Omdat je zo mooi bent, schemer ik mijn dromen alsof ik afdwaal in de nevels van je blik alsof je ogen aan me tornen en je meest terloopse lach me veroordeelt tot boeteling.
Zie je niet aan mijn gezicht hoe je me bedwelmt welk clandestiene leven ik ons 's nachts verbeeld hoe eenzaamheid me keldert als woestijnregens en begeerte me vuurspuwt tot ik luidkeels smelt.
In de nasleep van jouw bekoring sta ik op herschrijf de avondbries die jou omademd heeft schep een momument voor de juweel van je mond die elk woord verzilvert, iedere kus verguldt.
------------------------------------------------------ uit: 'Wij zijn de laatste geliefden in de wereld',
ik wil je zo graag vertellen hoeveel ik van je hou. Jij die ene ...die ik echt vertrouw die blik in je ogen,de hand door je haar, 't is zoiets klein maar maakt mij.... zacht en breekbaar.
Jij bent die ene waarvoor ik alles doe, 'k verdenk mezelf van gekte, maar dat doet er niet toe.
Als jij me aankijkt voel ik dat ik leef daarom m'n liefste .... Bedankt voor wat jij me geeft.
Ik ken je niet, ik droom je maar als ooit de nacht over deze stad zwijgt zal je horen hoe ik me voor jou verlaat.
Hoe ik uit mijn twijfels glijd, mijn handen rood tot ridders sla twee onbevlekte paarden vouw en je zo, dwars door alle straten heen naar mn bed toe streel.
Mijn droom is een hoop stil jij - de ochtend vrees ik als een speld in de lucht