NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
Archief per maand
  • 07-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 09-2012
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 08-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
    Laatste commentaren
  • vakantie overschaduwd (maart)
        op Heeft U een huisdier?
  • knap (maart)
        op Ik zat in de wachtkamer in Elisabethstad in Congo
  • knappe schets (maart)
        op Toen men nog schoofzakken maakte
  • knap (maart)
        op Wat mij altijd verwonderd
  • Een aangename donderdag bezoekje (Patrice)
        op We leven nog in de tijd van toen
  • E-mail

    Het leven zoals het kan zijn
    De dagelijkse dingen volgens Roger (78jr) uit Beveren Waas
    Elke week een nieuw verhaal... Reacties zijn steeds welkom! >> NU OOK BESCHIKBAAR VIA WWW.ROCOR.SHORT.BE
    06-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik zat in de wachtkamer in Elisabethstad in Congo

    Wellicht zult U zich afvragen : hoe komt ge daar nu? Het was 1957. Ik vervulde mijn legerdienst bij de paracommando’s. We waren toen enkele dagen in Congo. Ik was chauffeur van de commandant en hij moest naar de dokter. Die mannen moesten vervoerd worden. Ik zat daar op de baas te wachten in een kamertje van 3 op 3 meter. Het was die dag 45 graden warm, snikheet dus. Recht tegenover mij zat een zwart meisje van ongeveer 18 jaar. Ze was zeer mooi en had haar kind op de schoot. Het moedertje was kleurrijk gekleed. Het baby’tje was zo te zien enkele dagen oud. Het was een jongetje. Het kleintje dacht dat het stilaan tijd werd om te eten en begon te zeuren.

     

    Maar wat je eerst moet weten : ik was voorgelicht van ons moeder toen ik 9 jaar oud was. Ze zei tegen mij dat de kindjes uit de buik van hun moeder kwamen. Dat was het, de rest moest ik zelf maar te weten komen. Dat is natuurlijk 60 jaar geleden! Wat er toen gebeurde zal ik nooit vergeten. De jonge moeder schoof haar kleurrijk kleed opzij, haalde haar borsten boven en duwde de gulzige mond over haar tepel. U moet weten ik had nog nooit blote borsten gezien! Ik was opgeleid in een elitegroep, had de rode muts behaald, had 30 parachutesprongen gedaan, was commando, had leren vechten, had op rotsen en over rivieren met koorden gekropen, had leren boksen, uit rijdende auto’s gesprongen, … kortom wij waren getraind en van niets bang.

     

    Wat bleek nu? Tegen zo een situatie was ik niet opgewassen. Ik voelde warm en koud. Wat moest ik doen? Naar het kind kijken? naar die mooie borsten? Kon dat zo maar? Ik ben toch maar mooi blijven kijken en het stoorde de moeder blijkbaar niet. Ik moet bekennen ik genoot ervan. Het was zo puur. Bij ons in België zou toen zoiets onmogelijk gekund hebben. Men had er schande over gesproken. Wel moest ik vaststellen dat de kleine geen tafelmanieren had  Er liep een straaltje moedermelk over zijn buik. Het was een kleine gulzigaard en achteraf boerde hij luid! Over zijn gezicht lag een gelukzalige glimlach. Ik dacht: die gelukzak! De zwarte mama wreef met haar hand over de gemorste melk die nog een beetje uit haar borst vloeide en likte die op. Van een teder moment gesproken!

     

    Toen kwam de dokter zeggen dat het haar beurt was. Mijn commandant vroeg of alles in orde was met mij. Hij vond dat ik zo raar keek. ’t Is niet moeilijk! Ik vond de Congo een mooi land!

     

    Tot gauw!

    06-05-2007 om 14:23 geschreven door Rocor


    >> Reageer (1)
    27-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hebt u ook last van overgewicht?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Tegen wie zegt ge het, de meeste mensen liegen over hun gewicht. Ik zal eerlijk zijn, in mijn blootje week ik 106,5 kilogram, veel te veel dus. Graag zou ik 95 kilo wegen en heb al veel dieet gedaan, maar als ik dan gedurende 6 maanden alleen konijnen nadoe, en enkel gras eet val ik 10 kilo af. Ik ben dan zeer ongelukkig, ik eet graag.

     

    Een trappist drinken met een stukje brokkelkaas zou ik nu graag doen, maar dat mag niet, ben weer eens op het afslankingspad. Niets kan er dan, alles wat ge ook maar graag eet, is verboden. Wat heb ik misdaan, waar heb ik dit aan verdient? Neem nu een pakje friet goed gebakken met een klodder mayonaise, dat zou ik graag eens hebben en een pintje bier erbij; neen, neen, neen. Ik stel me dan gerust dat ik zo gezond ben als een vis, kan goed slapen, heb nooit een kwaaltje, heb een maag van beton. Wat hebt ge het liefst, nen dikke plezante, of ne magere ambetanten?

     

    Er zijn mensen die alles mogen eten, daar zou ik eigenlijk jaloers op kunnen zijn. Maar die zogezegde magere mannen, die hebben zenuwen, dat zaagt gans de dag over alles en nog wat. Ik denk dan, laat me maar wat dikker zijn en blij door het leven gaan. Ik ben er terug aan bezig en weeg nog slechts 91 kg, dus ik ben 15 kilo afgevallen, flink hé? Ik zie terug mijn gereedschap hangen, men zegt toch dat schoon gerief onder een afdak moet hangen of is het staan? Maar er zijn grenzen, ik drink water als een koe, wat er dus toe leidt dat ik dan ook bijna gans de dag met mijn gereedschap in mijn handen sta. Een lintworm binnen nemen met wat yoghurt is misschien een oplossing en die het werk laten doen. Heb het een paar jaar geleden voorgesteld in het radioprogramma ‘Jongens en wetenschappen’ op radio 1. Het is dan onderzocht, maar bleek niet verantwoord. Beste medemens, het is een harde strijd, ik weet nu al wie gaat winnen, langzaam maar zeker komt in mijn geest het beeld van 1 kilo gekookte mosselen met friet, met een kwak zelfgemaakte mayonaise overgoten met een fles Pinot-blanc. De frietjes goed gebakken.

     

    Als het voor U eender is, graag nadien nog een koffie met een Amaretto. Met de groeten van magermans (nu toch nog).

    27-04-2007 om 00:00 geschreven door Rocor


    >> Reageer (0)
    22-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Met 5 man bij de beenhouwer
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een dame had haar bestellingen gedaan en wat me opviel wanneer ze vroeg om 150 gram gehakt, kreeg ze 190 gram. Vroeg ze een steak, dan zei de beenhouwer, “Mag het wat meer zijn?”, en bij alles wat ze bestelde was het steeds ook méér. In deze tijd mag en kan dit allemaal, het is een rijke tijd, het was ooit anders. Maar tijden veranderen, maar goed ook, er was een periode dat men er op sprak dat de beenhouder steeds het inpakpapier meewoo