Mijn blogdeurtje staat altijd open, voor ieder die me weet te apprecieren, voor WIE ik ben, niet voor WAT ik ben.
.
Over mijzelf
Ik ben Hugo, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Piere De Beeste.
Ik ben een man en woon in Oostende () en mijn beroep is iedereens meid.
Ik ben geboren op 12/03/1958 en ben nu dus 53 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Alles wat gemakkelijk is..
Profiteer van het leven, t'is al kort genoeg!!!
Ik wil ieder vriend(in) van seniorennet een héél fijn Kerstfeest toewensen, heel veel liefde en geluk in die mooie Kerstperiode. Héél binnenkort ben ik terug in bloggenland, beloofd! Dikke knuff.
Ik heb de volgende weken echt de tijd niet om op blogbebezoek te komen, mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa, wegens grote werken aan een B&B-project. Kopieër deze award gerust, geen probleem, deze is bestemd voor jullie allen. Het gaat jullie goed, tot héél binnenkort!!!
In de reis ligt de bestemming: de weg de wolken het water het zand de jungle de rotsachtige helling
beweging is bestemming nu en hier het doel
er is geen daar en dan.
Ik wens alle mama's een keitoffe moederdag toe, héél fijn weekend en tot de volgende! En nu efkes genieten van een zalige rust, moet kunnen nietwaar! Het gaat jullie allen goed, groetjes,
In vroeger tijd vroeg ik vaak af waar de vlinder heen ging. Als de zomerzon verdween en hij ook, z’n kroost achterlatend. Ieder jaar weer kwam hij terug en deed weer rustig zijn ding. En plande het huwelijk van zijn zoon, al luisterend en pratend.
Met alles om hem heen. En, al fladderend en huppelend werd de zaak beklonken en het nectar rijkelijk gedronken. Niet lang daarna verdween hij weer met de zon, al dansend naar het volgend jaar en de toekomst die hem is geschonken.
Elke keer weer neemt hij mijn dromen met zich mee, om ze weer fris en verdubbeld terug te schenken, met een lint achter zich aan trekkend, met de verhalen voor bij de thee van zijn verre koninkrijk, waar een vlinder alleen maar vlinders vindt.
En terwijl ik zit en kijk, luister in naar de verhalen van dat verre koninkrijk en ik doe mijn ogen toe. Ik woon niet langer hier maar in het vlinderrijk, zo vol met dalen, velden, meren, bloemen, bomen en zo wonderschoon.
En al weer veel te vlug moet de vlinder terug naar het rijk. Ik zal hem missen en op hem wachten, terwijl de wind mij lieflijk herinnert waarom hij gaan moest naar zijn wijk In vlinderland.
Slapende bladeren, maken de grond zo kleurrijk en zacht Een windvlaag neemt ze mee, op een niet gekozen richting Het palet van de grond, zo veranderlijk, soms wonderschoon, soms vloekende kleuren Bladeren zijn net mensen, mensen die het leven nemen zoals het komt ...
Maak er nog een zéér gezellig paasweekend van, het gaat jullie goed!
Je toont niet wie je werkelijk bent niet altijd je toont je zelfzeker aan de buitenwereld maar de schrik voor negatieve commentaar regeert je leven je bent bang bang dat mensen je niet mogen
ik was bang bang dat mensen me niet mochten maar ik leerde te zijn wie ik ben en fier te zijn op wie ik ben mijn missie? ook andere trots maken op wie ze zijn
wie ik ben is wie je ziet wie ik ben is wie ik blijf
Geniet met volle teugen van het Paasverlof, het gaat jullie allen goed!
Ik ben Hugo, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Piere De Beeste.
