Wolken ,hemel en aarde, wind ,regen en storm, neem me toch mee in een andere vorm. Laat me zweven en vliegen langs bergen en dalen langs akkers en velden en langs de vele kanalen Laat mij de kusten zien van zoveel vreemde landen, en de reusachtige oceanen die steeds maar veranderen Laat mij het eb en vloed zien en ook de oneindige kracht, hun woeste wilde golfslag en ook de oeroude macht. Laat het maar zien hoe nietig we zijn, hoe klein ons wereldje is, hoe oneindig klein...
Gisteren heb ik voor het eerst sinds een week geleden samen met Lilian weer een klein wande- lingetje gemaakt .We zijn recht van ons huis naar het domein van mijn overbuurman Antoon gegaan,ik was uitermate nieuwsgierig naar het nieuwe hondje( Sallie ) van mijn buurman.Aan het domein aangekomen zag ik haar in de verte lopen ,ik riep even :''Sallie !!!!!'',en ja hoor ze kwam naar mij toegelopen alhoewel ik totaal vreemd voor haar was .Ze keek me aan op de- zelfde manier als haar pas naar de hondenhemel gegane voorgangster ,met het kopje een beetje schuin keek ze me aan ,ik gaf haar een aai over haar kopje en ze kwispelde met haar staartje , keek me nog even blij en speels aan ,en weg was ze,recht naar het grote huis van buurman Antoon. Geloof het of niet lieve vrienden ik was totaal van slag af ,ik had mijn mijn vroegere vriendin Sallie terug gezien , ikzelf ben niet goedgelovig maar hoe kan een simpel hondje alle handelingen en bewegingen van haar voorgangstertje kennen zonder dat ze mekaar maar ooit hadden gezien. Ik ben een beetje uit mijn normale doen thuisge- komen en heb samen met Lilianeken het gebeurde doorgesproken, want zij gelooft een beetje in die dingen zoals reïncarnatie en zo .Ik begin trouwens zelf te geloven ,dat ik het een en ander van gelo- ven en niet geloven ,allemaal een beetje zal moe- ten bijstellen,maar ik moet tegewoordig medicijnen slikken , misschien ligt het daar wel aan dat ik vreemde dingen begin te zien ,maar aan de andere kant kan ik het gevoel niet kwijtspelen dat Sallie al op voorhand wist dat ik speciaal voor haar gekomen was.
Mijn buurman Antoon die recht tegenover mij woont zijn hondje Sallie is vorige week plotseling overleden.Mijn buurman Antoon is een gepension- eerde schipper die alleen woonde met zijn Sallie als bontgenoot .Sallie was 16 jaar oud en niet meer zo goed te poot.Vorige week op dinsdaga- vond hadt Antoon zij hondje buiten gelaten in zijn reusachtige tuin achter zijn huis.Als na een uurtje zijn Sallie nog niet terug was werd Antoon een bee- tje ongerust en begon hij in tuin te zoeken en te roepen ,al zoekend was Antoon aan zijn vijver te- rechtgekomen en daar vondt hij haar ,ze lag voor- aan in de vijver ,haar voorpootjes nog op de kant alsof Sallie nog geprobeerd hadt om uit de vijver te klimmen .Vermoedelijk heeft Sallie wat van het wa- ter uit de vijver proberen te drinken ,en is op haar stramme pootjes weggegleden en zo in de vijver te- recht gekomen en verdronken.Antoon wist wel dat Salie niet meer zo lang te leven hadt ,want haar ge- zondheid was het laatste jaar drastisch achteruit gegaan maar dat alles op die manier moest gaan maakt het extra verdrietig voor hem .Ikzelf zal Sallie ook heel echt missen ,altijd als ik voorbij de tuin van Antoon passeerde ,kwam ze naar mij toege- lopen , een aai over haar kopje een kwispel met haar staartje en ze was weer tevreden en blij.Salie heeft een waardige begrafens gekregen en rust nu op het dierenkerkhof in Sluiskil . Maar toch heeft mijn treurig verhaal nog een klein happy-end .Buur- man Antoon heeft zaterdag bij het dierenasiel van Terneuzen een verstoten hondje weggehaald , het beestje is 2 jaar oud en hij heeft haar de naam ( u raad het zeker al )van Sallie gegeven.Ik zelf ben door omstandigheden van het weekend nog niet buiten geweest ,maar hoop in de loop van de week de nieuwe Sallie te mogen gaan begroeten.
Ik wens al mijn blogmaatjes die mij nog niet vergeten zijn een ultrafijne dinsdsdag toe veel leuke gezellige groetjes uit Terneuzen en tot ziens he',liefs, Paolo.
Ieder jaar heeft op 30 april in Nederland Koninginnedag plaats. Koninginnedag wordt door de meeste Nederlanders heel uitbundig gevierd. Overal hebben festiviteiten plaats ,alsook in Terneuzen daar heeft buiten de gewone festi- viteiten een reusachtige rommelmarkt plaats. Het is die rommelmarkt die me nu al bezighoud, want ieder jaar staat mijn vrouw samen met mijn dochter op die markt om onze oude en niet meer gebruikte en afgedankte spullen te gaan verkopen , om de spaarpot van mijn kleinzoon Nicky wat te spekken.Een paar maanden voor het gebeuren begint mijn Lilian al spullen bij mekaar te zoeken en het is dat ,dat mij onrustig maakt, Ieder jaar verdwijnen daardoor immers ook oude spullen van mij die ik niet meer nodig heb ,maar waar ik geen afscheid kan van nemen.De bij el- kaar gezochte spullen worden dan in ons tuinhuis opgeslagen tot op koninginnedag . Iedere dag ga ik wel eens als Lilian niet thuis is ,naar die bij elkaar gezochte spullen kijken, en regelmatig breng ik spullen van mij terug naar hun oorpron- kelijke plaats.Lilian ziet het niet ,of gebaart dat ze het niet ziet , want nooit zegt ze daar iets over .Op Koninginnedag vertrekken mijn Lilian en dochter om 4 uur in de ochtend ( ze doen dat zo vroeg om een mooi standplaatsje te hebben om de spullen aan de man te brengen).Ik slaap mees- tal nog of ik doe of ik slaap,want ik wil het niet weten of mijn oude voetbalschoenen of een of an- der boek dat ik nooit meer zal lezen zich niet on- der de immers ingeladen spullen bevinden.Van het moment dat ze vertrokken zijn valt er als het wa- re een last van me af ,wat kunnen die oude cd's, videofilms ,boeken en voetbalschoenen mij nu nog schelen,ik draai me dan nog eens om ,om dan lek- ker nog een paar uurtjes van mijn slaap te genie- ten,als dat spaarpotje van mijn kleinzoontje maar opgevuld geraakt, want daar gaat het toch om he'.
Adres :Noordstraat 1-3 4531 GA Terneuzen. Naam Kastelein:Ronny Verberkmoes. Genre muziek:achtergrond. Soorten bier : Zeer omvangrijk.
Door het feit dat ik al regelmatig in mijn verhalen en gedichten mijn stamcafe':''De Vriendschap'',heb vernoemd geef ik hier graag op aanvraag een overzichtje van het cafe'.Het is een oerbruin cafe' dat dankzij de familie Maandag door de jaren heen een grote naam opbouwde in Terneuzen en wijde omgeving .Schippers , bouwondernemers ,lokale politici en gepensioneerden van allerlei pluimage heffen er het glas .Dat gebeurd vooral tegen het einde van de middag,wanneer de vaste bezoekers zich om de grote stamtafel scharen.Om onduidelijke redenen wisselen de stamgasten s'zater- dags hun pronjuweel in voor enkele aan elkaar geschoven tafeltjes om er in dezelfde samenstelling een''lunch- borrel''te nuttigen.Jaren (23) geleden alweer nam Ronny de explotatie over van Guust Maandag,bij leven een grote legende.Hij richtte als groot bierliefhebber op de eerste verdieping een biermuzeum in met meer dan 2000 verschilende bieren .De Vriendschap biedt plaats aan een kaartclub,een Heemkundige vereniging en eenmaal per maand is er politiek cafe'. De ''stamtafel ''negeert die bijeenkomst overigens hardnekkig .Die heren hebben elke dag al een politiek cafe'.Rond het cafe' hangt ook een vorm van geheim- zinnigheid waarover ik als gezworene niets mag naar buiten brengen.In de zomer is heerlijk vertoeven op het terras voor het cafe'.Ikzelf vertoef gemiddeld 2 maal 2 uurtjes per week in de vriendschap zodat mijn maatjes niet de indruk krijgen dat ik hele dagen in de kroeg zit,ik schrijf het laatste erbij om de hardnekkige kroegenhaaters( haatsters ) van repliek te dienen ,want ik weet hoe vlug men de naam krijgt van dronkaard en van:''Kroeghanger''.
De meesten bezitten er een ,ge weet wel zo'n blikken doos of een houten kistje met hun duurzame spulletjes uit hun kinder- en jeugdjaren.Bij het opruimen van onze vliering kwam ik mijn kistje tegen .Het was al sinds we trouwden opgeborgen in een heel grote hou- ten scheepskist .Ik dacht er in de verste verte niet meer aan tot het weer in mijn handen kwam,mijn siga- renkistje .Het was een kistje van 30x15x10cm,bo- venaan op het deksel van het sigarenkistje stond er in grote letters:''WILLEM II SIGAREN''. Ik opende het kistje en opeens was ik weer 50 jaar jonger.Alles kwam weer naar boven mijn vriendjes en vriendinnetjes uit mijn kinderjaren kwamen me weer voor de geest,alles waarvan ik dacht dat het opge- borgen was voor altijd was er weer.Ik kwam er de eerste minuten niet toe ook maar enig voorwerp aan te raken of uit het kistje te halen.Tot ik een beetje bekomen was ging ik toch over tot het controleren van mijn kostbare schat.Van oude voetbalplaatjes , foto'tjes van mijn kindervriendinnetjes tot een speld- je van de kajotters alles haalde ik eruit en bij ieder voorwerp nam ik steeds een minuutje rust om alles aan mij voorbij te laten gaan.Als laatste kwam mijn kostbaarste bezit... en dat was een piepklein doosje (niet groter dan 3cm bij 3 cm).Bovenaan op het doosje stond in zwarte lettertjes:''melktandjes''gedrukt. Ik heb minutenlang zitten grienen gelijk een klein kind .Ik zag mijn mama weer ,ik was weer een jaar of zeven oud en fier als een gieter kwam ik bij mijn mama met mijn eerste uitgevallen melktandje aanzet- ten.Ik weet niet hoelang ik ben blijven zitten ,het kan een half uur geweest zijn maar ook een uur ,ik was weer bij mijn mama 55 a 56jaar terug,dat gevoel was overweldigend en onbeschrijfelijk. Op een zeker moment heb ik mijn kistje afgesloten en het terug in de grote kist gezet, en ben wenend van de vliering naar beneden gekomen .Lilian was niet thuis ,en ik geloof dat ik nog 2 uur op de bank ben gaan zitten om dat gevoel dat er nog altjid was, zo- lang mogelijk te koesteren.Ik geloof dat de woorden ''Dank u wel lieve mama''wel honderd maal door mijn hoofd zijn heengegaan ( Mijn mama is overleden sinds 30 october 1996 ). Ik was eerst van plan om mijn ervaringen niet op te schrijven ( alez ,beter gezegd deze ervaringen niet op mijn blog te schrijven ) omdat julie misschien wel gaan denken dat ik te sentimenteel ben of zo, maar op het laatste moment heb ik dan toch besloten mijn ervaringen met jullie te delen. Ps:mijn melktandjes bevinden zich nog allemaal in het kleine doosje.
Je tast maar voelt het niet. Je kijkt maar ziet het niet. Je kunt het ook niet horen. Soms is het heel dicht bij je . Maar spreken doet het niet. Maar het is overal om je heen Dat verborgen leed en pijn, dat geluidloos tranen huilt.
Laat ik eerst en vooral voorop stellen dat ge hetgeen je nu gaat lezen een waar gebeurd verhaal is.Zoals mijn meeste maatjes al weten is mijn stamcafe':''Cafe'De Vriendschap''in Terneuzen.Het verhaal dat ik nu ga schrijven speelde zich immers daar af.Het gaat om een van de min of meer vaste stamgasten van De Vriendschap ,ik ga hem hier voor de voorzichtigheid maar de fictieve naam van Theofiel geven .Theofiel komt zo een jaar of twee geleden in De Vriendschap binnengewandeld ,ik zie hem nog altijd binnenkomen ,helemaal bedrukt ,met het hoofd naar beneden gericht ging hij rechtstreeks op een barkruk aan de toog zitten met zijn hoofd nog altijd naar beneden gericht .Ronny de kastelein heeft het in de gaten dat er wat met Theofiel scheelt ,en vraagt recht op de man aan Theofiel:''Theofiel scheelt er wat jongen''?Theofiel heft het hoofd op en zei tegen Ronny:''Ik heb slecht nieuws... en ik heb goed nieuws''Ik luister ,begin maar met het slechte nieuws zei Ronny.Ewwel ,zegt Theofiel :''Mijn vader is overleden vannacht''.De andere gasten en ikzelf die in het cafe' aanwezig zijn allemaal plots ook heel erg stil geworden .. Gecondoleerd ...zei Ronny ...En vraagt Ronny verder,hoe oud is je vader geworden en was hij soms ziek?91 jaar zei Theofiel ...en hij is nooit van zijn leven ziek geweest.... en hij is in zijn slaap gestorven.91 jaar is toch al een mooie ouderdom zei Ronny ... maar je hebt ook goed nieuws heb je gezegd ,wat is het goed nieuws?Ja,zei Theofiel :''het goede nieuws is dat ik door het overlijden van mijn vader binnenkort goed in mijn slappe was zal komen te zitten''.Ronny ging vlug even in de keuken wat scharrelen ,en de andere gasten ,waaronder ikzelf ,wisten niet goed hoe we ons gezicht in een serieuze plooi moesten houden.Enfin ,van het moment dat Theofiel De Vriendschap verlaten had kon niemand in het cafe'zich nog inhouden van het lachen ,ondanks het feit dat de vader van Theofiel nog maar pas overleden was.
Er komt er weer een in Terneuzen,ik bedoel een nieuwe viswinkel ,hij gaat :'' Visgilde Schipper'' heten.Ik geloof dat het 20 a 25 jaar geleden is dat de laatste viswinkel in Terneuzen de deuren dicht deed .Maar nu er is er er weer een of bijna een , want pas vandaag gaan officieel de deuren van de nieuwe winkel open.Ik juig het toe ,want ik heb het toch gemist ,dat vlug nog even een stukje vis halen.Maar daarover wou ik vandaag niet hebben ,het doet me gewoon aan iets uit het verleden denken.Ik wou het hebben over 33 jaar terug toen ik nog op Zomergem woonde .Niet ver van mijn woning vandaan was er in die tijd ook een viswinkel gevestigd waar ik regelmatig vis ging kopen .Op een van mijn bezoekjes aan de winkel daar zei de baas van de viswinkel tegen mij:'' er staan nog 8 zure haringen te betalen van vorige week''.Ik zei : ''dat kan niet'',ik betaal alles immers altijd contant.Het staat hier in het boek zei de baas,uw dochtertje heeft die gehaald.Ja,wat moest ik doen...eerst de haring betalen ,en dan mijn dochtertje die nog maar net 6 jaar was geworden vragen waarvoor ze die haring nodig heeft gehad, want 8 zure haringen is niet voor de poes.Ik kon in de verste verte niet vermoeden waarvoor ze dat gedaan had,maar toen ze het vertelde schaterde ik het uit van het lachen.U raad het nooit ...Ze had de haringen gekocht voor de kippen van de buurman,want die hadden zo'n honger zei ze .Ze had de haringen in heel kleine stukjes aan aan de kippetjes gevoerd .Ik kon daarop niet kwaad zijn op mijn dierenliefhebbend dochtertje.Maar Lilian en ik vragen ons nog altijd af, waarom wij dat niet hebben geroken.
Zowat een goed jaar geleden kwam die poes bij ons aangelopen ,zomaar ineens. Aan de twee bobbels tussen zijn achterpoten was het te zien dat het een kater was.Hij hadt een grote kop maar hij was verder mager tot op de graat.
Dat is een zwerver zei mijn Lilianeke!Weet je dat wel zeker vroeg ik ?:''Ja,natuurlijk zei ze dat zie je toch wel''.Hij schrokte drie schalen vol met kattevoer naar binnen en ging dan gelukzalig op een poezenmatje liggen dat naast de verwarming lag voor onze andere drie poezen . Onze andere poezen hadden het wel even moeilijk met de nieuwe indringer .
Ik ga ermee naar de veearts zei mijn vrouwtje.Zo gezegd zo gedaan .Toen Lilianeke van de veearts terugkwam was er een en ander met de poes gebeurd :''de bobbeltjes tussen zijn poten waren verdwenen ,hij was ontvlooid en was gechipt .Wat heeft dat gekost vroeg ik ? :''106 euro zei mijn schat''.Ik knipperde even met mijn ogen maar zei verder niets .We gaan hem Dikkie Dik noemen zei lilianeke,mij goed .
Het beestje rendeerde goed , Hij ging en kwam wanneer hij wilde ,was soms een paar uur spoorloos en kwam slapen en eten wanneer hij er zin in had . Tot op een avond vorige zomer Lilianeke aan de voordeur stond , en de buurman van 3 huizen verderop van zijn werk thuiskwam en Dikkie Dik vanuit de open voordeur naar onze buurman toeliep.Lilianeke wou er natuurlijk het fijne van weten en ging naar onze buurman toe. Is dat jouw kat soms buurman ? vroeg mijn vrouwtje ? '
''Natuurlijk '',zie de buurman ,:''Dat is Leo''.Lilianeke verschoot zich in alle kleuren van de regenboog ,maar herstelde zich vlug van de opdomper en zei tegen de buurman''hij komt iedere dag bij ons eten'',mijn buurman antwoorde daarop :''ik had het al gedacht dat hij ergens eten kreeg''.
Dikkie Dik weegt ondertussen wel 5 kilo en is een prachtkat geworden.Hij is wel 23 uur per dag bij ons , slaapt bij ons is af en toe eens buiten , maar of hij nog naar zijn echte baasje toegaat dat is mij een raadsel.De buurman die vraagt niets ,en wij zeggen niets het zal zo wel goed zijn zeker.Als ik Lilianeke een keer goed wil plagen zeg ik meestal : ''Hoe is het met Leo schat''?!!!
Dit is een waar gebeurd verhaal ,Dikkie Dik is nog altijd bij ons en stelt het uitermate goed. +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Ik heb ze boven elkaar geplaatst die artikels . Mooie benen natuurlijk bovenaan ,en Olympische spelen daar net onder .
Ik was wel eens benieuwd waar ik het meest reacties op ging krijgen.Ja Amorke,ge kunt wel schrijven dat ik een oude snoeper ben maar je schrijft niets over mijn sportieve gevoelens.
Wanneer ik dit publiceer is het verdict al gevallen iedereen lijkt van mooie benen te houden.En die Olympische spelen zijn er wel maar... ,allee,: ''Wat denken jullie er nu allemaal zelf van ?'' !!!!!!!!!!
Wat ik er zelf van denk ,is dat ik maar eens meer over mooie benen en ander mooie dingen ga schrij- ven ouwe snoeper of niet Amorke !!!!
En van jou Boomertje wil ik vandaag geen zeden- preek of kritiek over mijn geschrijf ,want ik lap er vanaf nu toch mijn laars aan.... hahahaha.
Zat ik deze zomer op het terras van ''De Vriendschap '' in Terneuzen , en ik had al een paar glaasjes op .Komt er een mooie meid voorbij in minirok en met van die prachtige benen.Zeg ik tegen die mooie meid :''Schat ,waar lopen die mooie benen naartoe ? ''Ze draait zich naar me om en zei :''Als er niets niet tussen komt ,...naar de cinema''.
