Radio Opsinjoor 105.5 Mhz de enige Mechelse radio voor de 50-plusser
26-02-2010
Herstructurering Radio Opsinjoor
Beste luisteraars,
Door een herstructurering bij Radio Opsinjoor zullen vanaf zondag 28 februari 2010 voorlopig alleen non stop programma's uitgezonden worden. Later verneemt U meer over het verder gaat met onze geliefde radio. Bedankt voor het geduld!
Gisteren speelde ik in mijn programma "Conférences en Dobbel Fluppen" de hilarische sketch met Jan Van Dyke en zijn sprekende pop (Yvonne Verbeeck) ook wel bekend onder de titel "Madame, Chocolat mè Neutjes!" Enkele Quotes:
Jan: Sloeber, hoe gaat het op school? Sloeber: Goed! Jan: Hebt ge een goei plaats op school? Sloeber: Ja, nevens de stoof! Jan: Neen, Sloeber, den hoeveelste waart ge van de klas? Sloeber: de 23ste Jan: Van de hoeveel? Sloeber: van de 23. Maar op het laatste rapport was ik de 17de. Jan: Ah, das al beter Sloeber: der waren er zes ziek... (tegen een madam in het publiek): amai, gij zijt dik! Jan: dat is onbeleefd Sloeber, excuseert U! Sloeber: Excuseert madame...da ge zo dik zijt! Jan: Sloeber, wat is het mannetje van een rode kool? Sloeber: een worst! Jan: Een worst, waar haalt ge dat? Sloeber: awel vroeger zei ons vader altijd "Mmmm, lekker rode kool en daar een worst bij, das 't manneke!"
En zo gaat het maar door, zo maken ze er toch geen meer hé! De tekst van deze sketch is trouwens van Ruud de Ridder!
Music for the Millions presenteert: " Eigentijds Nieuwjaarsconcert" .
deel 1 op zondag 27 december 2009 deel 2 op zondag 3 januari 2010 Telkens van 18u00 tot 19u00
Traditionele Weense nieuwjaarsmelodieeën worden afgewisseld met verrassende klassieke en lichtklassieke stukken. Dit programma is mede mogelijk dank zij Muziekhandel David Vergaelen en Co, gelegen in de Katelijnestraat te Mechelen (www.vergaelen.net). Deze muziekhandel is de grootste klassieke muziekwinkel in de BENELUX en beschikt over ongeveer 24.000 titels.
In het "Eigentijds Nieuwjaarsconcert" mag U onder meer de volgende stukken verwachten:
Ouverture uit "Le Voyage dans la Lune" van Jacques Offenbach (de ouverture van een feeërieke opera die niet meteen tot zijn bekende werken behoort!) Frohsinn van Josef Strauss een Franse polka van één van de twee schaduwbroers van Johann Strauss Junior Uber den Wellen van Juventino Rosas een prachtige klassieke wals van de Mexicaanse componist die leefde eind 19de eeuw. Bij ons is de melodie zeker te herkennen in het lied "Twee ogen zo blauw" Concertino uit "Missa nr9 in D van Johann David Heinichen Concertino uit een prachtige barokmis van een componist die componeerde begin 18de eeuw Traume auf dem Ozean van Joseph Gungl wals uit 1849 van de Hongaarse componist Gungl, helemaal in de Strauss traditie! Im Kahlenberger Dörfl van Philipp Fahrbach Jr een Franse polka van een Weense componist uit de tweede helft van de 19de eeuw over een klein dorpje, Kahlenberg, niet ver van Wenen. Kathinka Polka van Johann Strauss Sr een ouderwetse polka van vader Strauss Bitte Schön van Johann Strauss Jr een polka Française van de bekendste der Strauss zonen Russische Mars van Johann Strauss Jr als opus 353 eigenlijk omschreven als een mars-fantasie Allegro uit het 12de Concerto "Kerstmis Pastorale" van het Concerto Grosso van Francesco Manfredini van de Italiaanse barokcomponist begin 18de eeuw Rondo Alegretto uit de Sonate D959 van Franz Shubert dit lichtvoetig alegretto duurt zomaar eventjes 12 minuten, maar is een prachtig stukje pianomuziek waarbij U soms de neiging gaat hebben de "Zevensprong" te gaan dansen Es War So Wunderschön van Johann Strauss Jr een mars uit de operette "Waldmeister", soms ook omschreven als een sperl-polka Philomelenwals van Johann Strauss Sr Tarantell Galopp van Joseph Lanner galop van een Weens componist en voorganger van de Strauss familie Wals nr 15 uit Opus 39 van Johannes Brahms het opus 39 uit 1863 van Brahms omvat 16 walsen waarvan de 15de wellicht de meest gespeelde is.
Wegens een totale crash van mijn computer zijn al mijn gegevens verloren gegaan. Zo ook alle mails die mij naar aanleiding van deze blog verstuurd zijn. Er waren verschillende mails bij die verwezen naar de muziek van Tony Corsari. Zo ook een persoon uit Nederland aan wie ik de muziek van Tony Corsari had beloofd. Mag ik aan al deze mensen vragen mij nogmaals te contacteren, zodat ik alles in orde kan brengen!
Nieuw: onze Radio Opsinjoor heeft nu ook zijn eigen website. Die kan U bezoeken op www.opsinjoor.be Allen daarheen om meer te weten te komen over onze programmatie en evenementen!
Tony Corsari hoeft bij de meesten niet meer voorgesteld worden. Na veel speurwerk heb ik de meeste van zijn nummers kunnen opsporen. Zo vond ik 36 verschillende liedjes op drie LP's en nog een aantal nummers die niet op die LP's zijn verschenen. Het laatste nummer dat ik vond is een reclameplaatje voor Nesquik, waarop hij imitaties geeft van Jef Burm, Willy Derby, Tino Rossi en Perry Como. In het totaal beschik ik over 43 nummers die ik op twee cd's heb verzameld (gewoon sec de liedjes, zonder veel tralala) Vermits deze nummers nergens meer in de handel te koop zijn, zal het zeker geen erg zijn dat ze verspreid worden. U kan de twee cd's bij mij bestellen tegen maakkosten (laat ons zeggen 5 euro voor de twee, verzending inbegrepen). Zo kan men de radio toch niet verwijten dat men er geld uit wil kloppen, nietwaar. De inhoud van de twee cd's is als volgt: CD 1 1. Een reisje naar de man 2. Maar op zaterdagavond 3. Hinke-Pinke-Dinke 4. Ik vraag mij af 5. Hebt U Lientje niet gezien? 6. Mijn tante Antoinette 7. Alle dagen zondag 8. Cunegonde 9. De Balearen 10. Dolle Mina 11. Drie brave kwezeltjes 12. Een zoen of een pint bier 13. Het maximeisje 14. Het meisje uit de Zanzibar 15. Het minirokje 16. Het Noordzeestrand 17. Het rijbewijs 18. Karnaval in Zoetenaaie 19. Moeke waarom neem je altijd de pil? 20. Nee nee nee dat mag niet 21. O Alexander
CD2 1. Waarom zijn de bananen krom? 2. Ober kijk eens even hier 3. Oh Anneke 4. 't Is te schoon 5. Verliefd op Zwarte Lola 6. Wat een liev'ling 7. Wat moet ik doen? 8. Zij ging naar omhoog 9. De kuskensdans 10. Ahmed Larbi Mustapha 11. Carmen mi corazon 12. De cactus tango 13. Het hula hula meisje 14. Het juffertje uit het saunabad 15. He Marieke EXTRA's 16. De Grond 17. Goeien avond allemaal 18. Mag ik je bril eens even 19. Zeg he... spaar je mee 20. De begrafenis van Ome Neel 21. Waag je kans 22. Reclame plaat Nesquik U kan de cd's aanvragen via: jeeves@pandora.be
OPROEP: Mensen die nog andere nummertjes van Tony Corsari hebben of kennen, gelieve mij te vewittigen. U doet mij daar een groot plezier mee!
We houden ervan op deze site lang vergeten Vlaamse artiesten even onder het spotlicht te zetten! Wie herinnert zich nog Jan de Vel ? Jan de Vel werd geboren op 19 december 1928 te Retie en was vooral in de jaren 50 bijzonder populair als zanger en acteur. Hij begon als een vaste waarde in de Antwerpse revue-theaters zoals de Ancien Belgique en Billiard Pallace. In 1952 werd hij gevraagd door het duo Jan Vanderheyden en Edith Kiel om mee te spelen in jun films. In die tijd was het de gewoonte dat er in komedies steeds een romantische mannen- of vrouwenrol werd ingelast. Dit gebeurde ook vaak in de Amerikaanse komedies met bv De Marx Brothers. Voor dergelijke rol bleek Jan de Vel uiterst geschikt. Hij speelde in films zols "Uit hetzelfde nest" (1952), "De Spotvogel" (1954)( ZIE FOTO'S LINKS BOVENAAN), "De hemel op aarde" (1954) en "Min of Meer" (1955).Hij nam afscheid van de showwereld toen hij een belangrijk aanbod aannam om de promotiedienst te leiden van een Antwerpse firma. Hij overleed enkele dagen na de hulde aan Charel Janssens, waar hij wegens ziekte niet aanwezig kon zijn.
xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />
Radio Opsinjoor en Bart de Lange zijn er nog steeds! Met meer dan 20.000 bezoekers mag deze blog niet verdwijnen. We blijven aandacht schenken aan Vlaamse en Nederlandstalige muziek en vragen hieromtrent kunnen nog steeds via deze blog gesteld worden.
Ne enkele weken inactivieit is de blog over Radio Opsinjoor terug in de ether! Bedankt aan alle luisteraars en blogbezoekers die mij contacteerden of een verzoekje deden voor mijn programma's op Radio Opsinjoor.
Spijtig genoeg gaat de mosselsouper van Radio Opsinjoor dit jaar niet door wegens de hoge prijzen van de mosselen. Maar ondertussen blijven we natuurlijk "feelgood" muziek spelen op onze zender en staan we open voor uw suggesties
Elke zaterdag kan je van 18u00 tot 19u00 op Radio Opsinjoor luisteren naar "Vers van de Schlager" en op zondagmorgen presenteert Yvonne haar programma vol met Duitse volksmuziek en volksstummelige muziek.
Wij zochten voor U in Wikipedia naar de juiste betekenis van de "schlager":
Een schlager is een in principe Duitstalig lied, meestal uitgevoerd in vierkwartsmaat. Het is één van de populairste vormen van Duitse volkszangkunst. Het woord betekent letterlijk successtuk en is in feite een vertaling of equivalent van het Engelsehit.
Schlagers worden in Duitsland vaak aangeduid als Volksmusik en hebben inderdaad in de folklore hun wortels. De schlager ontstond behalve uit de volksliedsjes ook uit de salonmuziek, die voor de oorlog bloeide. Omdat "echte" volksmuziek na de Tweede Wereldoorlog met een zwaar taboe belast was (ze was omarmd door het nationaal-socialisme) begon men die muziek te moderniseren. Het resultaat was weing authentiek maar ongevaarlijk.
Hoewel de schlagercultuur op haar retour raakte in de jaren '70 en het publiek meer en meer vergrijsde is het genre in Duitsland nog altijd zeer populair. Befaamd zijn de festivals er die op de Duitse zender ZDF aan gewijd worden. Ook in Nederland worden die, vooral door ouderen, wel bekeken.
Bij uitbreiding noemt men sommige gelijksoortig Nederlandstalige volksmuziek ook wel schlager. Vooral de muziek van Frans Bauer en Marianne Weber wordt aldus getypeerd, alsmede de grotendeels Engelstalige BZN.
Playlist Music for the Millions 14/05/06 MOEDERDAGSPECIAL
Op moederdag 14 mei 2006, brengen we in ons programma "Music for the Millions" van 18u00 tot 19u00 een special rond moederdag. De playlist is soms onderhevig aan kleine wijzigingen. Onze excuses hiervoor!
1. MIJN MOEDER WAS EEN WENERIN (JAN VERBRAEKEN) 2. THE LETTER (UIT DE MUSICAL "BILLY ELLIOT" MET MUZIEK VAN ELTON JOHN) 3. MOEDER (YVONNE HENNECO) 4. MAMMA MIA (JADRANKO) 5. ALLE MOEDERS (PAUL ROELANDT) 6. MAMAN LA PLUS BELLE DU MONDE (LUIS MARIANO) 7. GRIJZE HAREN (BOBBEJAAN SCHOEPEN) 8. MAMMA (SCHATTEMAN EN COUVREUR) 9. MOEDER MIJN (RINA PIA) 10. MAMA MIA CHE VO SAPE (MARIO LANZA) 11. EEN LIEDJE VOOR MOEDER (BOBBY PRINS) 12. MEINE MAMA WAS AUS YOKOHAMA (UIT DE OPERETTE "VIKTORIA EN HAAR HUZAAR" VAN PAUL ABRAHAM) 13. MIJN MAMA (MARC BEURGHS) 14. MOEDERKEN (RINA PIA NAAR EEN GEDICHT VAN GUIDO GEZELLE) 15. MIJN MOEDER WAS EEN VLAAMSE VROUW (TONY SANDLER) 16. SPECIAL WILL TURA/ MOEDEROGEN - LIEVE MOEDER
Ziehier wat informatie over een artiest uit vervlogen tijd: Willy Vervoort (1905-1964). Met dank voor de informatie aan Marinus Vermooten.
WILLY VERVOORT (1905-1964)
De man van het blije levenslied, humorist en conferencier, Willy Vervoort werd op 13 oktober 1905 in Den Haag geboren. Toen hij 25 jaar oud was ging hij naar België als liedjeszanger met gitaar.
In de Folies Bergères van Brussel werd hij aangenomen als koorzanger en figurant, maar al gauw kreeg hij ook kleine rolletjes toebedeeld. Hem werd de kans geboden om voor de Belgische radio op te treden en hij was artistiek leider van een Antwerps variététheater. Na de Tweede Wereldoorlog keerde Vervoort terug naar Rotterdam. De radiomicrofoon bood hem alle gelegenheid, en velen herinnerden zich hem uit zijn optredens in de Bonte Dinsdagavondtrein. Eén van zijn succesnummers dat op de grammofoonplaat verscheen was ‘Cheerio’. Hij trouwde in 1951 met de actrice Tonny Boucher die hem tijdens optredens altijd vergezelde. In 1954 beleefde Rotterdam de première van de Willy Vervoort Revue “Feest” met als ondertitel ‘’t programma dat zo lekker ruikt’.
Op 4 september 1954 vond de opening plaats van de nieuwe schouwburg Rotterdam Zuid, waarvoor Vervoort een speciale kolderrevue samenstelde. Gelukkig vond hij in zijn druk bezette leven toch nog de tijd om, naast de vele liedjes en teksten, de humoristische roman “Ik verkoos de vrijheid” te schrijven.
De laatste jaren van zijn leven trad hij op met zijn vrouw Tonny Boucher, men was hem nog niet vergeten, want in de zalen werd nog steeds uit volle borst meegezongen met de liedjes ‘de groeten van mijn tante’ en ‘dikkerdjes zijn ook in trek’.Vele militairen in Indonesië zullen zich Willy Vervoort herinneren omdat hij door de NIWIN vele malen uitgezonden werd om de militairen op te vrolijken.
De verhalen van deze tournees nam hij mee naar huis en zijn in boekvorm uitgebracht.
Op 2 april 1964 overleed Willy Vervoort op ruim 58 jarige leeftijd.
do 26/04/06 - De komiek Tony Bell is op 93-jarige leeftijd overleden. Bell stond 60 jaar lang op de planken en was de éminence grise onder de Antwerpse komieken. "Een schat van een man", noemt Gaston Berghmans hem.
Bell begon zijn carrière in de jaren 30. Zijn platen "Moppen aan de toog" en "Mop-Pourri" waren een succes (meer dan 200.000 verkochte exemplaren).
Hij stond nog op het podium van het Echt Antwaarps Theater en speelde in de beginjaren van VTM mee in de succesvolle komedieserie "Benidorm".
Tony Bell had al jaren hartkloppingen en overleed dinsdag in een ziekenhuis in Westmalle na een hartstilstand. Hij wordt volgende week woensdag begraven.
"Hij was een schat van een man"
Tony Bell zal vooral als moppentapper bekend blijven. Hij ging voor de Tweede Wereldoorlog op tournee met een moppenshow. "Aan één stuk door (schuine) moppen tappen, daar is hij mee begonnen", zegt Wim Coenen (Radio 2).
(foto VRT)
"Zijn devies was: humor is de spiegel van het leven. Voor hem mocht en kon alles."
Maar Tony Bell was meer dan alleen maar een moppentapper. Hij was ook te zien in theater, operette, revue, televisie en film. Hij speelde in films als "Hoe zotter hoe liever" (1960) en "Café zonder bier" (1962). Het bekende Antwerpse liedje "Oh wa zedde gij schoon" is van hem.
"Tony was een schat van een man", zegt zijn Antwerpse collega Gaston Berghmans. "Hij kon alles. Hij was een geweldige zanger, komiek en acteur. We hebben dikwijls samen gespeeld."
Ziehier de playlist van de alweer vierde aflevering van Vers van de Schlager, te beluisteren op Radio Opsinjoor 105.5 en dat van 18u00 tot 19u00 Deze week staat het programma in het teken van Moederdag, maar wordt er ook aandacht geschonken aan de twee nieuwe cd's van Frans Bauer en Laura Lynn
1. HOPELOOS VERLOREN (FRANS BAUER) 2. SUSAN (DENNIE CHRISTIAN) 3. KONINGIN VAN EEN NACHT (DANNY EN CONNY FABRY) 4. SENSE TU (JENNY) 5. AUF DEM WEGEN ZU DEM GLUCK (EDDY SMETS) 6. ZE NOEMDEN HAAR CARMEN (EDDY WALLY) 7. MI AMORE (VELVET) 8. SIEBZEHN JAHR, BLUNDES HAAR (UDO JURGENS) 9. DAT KAN ALLEEN JE MOEDER ZIJN (LAURA LYNN) 10. TEENAGER MELODY (MARJAN BERGER) 11. LE LAC MAJEUR (MORT SHUMAN) 12. MAMA (HEINTJE) 13. M'N LIEVE MOEDER (LUC VAN MEEUWEN) 14. BLUE BAYOU (LYNN ANDERSON) 15. EEN ZOMERLANG (LAURA LYNN) 16. SONG FOR THE CHILDREN (OSCAR HARRIS)
Koning Rob op bezoek bij Bart de Lange Groot was mijn verbazing wanneer voorbije nacht omstreeks één uur 's nachts plots aan mijn voordeur werd gebeld! Ik met mijn slaapoogskes naar beneden en nog in mijn calçon opende ik de deur. Hoe verschoot ik toen daar koning Rob van Robland voor mijn deur stond, vergezeld door een viertal camera- en klankmannen. Hij had vernomen dat wij één van de 150.000 ingeschreven Robianen waren en kwam ons melden dat de koning honger had! Om een lang verhaal kort te maken: koning Rob heeft hier een heel menu in zijn kas geslagen, wij hebben ons allemaal rotgeamuseerd en pas rond drie uur 's nachts is de koning weer in zijn Robmobiel vertrokken! Een onvergetelijke nacht voor mij en mijn familie. Onze belevenissen kunnen jullie zien nu zondagavond in ROBLAND! Allen kijken hé!
Ziehier de playlist van mijn programma "Music for the Millions" op Radio Opsinjoor 105.5 zondag 7 mei van 18u00 tot 19u00. veel luisterplezier en verzoekjes zijn altijd welkom!
1. L'Envie d'Aimer (de panfluit van Démis Laïtem) 2. Zuschau'n kann i net ( uit het Witte Paard van Ralph Benatzky) 3. Vaya con Dios (de Accordeon van Jadranko) 4. Ungarland-Donauland (uit "Victoria und ihr Husar" van Paul Abraham 5. Sarabande (muziek van Händel uit de film Barry Lyndon) 6. The Loveliest night of the Year (Mario Lanza) 7. Prins Maurice (uit de musical "Doornroosje", gezongen door Peter Thyssen, de huidige stem van Samson) 8. Heroe (Il Divo) 9. Hooked on a Can Can (Royal Philharmonic Orchestra) 10. Le Café des Trois Colombes (André Rieu) 11. Una Lacrima sul Viso (Schatteman en Couvreur) 12. es Kommt oft vor-Schenk Mir Doch ein Kleines Bisschen Liebe (uit "Frau Luna" van Paul Lincke) 13. In Dulce Jubilo (Mike Oldfield) 14. La Petite Tonkinoise (Josephine Baker) 15. Zum Glücklichsein Gehört Nicht Viel (uit "Clivia" van Nico Dostal) Veel luisterplezier!!!
Playlist van Vers van de Schlager op Radio Opsinjoor 105.5 Mhz van 18u00 tot 19u00: ALLEN OP POST !!!!!!
1. Leben (Oswald Sattler) 2. Mijn Oma (Ann Christy) 3. Champagne (Willeke Alberti) 4. Schweige Mein Herz (Monika Martin) 5. Yvonne speelt Bombardon (Norma Hendy) 6. Vous les Femmes (Julio Iglesias) 7. Forever and Ever (Demis Roussos) 8. Der Stern von Mykonos (Katja Ebstein) 9. Yuppie Yuppie (De Aal) 10. Santa Maria (The Kelly Family) 11. Dein Herz ist eine Traumfabrik (Geschwister Hoffmann) 12. Papa, ik kan zingen (Bart Kaëll) 13. Rote Rosen (Freddy Breck) 14. Der Lachende Vagabund (Fred Bertelmann) 15. Medley: Bergen van Tirol-Het bloemenmeisje van Rotterdam-Marietje-Kermisfox-Ein Spanischer Tango (Het Telstar Koor van Johnny Hoes) Veel luistergenot!!!
Wanneer U tijdens het computerwerk online schlagermuziek wil beluisteren, kan U altijd terecht bij de radiozender Go4it, die via het net prachtige muziek laat horen. En er is meer. Via hun site, www.schlagermuziek.be kan U alles over de schlager te weten komen: nieuwe cd's, hitlijsten enz. Echt de moeite waard om eens een kijkje te nemen!
De trouwe fans van mijn programma MUSIC FOR THE MILLIONS weten ondertussen dat ze een heel gevarieerde mengelmoes mogen verwachten van muziek die je nog nauwelijks of niet meer op de radio hoort. Ziehier de playlist voor 30 april 2006:
1. Das is die Liebe, die Dumme Liebe (uit Die Csardasfurstin van Emmerich Kalman) 2. You're the Top (uit Anything Goes, muziek van Cole Porter in een uitvoering van Louis Armstrong) 3. Een querschnitte uit Maske in Blau (van Fred Raymond met onder andere Peter Alexander) 4. Miss Marple's Theme (Ron Goodwin) 5. Wandrin' Star (uit Paint your Wagon van Lerner&Loewe, hier in een uitvoering van Mike Sammers) 6. Poëma (Malando) 7. Euridyce is all a Flutter (uit Orpheus in de Onderwereld van Jacques Offenbach) 8. Cachucha Galopp (van Johann Strauss Senior - André Rieu) 9. Elle a tout ça (Fernandel) 10. Pie in the Face Polka (uit The Great Race, muziek van Henri Mancini) 11. Wat voor een weer zou het zijn in Den Haag (tekst en muziek van Annie MG Schmid en Harry Bannink en gezongen door Karin Bloemen) 12. Du bist die Welt für Mich (uit Der Singende Traum van Richard Tauber in een orkestuitvoering) 13. She (Kris Struyven) 14. Wals Medley (Imca Marina)
HEUSDEN-ZOLDER - Zwarte Lola, 73 en nog altijd een spetter, was een paar maanden geleden blond. «Mijn kapster wilde eens wat anders en ze zette me blonde mèchen. Stond me goed, maar toen werd ik gevraagd door enkele tv-programma’s, op TV1 en VTM. Ik kon toch niet als blonde Zwarte Lola zingen?» zegt Annie Heuts, zaols ze echt heet. Annie is al vaak gestopt met zingen. Eind jaren ‘80, toen haar man directeur werd van een textielzaak, stopte ze voor het eerst.Want zonder André ging Annie op niemands schoot zitten. Achteraf bekeken was ze naar eigen zeggen beter nooit met zingen begonnen. «Ik was beter tandtechnicus gebleven.»
Met Zwarte Lola praten is niet makkelijk.Ze veert om de paar zinnen op. Dan eens om een koffie te bestellen, dan eens om een sigaret op te steken of om iemand uitbundig te begroeten of om een cd af te spelen. “Ze is zenuwachtig”, zegt haar man André die, zoals we hadden gevraagd, oude foto’s bij elkaar heeft gezocht. Heeft André zo plichtsbewust gedaan dat hij elke uitspraak van zijn geliefde Annie afrondt met ‘daar hebben we nog een foto van’. Maar we willen geen nauwgezette kroniek van haar succesvolste jaren, want daar is bij een artieste als Zwarte Lola toch geen beginnen aan. Ze heeft nog tijdens de oorlog in het voorprogramma gestaan van Marilyn Monroe, aan tafel gezeten met Eisenhower, en is ergens in de jaren ‘60 wegens te veel succes door de politie ontzet in Diksmuide.Zelfs de grote André van Duin raakte ooit niet verder dan haar voorprogramma. Maar dat zijn andere verhalen. Nu willen we gewoon weten hoe het de laatste tijd met haar gaat. “André heeft me jarenlang overal naar toe gereden.Van in de Vlaanders tot in het noorden van Nederland. Kwamen we ‘s morgens na een optreden of drie soms pas om vier uur thuis en kon hij meteen naar zijn werk vertrekken, bij Ford. Ik deed dat allemaal voor de kinderen. Ik wilde hen alles geven. Een chique villa, een zwembad, springpaarden, sportwagens.Achteraf bekeken, was ik trouwens beter tandtechnicus gebleven. Ik deed dat werk graag en dan was ik niet zo’n zenuwpees geweest en waren mijn kinderen niet zo verwend. Maar een van mijn kinderen had polio, kinderverlamming en die behandeling kostte veel geld. Daarom heb ik Zwarte Lola gezongen.”
Stekskesdoosje
“Maar toen André directeur werd bij textielzaak Hendriks waren de kinderen de deur uit. Ik ben toen wel moeten stoppen, want hij kon me nergens meer naartoe brengen.Trouwens hij zorgde ook voor goed geluid.We hadden onze eigen geluidsinstallatie, want anders kwam je slecht aan hoor.” Geen André,dan ook geen Zwarte Lola, dus kapte Annie er in 1987 mee, als we goed kunnen tellen, was ze toen 58. “Ik ben helemaal anders dan wat mensen van mij denken. Mijn man was altijd bij me en als ik ging optreden, dan sprak ik op voorhand met een vrouw af of ik op de schoot van haar man mocht zitten. Ik koos er meestal een oudere, kale uit. Die vond dat leuk. Ah, ik zit op iets.Op een stekskesdoosje, riep ik en de zaal lag plat. In Nederland maakte ik er luciferdoosje van. Mijn hobby is trouwens slapen. Ik was dus blij dat ik kon stoppen.Kon ik eindelijk eens rustig luisteren naar het vioolconcerto van Max Bruch. Bij mijn begrafenis moeten ze dat trouwens spelen. Zo mooi.”
Annie had liever vaak wat anders gezongen dan Zwarte Lola. “Ik schrijf gedichten, ernstige teksten, maar die wilde mijn manager niet gebruiken. Past niet bij je imago, zei hij.” Zeven jaar na de stop krijgt André een hartaderbreuk. Hij belandde in Leuven op de operatietafel. “25 kilo ben ik in die periode afgevallen”, zegt Annie.“Zoveel heb ik meegemaakt. Ik moet zeggen dat hij een goede engelbewaarder heeft gehad. Ik ook.We zijn trouwens beiden heel diep gelovig. André onderhoudt nu uit dankbaarheid het Mariabeeldje van De Kluis. Ik was depressief na die operatie en de dokter raadde me aan om opnieuw te zingen. Maar eerst zijn we nog eens goed op vakantie geweest naar Lanzarote.”
Televisie
Opnieuw zingen was niet eens moeilijk. De baas van de Lorka had namelijk een ideetje. “Hij wilde beginnen met dinsdagmiddagen voor... ja, senioren mag ik niet zeggen.Vooral voor alleenstaande mannen en vrouwen. Succes dat die middagen hadden! Ik had er een radio-uitzending bij en ik draaide dan wat ik graag hoorde: Jacques Brel en Sanne. Sanne vind ik trouwens de beste, ook al wil ze geen vreemde mannen kussen.” Met die middagen is ze intusen ook gestopt. “Ik weiger nu alles. Ik kon laatst nog een platina plaat gaan halen in de Ahoy in Rotterdam, maar dat heb ik niet gewild. Helemaal naar daar rijden, stel je voor.” André:“Behalve opdrachten voor tv, die weigert ze niet.” Nochtans heeft Zwarte Lola zo haar eigen mening over tv.“Te veel tv maakt je kapot. Als mensen je elke dag op het scherm zien, waarom zouden ze dan nog betalen om naar je te komen kijken. Pas op, ik heb niet te veel tv-optredens gehad hoor. In mijn tijd kwam je er alleen als kleinkunstenaar op, niet als Zwarte Lola.” De laatste jaren is Zwarte Lola haar tvachterstand een beetje aan het inhalen. Optredens bij Marcel Vanthilt, bij Felice,De Rode Loper en dit najaar op VTM. De aanleiding kent ze zelf niet altijd. “Ze willen zeker eens zien hoe oud ik wel niet ben”, lacht Annie die duidelijk goed in haar vel zit. “Allemaal nog puur natuur”, zegt ze terwijl ze haar borsten samenpakt. “Ze zijn trouwens door de jaren wat dikker geworden. Ik laat ze ook heel goed controleren hoor. En mijn benen zijn ook nog mooi. Het enige dat ik heb laten doen, zijn mijn ogen. Nadat ik die 25 kilo was afgevallen, had ik wallen. Heb ik laten liften en daardoor ben ik mijn mooie, grote ogen kwijt”, grapt Annie. Haar benen zijn ook een beetje gecorrigeerd. “Ik had spataders aan mijn ene been en toen ik bij de dokter was, heb ik mijn andere ook maar laten bijwerken.”
Chirurg
Die chirurg was trouwens onder de indruk van Annie. “Zwarte Lola was tijdens zijn studententijd het lijflied van die dokter en zijn maats. Er was eens een van hen op een jukebox gevallen en toen speelde dat lied. Of zoiets.Die heeft na mijn operatie al zijn collega’s opgebeld. Het was toen net in de periode dat ik bij Felice kwam en die hebben allemaal gekeken. Felice merkte trouwens op dat hij er bij mij geen speld tussen kreeg en Vanthilt had daar ook al last van. Haha.” Door die laatste tv-programma’s is ze intussen ook weer ravenzwart.“Ik had net blonde mèchen in mijn haar laten zetten. Laten we eens wat anders doen, zei de kapster.En toen belde de tv. Ik kan moeilijk als een blonde Zwarte Lola neerzetten hé. Dus heb ik mijn haar opnieuw moeten verven en nu is het daardoor kapot.” Annie heeft nog een manier om in vorm te blijven. “Mijn oefeningen. Balletoefeningen want ik ben eigenlijk ballerina hoor.”Annie staat op en gooit haar been lenig omhoog.Ze gaat vervolgens nog in de klassieke ballethouding staan. In eerste, als we het ons goed herinneren.“Die oefeningen kennen ze tot in Benidorm. Als ik die daar ‘s avonds op het terras doe, weten ze dat hier in Bolderberg.” Annie en André gaan vaak naar Spanje. “Daar kennen ze me ook hoor.Wat wil je, al die Belgen die er zitten. Ze willen daar ook dat ik optreed, komen ze me zelfs voor in mijn hotel opzoeken, maar ik doe het niet meer.” Haar laatste optreden dateert van 1999. “4.000 man in Geleen. Half Maastricht was daar. Het jaar erna wilden ze me terug. Ze wilden zelfs mijn gage verdubbelen, maar nee, ik doe het echt niet meer.” Ze kan anders wel haar mannetje staan hoor. Vlak voor haar laatste optreden, heeft ze ook nog een paar keer voor studenten gezongen.“ Durf je dat wel aan, vroeg manager Piet Roelen me.Tuurlijk. Ik heb mijn sekspakje niet aangedaan, want jullie kunnen daar niet tegen, heb ik hen toegeworpen. Riepen ze nog om een bisnummer. Dat is niet in de prijs inbegrepen, heb ik hen geantwoord. De jongens van Golden Earring kwamen na me. Ze waren verbaasd over mijn durf.” André:“Er hadden er daar ook anderen opgetreden en die hadden allemaal hetzelfde gekregen: eieren. Annie dus niet.” Annie slijt haar dagen nu in haar penthouse in Bolderberg. Ze kijkt veel tv. “Naar documentaires over euthanasie bijvoorbeeld. Wel, daar ben ik helemaal voor.” En verder wandelt ze veel en drinkt ze haar koffies, in tavernes waar ze iedereen kent en iedereen Annie. “Ik knik voortdurend naar mensen. Ik lijk wel Sinterklaas, ik weet niet wie ik goeiedag zeg. Als ze me dan vragen of ik hen nog ken, vraag ik snel of ze me helpen.Ach, het zijn er ook zoveel.”
Annie de Reuver De Rotterdamse zangeres Annie de Reuver, begon haar carrière voor de oorlog bij het orkest "The Ramblers". Na de bevrijding werd o.l.v. Pi Scheffer "The Skymasters" opgericht, waarmee zij driemaal per week live voor de radio optrad. Haar grootste hits maakte zij met Tom Erich, zoals: "Veel bittere tranen", "Harmonica Jim", "Ogen van moeder", en haar lievelingsnummer, "Wenen". In de jaren daarna produceerde zij platen, ontdekte artiesten en trad ze op voor bejaarden met het programma "Toppers van Toen". In 1994 kreeg zij ter ere van haar zestigjarige jubileum twee onderscheidingen: de eremedaille verbonden aan de Orde van Oranje Nassau, en de zilveren Erasmusspeld.
Indien U graag van Annie de Reuver een aantal MP3's ontvangt, dan mag U mij altijd contacteren!
Elke zaterdag van 18u00 tot 19u00 na het programma van Peter Faber: VERS VAN DE SCHLAGER: een programma vol nieuwe en oude schlagers, levensliederen en liedjes in de schlagerstijl in alle talen. Luisteren dus op 105.5!!! Ziehier de playlist van 29 april 2006:
JAN SMIT VRIENDEN VOOR HET LEVEN WILL FERDY ZIEDE GIJ ME GEIRE ROY BLACK DAS MÄDCHEN CARINA WIM RAVELL ALS IK NIET SLAPEN MET JE KAN LAURA LYNN ARRIVEDERCI HANS LA ESTERELLA ARRIVEDERCI ROMA GUUS MEEUWIS MAG IK DANSEN ANDY BORG ADIOS AMOR THE NEW FOUR JE KOMT EN JE GAAT DANNY FABRY MAMMA MIA EDDY WALLY GEEF ME HOOP NINO DE ANGELO UND WENN DU LACHST DANYEL GERARD BUTTERFLY DANA WINNER BALLALAIKAS PAUL SEVERS KLEINE VOGEL
vanaf zaterdag 22 april 2006 wordt mijn programma "Singe Sange Songfestival" elke zaterdag van 18u00 tot 19u00 vervangen door het gloednieuwe "VERS VAN DE SCHLAGER".
Hiermee willen we inspelen op de nieuwe trend die schlagers en levensliederen weer volop in de kijker plaatst!
Wat kan U verwachten in het nieuwe programma? Wel laat ons zeggen dat de vlag de lading dekt! Veel schlagers en levensliederen in diverse talen! Nieuwe maar ook oude en zeer oude platen. Bekijk alvast de eerste playlist van 22 april 2006 en luister mee elke zaterdag tussen 18u00 en 19u00 op 105.5
1. ANITA (COSTA CORDALIS) 2. DE REGENBOOG (PATRICK EN CARINA) 3. ALS 'T ZONNETJE SCHIJNT (JANNES) 4. SCHWEDENMÄDEL (LYS ASSIA) 5. ROOIE SIEN (ZANGERES ZONDER NAAM) 6. DU HASS MIR 1000 MAHL BELOGEN (ANDREA BERG) 7. IK HEB MIJN HART IN KATENDRECHT VERLOREN (SLOME JAPIE) 8. MAMA LEONE (BINO) 9. DE VENISE A CAPRI (FREDERIC FRANCOIS) 10. DOM VAN MIJ (SALIM SEGHERS) 11. TIKKE TAKKE TANGO (SAMANTHA) 12. TRAUMEN DER LIEBE (GESCHWISTER JACOB) 13. MANUEL GOODBYE (AUDREY LANDERS) 14. HEMEL ZONDER TIJD (JOHN REELS) 15. THE OLD CALAHAN (BZN)
Allemaal luisteren hé, en verzoekjes kunnen natuurlijk via deze weblog!
In "Music for the Millions" geven we nogal wat aandacht aan de lichtklassieke muziek. We beperken ons niet alleen tot de meest bekende namen, maar ook minder in het oor liggende componisten komen bij ons aan bod. Eén daarvan is Julius Fucik.
Julius Fucik (Praag 1872 - Leitmeritz 1916) wordt terecht de "Tsjechische Marsenkoning" genoemd. Deze leerling van Antonin Dvorak was kapelmeester in het Keizerlijk en Koninklijk Leger van de Donaumonarchie. Zijn marsen "Florentiner Marsch" en "Einzug der Gladiatoren" werden wereldberoemd, zonder zijn ouvertures (o.a. "Marinarella") en de fagotsolo "De Oude Brombeer" te vergeten. De prachtige concertmars "Unter der Admiralsflagge" Opus 82 werd geschreven voor de feestelijke tewaterlating van de kruiser "Viribus unitis" van de Oostenrijkse marine. Het is de tweede mars van Fucik die in druk verscheen, de eerste was "Sarajevo". Fucik schreef meer dan 400 composities!
Persoonlijk vind ik "De Oude Brombeer" een magistrale compositie die ook bij kinderen kan aanslaan en klassieke muziek aanvaardbaar kan maken. We programmeren het zeker eens in één van onze volgende programma's.
Beste luisteraars Vandaag speelde ik in mijn programma "Music for the Millions" de "Dance of the Hours" als opener, uitgevoerd door het Londens Symphonie Orkest. Verschillende luisteraars vonden het een goed idee om de dag dat het zomeruur werd ingesteld, met deze compositie te beginnen. Maar evenveel luisteraars vroegen wat achtergrondinformatie over de componist en uit welke opera dit nummer komt. Ziehier de gevraagde info:
Was organist in Cremona, dirigent aan de kathedraal van Bergamo en vanaf 1863 leraar compositie (o.a. van Puccini en Mascagni) aan het conservatorium te Milaan.
Zijn opera I promessi sposi (naar Manzoni) had in 1872 (tweede versie) zoveel succes, dat het hem de opdracht bezorgde tot het componeren van een ballet voor de Scala te Milaan (Le due gemelle, 1873). Ook zijn opera's I lituani (1874), La Gioconda (1876) en Marion Delorme (1885) waren grote successen. Alleen La Gioconda, met het ballet Dans der uren, heeft repertoire gehouden. Hij componeerde voorts cantates en kerkmuziek.
De muziek van de Urendans werd tevens gebruikt in de eerste film van Fantasia van Walt Disney
In het programma "Music for the Millions" zit elke week een 78-toerenplaat. Albert Bol is zo een vergeten Nederlandse variété-artiest die een deel van zijn repetoire op 78-toeren zette. Ziehier zijn biografie
Albert Bol in 1909 of 1910 Een echt variété-artist
De timmerman-zanger Albert Bolhuis (1879-1920) trad op onder de naam Albert Bol. Hij werd geboren in Groningen, maar zijn carrière speelde zich goeddeels af in Rotterdam, waar hij ook overleed. Bol was een variété-komiek met vaak simpele sketches, die bij het grote Rotterdamse publiek erg aansloegen. Zijn belangrijkste creatie was Hannes, een Gronings pratend boertje, dat op allerlei actuele gebeurtenissen zo zijn commentaar had. Bol speelde voornamelijk in het Circus-Variété.
In 1909 begon Bol zijn liedjes en sketches ook op de gramofoonplaat op te nemen. Dit waren in die tijd nog zogenaamde "acoustische" opnamen, puur mechanisch, zonder versterking gemaakt. Dat vergde wel enig stemvolume van de zanger, maar dat zal iemand die gewend was, het Circusgebouw te bespelen, wel niet veel problemen bereid hebben.
In 1912 zette Bol het lied "Breng mij naar Rotterdam terug" op de plaat. De tekst is van de hand van het duo Louis Davids en Margie Morris. Davids nam het (in 1916) zelf ook op zijn repertoire. De tekst vind je HIER.
Om een idee te geven van een "typisch-Bol"-lied geven we hier de tekst van "De Spoorstaking" uit 1903. Het kreeg als ondertitel: "Vroolijke coupletten voor één Heer".
Reeds lang had ik mijn vrouw beloofd naar Amsterdam te gaan Zo'n belofte die maakt schuld en dient uiteindelijk vervuld Zo brak dan na lang wachten toch de blijde morgen aan En omdat ik er nu niet meer buiten kon Ging ik in 's hemels naam op weg naar het station Heel rustig en tevrêe zo liepen ook de kindjes mee Jantje, Keesje, Aal en Nel (net zo'n landverhuizersstel) Boven op mijn arme nek daar hing onze kleine lieveling Achteraan mijn vrouw, mijn Liesje, met het karabiesje
Zo kwamen wij dan aan 't station. Ik daadlijk naar 't loket Derde Amsterdam, meneer! Zes retours voor heen en weer De kaartjesman zei Beste vriend, ga jij maar weer naar bed! Zie maar dat je een volgend keer het reisje maakt Want vandaag heeft overal de spoor gestaakt Ik zei: Potverdrie, da's lam! Voor één maal wil ik naar Amsterdam Ik sta met al mijn kindjes hier, zelfs het kleinste mormeldier Ik heb mijn gansche lieve leven door, nooit gezeten in het spoor En nu ik een reisje wil gaan maken, gaan ze staken!
Ze leenden ons géén lookmotief. En ik riep dan den inspecteur D'inspecteur zei: Hm!, Hm! Hm! En de chef zei: Hm!, Hm!, Hm! Kan ik nu nog naar Amsterdam? vroeg ik een conducteur Maar die conducteur zei: Hm!, Hm!, Hm! O zoo Ik denk nou ga 'k het maar 's vragen op 't bureau Toen ik op het bureau aankwam en vroeg: Kan ik nog naar Amsterdam? Zeiden ze allen: Hm!, Hm!, Hm! Toen zei ik: Hm!, Hm!, Hm! 't Heele personeel was stom, ik zei: Ik kom later wel weerom Dan ga ik het reisje wel maken, als ze niet meer staken.
Het Circus-Variété
Nog enkele opmerkingen over het Circus-Variété. Dit was een groot achthoekig gebouw aan de zuidzijde van het Stationsplein, het kon 1750 man huisvesten. Het werd ontworpen door de architect A. Hartog Azn en kwam in 1893 gereed. Oorspronkelijk zouden hier uitsluitend circusvoorstellingen worden gegeven, maar al in 1894 begon men ook met variété. Directeur werd Carl Pfläging, tevens directeur van het Tivoli aan de Coolsingel. Er zijn werkelijk allerhande evenementen gehouden in het Circus-Variété, tot rolschaatsfeesten en operette-voorstellingen toe. In 1926 werd het Circusgebouw overgenomen door de bioscoop-exploitant Scala. Na een ingrijpende verbouwing heette het voortaan "Arena", een zeer toepasselijke naam, niet waar? In april 1933 brandde Arena volledig uit.
Tijdens mijn programma "Music for the Millions" elke zondag tussen 18u00 en 19u00 besteden we ook aandacht aan de 78-toeren platen. Veel informatie hierover vind je gemakkelijker in Nederland dan in Vlaanderen. Er waren al nummers te beluisteren van Alex de Haas, August de Haas, Bob Scholte, De Karekieten, en ga zo maar door. Een belangrijke pion in deze Nederlandse 78-toeren muziek was Lou Bandy. Denken we maar aan Zoek de zon op, louise zit niet op je nagels te bijten en zoveel meer bekende nummers. U kan hieronder nog veel meer lezen over Lou Bandy, doorspekt met vele prachtige foto's uit de oude doos. Veel plezier
Lou Bandy
Lou Bandy heette in werkelijkheid Lodewijk Ferdinand Dieben. Hij werd geboren in 1890 in een Haagse volksbuurt en groeide daar ook op, samen met zijn broer Wil (bekend geworden als Willy Derby). Aanvankelijk was zijn loopbaan er een van 12 ambachten en dertien ongelukken. Bij de mobilisatie van 1914 kwam hij in militaire dienst, op de marinewerf in Amsterdam. Hier werd hij onder zijn vrienden populair als grappenmaker, maar hij bleek zich moeilijk te kunnen schikken in de militaire discipline. Om die reden werd hij in 1915 ongeschikt verklaard voor de dienst.
Vanaf dat moment begon Lodewijk op te treden als zanger en conferencier. In 1915 ging hij met broer Wil samenwerken als het duo "The Bandy Brothers". Nu ja, samenwerken? Ze hadden vaak ruzie en ze gingen al na korte tijd weer uit elkaar. Lodewijk behield de naam Bandy; Wil noemde zich voortaan Willy Derby. Lou's carrière verliep in den aanvang niet bijster glanzend. Hij trad op met gelegenheidsgezelschapjes, onder meer voor gemobiliseerde militairen. Zijn geluk keerde toen hij Eugenie Küch huwde, een pianiste en danseres, die hem op het juiste pad zette. Al spoedig verscheen Bandy in "betere" theaters, zoals Flora in Amsterdam en het Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen in Rotterdam.
In 1919 begon Bandy platen op te nemen, en dat zou hij zijn hele verdere carrière blijven doen. De teksten van zijn liedjes waren deels van tekstschrijver Ferry van Delden, deels van zijn vrouw, deels van hemzelf. Eugenie schreef in 1923/1924 vijftien succesnummers, meest sentimentele liedjes. De doorbraak waarvoor Bandy zo hard gewerkt had, was gekomen. Hij werd veel gevraagd, zijn platen werden goed verkocht en zijn gage steeg.
In 1927 kwam het tot hernieuwde samenwerking met Willy Derby. Met een eigen gezelschap voerden zij in Den Haag de groots opgezette revue "Vergeet je me niet?" op. De teksten waren weer van Ferry van Delden. Bandy en Derby traden afzonderlijk op, niet als duo. De revue was in Den Haag een groot succes, maar op tournee niet.
Lou Bandy in de tijd van de Nationale Revue, circa 1935.
In 1931 werd Lou Bandy geëngageerd als zanger/humorist in de pas opgerichte "Nationale Revue". Bandy bleek hier de grote publiekstrekker. Hij werkte daar ook heel bewust aan. Zo wandelde hij in 1936 bij wijze van stunt met een geit door de binnenstad van Den Haag, om reclame te maken voor de jongste revue "Vooruit met de geit". Veel van de liedjes uit die tijd zijn blijvend bekend. Wie kent niet "Zoek de zon op" uit 1936? Oh, ken je alleen het refrein nog? Onderaan deze pagina geven we de complete tekst. Kun je 'm even ophalen!
De Nationale Revues brachten Bandy succes en rijkdom. Zijn strohoed was zijn handelsmerk. In smetteloos kostuum zong hij met tamelijk nasale stem zijn liedjes. De inhoud was simpel, de opgewekte toon sloeg erg goed aan bij het publiek. Bandy's kracht school vooral in zijn teksten tussen opeenvolgende nummers. Dat waren soms halve conferences, meestal geïmproviseerd en gelardeerd met moppen. Hij kon zijn publiek stevig op de hak nemen en dat vond men prachtig.
Lou Bandy speelde mee in verschillende Nederlandse geluidsfilms. De bekendste was "Het meisje met den blauwe hoed" uit 1934. Hij had hierin een dubbelrol en speelde zowel de gesjochte soldaat Toontje als zichzelf, variété-artiest. De liedjes uit de film werden geschreven door Alex de Haas, op muziek van Max Tak. Bandy zong "In de petoet" en "Vaste verkering is niets voor een soldaat". Deze liedjes hielpen in niet geringe mate het succes van de film. Overigens zijn ze óók op de plaat opgenomen door Willy Derby.
Van 1931 tot 1939 was Bandy verbonden aan de Nationale Revue. In die tijd werden acht complete revueprogramma's op het toneel gezet. In 1939 stapte hij over naar het pasgestarte revuegezelschap "Jong Nederland" van Louise Bouwmeester-Sandbergen. Ook hier droeg het publiek hem op handen.
Lou Bandy (derde van links) en zijn broer Willy Derby (geheel links). We weten niet precies, bij welke gelegenheid deze sjieke foto werd genomen. Het lijkt erop, dat Lou Bandy wordt uitgezwaaid. Er is een heel gezelschap verzameld, met dure bontkragen, terwijl de man die Lou de hand schudt, speciaal voor de gelegenheid een grappig hoedje heeft opgezet. Ongetwijfeld het gezelschap, waarmee Bandy in de Nederlandse Revue heeft samengewerkt. Vandaar dat broer Willy ook aanwezig is. Is de man met het hoedje inderdaad de grote Rotterdamse komiek Buziau, zoals wij denken? We schatten dat de foto rond 1938 gemaakt is. Het treinrijtuig is van de Compagnie Internationale des Wagon Lits, hetgeen duidt op een internationale reis.
Een foto van omstreeks 1957. Lou Bandy treedt nog één keer op; in een TV-programma. Hij brengt enkele van zijn oude liedjes nog eens tot leven.
De oorlogsjaren waren voor Bandy een moeilijke tijd. Zijn vrouw Eugenie overleed in 1944; Bandy had weinig benul van de wereld buiten het theater en als het publiek hem eenmaal op gang bracht, verloor hij in alle naïviteit ras de voorzichtigheid uit het oog. Zo werd hij in 1942 op een haar na gearresteerd wegens het brengen van een te nationalistisch liedje. In 1943 werd hij als bekende Nederlander korte tijd gegijzeld in Haaren. Al snel werd hij vrijgelaten, maar optreden kon hij niet meer.
Bandy was vóór alles revueartiest. Maar de gloriedagen van de revue waren na de oorlog geteld. Nog één keer, in 1947, stond hij in een revue, "Den Haag op stelten" , samen met Heintje Davids. Meer en meer moest Bandy echter nieuwe werkterreinen aanboren. Hij werkte in variété, in voorprogramma's van bioscopen en in allerlei gelegenheidsensembles. In de jaren vijftig was hij vaste gast in "De Bonte Dinsdagavondtrein" van de AVRO. Ook verscheen hij (1957?) op het toen nog zo nieuwe medium televisie, in een soort retrospectief op zijn leven. Hij kwam op met een geit, de stunt die twintig jaar eerder in Den Haag enorm succes had geboekt. Het was een erg aardig programma, dat we kunnen zien als een soort afsluiting van zijn carrière.
Bandy overleed in 1959.
De Nederlandse speelfilm "Het meisje met den blauwe hoed" (1934)
Naar het verrukkelijke boek "Het meisje met den blauwe hoed: roman uit het soldatenleven" van Johan Fabricius uit 1926. Het script was van Rudolph Meinert (tevens regisseur), Alex de Haas (tevens liedteksten) en Will Tuschinski (tevens producent); de muziek van Rudolph Meinert en Max Tak. In de hoofdrollen Truus(je) van Aalten (Betsy), Lou Bandy (Toontje) en Roland Varno (Daantje). Verdere bezetting, Toni van den Berg (Truus), Willem van der Veer (Kapitein), Willy Haak (zijn vrouw), Dries Krijn (de schrijver), Johnny Roeg (de sergeant), Emile van Stuwe (de luitenant), Gusta Chrispijn-Mulder (Juffrouw Jansma), Lau Ezerman (Jansma), Mathieu van Eysden (de fourier), Adriënne Solser (Juffrouw Pieters), Hein Harms (Pieters), M. Braakensiek (Betsie's moeder), Eberhard Erfmann (Betsie's vader), Rini van Nie, Nora Dimitric, L. Tummers, Truus Bakker, Bert van Dongen, Jules Verstraete.
(links) Affiche van de film (midden) Truusje van Aalten (rechts) Lou Bandy en Roland Varno
De nieuwe revue van het Revuegezelschap "Jong Nederland" (1939)
Op 23 november 1939 verscheen onderstaande bespreking van de nieuwe revue van het Revuegezelschap "Jong Nederland" onder leiding van Wiesje Bouwmeester-Sandbergen in "Groot Rotterdam". De revue had als naam "Wij, in Holland" en ging in het Tivoli aan de Coolsingel. De fotograaf van "Groot Rotterdam" was erbij en legde een serie beelden voor ons vast.
Het spel begint met een vroolijke scène aan het Nederlandsche strand. Tusschen de badgasten en de dagjesmenschen bevindt zich ook de Nederlandsche soldaat, in den persoon van Lou Bandy! De humorist zingt aan 't slot een aardig lied dat inslaat en getiteld is: "Ik rij toch zoo gezellig op mijn ezeltje". Lou steelt daarmee de harten van het publiek, dat steeds opgetogener wordt. Even later zien wij hem als ijscoman, vol grollen en grappen, waarmee hij de lachbuien losslaat in de zaal.
Wie is het sterkst?
Van de éénacters die volgen, noemen we de geestige: "Het is mijn jas niet", "Concurrenten", "Het kan verkeeren", "Ik heb geen baard", "Moderne jeugd" en "De familiefoto". In "Concurrenten" treden drie slagers op, die hun winkels naast elkaar hebben en elkander flinke concurrentie aandoen. Wiesje Bouwmeester, Hans Kaart en anderen treden als cliënten op. Het slot is daverend, als Wiesje haar man terugkrijgt, geheel bevroren, uit de ijskast, waar hij per ongeluk was opgesloten!
De grappige scene bij den fotograaf.
"Het kan verkeeren" duidt op de wisselvalligheden des levens, die tot uiting komen bij drie bankdirecteuren. Men ziet de "fijne" heeren aan 't slot getralied en genummerd terug. Het lachsucces wordt groter en vindt, óver de eenacters van de baard en de jeugd heen, zijn hoogtepunt in de dwaze scène bij den fotograaf. 't Valt lang niet mee, een treffend familiebeeld te maken!
Een van de fraaie tableau's.
Naast deze comedie-in-het-klein kan het oog zich verlustigen in de groote tableau's en de sierlijkheid van den dans. Het Jong Nederland ballet doet zich van zijn beste zijde kennen. Vaardig en charmant wordt er gedanst. Meer nog dan de dans boeien wellicht de groote tafereelen vol kleur en licht.
(links) Bandy als zondagsruiter (rechts) Het vrolijke paar.
Een der attracties van deze revue vormen de zeer fraaie, oude costuums, waarvoor de dames steeds veel belangstelling hebben. De kleedij van thans is practischer en zakelijker, maar zij legt het in smaak en sier af tegen de vroegere kleederdrachten, die ons den goeden ouden tijd voor oogen toveren in al zijn gemoedelijkheid en kleur.
(links) Bandy presenteert met zwier zijn dame in vroegere kleederdracht (rechts) En daarna komt de korporaal ....
De Nederlandsche voetballers, met hun gevarieerd voorkomen, sluiten de revue op frissche, blijde wijze. En wij Rotterdammers, zien natuurlijk met een soort van opgetogenheid, onze plaatselijke clubs ten toneele verschijnen. Zooiets doet het hart van sportief Rotterdam goed. Een daverend applaus volgt dan ook op deze opgewekte finale.
(links) Voor het voetlicht (rechts) Charme uit vroeger tijden.
Concludeerend willen we gaarne schrijven, dat deze revue aan de gestelde eischen ruim voldoet. Er is geest, schoonheid, sier en charme. Men kan er eens hartelijk lachen in dezen bedrukten tijd en schoonheid schouwen in de zeer verzorgde tableau's. Alle medewerkers, alsmede het orkest, verdienen onzen dank!
Zoek de zon op
Als het zonnetje weer schijnt En de koude loopt op z'n eind Krijg je het heerlijke gevoel Alsof de crisis ook verdwijnt Alles trekt naar bosch en zee Want daar is het weer oké En de menschen, dieren, bloemen Planten, allen juichen mee
Refrein Zoek de zon op---die is zoo fijn Want een beetje zonneschijn Dat moet er zijn 't Staat wel aardig zoo'n mahoniehouten huid Maar als je boter op je hoofd hebt Blijf er dan liever uit!
Ik ken menschen rijp en groen Die zijn arm met een millioen Die niet weten wat ze met De gouden tientjes moeten doen Als ze klagen aan m'n kop 'k Maak geen rente, 'k heb een strop Geef ik ze als eenig antwoord Met de boodschap .... Hoepel op!
Refrein
'k Heb een heele beste vrind Die de zon innig bemint Maar zich opwindt als een kind Als je de zon niet prachtig vindt Schaduw brengt hem van de wijs Zon zegt hij, tot elke prijs Daarom zingt ie in het gasthuis Met z'n hoofd tusschen het ijs
U kan ook collega Marc van Camp bezoeken op zijn blog waarin veel aandacht gegeven wordt aan Radio Opsinjoor. Marc van Camp kan je elke werkdag beluisteren op Radio Opsinjoor met zijn nieuwe programma Happy Hour en in het weekend met Siësta Fiësta. Neem dus eens een kijkje bij http://marcvc.blogspot.com en bezoek de blog van onze collega Marc van Camp Nog veel succes met je blog Marc en ik wens je veel bezoekers toe!
We mogen August de Laat niet verwarren met de gisteren besproken Alex de Laat! August kennen we het best van zijn grote hit "Breng eens een zonnetje onder de mensen". Maar hij zong nog tientallen andere leuke liedjes. Ziehier een biografie! Laat, August de (1882-1966)
HumoristAugust de Laat werd op 16 september 1882 geboren als Gosewinus Cornelius de Laat, zoon van Vincentius Henricus de Laat en Gerdina van Hest. Hij was de oudste uit een gezin van dertien kinderen, van wie er vijf niet of nauwelijks ouder dan een jaar werden. August de Laat huwde op 12 augustus 1907 met Louisa Maria Witbroek (geboren te Tilburg op 10 augustus 1882 en aldaar overleden op 4 september 1958). Het echtpaar kreeg zes kinderen, van wie er een vroegtijdig kwam te overlijden. August overleed te Tilburg op 14 maart 1966.
Artiestenfoto van August de Laat, waarschijnlijk eind jaren 1930 (foto: collectie auteur)
De carrière van August de Laat begon bij toneelvereniging Ars Longa Vita Brevis (‘Kunst duurt lang maar het leven is kort’), waar hij zich als zestienjarige aanmeldde. Algauw promoveerde hij tot hoofdrolspeler en regisseur, in welke hoedanigheid hij lokaal grote faam verwierf: in 1905 trokken voorstellingen van August en de zijnen reeds 1800 toeschouwers. In 1906 behaalde Ars Longa bij een toneelconcours te Hengelo de derde prijs. Dit werd in Tilburg drie dagen gevierd, compleet met triomftochten in open landauers.
De naamsbekendheid die hij als toneelspeler had opgebouwd, benutte August om een humoristenloopbaan van de grond te krijgen. Na enkele proefoptredens bij de mede door hemzelf opgerichte toneelvereniging L’art après le travail won August zijn eerste talentenjachten, onder meer in Rotterdam en Oosterhout.
Als meervoudig bekroond komiek rolde de jonge Gust geleidelijk het beroepscircuit in. Hij besefte dat eendracht macht maakt en daarom trad hij vaak op met andere bekroonde komieken, zoals stadsgenoot Frans Nanninck en Utrechter Johan Grapendaal, die onder meer bekend was van de destijds zonder scrupules ontvangen voordracht Onbeschaafde negers. In 1909 begon Gust een duo met Adriaan van Ierland (1872-1942). Van Ierland, afkomstig uit Oisterwijk en sinds 1897 wonend in Tilburg, was destijds een zeer populaire komiek in Brabant. Hij won, net als August de Laat, regelmatig voordrachtsconcoursen en kreeg dikwijls lovende recensies. De Laat en Van Ierland kenden elkaar waarschijnlijk van Ars Longa, waar Van Ierland soms als gastacteur meespeelde. Toen de twee humoristen in Valkenburg een landelijk ‘duettistenconcours’ wonnen, kwam hun beider carrière in een stroomversnelling.
Blijkens berichten uit de Tilburgsche Courant (TC) over optredens in Hotel De Twee Steden in Den Haag en weergaven van complete tourneelijsten, traden ze algauw buiten de provincie op. Ook werd vol trots melding gemaakt van een optreden in concertzaal De Gouden Ster te Antwerpen (‘Wel een bewijs, dat hun werk ook in het buitenland gewaardeerd wordt.’). Op 15 juni 1910 maakten ze volgens de TC een tiental plaatopnamen te Amsterdam. De Laat en Van Ierland leken definitief door te breken, maar Van Ierland verhuisde in september 1911 met zijn gezin naar Rotterdam om er zich te vestigen als schoenmaker. Hiermee ging hij voor het artiestenvak verloren.
In 1913 vestigde August zich ook in Rotterdam, maar dan als beroepshumorist. De TC deed geregeld verslag van optredens in Rotterdamse variététempels als Flora (‘alwaar hij een buitengewoon succes inoogst’) en Mille Colonnes (‘waar hij eveneens over den bijval niet te klagen had’). Daarnaast maakte hij vanaf 1911 ook vele plaatopnamen voor verschillende maatschappijen. Met zijn krachtige stemgeluid en duidelijke dictie was August namelijk zeer geschikt voor een destijds nog primitief medium als de grammofoon. Toen tijdens de Eerste Wereldoorlog de vraag naar komieken afnam, keerde August in 1915 terug naar Tilburg, waar hij als explicateur in De Witte Bioscope commentaar gaf bij films als De gehuurde man en Pierre de mismaakte.
Aan het eind van de oorlog pakte August de draad weer op. Als exponent van het ‘beschaafde’ amusement vond hij een gat in de markt, omdat het publiek uitgekeken was op de dubbelzinnigheden van humoristen als Maurice Dumas en Maupie Staal (‘Op m’n fluitje van drie centen toon ik grote fluittalenten (…) Kolossaal is de fluit van Maupie Staal’). Bij deze ‘doorstart’ deed August opnieuw een beroep op Van Ierland, die tot in de jaren dertig een betrouwbare invalkracht zou blijven. Een vaste toneelpartner vond August vanaf 1920 in zijn jongste broer Ko (1895-1937). Ook andere familieleden werden ingeschakeld. Zo debuteerde zoon André (1909-1989) in 1921 als pianist in het ensemble van De Laat. André zou zich echter vrij snel losmaken van zijn vader om een internationale carrière in de amusementsmuziek tegemoet te gaan. Vanaf 1927 werd André regelmatig vervangen door zijn zuster Caroline (1910-1996) die hem uiteindelijk definitief opvolgde.
In de jaren twintig en dertig verzorgde August geregeld radio-optredens, met name voor de KRO en voor de Vlaamse radio. Hij ontving naar aanleiding van deze uitzendingen zelfs brieven uit Londen waarin zijn stemgeluid geroemd werd. Ook verwierf August veel aanhang in Indonesië vanwege een optreden voor de Phohi, die uitzendingen voor de toenmalige Nederlandse kolonie verzorgde. In 1928 stuntte de Tilburgse audiozaak Van Boxtel door een radio-optreden van August en Ko de Laat ten gehore te brengen met een ‘Telefunken Demonstratie Luidspreker’. De demonstratie werd massaal bezocht. In zijn eigen platenzaak (gestart in 1917, sinds 1924 gevestigd aan de Korvelseweg 123) verzorgde August drukbezochte demonstraties van destijds uiterst revolutionaire geluidsapparatuur als de Makrophoon en de 100 Watt-concertmachine. Bovenal was deze platenzaak natuurlijk een verkooppunt voor zijn eigen platen. Met name levensliederen als Het bedelmeisje en Vader’s brief uit het oude mannen-huis waren veelgevraagd. Het Brabants Volkslied ging eveneens grif over de toonbank. Ook in België was veel animo voor platen van De Laat; vooral bewoners van de grensstreek deden vaak zijn winkel aan.
In 1936 vierde August in een uitverkochte Stadsschouwburg zijn 25-jarig jubileum als beroepshumorist. Ter gelegenheid hiervan trad August op voor het Polygoon Bioscoopjournaal. In het huldigingscomité zaten vermaarde collega’s als Louis Davids, J.H. Speenhoff, Lou Bandy en Kees Pruis. Er zouden nog drie huldigingsavonden volgen in Tilburg, Goirle en Kaatsheuvel. Het succes leek niet op te kunnen voor August de Laat, die inmiddels op zijn platen begeleid werd door het fameuze dansorkest The Ramblers. Voor oranjegezinde platen als Juliaantje is de bruid en Wat ik zooal droomde (ter gelegenheid van het huwelijk van Prinses Juliana en Prins Bernhard) ontving hij dankbetuigingen van het koninklijk huis. Nadat zijn broer Ko midden jaren dertig om gezondheidsredenen uit het artiestenvak ging – hij zou in 1937 overlijden - kreeg de Haarlemse comédienne Coby de Munnik een centrale rol binnen dit ensemble.
Merkwaardigerwijs trok De Laat in Midden-Brabant dikwijls meer publiek dan zangers als Willy Derby en Kees Pruis, die landelijk veel meer bekendheid genoten. Derby had in 1936 zelfs een pijnlijke ervaring toen zijn nieuwste nummers op de Tilburgse Middenstandstentoonstelling zeer lauw ontvangen werden omdat men deze liederen allang in de versie van August de Laat bleek te kennen. Ook Bob Scholte, eveneens een zeer populair zanger uit die tijd, ondervond hinder van De Laat, diecollega’s vaak te snel af was met het uitbrengen van nieuw repertoire en bovendien lichtelijk ‘onder de prijs doorging’ door zijn platen voor een gulden te verkopen in plaats van de gebruikelijke ƒ 1,60.
De Tweede Wereldoorlog zou, net als de eerste, De Laats carrière ernstig doorkruisen. In 1941 maakte August nog enkele platen met het orkest van Joop de Leur, waaronder Laat ons samen vroolijk zijn, waarin het oorlogsleed werd gerelativeerd (‘Laat ons allemaal nu weer eens vroolijk wezen/ Want dan is het leven o zoo fijn/ Ja, dan is het leven mooier dan ’t verleden/ Dan pas is de wereld vol van zonneschijn’). Het zouden de laatste van de in totaal ca. 350 nummers zijn, die hij heeft opgenomen. In de oorlogsjaren keerde August terug in zijn oude métier van toneelspeler. Als leider van De Zuid-Nederlandsche Kluchtspelers oogstte hij succes met kluchten als Joost Uilenspiegel en De oppasser van den ritmeester. Ook verzorgde hij veel benefietvoorstellingen. In 1942 wist August met een dertigjarig jubileum (zes jaar dus na het 25-jarig jubileum) de Tilburgse schouwburg nog redelijk vol te krijgen, maar na de bevrijding ging het definitief bergafwaarts met zijn carrière. Zijn repertoire bleek hopeloos verouderd en tot het opbouwen van nieuw repertoire kon hij zich kennelijk niet meer zetten. Uit nood trad August ook op als illusionist en verzorgde hij kindervoorstellingen met Coby de Munnik als Oom Guus en Tante Coby. Tot op hoge leeftijd bleef hij het podium opzoeken; zo vierde hij in 1957 zijn veertigjarig jubileum – alweer op grond van een telling die niet klopte.
Zijn laatste triomf was een veelbeluisterde special voor de VARA-radio in 1960. De inmiddels 77-jarige zanger liet blijken dat zijn stemgeluid nog niets aan kracht had ingeboet. Het was een waardige afsluiting van zijn carrière, al kwam die afsluiting wel iets te laat. Dat hij nooit echt afstand van het vak heeft kunnen nemen bleek uit de wijze waarop August de Laat de laatste jaren van zijn leven televisie keek: als er eens een registratie van een theatervoorstelling werd uitgezonden zat hij steeds naast het toestel in plaats van ervoor. Zo voelde hij zich meer betrokken bij de artiest en diens voorstelling; hij wilde geen toeschouwer zijn.
Dit artikel werd overgenomen van de webstek van Ko de Laat. Wij bedanken de auteur Ko de Laat. U kan zijn blog bezoeken op http://logvandelaat.blogspot.com
Alex de Haas: Wie was deze Nederlandse cabarettier? U kan het hier lezen: misschien door de meesten vergeten, maar niet door Radio Opsinjoor. We draaiden onlangs nog zijn 78 toerenplaat "Zing een Vrolijk Liedje"
Alex de Haas (Rotterdam 24-6-1896 - Rotterdam 4-1-1973) De Haas als cabaretier, dichter-zanger Als zoon van de komiek Nico de Haas kwam de kleine Alex (geboren als Alexander Nederveen) al vroeg in aanraking met de wereld van de revue. Als kind van vier jaar stond hij voor het eerst op een toneel als 'minatuur-humorist'. Zijn vader wilde echter dat hij een net burgervak zou leren en na de mulo bezocht hij de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam. Maar zijn hart lag bij het lied. Tijdens de Eerste Wereldoorlog zong hij bij het militaire toneel de liederen van Pisuisse, Speenhoff en Yvette Guilbert en richtte zijn eerste cabaretgroep 'De Petoet'. Na zijn diensttijd maakte hij zijn 'echte' debuut met Lou Bandy in het Haagse Moulin de la Chanson. Hier werd hij benaderd door Jean-Louis Pisuise die hem opnam in zijn cabaretgroep. Latere engagementen waren bij Speenhoff, Max van Gelder en de AVRO (Bonte dinsdagavondtrein). Jarenlang was hij de huisconferencier van het Tuschinski-concern, met name in het cabaret La Gaité. De krant schreef over zijn 'merkwaardig gescandeerde conference, zijn zwierige voordracht, zijn pretentieuze piano-slag'. Opmerkelijk was ook dat De Haas - oer-Rotterdammer - samen met Max Tak veel liedjes heeft geschreven voor Nederlandse speelfilms, waaronder 'Amsterdam, er is geen stad die ook maar even aan je tippen kan' . Een ander bekend lied is de door Rijk de Gooijer populair gemaakte parodie op een straatlied, ' Johanna, een meisje voor halve dagen'. Op de radio presenteerde hij radio-revues, historische reconstructieprogramma's en documentaires met titels als 'Weet je nog wel oudje', 'Au Salon des Variétés', 'Uit de schuifla', 'Alsof het gisteren was', 'Klankomrankte levens' en 'Schatten der Toenkunst'. Gezelschap van Pisuisse. De Haas tweede van links. Pisuisse geheel rechts en zijn vrouw, Jenny Gilliams in het midden.
De Haas als cabarethistoricus In 1958 publiceerde hij 'De Minstreel van de Mesthoop', een biografie over Neerlands eerste cabaretier Eduard Jacobs. Zelf beschouwde hij het als de eerste poging in Nederland om het chanson mondig te behandelen. Het boek was baanbrekend in de zin dat er nu serieus werk was gemaakt met de geschiedschrijving van het Nederlandse cabaretkunst. Later zijn carriere op de planken gaf hij lezingen over cabaret en schreef vele artikels over amusement voor diverse bladen. Hij gaf ook les aan een kleinkunstcursus in Hilversum. In het Theaterinstituut te Amsterdam zijn nog opnames te vinden van zo'n cursusklas met deelnemers als Wim de Bie en Jan Fillekers (Farce Majeure). In 1963 werd hem namens de gemeente Rotterdam de Laurenspenning aangeboden wegens zijn culturele verdiensten voor de stad. In 1966 vierde hij zijn gouden jubileum op de planken van het Amsterdamse Tuschinski-theater met optredens van onder meer Toon Hermans, Bob Scholte, Willy en Willeke Alberti, Mieke Telkamp en Jasperina de Jong. Feestje na afloop van de uitreiking van de Laurenspenning. Van links naar rechts: Toon Hermans, Rika Jansen, Alex de Haas en Hermans' vrouw Rietje
Wim Ibo Als eerste echte cabarethistoricus van Nederland moest hij zien hoe Wim Ibo hem in roem voorbij streefde met zijn radio- en tv-programma's en de cabaretbijbel 'En nu de moraal van dit lied'. Na een stukgelopen samenwerking liet De Haas geen mogelijkheid onbenut om zich laatdunkend over Ibo ('de vrouw met de baard') uit te laten. Dat had De Haas natuurlijk niet had kunnen vermoeden toen hij Ibo op 18 juni 1941 in het radioprogramma Het Cabaret der Jongeren voorstelde aan de luisteraars. De vete met Ibo starte in 1962. Samen met Ibo en de fameuze acteur Cruys Voorbergh zou hij een serie uitzendingen maken over het Nederlandse lied. Hoewel Willy van Hemert als regisseur was benaderd vond De Haas dat hij dat net zo goed zelf in handen kon nemen, wat resulteerde in het eindigen van de samenwerking. De Haas was een erudiete man die door zijn eigenwijze, eigenzinnige houding moeilijk was om mee samen te werken. Daarnaast was hij niet geschikt voor televisie vanwege een tic in zijn gezicht. Mede doordat het veel plezieriger was om met Ibo samen te werken, kreeg De Haas steeds minder werk aangeboden. Hij lag eruit en raakte verbitterd. De laatste jaren van zijn leven werkte hij aan een omvangrijke biografie over J.H. Speenhoff die in 1971 verscheen onder de titel ''t Was anders'. Een werk over de Nederlandse revue, waarvan De Haas unieke kennis bezat, is er helaas nooit van gekomen.
Het kleinkunstarchief Alex de Haas kende zijn beperkingen als artiest en was onverbloemd onder de indruk van mensen die in zijn ogen echte kunstenaars waren en wie hij vervolgens om een foto met handtekening vroeg. Hij bouwde zo aan het grootste kleinkunstarchief van Nederland, naast vele duizenden liedjes ook vele melodieën, boeken, schilderijen en foto's. De Haas zei altijd: "Als ik sterf moet mijn hele archief verbrand worden. Ik wil liever dat het wordt vernietigd, dan dat 'amateurs' het in handen krijgen." Daarmee doelde hij met name op Wim Ibo. De Haas zag zichzelf als de grote expert omdat hij zelf alles had meegemaakt en niet Ibo die hij verfoeide als 'na-verteller'. Ondanks de uitdrukkelijke wens van De Haas bood Kees Manders het archief te koop aan bij het Toneelmuseum in Amsterdam (tegenwoordig Theater Instituut Nederland). Dit met medeweten van de weduwe De Haas. Hij wilde er een miljoen gulden voor hebben, maar een taxatie leerde dat het archief niet meer dan 30.000 gulden waard zou zijn. (Een goede inschatting, want in de Volkskrant van 15 juni 1962 werd vermeld dat hij zijn archief voor 25.000 gulden had laten verzekeren!) Uiteindelijk ging Manders overstag en kwam het totale archief van De Haas in handen van het Toneelmuseum. Boeken, de programma's en de bladmuziek werden toentertijd gewoon ingewerkt in de bestaande verzameling. Hierdoor is er geen aparte collectie 'De Haas', maar ieder boek kreeg voor het gecatalogiseerd werd een nummer in het zogenaamde 'stamboek' en bij de boeken die van Alex de Haas afkwamen voegde men aan het stamboeknummer AdH toe, zodat uit de oude stamboeken nog wel kan worden afleid wat er in de collectie zat. Uit de geschriften van De Haas en zijn notities in sommige boeken bleek wel dat De Haas een ander concept van cabaret in zijn hoofd had dan Wim Ibo. Jacques Klöters zei ons hierover: "Het komt erop neer dat Ibo het cabaret zag als een bestaand genre, vooral gezien vanuit zijn eigen tijd en met Wim Kan en Lurelei als toppen. De Haas dacht vanuit het variete, avonden met verschillende artiesten met eigen acts, sommige van die acts waren wel eens zo hoog artistiek dat je ze cabaret kon noemen. Daarom ook staan er in het boek van Edmond Visser die ook zo dacht, ook dans- en pierrotnummers wat Ibo niet begreep. Ik begreep van Alex de Haas dat dans- en Pierrotnummers voor 1920 cabaretnummers werden geacht."
Alex de Haas overleed na een langdurig ziekbed aan kanker op 4 januari 1973, 76 jaar oud.
In ons programma "Music for the Millions" op zondagavond tussen 18u00 en 19u00 nemen we ook tijd om de Mechelse lichtklassieke verenigingen in de verf te zetten. Eén daarvan is de Oostenrijkvereniging Servus, die in samenwerking met het Haydn-Genootschap Vlaanderen de volgende activiteit plant:
MOZART IN MECHELEN, (Mechelen, eine kleine … Mozartstadt!)
SERVUS herdenkt bezoek in 1766 van meest beroemde Oostenrijker allertijden aan toenmalige Mechelse aartsbisschop!
Mozart: KV 458 “Jagdquartet”
Haydn: “Die sieben letzten Worte”
We schrijven begin mei 1766. Op reis door de Nederlanden, bezoekt het 10-jarige wonderkind, Wolfgang Amadeus Mozart, in het gezelschap van vader Leopold en zus Nannerl inderdaad Mechelen. Op uitnodiging van de toenmalige Mechelse aartsbisschop en latere kardinaal Johann Heinrich von Franckenberg, die van Oostenrijkse “komaf” is en met wie de Mozarts via keizerin Maria-Theresia bevriend zijn, ontbijten ze er namelijk in het aartsbisschoppelijke paleis in Mechelen.
Details over dit vrij korte bezoek zijn er nauwelijks. Uit een brief van vader Leopold geschreven in Parijs op 16 mei en gericht aan sponsor Johann Lorenz Hagenauer uit Salzburg vernemen we wel dat tijdens hun reis van Nederland naar Frankrijk halt werd gehouden in Antwerpen, Mechelen en Brussel. Over Mechelen alleen dit “We zijn in Mechelen voorbijgekomen en we hebben een bezoek gebracht aan onze oude vriend Monseigneur de aartsbisschop”. Die hadden ze in 1763, tijdens hun eerste reis door de Nederlanden inderdaad in Brussel leren kennen. Ingenomen als hij was over de virtuositeit van de toen 7-jarige Mozart en zus Nannerl hadden de kinderen van hem toen respectievelijk een prachtige degen en een stuk Brusselse kant als geschenk gekregen. Geen woord echter over een optreden van zoon Wolfgang Amadeus in het paleis aan de Mechelse Wollemarkt, alhoewel dit wel voor de hand ligt, al was het alleen maar uit erkentelijkheid en als klein “dankuwel” voor de betoonde gastvrijheid.
In het kader van het Mozartjaar, tevens n.a.v. het voorzitterschap van Oostenrijk bij de Europese Unie en tenslotte als aanzet van de6e Haydn-Biënnale Vlaanderen, die van 5 oktober tot 12 november 2006 zal plaatsvinden, willen Servus en het Haydn-Genootschap deze toch wel, achteraf bekeken voor Mechelen unieke gebeurtenis graag met de nodige luister en met een uniek en exclusief concert in datzelfde aartsbisschoppelijke paleis herdenken.
240 jaar na datum, op vrijdagavond 7 april e.k. zal het jonge uiterst getalenteerde en nu al befaamde Aron Quartett uit Wenen het Streichquartett in B-Dur, KV 458, het zgn “Jagdquartett” uitvoeren. Het is één van de 6 strijkkwartetten die Mozart aan zijn leermeester en goede vriend, zgn. “Papa” Haydn heeft opgedragen.
In het tweede deel van het concert wordt de strijkkwartetversie van Haydn’s “ 7 laatste woorden aan het kruis” uitgevoerd. Het is een wondermooi, ontroerend en aangrijpend opus dat zijn gelijke niet heeft in het klassieke muzieklandschap en wonderwel past in de Paastijd.
Het geheel wordt gepresenteerd door Wieland Volkaert die ook voor de bindteksten tekent.
Tickets : € 18,00
Inlichtingen en reservatie:015/33.11.03 - 015/33.06.57 –- E-mail: haydngenootschap.servus@telenet.be
En zo begon mijn carrière op Radio Opsinjoor. Elke week rijd ik met de wagen vanuit Mechelen naar de Berlaarbaan om er mijn programma's te gaan voorbereiden. En al snel kwam ik in contact met een heleboel toffe en boeiende mensen. Onze voorzitter, Chris de Vries, is een beminnelijk mens die ondanks zijn zware nachttaak toch de energie vindt om dagelijks zijn programma's op te nemen. Er is veel dialoog onder de deejay's en hij laat veel ruimte aan zijn medewerkers om hun muziek te maken! Het meeste contact heb ik natuurlijk met moeder Julia en haar man. Zij houden goed in het oog dat alles ordelijk verloopt in de studio! De kachel wordt aangestoken en af en toe komt moeder Julia met een "caffeke en een koekske" rond, zeker als de stoof niet opstaat! Ook Peter Faber en Frans Verhaegen behoren tot de vaste bewoners van de Studio! Als ik technisch het even niet zie zitten, dan kan ik altijd bij de Peter terecht om het op te lossen! De Frans dat is werkelijk een geval apart! Nooit ontmoette ik iemand die meer afwist over de Vlaamse en Nederlandse showbizz als hij! Zijnen boven is helemaal ingericht in functie van zijn platenbezit! En wanneer je iets nodig hebt dat je niet vindt, dan moet je bij hem zijn! Ik denk dat je hem op alle rommelmarkten en platenbeurzen kan op het lijf lopen, al snuffelend in de platenbakken! Vinden doet hij altijd wel iets!
Een mooie anecdote: ooit diepte hij op een rommelmarkt een gouden plaat uit een doos. Het was een originele Gouden Plaat van het liedje "Ein Bisschen Frieden" van Nicole! En reken maar dat het een echte is! Voor een paar honderd frank nam hij de plaat mee! Ondertussen boden al verschillende mensen uit binnen- en buitenland grote sommen voor deze gouden plaat. Maar neen hoor, de Frans houdt ze lekker thuis als pronkstuk in zijn gang! Voor mij zet hij geregeldoude platen over op mp3, waarvan ik dan weer gewone muziek cd's kan maken. Niks onregelmatig of onwettelijk hoor, want het is muziek die je toch niet meer kan kopen.
Zo heb ik onlangs een mooie CD kunnen samenstellen met nummers van een Vlaamse Zanger die vooral eind jaren zeventig-begin jaren tachtig erg populair was in Vlaanderen: JO DENS. In 1983 behaalde hij zelfs twee nummer één hits in de Vlaamse hitparade: "Het meisje van de vierde klas" en "Een heel eenvoudig liedje". Dank zij de Frans kon ik een mooie CD samenstellen met zijn grootste hits:
1. Kussen met een sigaret in de mond 2. Buenas Noches Signorita 3. De dromer 4. De kampioen van de samba (instr) 5. Een heel eenvoudig liedje 6. Een mooie tijd 7. Het meisje van de vierde klas 8. Het meisje van mijn dromen 9. Het mooiste liedje 10. Ieder mens 11. Ik zing 12. In mijn tuintje 13. Kom mee met mij 14. Lentetijd 15. Lolita 16. OH La Shica Diddy 17. Op een mooie zomerdag 18. Piccadilly Night (instr) 19. Speel niet mijn hart 20. Vakanie aan zee 21. Als het maar feest is (met Polle Klak) 22. Kussen met een sigaret in de mond (instr)
En we zijn weer royaal, want de eerste vijf vragers kunnen deze cd gratis komen ophalen in de studio op de Berlaarbaan of mogen even mailen of vragen in het gastenboek om de cd tegen verzendkosten op te sturen.
In de Katholieke Universiteit van Leuven hebben ze het eindelijk begrepen: een les Nederlands hoeft helemaal niet saai te zijn! Hun Instituut voor Levende Talen organiseerde voor zijn studenten een festival met uitsluitend Nederlandstalige meezingers van Clouseau, Frans Bauer en Doe Maar. En dat omdat docente Annemie Decaevele vindt dat gevoelens erg belangrijk zijn bij het aanleren van een taal. Daarom organiseerde ze vorige donderdag voor de tweede keer dit festival. Meer dan 300 allochtone studenten zongen mee met een boekje in de hand en met de teksten geprojecteerd op de muur.
Enkele reacties:
De 24 jarige Maryrose Nworah wil verpleegster worden, maar daarvoor moet ze eerst Nederlands leren. De liedjes van Frans Bauer en Clouseau zingt ze al aardig mee, maar echt fan is ze van Will Tura! "Ik ben zo eenzaam zonder jou, is een prachtig nummer!" vindt ze!
De Candese student Lucas Bérubé begrijpt bitter weinig Nederlands, maar toch kan hij niet stil blijven staan op de tonen van de volkse, Nederlandstalige liedjes. "Het swingt wel hé," was zijn reactie. "Iedereen hier in Vlaanderen wil me DEUS leren kennen, maar ik vind dit veel leuker!"
Ja mensen, de schlager en het levenslied geraken ook stilaan gewaardeerd en aanvaard door de universitaire wereld! het levenslied staat een mooie toekomst te wachten!
Op 1 en 2 april 2006 vindt in de Ethias Arena te Hasselt de eerste editie van "Het Schagerfestival" plaats;, een organisatie van Ethias Arena en VTM.
Lekker uit de bol gaan op de tonen van Laura Lynn, Vader Abrahm, Jimmy Frey, Eddy Wally, Willy Sommers, Nicole&Hugo en vele anderen, ondersteund door een Live Band en verscheidene surprise acts. Contacteer dus vlug je vrienden, bestel kaarten en maak er een bruisende avond van. Dit schlagerfestival is het enige in zijn soort in België en het belooft een geweldige show te worden vol met meezingers en momenten van kippenvel.
Bent U een vereniging en kan U meer dan 50 mensen bijeen brengen, dan kan U bellen naar 001 299 423 (Tim Rofessart) om bijzondere voorwaarden en een betere prijs te verkrijgen!
Gewone tickets kosten 25, 30 of 35 euro en kunnen besteld worden bij Sherpa op 070/345050 of www.sherpa.be . Niet te lang wachten want meer dan de helft van de kaarten zijn reeds de deur uit!
Het leven op Radio Opsinjoor: deel één "Hoe het voor mij begon"
Laat dit deel van onze blog een dagboek zijn over wat we zoal allemaal meemaken op Radio Opsinjoor. Het verhaal is gezien door de bril van mezelf, Bart de Lange:
Deel één: hoe het voor mij begon?
In een zeer ver verleden maakte ik deel uit van de pioniersploeg die Radio Zuid Mechelen uit de grond stampte en leven inblies. We spreken hier over de periode voor de VTM van start ging en de Vlaamse muziek volledig in het slop zat. Onze toenmalige voorzitter Peter Hofman (alias Alain Devis) was waarschijnlijk één van de enige radiovoorzitters die bijna volledig blind waren. We ontvingen geregeld in ons radiopand in de Groenstraat te Mechelen, bekende Vlaamse artiesten. Ik herriner mij nog de bezoeken van Eric Marijsse en Willy Sommers.
Zelf presenteerde ik toendertijd de Nederlandstalige top 16 (top 16 omdat we gemiddeld 16 platen in één uur kregen). Ik deed ook een programma met wat rechtsteekse telefoonspelletjes. We hadden heel wat succes bij de plaatselijke bewoners en we maakten ontzettend veel plezier.
Hilarisch was het feit dat we uitzonden vanop "den boven" die volledig met planché was bevloerd, zodat een iet of wat onvoorzichtige bezoeker de naald zodanig deed dansen, dat de mensen thuis op de radio het verspringen van de plaat op den duur konden associëren met het feit dat er weer iemand over de planché liep.
Een specialst hierin was de "Pol" uit de Adegemstraat. Bij velen in Mechelen bekend als de voortrekker van de Hanswijkprocessie en bezieler van de Sint Romboutstoren. De Pol las op Radio Zuid het Mechels nieuws voor. De Peter Hofman had hem echter beperkt in zijnen tijd, want anders zou er op Radio Zuid alleen maar Mechels nieuws gelezen worden! "Pol", zei hij, "Ge krijgt twee minuten om dat Mechels nieuws er door te jagen". Daar de Pol meestal een heleboel nieuws uit de Gazet van Mechelen bij had en hij dat er op een normale manier nooit in twee minuten doorkreeg, had hij een zeer speciale manier bedacht om dat toch gedaan te krijgen in twee minuten: hij nam zijn papieren, pakte eens goed asem en ratelde zonder rekening te houden met komma's, punten of andere leestekens het volledige nieuws af. Ik ben er zeker van dat wanneer er toen een deurwaarder zou aan te pas gekomen zijn, onze Pol in het Guinesboek was terecht gekomen voor het aflezen van zoveel mogelijk woorden in twee minuten. gene mens had er iets van verstaan, maar het maakte deel uit van de folklore van adio Zuid, het kon allemaal en radio werd toen nog gemaakt onder vrienden en zonder je druk te maken over de technische beperkingen.
Toen de radio echter tot driemaal toe uit de ether was genomen, de zender een aantal keren was meegenomen en zelfs een bezoek aan de minister tot niks leidde, werd het ons duidelijk dat de grote mastodonten het pleit zouden winnen Radio Maeva, Radio Contact, Radio Reflex, enz konden de zon niet in ons water zien schijnen en waren maar al te blij dat de kleine stadsradio's die slechts een zeer gericht doelpubliek bereikten, moesten verdwijnen.
Nu na al die jaren is er nog niet veel veranderd. Behalve dan het feit dat eeen zekere Chris de Vries (ik gebruik zijn radionaam) het lumineuze idee kreeg om terug radio te gaan maken in de sfeer van vroeger. Welliswaar beter technisch onderbouwd, maar terug met de radiomakers die vanuit het hart werken en recht naar het hart van de luisteraars gaan.
We zijn met niet veel op Opsinjoor, maar de goede luim, de juiste sfeer, de collegialiteit, het pionierswerk is er weer! Radio Opsinjoor kreeg haar vergunning dank zij het grote werk van onze voorzitter Chris, die dankzij het unieke concept van radio te maken voor veertiplussers, met de nadruk op muziek uit de jaren vijftig, zestig, zeventig en tachtig; veel Nederlandstalig werk en verschillende themaprogramma's waarin muziek gebracht wordt die je elders in Vlaanderen praktisch niet meer hoort, terug een zeer groot publiek aantrekt.
Ik luisterde zeer veel naar Opsinjoor en toen ik midden verleden jaar op een blog van Marc van Camp, ook deejay op Radio Opsinjoor, stootte, deed ik een aanvraag om ook mee te mogen deel uitmaken van de Radio Opsinjoorploeg. Na een gsprek met de voorzitter was alles vlug beklonken: ik zou beginnen met twee themaprogramma's, "Singe Sange Songfestival" en "Music for the Millions", twee programma's die tot op heden nog lopen op Radio Opsinjoor.
Wanneer jullie op zoek zijn naar een Nederlandstalig nummer (Vlaams of Nederlands), laat het dan gerust weten via het gastenboek of de e-mail! Met wat geluk heb ik het wel en kan ik het via e-mail in MP3 bezorgen Ikzelf zoek nog naar een manier om de zeer oude nummers die ik op MP3 heb (vaak 78-toeren) zodanig de comprimmeren dat ik ze tot 100kb kan terugbrengen. Als iemand van jullie daar een oplossing voor heeft, mag hij of zij dat zeker laten weten.
Regelmatig kan U op deze blog informatie lezen over Vlaamse of Nederlandse artiesten uit een recent of minder recent verleden. Wie kent nog Frans Lamoen (1876-1954)? Met recht en reden kunnen we hem de eerste Vlaamse cabaretier noemen. Zelf noemde hij zich liever "Kluchtzanger" In 1985 brengt de Antwerpse acteur, Ronald Van Rillaer (de "Lambik" uit de theaterversie van Suske en Wiske) een grammofoonplaat uit met de grootste successen van Frans Lamoen.
Ziehier enkele teksten van zijn successen. Wil je ook de muziek, dan mag je mij contacteren en dan stuur ik je de MP3 versie op.
De Poesjenellenkelder
Damesen Heren 't is fameus, ik ben een komediespeler, falala loedera. Wie ik zijn? Ik ben de neus, uit de poesjenellekelder, falala loedera. ledereen die heeft verdriet, want de poesje is failliet, falala loedera, eutre mi van gol liat?
We liggen in de patatten met onze kunst, en dat komt allemaal door de concurrentie van die Vlaamse "komoot" (komedie). Ik heb bij de schavies gediend, vraag dat aan de folkloristen. lk begin weer blijgezind met een nieuwe troep artiesten "Zotten Rik" heb ik 'geëngageerd", met de "Schelen Rederijker". "Koperen Lo" die presenteert, "Janneke de Zolderschrijver". "Zotten Rik" komt gij eens hier, en vertelt eens aan de mensen, dat gij zult voor hun plezier, alles spelen wat ze wensen. Makkers hier is onze Rik, geeft hem zwam allee muziek.
'k Ben de oude kinderschrik, mij noemen ze "pennevarken", falala loedera. Houdt U zot, "gelijk" als ik, wel dan moet ge niet meer werken, falala loedera. 'k Ben een type van St. Andries, en artiest bij de schavies, falala loedera, eutre mi van gol liat?
Ja meisje, de kunst ligt in "letterzielbink". Wel, die ouwe, is de "Schele", de "chanteur" van ons orkest. Wacht hij zal er eens ééntje "kelen". "Lodderoog", doet gij de rest, pakt een chik, "Neuske Trombone", en speel op Uw accordeon Ik ben in de poesje de man van 't orkest, relderendelder, en delderendom. Mijn liedjes zijn zeker zo schoon als de rest, relderendelderendom bom bom. Want m'n lief, die heeft een nieuw machine van haar tante Fien, je mag het zien: 5 fr. is de prijs, hier en in Parijs. ik eet liever eieren als frut met radijs: 5 fr. is de prijs. Bravo "Schele", dat hebt ge goed gefikst "zulle".
Stil, silence en gardavou, 'k kom mij ook presenteren. Ja, ik ben het "Koperen Lo". "Neus" ge moet mij "engageren", de Spaanse furie is antiek, mannen vooruit, allee muziek. ledereen kent "Koperen Lo", de cherie van 't Geuzenhofke, falala loedera. In de poesje, comme il faut, kruip ik achter " 't stofke", falala loedera. Kom vooruit, trekt aan de bel van ons poesjenellespel, falala loedera, ik trek eruit, salut, dada.
Fientje Troelala
Ik heb een nieuwe post gekregen in de stad in een hotel. Maar zie onder ons gezwegen ik ken al die streken wel. ledereen wil met mij vrijen de klanten grijs en groen. Maar ik laat me niet verleiden ik houd te veel aan m'n fatsoen. Als een jonge snuiter zegt: Fientje ik vind U zo oprecht Schat ik houd alleen van U. Dan zeg ik: och, gij aardige houdt gij alleen van mij? Ge hebt U niet zeer gedaan zeker? Ziet hem daar staan, hij houdt alleen van mij. Ga algauw door, " 'k Zijn ne 'k ik" nog veel te jong voor de troelalalaïlaïlaïlaïlaïtie-ie-ie-tieritilaai-tataai!
In het hotel ben ik ieders vriendje ieder wilt me "gere" zien. Maar voor "gere" zien is Fientje, blinder dan een blinde vink. Ze willen allemaal met me trouwen, De Chef-kok en de "Chasseur", maar die lopen dan op blauwen parce que moi, je n’ai pas peur. Onze Engelse portier die zegt: "I love you my dear" Tiens gij wilt trouwen met houden. Dan zeg ik: och, gij wilt ook trouwen, ziet hem daar staan "sè". Overlaatst kwam hij bij mij en zei hij zo: juffrouw vrijt gij al? 'k Zeg: "neeje", 'k mag niet van ons moeder. " 'k Zijne 'k ik" nog veel te jong voor de troelalalaïlaïlaïlaïlaïtie-ie-ie-tieritilaai-tataai!
Trouwen doe ik niet "potdomme" Als er mij een jongen vraagt, dan zeg ik: ja, ge moet eens komen als de trap is afgezaagd, want dan zit ik voor een poosje met mijn allerliefste schat tussen de gelapte kousen. Geeft m'n part maar aan de kat ik profiteer zoveel ik kan. Later vind ik wel een man. Met de Fransman roep ik: "pee" ja, " 'k zijn precies zo "gelijk" de Fransman die zei: ja, ga algauw door. Later heb ik tijd genoeg om te vrijen en te trouwen. 't is gewoon "gelijk" dat ik het zeg, salut dan zeg ik voor de troelalalaïlaïlaïlaïlaïtie-ie-ie-tieritilaai-tataai!
't Pompierke
Vrienden lief luistert eens hier. lk ben Charel de pompier, ik ben een held in het spuiten en in 't blussen. Is er ergens een brand "seffens" ben ik bij der hand. Met mijn spuit spring ik overal maar tussen, 1, 2, 3, ga opzij ja, het vuur is bang van mij. Bij een brand ben ik 't liefste eerste bij, maar het is een stiel apart zulle. Zo'n brandje blussen dat is niet zo erg, maar met de leer en de spuit manoevreren, dat is andere "speculaas". Onze commandant zei het gisteren nog. Charel zei hij: tu es un castard. Ik zeg (hardie) Gerard ge zijt in de war, maar laat ons niet zwiebbere. Ik zeg maar "I'amour toujour" pompierke "au secour".
Daarom "spuit door de ruit" en de brand is "seffens" uit!
Overtijd nog een madam. Ja, die stond in vuur en vlam. Gelijk ze zei: 't was gekomen van te kussen, en die riep: au feu toujour, maar ik zei: chagrin d'amour, dat is afreus en gevaarlijk om te blussen. 'k Dacht subiet dat is iets, I.d.v.d. liefdeverdriet. Zo'n karwei krijg ik alle dagen niet. Charel zei de kapitein: het moet een aardig brandje zijn, we vliegen met de stoommachine, en er was geen brand te zien! Ik zeg dan direct': zeg eens madam staat hier soms de boel in vlam? 'k Zeg: waar brandt het dan masseur? "Och hier" Zei ze, "dans mon coeur", en ze riep: "I'amour toujour" och pompierke "au secour".
Daarom "spuit door de ruit" en de brand is "seffens" uit!
Ge zult zeggen, ik weet het al branden doet het overal Het is een kunst om de vlammen uit te krijgen. Zo een brand bij een oude "weef" dat is iets waar ik niet veel om geef, maar als 't moet, plicht is plicht, dat spreekt van eigen.
Met een keer ola peer, "seffens" kruip ik op m'n "leer" (ladder), 't vuur is uit en nu brandt het vast niet meer! Hebben jullie er al eens opgelet? Bij zo'n oude "weef" brandt het dikwijls. "Och pompierke" zei die fakkel, "ik wacht op mijn amant, ik voel het hier van binnen branden, hij laat me in de steek". Och pompierke, 't is een schande. Ik zag hem op de "foor", gij alleen moogt het weten, en ze zei nog iets in mijn oor. Ik laat het U met droefheid weten. 'k Zeg: mens dat is "ambetant", dat is het spreekwoord van de witte, al wie zijn "q" verbrandt, die moet op de blaren zitten. Ze riep: "l’amour toujour" och pompierke "au secour".
Daarom "spuit door de ruit" "lapgedie" de brand was uit!
't Zal kermis zijn
't Is al meer dan veertien dagen, dat ik zoek naar Rosalie. Wie dat is? Zult gij mij vragen, ’t was mijn lief, mijn Rosalie. Z'had de hemel hier op aarde, ze kreeg alles wat ze wou. En de centjes die ik spaarde, gaf ik allemaal aan die vrouw. Opeens liet ze mij staan, ik heb haar niets misdaan, Z'is er stil vandoor gegaan.
REFREIN:
Rosalie, laat mij niet wachten, Rosalie, ik heb "chagrijn". Lieveling, aanhoor m'n klachten, kom terug 't zal kermis zijn. (bis)
'k Kocht een lot van d'Expositie, en ik zei haar: luister kind, wel, ik doe een propositie. Als ge daar een prijs mee wint, "moogt" ge schone kleren kopen. En dan gaan we naar Parijs. Het geluk is meegelopen, want zij won de eerste prijs. Ik gaf haar 't geld gezwind, wat is de liefde blind, z'is gaan vIiegen met de wind.
REFREIN:
Rosalie, laat mij niet wachten, Rosalie ik heb "chagrijn" Lieveling, aanhoor m'n klachten, kom terug 't zal kermis zijn. (bis)
Z'heeft mij nog een brief geschreven, en ze zegt het maar rechtuit: zonder geld,kan ik niet leven. Charel, gij bezit geen duit als 'k verander van gedachten, of m'n keuze niet vinden kan, als ge nog een tijd wilt wachten, neem ik U misschien als man. Ik hoop, ze komt bij mij, och vrienden, 'k ben zo blij. Zingt eens allemaal mee met mij
REFREIN:
Rosalie, laat mij met wachten, Rosalie, ik heb "chagrijn". Lieveling, aanhoor m'n klachten, kom terug 't zal. kermis zijn. (bis)
Jozefientje
Ik ben zo verliefd. ge zult misschien vragen: op wie? Natuurlijk op een meiske, 'lijk geen tweede is te vinden. Zij heet Jozefientje, maar ik noem haar: ma cherie. leder zegt: zij is oprecht een stukske fantasie. En toch heeft ze mij genomen als haar uitverkoor'ne. Charel, zegt ze, ventje, blijft voor altijd maar bij mij. 'k heb haar geen minuut meer uit mijn gedacht verloren. Als ge ze moest zien, waart ge vast jaloers op mij.
't Is een allerfijnste snoet, ze kan iedere man fixeren, en het beste wat ze doet, is de hele dag poseren, met haar oogskes 'wijI ze zucht, en haar hagelblanke tanden, met haar neuske in de lucht, tjip, met haar rokskes in haar handen...
Vroeger was ze winkeldochter in een modezaak. Maar dat heeft niet lang geduurd, ze vond het interessanter, later ging ze 's avonds liedjes zingen, dat was raak. Als soubret in 't kabaret voor 't openbaar vermaak, daar was het de gewoonte met de klantjes mee te drinken. Alles wat er overbleef, dat deelde ze met mij. Vroeg haar soms een type om wat champagne mee te drinken, dan was er voor Chareltje, altijd een fleske bij.
En wanneer z’in het kabaret, haar liedjes stond te zingen, dan beleefden wij veel pret 't Was om uit U vel te springen, met haar oogskes 'wijI ze zucht, en haar hagelblanke tanden, met haar neuske in de lucht, tjip, met haar rokskes in haar handen...
Maar de laatste tijd doet Jozefien een beetje dik. Z'heeft al zeker zevenhonderd vrijers kunnen krijgen. 'k Moet ze in het oog gaan houden, of ze spant me nog een strik. Zij blageert, ze koketeert, haast elk ogenblik. Is ze soms van zin om later van me weg te lopen, wel dan schamoteer ik, hocus-pocus een-twee-drie, of ik zal ze 's avonds op de vogelmarkt verkopen. lk ben geen uil, m'n Jozefien die blijft bij mij.
Ja, ik wed als ge haar ziet, dat ze U vast bevalt mijnheren, 't is een stukske dinamiet, ze kan iedereen fixeren, met haar oogskes, 'wijl ze zucht, en haar hagelblanke tanden, met haar neuske in de lucht, tjip, met haar rokskes in haar handen…
Een van mijn dada's zijn de Vlaamse en vooral Hollandse 78-toerenplaten. Als je graag op MP3 een nummer wil ontvangen, dan vraag je dat gewoon via mijn e-mail of gastenboek en dan zoek ik het wel voor je op of ik het in mijn bestand heb! Andere Vlaamse of Nederlandse nummers, liefst wat ouder, interesseren mij natuurlijk ook!
Mijn laatste CD die ik heb gebrand is er één met alle nummers van ALBERT DE BOOY. Wat, U kent hem niet? Een Nederlandse zanger van tussen de twee wereldoorlogen met hits als Trees heeft een Canadees, Dat moet je niet doen Amalia, Aubade voor Nina, De Chestnut Tree, Dat moet je Bekijken Piet, Mijn tante Alida, en nog zoveel meer!
Interesse? Wel als je bij de eerste drie vragers ben dan stuur ik de cd gratis naar je op! Tof hé, maar wel echt geïnteresseerd zijn hoor en achteraf iets laten weten wat je er van vond!
Mijn ander programma heet Music for the Millions en is te beluisteren elke zondag van 18u00 tot 19u00. Ook dit programma is redelijk uniek omdat je er muziek kan horen die praktisch nergens meer hoort op de radio
Vaste rubrieken zijn: Weense en Franse operette, lichtklassiek, musicals, marsmuziek, instrumentale muziek, orkesten, 78 toeren platen, enz.
Echt muziek voor miljoenen mensen, maar die je bijna nergens meer hoort!
Wel op Radio Opsinjoor, dus luisteren zou ik zeggen. Verzoekjes kunnen natuurlijk ook via het gastenboek of de e-mail!
Later komt ook elke week de speellijst van nummers op deze blog! Morgen (zondag 5 maart 2006) kan je o.m operettemuziek van Kalman, Stolz (gespeeld door James Last), de serenade van Haydn, marsmuziek van Julius Fucik, een verrassende sopraan uit Servië, een Nederlandstalige 78-toerenplaat, Fiddle Faddle (een vioolpleziertje) en nog veel meer verwachten!!!
Dit programma dat je kan beluisteren op zaterdag tussen 18u00 en 19u00 hoort U muziek die van nabij of in de verte te maken heeft met het Eurovisie Songfestival.
Vaste rubrieken zijn: de nulpunter: een liedje dat nul punten kreeg op het festival het Nicole en Hugo moment: een liedje van mister en miss songfestival van Vlaanderen! gelinkt: een nummer dat niet rechtstreeks iets met het sfestival te maken heeft, maar toch een link heeft!
Verder kan je er alle liedjes van het songfestival beluisteren van 1956 tot nu! Er zijn ook vertalingen, liedjes uit voorrondes en andere liedjes van songfestivaldeelnemers.
Dit programma is echt uniek en je kan er elke week enkele verrassiningen beluisteren.
Luister jij ook eens mee! Stuur gerust je bevindingen naar mijn gastenboek of e-mail! Een verzoekje kan ook, daar houd ik zeker rekening mee. Tot binnenkort!
Welkom op de nieuwe Blog die jullie wegwijs maakt in het leven op Radio Opsinjoor! Ik ben Bart de Lange, radiomaker op Radio Opsinjoor. "Deejay" hoor ik niet zo graag, dat is te Engels en Radio Opsinjoor staat vooral voor Vlaamse en Nederlandstalige muziek. Al komen er ook andere programma's aan bod.
Ziehier een greep uit ons programma-aanbod: - Duitse volksmuziek - De Verzoekbus met Peter Faber - Pop Corn City - Keuzemuziek van onze voorzitter Chris de Vries - Singe sange songfestival - Music for the Millions en nog zoveel meer!!! Ikzelf maak en presenteer twee programma's op radio Opsinjoor: zaterdag 18u00 tot 19u00: Singe Sange Songfestival zondag 18u00 tot 19u00: Music for the Millions
Radio Opsinjoor vind je op 105.5 Mhz en kan je nemen in de wijde omgeving van Mechelen
Radio Opsinjoor Mechelen
/5848CB65CD7C1881C12570EC00722C12/$FILE/marjan%20berger.jpg)
Amilcare Ponchielli
Een echt variété-artist
Regelmatig kan U op deze blog informatie lezen over Vlaamse of Nederlandse artiesten uit een recent of minder recent verleden. Wie kent nog Frans Lamoen (1876-1954)?
