Stipt om 5 uur zijn we vertrokken. Het weer was al stukken beter en, voor we het beseften, lossen wij na driehonderd kilometer de eerste keer van stuur. Dat ging ook gepaard met de nodige pauzes en wat drinken of eten. Een keer had de camionette ook dorst. De rit ging fantastisch goed tot de autoweg ophield. Het begon wat te regenen en de weekenddrukte begon toe te nemen. We naderden toen ook de bergen en dat zegt genoeg. Honderden motards hebben we doorweekt naar huis zien rijden. De laatste 90 kilometer was het echt fout. De kronkelende weg door de bergdorpen kon het verkeer echt niet meer slikken en we zijn dus stapvoets en vaak stoppend verder geslopen. Rond half zes waren we terplaatse en stonden enkele leden van de club ons onderaan de smalle toegangsweg naar het hotel ons al op te wachten. Dan maar eerst eten en daarna pas uitladen. De zon was van de partij, het was daar een aangename 24 graden. Het had daar die dag niet geregend. Dat beloofd ! 's Avonds na het avondeten werd de tocht voor morgen doorgenomen. Worden we dan toch berggeit ?
De ene neemt een volledige rustdag, de andere fietst een korte rit, een uitzondering doet toch gauw een rondje van 104 km met enkele leden van de club. Jaak, de rit naar Gangelt is zoveel beter nu dan de voorgaande jaren. Fijn dat je die rit vorige dinsdag nog hebt uitgestippeld en hebt nagereden. Wij troffen het echter niet met het weer, geen regen doch veel te koud en redelijk veel wind.
Op het einde van de middag hebben we de fietsen geladen en de koffers er tussen gestoken. Paul kent de kneepjes van hoe je een camionette het best vult !
En dan morgen heel vroeg, ja om 5 uur al, rijden we de anderen achterna. Zij zijn een dag eerder vertrokken, 4 auto's met telkens een koppel aan boord. Wij hopen natuurlijk dat zij morgen avond het weer in Merano zo hebben geregeld dat wij daar bij aankomst al een terraske kunnen doen. Duimen dan maar !!!
