De dagelijkse dingen volgens Roger (78jr) uit Beveren Waas Elke week een nieuw verhaal...
Reacties zijn steeds welkom!
>> NU OOK BESCHIKBAAR VIA WWW.ROCOR.SHORT.BE
14-07-2010
De nieuwe man
Mannen onder ons,
verzamel U, men probeert van ons verwijfde mannen te maken, nie mie mij hé. Wat
hoor ik in mijn omgeving door de vrouwen die zeggen? Ik kan nog een koffietje
gaan drinken want mijnen Alex kookt van avond. Ik denk van die mannen die dat
doen, dat daar een hoek af is, dat doet u toch niet, dat zijn onderkruipers, al
duizenden jaren word er gekookt ( en ze doen dat zeer goed) door de vrouwen. En
nu proberen ze dat op onze nek te schuiven.
Nu komt er ne verwijfde
zeggen dat de rollen omgekeerd worden, en dat WIJ, het sterke geslacht, achter
het fornuis moeten gaan staan, en nog wel met een voorschoot aan. Er zijn er
zelfs bij die kookles volgen, de mietjes. Er zijn grenzen aan toelaatbaarheid,
zeker als men gaat tornen aan onze goedheid. Onlangs zei die vrouw tegen haren
Alex: Doe voor mij vanavond tomatensoep, en forel met witloof, de frietjes goed
gebakken en zet een wit wijntje koel, want ik ga na het werk een pintje drinken
met een vriendin.
Die stoere bonk
staat dan ja te knikken, en zegt: Niet te laat hé schat. HALLO. Kan dat zo
maar, waar zijn die in godsnaam mee bezig? De wereld op zijn kop, binnenkort
zeggen mannen tegen elkaar in t café: Ik ben weg, want mijne strijk staat er
nog en ik moet mijn ruiten nog kuisen. Dat zijn dus de nieuwe mannen, die
luiers vervangen die kookles volgen en aan bloemschikken doen. Nu hebben wij al
een ribbe afgestaan om een vrouw te scheppen, en het mooiste van al u kunt niet
zonder, maar onze Heer had alles toch netjes geregeld, en nu gaan die meiden dat
veranderen, en alles ondersteboven halen.
Om onze goede
inborst te tonen gaan we een afspraak maken: we willen wel met de hond gaan
wandelen, en we beloven alle dagen de douche te kuisen, maar dan houdt het op.
We zijn wel naïef en dromen van een betere wereld, maar niet achter de potten
en pannen. Laten we duidelijk zijn, ik wil wel wat slijmen maar we gaan het bij
het oude houden, ieder zijn ding. Néh!
Als we op weg waren om te gaan stemmen hoorde ik verschillende malen roepen: Voor wie ga je stemmen? Voor de goeie hé! Wat een mens zich dan afvraagt, wie zijn de goeie? . Opvallend is dat mensen nu meer dan ooit een mening hebben. De tijd dat mijnheer pastoor zei dat u christelijk moest kiezen is voorbij. Natuurlijk van die partij kreeg de kerk ook haar centjes.
De tijd is voorbij voor de partijen om het onderling wat te regelen. De mensen willen werk en vooral het probleem van het pensioen speelt een grote rol. Iedereen denkt natuurlijk aan zijn eigen centjes en zonder werk en economie kan dat niet. Gans het land zal moeten samenspannen om dat te verwezenlijken. Ik las dat men verspilling van de overheid kon melden op een speciaal nummer. Op de eerste plaats stond: Waarom bij ons 60 ministers als het in Nederland met 15 kan? Als dat in een bedrijf gebeurt gaat men over de kop, dat kost gewoon te veel!
Denkelijk een visie voor vele jonge mensen en gepensioneerden is: Niet rijk maar tevreden en gelukkig zijn! Iedereen heeft precies een oplossing voor alle problemen, maar wil er nu eindelijk eens iemand rechtstaan in de politiek en de dingen oplossen die al duizend keer gezegd zijn? Om een concreet voorbeeld te geven, bij de pluk van aardbeien of fruit moet men mensen uit Polen vragen. Kunnen onze jongeren die nu 50% werkloos zijn geen maand aardbeien of fruit plukken? Of is dat teveel gevraagd?
Er is politieke moed nodig om vele kleine dingen op te lossen Maak een einde aan vele misbruiken. Dat zijn maar enkele opmerkingen van de man in de straat. Maar zoals het er nu voorstaat en als ze elkaar van jaloezie niet in de wielen rijden maken we een kans met de partij die is verkozen door de grote meerderheid van de bevolking.
Beste medemens, laten we hopen dat onze kinderen en kleinkinderen het goed hebben, als ik zie wat een onheil er in de wereld is, mogen we eigenlijk nog niet klagen .
Als mijn broek wat
laag zit en je ziet mijn bilspleet, of mijn hemd is wat ver open dan zegt mijn vrouw
: je geeft schandalen! en dan moet alles direct gecorrigeerd worden, want wat
zullen de mensen wel denken? Show that you exist, laat zien dat je bestaat! Maar
tegenwoordig laten vrouwen dat torenhoog zien en kleden ze zich met een
verbijsterend gebrek aan fijngevoeligheid. Er zijn grenzen om aan inkijk te
doen. Ze trekken zich niets aan van de omvang van hun cupmaat.Mannen zien het graag, daar niet van, het is
ontzettend mooi maar de manier waarop vrouwen nu uitpakken is erover!
Een vlijtig liesje
is een weelderige mooie bloem, maar overdaad schaadt. Toch is het voor mannen
een genoegen in deze tijd te leven. Het is gewoon de mode zegt men. Voor jonge
vrouwen is het niet makkelijk een vestimentair evenwicht te vinden, dat vele bloot
trekt soms foute mannen aan.Maarweet
dat 40% van je lichaam laten zien nooit zonder risico is. Hoe vreemd ook, alles
WENT. Met de zomer in aantocht zal de zon zorgen voor een bruin kleurtje en
zullen bergen en valleien er weer schitterend uitzien, en zullen de oude
bewonderaars een mooi seizoen tegemoet gaan.
Er is een tijd
geweest dat bloot zondig en schandalig was. Onlangs was er een dame die danig
kwaad was omdat een man zo maar gedurende een poos naar haar uitermate getalenteerde
voorgevel had gekeken! Sorry, hé maar er zijn grenzen aan tentoonstellingen,
dat was (puur) in de zin van het woord uitlokking. Moest ze die man zijn
commentaar gehoord hebben dan zou ze pas razend geweest zijn.
Dus Dames houdt
alles een beetje binnen de omheining als je begrijpt wat ik bedoel .
Daar ga ik niet meer! Als het teveel is dat
ze spreekt, kan zij de pot op ook al heeft ze goed gerief
Lap, ik hoor dat constant van mensen en dat
gaat van het kopen van een simpel brood tot de aankoop van een auto. Als u
luistert naar de koper of de verkoper hebben ze misschien wel alle twee gelijk.
Wat zegt de koper bij de bakker over die winkeldame? Uw brood zit nog niet in
je tas of ze gaat al naar haar privévertrek. Ze zegt nog wel dag en merci, maar
tegen haar goesting en ze geeft mij dan soms nog oud brood. Wel ze kan haar
brood zelf opeten, en ze gaan er dan effectief nooit meer Wat zegt de
verkoper?Allemaal goed en wel, ik moet
van iedereen alles aanhoren van familie verhalen tot allerhande ziekten. Soms
hangt het mij de keel uit. Er luistert ook niemand eens naar mij want ze horen
zichzelf zo graag bezig! Daar heeft ze
natuurlijk ook een punt.
Echt waar, ik hoor dat geregeld dat
verkoopsters en verkopers niet echt vriendelijk zijn maar dat ze werken omdat
het moet. Sommige meisjes in het grootwarenhuis zijn vriendelijk en
behulpzaam,anderen dan weer niet. Vriendelijk
zijn kost geen geld. Het is voor iedereen aangenaam!Wat mij ook is opgevallen is als men jaren
klant is in een winkel en je komt toevallig die man of vrouw tegen op straat
dan ben je lucht voor hen. Niet klantvriendelijk zou ik zeggen.
Je kan natuurlijk geen lijstje maken van de
vriendelijke of de onvriendelijke maar als iedereen eens in zijn eigen HERTE
kijkt dan weten ze het hopelijk wel .
Wat gebeurt er nu toch
allemaal met onze heilige kerk? Mensen die met god samen werken misbruiken
kinderen
Iedereen heeft zijn
gevoelens en een mens is niet geschapen om alleen te zijn,maar hou je poten af
van kinderen. Doe het met een vrouw als je beiden akkoord bent, maar toch niet
met een kind zeg!
Men beweert dat als die viezeriken
in de gevangenis geraken ze daar gepest en mishandeld worden door
medegevangenen.Dat bewijst genoeg
zeker.
De feiten zijn verjaard
zeggen ze. Zoiets kan en mag niet verjaren. Ik las dat hij 3 maal per week
zijnpleziertje heeft gehad en nu zeggen
sorry het is verjaard. Dag braaf jongetje dat was het dan, ik heb ervan
genoten, ik heb ook je mening niet gevraagd!
Nochtans ben ik in mijn
jeugd samen met geestelijken in de jeugdbeweging geweest, die mensen zijn
altijd correct geweest, samen veel gesport en plezier gehad.
Maar hoe moet dat nu met
mijn geloof?God heb ik nog nooit
gezien, maar deze mensen hebben mij doen geloven.Nu niet meer
Als ze nu hun boel niet
opkuisen en de priesters niet laten trouwen hoeft het voor mij niet meer.
Men komt dan af met : hij
die nooit zondige werpe de eerste steen hier gaat het over kinderenmisbruik. Dat
is het ergste misdrijf dat er bestaat!!zie je uw kind op zijn knieën zitten terwijl ik mag er niet aan
denken!Nadien zeggen zij op de
preekstoel hoe we ons moeten gedragen? En god ziet ons? Wat ziet god dan als
hij een kind neemt? Je moet maar durven.
Ouders met kinderen zullen
alerter zijn. Grootouders nemen dat niet daar kom je niet mee weg.Dat kun je niet meer wissen.Ik geloof niet meer in die soort gasten. Dat
ze het doen met volwassenen die er zin voor hebben maar onze kleinkinderen daar
blijf je af!Dat geldt trouwens voor
iedereen.
In Nederland verjaren zulke
feiten nooit. Begin er maar aan heren politiekers. Breng die pedos voor de
rechter en laat in de jury alleen moeders en grootmoeders zetelen.(ik denk dat
ze hem castreren!!)
Soms gebeuren er
ongelooflijke dingenzoals een kennis
van mij die de grootste pech had die een
mens kan hebben.
Het was zijn 2de
huwelijk en die speciale dag hadden ze voorzien op zijn verjaardag.Nu komt het :hij verjaarde, hij trouwde en hij is dezelfde dag gestorven! Kunt U dat
geloven? Het was een zeer aangename man
die weliswaar in de herfst was van zijn leven en er nog wat van wilde
maken.En dan dit Wat een droefenis
voor zijn aanstaande! Ze gingen nog
zoveel samen doen en plots maakt de dood
op zo een dag deel uit van je nieuwe
leven, onbegrijpelijk. Men neemt je af
wat op dat ogenblik het allerliefste is en geeft gemis en pijn in de plaats.
Men zegt de tijd heelt, maar niet op zo een manier : verjaren, trouwen en dan
sterven.
Op zijn begrafenis was
erveel volk in de kerk want hij had
veel vrienden. Dat tempert een beetje het enorme verdriet maar wat koop je
ermee, na de mis gaat iedereen naar huis, en daar sta je dan.
Na de dienst was er een
koffietafel voorzien en wordt er gepraat over de overledene, niets dan goed natuurlijk.
(Men praat je soms kwaliteiten aan die je nooit hebt bezeten, maar beter dat
dan kwaad spreken)
Aan de tafels kwam plots
iemand rond met gouden juwelen met waarden van 100 tot 1.000 euro. Het waren
juweeltjes waar as kon in verwerkt worden van de overledene. Ik vond dat een
stap te ver. Er was familie die kochten omdat ze het niet durfden te laten.
Waar gaat dat naartoe? Dat terwijl deze arme drommel het allemaal
liever goed maar gewoon hield in zijn leven. Bij zo een droeve
gebeurtenis is een mens kwetsbaar en beïnvloedbaar. Binnenkort kan iedereen een
gouden kokertje kopen met wat as erin. Voor sommigen mensen is de
begraving een zware kost. De begrafenismis, de kist, een mooi graf soms
eeuwigdurend, betaal maar hé.
Ik vind dat men zich daar tegen
moet wapenen en alles op voorhand goed afspreken, naar ieder zijn zin
natuurlijk.Maar bij die praalgraven
komt men ook maar eens in het jaar, wie heeft er dan nog wat aan.. de dode, de
nabestaande?Of is het voor het zicht
van de mensen?
Het Mensdom en het
Dierenrijk liggen niet meer zo ver uit elkaar, de beestjes eisen hun plaats op
in de mensenmaatschappij. Als je nadenkt over de grote veranderingen tussen
mens en dier vind ik dat die beesten aan een serieus inhaalmanoeuvre bezig zijn.
Vroeger behandelde men de
dieren met wreedheid, nu met liefde en zorg .Er zijn maar 3 soorten : wilde
dieren, consumptie-en huisdieren. Als je als hond bij de huisdieren hoort dan
zit je gebeiteld, een eigen plaats in huis, je wordt gewassen en gekamd, men
droogt je met de haardroger, je krijgt de beste beetjes van de tafel. Sommigen
brengen het zo ver dat ze mee in bed mogen! Een jasje in de winter en af en toe
naar de arts. Er is nu ook een parfum : chique chien Alle dagen je wandeling,
men kuist alles achter je gat op.
Ik droom dat ik een hond
ben. Ik zie mij samen met een andere hond, die een stamboom heeft, aan de
pispaal. Hij noemt Bas, ik noem hem hete hond , hij wordt opgehaald en mag af en toe eens uit de bol gaan met een loopse
teef om haar te bezwangeren. We moeten er om lachen. Ja, zegt hij je krijgt uw
jongen achteraf niet te zien, maar je kunt ook niet alles willen hé. Je moet ze
ook niet opvoeden , een hondse stiel, blaft hij.
Het is veel verbeterd voor ons, zeg ik, van trekhond tot wat we nu
hebben. Maar we hebben toch nog grieven, om u een voorbeeld te geven : sommige
opvangtehuizen of dierenasielverblijven, zeg maar gevangenissen, dat kan niet
meer. We gaan staken of we luisteren gewoon niet meer en doen zeker die stomme
kunstjes niet meer!
Wat ons ook stoort is gaan
wandelen met een halsband. we vinden dat zeer vernederend, je komt dan onderweg
een vriendinnetje tegen en je kunt er niet aan ruiken, onbeestelijk vind ik
dat!
Onlangs zag ik een andere hond
die het ver had gebracht. Hij was geleidehond Hij begeleidde zijn baasje overal
naartoe, stak de baan over als het groen was, kortom een superhond! Als
drughond begint men ons echt te waarderen. Dat zou niets voor mij zijn.
Snuffelen naar overlevenden bij aardbevingen dat zou me wel liggen. Ik heb een
vriend en die wordt ingezet bij voetbalmatchen, maar hij is dan ook een soort
rambeest. Er is nu veel vraag van oudere mensen om dieren te laten fungeren als
gezelschapsdier, lijkt wel tof maar saai.. dan zou ik liever bij een gezin met
kinderen zijn. Ik zou niet met me laten sollen, maar de vriendschap die je
krijgt van kinderen is welgemeend.
Al bij al vind ik dat we het
ver gebracht hebben zonder er een beestenboel van te maken. Ik mag zelfs
meedoen aan een katten- en hondenshow! Ik kijk er naar uitje ziet daar de schoonste teefjes van de wereld!
Niet te geloven! Het schijnt dat daar ook naaktkatten zijn, nog nooit van
gehoord!...
We zijn met 20 mensen, de
jongste is geen 50, de oudste meer dan 70 jaar. Oudjes die hun laatste greintje
verstand in de computer gaan investeren. Wij hebben al kookboeken genoeg. Flink
vindt U niet? We zijn het beu om tegen onze kinderen te zeggen: Hoe was dat nu
weer? Je ogen geven geen licht, zo
vliegen hun vingers over het toetsenbord. Hebt u het nu gezien vader, ik zal
het je nog eens tonen; of ik zal het eens opschrijven als u het nadien leest
is het precies een doktersbriefje! Als
je het nog eens vraagt schudden ze met hun hoofd en mompelen dat is dan de 4de
keer!
Op de computercursus is het
een gezellige bende die alles van elkaar afkijken, iedereen met een bril op de
rimpeltjes, maar vol ambitie.
Onze juf is Inge, een mooie
Madam die oneindig veel geduld moeten hebben en die denkt bij zichzelf :Waar
ben ik in hemelsnaam aan begonnen? Het is allemaal zo simpel en die verstaan
dat niet, soms zijn die een klappeke aan het doen en luisteren maar half als ik
iets uitleg. De eerste les zei één van de dames tegen haar vriendin naast haar,
ik denk dat ik mijn wasmachine niet heb aangezet, zou ik eens naar mijne man
bellen, .. geef dan maar les hé.
Het is de wereld op zijn
kop, mensen tussen 50 en 70 jaar, we spreken meer over het hiernamaals dan over
het hiervoormaalsmaar wij willen nog
wat meepikken van de enorme mogelijkheden die er nu zijn in het digitaal
tijdperk. We willen chatten en smsen, iPod, black-berry en internet kunnen
gebruiken. We willen op google en face-book.
Eerste computerles.
Sla uw boek open op
bladzijde 13. Een les over de muis, wat bleek : met een muis kon je schuiven.
Er zitten ook 2 knoppen op (nooit van gehoord), ze leerde ons hoe we onze
handen over een muis moesten leggen!Wat
denkt die juf wel! Over muizen en behandeling ervan weten we alles toen bleek
dat we niet over dezelfde muis bezig waren was alles opgelost.
Ja, ja soms wordt er schunnige taal gesproken,
dat oud ijzer hé, en maar giechelen!
66 jaar geleden was meester Verstraeten
mijn onderwijzer, verstandige man, streng maar rechtvaardig. Hij zei: pakt uw sponsje en veeg jullie lei af. Nu
zegt ons juf : duw op delete en veeg je scherm af. Ons enige Engels dat we
kennen is soixante-neuf.
Inge is een goede lesgeefster
zoals onze meester Verstraeten toen. Het enige verschil, ons Inge is een lieve
en heeft mooie borsten en wellicht denkt U nu maakt dat nu het verschil? Niet
als je 8 jaar bent maar wel als ge 72 bent!En meester Verstraeten kon niet met een muis schuiven want het was een
vrijgezel!
Netbanking zal nog niet voor
de volgende les zijn, we zullen al blij zijn dat we een briefje kunnen
schrijven en verzenden. Terug op de schoolbanken, toch vreemd, maar zeer
aangenaam om volgen.
We wensen onze JUF Inge nog
veel moed en danken haar nu al voor het geduld dat ze iedere les opbrengt om
ons dingen bij te brengen. Dingen die we vroeger deden met een griffel of een
potlood en die nu helaas zoveel trager gaan.
Maar wij zijn blij dat we
zoveel geleerd hebben. We hebben nu een goede basis. Maar het mooiste
compliment dat we haar kunnen geven is dat we allen ons jaar willen overdoen!
Zo graag hebben we haar, maar ook de menselijke begripvolle manier van omgaan
met mensen die eigenlijk haar vader of moeder kunnen zijn .Dat vinden wij fijn!
Toen La Esterella
en Bobbejaan samen met Jan Verbraken gigantisch populair waren, en wij nog met
smalle broekspijpen rondliepen zoals kachelbuizen, ons haar in enveloppe gekamd,
droegen wij mocassins en witte kousen en dansten we rock en roll. We swingden
op Hello Josefine. Wij werden gestuwd door Elvis, wat later begonnen wij te twisten.
Onze ouders schudden met het hoofd en vroegen of we gek werden, want wat was er
mooier dan een wals, sierlijk uitgevoerd?
We vonden de wals
passé, en schudden danig met ons achterste, de goddeloosheid droop eraf. Frank Sinatra
en Tom Jones deed ons smelten van verliefdheid. Maar stilaan kwam onze beurt
ook, onze romantische overmoed van de sixties werd definitief vervangen door
popmuziek, met een verbijsterend gebrek aan fijngevoeligheid, vonden wij. Ik
kan er niet naar luisteren en kan die muziek niet plaatsen: countryrock,
reggae, glitter rock, new wave en disco. Ik kan dat niet meer onderscheiden.
Sorry.
Wat is heavy metal
en hip hop? Wat is wereldmuziek? Hardcore en house? Help mij. Eerst en vooral:
kent de jeugd plots engels? Ze zingen dat allemaal mee exact zoals in onze
tijd, met de lichtjes van de schelde, en op de purperen heide. Allemaal die
stijlen doet de kwaliteit toch dalen naar een niveau van straatmuziek. Iedere
zanger denkt dat hij een wereldhit heeft, en maakt een nieuwe dansstijl. Mijn
kleinkinderen schudden het hoofd en denken: Ja grootvader, bij jullie
veranderde dat elke 20 jaar, nu is er alle dagen iets nieuw.
Alles met zijn tijd
mee denk ik dan maar. Wat mij danig stoort is dat single dansen, dat gewring
met hun lijf, in alle stijlen. Dat raakt kant nog wal. Ik houd mij liever vast
aan een vrouwenlichaam dat stijl heeft.
Een uitgebreid ontbijt vind ik altijd een
prachtig begin van de dag! Als dat dan in een monasterium is, voelt dat nog
anders! Binnen hangt er zo een sfeer waarbij je ingetogen zou moeten zijn. Je
denkt : moet ik hier eten en praten? Wie kan er nu ingetogen spek met eieren eten
onder een neogotisch bogenspel?.
De broodkeuze was bruin, wit, pistolets en sandwiches,
croissants, een rozijnen boterham met chocolademelk. Ham, kaas, jam, choco,
platte kaas, yoghurt, peperkoek, koffie, thee, zelfs een glaasje met bubbels! U
weet niet wat je ziet. Ook rijstpap en yoghurt en allerhande fruit. Kortom wat
doet een mens dan, van al die verschillende aanbiedingen een klein beetje
proeven! Ik doe dat toch
Toen ik vroeg wat er nog kon buiten ontbijten,
antwoordde men, dineren en feesten, ook vergaderingen, maar dat gebeurt dan in
de kerk. Nieuwsgierig ben ik gaan kijken. Werkelijk er stonden feesttafels in
de kerk, de communiebanken, het wijwatervat, den offerblok, de predikstoel
alles was nog compleet! Ik dacht nog, wordt er dan gespeecht van op de
preekstoel? Worden er dan pikante moppen verteld? Wordt er dan gezongen van : als
we dood zijn groeit er gras op onze buik? Toen ik weg ging stak ik mijn hand
in het uitgedroogde wijwatervat, uit gewoonte. Ik dacht waar is de tijd toen
Jezus iedereen uit zijn tempel joeg die zich niet gedroeg zoals het hoorde in
het huis van De Vader. Wat zou hij nu denken als hij dat moest zien? ikzelf ben
geen vrome maar moest toch eventjes slikken. Vroeger kon je hier alleen terecht
voor een hostie,en o wee als je die liet vallen!Wat men toch allemaal uitvindt, een ontbijt
in een klooster!
Het ontbijt was dik in orde en nadien een
bezoek aan de stad Gent! Het was een dag voor herhaling vatbaar!
Ik las in de krant dat men meer dan 400
vrienden kan hebben... Dat begrijp ik niet. Dat
is zuivere verkrachting van het woord VRIEND vind ik. Ik kies mijn vrienden
zelf Iemand die op facebook zegt: Hoe gaat het met jou?, is dat dan zogezegd
een vriend? Dat is pas goedkoop! Vroeger in China noemde iedereen elkaar
kameraad, (tong zhi). Nu gebruikt men dat niet meer, dat is uit de gesprekken
verdwenen.
Het kan toch niet dat iemand zoiets schrijft
en meent. Of het moet een politieker zijn, die denkt dat al degenen die voor
hem hebben gekozen vrienden zijn. Iedereen die dit leest, zou eens voor zichzelf moeten nagaan hoeveel
echte vrienden hij heeft. Veel mensen kennen wil daarom niet zeggen dat het allemaal
echte vrienden zijn! Regel 1: vele zogezegde vrienden zijn geen vrienden dat
zijn cafékennissen. Trek daarbij al je familie en nabestaanden eraf, dan hebt u
misschien nog 10 mensen over die in aanmerking komen
Trek de mensen eraf waar u geen ernstig
gesprek mee kunt voeren
Trek de mensen af die je nooit laten
uitpraten
Trek af degene die je bij tegenslag laten
vallen
Trek af de mensen waar u nog nooit mee
samengewerkt hebt om een klus te doen
Beste facebook, voor mij zijn vrienden het volgende:
Mensen die je graag zien en er altijd voor je
zijn
Mensen waar u mee kunt praten en je
waarderen.
Mensen waar u leute mee hebt, waarmee je
samen op vakantie kunt gaan.
Mensen die je steunen bij een tegenslag, je
eens vastnemen en je troosten.
Mensen die nooit jaloers van je zijn, die je
het geluk gunnen .
Mensen waar je mee kunt samenwerken en samen
zaken beslissen
Hoeveel vrienden heb je nog over? Durf je het
te zeggen?
Ze hebben er samen nog om gelachen: hij ging boodschappen
doen met de fiets, hij kwam terug zonder fiets. Gewoon vergeten, dat kan
iedereen overkomen, lachten ze het toen weg.
Tot zij op een keer niet meer wist of ze 2 of 3 kinderen
had. En dat ze het spijtig vond dat ze geen kleinkinderen had. Toen bleef de
lach uit. Ze had zelfs achterkleinkinderen Als hij dan haar trachtte te zeggen
dat ze mis was, maakte ze zich heel boos. Ze zei: Ik ben wel 80 jaar maar zeker
niet dement!
In het begin ging het nog een beetje, maar toen ze s morgens
om 5 uur haar jas aandeed om te gaan winkelen, haar hond (die ze niet had)riep
om mee te gaan, en onzin uitkraamde, wist hij het : De vrouw waar hij 65 jaar
gelukkig mee was, is niet meer hier met haar gedachten
De tijd die nog volgde was een hel voor hem. Hij kon haar
geen ogenblik alleen laten. Moest de deuren slotvast maken, gans het huishouden
doen. Zijn kinderen hielpen hem waar mogelijk maar zagen vader zienderogen
achteruitgaan.
Toen ze hem voorstelden om moeder aan een instelling toe
te vertrouwen was hij verontwaardigd. Nooit! riep hij. Maar toen zijn vrouwtje
na een tijdje zelf niet meer kon eten en het niet meer zo nauw nam met de
hygiëne, besefte hij, ik kan het niet meer aan.
Op de dag dat ze haar kwamen ophalen en zij haar weinige
heldere momenten gebruikte om tegen hem te zeggen dat ze het gemeen vond dat
hij haar liet wegsteken, was hij diep geraakt.
Hij heeft een week geweend en een ogenblik gedacht: ze
heeft gelijk. Ze verdient zoiets niet. Hij dacht een einde aan zijn leven te
maken maar zonder zijn kinderen was voor hem voortleven nooit gelukt. Iedere
dag bezocht hij haar stipt om 9.u 45. Iedere dag nam hij een kleinigheid mee , een
snoepje of een bloemetje uit de hof. Ze glimlachte dan eens en ze ontbeten dan
samen.
Op een dag moest hij zelf naar de dokter voor een klein
onderzoek De dokter zei dat zijn bloeddruk en zijn hartritme aan de hoge kant
was. U bent zenuwachtig mijnheer, ontspan je maar.
Weet U wat hij zei? Ik moet stipt om 9u45 bij mijn vrouw
zijn. Wat scheelt haar vroeg de dokter. Ze heeft geen besef van tijd meer, ze herkent
mij al jaren niet meer maar ik weet nog wie zij is. Ik zie haar nog altijd
graag daarom wil ik geen minuut te laat komen. Ze zou het ook voor mij doen,
zei hij.
De ware liefde is niet lichamelijk en niet romantisch. De
ware liefde is het aanvaarden wat er is, wat geweest is en wat het nog zal zijn
Ik heb het over pijn hebben. Mannen zijn doetjes en klagers, het minste dat die
iets mankeren klagen die steen en been , precies of ze zijn stervende. Onlangs
hoorde ik 2 vrouwen uitweiden over hun man, hoe een kleinzeer hij wel was. Ja, zegt ze, een beer van een
vent, sterk als een paard, maar oei als hij iets mankeert! Een klein kind dat valt
maakt er minder spel van dan mijnheer diehard. Een tijdje terug, terwijl hij
een werkje deed, sneed hij in zijn hand met een stanleymes, och god, ik moest
hem verzorgen precies of zijn laatste uur was geslagen! Ontsmetten, een
verband,.. en zou U den doktoor niet bellen,.. waar is mijn SIS kaart,.. of
voer mij naar de spoed
Ja, dat houdt U niet voor mogelijk wat voor
een geweeklaag dat was, voor een sneetje van niemendal! Het werkje werd niet
meer uitgevoerd, dat was de eerste maand niet mogelijk met zo een wonde, zei
hij. Ja, zegt haar vriendin, ze moesten hun regels eens krijgen iedere maand,
of een kind baren dan pas zouden ze weten wat pijn is. De wereldbevolking zou
drastisch verminderen.
Waar ze het ook roerend over eens waren, was
dat vrouwen harder zijn en meer pijn kunnen afbijten, zonder te klagen. Wat
ongetwijfeld zo is, maar wat vrouwen over het hoofd zien is, dat wij pure
machos zijn en gewoon om aandacht vragen (en nog krijgen ook), wat de pijn fel
doet verminderen! We danken jullie hiervoor, maar begrijp ook, als ge niet met een hamer werkt, kunt ge niet
op je vingers slaan, hé!. Ik zou toch wel eens willen weten hoe dat voelt een
kind kopen, want momenteel wordt dat ook pijnloos gedaan hé, of vergis ik mij,
sterke dames?
Een woord dat
weinig gebruikt wordt, maar het wordt wel veel gedaan! We beseffen dat niet en
veel is niet genoeg. Tal van cholesterolverhogende lekkernijen zijn in aanbod!
Allemaal voor onze primitieve genoegens In mijn jongte werd kerstfeest op
een ander manier beleefd. Men sloeg de ogen ten hemel, men dankte de HEER. Maar
vooral men bad, men knielde neer, nederig en devoot. God was dichtbij en ik
voelde dat eigenlijk ook zo toen.
Nu is de kerk meer
gesloten dan open. Ik denk dat ik weet hoe dat komt, de pastoor brengt te veel
overuren binnen en in crisistijd kan dat niet. Hij moet beseffen dat hij zijn job
aan het verliezen is en dat ze hem gaan buiten smijten!? en kan die wel doppen?
Erg vind ik dat als dat zo verder gaat, en men blijft vasthouden aan die
kerkelijke principes, er binnen enkele jaren een GB staat in plaats van een
Godshuis.
Dat feestvieren op
eindejaar, dat heeft niets meer te maken met devotie. Alles is in het teken van
de feesttafels. Vroeger moesten we op kerstnacht naar de nachtmis, nu schenkt
men champagne en zijn de tafels rijkelijk gevuld met lekkere gerechten, zo maar
af te halen bij de traiteur en waar flink voor betaald wordt. Bidden doet men
niet meer. Ziet U nog iemand een gebedje of een kruisteken slaan voor het
eten?Mocht U dat doen dan bekijkt men U
alsof ge van een ander planeet komt. Moesten wij geconfronteerd worden met een
ramp zoals in Haïti, Onze Lieve Heer zou weer populair worden en zijn feestdagen
zouden weer gevierd worden. Niet meer schransend maar biddend. Dan beseft een
mens maar hoe klein hij is! Een veeg van de natuur en men is alles kwijt
Sommige jonge mensen die in ons land verblijven en wonen, dat in veel gevallen ook hun land van geboorte is, moeten ophouden om het slachtoffertje uit te hangen. Geen kans krijgen, ik heb ook nooit iets gehad, u krijgt helemaal niets. Als U iets wil in het leven, geraak je eraan door te werken, dus weet u wat u moet doen! Op het werk of in de sport, of in de school, waar je goed in bent, gewoon de beste willen zijn.
Pas op, ik ben geen racist, mijn familie heeft zich al danig ingespannen om kinderen van die mensen op te vangen tijdens de vakantie, waar we altijd respect en dankbaarheid voor krijgen, wat ook wederzijds is. Wat die jonge mannen zouden moeten weten, na al die tijd hier, dat het leven hier een lange competitie is, een man met ballen aan zijn lijf, wil toch de beste zijn, een vrouw wil toch kansen krijgen, wel hé, weet u wat, doe er wat aan.
In alle ambachten is het mogelijk om vooruit te komen. Kom niet af: ik vind geen werk, wees godver de beste, en U hebt werk! Of u nu bouwvakker of chauffeur of kelner, of in de sport, of in de school, wees gewoon de beste. Ik ken veel mensen van allochtone afkomst die de beste zijn, daarbij stipt en nooit ziek, ongelooflijke gasten, maar daar is veel voor te doen, bedenk dat eens, en vraag het hen. Op een gans jaar zwee dagen ziek zijn oké, maar niet langer. Het gedacht: ik heb geen goesting vandaag, komt bij ieder mens wel eens op, maar ga toch werken, het betert wel. De zieligaard uithangen is toch zo makkelijk.
Stop U niet weg achter het geloof, gelovig zijn daar is niets mis mee, dat ben ik ook, maar in alle godsdiensten is alles zo aangepast, dat ik denk: DAT beste mijnheer pastoor, zo heeft mijn God het niet bedoeld. Dat maakt U er zelf van, weet u wat? Ik maak mijn godsdienst zelf, ik zal altijd eerlijk, lief, en dankbaar zijn, en zeker bidden als ik tijd heb, en dat zal mijn God wel op prijs stellen. Hij weet dat ik een gezin heb waar ik voor moet werken, een heel leven lang. Ik heb een heel laag zelfbeeld als ik niet werk. Daarom heb ik dat zonder zelfbeklag gedaan, 60 jaar lang.
Als mannen dat
zeggen tegen een meisje, wat bedoelen ze dan? Ik wil met je naar bed en dan
zien we wel, of bedoelen ze echt ik zie je graag. Maar er zijn nu heel veel
gebroken relaties, dan denk ik, dat seks een enorme rol is gaan spelen, en dat
na een tijdje als het opwindende eraf is. Men denkt: het was leuk maar bye bye,
andere en vuriger. Wat is nu eigenlijk het goede systeem? Twee mensen ontmoeten
elkaar op een party en het klikt, als het 3 uur later is, vrijen ze in de auto,
of gaan ze naar huis bij de ouders waar niemand zich vragen stelt. Dan vraag ik
mij af? Wordt dat iets, is dat een goede basis om samen een huwelijk of een
relatie te beginnen?
Naar het schijnt is
dat nu de gewoonste zaak bij de jonge mensen, en mannen hebben niets liever. Het
stiekeme van vroeger hoeft niet meer, maar huwelijken hoeven precies ook niet
meer. Een verbond tussen twee mensen was vroeger toch de hoeksteen van onze
samenleving? Men werkte er een gans leven aan, maar wat zeker is: liefde kan
niet zonder seks en andersom ook niet. Nu jong zijn, samen wat neuken heerlijk.
Voor mij is dit bangelijk voor onze maatschappij, vroeger bleef men soms samen
omdat de man de centjes naar huis bracht, dat was het ook niet natuurlijk, maar
als nu de seks voorbij is: Dag schat! Het was ongelooflijk opwindend, we
blijven toch vrienden hé? En bel mij eens. (hij bedoeld als je nog eens
goesting hebt). Voelt dat niet aan als tweedehands en veelgebruik?
Wordt dat nu de
toekomst van onze jeugd, genieten en nog eens genieten van elkaars lichaam? Maar
wat als er kinderen van komen, dan worden de ouders ingeschakeld, die al een
gezin hebben grootgebracht. Onlangs had ik een discussie met jonge mensen, die
zegden: Maar oude man toch, u blijft toch niet samen als het niet meer klikt?
Wat klikt er dan niet meer? De seks of de verplichtingen tegenover elkaar, of
liefde bijvoorbeeld?
Iedere vrouw houdt
ervan om bekeken te worden door mannen en doen er dan ook alles aan om dat in
de hand te werken. Dat begint al met hun kledij, dat is niet simpel, te veel
bloot trekt de verkeerde mannen aan, dan denken die machos direct: Die ga ik
eens binnendoen!, geef de hormonen vrije baan. Als u de seut uithangt en niets
laat zien, denken ze ja dag tante nonnetje! U hebt de verkeerde keuze gemaakt,
wie niet waagt blijft maagd.
Dames laat eens wat
been of arm zien hé, dan stijgen je kansen met 10%. Laat U daarentegen wat inkijk
borsten zien is dat goed voor 60%. De kansarmen die niets uitspreiden, blijven
verweest achter en moeten het hebben van fantasie en zelfbevrediging. Een split,
dat juist niet het onderste uit het kannetje laat zien, is nu bijzonder
populair. Dat vinden mannen uitdagend en spannend, tot zo ver hun inschatting
van het hoger gelegen lichaamsdeel reikt. Voeten zijn schijnbaar de laatste
tijd ook in, op blote voeten lopen dat is het einde.
De navel met
ringetje door op 50 jaar laten bewonderen is niet haalbaar. Navel staren kan
amper tot 25 jaar. Een kleine zichtbare tattoo met hartje, doorklieft met een
pijl op de schouder geeft hun gedachtegang een vreemde wending, ze willen dan
op meerdere ontdekkingstochten gaan, om alsnog te vinden, wat mannen altijd
zoeken. Wat U als vrouw zeker nooit mag doen is een jeansbroek dragen als u derrière
niet juist geproportioneerd is, dat is fout , helemaal fout, het verhoopte
effect is weg
Als u wat
overgewicht hebt, helemaal niet erg, laat je ogen hun werk doen, staar langer
dan 10 seconden en U zult verbluft zijn van het resultaat.
Hebt U de
bijsluiter al eens gelezen als u iets mankeert? Eerst staat er voor wat het
goed is, in EEN zin! U moet het ook gans je leven innemen, anders gaat u te
vroeg dood. Dan staat er een epistel lang waar u voor moet oppassen als u het
toch neemt, het zou kunnen dat Uw maag het medicijn niet verdraagt. Stoppen en
naar de dokter gaan! Als ge problemen hebt met de lever: niet aan beginnen, bij
hart stoornissen: onmiddellijk stoppen en naar de arts gaan, als je evenwicht
uit evenwicht is ophouden: zeker oppassen bij het autorijden, als er tand
bloedingen zijn: naar de apotheker of je arts.
Ja man!, denk ik
dan, als dat geen indekken is. Als ge dood gaat zeggen ze Heeft U de neven
verschijnselen niet gelezen? Maar het is toch waar, maar het voordeel van de
twijfel is er toch ook nog? Stel dat ge het niet neemt en toch te vroeg
doodgaat. Ach ja dat stond er ook nog: Het zou kunnen dat U impotent wordt,
dan denk ik hé, dat veel mannen nog liever 10 jaar leven en met opgeheven hoofd
door het leven gaan dan 12 jaar met hangende pootjes, als U begrijpt wat ik
bedoel.
Ik en krijg onder
mijne voeten van mijne kinderen en kleinkinderen omdat ik fouten schrijve, zoo
zoo denk ik dan mischien zijn mijne oogen niet zoo goed meer en daarbij, de
sprake is in al die jaaren al zoo dikwijls veranderd dat ik het en niet meer en
weete. Als ik op mijnen computer beezig zijn, geeft dat ding altijd maar aan
dat ik en verkeerd beezig ben.
Maar wat is er mis
als ik schrijve, ik ben hier gansch alleene in den avond zoo verre van U, ik
zie U zitten alsof ik bij U zate, schoone van mij, gij en gaat nooit uit mijne
gedachte,en bij nachte ook niet ; een gevoel van malsche warmte komt in mijne
leden ene helsch vure brand heelegansch in mijnen herte. Allee zeg, wat is
daar misse mede dat ik alzoo mijne liefde bekijf, ik en begrijpe het niet meer.
Ik en zegge tegen mijne kleinkinderen geef mij een eens voorbeeld hoe jullie
tegenwoordig ene liefdes brief schrijft.
Het gaat zoo: hei
macho ik zien ou geren ik ben keineig aant werken, wanneer zie ik U eens, ik
weet een cool caffee, een cola kost daar maar 2 euro (ze betalen hun verbruik
zelf) dan kunnen wij misschien bij U blijven slapen. Lap zeg is dat zoveel
beter? Dan heb ik liever mijne romantische liefdes verklaring Wat vind U
mensen hier staan 18 fouten in dit verhaaltje, de computer kan ik die nog
vertrouwen?
Het is ooit anders
geweest, wie vroeger zogezegd de broek droeg, was de baas. Hij nam de beslissingen
als het er op aan kwam, en dat was meestal de man, omdat hij kostwinner was. Nu
beslist man of vrouw, het maakt niet meer uit, en zo hoort het ook, maar daar
gaat het nu niet om.
Is U het ook al
opgevallen dat de vrouwen werkelijk de broek dragen? Negen van de tien meisjes
en vrouwen van alle leeftijden dragen een broek, jeans of geklede broeken, een
rok ziet men bijna niet meer. Het is goed warm en ge moet niet meer zo zedig
gaan zitten en ge kunt je benen ongestoord over elkaar leggen. Ge moet niet
contant je rok omlaag trekken om het toch wat fatsoenlijker te houden. Om je
dagelijkse werk te doen niets makkelijker dan een jeansbroek. Ge kunt U zo goed
bewegen. Ik vind het ook mooi, maar
Ge voelt mij al
komen, het oog wil ook wat. Zeker mannen vinden: als een broek heel gespannen
de lichaamsvormen aanneemt, zeker aan de achter kant, zijn we tevreden. Maar
toch zijn we heel blij dat de mode weer in richting van de minirok gaat.
Een vrouw in
imkerkledij zoals in sommige landen zal hier nooit mode zijn. Wat ik wel mooi
vind is een lang kleed met een split dat een beetje bil laat zien het minst
hersenbestuurde onderdeel van een vrouw, maar kan mits prettig geproportioneerd
bijzonder fraai zijn. Ooit was er een wet die verbood dat vrouwen een broek
droegen en zich kleden als mannen, alleen als ze de leidsels van een paard vast
hielden kon het. Nu houdt ze de leidsels van een man vast. Een vrouw die een
overall of een lange broek droeg, was vroeger een halve vent. Dan zijn het nu
allemaal halve mannen, maar hoop doet leven als de lente eraan komt! Mannen hé!