|
In vroeger tijd vroeg ik vaak af waar de vlinder heen ging.
Als de zomerzon verdween en hij ook, z’n kroost achterlatend.
Ieder jaar weer kwam hij terug en deed weer rustig zijn ding.
En plande het huwelijk van zijn zoon, al luisterend en pratend.
Met alles om hem heen. En, al fladderend en huppelend
werd de zaak beklonken en het nectar rijkelijk gedronken.
Niet lang daarna verdween hij weer met de zon, al dansend
naar het volgend jaar en de toekomst die hem is geschonken.
Elke keer weer neemt hij mijn dromen met zich mee,
om ze weer fris en verdubbeld terug te schenken, met een lint
achter zich aan trekkend, met de verhalen voor bij de thee
van zijn verre koninkrijk, waar een vlinder alleen maar vlinders vindt.
En terwijl ik zit en kijk, luister in naar de verhalen
van dat verre koninkrijk en ik doe mijn ogen toe. Ik woon
niet langer hier maar in het vlinderrijk, zo vol met dalen,
velden, meren, bloemen, bomen en zo wonderschoon.
En al weer veel te vlug moet de vlinder terug naar het rijk.
Ik zal hem missen en op hem wachten, terwijl de wind
mij lieflijk herinnert waarom hij gaan moest naar zijn wijk
In vlinderland.
Maak er nog een héél fijn weekend van!!!
Groetjes van Piere de Beeste.
|
Ik ben Hugo, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Piere De Beeste.
