch ook? 
Maar zo mag ik niet denken. Mijn man is aant werken en hij voelt zich er niet goed bij dat ik nu zo in een dip zit. Maar ja,straks vroeg bedje in en dan wel zien. 
