Zoals jullie in men vorige blog al konden lezen kunnen we over enkele dagen eindelijk beginnen met onze eerste ivf! Toen we te horen kregen dat het niet op de natuurlijke manier ging lukken toen moesten we echt wel even slikken. Je wereld staat echt wel stil op dat moment. Waarom is een woord dat dan echt wel als eerste naar boven komt. Gaan lopen en hopen dat het niet waar is,toch niet bij ons,zijn dingen die dan door je heen gaan. Tranen zijn er al geweest!! Maar ook een vechtlust! We gaan ervoor! In oktober zouden we de eerste x kunnen starten maar net toen ging de dokter op verlof. Hop in november dan maar. Bleek dat ik te weinig eitjes had. Weer slik. Een nieuw jaar denk je dan een nieuw begin? Nee toch niet,ook in januari ging de dokter op verlof. Dit is de 1ste keer dat we echt gaan doen wat we moeten doen. Maar in ons hart is het al de 3de keer vol hoop,spanning en verdriet. Maar we gaan ervoor! Tussen al de pijn,verdriet en tranen is er ook dat sprankeltje hoop. Vechten moeten we doen!!
Hallo!! Mijn man en ik zijn nieuw hier,dus is het nog even zoeken. Wij zijn een jong koppel dat een hevige kinderwens heeft. En daar zullen onze blogjes ook over gaan. Over hoe we het allemaal beleven. We hebben een jaar op de natuurlijke manier ons best gedaan om kindjes te krijgen en toen dit niet bleek te lukken zijn we naar een arts gegaan. We zullen via een behandeling een kindje proberen te krijgen. Het kan niet anders. Die behandeling start over enkele daagjes,dus gaan we hier regelmatig iets schrijven. Vooral ik,de vrouwelijke persoon van het gezin,zal zich hiermee bezig houden. Mijn man gaat het trouw op de voet volgen maar blogjes ed. zijn niet echt zijn ding om te doen op het net. Ik hoop dat jullie met plezier meelezen!
Dikke knuffel aan iedereen die ook in onze situatie zit.
