NIEUW: Blog reclamevrij maken?

 

Actueel
Gemeenschapsraad
Nieuwsblad regio

Vers van de pers

Rollo spreekt

Informatie

Het Buurthuis

Kalender

Dokter - Tandarts - Kine
De Lijn
Handelaars
Containerpark

Verenigingen

ACW
Crescendo
Chiro
Historie Folklore
Folkloreraad
Harmonie
Gezinsbond
Gulden Leeftijd
KAV
KVLV
KWB
Landelijke Gilde
NEOS
Okra
Pimpeloentjes
St.-Antoniusfeesten
Toneel Trees
Verbroedering
Ziekenzorg
Parochie

Kerk en leven

Vormsel

Mededeling

Cultuur

Kerkbezoek

Verken Rollegem

Wandelgids
Noord            Kaart  
Zuid              Kaart

Historie

St.-Antonius Abtkerk
St.-Antoniusfeesten
Rond de kerk

Sporthal Weimeersen

Parochiezaal

Basisschool

Varia

Ne Rollo

Rollshausen
Foto
Foto
Foto
Hoofdpunten blog belleman
  • roepsteen waar
  • De roepsteen te Rollegem
  • roepsteen
  • roepsteen
  • roepsteen
    AAA
    Zoeken in blog


    Archief
  • Alle berichten
    Archief per jaar
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008
  • 2007
  • 2006
  • 2005
  • 2000
  • 1999
    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Laatste commentaren
  • tja, wat moet ik hier zetten : tekst spreekt voor zichzelf ! (Van Haute)
        op De tijd van toen
  • wie, wat waar en hoe? (ludwig)
        op gesneuvelden
  • Figoureux 'figaro' pierre (Figoureux Eddy)
        op gesneuvelde
  • mr (hugo valcke)
        op jarige School
  • Groetjes uit wetteren , (rud)
        op St Antonius Historie
  • containerpark vernieuwd (S.)
        op Containerpark
  • Avondgroetjes ... (Gita)
        op oud rollegem
  • Hallo Makker (Priet)
        op kunst en cultuur
  • Lieve groetjes (nikki )
        op kunst en cultuur
  • Medaille (Luc Van Helshoecht)
        op gesneuvelde
  • Foto
    Schepenhuisstraat 68
    Foto

    Bellegemseweg ( Roll) nr. 4

    Foto

    Rollegemplaats nr. 5

    Foto
    Klijtbergstraat nr. 4
    Foto
    Rollegemseweg nr. 20
    Foto

    Tombroekstraat 43

    Foto
    Tombroekstraat 45
    Foto
    Tombroekstraat 66
    Foto

    Tombroekstraat 249

    Foto
    Rollegemkerkstraat nr. 7
    Foto

    Rollegemkerkstr. nr. 21

    Foto

    Rollegemkerkstr. nr. 109

    Foto

    Schreiboomstr 104

    Foto

    Schreiboomstr nr.54

    Foto

    Schreiboomstr 53

    Foto

    Schreiboomstraat, 36

    Foto

    Schreiboomstraat, 1

    Foto

    Schreiboomstraat,2

    Foto

    Muynkendoornstraat 125

    Foto

    Lampestraat 113

    Foto

    Muynkendoornstraat 230

    Foto

    Lampestraat 173

    Foto

    Rollegemknokstraat 20

    Foto

    Het hof van Odo

    Walleweg 115

    Foto

    Walotex

    Foto

    Binnenstr nr. 8

    Foto

    Muynkendoornstraat 117

    Foto

    Lanteweg 12

    Foto

    Kwadebrugstraat 171

    Rolleghem en het werelds bestuur

    1146 heerlijkheid die bestond uit een

    monoir(soort kastel) gebouwd op een

    mote rondom in wallen.

    D'Halluins eerste heren van Rolleghem.

    eerste Heer Wulferius D'Halluin

    akte 1202- heerlijkheid kasteel van Kortrijk

    Aangifte te Wevelgem bij kanselier Gerard

    aan Balduin van Ronslo.

    1289 Fressende Vrouwe Van Rolleghem.

    1560 Bezit in handen van Carolus de Croi

    1635 Adrien Desmet Cinsheer van Porte-Ferèe

    (zie geschiedenis van Rolleghem)

    1735 Bezit in handen van Engelbert

           Frederik d' Ennetières

    1768 Pieter-Roger Joinville

            Baljuw(grafsteen aan de sacristie)

    1798 Franse Republiek Rollegem was deel

            van kanton Bellegem

    Joseph Jacquart was voorzitter en

    Constant de Brabander secretaries

     

    Foto

    Het schijnt dat de oude groote hofstede  een overblijfsel dier heerlijkheid is of dezelve vervangt

    Burgemeesters 1799

    of Maire de Rolleghem

    In 1769 werd te Moorsele Constantin France Vandermeersch geboren, hij trad in het huwelijk met Marie Theese Everaert en woonde op de plaatse. Hij bleef burgemeester en wierd lid van den Provincieraad, en stierf in 1849.

    Van 1849 tot 1866

    De zoon Constantin Vandermeersch

    Van 1866 tot 1870

    Joseph Warrot hij gaf onmiddelijk ontslag en August Herbau was dienst doende burgemeester.

    1870 tot 1872

    August Salembier

    1872 tot 1899

    Casimir Herbau

     

    Foto
    Foto

    van 1900 tot 1918

    Herbau Léon

    Foto

    van 1922 tot 1937

    Everaert Eugène

    Foto

    van 1937 tot 1747

    Everaert Maurice

    Foto

    Van 1941 tot 1944

    Tijdens de Duitse bezetting

    Castelain Maurice

    Foto

    Van 1947 tot 1970

    Polydoor Declercq

    Foto

    Van 1970 tot 1976

    Laatste burgemeester

    van onafhankelijk Rollegem

    Gerard Vandenberghe nu

    Nieuw in Kortrijk | Stad Kortrijk

    Rollegem blogt ...

    19-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

    Albert Buyck

    Geboren te Desselgem op 18/10 1928 wonende in de kerkstraat 104. (Nu te Kortrijk)

    Tentoonstelling november 1976



                                        Carine Despriet

    In de Eikendreef vinden we Carine een 52 jarige dame, zo opgewekt en gedreven, zo stil zijn haar geometrisch-abstracte doeken. Haar doeken worden opgebouwd in lagen . Ze werkt bewust in reeksen en het ene werk is als het ware voorstudie voor het volgende. Laag per laag laat de kunstenares zich meevoeren in de sfeer van de stilte en ingetogenheid. Met bruinen, grijzen en witten speelt zij een subtiel spel van licht en schaduw. De stille schilderijen nodigen uit om er bij weg te dromen 2008 nog een foto nemen!!!!



                                         Peter Van Ammel

    De Rollegemnaar wint tweejaarlijkse Alfons Blommeprijs voor schilderkunst, te Roeselare,  met zijn schilderij “Une Fleur pour Charles Baudelaire”

    Peter woont in de Tombroekmolenstraat, alle tijd die rest na zijn dagtaak wijdt hij aan de schilderkunst. Hij is nu in 2005 reeds zes jaar door de microbe gebeten, het is een must, soms zelfs een last, maar het moet. Hij schildert vooral abstract, maar integreert ook altijd figuratieve elementen in zijn werk. “Mensen moeten opnieuw leren kijken” zegt Peter. De werkelijkheid vormt altijd de inspiratie van zijn werken. Die werkelijkheid kan bijvoorbeeld een werk van een grote meester zijn. Die interpretatie, die in geen geval een kopie is, samen met een aantal toevalligheden vormt dan een totaal nieuw beeld. “Alles kan een werk beïnvloeden” aldus de kunstenaar “ een boek, een gesprek, een beeld in de straat, kortom alles wat hij meemaakt, heeft rechtstreeks of onrechtstreeks een invloed op zijn werk. Mocht het kunnen  dan maak ik van schilderkunst mijn beroep, ik ben er dagelijks mee bezig, niet altijd met de borstel maar vormen ideeën en het mentaal voorbereiden. Het is ook vaak hard om van mijn werk afstand te nemen. Ik wil weten waar mijn werken terecht komen , waar ze zich bevinden, ik ben er emotioneel met verbonden. Hij gaf in 2005 een tentoonstelling in de galerij “Montanus” in Diksmuide, ook in Oostende waren werken van hem te bewonderen. Hij nam al regelmatig deel aan een wedstrijd dat heeft de kunstenaar de kans om het grote publiek te bereiken. Je ontmoet er mensen die echt met kunst begaan zijn. Toch is er een zekere barrière om met het werk naar buiten te komen. De kunstenaar legt in zijn werk zijn ziel bloot, het is een stuk van hen zelf, en hij weet niet wat het publiek er zal van denken. Het doet dan ook deugd voor de kunstenaar indien hij nu en dan eens een prijs wint. In de commentaar bij Peter zijn tentoonstelling in het buurthuis lezen we dat in zijn werk de emotionele factor sterk aanbod komt en het drukt een zekere zwaarmoedigheid uit. Maar soms vind je in zijn werken de mildheid van lichte sierlijke dansmotieven. Na jaren van rusteloos laboratoriumwerk, is hij nu aan een stevig opbouw bezig.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    12-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Jean-Jacques Deweerdt

    Rollegemse kunstenaar stelde in februari 1995 tentoon in de galerij Gaselwest. Zijn vernissage werd ingeleid door dichter Dirk Rommens. Geboren in 1952, volgde het Hoger Grafisch Instituut van Gent en de Koninklijke Academie van Kortrijk. Hij schilderde reeds meer dan twintig jaar, maar stelt eerder mondjesmaat tentoon. Hij werd reeds verscheidene malen geselecteerd o.m. in de Prijs van de stad Ronse voor schilderkunst 1976. De Prijs van jonge Vlaamse schilderkunst in Moeskroen. De Prijs van Landschap Michel Depypere in 1979 en in de Happening Beelden Kunst en Muziek1988.Hij is overigens ook één van de stichters van de Hélène van Staphorststichting de kunstvereniging. Zelf zegt de kunstenaar” Ik werk verhalend rond vertellingen, die zowel religieus, werelds als beschrijvend kunnen zijn. Verder is er natuurlijk de grote aandacht voor kleurenharmonie. Een werk kan van start tot laatste penseeltrek, over drie tot vier jaar gespreid zijn.”Hij schildert portretten maar het liefst landschappen. Daarvoor verlaat hij vaak zijn Rollegemse atelier en trekt de natuur van Noord Frankrijk in.

    Zijn benadering van de kunstwereld is die van kritische afstandelijkheid. Zijn overgrootvader was Karel Noppe, lesgever aan de academie en ontwerper van kostuums van de eerste Guldensporenstoeten begin 1900.



          

    Carine Houtekier

    Ze werd geboren op 18 juli 1980  Haar werken zijn vooral een samenspel van abstracte indrukken, landschappelijke en organische elementen die in elkaar lijken over te gaan. Kunst kan soms heel confronterend werken, maar ze wil zeker de schoonheid niet wegvegen die mens en natuur bieden. 

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.harmonie



    de koninklijke harmonie is 150 jaarEigen website: klik hier

    Klik op logo Nieuwe foto's, lees verder over de geschiedenis

    De Koninklijke Harmonie St. Cecilia

    Harmonie Sint-Cecilia150 jaar

    In 2011 was de harmonie 150 jaar jong!

    Daarom zochten zij oude foto's, beeldmateriaal, krantenartikels enz.

    Kunstenaar Jean-Pierre Seynaeve, schonk een prachtig beeld van de harmonie.

    Burgemeester Lieven Lybeer kreeg de gelegenheid het te onthullen.

    Feestelijkheden;

    er was een verbroederingsweekend met de Jeugdharmonie Leisele,

    ze brachten een Jubelconcert, gecombineerd met diner.

    er was een feesthappening in het centrum. Verschillende muziekkorpsen zijn van de partij.

    ze hadden hun jaarlijkse mosselsouper in de parochiezaal.

    het jubeljaar werd afgesloten met een "oberbayeravond.

     wij brengen u alvast een stukje historiek

    Het was waarschijnlijk niet het eerste korps dat Rollegem, zag geboren worden. Een document uit de Kortrijkse stadbibliotheek spreekt over een optocht door Kortrijk in 1848” voorgegaan al spelende door het muziek van de parochie Rolleghem”

    Een fanfare werd gesticht op 10 september 1861, welke later werd omgevormd naar harmonie. Het was een losse’ groep om het stille dorpsleven wat op te vrolijken, welke is uitgegroeid tot een culturele vereniging. Het eerste voorzitterschap werd waargenomen door de burgemeester Constant Vandermeersch, die opgevolgd werd door Remie Salembier in 1887. In 1905 was het de beurt aan Vandeghinste Albert hij was toen pas 25 jaar wanneer hij zijn oom opvolgde., deze hield de leiding tot 2 december 1967 om op zijn beurt opgevolgd te worden door Georges Vandeghinste.

    Het eerste festival had plaats op 9 juni 1872 ter gelegenheid van het 11 jarig bestaan. Tien buurmaatschappijen namen er aan deel: Dottenijs, Wevelgem,  Moeskroen, Warcoing, Marke, Zwevegem, Lauwe, St.- Genois, Herseaux  en uiteraard Rollegem.

    Festival in 1933 ter ere van Albert Vandeghinste ter gelegenheid van 30 jaar voorzitter van het muziek. Volgende verschillende maatschappijen waren aanwezig; Ingooigem,  Wijtschate, Dottenijs, Ruien, Marke, Aalbeke, Warcoing, Etaimpuis, Bavikhove, Mont-à-Leuse, Heestert, Bellegem, Watou, Bissegem, Rollegem-

    Capelle, Kooigem, Luinge, Lauwe, Rekkem en St. Denijs.

    De fanfare begint  geregeld uitstappen te plannen, geholpen door boer Delanglez, die met zijn paard en kar voor het vervoer zorgt.

     In 1911 wordt een muziekschool opgericht in de Molenstraat te Tombroek met als lesgever de “sous-chef de la musique de Rolleghem” Jos Vandemaele hij werd later gemeentesecretaris te Bellegem. De enige leerlingen waren Julien en Polydor Declercq. In het zelfde jaar trok de fanfare naar Antwerpen met 40 deelnemers alwaar ze op de Groenplaats een concert geven.

    In 1911 Had Camille Billiaerd, een inboorling van Rollegem die in Antwerpen carrière had gemaakt, had er voor gezorgd dat het corps daar eens kon gaan spelen.”Deju, naar Antwerpen had er een commissielid gezegd “ Het muziek van Rollegem naar Antwerpen voor twee dagen” ! Wat een grote gebeurtenis was dat niet voor iemand die van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat op de akker ploeterde of tjikketjakte aan het handweefgetouw.

    Veertig Rollegemse muzikanten en hun commissieleden met een “harte lijk een koekebrood” dicht opeen gepakt op de stoomtram, welke hen eerst naar Kortrijk bracht. De president had zijn “sjiekste”(mooi) kostuum aan, een hoge kol en een plastron die veel te veel spande. Het was een warme zomerdag, vandaar dat het zweet van hem “huste”(stoomde), gelijk de goot aan de achterdeur van “’t hof van Commerce “ kon overlopen als het ’t “frem” (hard) regende en daarbij nog de grote responslabiliteit over al de muzikanten Toen dat ze Brussel naderden kon niemand nog een woord zeggen. Brussel! Verdomme ’t was nog eens zo groot als Kortrijk en Rollegem samen, en ze zagen maar langs een kant. Meer dan veertig zielen stonden elkaar te verdringen om toch maar door één van de twee kleine venstertjes te kunnen kijken naar iets wat ze nog nooit gezien hadden. En de commentaar die erbij hoorde: al die hoge huizen, die mooie brede straten en al dat sjiek volk! Een elektrische tram! Een uur later was het zover.  Met veel geknars en omgeven door een massa rook en damp, stopte de trein in het centraal station. Miljaar de miljaarde, een overdekte station, wie had dat ooit gezien. De gits Camille was niet tijdig op het appel en ze hoorden uit een café recht tegenover het station enkele bugelstoten uit “ Chez Suzette”, de vicepresident die kost wat kost wilde dat zijn muzikanten treffelijk voor den dag kwamen, brieste in alle toonaarden om ze tot de orde te roepen. Maar pas twee uren later, kwam hij nu nog roder dan er voor buiten gestrompeld. Deju, wat hadden ze hier toch goed bier, maar ’t was wel wat duurder; 6 cent voor een glaasje met een hoge “kol”!!!  Hij had het optreden van zijn muzikanten op het “Groenplein gemist. Gelukkig moest hij niet meespelen.

    Men logeerde in het hotel “Chez Pays” onder een kritische blik van den portier, met na veel  geen en weer geloop had iedereen zijn kamer. Uitgezonderd de Rosten en zijn maat. Die twee probeerden de hele tijd de lift, van boven naar beneden en van onder naar boven, tot hij tussen twee verdiepen in blokkeerde. De portier was razend.

    Na door de president op de gevaren van de rode of blauwe lichtjes gewezen te zijn trokken ze stad in. Ze zagen paleizen van huizen, standbeelden en kerk de grote van bietenvelden. En als er ergens iets honderd jaar oud is, hangen ze overal plakkaat aan met gouden letters. In Rollegem zouden ze overal zo plakkaatjes mogen hangen, uitgenomen aan de jongensschool want die is nog maar 25 jaar gebouwd.

    Tot aan de eerstvolgende kermis werd er te Rollegem over niets anders gesproken dan over “ die grote 2-daagse treinvoyage naar Antwerpen”

    Het schijnt dat het de eerste maar ook de laatste keer geweest was dat er een muziekkorps in dat hotel heeft mogen logeren!

    Op 21 oktober 1918 staat de fanfare aan de gemeentegrens “De Lante” de Belgische en Engelse soldaten op te wachten. Een zegetocht met het gemeentebestuur, het lokte veel volk in de Rollegemse straten.

    In 1955 ter gelegenheid van vijftig jaar voorzitterschap van Vandeghinste Albert, namen 20 harmonies en fanfares deel aan dit festival Ze besloten den dag met een knetterend vuurwerk dat tot ver buiten Rollegem te zien was.

    In 1959 Bij het overlijden van dirigent Achiel Decock, word Noël Vandecasteele de nieuwe dirigent.(foto’s boek 27)

    Ter gelegenheid van 100 jaar bestaan van het muziek op 10 september 1961(1861-1961) verleende de koning de titel van “Koninklijk” Opnieuw een festival deze maal met een dubbele reden, vooreerst 100 jaar bestaan en ook 55 jaar voorzitterschap van Albert Vandeghinste. Er was een enorme volkstoeloop gezien dat niet minder dan 18 korpsen er aandeel namen. Deze verschillende maatschappijen hebben gekomen;Tuqnet- Mont-à-Leuse- Dottenijs- Warcoing- Luinge- Rekkem- St. Denijs- Rollegem- Capelle- Bissegem- Kooigem- Lauwe- Marke- Heestert- Bellegem- Aalbeke- Wijtschate en  Bavikhove Het concert werd opgenomen door de radio.

     

    Het was in 1889 kreeg men de eerste vlag die nog altijd bewaard werd in het oud-gemeentehuis, hun lokaal nu “Domino”. Met als  opschrift “ Socété Sainte Cécile Rolleghem 1889” Dit gebeurde onder de nieuwe voorzitter Remi Salembier, deze vlag bleef lange tijd bewaard bij Albert Vandeghinste

    In 1928 kwam de tweede vlag en op 2 december 1962 had de wijding plaats van de 3de nieuwe vlag. Het was de lokaalhoudster, van die tijd ,Marie-Rose welke op eigen krachten en met eigen financiële middelen deze vervaardigd had.

    De op 5 augustus 1880 geboren Albert Vandeghinste , welke in 1905 werd aangesteld in opvolging van zijn oom was een graag geziene voorzitter, het korps was zijn leven. Hij was brouwer en voor muzikanten op herhaling, was er steeds een “pintje” om op adem te komen. Hij sprak steeds met lof over zijn muzikanten en muzikantenfamilies uit den goeie ouden tijd. o.a.  de Gebroeders Vanneste Jules, Remi, René en Achiel. De familie Leplae met vader Louis en de drie zonen Hector, Camiel en René, de familie Lesaffre met vader Achiel en zijn vier zonen Georges, Jerome, Michel en Julien. Nu nog zijner zonen en vaders  aanwezig en met vele jaren dienst.

    In 1963 kwamen de muzikanten op straat in een nieuw uniform, hoe ongelooflijk het ook mag klinken maar pas nu na 103 jaar hadden ze voor het eerst een uniform. Net voor het 120 jarig bestaan werd het totaal vernieuwd. Dit jaar hadden ze een gouden ereplaket ontvangen van minister Laevens.

    Op 9 januari 1965 werd een feest banket aangeboden door hun president Albert Vandeghinste ter gelegenheid van zijn 60 jaar voorzitterschap, een enig feit in de geschiedenis van de muziekwereld  werd er neer gepend.

    De vierde voorzitter, Georges Vandeghinste, Geboren  op 22 januari 1910  had als erevoorzitter Vandeghinste Albert, deze overleed in 1970 in de gezegende ouderdom van 90 jaar. Hij was zelf 64 jaar voorzitter geweest van de maatschappij. Na een heel lange loopbaan als ondervoorzitter Lucien Vandeghinste( de toekomstige opvolger van Georges) en Gerard Stichelbout die overleed in 1971 deze werd opgevolgd door zijn zoon Roger. In twee jaar tijd verloor men twee grote steunpilaren. Op 7 december 1969 werd senator Vandenberghe erevoorzitter en in 1972 kwam het “majorettekorps” flink uitgerust op straat met als meter mevrouw Vandenberghe-Bossuyt en peter Verwee Carl, die ook ondervoorzitter werd.

    Men heeft een jeugdorkest, niemand had gedacht dat het zo vlot zou verlopen een twintigtal jongeren waren bereid samen te musiceren. De leiding van de groep werd toevertrouwd aan J.L. Bertel, welke ook spelend is samen met zijn vader. Hun eerste optreden had plaats tijdens de St-Ceciliafeesten van 1974. Ze noemden zich “Het Kliekske”.

    In 1975 was Noël Vandecasteele dirigent, voorzitter Georges Vandeghinste en Ere voorzitters Gerard Vandenberghe en Carl Verwee. Ondervoorzitters Lucien Vandeghinste en Roger Stichelbout. Het jeugd orkest lag in de handen van de jonge heer Jean-Luc Bertel. Bij de Marionetten was de leiding in handen van Juffrouw O. Deschuyttere.

    Noël Vandecasteele, een rasechte Rollegemnaar werd geboren in 1911? Trad in de voetsporen van zijn vader welke een zeer goed muzikant was. Vanaf zijn 12 jaar leerde hij muziek op school, indien tijd van meester Samijn. Hij bleef ongeveer 47 jaar aangesloten bij de harmonie. Hij werd dirigent in 1959 als opvolger van Achiel Decock.

    Rene Leplae geboren op 5 juli 1889, is lid van sedert 1912, hij maakte als dertien jarige zijnen eerste uitstap mee. Twee van zijn broers, Hector en Camiel(Oud-gemeentesecretaris) waren ze lid van de maatschappij. Hij begon met saxofoon suprano, dan alto en zal waarschijnlijk eindigen als tenor. Rene heeft zes dirigenten gehad; de heer Ramart, Jozef Vandemaele, Jules Vanneste, Meester Samijn, Decock en de huidige Noël Vandecasteele. (1975) Sinds 1964 is hij oprust en is nu 63 jaar muzikant. In 1975 naam hij het laatste deel aan de vereniging van de harmonie zijn gehoor liet hem in de steek. Hij overleed

    In 1976, vader en drie zonen maken deel uit van de harmonie. Vader marcel Bertel geboren op 4 december 1919 volgde op 9 jarige leeftijd dat was 1928 notenleer en 1930 was hij spelend lid van de Koninklijke harmonie van Dottenijs, hij bleef er aangesloten tot 1950, daarna was hij drie jaar aangesloten bij Cercle Avenier van Moeskroen, om dan de volgende drie jaar terecht te komen in het korps van de brandweer te Doornik. In 1956 kwam hij hier terecht en slot zich onmiddellijk aan bij de harmonie. Hij bespeelde de dwarsfluit. Zijn zoon Jean-Pierre geboren in 1942 is ook van jongs af begonnen als trommelaar en daarna de klarinet. Zoon Jean-Luc geboren op 15 augustus 1955 Begon als zeer goeie muzikant met klaroen, dan trombonne en nu hoorn. Den jongste Francis geboren op 15 januari 1959, verkiest de klarinet. De jongste Françoise, houd het bij zingen in het plaatselijk koor.

    In 1975 is er een versmelting van het zangkoor en het jeugd orkest.

    Marcel Beyls, de schoenmaker, een zeer gekend en bemind filosoof, zag het levenslicht op 17 juli 1904 nu 1976, een  72 jarige jonggezel, is op zeer late leeftijd muziek gaan leren en is op heden nog altijd muzikant. Hij was trouwens ook een zeer gewaardeerd helper om zieken te voeren te Lourdes, hij ging op bedevaart om mensen te helpen. Niet om den toerist uit te hangen of om zich zelf maar uit liefde voor de zieken. De eerste maal dat hij ging was in 1947 en nu twintig jaar later , doet hij het nog met de zelfde overtuiging. De talrijke zieken die hij in die vele jaren geholpen heeft zullen dit zeker ook niet vergeten. De jeugd is ook in 1976 muzikaal aangelegd. Ongeveer 20 jongeren volgen lessen bij Michel Loncke voor slagwerk en tamtam. Tevens geeft hij ook les aan de majorettes. J.L. Bertel en Paul Verhue staan in voor het aanleren van de klarinet. Lucien Vandecasteele en Paul Verhue staan tevens in voor de notenleer. Op 14 november sluit men het werkjaar af in de stadsschouwburg met een winter concert o.l.v. Bernard Courtens en het St-Ceciliafeest op 28 november. In deze viering ter nagedachtenis van de overledenen en in het bijzonder voor de heer L. Du Faux bestuurslid. Men zal ook dit jaar vier leden het ereteken “In Veterani Honoren”  opspelden nl. René Vandevelde, Robert Coussement en Cyriel Wante, die 45 jaar spelend lid zijn en Lucien Vanhoutte 25 jaar spelend lid.

    Georges Vandeghinste, Geboren  op 22 januari 1910, was vanaf zijn 16 jaar spelend lid in de harmonie en bleef dit gedurende 30 jaar. Vanaf 1957 werd hij ondervoorzitter en sinds 1967 was hij voorzitter. Hij overleed in  januari 1977

    Georges Vandeghinste, word zoals verwacht opgevolgd door Lucien Vandeghinste ondervoorzitter sinds 1967, het  dateert  sedert 1905 dat een Vandeghinste voorzitter is. Ook Salembier Remi welke voorzitter was van 1887 tot 1905 was familie van Vandeghinste Gilbert Ook Gerard Isebaert nam ontslag en werd opgevolgd door Patrick Decruynaere.

    Ook Noël Vandecasteele dirigent houdt het na het bereiken van de 66 jarige leeftijd voor bekeken, een jeugdige kandidaat staat klaar, hij was reeds bekend in de middens, hij was er klaar voor de 22 jarige en zeker de jongste dirigent van het land Jean-Luc Bertel. Hij zag het levenslicht te Doornik op 15 augustus 1955 O. L. Vrouw hemelvaart. In de plaatselijke gemeenteschool was hij een de beste leerlingen. Ook in de technische school te Moeskroen was hij een knap student. In de stedelijke muziekschool te Kortrijk studeerde hij hoorn, kamermuziek en notenleer en behaalde er verschillende prijzen. In het conservatorium van Gent volgde hij notenleer en behaalde ook daar de eerste prijs. Hij is vrijwillig bij het leger gegaan, waar hij na de normale opleiding werd ingelijfd bij de muziekkapel van de binnenlandse strijdkrachten te Aarlen. Ook dit jaar heeft er met de nieuwe dirigent een lenteconcert plaats, samen met het optreden van het Kliekske. Het Is Gerard Isebaert die de mensen verwelkomt.

    Voor den 116 maal vierde de harmonie hun St-Ceciliafeest,(1978) bij  het uitreiken van Fedecameretekens, P.m. Zilver was het dit jaar Ovaere Marie-Rose, meter van de harmonie en lokaalhoudster, 15 jaar actief, Lucien Vandeghinste, Germain Maes en Isebaert Gerard secretaris. Muziekanten met 25 jaar dienst I.V.H. Zilver Courcelles André, Declercq Jozef  Lesaffre André Lesaffre Jozef en Paul Verhue. 45 jaar I.V.H. Goud 1ste klas Bertel Marcel. 50 jaar activiteit (Ridder en Fedecamorde Courcelles Jules, Vandecasteele Noël en Vantomme Andre  65 jaar Commandeur in de Fedecamorde Declercq Julien. Julien werd geboren op 26 december 1894. Reeds in 1911 volgde hij muzieklessen samen met zijn kozijn, oud-burgemeester van de gemeente.  Zoon Jozef stap reeds in de voetsporen van vader Julien en wellicht zal zoon Michel dat doen tegen het volgende feest.

    De Rollegemse harmonie promoveerde naar 2de afdeling  in april 1979 onder leiding van Jean- Luc  Bertel. Het gebeurde te Langemark Het was een hele gebeurtenis. Het concert bestond uit vier delen ; de militaire mars nr1 van Frans Schubert, door Sinfonia in Bes van Joh. Chr. Bach dat bestond uit drie delen met vooral de Klarinet van Pol Verhue welke aanbod kwam. Arioso van de zelfde auteur volgede als nr. 3. De mars “for anniversary van Serne Leneen besloot met een daverend applaus. na de pauze  werd gestat met de Ouverture “H.M.S. Pinafore van Sullivan” Higlights from Jonathan Livingstone Seagull was het grote succes van de avond. The Marchin Bleus was het derde nummer, daarna kwam “Parade 79 mars van de dirigent Jean Luc Bertel, opgedragen aan de twee erevoorzitters Carl Verwee en Gerard Vandenberghe. Daarna was het een optreden van “’t Kliekske” onder leiding van Lucien Libeer.

    1980 het bestuur ziet er uit als volgt; Ere voorzitters Gerard Vandenberghe, Carl Verwee. Voorzitter: Lucien Vandeghinste. Ondervoorzitters; Germain Maes Hervé Nottebaere. Secretaris: Patrick Decruynaere. Schatbewaarder Lucien Libeer. Leden Jean-Pierre Bertel, Ghyssel-Ovaere Marie-Roos, Gracienne Herie, Marnix Soens, Maurice Soens, John Vanasten en Medard Vanasten. De muzikanten krijgen een nieuw uniform en het majorettekorps schakelt over naar drumband.

     

    Het 120 jarig bestaan wordt de viering geleid door Jean-Luc Bertel op 27 juni  1981. Muziekkorpsen uit Dottenijs, Marke Heestert, St. Denijs en Bellegem kwamen het feest opluisteren samen met het korps uit Rollegem. Het was de bigband jazzgroep uit Mont-à-Leux welke s’ avonds een nieuw geluid bracht. Het staat beschreven dat het een natte bedoening was het regende.

    In 1986 is de maatschappij 125 jaar en er was feest, een jubileumfeest wat men zomaar niet kon laten voorbij gaan. Twee bijzonder hoogte punten op het programma. Een ervan  is onbetwistbaar het bezoek van de muziekkapel van de luchtmacht op vrijdag 6 juni 1986. Het grote Harmonieorkest stond onder leiding van Luitenantkapelmeester Alain Crépin, bijgestaan door hoofdonderkapelmeester Jean-Luc Bertel, die tevens dirigent was van de harmonie. De muziekkapel van de Belgische luchtmacht telde zo ongeveer 52 muzikanten, allen gediplomeerde van onze conservatoria en uit een signaalkorps van 19 muzikanten. Dit laatste onder leiding van tamboer-majoor Jean Foucart. Om den avond te besluiten kwam de voltallige bezetting (orkest en signaalkorps) aan bod om enkele marsen te vertolken. De tweede activiteit vond plaats op 22 juni met een muziekfestival. Op het schilderachtige dorpsplein komt de “Showband Axel” uit Axel, Nederlandse kampioenen ere divisie show KNF 12/10/1985. Om 11 u was het de beurt aan jong Eendracht Aalbeke. Om 14.00u was het dan de Showband Axel, om 14.30 was het de beurt aan de “Deizelse Drumband”  Om 15 de parade door St. Jan uit Marke, jong en moedig uit Bissegem, de St. Leonardszonen uit Bellegem, en de verenigde Vrienden uit St-Denijs,. Tegelijkertijd speelde op de kiosk een concert door Royale Union Musicale uit Dottenijs. De showband kwam nog eens terug om 16.00 u en om 16.30 u de Deizelse drumband, om daarna te beëindigen met een sterparade en een finale.

    Op 19 april 1998, de 136 jarige harmonie stond  onderleiding van dirigent Francis Goemaere. Met een weelderige haardos en dito baard uit den beekweg. Beroepshalve is hij muzikant bij de Belgische Zeemacht. Verder zorgt hij als penningmeester voor de kas van vzw folklorefeesten. Hij is ook spelend lid bij de fanfare de Ridder Jans Zonen in Dadizele.Voor deze gelegenheid verscheen men voor het publiek in het nieuwe uniform. Het nieuwe uniform bestond uit een grijze broek met een militaire snit, doch zonder epauletten. De vest is min of meer een kopie van het uniform dat door het muziekkorps van de marine wordt gedragen. Op het wit hemd wordt een rode das gedragen. Een nieuwigheid was dat de muziekanten geen hoofddeksel meer dragen. Vroeger was dit een Kepie, doch bij het uniform dat voor het eerst in 1979 werd aangetrokken, had men dit vervangen door een bootachtig mutsje. Daar sommige dit niet altijd droegen heeft men besloten geen hoofddeksel meer te dragen.

    Bij het honderdjarig bestaan van de Harmonie was er in 1961 een muziekanten familie van maar liefst zeven personen. Achiel Lesaffre, die het levenslicht zag te Aalbeke op 18/12/1885, hij had vijf kinderen en al spoedig telde men vijf lesaffre’s. Jerome een van de vijf huwde en had 9 kinderen waarvan vijf zonen en vier vervoegden de harmonie.

    Het lente concert in 1990 staat onder de leiding van dirigent Francis Goemaere.

    In 1992 was het de beurt aan Marino Brodioi en Philippe Soens, Jean-Pierre Bertel en Herve Nottebaere om de medailles in ontvangst te nemen.

    In 1996 Marcel Bertel is 66 jaar muzikant, Hij heeft blijkbaar een straffe lange adem. Van zijn elfde tot zijn 77ste levensjaar speelt hij nu al fluit. Voor zijn verdienste kreeg  hij het erekruis van Commandeur. Georges Derweduwen met 79 jaar en 61 dienstjaren als muzikant, ontving het erekruis van officier. Jozef Declerk en Lucien Libeer beiden 68 en 50 jaar muzikant, kregen het ere kruis van Ridder

    2001 hebben ze hun 140 jaar gevierd met een taptoe en een kroegen tocht. Iedere zondagvoormiddag is er een gezellige drukte in café “De Volksvriend” want dan is er repetitie van ‘t muziek. Al sinds 1986 staat dirigent Francis Goemaere aan het roer. Men had dit jaar een zware tegen slag. Op 4 april enkele dagen voor het jaarlijks concert op 7 april is het lokaal , zaal Domino volledig uitgebrand. Het gevolg was heel veel schade aan de instrumenten. Vooral trommels van de drumband kregen het zwaar te verduren ook pupiters en tal van partituren waren zwartgeblakerd. Het concert werd afgelast en noodgedwongen hebben ze dan de werking stilgelegd tot na de vakantie. De bestuursleden hebben de handen uit de mouwen gestoken om zoveel mogelijk zaken eigenhandig te herstellen. Een titanenwerk dat heel wat onbaatzuchtige inzet en tijd heeft gevergd. Ook financieel was het een zware dobber, men mag rekenen op een schade van rond de 25.000€. In oktober gaat men opnieuw naar het oude lokaal. De Harmonie gaat heel prat op haar drumband, onderleiding van Bruno Vanoverbeke, Rollegemnaar maar woonachtig in Lendelede.

    Op de vooravond van het 150ste jaar van hun bestaan gaan ze rond met een kalender voor 2011, het feest kan nu beginnen. Wij wensen hen alvast proficiat en doe zo verder op naar 200 jaar!

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     


    Categorie:Harmonie
    » Reageer (0)
    05-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

    In mijn gazette van 28/10 /1983 lees ik dat: onder kunst en cultuur

    er een  Rollegemnaar een tentoonstelling gaf in november 1976. In 1985 en 1986 haalde hij telkens een onderscheiding in de “Jeune Pienture Belge”.  In1987  werd hij daarenboven laureaat  van Stimulans. Hij stelt in 1992 een reeks tekeningen en schilderijen op leisteen “schoolbordjes” tentoon. Die “bordjes “ bedekt hij met glanzende lakverf. Daarop tekent of schildert  hij “beelden of “beeldfragmenten”

    In 1983 wint hij de prijs Hoppeland voor schilderkunst. 
    Hij behaalde een A2-diploma plastische kunst aan het VTI te Kortrijk en volgde ook twee jaar monumentale aan het Sint-Lucas Gent. Hij werd geselecteerd door stimulans ’83, zijnde een promotionele groepstentoonstelling in het cultureel Centrum te Kortrijk met werken van West-Vlaamse jongeren, gevormd in het Nederlandstalig Kunstonderwijs. Deze selectie schonk hem wellicht de overtuiging met zij schilderijen op de goede weg te zijn en was ongetwijfeld ook een stimulans om voor de Vijfjaarlijkse Nationale prijs Hoppeland voor schilderkunst twee weken in te studeren.

    1.    hoppelandwedstrijd             PRIJS HOPPELAND  

    1.     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    29-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur




    Andre Hendrickx overlijden

    Broeder André Hendrickx, scheutist werd geboren te Rollegem op 19mei 1912, in een gezin van zes kinderen,  als zoon van Henri en Elvina Deveugle waarvan er een Passionist werd.

    Hij volgde de lagere school in Moeskroen om zijn Frans te leren. Het was 8 km met de stoomtram. Hij was gefascineerd door de gloeiende vuurmuil, waarin de machinist van tijd tot tijd een schep kolen stopte. Gedurende de zomer trokken ze te voet naar school, een uur stappen. Daar leerde broeder Calix, dat je nooit een minuut mag laten verloren gaan. Deze instelling zou zijn ganse leven bijblijven. Op 14 jarige leeftijd moest de knappe student werken bij zijn vader die huisschilder was van beroep en het druk had. Tien jaar fietste André onder het licht van de “carbidlantaarn” naar de avondschool voor algemene lessen in Moeskroen. En van 21 u tot 22.30 u nam hij deel aan de toneelrepetities. Na Moeskroen volgde hij avond- en weekendacademie in Kortrijk. Hij was tevens actief in het patronaat, in missie naaikring en in de parochiale bibliotheek.

    Meer dan twintig jaar wijdde hij zich met hart en ziel aan het huisschilderend. Op een zekere dag, in een Waals dorpje, zo vertelde hij:” werd hij op  een discrete manier van mijn ladder weggeroepen. Een man vertelde mij dat er in de een welgestelde Vlaamse familie kende met een gepast meisje.” Hij hapte  echter niet toe en trad kort daarop binnen bij de paters van scheut, het was toen 1948.

    Niemand kon begrijpen dat hij op die leeftijd en met zo een mooie stiel naar de “Zwartjes” wilde. Maar ja, de extravagantie van Christus liefde gaat boven alle verstand en verbeelding te boven. Op november 1949 legde hij zijn plechtige beloften af. Op het einde van 1951 vertrok hij als missionaris naar Kongo. Hij verbleef er zeven jaar. Daarna mocht hij regelmatig naar België terugkeren. Hij verbleef in Kongo tot in 1975. Hij was er actief als bouwheer en als tekenleraar. Hij werd achtereenvolgens directeur van de vakschool en de normaalschool en leraar in schone kunsten.  De Kongo was een van de mooiste periodes als kunstschilder, hij verbleef in Inongo.  Tijdens de laatste periode kreeg hij van de plaatselijke bevolking de naam “Maitre des Beaux Arts “ mee. Zijn grote passie was schilderkunst. Telkens als hij terug keerde naar zijn missiepost had hij slechts drie wekennodig om zich aan te passen. Toen hij terug kwam naar België duurde de aanpassingperiode wel tweejaar. Nu dat hij hier terug was  noemde men hem “ De fietsende broeder”hij was steeds onderweg om zieken en bejaarden op te zoeken, en dat met de fiets Hij benutte elke minuut, ’t zij met schilderen  mensen van dienst zijn, en dankte God, die hem altijd heeft gedragen. Hij overleed op 1 september 2005

    Kerk in de kijker vrijdag 13 januari 2006

    De kerk van Rollegem is al ettelijke keren geschilderd en getekend omdat ze zo pittoresk is'', aldus Lucien Kints. ,,Ze is heel herkenbaar en charmant. Heel bijzonder is het nabootsen van de arduinen bezettingen in de kruisbeuken en aan de vensters. Het Rollegemse schildersbedrijf Henri Hendrickx, (met aan het hoofd de latere broeder Andre) stond hiervoor in.''

    De kunstenaars die zaterdag en zondag tentoonstellen waren Achiel Platteau, Shirley Vanquickelberghe, Jean-Pierre Seynaeve, Albert Buyck, Frans Vaneeckhoute, Jean-Jacques Deweerdt, Filip Vandeghinste, Gerard Decock, Anthony Vanooteghem, Roger Herve, Romain Haemers, Nelly Windels, Steven Wilsens, broeder André Hendrickx, Simon Hendrickx en Raf Mercier.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    22-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur





                                                        Christophe Denijs

    De in 1975 geboren Christophe, zoon van André wonende in de kerkstraat , in zijn jeugd miniatuurboot bestuurder en 15 jaar lang lid van de Chirojongens, waarvan drie als leider. Sinds hij met de Chiro stopte, heeft hij maar een hobby meer schilderen.  In het vijfde jaar secondair begon hij beeldende kunst te studeren aan het VTI in Kortrijk Hij was toen in zijn derde jaar schilderkunst in St.-Lucas. Gefascineerd door landschappen, is dat zijn hoofdonderwerp. Hij kan zich uren bezig houden met het gadeslaan van het leven op straat of in het café. Hij houd van mensen bestuderen. Hij werd met drie werken geselecteerd voor Kunst In Kortrijk. Naast schilderen tekent hij ook gaarne, hij heeft de tekening gemaakt voor de cd van de groep Hitch die binnen kort verschijnt. Normaal hangen zijn werken in zijn atelier, de achterzaal van het vroegere café De Kroon. Zijn leven aldus de kunstenaar: Speelt zich af tussen agressie in de muziek en de stilte van de kunst. 2001 Landschappen centraal! In de gangen van de Kulak Kortrijk. Christof bijt er de spits af. De naar Gent uitgeweken Rollegemnaar houdt zich bezig met schilderkundige landschappen. De 27 jarige kunstenaar wilde niet gans zijn leven achter een bureau zitten en kwam in de kunstsector terecht. Hij studeerde in Gent aan het Sint-Lucas en leraar aan de Kortrijkse kunstacademie.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    15-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur




    André Denys

    Hij werd geboren te Heestert op 14/6/1947 wonende in de Rollegemkerkstraat

    Op 26 april 1984 werd de modelboot van de Engelse torpedojager “Dark Agressor “ In de trouwzaal van het Zwevegemse  gemeentehuis als pronkstuk van de NEMO- moddelbotenklub aan de burgemeester overhandigd, Andre was toen de secretaris van de modelboot vereniging van Zwevegem. NEMO werd opgericht in 1980, Andre stond aan de wieg van het gebeuren, en was van meet af aan de secretaris. Jaarlijks word er een wedstrijd gehouden Andre is tevens een van de plaatselijke piloten. Zijn zoon Christof, waarvan vader Andre de meeste verdienste heeft, zou kunnen uit groeien tot een van de beste miniatuurboot bestuurders ter wereld.

    Er werd een aparte VZW opgericht om hun festival van de vriendschap  tweejaarlijks te organiseren. De VZW met de naam Internationaal folklorefestival Bissegem kortweg IFFB. Voorzitter Denys zegt” tijdens ons eerste festival in 1995 genoten we van de danspassen uit verschillende landen, in 1997 zochten ze de buitenlucht op naast het ontmoetingscentrum, in 1999 bouwen we een festivaldorp.” In de traditionele kledij van de periode 1900 brengt de eigen volksdansgroep Nele een gevarieerd programma. Dit om de Vlaamse cultuur te promoten en de sfeer van andere culturen te proeven.

    In 1999 Hebben de dans groep Nele een denderend folklorespektakel, waarin Denys als voorzitter vele mensen bedankt voor de bereidwilligheid om gastgezin te willen zijn. Ook in 2005 primeert vriendschap op het folklorefestival te Bissegem.

    Het was de wens van André zijn inspiratie op glas uit te leven, de patroon heilige van de kerk te vereeuwigen. Een pracht creatie is het geworden, hij schonk in januari 2010 (noveen periode van St-Antonius) deze creatie aan de kerk. Ze heeft een definitieve plaats gekregen aan een venster in de sacristie, waar het zonlicht het werk ten volle in zijn kleurenpracht laat schitteren.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    08-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Kristien Vermeeren 19/1/1955

    Kristien, afkomstig uit ons dorp Rollegem stond 1996, bekend bij de firma De Witte Lietaer als amateurkunstenares, en ze werd bereid gevonden om het resultaat van haar kunstzinnige hobby tentoon te stellen. Ze begon er aan rond de het 1986, hoofdzakelijk in het atelier voor plastische kunsten  te Wevelgem. Thuis heeft ze daar , omwille van het vele werk dat een buitenhuiswerkende vrouw er wacht niet veel tijd voor. Daarom probeerde ze om zoveel mogelijk op vrijdagavond naar Wevelgem te trekken. Ze maakt zowel olieverfschilderijen als aquarellen en landschappen. Bloemstukken zijn haar favoriete onderwerpen.



      

    Anthony Vanooteghem

    Anthony uit het Rozenpark  een ras echte Rollegemnaar werd geboren op  14/6/1977.

    Volgde schilderkunst aan de academie van Gent. Hij was ook leider van de Chiro. Toen hij 12 jaar was trok hij naar de academie in Kortrijk. Later volgde hij de richting beeldende kunst in het VTI. Hij denkt eraan om een D-cursus te volgen zodat hij later les kan geven. Hij vind het moeilijk om van de kunst zijn brood te verdienen, vandaar les geven vind hij ideaal. Hij kan niet werken in een drukke omgeving. Rollegem is wat dat betreft ideaal. Maar zulke plaatsjes zullen er ongetwijfeld nog te vinden zijn ; Dus komt er waarschijnlijk eens een dag waarop hij Rollegem vaarwel zeg! Of het nu figuratief of abstract is, hij blijft in verwondering staan voor de dingen rondom hem. Met de materie verf gaat hij een gevecht aan en probeert hij zo zijn impressies te uiten op doek. In 2006 stelde de kunstenaar opnieuw werken tentoon dit maal in zaal Domino. Hij verliet enkele jaren om in Brugge voor regent plastische opvoeding en geschiedenis te studeren. Hij heeft plastische opvoeding en algemene vakken in Buso De Kouter in Kortrijk. Samen met de kunstenaar Jean-Pierre Seynaeve kwamen ze op het idee om op regelmatige basis tentoonstellingen te organiseren. Elk weekend komen er in de zaal een honderdtal feestvierders over de vloer. Een publiek dat er wellicht in een klassieke tentoonstelling nooit zou bereiken. De figuren in zijn werken zijn vaag weergegeven. Zo krijgt de toeschouwer de mogelijkheid om er zijn eigen verhaal rond te bouwen en verlegd de kunstenaar de aandacht van wat geschilderd is naar hoe het is weergeven. De stijl in zijn werken kan je als postmodernistische omschrijven. Hij zelf zou het geen hobby noemen eerder een soort gedrevenheid die altijd een constante in zijn leven zal blijven.

                                                          


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    01-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Trees Yzerbijt. Moorselestraat 241 Wevelgem

     Uit de Aalbekestraat 46, dochter van meester “Yserbyt”  een geliefd persoon van hier bij ons, stelde haar recente werken  tentoon in haar eigen atelier te Moorsele

    Ze werd geboren te Rollegem op 15 maart 1943 en volgde hier  lageronderwijs.

    Nu impulsiever en directer. Van opleiding regentes plastische kunsten in het Sint-Lucas te Gent. Vanaf de jaren ’80 is ze haar roeping zoals ze dat zelf zegt gaan combineren met haar professionele activiteiten in de wereld van de kunstambachten. Ze werkt met felle kleuren, vaak abstract, maar even goed figuratief. We vinden Trees terug toen ze deelnam aan het project Art on Cows  in de zomer van 2003 in Brussel. Brussel pronkt in de zomer van 2003 na Zürich, Salzburg, Arnhem en Bilbao met artistieke koeienproject. 180 kunstenaars beschilderden of bekleedden evenveel koeien. Trees twijfelde geen enkel moment, ze heeft altijd geschilderd, maar legde zich de jongste tijd toe op beeldjes. De kunstenares ontving een witte koe vervaardigd uit glasvezel en maakte zeen schets. Anna Aurelia Meuh, zo noemde Trees haar prachtexemplaar, heeft roodwitte poten en een gelijkaardige halsdoek. De uier zit netjes in een broek, die opgehouden werd door spannende bretellen. Tussen de horens hangt een wasdraad met een gewassen reservebroek. Verder was de koe goudgeel geschilderd en gevernist. Deze koe stond tentoongesteld van 21 juni tot 21 september in de winkelwandelstraat Gulden Vliesstraat in Brussel. Ze werden na de tentoonstelling openbaar geveild voor het goede doel.


                                              


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    17-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Frans Van Eeckhoutte

    Geboren in 1938,  wonende in de Oude Aalbeeksestraat, op vrij  jonge leeftijd viel zijn voorliefde voor het tekenen al op. Zo kon hij toen hij  als 12 jarige al heel goed overweg met waterverf en penseel. Vooraleer hij zich de olieverftechniek eigen maakte, werkte Frans met pastels. Hij waagt zich aan zowat alle tweedimensionale kunstvormen, van olieverf over aquarel tot pastel en acryl. Boerderijen en portretten zijn daarbij zijn geliefkoosde onderwerpen.          



    Kunstenaar Carl Goethals

     

    Geboren in 1960 wonende in de Schepenhuisstraat. Een jong Vlaamse kunstenaar en al verscheidene malen door kunstcritici opgemerkt. Carl schildert sinds enkele jaren niet meer met olieverf, maar met gouache of plakkaatverf. Zijn stijl en ontwerpen zijn bijzonder origineel. Hij is immers geboeid door de wereld van de graffiti en die vind je dan ook zeer veel in alle mogelijke vormen in zijn werk terug, verwerkt in een dikwijls grijze achtergrond.

    Hij liep school in Kortrijkse VTI. En volgde A2 Plastische kunsten. Hij voelde zich van jongsaf tot tekenen aangetrokken. Trouwens zowel zijn peter (Charles)die sculpturen maakte als mijn vader(Etienne) die schildert hadden artistieke aanleg. Nadien trok hij naar de Koninklijke academie voor schone kunsten in Gent om er a1 Monumentale Kunsten te volgen met specialisatie schilderkunst. Daar kreeg hij ondermeer Jean Bilquin en Karel Dierixkx.

    Pas 18 jaar oud werd Carl in 1979 geselecteerd voor stimulans’79 in Kortrijk; Hij was de jongste deelnemer. Dat stelde hem in de mogelijkheid om het jaar daarop in Eindhoven en in Amersfoort in Nederland een paar van zijn werken in groepstentoonstelling aan het buitenlandse publiek voor te stellen. Daarna volgden nog selecties in de prijs voor beeldende kunsten ’82 in Harelbeke, in Stimulans ’83  en in de KULAK voor tentoonstelling “ Kunst van en voor jongeren. Hij was geen enkele keer laureaat maar kreeg al heel wat reacties op de selecties en tentoonstellingen. Opvallend is het volgens hem dat bijna altijd dezelfde mensen zijn die geselecteerd worden. Maar het toffe is dat je ziet dat men je adres begint te kennen, dat je gevraagd wordt Hij nam deel aan de expositie in Kuurne onder de titel ” Tien Kortrijkse Kunstenaars” en in Kortrijk over “Vijftien jaar plastische kunsten “ Ook in 1985 diende Carl voor Stimulans enkele creaties in.

    De schilderijen van Carl zijn abstracte werkjes waarin vaak heel veel verteld wordt. Schilderen is poëzie en in onze opvoeding leren we veel te weinig met poëzie omgaan. Dat weinig mensen echte klassieke muziek weten te appreciëren is een vergelijkbare vaststelling aldus de kunstenaar. Men kon zijn wek bekijken in de Pentascoop in 1986 in de reeks “Kunst in Kino” en in de Kulak met een groepstentoonstelling met 15 jonge kunstenaars. Sinds 1986 fotografeert hij de kleurrijke schilderingen op de attracties van de foor vast. Dat leverde hem een mooie collectie op, in de kermisschilderingen vind je alle stijlen terug, barok, jugendstil, popart, rococo en noem maar op. Sommige dia’s kregen na enkele jaren een “historische waarde”. De oude met de nieuwe vergelijken leverde boeiende commentaar op.” Wie weet hoed ik er ooit nog een spreekbeurt over” aldus Carl.

    In oktober 1992 vinden we hem terug in de Hovenierstraat te Kortrijk, in ten huize Goethals waar er overigens een dubbel feestmaand op het getouw staat , want naast het behalen van  brons in de provinciale prijs, werd de kunstenaar ook nog vader, wij wensen hem proficiat en zeggen dat het hem verder goed mag gaan.

    Den dag van vandaag kom ik nog heel zelden naar Rollegem, waar hij nochtans zijn jeugd jaren heeft door gebracht.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (1)
    10-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Kunstenaar  Joël De Rore

     Werd in Moeskroen geboren op 7/5/ 1951, hij bracht zijn jeugd door in de Moeskroenstraat 37,Het platte land Rollegem, hij beleefde hier een kommerloze. jeugd Het is dus geen toeval dat dieren zijn schilderijen bevolken De hanenkop keert in heel wat van zijn werken terug. De hanekop brengt hem in de gelegenheid om met veel kleuren en in draaiende beweging te werken. Nu woont hij te Zwevegem, en  wordt er in de kunstkringen zeer gewaardeerd. Het aantal selecties op prijskampen van enig belang is aanzienlijk. Ook behaalde hij diverse vermeldingen. Hij kreeg nog één voor de belangwekkende wedstrijd “Sport en kunst “ in het Paleis voor schone Kunsten te Brussel. Zijn doeken waren ook te bezichtigen in de Pentascoop te Kortrijk in de reeks “Kunst in Kino”  Hij haalt zijn inspiratie uit de realiteit van elke dag. De gewone dingen rondom hem verwerkt hij. Zijn werken die tot de Nieuwe Wilden mag worden gerekend, in geen geval abstract. “Nee” zegt hij “zeker niet en er  steekt ook in het geheel geen geometrie in zijn werk. Misschien evolueert hij in de toekomst meer naar het abstract. Enkele van zijn doeken tonen dieren die op gewelddadige manier om het leven kwamen; een muis in de val, een neergeschoten vogel dood in een hand. Zijn uitleg” het heeft te maken met overwinning? Dat is een belangrijk gegeven in de maatschappij, me dunkt. Zelf hebben we er als mens voortdurend mee te maken. Voor ons komt het er ook elke dag opnieuw op aan om te overleven winnen of verliezen dus. Hij was twintig toen hij zich aan het schilderen zette. Zijn eerste werken hadden zeker geen gemeen met wat hij nu voort brengt. Het waren landschappen, het realistisch voortbrengen van wat hij zag. Later schilderde hij ook figuren. Pas toen hij een kunstopleiding volgde aan de academie van Kortrijk, welke zes jaar duurde, kwam daar in verandering, hij kwam geleidelijk tot het besef dat hij beter moest kunnen, hij ging anders te werk een meer spontane stijf zijn eigen stijl. Zo kwam hij tot de draaiende beweging welke in al zijn werken terug komt. Hij is wat men noemt een laatbloeier


    De voornaamste wapenfeiten welke we konden noteren tot in 1987 waren : het behalen van een eervolle vermelding bij Sport in de kunst. Zijn bekroonde werk werd zelfs opgenomen in het kunstboek met de zelfde naam. Hij trok zelfs over de landsgrens in het Franse Fenetrange en behaalde er de zilveren medaille.In 1988 werd Joël enkele belangrijke prijzen toegekend, de 2de prijs in de Europaprijs in Oostende( waaraan niet minder dan 354 schilders aan deelnamen) en de 1ste prijs in de provinciale wedstrijd voorbeeldende kunst. Dat gaf aanleiding, om zich totaal te geven aan zijn kunst. hij is eigenlijk een buitenbeentje binnen de wereld van de hedendaagse schilders. Hij is geen acdemieproduct, maar veeleer een autodidact. Zijn werken sluiten aan bij de “Nieuwe Schilderkunst” meer dan bij de “Nieuwe Wilde” omdat hij figuratiever schildert. Hij legt zijn figuren met veel zwier en veel verf vast op grote doeken. Door die manier van schilderen steekt veel beweging in zijn werk. In zijn begin periode schilderde hij zo als reeds hoger vermeld dieren. Zijn handen straalden een zekere fierheid uit. Maar de fierheid moest plaats maken voor andere gevoelens, de hanen verdwenen en er kwamen muizen in de val, duiven met afgesneden kop, kruisen… Momenteel schildert hij vooral glazen en kandelaars en daar steekt een eenzaamheidsgevoel achter. Hij was nu in een periode van leegte, zoals hij zelf zei” het is alsof iemand welke met pensioen gaat, je hebt veel tijd om na te denken, je leven herschikken, je moet weer schilderen, en dat is de gemoedstoestaand uit die periode zijn neerslag op het doek. Er moet brood op de plank komen, er moeten tentoonstelling zijn nu hangen werken in de “’t Zand “ in de Panne, er komen tentoonstellingen in Brussel, we zien wat het word, ik doe alles om van mijn passie mijn beroep te maken, aldus de kunstenaar.

    Naast zijn grote doeken laat de kunstenaar ook een reeks litho’s zien waarbij de zelfde figuratieve elementen als muizen, kruisen, kaarsen, en ook  wel eens een kat gebruikt worden. Ondanks gebrek aan kleur slaagt hij er in heel expressieve werken te maken, waarin het anekdotische karakter zelfs nog beter tot uiting komt.

    In 1992 Word Joël uitgenodigd naar de Leuvense universiteit door professor Top. Tijdens de opening waar de “haan” centraal stond, toonde premier Dehaene zijn verwondering over het feit dat de haan nog zijn plaats heeft in de hedendaagse moderne kunst. Als de premier een vrij plaatsje heeft op zijn drukke agenda komt hij zijn keuze maken uit de bestaande werk, aldus Joël uit de ommegangstraat  te Zwevegem.

    Joël is een kunstenaar die zijn eigen weg artistieke weg gaat. De artistieke vrijheid primeert, maar hij zoekt zijn onderwerpen niet veraf. “De zonde, de dood en het leven ,dat is zijn thematiek, en hij schildert appels als symbolen daarvoor.

    In 1996 was Joël De figuur van het jaar te Zwevegem.

    “ Het etiket op de fles is het visitekaartje van de wijn”  in 1997 nam een wijnhandelaar uit de streek zijn favoriete kunstenaar mee naar de Bordeauxstreek  om het drukken van etiketten van dichtbij mee temaken. Deze had, onstuimig en met grote passie wijnglazen geborsteld, dit kleurrijk motief  zal op twaalfduizend Fronsac-flessen van de Franse vermaarde wijnbouwer Alain Roux gebotteld in het kasteel “ Bourdieu la Valade” prijken

    In 199 zien we Joël terug, de herinneringen aan de ruts van zijn kinderjaren kan hij niet vergeten, het is een dorp dat hij nog altijd graag ziet. Ter gelegenheid van de folklorefeesten komt hij deelnemen aan de tentoonstelling. Hij herinnerd zich dat hij woonde op “den buiten”. En elke dag liep hij langs de wandelpaadjes naar school, en ’s avonds zaten ze nog uren buiten te keuvelen. Die periode wilde hij nog eens weergeven op doek.

    Joel woont in een dorpscafé welke werd omgebouwd en die de woning werd van het gezin.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    03-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Rik Dereeper eerste Stadsdichter                   

    Hij is afkomstig van Koekelare, maar woont al een tiental jaar met zijn  vrouw hier bij ons. Hij schrijft al twintig jaar poëzie, die zich de laatste jaren vooral richt naar de jeugd. Zijn drie kinderen vormen zijn  eerste publiek. In 1988 won hij de publieksprijs van het tijdschrift Appel in St-Truiden. In 1990 en 2004 werd hij laureaat van de stad Harelbeke. Hij werd laureaat Albert de Longie-poëzieprijs van het tijdschrift in 1990. Laureaat Gaselwest prijs voor  poëzie in Roeselare in 1994  en laureaat poëziewedstrijd van Keerbergen in 2006 en in 2007 werd hij tweede in de wedstrijd voor Laakdalse stadsdichter. Dus verdiend hij het ook de Kortrijkse stadsdichter te zijn. De laatste jaren schrijft Rik vooral Jeugdpoëzie. Sommige van die gedichten vond men in de nieuwsbrief van kinderland Marke. “Schietgebed voor soldaatkinderen” werden al vaak gebruikt in spreekbeurten. Volgens Rik heeft poëzie de laatste twintig jaar een enorme evolutie gekend.                  


    Tom Nottebaere "Stick in a Bottle"                               

    Enkele jaren terug werd den drang om opnieuw op te treden en om als vrienden plezier te maken te groot. Ze waren al dertien jaar bezig met eigen muziek. Ze verlieten dat pad en werden volwaardige coverband met een uitgebreid repertoire aan rock- en popklassiekers. Echte feestnummers eigenlijk, die tijdens optredens gegarandeerd voor ambiance zorgen. Zij voelden hun als ordinaire Jukeboxen, terwijl eigen muziek toch altijd iets speciaals is. Vandaar dat ze opnieuw creatief voor de dag komen. Na twee jaar werk Verscheen er de cd Plastic me. Het is poprock met zes tracks, ze zijn stuk voor stuk anders. Met veel trots vertellende men dat de cd in eigen beheer was opgenomen. Tom  en Ringo waren de technici van dienst. Van Plastic me werden er in een eerste fase 500 exemplaren geperst.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    20-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Germain Droogenbroodt.

    Germain Droogenbroodt, geboren op 11 september te Rollegem, West-Vlaanderen is dichter, vertaler, uitgever en promotor van moderne internationale poëzie. Sinds 1985 leeft en werkt hij in het schilderachtige mediterrane kunstenaarsstadje Altea. Hij vertaalde een dertigtal bundels Duitse, Engelse, Franse en Spaanse poëzie, waaronder werk van Bertolt Brecht,

     Op uitnodiging voor een avond vol muziek en poëzie verzorgd door de stedelijke openbare bibliotheek en de Kortrijkse afdeling van het Davidsfonds, in oktober 1993 kwam de bijna vijftig jaar geleden (± in 1943) geboren Rollegemnaar, die inmiddels zijn geboortedorp ruilde voor het zonnige Spanje uit zijn gedichten voorlezen. Uit zijn pas verschenen bundel Tastbare aanwezigheid. Hij is dichter, poëzievertaler en uitgever van Point. Droogenbroodt is een man van de wereld, hij gaf al een groot aantal lezingen en poëzierecitals op diverse internationale poëziefestivals. Hij werd hier begeleidt door Jan Van Der Scheuren uit Ninove, welke de knepen van de Spaanse gitaarspel onder de knie heeft. Hij is ondermeer solist bij het orkest van de Brusselse Munt.


                                                     

    Rich du Bois

    Is de muzikale kracht van het duo Gino Kesteloot( voormalig lid van de Kortrijkse funkband Bronxx) en Hans Rijckebosch uit de Aalbeeksestraat ( midden de jaren ’80 actief in de Verenigde staten) aangevuld met de charme en het talent van Tina Van Hooreweghe Hans maakte 8 jaarlang het mooie weer in Charlotte N.C. USA  Daar verzorgde hij de geluidsinstallatie van o.m. Gorgie Fame. Hans en Gino vonden elkaar in de groep Rich du Bois. Hun eerste singel verscheen in november van 1989 “The best days of my life” die meteen doorbrak op nationaal vlak. De groep ook begaan met de kankerpatiënten bewees hun deelname aan de VTM levenslijntrein. Hun nieuwe singel heet “My desire” en werd geschreven door Hans en Eddie Door de groeiende populariteit van de groep zijn al enkele belangrijke optredens, op 30 juni 1990 te gast in Bellewaarde voor het afscheid van Jos Ghysen, het voorprogramma van de Kreuners en Soulsister in Oudenaarde en radio programma’s. Het is een band waar we in de toekomst nog veel zullen van horen. 1991 in de Aalbeeksestraat 46, opnieuw feest een nieuwe singel is uit “Worrie/Promises, een melodieuze softrock.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    06-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



                                        

    Isabelle Buyck,

    geboren op 22 juli 1965, zij begon haar vioolstudies aan het stedelijk conservatorium te Kortrijk. De muziekhumaniora volgde zij aan het Lemmesinstituut te Leuven  en behaalde er een eerste prijs notenleer.

    Zij studeerde verder viool aan het koninklijk conservatorium te Antwerpen bij dhr. Lenaerts en behaalde er een eerste prijs muziekgeschiedenis. 

                                                  

    Jean-Marie Dursin Dansschool Dursin

    Van postbode tot dansleraar, hij werd geboren op 26 juli 1946 en woonde in de Tombroekstraat nr.14. Niet iedereen kan zomaar danslessen geven. Via verlof zonder wedde en andere regelingen ging hij geleidelijk over naar het statuut van professioneel dansleraar De eerste lessen werden gegeven in 1980 te Gullegem.  De allereerste oefenavonden in Gullegem werden op het ijsstadion gehouden. Wegens vele deelnemers moest er uitgeweken worden en werd per toeval een zaaltje in de St-Denijsstraat te Kortrijk welke te huur stond, meteen tot lokaal beklonken. Twee jaar later kocht hij de hele zaak en investeerde in een gloednieuwe zaal van 1000 m². Sinds de nieuwe zaal, is er  een enorme explosie van dansers. Op één jaar tijd kwamen 1500 mensen hun dansvaardigheid bijschaven. Toen new beat opkwam zond Jean-Marie zijn dochters, 15 en 20 jaar naar de discotheken , waar ze hun ogen de kost gaven. Thuis werd deze nieuwste mode op maat gezet en bijgeschaafd tot een aan te leren dans. Andere dansen leert de familie Dursin op danscongressen, die vooral in Nederland, Duitsland en Engeland plaatsvinden. Samen met zijn vrouw Christine vormden ze in een recent verleden nog een te duchten koppel in wedstrijden.

                                         


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (1)
    29-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



                                   

    Tom Callens

    Geboren op 28 november 1982, hij is de jongste uit een gezin van twee kinderen  en woon in de Candeléstraat. We lezen en schrijven het jaar 2000. Aan het Vrij Instituut voor secondair onderwijs in Mariakerke volgt Tom een grafische opleiding. Hij was daar voor zijn laatste jaar, maar hij droomt van de Muziekacademie. Tijdens het recital, dat Will Tura op 26 maart brengt in Wevelgem, speelt de jonge saxofonist, Tom, 17 jaar, mee. Het is reeds voor de tweede maal, na het eerste concert in februari in Brussel klopte Will Tura op zijn schouder, en zei dat hij het goed deed. Toen Tom pas tien jaar was kreeg hij van zijn grootvader Emiel Callens uit Aalbeke zijn eerste saxofoon. Het was de droom van grootvader dat zijn kleinzoon zou muziek spelen. Dank aan dat instrument begon de notenleer te Bellegem. Tom maakt deel uit van de Bellegemse jeugdharmonie Fantasia en van de Leonardszonen. Zes jaar geleden begon hij saxofoonles te volgen en tevens ook jazzles in het conservatorium in Kortrijk bij Chris Denijs. Naast de saxofoon speelt hij ook dwarsfluit. Tom is gek op jazzmuziek Hij was al toe aan zijn vierde saxofoon, zijn laatste kocht hij samen met zijn leraar in Parijs een van het merk Selmer.


    Alexander Leman

    Geboren op 13/5/1967 Een beloftevol klassiek pianist waar we hier tros kunnen opzijn, want dat vind je niet overal. Op acht jarige leeftijd begon hij notenleer te Aalbeke, een bijschool van het stedelijk conservatorium Kortrijk. Inmiddels negen jaar kreeg hij zijn eerste pianolessen. Hij kreeg algauw zijn eerste vleugelpiano. Ondertussen maakte hij zijn studies af in Don Bosco-instituut, waar hij richting latijn-wetenschappen met vrucht doorliep. Hij volgde zijn hogere muziekstudies aan het conservatorium van Brussel, waar hij naast piano natuurlijk, ook nog harmonie en notenleer volgde.  Hij behaalde aan het conservatorium al de graad uitmuntendheid B en kon dus meedoen aan de muziekwedstrijd van Pro Civitate hij behaalde er de eerste prijs  in 1985. Meer dan van zijn leven volgde hij toen reeds pianolessen Hij was er toen 18 en studeerde reeds 10 jaar piano onder de bezielende en inspireerde leiding van mevr. Deneckere. Bij hem thuis is muziek niet onbekend, vader Leman speelt orgel en piano. Hij haalde reeds een eerste prijs in Marche-en- Femenne  met 92%, waarvoor hij een prijs in de wacht sleepte van 20.000fr. Alexander zou zeer gaarne als beroep  pianoconcerten geven. Het pianofenomeen bracht op 18 maart 1989 in de concertstudio (conservatoriumplein Kortrijk) een pianoconcert  Hij vierde dat jaar zijn 21ste verjaardag Hij behaalde reeds de eerste prijs piano , werd laureaat van de Nationale Muziekwedstrijd van het Gemeentekrediet en van de José Vigneron-wedstrijd voor kamermuziek. Hij bereide zich toen voor op het examen “Hoger diploma”. In 1988 was hij halve finalist van een internationaal pianoparcours in Tsjecho-Slowakije. Hij wil zich na het eindexamen aan het koninklijk conservatorium te Brussel verder bekwamen in het buitenland. Het Buitenland is groot genoeg maar je moet er toch een ingangsexamen afleggen. De 23 jarige Alexander deed dat in Baltimore. Hij behaalde in Brussel haalde hij een eerste prijs voor piano, kamermuziek en Harmonie. Op zijn Hoger diploma voor piano staat grootste onderscheiding en momenteel vervolmaakt hij zich in 1991 bij pianovirtuoos Abdel-Rahman Elbacha.

    De organisatoren van de Koningin Elizabethwedstrijd, editie 1995 kregen al in februari 1994 de kandidatuur van Alexander. Vroegere leermeesters noemen hem een van de grootste talenten die de regio ooit had. Hij woont nu ongeveer een jaar in Leuven, hij combineert zijn oefenstonden met lesgeven. Zopas verscheen van hem een eerste cd.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    22-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



                                                 

    Bernard Courtens Virtuoos

    Geboren in 1947,  op 9 jarige was hij muzikant bij de Koninklijke harmonie Sint-Cecilia.

    Hij haalde na zijn gemeenteschool behaalde hij het diploma van het hoger middelbaar in St-Jozef te Kortrijk. Hij volgde ook avondlessen in het muziekconservatorium te Kortrijk, en er alle diploma’s en medailles behaald die er te bekomen waren. Hij is een uitstekend klarinettist en muziekkenner. Na het behalen van deze diploma’s ging hij naar het conservatorium van Gent en behaalde 1e getuigschrift muziekgeschiedenis, 1ste prijs notenleer, 1ste prijs klarinet, 1ste prijs kamermuziek. Jaren lang was hij solist bij de Koninklijke muziekkapel der Gidsen. Hij concerteerde in binnen en buitenland en was lid van het Brussels Dennerkwartet. Speelt mee in het Staedler-Klarinettenkwartet en ten slotte hanteert hij al veertien jaar het dirigeerstokje van de Waregemse Harmonie. De muziekanten brachten op 19 november 1988 een galaconcert in de schouwburg van het cultureel centrum.  Daarmee wilden ze op passende wijze hun 160ste jaar afsluiten.

    Hij behaalde het hoger diploma van virtuoos met 94% met de gouden medaille van de regering wat een zeldzame onderscheiding is.

    Bernard was in het concert van 1975 nog uitvoerder op de concerten.

    Ondanks zijn talrijke behaalde successen is Bernard gebleven wat hij was eenvoudig en vriendelijk tegenover iedereen.

    De “stille” muziek van Bernard 


                         

    Brigitte Buyck

    Ik werd in 1962 te Kortrijk geboren (Brigitte verjaart op 29 april, nvdr.). Mijn jeugd bracht ik door te Rollegem in een gezin met vijf kinderen. Ik volgde muziekschool te Aalbeke. Dat is geen fait divers: muziekles volgen was bij ons bijna een evidentie en voor een aantal  van ons ook belangrijk voor de rest van ons leven zoals zou blijken, want we zijn met z’n drieën waarvan het beroep met muziek te maken heeft. Ikzelf heb regentaat muziek gevolgd en mag dus lesgeven in het middelbaar onderwijs. Ik ben inmiddels twaalf jaar gehuwd met Chris Vander Massen en samen hebben we twee kinderen: Silke (11) en Arne (8).

    In 1986 is ze  een vierentwintigjarige jonge vrouw welke de eerste kosterorganiste word in het bisdom Brugge. Ze is afkomstig uit de Rollegemkerkstraat. Het is een primeur voor West-Vlaanderen zij volgde haar muzikale studies in het Leuvense Lemmesinstituut. Ze haalde het van enkele mannelijke collega’s. Als jonge vrouwelijke kracht mag zij nu met een grote sleutelbos de kerk openmaken, het zal voor de parochianen even een wennen geweest zijn.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    01-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



    Riet Vandecasteele

    Komende uit  een muzikale familie, dochter van Noël, wonende in de kerkstraat,21 moeder van drie kinderen, voelde ze zich steeds aangetrokken tot de plastische kunst. Als kind tekende en schilderde ze gaarne. Toen ze echter trouwde en kinderen op de wereld zette was er niet veel tijd meer voor haar hobby. Toen ze haar kinderen naar het kleiatelier bracht, kreeg Riet weer zin om te boetseren. Haar buurman Hendrik Decuypere, zelf leraar beeldhouwen, ontdekte haar echte aanleg en zette haar er toe aan academie te volgen. Vijf jaar later behaalde ze haar diploma beeldhouwen en dan nog wel met een werk in harde witsteen gehouwen. Sinds haar huwelijk woont ze te Bellegem, in haar huis en haar tuin prijken meer dan 40 kleine en grote werken. Stukjes van haar zelf. Ook in haar tuin prijken levensgroot twee Jonge blij gezinde meisjes met fiets, alles uit polyester. Het werk werd bekroond met de prijs van de stad Kortrijk.

    Jean-Luc Bertel

    Geboren op 15 augustus 1955 Is in 1985 onderkapelmeester (adjunct-dirigent) van de muziekkapel van de luchtmacht

    Hij kwam aan het componeren via de Rollegemse harmonie, waarvan hij tien jaar de dirigentstok hanteert. Componeren is voor hem iets zonder bijbedoelingen. Hij schrijft gewoon voor zichzelf en als anderen daarom vragen. Muziek is voor hem een expressiemiddel, maar er is ook veel meer dan muziek in het leven. Zijn passie is bier brouwen…. Iets wat hij net als componeren als autodidact aanleert. Zijn werken zijn dus niet gepubliceerd, maar wel allemaal uitgevoerd, door de Muziekkapel van de Luchtmacht, de Rollegemse harmonie en een aantal plaatselijke gezelschappen. De Muziek die wij schrijven zal met ons sterven omdat de functie ervan door anderen instanties is overgenomen: achtergrondmuziek in warenhuizen, in stations, zelfs bij het lezen van een krant. “ componeren is poëzie” De eigen Vlaamse mensen moeten andermaal vaststellen dat zij in concerten en uitvoeringen vergeten zijn.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    25-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



     Veronick                              

    Nationale tekenwedstrijd

    Veronick Isebaert was op woensdag 17 februari 1971 in aanwezigheid van prins Albert en prins Filip en van verscheidene ministers,  bij de uitreiking van de tekenwedstrijd in het licht van de natuurbescherming. Uit geheel het land kwamen laureaten, vergezeld van hun ouders of leraars, de schouwburg in de Wetstraat bezetten. Het was de Chiroleidster Anne-Marie Delanglez, welke ook een pluim verdiende om hen aan te sporen mee te dingen. Veronique dochter van schooldirecteur en leerlinge van het vijfde Lat-wisk.  Aan het Lyceum Onze-Lieve-Vrouw van Vlaanderen te Kortrijk, mocht een prachtig boekenpakket in ontvangst nemen. V. Isebaert beschikt over een uitzonderlijk talent in tekenen, dat zich reeds op zeer jeugdige leeftijd manifesteerde.



    Isabelle Buyck symfonie orkest

    Geboren in 1966 gaf ze op haar 22ste  haar eerste recital in 1988. Ze was nog zeer klein toen ze droomde een snaarinstrument te mogen bespelen. Ze zat in het vierde leerjaar en volgde notenleer en vioolspel aan het stedelijk Muziekconservatorium te Kortrijk. Daarna volgde ze Kunsthumaniora om dan verder te studeren aan het Lemmesinstituut te Leuven.

    Isabelle behaalde de eerste prijs notenleer aan het Antwerpse conservatorium alsmede de eerste prijs muziekgeschiedenis. Ze was toen volop bezig met de voorbereiding voor het examen voor het behalen van de eerste prijs voor viool. Ze treed af en toe op in het West-Vlaams Orkest. Haar eerste recital word begeleid door Lieve Clement, laureaat Lemmens en momenteel lesgever aan de muziekacademie te Harelbeke.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    18-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

     

                                                          André Buyck                                                                          

    Uit de Klijtbergstraat zette zijn eerste stapjes in de fotografie toen hij een jaar of 14 was. Hij schoot plaatjes op kamp met de jeugdclub. Jaren later want niets liet vermoeden dat Andre met de fotografie ging bezig houden, sprak een collega hem aan over de fotoclub in Moeskroen. Hij nam toen veel dia’s van familie of op reis en het sprak hem wel aan om hem te vervolmaken en hij hapte toe. Hij werd zelfs na een jaar of zes de secretaris en is sinds 2004 de voorzitter van een goed draaiende fotoclub. Deze telt een 70-tal leden tussen de 15 en de 88 jaar. Regelmatig is er beeldopname in de studio, fotograferen ze op locatie of bezoeken ze de ene of andere tentoonstelling. In 2009 waren ze al aan de 20ste editie van een tweejaarlijkse prestigieus internationaal fotosalon die iets speciaals zou worden. Wereldwijd worden  meer dan 3000 uitnodigingen verstuurd naar fotograven en fotoclubs. Voor het salon van 2007 waren er meer dan 3000 foto’s uit 47 verschillende landen. Er zijn drie secties, zwart/wit, kleur en experimenteel. In 2009 weerhielden ze meer dan 400 foto’s. een deel krijgt er van een medaille of een diploma. Er zijn bewust geen geld prijzen. De foto’s worden digitaal gefotografeerd en op cd-rom gezet. Ze hebben een maand om de foto’s in te lijsten, ook de clubleden stellenfoto’s tentoon. Op zo een tentoonstelling zijn ongeveer een 600 tal foto’s ingelijst tentoon gesteld. Het is en blijft een liefhebberij, aldus de fotograaf.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    11-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



                                                  

    Roger Loncke

    Roger werd geboren op 29 oktober 1946 en woont in de Munkendoornstraat , zijn artistieke hobby begon zowat een twintig jaar geleden toen hij 2006 behoefte had om met zijn kunst naar buiten te komen. Op een regenachtige dag, vond hij bij het opruimen een stuk koper. In plaats van het weg te gooien, is hij er beginnen met knutselen en zijn hobby was geboren. Door het koper met een gasbrander te bewerken, ontdekte hij, dat je heel wat kleurenschakeringen kunt geven. Waarna je met een priem allerlei dessins kunt slaan. eerst maakt hij tekeningen op papier en met een metaalschaar knipt hij alle stukjes uit en assembleer ze tot een figuur. Academie heeft hij nooit gevolgd, hij leerde alles door te experimenteren. Hij maakt zeer graag heel fijne composities van bloemen. Zijn inspiratie vind hij in boeken of postkaarten. Soms doet hij niets, maar dan plots kan hij een halfjaar bezig zijn met een kunstwerk. Per dag werkt hij een drietal uren tot het er perfect uit ziet. Een hobby die per momenten best wel belastend is voor de armen. Roger stelde reeds op de folklorefeesten, en op de kermis te Bellegem. Heel wat van zijn werken hangen inmiddels in huizen over heel Vlaanderen. Dat hij nu naast een klinkende naam als Tine Vindevogel (juwelen)mag tentoonstellen, vond hij uiteraard een hele eer. Hij is heel trots op zijn werken, en steevast hoorde hij dat zijn werken uniek zijn, alvast was de tentoonstelling een rijke ervaring.




    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    04-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur



     

                                     

    Luc Geeraert ( mei 1998) (18 juni 1996)

    Hij ontviel ons op 11 mei 1998, geboren op 14 september 1959, hij was bekend als een bekwam vakman een gedreven kustsmid. Hij was van huis vertrokken om nog een ritje  te maken met zijn paard, helaas de mens wikt maar god beschikt,  met nog vier vrienden maakte hij een avondwandeling. zijn paard struikelde en Luc kwam onder zijn paard  terecht. Hij zal nooit meer zijn zo geliefde arbeid uitvoeren. Ook hij is ons te vroeg ontnomen zijn kunst werken zijn er nog

    Na zijn A2 diploma behaald te hebben aan het vrije technische instituut in Kortrijk werkte hij 4 jaar in een metaalbedrijf, na een ongeval van de zaakvoerder sloot het bedrijf en Luc trok naar een ander firma waar hij zich ontpopte als een bekwaam lasser en samensteller van cabines voor bulldozers. Hij vestigde zich als zelfstandige smid en kunstsmid in het ouderlijk thuis op 1 januari 1990 Zijn zaak werd een bloeiend bedrijfje dat twee mensen tewerkstelde. Luc manifesteerde zich als een van de beste kunstsmeden en inoxverwerkers uit de regio Kortrijk.


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    28-02-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

    Kunstsmid.

    Wilfried Wullens.

    Op 23 mei 1985 overleed in tragische omstandigheden  de kunstsmid Wilfried Wullens hij was toen 37 jaar. Door een onbekende reden verloor hij de controle over zijn voertuig en beland met groot geweld tegen een woning. Toen gebeurde een tweede drama; een tank met stookolie scheurde open en vatte vuur dat zich dadelijk verplaatste in het verongelukte voertuig voor de bestuurder kwam alle hulp te laat.



                                                                

    Naast zijn beroepsbezigheid van trappen in kunstsmeedwerk, verscheidene uitsmeden van figuren, poorten en alles wat met het smidsvuur te maken had, waar nog tal van zijn creaties te bewonderen zijn, was hij ook de bouwer van de Rolls Royce van de barbecues. Het begon allemaal toen de folkloreraad hem vroeg een maxi model te smeden om kippen te braden voor een reuzenmaaltijd. De kunstsmid slaagde erin een stel te creëren  waarbij een 60 tal kippen samen konden worden bereid in een minimum van tijd.

    Hij paste het model aan om ongeveer tachtig steaks in één keer te kunnen braden. Nieuw hierbij was dat de vuurhaard vertikaal achter het vlees was en niet meer horizontaal eronder.

    Vele mensen vroegen om een kleiner model welke een minimum van bergplaats vroeg, hij trok er mee naar Brussel alwaar hij het liet brevetteren zodat namaak verboden was. Hij werd er aangeraden mee te doen aan het uitvindersalon. Alwaar hij van de jury de bronzen medaille kreeg en van het publiek de zilveren mocht in ontvangst nemen. Er waren 250 uitvindingen uit 17 verschillende landen. Zijn prestaties gingen naar verschillende landen zoals Amerika, Spanje, Frankrijk en Griekenland. Een Franse ambassadeur gaf de uitvinding de naam “de Rolls Roye van de barbecue”

    Hij wilde een bedrijf oprichten waar werknemers op grote schaal, deze handenarbeid in deze gemechaniseerde wereld konden verrichten, in een periode van economische crisis en stijgende werkloosheid zou dit een welgekomen initiatief geweest zijn. Het heeft  niet mogen zijn de jonge ondernemer kunstsmid is ons veel te vroeg ontvallen.



    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    18-02-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

     

                                                            Kunst en cultuur

    Voorwoord

    Rollegem kent zoals in vele dorpen, zijn kunstenaars, schilders, fotografie, kunstsmeden of metsers…. Vandaar de we ook daaraan aandacht willen schenken. We willen kunst en cultuur in den breedste vorm uitsmeren, niet de bekrompenheid van enkelen,  met de vinken spelen is ook kunst, of ze zelf te kweken kan in aanmerking gebracht worden. Wellicht zullen we mensen vergeten, maar dat willen we niet, je kan ons steeds bereiken, en er ons op wijzen. 

    Iedere hobby ieder tijdverdrijf, kan een vorm van kunst of cultuur inhouden. Wij willen niemand uitsluiten of kwetsen, alle hulp is welkom.

     

                                             

    Het eerste boek welke over Rollegem werd gepubliceerd geeft als de titel Nota’s voor de geschiedenis van Rollegem- bij- Kortrijk, van Rollegem – Capelle en de drie leengoederen van Rolleghem in Ieper alsook van de familie die er de naam van draagt En de families Pulinx en van Deventer gepubliceerd door De Graaf Du Chastel De La Howarderie – Neuvireuil. Uit gegeven door boekhandelaar – uitgever Vasseur – Delmee in 1904 te Doornik( het boek is uitgegeven in het Frans) Er is voor zover we weten slechts één vertaling van deze uitgave verkocht waarde( ± 9000 bfr. koper onbekend )

    Bij het hoofdstuk II word Rollegem-Capelle er bij betrokken “de Heren van Rollegem”, welke behoren tot Rollegem-Capelle met de familienaam “Van Rollegem” worden verweven met Rollegem en deze horen hier niet thuis.

    Graaf P.A. Du Chastel, de la Howarderie, bedankte ten zeerste M.Gaston Van de Ginste, gemeentesecretaris , Eerwaarde heer Billiiau, pastoor en Eerwaarde heer Vander Straeten , onderpastoor voor hun medewerking. Het hoofdstuk I beschrijft het Rollegem over Leie of Rollegem bij Kortrijk. Tevens word ook het “Wapen van Rollegem” medaillon van 1676 er in besproken.

    In 1982 verscheen een uitgave van de Archeologische Stichting voor Zuid-West-Vlaanderen, en in 1997 een uitgave over het landelijke leven deel 8 Rollegem.

    In 2006 verschijnt er een nieuwe uitgave.  dorp Rollegem.

                                          

    De Heer Gerard Isebaert,Geboren te Moeskoen op 1 augustus 1925 en overleden te Brugge op 19 februari 2007. Ereschooldirecteur aan de basisschool van Rollegem, gehuwd met Léa Cheyns

    Na het hoger middelbaar onderwijs gevolgd te hebben, behaalde hij het diploma van onderwijzer aan de normaalschool te Torhout. Op 16 juli 1945 werd hij benoemd te Rollegem, op 1 oktober 1965 tot schoolbestuurder ter vervanging van H. Cyriel Degroote. Hij was niet alleen onderwijzer maar ook secretaris van de muziekmaatschappij en spelend lid. Als vader van een groot gezin heeft hij ook de taak op zich genomen als secretaris van de Bond van grote en Jonge gezinnen. Ook in de middens van het Davidsfonds was hij geen onbekende waar daar was hij penningmeester. Hij daarbij was hij ook aangesteld als bibliothecaris een taak die hij evenals alle andere met veel toewijding deed. Het is onbegonnen werk om op te sommen wat hij voor school en de kinderen gepresteerd heeft.

    In 1994 worden te Rollegem voor het eerst sedert jaren opnieuw grote feesten georganiseerd rond St. Antonius met zijn zwijntje. Na dat Pastoor Dewulf,  rond maart 1993 te Rollegem was gearriveerd, wilde ten allen prijzen de parochiezaal die er verkommerd bijlag opnieuw in een nieuw kleedje dompelen. Er moest dus geld gevonden worden om dat project tot een goed einde te brengen. Hij was Salisiaan,( een schooier), maar je kunt niet alles bijeen schooien, dus er moest nog van ander kanten geld op de schaaprooi gebracht worden. De groot meester achter de schermen was E.H Dejaeghere, maar och God de man was op rente wat kon hem nog de eer opbrengen, iedereen wist dat hij een grote bouwheer was geweest dus werken achter de scherm was al een grote eer voor hem. Naast het kerkelijke feest, kon er ook een profane bij, en dat zou geld opbrengen. De leden van de folkloreraad onder leiding van Dirk Vanbelle, waar ik nauw bij betrokken was, gingen een kijkje nemen hoe men in zijn werk ging bij andere St.Antoniusfeesten, en gingen we van start. Dat was echter nog niet voldoende om het grote project te financieren. 

    Zo werd ook hier beroep gedaan op Gerard om er iets moois van te maken. Zo bracht  hij in 1995 het boek uit “Het leven onder de toren” met de Opbrengst voor de Zaal, in 2001 verscheen ook van zijn hand “Onze Antonius” en in 2006 “Rollegem algemene geschiedenis” Het was niet de eerste keer hij had ook voor de muziekmaatschappij al bladen uitgegeven”Hobo” of ter gelegenheid van de jubelviering van het Davidsfonds al werkjes geschreven.

    Voor de Rollegemnaar zal “Kleen meesterke “zoals hij in de volks mond gekend was, in het geheugen gegrift blijven. Zijn oud-leerlingen blijven hem zeker onthouden als hun goeie leraar.

     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    11-02-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kunst en cultuur

    In de reeks kunstenaars:  willen we ook deze kunstenaar er in betrekken ook al is hij niet afkomstig van Rollegem hij heeft er toch bijna dertig jaar van zijn leven door gebracht vandaar dit kunstwerk

    Lieven Vercruysse:

    Op 1 september 1986 werd hij directeur van het MPI. de kindervriend

    Naar aanleiding van de “Definitieve opstelling “ van het kunstwerk op de groenzone aan de rotonde even na beschouwen.



    De sculptuur “ De stem van de autostrade” van Lieven Vercruysse, hij is ere directeur van het mpi.

    Lieven Vercruysse, loopt marathons; zijn wielers, zoals hij zijn kunst werk noemt krijgen vormen tijdens het lopen.

    Natuurlijke materialen worden omgevormd tot eigenzinnige voertuigen, deze bizarre karren, agressieve oorlogstuigen confronteren de toeschouwer met eigentijdse realiteit. Vanuit de primitieve constructie en ruwe vormgeving gaat er sterke en sarcastische kracht uit.

    Het wiel fungeert in elk van zijn sculpturen als een symbolische restant uit een ver en mysterieus verleden.

    Niemand kan achterhalen waarvoor deze onheilspellende en vreemdsoortige tuigen dienen. Hun taak bestaat er enkel in de toeschouwer in een gemoedstoestand te brengen die ofwel doet nadenken ofwel doet glimlachen.

    Het kunst werk is naar zijn zeggen “Het geluid van de snelweg”. Het werd gemaakt om mee te doen aan een wedstrijd” kunst op het water” Maar toen hij het uitprobeerde in een vijver begon het te zinken in plaats van drijven. Het werd met een kraan uit het water gehaald, maar hij kon niet meer meedoen aan de wedstrijd.

    In 1999 was er een tentoonstelling gedurende de Folklorefeesten onder de benaming Art 17, een tentoonstelling over de autostrade (A17) die pas geopend was,  het kunstwerk mocht er staan. Eerst was het een soort boot, maar omdat hij niet bleef drijven, plaatse hij er wielen onder, en dacht aan de auto’s op de autosnelweg,  de toeter doet denken aan lawaai,het vele geluid , vooral de vrachtwagens op de snelweg.

    Hij heeft er vier maanden aan gewerkt, het werk werd aangekocht door Kortrijk, hij hoopt dat het werk op het rond punt zal blijven staan.

    Hij maakte zijn eerste beeld op 13 jarige leeftijd, zijn mooiste creatie vind hij” Dans der mobilanten” welke hij verschillende malen tentoonstelde. Hij maakt ook schilderijen

    Het werd op sokkel, bestaande uit houten paletten geplaatst op het rondpunt . Na een tijd,  (2003) werd het zwaar beschadigd kunstwerk weg gehaald, en werd er beslist het een nieuwe plaats te geven.

     

     

    Uiteindelijk kreeg het kostelijke werk, een nieuwe plaats,maar ook een nieuwe naam, op de hoogte van de rotonde werd “De stem van de Autostrade” neer gepoot.


     


    Categorie:kunst en cultuur
    » Reageer (0)
    10-11-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.werken op de gemeente

      Rollegem 14 juni 2010

    Moeten we nu blij zijn............... Het project is geslaagd. Maar wat met .......

    Het dorpscentrum zit deels in een nieuw jasje en heeft nu aldus de kenners een zuid-Franse look.

    De meningen zijn verdeeld: een soort Zuid-Franse tuin met zitbank, kostprijs 80.894 €. Een petanqueveld kostplaatje 19.700 €. Men spreekt van een effengemaakt hellendvlak? Een betere verbinding van het buurthuis met de parochiezaal maar nog steeds open en bloot zonder overdeking?

    Ook het containerpark gaat uitbreiden dat is voorzien voor na het verlof, wij blijven het op de voet het voor u volgen; klik op de foto

    Rollo.

     


    » Reageer (0)
    06-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school
       



    Basisschool viert feest

    Klik op de foto

     

    http://fotoalbum.seniorennet.be/rollo


    » Reageer (0)
    30-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winter

    Rollegem in de sneeuw

     

    Klik op de foto ...

     

     

             

    ‘t Is bijtend koud. Een spree
    van witheid, ongemeten,
    ‘t zij waar ge uwe oogen vlucht,
    ligt overal gespreid;
    ‘t is snee' tot in uw huis,
    ‘t komt snee' door al de spleten;
    ‘t is snee', ‘t is immer snee',
    en al sneeuwwittigheid.

    G. Gezelle

     

    Bijlagen:
    winter.wmv (7.8 MB)   


    » Reageer (0)
    23-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vroeger Sterrestoet... nu Music for life...

    In deze koude donkere kerstdagen ligt Rollegem toegedekt onder een sneeuwtapijt. Dat was jaren geleden het uitgelezen decor voor de Sterrestoet in Rollegem. Kort na de Tweede Wereldoorlog organiseerden vele priester-leraars in de bisschoppelijke colleges met de studenten van hun dorp een  Sterrestoet ten voordele van de plaatselijke missionarissen.

    In de jaren 1950 en later telde Rollegem vijf  missionarissen: Broeder André Hinderickx en  Zr. Afra Theys in Congo;  Zr. M. Madeleine Millecamps op de Kleine Antillen en Zr. M.-Louise en Zr. M.-Josée Brouckaert in New York en de Antillen.

    Dat was een extra motivatie voor de broers Raymond en Norbert Leplae, allebei priester-leraar, om van de Sterrestoet in Rollegem een bloeiende traditie te maken. Heel wat jongeren en ook volwassenen waren onmiddellijk bereid om mee te werken. Iedereen was welkom. Wie een beetje kon timmeren,schilderen of decoreren hielp om een kerststal te bouwen en de wagen te versieren  met dennentakken en zelfgeschilderde kartonnen panelen. Altijd was wel een boerenzoon bereid om met tractor en wagen door alle straten van het dorp te trekken.

    De garage Marcel Brouckaert zorgde voor een paar autobatterijen die stroom leverden voor de verlichting en de geluidsinstallatie.

    Alle figuranten als Jozef en  Maria, de engelen en de herders waren uitgedost met een  passende kostumering dankzij de zorgzame handen van Zr. Mechtilde Leplae en haar medezusters in het klooster van Rollegem. Alle rekwisieten voor de sterrestoet vonden een plaatsje op de kloosterzolder. De drie koningen Melchior, Caspar en Balthasar waren getooid met een koninklijke kroon en een brede mantel die reikte tot aan de staart van hun paard.

     

    Twee dagen tussen Kerst en Nieuwjaar stonden kort na de middag meer dan dertig medewerkers klaar om sneeuw en koude te trotseren. E.H. Norbert Leplae reed voorop met een luidspreker op het bagagerek van zijn ‘geit’ om de stoet aan te kondigen. Eerst trok de stoet naar de verste uithoeken en afgelegen boerderijen. Door het dorp weergalmde de kerstmuziek Een paar weldoeners zorgden tegen valavond voor warme drank met koffiekoeken.

    De verlichting werd uitgetest en de lantaarns en fakkels aangestoken. De herders trokken nu te voet in een ingetogen stoet door de straten van de dorpskern. Bij het horen van de kerstmuziek kwamen de dorpsgenoten naar buiten om de stoet te bewonderen. Veel toeschouwers waren ontroerd bij het horen van de kerstliederen, live gezongen door Rollegemse solozangertjes. Dat was het uitgelezen moment voor de oudere studenten om van deur tot deur te trekken met een bus om de kerstgave voor de Rollegemse missionarissen in ontvangst te nemen.

    Op het einde van de tweede dag kwamen alle deelnemers moe en verkleumd samen ten huize van de ouders Leplae. Het jonge volkje vertelde al dan niet fel aangedikt hun belevenissen en avonturen van de voorbije dagen. Iedereen genoot niet alleen van de overheerlijke oliebollen maar ook van de warme gastvrijheid van de hele familie Leplae.

    Later op de avond werden de collectebussen nageteld en de opbrengst bekend gemaakt. Rollegemnaren waren mild voor hun missionarissen. Ook de jongeren trokken huiswaarts met een goed gevoel dat samenhorigheid, vriendschap en inzet lonen. En na Nieuwjaar kreeg de Sterrestoet van Rollegem steevast een warme bedankingsbrief van de Rollegemse missionarissen.

    Ook al is de Sterrestoet van Rollegem nu verwezen naar de folklore, tal van andere organisaties doen in deze kersttijd op een eigentijdse wijze een beroep op onze solidariteit met de armste regio’s van de wereld.

     


    » Reageer (0)
    15-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Chiro Tandem en haar geschiedenis



         2010

    Hallo Chirovrienden

    Zie hier een handige Chiro kalender

     

     

     

    Meer info op www.chirotandem.be/pistole  of Chirotamdem@hotmail.com

    Chiro Geschiedenis

    Zonder trommelgeroffel, kanongebulder, of klokkengeluid werd onlangs het nieuwe Chiro heem ingenomen. Geen pastoor of proost om het in te wijden. (4/5/2008)

     

    Op 27/6/1976 verschijnt vanwege de parochiepriesters, Lefever en D’Heygere dat er geen speelplein meer is in de meisjesschool en dat het kind naar de “Warande” kan voor 55 fr per dag, een volledig middagmaal, een vieruurtje, gratis vervoer, begeleiding van monitoren en monitrices. Met de vraag kunt u het goedkoper.

     

    In het parochieblad van 30 december 1976 lezen we: "De kelder van St.- Antonius, is na de dood van “Focus” allereerst het lokaal van de nieuw gestarte meisjeschiro."



    Het was augustus 1976 toen pastoor D’Heygere, aan de toen 15-jarige Els Leplae vroeg om de meisjeschiro nieuw leven in te blazen.

    Rollegem kende vroeger De Kroonwacht onder de leiding van Zr. Suzanne en E.H. Raymond en Norbert Leplae. Midden de jaren zestig sloot De Kroonwacht aan bij de Chiro. Tot in 1973 was de Chiro actief in het dorp.
    Indien aanvullingen laat ze maar weten!

    Gestimuleerd door haar ouders, besloot Els om samen met Martine Vandeputte,  Martine Vemeeren en Linda Vanoverbergen de stap te zetten. Ze kregen een startkapitaal van 200 BEF. en besloten we om in het begin maar om de twee weken samen te komen.

    Op 30 augustus van het jaar 1977 is nog geen bivak maar wel een uitstap naar de doolhof te Loppem, het domein te Beernem (bosspelen)en  Aviflora (doolhof) prijs 200 BEF. alles inbegrepen.

    Vanaf september weer normaal chirovergadering op 2de en 4de zondag van de maand van 2 u tot 5 u

    Na de speelclubs en de Kwiks start een nieuwe afdeling: de Tippers, voor meisjes geboren in 1965 en 1964.

    En sparen voor uniform en Bivak!

    De Chiro marcheert, men heeft het getal van 70 bereikt. Velen zijn al in uniform.

    Er zijn nu 7 à 8 leidsters van 16 tot 18 jaar, die de moed hebben hun vrije zondagnamiddag prijs te geven. Daarbij komen nog vele avonden van voorbereiding. Ze weerstaan de spot en hoon van sommige andere jongeren, en doen voort!

    Op 19 mei 1979 brengt de Chiro een geslaagde ouderavond met als thema “De Kinderplaneet.

    Op 2 juni 1979 bereikt men bijna de kaap van de honderd leden.

    Chiro Ouderfeest op zaterdag 26 april in de parochiezaal thema “Regenboogfeest.”

    Een pijnlijke mededeling midden de drukke vakantieperiode: het vroegtijdig overlijden van de moeder van een leidster (Carine) op 22 juli 1980)

     “De Klinge” het kamp voor de Chiro van 20 tot 28 augustus 1980.

    Meer dan 70 Chiromeisjes en leidsters op kamp. De zwoegers voor de hongerige magen, Frans en echtgenote, en Marie-Renée.

    Ouderfeest, met optreden v.d. meisjes op zaterdag 2mei 1981 thema” Harlekino in Harlekijntjesland”.

    Op 3 september 1981 stuurt de leiding van de Chiro een briefje waarop te lezen staat dat ze de jongens en de meisjes uitnodigen om te komen spelen maar dat ze de jongens uitzwaaien rond 16h daar ze dan verder kunnen spelen in St. Anna. Van dan af kregen we regelmatig in de brievenbus hoe het gesteld was met de meisjes Chiro en niet meer als voorheen met “Kerk en Leven”

    Op 10 april evaluatie van de groep: De Chiro groeide tot een 80 tal leden van 14 jaar, 1 leidster van 21 jaar, een van 19 jaar, drie van 18 jaar, drie van 17 jaar en een van 16 jaar.

    Op 1 mei 1982 Ouderfeest al voor de vijfde maal! Thema “Wij willen inspraak

    Meisjes van 20 augustus tot 28 naar Breebeel in Limburg                                                 

     

     

     

    Els werd samen met haar man Dirk in 1985 volwassen begeleider.

    In 1996,d at is 20 jaar later, hebben 60 leidsters de revue gepasseerd.

    In het jaar 1989 werd De Chiro omwille van veiligheidsredenen uit de lokalen van het Oude Gemeentehuis gezet.

    Ze kregen een veel ruimere behuizing in de Beekstraat (vroeger de woning van de familie Stichelbout-Verhaege)

     

    Startdag van de Chirojongens op 3 november 1981

    Op 24 april 1982 Ouder contactdag

    10 april 1982 is sinds een 3 tal maanden van start gegaan, en telt al 50 leden en 6 leiders waarvan slechts een van 18 jaar

    Op zaterdag 3juli kamp tot 7 juli, naar Doomkerke met een dertig tal jongeren

    Op 19 september had het Huwelijk plaats tussen beide groepen onder de naam “De Tandem”

     


    Het was op zondag 16 april 2000 dat Koen Viaene (Jongens-Chiro De Tramstatie) en Debby Neirynck (Meisjeschiro ’t Rotske )elkaar het jawoord gaven en zo beide verenigingen te samen verbonden.

    Van 11 tot 21 juli trokken ze op huwelijksreis naar Limburg (Bocholt-Kaulille.) waar ze hun eerste officiële huwelijksnacht zouden voltrekken. Ze hoopten nog een paar fantastische wittebroodsweken te mogen beleven.

    En zo leven ze vandaag nog steeds in goede sfeer tezamen, onder de noemer “Tandem”

     

    Volgens het ene bericht zijn ze samen in hun sas met hun nieuwe behuizing. Opvallend is op zijn minst de buitengevel. De aannemer heeft met de jongelui van “Tandem houten planken in een wild verband op de gevel getimmerd.

     


    Doch volgens Chiro Tandem moet men wel nog even wennen en ziet men nog teveel de voordelen van de oude lokalen, zoals veel bergruimte of een veilige afgesloten ruimte die
    in het nieuwe niet aanwezig zijn. Ook de indeling ligt heel anders ligt.

    Het moeilijkste punt is de veiligheid.  het is gebouwd als een tribune, maar zonder reling en dus gevaarlijk voor kinderen. Ook de buitenekleding nodigt uit om op het dak te klimmen.

    Chiro Rollegem verblijft nog tot augustus in het lokaal de "Jongensschool; “ we hebben het daar naar onze zin, maar we hopen dat het ook lukt in het nieuwe lokaal.”

    We wensen hen veel geluk toe




    Ook dat is Chiro het moet kunnen niet waar!


    CM-Fit & Fun

    Sportclub
    Lidgeld- 1 x per kalenderjaar
    Sportcentrum
    Deelnamekosten
    Schoolsport
    Deelnamekosten
    Openluchtklassen
    voor Lo& BuSo
    Jeugdbeweging
    lidgeld- kamp
    Speelpleinwerking
    Deelnamekosten
    Kazou vzw -


    » Reageer (0)
    09-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De geschiedenis van de belleman

    Wil je meer weten over de geschiedenis van de belleman, klik dan op onze roepsteen!

    In de rechterkolom van deze blog kan je de hoofdpunten van de geschiedenis van de belleman volgen.

     

     


     

    » Reageer (0)
    14-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.roepsteen



    Met deze nieuwe rubriek, Bellemans, roepstenen en Roephuisjes willen we hulde brengen aan de bestaande bellemans.

    Met dank aan Maureen, dochter van Etienne Lievyns, die ons het archief van haar vader heeft geschonken en ons toeliet dit uit te brengen.

    Hiermee willen we proberen, wat we weten over de belleman en zijn roepstenen met u te delen.

    We hopen  langs deze weg nog meer informatie te bekomen.

    Niet alleen informatie van België ook Nederland en andere landen komen er in voor.

    In ieder geval dank bij voorbaat voor zij die iets er toe bijdragen.

    Wij open met de roepsteenfeesten te Klemskerke 1985 (Wilfried Saelens)


                       

    Voor het eerst sinds 1957 klonk rond het middag uur op 19 juni 1988 in Spijkenisse weer de bel van een dorpsomroeper.

    De laatste omroeper die men kende was Barend Smits, die van 1953 tot 1957 zijn boodschap luidkeels aan de bevolking verkondigde. Met zijn dood stierf ook de dorpsomroeper.

    Voor hem waren het Aart van der Meyde, Arie van der Meyde en Aart Krabbedijk geweest.

    De vier zijn er zeker niet rijk van geworden. Voor de Tweede Wereldoorlog liepen de dorpsomroepers voor twee kwartjes het hele dorp rond.

    Het beeld werd er geplaats met als bijschrift” Je staat te luistern tot hij gaat spreken”

     


    » Reageer (0)
    30-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.pre historiek



     

    Nieuw recept voor Rollofeesten

     

     

    We leven in den tijd van de media, alles moet snel, het nieuws brengen, bijna nog voor dat het er is. Het wordt in dag- en weekbladen verspreid en een uur nadien is het pre.

    Toch is het soms interessant om te weten hoe het vroeger gesteld was, hoe we uit het verleden iets kunnen halen vandaar deze kronieken.

    Mensen konden noch lezen noch schrijven, zo waren er minnezanger, roepers, klappeien en wat weet ik nogal, welke ons het nieuws brachten, waar of nietwaar. Zo kan men achterhalen wat er leefde op de dorpen of gehuchten. Ook onze kronieken zijn bestaande, al of niet te achterhalen.

     

    En zo lees ik in mijn gazette van juni 2009 dat:

    “ Het recept van deze dorpsfeesten er dit jaar enigszins anders zullen uit zien, de folkloreraad krijgt medewerking van maar liefst 8 verenigingen, en van het project “Dorp van de Toekomst” ontvangen de Rollegemnaars 2.500 € om hun feestje luister bij te zetten. Op 29 augustus is er zelfs een gratis barbecue voor de Rollegemnaars.”

    “De verenigingen” gaat mijn gazette verder “ zijn den laatste tijd sterk naar elkaar toegegroeid……

     

    Ik weet het niet maar een feestje met “Nicole en Hugo”? Zonder van de andere vedetten nog maar te zwijgen. Nu wordt het een gratis barbecue: gratis dorp met toekomst barbecue = Groenten, sausen en brood zijn gratis.

        Vlees moet men zelf meebrengen of kan 3 stukken vlees kopen aan 5 euro.

       

     

     “Het aanpalende schoolgebouw dat dienst deed als parochiezaal, heeft de stad in erfpacht genomen.”…..

     

    Men zegt dat vreemdelingen zich moeten aan passen aan de “stek” waar ze wonen, maar hoe kan men zich inleven als men ze verkeerde informatie geeft!

    Naar de bescheiden mening, is de oude school toch het gebouw waarvan de gronden zullen gebruikt worden om nieuwe huizen te bouwen? En de parochiezaal, de zaal van de parochie of het oude gebouw waar tijdens de werken aan de kerk de diensten doorgingen?

     

    “Het beheerscomité van het buurthuis heeft hierdoor een extra troef om het dorpsleven bruisend te houden. Zo moet de toneelvereniging niet langer uitwijken naar een gemeente in  de buurt voor haar opvoeringen.”

    Een toneelgroep speelt kluchten, drama’s en komedie. Was de regiekamer geen komedie, omdat de spelers nu toch zonder zijn teruggekeerd?  (Ook die mogelijkheid werd hen geboden maar het stond niet fatsoenlijk zeker?)

     

     

    Enfin, zo kunnen we wel door gaan en terugblikken op het verleden, kijken wat ze toen ook allemaal schreven waar of niet waar, goed of minder goed beleeft er plezier aan geachte lezer!

    We keren terug in de tijd tot;

     

     

                                                  

     

     

     

     

     

    De heerlijkheid Rollegem. In de oorkonden vinden we, (zo benoemde men dat toen) dat in het jaar des Heren 1289: Fressende, gehuwd met ridder Hugo van Halewijn, Heer van Rollegem, zich na het overlijden van haar echtgenoot, ze zich “Vrouwe van Rollegem” liet noemen.

    Ze werd opgevolgd door Wouter I van Halewijn op zijn beurt “Heer van Rollegem.”

     

    In 1984 hield de folkloreraad voor het eerst een verkiezing, ingericht op haar jaarlijks folklorefeest.( nu Rollofeesten)

    Verkiezing van een “Heer ofte Vrouwe” van Rollegem Deze Dame werd toen de opvolger van Fressende. Helaas ook dat is niet blijven bestaan.

    1789: Een nieuwe onderpastoor Piet France-Six wordt vervangen door J.F Vanden Broucke.

    1919 Zuster Julienne Cousinne wordt algemene overste van klooster, ze sterft op 47 jarige leeftijd in 1929.

     

     

     

     

     


    Categorie:pre Historie
    » Reageer (0)
    29-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.pre historiek





        

    1889 het geboortejaar van René Leplae, En ter gelegenheid van zijn 63 jaar muzikant zijn in 1975 en nog steeds in goede gezond verkerende, kwam hij in de gazette.

     

                                               

     

     1919 Een jaar om er even bij stil te staan;

    Op 24 maart Achiel Platteau, onze kunstschilder der gemeente, 90 jaar en nog steeds in de weer.

    Op 6 mei Gerard Seynaeve, hij werd priester gewijd op 2 mei 1943

    Ook vader Marcel Bertel zag in St-Lèger op 4 december 1919 het levenslicht. Wie had kunnen vermoeden dat hij de stamvader zou worden van de muzikale familie Bertel.

    Op 15 november: geboorte van Rafaël Dendievel, welke op 6 juli 1982 afscheid nam als ACW. Voorzitter ook zij zijn nog steeds in ons midden.

     

     

     

     

                                  

     

    1929 Hoornaert René, wonende in de Aalbekestraat 26, had een winkel van schoenmakerij en bakkerij. Hij had twee zonen Nestor en Norbert. Laatst genoemde werkte in de “Ford” garage te Kortrijk. Daar koopt vader René de eerste autobus; een “Ford” type A.A. Met een kostprijs van 52.950,80 fr Het bedrijf Hoornaert” Koningin der wegen” is begonnen.

     

    In dat zelfde jaar is de stichting van de bibliotheek in de parochiezaal, onder toezicht van E.H. August Willems begonnen. Helaas, de oorlog en alles wat er bij kwam maakte er een einde aan.

                            

     

     

     


    Categorie:pre Historie
    » Reageer (0)
    28-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.pre historie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In het zelfde jaar 1929 weigert Geerardijn Maurits openlijk partij te kiezen voor de katholieke Partij. Hij werd uit Brugge verwijderd en tot kapelaan benoemd in het landelijke Rollegem Alwaar hij evens open weigerde te kiezen voor de partij. Ondanks heftig protest van de parochianen, werd hij door bisschop Waffelaert uit zijn ambt ontzet.

    Hij was een van de befaamde” Houthakkers van de Orne” Vlaamse soldaten die in de eerste wereld oorlog omwille van hun Vlaamsgezindheid van het front werden verbannen naar een strafkamp in Frankrijk. Met hem verdween een van de koppigste “Petit vicaires” die zij opgekomen voor het belang van het volk, in een tijd toen dat veel moed en zelfopoffering vroeg.

    Hij week uit naar Nijmegen, studeerde er aan de universiteit en werd leraar aan het seminarie van Utrecht.

    In 1941 keerde hij terug naar Vlaanderen. In 1944 werd hij door de Duitsers gearresteerd, maar weer vrij gelaten. Bisschop Lamiroy van Brugge weigerde hem een nieuw ambt te verlenen. Hij werd een tijdje leraar in Brussel. In 1949 week hij uit naar de verenigde staten, naar New Mexico. Hij werd er directeur van het Santa Fé College.

    In 1957 keerde hij terug en kreeg van bisschop De Smedt een benoeming. In 1962 ging hij op rust, op 83 jarige leeftijd is hij overleden op 15 maart 1979


    Categorie:pre Historie
    » Reageer (0)
    27-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.pre Historiek



    1939 “De Boerejeugd” trok met de jongeren van Moeskroen op reis naar Antwerpen. Dat was een hele belevenis, ze bezochten de Bloemmolens.

    Tevens kwam in het klooster, Agnes Barbe onder de naam, Zuster Vianney, in 1977 werd ze benoemd tot algemene overste van de zusters van de H. Jozef te Brugge.

     

    Van 7 tot 16 mei 1939. De periode van de donder preken.

    Heilige Zending gepredikt door de paters Passionisten; E.P. Donatius, en E.P. Martinus, dit op verzoek van E.H. Isebaert, pastoor.

     

     


                                                

    12 juni 1949 H. Drievuldigheidszondag met wijding van de drie klokken door Z.E.H. Kanunnik Hosten, deken van Moeskroen, Rollegem was toen nog bij de dekenij Moeskroen.



    Klok MI heeft een gewicht van 1050kgr en luistert naar de naam St.Antonius

    Klok FA met naam Marie Joseph, heeft een gewicht van 720kgr.

    Klok SOL met een gewicht van 530kgr luistert naar de naam Eligius-Donatus


    Categorie:pre Historie
    » Reageer (0)
    26-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.pre Historiek



                           

    1969 Stichting van het koor “Crescendo” door pastoor Stemgée, Leplae Frans, en Clotair Leman de nieuwe koster. Het wordt nog dit jaar in de bloemen gezet voor hun veertig jaar bestaan , het zal gebeuren met foto’s uit de oude doos.

     

     

     

     

     

     

    Wie herinnert zich nog het grote feest voor de 100 jarige Célina Vercruysse. Op 30 maart 1979 welke in naam van de koning en de koningin uit de handen van Lucien Vandeghinste een tinnen schaal mocht in ontvangst nemen. Een overvolle kerk en een feest van de bovenste plank.

     

                                              

     

    April 1979 een dag om het nooit te vergeten, een voetbalploeg wordt gesticht na zovele jaren,

    Niemand herinnert zich nog de tijd. Nu opnieuw een ploeg, met als voorzitter Decantere Leon. Trainer; Dekimpe Christian.

    Op de vooravond van Moederdag 1979 werd een “gulden spoor” het simpol van stad Kortrijk, overhandigd door de B.G.J.G. aan de jongste spruit van het gezin Laverge en aan de voorzitter Julien Declercq.





    Categorie:pre Historie
    » Reageer (0)
    25-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.pre Historiek



                                                       

    In maart van dat zelfde jaar wordt de oud-schepen Prudent Carette, onder grote volkstoeloop naar zij laatste rustplaats gedragen. Hij was trouwens ook vanaf 1947 lid van de gemeenteraad.

    Op 24 mei 1979 blokletterde het dagblad” De A17 binnen afzienbare tijd reeds aangelegd tot in Henegouwen” De drie bruggen worden aangelegd: uitvoeringstermijn 350 werkdagen. De kosten bedragen 182,5 miljoen fr.

     

     

     

     

                            

    Ook in 1979 Was “Microb” voor de 10 maal prov. Kampioen. De pony van Erna en Marcel Doutreluigne, hij bleef maar verbazen.

     

     

                     

    1979 De laatste kasseien werden niet gepikt, op het gehucht Tombroek, een dikke laag asfalt werd er over gegoten, en zo verdwenen de laatste kasseien te Rollegem.

    De nieuwe Bellegemstraat diende aangelegd door het feit dat de A17 de deelgemeente doorkruist. De bestaande moet gedwarst worden ter hoogte van de Mortagnestraat welke ook volledig verdwijnt.

     

     

     

                         

     

    De “Vinkeniers” vieren hun 45 jaar bestaan. Ze krijgen een nieuwe vlag en de trotse peter is A.Vandepitte


    Categorie:pre Historie
    » Reageer (0)
    24-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.pre Historiek
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    1969 het was de tijd dat de pastoor al eens konden tegen gesproken worden, hij was in de begin fase, hij is wel baas in de kerk, maar er buiten begon men aan zijn kunde te twijfelen.

    Zo kwam het dat er op Tombroek al een weekend mis was in het Nederlands (Vlaams) en de week daarop in het Frans. Voor een huwelijk, zou er wel onderscheid gemaakt worden, zo dachten ons Treeske en José.

    Voor de wet trouwden ze, te Gullegem, het kerkelijke huwelijk op Tombroek. Maar o wee!

    Het waren wel twee gekende figuren, maar blijkbaar was dat niet genoeg voor de pastoor, of waren het zijn vrienden (Parochianen)? Lowingen is een Franstalige gemeente met faciliteiten, doch men wilde op de gemeente geen moeilijkheden, en wat doen we dan als Vlaming op zo een dag?

    Den pastoor met alle vriendschap voor het jonge koppeltje, het Nederlands als een vloek zweerde in zijn kerk omdat de “wallinganten” zouden kunnen protesteren…en wellicht de pastorie zou worden besmeurd met de woorden “Salle Flamin” Wat wil men dan nog?

    Ze zijn dan maar naar Rollegem afgezakt, waar de kerk met wijd open deuren om het paartje te zegen. Het was een prachtig bruidspaar en een prachtig feest. En het gaat nog steeds goed met hen, nog veel gelukkige dagen. Wij hopen dat ze altijd van Faciliteiten zullen kunnen genieten!

     

     

    De hoogste onderscheiding in het domein der gastronomie “Cordon Bleu du Saint Esprit” werd uitgereikt aan Denis De Tavenier. Als jongste Cordon Bleu van het land mocht hij zijn talenten al bewijzen in de ambassade van Liberia.

    Het sportcomplex de “Weimeersen”: openbare aanbesteding van de ruwbouw, sanitair, elektriciteit en verwarming. De uitvoeringtermijn is voorzien op 500 kalenderdagen. De raming beloopt totaal op 28.762.703 B.fr.

    De St-Antoniuskerk is geklasseerd en is aan restauratie toe. Het ontwerp heeft een gunstig advies gekregen en er werd een uitgave van 9.627.514 B.fr voorzien. De stad zal naar alle waarschijnlijkheid voor 20% hetzij 1.925.503 fr. tussen komen.

     

    1979 waren de derde folklorefeesten, nu Rollofeesten. Het NCNV-bestuur richtte in samenwerking met de Folkloreraad een verkoopsactie in met een prijzenpot van 30.000 fr.

    Het was het jaar dat Jules Kabas en Marc Dex op het podium stonden.

    Het was toen keuze uit Breugelmaal, kip aan spit, frieten, groenten en drank dat alles voor de prijs van 150 B.fr. Dat stond toen in “het folklorekrantje.”


    Categorie:pre Historie
    » Reageer (0)
    23-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.pre Historiek



    Met de “Rollofeesten” in het vooruitzicht kunnen we even terug blikken hoe het er in 1979 aan toe ging!

    Op 24 februari werd de bevolking uitgenodigd naar een gastronomische koud buffet. Het geheel werd ingekaderd door de aanwezige mensen die met heel veel enthousiasme willen medewerken aan de realisatie van de 3de Vlaamse Folklorefeesten 1979.

    Op het menu; aperitief, gastronomisch koud buffet, lekkere Frans wijntje, muziek, ambiance en gezellig samen zijn.

    Dit alles samen voor de prijs van 300bfr. Per persoon. Tevens werd de voorstelling van het nieuwe programma voorgesteld. Vanaf 22u mocht iedereen welke van het gezellig samenzijn wilde genieten er gratis bij.

                                   

     

    Het programma zag er uit als volgt: vrijdag om 19 u opening van de folklorefeesten inde tent aan de parochiezaal.

    Het wordt een groots avondprogramma, genre “Oud België” met Jules kabas, Marc Dex en het orkest “The Ruby’s” met show, sketches, cabaret en dans.

    Zaterdag: om 9u traditioneel geworden vinkenzetting,

    Om 10u opening van de handelsfoor en oude volksspelen, tentoonstelling van schilderijen en animatie voor kinderen



                                                        

    Om 12 u Breugelmaal, verder optreden van de pallieter, die Freundschaftsblaaskapelle.

    Zondag om 18u “t’Kliekske, de harmonie, een welgevuld programma dat zeker opnieuw veel volk zal lokken.

     


    Categorie:pre Historie
    » Reageer (0)
    22-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.pre historie



     

    Ons gastenboek werd recentelijk ondertekend door Luc Stichelbout uit Canada. Jaren geleden verliet Luc als kleine jongen samen met zijn ouders het vertrouwde Rollegem voor het grote avontuur naar Canada. Wellicht herkent hij als trouwe bezoeker de omgeving van zijn geboortegrond. Wij zijn benieuwd naar zijn avontuur en zouden het op prijs stellen mocht hij een mailtje sturen naar de webmaster.

     

    We geven hier alvast een aantal beelden van de omgeving en  de hoeve waar Luc woonde voor zijn vertrek naar Canada. Luc woonde in de Klijtbergstraat, de straat die de vroegere Kortrijkstraat verbond met de Markestraat.

     

    Van het containerpark en een autoweg was er toen nog geen sprake.


     In de verte zien we de beenhouwerij Barbe, en achter de brug ligt de hoeve van “Vandaelens  hof “, bewoond door de familie Brouckaert.


    Gelegen op de Klijtberg nr.8 ligt een hoeve ongeveer tien à vijftien hectaren groot, ze heeft geen naam en we vinden ze niet terug in  “Het landelijke leven en hoevegids groot Kortrijk".

    De vervallen hoeve is niet meer bewoond. Toch heeft deze hoeve een rijkelijk leven achter de rug. We zouden liever zeg een bewogen leven.


    Toen dat de hoeve nog gerund werd door generatie op generatie Stichelbout was er alles koek en ei, voor zover het landbouw leven het toe laat.


    Nu ligt ze er verlaten bij, er was daar heel wat bedrijvigheid onze familie heeft het niet afgewacht ander problemen lagen aan de basis om de hoeve te verlaten




    Hun verhaal begint, nog voor de wereld tentoonstelling van 1958, we laten je niet op je honger zitten een volgende maal gaan we naar de kern van het verhaal

    zicht uit de Rollegemse weg

     

     

    Wij hopen dat we u kunnen plezier. Het zou ons deugd doen meer van jullie te mogen horen.

    Alvast veel kijkgenot, en groeten van hier uit.

     


    Categorie:pre Historie
    » Reageer (1)
    21-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.pre historiek



                                     

    Naar we vernamen is Gaspard enkele jaren  na het verschijnen van het artikel overleden

    Onze innige deelneming, maar het goede nieuws is dat moeder Elza nog zou leven we, we wensen ze van hier uit nog veel gelukkige jaren bij haar kinderen

    Ten einde raad staat geschreven in 1976, emigreerde de West-Vlaamse boer Gaspard Stichelbout in 1956 naar Canada. In de landelijke gemeente Sabrevois, een uur rijden van Montreal. Sabrevois ligt naar we opzochten onooglijk verloren in de eindeloze vruchtbare vlakte langs de Sint-Laurensrivier. De eentonige horizontlijn wordt af en toe onderbroken door enorme silo’s. Zoals hun collega’s in Amerika, hebben de boeren in Canada de gewoonte hun naam op de silo’s te schilderen. Wie waar woont hoef je niet te zoeken op naamplaatjes onder de beldeur, je ziet het op ruime afstand..

    Jaren lang heeft hij er bloed onder zijn nagels vandaan gewerkt. Maar hij heeft het gemaakt. Ze mochten hem twintig jaar later in zijn gloednieuw landhuis gaan bezoeken. Er was tijd voor een babbeltje want, Gaspar had tijd, de kalfjes waren op het droge. Wat voor hem zogoed als letterlijk waar was.

    Geboren te Rollegem, hij was de oudste zoon uit een gezin van acht kinderen. Hij kreeg dus de voorkeur om het bedrijf van zijn vader over te nemen, een landbouwersbedrijf van veertien hectaren ruim gemeten.

    Daar wroette hij met Elza, zijn vrouw en vier kinderen, om zijn brood te verdienen. Zijn leven leek rimpelloos. Iedere week zeven op zeven, met als onderbreking de zondagsmis en een partijtje biljart. Zijn Elza was net zo vruchtbaar als de West-Vlaamsen grond, drie jongens en een meisje.

                                Het was wat men noemt een pachthof, de familie had het bedrijf niet in eigendom. Zoals gezegd het werd van generatie op generatie gepacht. Ter wille van een erfeniskwestie veranderde de hoeve van eigenaar en de nieuwe besloot er zelf te komen wonen.

    Van den ene dag op de andere was Gaspard zijn broodwinning kwijt. Hij kreeg weliswaar een uitwinningpremie, omdat het pachtcontract moest afgekocht worden mat dat was lang niet genoeg om te overleven. Hij stond voor de keuze werken op een fabriek, of uitwijken.

    Een bloedeigen neef was drie daar voor de plas overgestoken om zich in Canada te vestigen.

    Na wikken en wegen, hakte hij de knoop door, de spaarcenten werden omgezet in Canadese dollars en hij stapte met vrouw en kinderen op de boot om de oversteek te maken welke 10 dagen duurde, en niet zoals verkeerdelijk gezegt met het vliegtuig.

    De eerste zes maanden werkte hij op de tabakplantage van zijn neef alwaar hij ook onderdak had gevonden..

    Hij keek ondertussen uit om op eigen benen te kunnen staan.

     


    Categorie:pre Historie
    » Reageer (2)
    20-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.pre historiek



            

    Zijn kans kwam er toen het Canadese ministerie van landbouw besloot de vruchtbare vlakte langs de Sint-Laurensrivier verder te ontsluiten. Kooplustige boeren kregen alle faciliteiten om onder gunstige voorwaarden onvoorstelbare grote aantallen hectaren te verwerven in het onontgonnen gebied.

    De omgezette d Canadese dollars waren net voldoende om een terrein van veertig hectaren er mee de eerst afbetaling te doen. Het ministerie stond ruime krediet toe voor het bouwen van een “Farm” want zo heet dat daar. Ook het aanschaffen van landbouwtuigen en vee was mogelijk. Het lag in de bedoeling van de regering om op die manier de metropol Montreal te voorzien van vlees en zuivelproducten. Het afzetgebied was dan zeker ook geen probleem.

    Samen met zijn vrouw en waar nodig en kon waren ook de kinderen betrokken in het keiharde werk van den boerenstiel. Want de arbeid leverde vruchten op.

    De winsten welke het bedrijf maakte, werden niet verbrast, maar opnieuw in het bedrijf geïnvesteerd. De veestapel werd uitgebreid, en wanneer mogelijk werden opnieuw hectaren grond aangekocht.

    Hij was gestart in 1956 met twintig koeien en met het aantal hectaren om de dieren te voederen

    Anno 1976 heeft hij zijn hofstede doorverkocht aan twee van zonen, nu hebben zijn zonen

    Honderd vijfentwintig hectaren prima landbouwgrond en honderd zeventig koeien.

    Dat konden wij hier allemaal lezen in de krant in 1976.

    Wat we nog konden weten was dat de familie iedere zaterdag bij moeder Elza kwam om van haar kookkunst te kunnen geniete.

    De oudste zoon een werktuigkundige, gehuwd met een Canadese vrouw, de twee zonen-Farmers, ieder met een Canadese vrouw en de dochter des huizes met haar man een ingeweken Fransman eigenaar van een tabaksplantage.

    De nakomelingen waren op dat moment nog zeer klein zullen nu al allen grote volwassen mensen zijn, met heel waarschijnlijk reeds nieuwe nakomelingen.

    Het was opdat moment zo dat de Stichelbouts onderling trouw bleven aan het West-Vlaamse dialect, maar met de vrouwen erbij werd er overgeschakeld naar het Frans met typische tongval Quebec. De kleinkinderen reageerden toen even snel op de Franse als op de Vlaamse opmerkingen, het was toen duidelijk de taal nog geen problemen vormden.

    Ja zei toen moeder Elza; “ Het was heel een iets anders toen wij hier aankwamen” Ik kende met Gaspard te samen, twintig woorden Frans. We moesten telkens iemand meenemen waneer we aankopen deden, er waren toen al gelukkig wat Vlamingen hier in de buurt.

    Een rijbewijs halen was nog een ander paar mouwen, en zegt men je moet dat hier hebben want de afstanden zijn enorm. Jongens, jongens, zegt moeder Elza, wat een klucht was me dat, ik verstond haast geen woord van de vragen die men stelde. Ik dan maar gedaan zoals bij een kansspel. Naargelang de gelaatsuitdrukking van de man zei ze “Oui” of “Non” Ik moet goed gehokt hebben, want enkele dagen lag het rijbewijs in de bus.

    Intussen zijn ze goed ingeburgerd, ze hebben de nationaliteit van Canadees. Alleen Canadezen kunnen goedkope kredieten van de regering loskrijgen.

    Heiwee naar dat kleine land België hebben ze nauwelijks. Alleen  als ze eens een brief krijgen thuis, dat er een familie feest geweest is, een jubileum, of een huwelijk, dan voelde Elza wel eens spijt dat ze er niet bij was.

     

     

    Voor de kinderen was dat wel heel anders, ze herinneren zich weinig van Rollegem, ze waren erg klein zegt moeder Elza toen ze van uit Rollegem weg gingen. Ze kwamen naar België ze waren in 1976 hier al driemaal geweest, en dat telkens voor twee weken. Hoeveel zou het nu al zijn?

    De jongens hadden toen het bedrijf over genomen, en moeder zei: “ we gaan nu wel meer kunnen komen”, “Hoewel, je stelt het je altijd als iets geweldigs voor van hieruit bekeken.

    Wanneer je dan in België komt, is alles toch zo onooglijk klein. Met Canadese ogen bekeken is België niet meer dan een grote stad. 

    Hier te Rollegem staat de tijd ook niet stil. De mensen die U kende van vroeger wie zijn ze, zijn ze er nog?

    Terug keren naar Rollegem, zei moeder Elza, dat Nooit! Wij voelen ons hier opperbest.

    Hier in ons landhuis in Sabrevois, hebben we alles gevonden wat we wensten, geluk, fortuin noem maar op.

    Het laatste wat we konden lezen was; “ Bij het afscheid heft het kleine West-Vlaamse keuterboertje even zijn hand op, ginds over de plas schopte hij het tot rijke “farmer” hoe hij dat kon, wel had hij terloops in het gesprek laten vallen:” Een West-Vlaamse boer werkt nu eenmaal harder dan een Canadees”

    Wat men er ook over denkt, een geschreven woord kan steeds eens opgerakeld worden, ook zij die uitgeweken zijn, worden niet vergeten, ja het vervaagt, maar even het geheugen opfrissen kan geen kwaad.

    Laat nog maar eens wat horen, het verhaal loopt dan verder wie weet!

     


    Categorie:pre Historie
    » Reageer (0)
    08-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Skjieve stekkers /Volksvriend
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

                           Bij de Skjieve Stekkers,

    den biljartclub gehuistvest in "Café de Volksvriend" mochten ze de eerste kampioen huldigen.

    Het was Germain Vossaert, die de beste was op het groene laken.

    Bij de "smijters" ging de eer naar Johny Dewulf.

    De rode lantaarn was bij het groene laken Raphaël Santens.

    De roede lantaarn bij "de skjieve smijters" was voor Luc Dermeau.


    » Reageer (0)
    17-02-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.den teirlinck
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Sinds kort is er een nieuwe vereniging bij en dan nog wel een hele leuke.                            
    Gezelschapsspelen zitten in de lift, vandaar:

                                   "Den Teirlinck"
     

    De bestuursleden brengen de spelen mee, het is de bedoeling in de toekomst de gezelschapsspelen aan te kopen want die kosten al snel 30 euro, vandaar dat men momenteel 3 euro per avond per deelnemer vraagt . 

    Waar gaat het door? In het buurthuis!
    Wanneer?  Elke tweede woensdag van de maand vanaf 20 uur tot 22.45uur.
    Wie kan deelnemen? Volwassen spelers.
    Meer info 0472 87 04 09


    » Reageer (0)
    24-01-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rollegem onder een wit tapijt

    Dit jaar viel Pasen uitzonderlijk vroeg . Het is van 1913 geleden dat de feestdag ook op 23 maart viel. Dat zal pas nog eens gebeuren in 2160!
    Het is minder uitzonderlijk dat het sneeuwt in maart. Vanmorgen werd Rollegem wakker onder een laagje sneeuw.








    » Reageer (0)
    23-01-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rollegem vroeger, nu



     

     

     

     

     

     

     

    Het lemen huisje, gelegen tussen de Aalbeekse- en de oude- Aalbeeksestraat ongeveer waar de nieuwe woning staat van Marnix-Soenen

    Werd laatst bewoond door de familie Maurice Vangeersdaele, voordien door Uvyn Jerome en Gevaert Leonia, daarvoor door Vindevogel Het lemen huis werd gesloopt rond de jaren 1970/72

     

     


    » Reageer (0)
    12-06-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Herdenking A17

         Herdenking                                        12 juni 1998

    A17 geen speelplein meer.

     

    “En toen, na zijn hand te doppen in ’t wijde water klaar

    Zegent hij de hooge koppen van ’t onachtzaam peerdenpaar”( G.G)…

     

    “En traagzaam trekt de witte wagen door de stille straten toen,

    En ’t weenen, en ‘t is klagen, dat ze bin’de wijte doen( G.G.)…

     

    “Stap voor stap zoo gaan  de peerden,

    ziende naar hun meester om:

    stap voor stap,alsof ’t hun deerde,

    Traagzaam, treurig stille…. En stom”(G.G.)

     

    “Welkom! Welkom! Riepen de klokken in ruisende zang”(G.G.)

     

     

     

    Wij nemen afscheid van de

    AUTOVRIJE

    SNELWEG A17

    Verwaarloosd door de perikelen Pecq-Armentières

    Gecreëerd te Rollegem/Bellegem in de jaren 1977/78

    En naar het rijk der normale wegen te verheffen

    Op 12 juni 1998

    Hij was alleen, onbereden gedurende 20 jaar, en gebruikt,

    Door trektoren, fietsers en wandelaars en paardrijders.

    De meeste Rollegemnaren en Bellegemnaren hebben hier hun rijlessen gevolgt.

    Den uitvaartdienst, vond plaats in het bijzijn van De Heer van Rollegem,

     De schout en de Baljuw, de Dahliafee, de Reuzin Bellefleur en reus Rollo.

    Hij was meerderjarig geworden in zijn maagdelijke toestand(zonder bereden te worden)

    Bloemen nog kransen, enkel bomen.



     Rollegemnaren en Bellegemnaren geraken 12 juni 1998 hun favoriete speelterrein onherroepelijk kwijt.

    Op de bidprentjes staat geschreven:”Als excentriek product van België’s communautaire kwaal, uniek in Europa en waarschijnlijk zelfs op de wereldschaal. Lig je hier al twintig jaren, stil voor u uit te staren. Die gapende wonde in het Zuid-West-Vlaams gezicht, wordt nu voor goed gedicht. Allicht tot wanhoop van de groenen, die milieu en verkeer maar moeilijk kunnen verzoenen. Verbindt de A17, op hoop van meer toerisme en economie, Vlaanderen voortaan met de “Route de Wallonië.”

    In aanwezigheid van meer dan 500 mensen werd deze begrafenis plechtigheid bij gewoond.

    Op de middenberm werd een flinke eik in de grond gestoken.

    Hier eindigen ook de proefritten van de biënnale van Bus en Car.

    Het was ook de locatie voor de film van Jaco Van Dormaels, voor de film “ Le Huttième Jour”

    En mocht zeker ingeschreven worden in de annalen van de befaamde blunders.

    Toen dat de onteigening begon waren ze 15 jaar nu 45 , en wellicht gaan ze het meemaken dat de eerste auto’s er voorbij razen.

     

    De eerste onteigeningen begonnen dertig jaar geleden. De eerste studies voor de weg dateren uit de jaren vijftig.

    Het traject liep van Pecq tot Geluwe, maar werd verlengd toen Komen naar Henegouwen werd overgeheveld.

    Wallonië wilde haar enclave ontsluiten. In Vlaanderen rees hier tegen fel protest.

    Vlaanderen liet begaan, doch de Walen legden een viervaksbaan aan op het grondgebied Komen, aan de ene zijde en tussen Moeskroen en Rekkem aan de andere zijde.

    Al die jaren moesten de automobilisten die naar Doornik wilden, via de verkeerswisselaar A17/E17, zo naar de E17 richting Franse grens om via de uitrit Rekkem en de N58 op hun bestemming te raken.

    Sinds 1994 werd het verkeer afgeleid vanuit Doornik via Moeskroen om dan via de E17 de A17 op te rijden.

    Het was de Vlaamse minister van verkeer en zijn Waalse collega die de resterende stukken van de N58 en de A17 opende. Hij was door iedereen beter bekend als de route Pecq – Armentières. De Overheveling van Komen naar Henegouwen in 1962 betekende het begin van de kwestie.

    Dertig jaar hebben Vlamingen en Walen, soms met getrokken messen, tegen over elkaar gestaan. Ruziën over een anderhalve kilometer A17 en de aanleg van de N58.

    Een proces welke bij het begin van de jaren zestig rijpte bij oud-burgemeester Robert van Moeskroen en de arrondissementscommissaris André, om Moeskroen met Kortrijk te verbinden, met de bedoeling een verbinding met Komen tot stand te brengen via een expresweg die zou lopen van Pecq tot Armentières.

    Het eerste ontwerp zou lopen van Wervik naar Menen en Kortrijk. Doch geen enkele op- of afrit zou er zijn om Wervik te bedienen.

    Het tracé Wervik zou scheiden van Geluwe, twee gemeenten die Fuseerden en dat kon niet.

    C.V.P. -schepen Paul was misnoegd en stapte over naar de PVV. en lanceerde, uit ongenoegen tegen de C.V.P. die nationaal verantwoordelijk was voor het aanleggen van deze weg, de strijd tegen deze weg. Daar door wilde Wervik geen centimeter grond afstaan om de industriezone van Menen te ontsluiten. “Vlaamse grond mocht niet dienen om twee Waalse steden met elkaar te verbinden”. Het enige wat er hier bij Wervik hoog zat was, dat de beslissing over het hoofd van het stadsbestuur was genomen. Vooral nadat Komen er de “Schoolaffaire” er had bij betrokken.

    Wat kwam Pecq hier bij doen?

    Op het einde van de jaren zestig, vond een vergaderingplaats tussen een vooraanstaande Menense Politicus en een Kortrijkse ambtenaar waarbij aan de burgemeester beloofd werd dat het stuk A17 opnieuw in het gewestplan zou worden opgenomen. De burgemeester moest het stilzwijgen bewaren. Een rijzende ster uit Wallonië bazuinde het uit in alle media, met als gevolg dat de gemeenteraden van Menen en Wervik bijeenkwamen, en zich samen verzetten tegen de plannen.

    Tien jaar later 1988 was er een nieuwe regering die tweederden meerderheid nodig had om de grondwet te wijzigen. Die meerderheid was krap.

    De burgemeester van Moeskroen verbond zijn ja stem aan de definitieve regeling van het probleem. De aanleg was begonnen. Moeskroen verleende de bouwvergunning niet maar liet de werken oogluikend toe.

    Totdat de Vlaamse regering ging roepen dat, nu de A 17 er lag, de walen konden “fluiten” naar Pecq –Armentières.

    Daarop liet Moeskroen zijn rechten gelden, verleende geen bouwvergunning en de werken werd stil gelegd.

    Met de komst van Jean-Luc kwam er schot inde zaak, hij zag de noodzaak in van de afwerking van beide wegen. Als premier van de federale, mocht hij niet tussenbeide komen en alles gebeurde achter de scherm. Aan Wervikse kant kwam een weg met twee rijvakken die Pecq en Armentières verbind met de a17 in Geluwe. En de verbinding Doornik – Kortrijk was eindelijk een feit.

    De A17 zou nu voortaan de E403 moeten heten. Want toen kwam het antwoord op de vraag, wat komt Pecq hier doet, De chauffeurs die in het verleden via de route de Wallonië uit Namen, Charleroi en Bergen richting Doornik reden en die gewoon waren een afrit Kortrijk te vinden, zagen plots dat Kortrijk vervangen was door de aanduiding Pecq en Espierre, twee Henegouwse gemeenten die inderdaad op de N50 liggen tussen Kortrijk en Doornik. Twee piep kleine gemeenten!  Dat was op nationaal vlak maar wat met ons eigen dorp






    Men zou te Rollegem zeker geen te kort hebben aan nieuwe wegen!

    Een van de drie grote wegen welke door ons dorp zou voorbij komen was de weg van Kortrijk naar Roubaix, of de “wolbaan “ter hoogte van de “waterval” over een groot deel van de tramweg, vandaar naar de Kwadebrug, de Tombroekstraat dwarsen en zo naar Luinge.

    Als tweede weg, een grote weg welke komt uit Deerlijk naar Moeskroen, de tweede ringslang van Kortrijk. Deze loopt over Zwevegem en Bellegem en komt op het grond gebied van Rollegem dicht bij Tombroekstatie, en daar dan zou aansluiting geven met de grote baan Kortrijk -Roubaix.

    Als derde hebben we de autobaan Brussel- Kortrijk al over Wal Wolbaan lonië. De oprit zou aangeduid staan op de plaats waar nu onder de autobaan kan door gereden worden met de fiets.

    Op 13/10 1970 konden we dit lezen in het dagblad “Het Volk” met aankondiging dat deze nieuwe wegen over enkele jaren zouden uitgevoerd zijn.

    Het Tracé van de A71 opgrond gebied Rollegem. De A71 of de autosnelweg Zeebrugge- Brugge- Kortrijk- Doornik Sedert jaren spreekt men er over en eindelijk komt hij er! 19/2/1974

    Voor wanneer de verbinding van de industriezone Moeskroen- Rollegem? Al jaren werden er plannen gemaakt voor de snelweg Kortrijk- Roubaix. De vraag wordt gesteld komt er iets van in huis? In de bevoegde diensten is men van oordeel dat deze baan er niet moet komen. Dat op 15 mei 1975, maar wel een oprit van de A17 (de vroegere A71) De oprit zou komen in de Kwadebrugstraat te Bellegem. Het traject loopt door naar Kooigem om dan verder opgenomen te worden N50 naar Pecq.

    Van op de nijverheidszone van Moeskroen het vroegere tram traject is het amper 2 km naar het punt van de oprit. De berichtgeving van 2/12/1975.

    In de loop van de maand mei 1976 werden de werken begonnen voor de A17. Het grondwerk op het gebied Rollegem bedragen voorlopig 1700 meter.

    De tweede fase, zou terecht komen aan de oude Buurtspoorweg, alwaar een oprit voorzien is.

    (v.d.r.) Men gaat ons nu troosten met een fietspad. Hiervoor moet drie huizen verdwijnen(v.d.r.) men heeft intussen gevraagd of die mensen hun grond niet zouden terug kopen! Hij verlaat Rollegem, naar Bellegem, om vervolgens de N50 te bereiken. (v.d.r.)

    Intussen weten we beter, Moeskroen moeste de oprit krijgen, ten koste van om het even wat, ze hebben uiteindelijk het pleit gewonen.

    In oktober 1976 zat het spel reeds op de wagen, de verbinding met het industriegebied Moeskroen zou maar komen na afwerking van de A17! Wij boerkes van den buiten weten niet dat eerst een straat word afgewerkt en dan afritten worden gelegd!

    In 1983 loopt de a17 dood te Rollegem richting Dottenijs, Pecq is reeds lang verleden tijd.

    Een geluk echter want te Rollegem was men vergeten onder de A17 een tunnel te bouwen voor de fietsers! Men zou het verkeer al terug moeten stil gelegd hebben.

    1984 eureka men had de oplossing gevonden: “Roeland” zal weer op zijn (auto)hoorn kunnen blazen, zonder de Kortijkzanen wakker te houden. (1/3/84) men zou de RW. 71, over de Roncevalweg verbinden met de A17, een oplossing voor dit “arme land”. Dat met een kost van 18 miljoen Belgische franken, het dode stuk autoweg dat een slapend kapitaal vertegenwoordigd van 1 miljard zou rendabel maken. Een invetsering welke niet meer bedraagt dan de intrestlast gedurende anderhalve maand. Men noemde het “Ei van Bijttebier”

    Het was een plan van een schepen niet van de voltallige gemeenteraad! Zo zie u maar zelfs in eigen rangen sloot het niet!

    Maar Moeskroen had het door, er kwam een expresweg van Dottenijs naar Moeskroen, en sloot aan op de E17, aan de LAR.

    De “route de Wallonie” zou een must zijn.

    Bekeken vanaf de “De Dromedaris met de ongelukkige bult” zag men dat het goed was, de minister van landbouw was geslaagd om zijn hofstede te bewaren, de Bellegemnaars en Rollegemnaars zouden bij gebruik wel een 1200 meter omrijden, maar de hoeve kreeg geen brug voor haar uitzicht.(1.386.059 Belgische franken)

    Moeskroen had zijn industrie verbinding, wij zijn stank!

    En de boer die ploegde verder, dag aan dag was een arbeider aan de slag, Met drie werktuigen een vrachtwagen, een kraan en een bulldozer, het zou nog 14 jaar duren, maar eens kwam de dag, dat de baan er lag!

    Zo zie je maar, nooit de moed opgeven, beter laat dan nooit! Met veel geduld en goede moed en een langzame haast, komt men waar men zijn moet.

    Ook zo komt er ooit een einde aan de Be/Ha, als je mij maar verstaat!


    » Reageer (0)
    30-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    Apotheker: Stefaan Vierstraete Rollegemplaats 11/ tel 056/21 76 97

     Openingsuren iedere dag: van 08.00 u 30 tot 12.00 u

                                             : 14.00 u tot 19.00 u.

                                             : zaterdag enkel in de voormiddag

                                             : zondag gesloten

    Verlof periode:21 t.e.m. 29 juli
    Alle zaterdagen van Juli en Augustus

    Brood- Banket Wim.

    Wim en Els Verzele – Dubois, Aalbeeksestraat 28.  tel. 056/ 21 51 35

    Openingsuren iedere dag van: 07.00 u tot 12.30 u

                                                   : 14.00 u tot 19.00 u

                                                   : op zondag van 07.00 tot…….

    Sluitingsdag: maandag

    De producten worden met echte boter bereid.

    Verlof periode: van
     16 augustus t.e.m.8 september

    Bart Vandevenne –Toye Rollegemkerkstraat, 24 – tel. 056/ 21 53 29

     

    Openingsuren iedere dag van

     

     Verlof periode: 10 september t.e.m.2 oktober

    Sluitingsdag:

    Runds-, Kalfs-, Varkens- en Schapenvlees. Allerhande fijne charcuteriewaren.

    Men bezorgt aan huis!

     


    Luc Herpoel- Breye ( oud huis Thienpont) Kwadebrugstraat 196 (Bellegem) tel. 056/21 52 22

    Openingsuren iedere dag van

     Beenhouwerij-charcuterie eerste rang

                                                                         

    Sluitingsdag: dinsdag


     


    Den Bloembol: Henk Lernouldt

     

    Rollegemkerkstraat 3 – Tel 056/257689

     

    Bloemen- planten- Geschenkartikelen-

    Rouwkransen –Huwelijksarrangementen

            Tuinaanleg & onderhoud

                 Van private tuinen

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (1)
    29-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelaars



    Domino

    Rollegemplaats nr. 1 Tel. 056/215165

    Sluitingsdag op woensdag


    Elckerlyck inn

              Café – Hotel – Restaurant

                Lottocenter – Traitaur

    Andrea Stichelbout, Guido en Joost Denutte

           Rollegemkerkstraat 56, tel 056/215164.


    Café St. Elooi

    Tombroekmolenstraat nr. Tombroek

    De Lampe

    Aalbeeksestraat nr.

    Ma. – Di. – WO. Gesloten.

    Do. – Vr. – Za. – Zo. Open vanaf 16 u

    Keuken open van 19 u > 22 u

    Zondag open van 16 u > 22 u





    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    28-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelaars


    Café De Platse

    Bij Jean-Marc Bulcaen, Rollegemplaats 13 tel

    Op dinsdag gesloten

    Zaal tot 50 pers. Gratis


    Snack De Pomp Taverne

    Lampestraat, 169, tel. 056/ 220500

    Open vrijdag 18u – 23 u zaterdag 17 u zondag 11u – 22u

    Vanaf 15 juli tot 15 augustus alle dagen van 16 u – 23u

    Afspraak voor groepen van min. 15 personen, Familiefeest, communiefeest, doop

    Vergaderingen met eventueel speciale menu’s en prijzen.


     Café De Tramstatie Bij Regina.

    Tombroekstraat, 225 Tombroek

                Gesloten op donderdag


    De Volksvriend, Tombroekstraat

    Voor een pintje fris en fijn moet je bij

    Carmen en Johnny zijn

     

    bij Sofie en Jean – Marc

    .
    Cafetaria De Weimeersen,

    Rollegemkerkstraat nr

    Sporthal

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    27-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars



    I.B.E. Elektrotechniek

    Rollegemkerkstraat 118 tel: 056/224685

    Alg. Elektriciteit, alarminstallaties, poorten, hekken automatiesatie

    IBE Electro - Rollegem

    Verlof van 28 juli t.e.m. 15 augustus

    Frituur Saxo

    Aalbeeksestraat 3

    Telf: 0473/653221

    Openingsuren  dinsdag  11:30 - 14:00           18:00 – 22:00

                            Woensdag : 11:30 – 14:00     18:00 – 23:00

                            Donderdag: 11:30 – 14:00     18: 00 –22:00

                            Vrijdag : 11:30 – 14:00          18:00 – 23:00

                            Zaterdag: 11:30 – 14:00         18:00 – 23:30

                            Zondag: 11:30 – 14:00           18:00 – 23:00

                            Feestdagen

     

    Sluitingsdag de maandag

    Frituur Saxo te Rollegem op Vind een frituur


    Fietsen Van Asten Tom

    Aalbeeksestraat 52, tel: 056/225080 of 0472/602433

    Openingsuren: doorlopend open op zaterdag van 9u tot 16 u.

                                                        Op woensdag van 17 u tot 19 u.

    Andere dagen zijn mogelijk op afspraak

    Herstellen van fietsen.

    Aankoop van nieuwe fietsen, is mogelijk: OXFORD, VENTWIELLI

     

    ’t  Appelke primeurs – groenten- fruit.

    Aalbeeksestraat 68, tel; 056/ 257304

    Ruime keuze van fruitmanden

    Gesloten op donderdag

    Verlof: 25 juli t.e.m. 15 augustus

    't Appelke, Rollegem - goudengids.be


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    26-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars



    Kapsalon Scharry Aalbeeksestraat, 24

    Op afspraak/ 0472 /640328


    De Krantenstal

    Aalbeeksestraat 24

    Lotto, kranten, tijdschriften, wenskaarten en schoolgerief

    Verlof van 21 juli t.e.m. 18 augustus

                       Enkel open van 7 u tot 12u 15


    Budget meubelen

    Aalbeeksestraat 51, tel.056/215381

    Goudsmederij Millecam, Moeskroenstraat, 59 tel. 056 21 52 83

    Juwelenfabricatie

    Open van 9 u tot 12 u en van 14 tot 18 u

    Open op dinsdag, woensdag, vrijdag en zaterdag

    Alle herstellingen

    Creaties van oud goud.

    Goudsmederij Millecam Sedert 1958
    New Page 1


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    25-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars



    Hoeve Depoorter.

    Schreiboomstraat 68,

    Aardappelen ’t hele jaar door


    Naaiboetiek Kathy Tombroekstraat 19, tel. 056/212271

    Dameskledij, kousen( cette) mercerie

    Slaapkledij, lingerie, fantasiejuwelen.

    Retouches,

    Nieuwkuis.

    Verlof: van 28 juli t.e.m. 17 augustus



    Kapsalon Dominique

    Aalbeeksestraat 50

    Op afspraak

    Miele Wassalon, Aalbeeksestraat 45

                     Volautomatisch

    Was – Droog – en Stijksalon.

    Open 7 dagen op 7 van 7 u tot 22 uur!!!!

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    24-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars



    Medische voetverzorging Van Goethem Veerle

    Rollegemplaats 3 tel. 056/204120 Enkel na afspraak

    Manicure, Pedicure, Epilatie, Gezichtsverzorging.

    Terugbetaling mutualiteit mogelijk.

    Verlof Van 1 augustus t.e.m. 18 augustus


    Restauratie antiek

    Emmanuël Van Hoonacker

    Rollegemplaats 3, tel. 056/204120

    Dubrul Vishandel, traiteur.

    Lampestraat 89, tel 056/418419

    © vishandel dubrul uit rollegem homepage ©

    Dubrul Allerlei Lampestraat 89 Aalbeke

    Openingsuren: maandag gesloten

                              Dinsdag van 07 u 45 tot 12 u 15 en van 14 u 00 tot 18 u 30

                              t.e.m. Vrijdag 07 u 45 tot 12 u 15 en van 14 u 00 tot 18 u 30

                              Zaterdag van 08 u 00 tot 12 u 30 en van 13 u 30 tot 18u 00

                              Zondag van 08 u 30 tot 12 u 00

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    23-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars



    Cosaert Philippe, Tombroekstraat 10

     

                    24 u op 24 u

    Ruimdienst & ontstoppen riolen

    Reinigen van regen - & bezink -  & visputten

    Ledigen van Mazouttanks.

     

                    Bouwwerken

              Particulier & Industrie

    Allerlei karweien & verbouwingswerken

     Daken, platforms & schoorstenen,

    Reinigen & ontmossen van daken & gevels

    Afbraken & Hoogtewerker& plaatsen van staalplaten

    Aanleggen opritten & terrassen in klinkers

    Verhuren van hoogtewerker(maniscopi) hoogte 21 m 4 ton

    Uw karweiman: Philip Vanneste

    Rollegemseweg 50, tel. 056/212465

     

    Terrassen en opritten, schilderwerken, sanitair

    Badkamerinrichting, elektriciteit.

    Valse wanden en plafonds, laminaatparket

    Winkelinrichting enz.….

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    22-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars



    Loodgieterhuis Roobroek

     

    Orveiestraat nr.6 8550 Zwevegem 056/754043

     

    Bijhuis te Rollegem Beekweg 2 GSM 0475659136

     

    Sanitair & Verwarming, vernieuwen Zink- Koper- Asfalt

                                                                 En Daken

     

    Kachels op Gas - Mazout inbouwhaarden

     

    E-mail: loodgietershuis.roobroek@skynet.be


    Voeding – Groenten – Zuivel – Brood – Fruit – Charcuterie

                                    Ook alle Patisserie

                         Mouton - Herpoel

                     Rollegemkerkstraat 67 tel. 056/215372

                            Gesloten op dinsdag.

    Metaalconstructies – Laswerk

    Munkendoornstraat, 202 tel.& Fax 056/219222

                   Luc Geeraert.

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    21-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars

    Algemeen onderhoud, aanleg en heraanleg van uw tuin.

    Onderhouden beplanting; specialiteit, scheren van hagen, snoeiwerk(bomen,struiken…)

                                             Ziekte en onkruidbestrijding.

    Onderhoud gazon; zaaien, maaien, verluchten, bemesten en kalken.

                                  Verzorgen gazonboorden.

    Aanleg en heraanleg van uw tuin.


    Verkoop van; unieke buxusbollen en diverse planten.

    Deze zaak is een voortzetting van Tuinen Hervé Nottebaere!

    Voor gratis offerte het nr. 0473/854121.

                        Tuinen Tanghe

                Oude Aalbeeksestraat 20, tel 0473/854121


    Timmer & schrijnwerken, Binnenhuisinrichting.

    Prefabwanden Modulon - Sanitaire Cellen

              N.V.  Desmet- Barbe S.A

    Tombroekstraat 22 tel. 056/215311 Fax. 056200358

     Modulon

     

    PDF]

    DESMET-BARBE-MODULON NV Bedrijfsgegevens Desmet-Barbe-Modulon is ...

    Iyengar Yoga

     

    Zowel voor beginners als voor meer gevorderde, onafhankelijk de leeftijd.

     

    Waar? Tombroekstraat 34

     

    Wie? Isabelle Desmet, gecertificeerd Iyengar Yogalerares

     

    Informatie? Tel: 0497509441 of isabelledesmet @hotmail.com

     


    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars



    Garage- Carrosserie – Autohandel

    Schepenhuisstraat 13, tel 056/215238

    BVBA Brouckaert

    Verkoop van nieuwe en 1ste rang occasiewagens

    Onderhoud van alle merken

    Depannage.


    Verzekeringen- beleggingen Kredieten

    Dekimpe & Vandenberghe bvba

    Peter Dekimpe, Molenkouter 12

    056/253688 of 0475/655917, Fax 056/253689

     

     

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    20-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars



    Alle schilder- en decoratiewerken

    Gevelschilderwerken

    Vandenbroucke Vincent

    Tombroekstraat nr.152  Tel. 0477/331455

     

    Krekelheedstraat 11, 8570 Vichte

    Vandenbroucke.vincent@telenet.be


    Tuin Architect: Bert Daenekindt

     

    1.                         Tuinen Daenekindt Bert - TUINARCHITECT - Kortrijk - Rollegem

    1. FLASH]

    tuinarchitect | Lampestraat 157 - 8510 Rollegem T +32 475 844 894 ...

    Tegel- Idee

     

    Tegels wanden en Vloeren,

     

    Opritten, Terrassen, tuin, Keuken, Badkamer

     

    Aalbeeksestraat 159, tel. 056 411092

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    19-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars

     

    AXA Bank

     

    Bent u er al even blijven bij stils staan, een stuk grond met groot verleden.

    Bij het openslaan, van de school geschiedenis van Gentiel Yzerbijt bijgenaamd de “Giraffe” (hij was een groot van gestalte)



    "an gestalteensot mensOp de plaats van de AXA bank gehouden door Katy Nuytten- De Busschere

    Stond rond de onafhankelijk van België 1830 hier een school voor meisjes, een soort college, het was de dochter van “Peetje Vanleynsele” die er les gaf.(Ook in het Frans), later werd het huis bewoond door Florimont Vangeersdaele”.(stoelkes dat ze zegden, de man zette de stoelen in een mooie lijn, na de mis.) het gele huis was de school, naar een schilderij van André Hendrickx, broeder André

     

     

    Voor de Tweede wereld oorlog, was het eigendom van het “hof van Rollegem” en was bewoond door dokter Declercq. Hij was het ook die de vreselijke historie heeft mee gemaakt op het einde van de Tweede Wereld oorlog, rond deze plaats.

    Nog een gekende figuur welke hier gewoond heeft was de TV fotograaf, en kunst fotograaf Plateau. Nu kantoor Rollegem p&q nv, Rollegemplaats nr.6 telf. 056/238580

    Een voordelige verzekering, een hoogrentende spaarformule, een goedkope lening, een correcte service, een professioneel advies. Dan vind u het hier alles onder een dak

    Bezoek de website op: www.p-q.be

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    18-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars



    Hier stond zo lang het mensen geheugen zich kan herinneren het café “Au Barbier” welke later de naam zou dragen: “Het Hof van Commerce”,  beter gekend onder de naam van de uitbater “vonne Barbe” Het was op het einde 1973 dat dit oeroude café plaats zou ruime om Rollegem een totaal nieuwe look te geven.


    Dan was het tijd voor een frituur!

     

     

     

    Nu heet men ons welkom in het volledig vernieuwde kantoor!

    In de Rollegemkerkstraat nr. 2, tel: 056/224031 bij Miek, Catherine, Johan, Patriek en Johan

    Voor uw verzekeringen en bankzaken, vertouwt u best op een expert.

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    17-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars



    Waar is de tijd?

     

     



    Alsof het gisteren was een bloeiende bus en autocar onderneming, nu het atelier,

    in de Rollegemkerkstraat,

     

     

    Dakwerken Siegfried de Croo

    Rollegemseweg, 9 Tel. 056/258215 –fax 056/25 27 32

     

    Dak- en Zinkwerken, hermetselen van schoorstenen.

    Verhuur van Kraan.

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    16-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Chiers Marc & Gilbert

    Verse aardbeien(seizoen)

    Gans het jaar Aardappelen

    één adres: Lampestraat 59 -tel(056) 413607


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    15-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars




    Tombroektramstatiehoeve, de gesloten hoeve met open ingang, daarvan zijn de oudste gegevens terug te vinden 1810, de ankers in de zijgevel van het woonhuis bevestigen  het feit.
    De Tombroektramstatie heeft zijn naam te danken aan zijn vlakbij de plaats waar voor de tweede wereldoorlog het goederenstation stond. Omsreeks 1756 werd de hoeve uitgebaat door Jan Sop Ramart. Ze hoorde tot het Rollegemtiende. In 1789 was Bertholomeus Bekaert de uitbater. In 1810 werd de hoeve om onbekende redenen praktiche volledig vernieuwd.Het landbouwareaal telde 3 ha.Tot 1900 was deze Tombroektramstatiehoeve omwald.In 1910 werd de hoeve voor een tweede keer grondig verbouwd. Het oude lemen woonhuis met strodak werd gesloopt.Sedert 1982 werden de landbouwactiviteiten stopgezet. Een deel van de de gronden werd in 1983 verkocht aan een landbouwer te Luinge. In 1986 verhuisde de landbouwer en verkocht de gebouwen aan de huidige bewoner


    Marc Hooge

    Tombroekstraat 112 Rollegem

    TeL. en Fax (056) 222427

    Bouwwerken (Nieuwbouw - Verbouwingen)

    eventueel met hulp van de eigenaar.

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    14-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars



    Thierry Deschuymere

     

    Moeschroensestraat 58 tel. 056252158

    thierry.deschuymere@telenet.be


    Schoenen Régine Glorieux

    Schepenhuisstraat 3. tel 056216256

    Dames: Sonia Rykiel,Nouchka,Voltan,Daniele, Tucci, Giorgi M, Andrea Catini, Attilio Glusti Leombruni, Parlanti.

    Heren: Hugo Boss, Van Bommel, Flexa(by F.Rossetti) F.van Bommel

    openingsuren:

    van dinsdag tot zaterdag 10 u tot 12 u en van 14 u tot 18u 30

    Zondagvoormiddag open, gesloten op maandag

     

    Sanitair, chauffage

    chauffage A Desmedtslaan2 8510 Marke tel 056/210175 of fax 056/214327

    BVBA Desloover Giovanni

    Werkplaats: Tombroekstraat 285. Tel: 056/217527

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    13-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars

     

     





    Renatex

    Gordijnen -Voiles- optrekgordijnen

    Japanse wanden- silent gliss rails- rolgordijnen- lamellen-shutters- velux - bed en zetelbekleding

    Interieurdecoratie met textiel voor zowel particulier als projectmarkt.

    Exclusieve stoffen en systemen- Alle grote merken

    Vrijblijvende offerte - confectieatelier- eigen plaatsingsdienst- Deskundig advies- meer dan 40 jaar ervaring.

    Showroom Schepenhuisstraat 12  Tel: 056/202408.

    Info@renatex.be                 

    Homepagina Renatex

    Open van maandag t.e.m. vrijdag van 08.30u tot 12.30 u en van 13.30 tot 17.30u

    Zaterdag van 10.00 u tot 12.00 u en van 14.00 u tot 17.00 u



    Aircoven: Cool- & Solar Systems

    Airco (5 jaar garantie)- zonneboller (sww+cv=zwembad)

    photovoltaïsche systemen (pv)

    DIRK POLET

    Schreiboomstraat 1   tel: 056/201041

    E-mail: dirk.polet@aircoven.be

    Aircoven, zonne-energie, zonnepanelen, solar

    AVEVE TUINCENTRUM

    Bloem en bakbenodigheden

    Hobbyvoeders, mengeling voor vogels en duiven

    honden en kattenvoer AVEVE. EUCANUBA. ROYAL canin

    Tuinzaden, meststoffen en sproeistoffen.

    Verdeler ALU hobbyserres en ruime keuze potterie

    Website Aveve > Home


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    12-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars

                         Luxor design

    Stijlwanden, Binnendeuren, schuifdeuren en Piveaudeuren

                               Plafonds in gyproc

    Zaakvoerder: Freddy Yzerbyt

    Maatschappelijke zetel: Rozenpark 45

    tel: 056/25 63 67      Fax 22 43 47

     

                                 Ulrike

    Schoonheidshoekje Ulrike, Aalbeeksestraat 45)

    tel: 0473/68 03 59

    -Gelaatsverzorging Matis               -Epilatie    

    -Make-up                                     -Kunstnagels  

    -Medische pedicure                       -Kindergrime & face painting 

    -Manicure                                    -Workshops 

    -Anti-stressmassage per zone- (Schouders-rug- benen)                                

     

                                                      


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    11-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Handelaars

     




    Ondergoed en nachtkledij voor groot en klein bij

    Charal moet je zijn!

    C. Deryckere-Van Moerkerke

    Munkendoornstraat 115 tel: 056/257564

    Open: donderdagnamiidag van 14 u 00 tot 18 u 30

             vrijdagnamiddag van 14 u 00 tot 18 u 30

     Wandelend langs het oude trambedding kwam me ook nog  De algemene schilder- en decoratiewerken tegen Stijn Egermont

    Tombroekmolenstraat nr. 13 tel: 056/215404 met fax 056//219982

     

    In het tulpenpark 2 Monitrice Mylène: Adyns Carine tel: 056/211951

    Wij verwennen onze Gastvrouw!  Mylène cosmetica

    Mylène

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    10-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelaars




    Tombroekstraat 105 8510 Rollegem
                 Coupe L!ES

    Cosaert Annelies, Aalbeeksestraat 56 810 Rollegem

    0473/52 92 45 annelies_1986@hotmail. com

     

     



                              Hanna Eggermont

    Rosy Rosa Bloemenkunst op bestelling (2 dagen vooraf)

    Aalbeeksestraat 2 8510 Rollegem GSM 0479 513 345

    Info@rosyrosa. be www.rosyrosa. be

    Open woensdag & zaterdag van 9u tot 12u

    Tombroekstraat 40 8510 Rollegem

     

     

     

     


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    09-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelaars




    Aankoop oude metalen

    John Desmet-Vanwijnsberghe Moeskroenstraat 21

    Telf. 056/ 22 66 29 of 0495/ 76 21 09

    Autowrakken

    Ferroen no-ferro metalen

    Afbraakwerken

    Afhalen aan huis


    ROLLIE'S KAKELVERSE ROLLEGEMSE SCHARRELEIEREN

    MEER SMAAK, GEZONDERE VOEDING, GROENER EN STREEKPRODUKT;

    Frederiek en Stephane engageerden zich samen met Katrien en zo werd het landbouwvennootschap ROLLIE'S Glorieux-De Reycke een feit.

    De eieren kregen de naam " Rollie's".   Het is een scharrel kippen bedrijf.

    LV Rollie's Glorieux- Dereycke Candeléstraat 34, 8510


    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    08-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelaars

                                   Hairstijle Stéphanie

    Lampestraat (tegenover nummer 68)

    Enkel op afspraak: 0496 /96 52 45

    Woensdag : 14 u- 19 u

    donderdag : 14 u- 19 u                           

    Vrijdag :14 u -19 u

    Zaterdag : 8 u 18 u



    Categorie:handelaars
    » Reageer (0)
    30-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten

    Rollegem heeft ook een aantal gehuchten die we u niet willen onthouden.

    Komende van op de autosnelweg volgen we “Hallen” het “Ei” Hoog Kortrijk, (intussen al beter bekend door de zoektocht van de minister)

    N323 en voeg in N323, borden naar N323a/Doornik, N 50 Bellegem op de rotonde 1ste afslag President Kennedylaan.

    .

     



























    Op de rechterzijde staat de  in aanbouw nieuwe kliniek van Kortrijk, 
    die in april 2009 in gebruik zal worden genomen. Eén derde is dan afgewerkt



    Op het einde van de weg staat een kapel met opschrift:
    " Op wielen of te voet bidt minstens een Weesgegroet”. Linksaf  kom je op de Marionetten. 

                                                                                                                                                      





















    Het  braakliggende stuk was de herberg “Het Rood huis”. Hier werd op 13/8/1979 Christine Lepercq door een buur vermoord. Daarna werd het huis in brand gestoken.
    Gelegen “op den weg naar Kortrijk” volgens de oude wegenkaart, is dat van Rollegemplaats naar de Marionetten.
     

     


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    29-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten


    De naam Marionetten werd ontleend aan de herberg de Marriontjes die in 1770 op het kruispunt van de Rollegemseweg met de Bosstraat stond. Het was een aardeweg die van Walle (bij Kortrijk) via Rollegem naar Dottenijs liep. Deze weg had de naam van “straete van Cortryk, naer Rolleghem”. Vroeger sloten Walle en de Marionetten aaneen. Sinds 1968 werden de gehuchten door de aanleg van de autoweg gescheiden.  

     



    Boven op de heuvel staat de vroegere school van Jan Royaert, ook nog meester Kleikop genoemd (Helkijn1814-Kortrijk 1887). Hij had de gewoonte in zijn doodskist te slapen. In 1905 vestigden zich hier de zusters Verrue. Zij lieten vier klaslokalen bij bouwen. Na W.O.II baatten de zusters van Don Bosco het schooltje uit. In het weekend was er ook nog een eucharistieviering in het schooltje.Door gebrek aan leerlingen werd vrijdag 28 juni 1996 de allerlaatste schooldag.   Nu worden de gebouwen niet meer als school of kerk gebruikt.


    Op het kruispunt Rollegemseweg, Bosstraat, Rollegemseknokstraat staat het rustgevende en bezinnende “Ostiahove”. Het is een oord van stilte en verkwikking.

    Hier stonden tot begin 1900 aan de westkant van de straat drie cafés  het nr. 107 was café “De Marionetten”. Het uithangbord is nog in de zijgevel zichtbaar.

    Het nr. 11 een wat achteruit getrokken huis, “De Oude Marionetten. Het nr.123, de “Nieuwe Marionetten.  



    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    28-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten



    In de Bosstraat op een 500 meter wandelen of fietsen staat "De Libel". Wie met de wagen komt raakt die kwijt op een prachtige aangelegde parking.

    Het adembenemende van dit wondermooie plekje willen we u ontnemen.

    Het  is een natuurgebied van zestig hectaren met ondermeer het geboortebos in de Don Boscolaan.


    Het idee kwam uit Nederland: “ Men zag daar een gelijkaardig paviljoen in de vorm van een vlinder”. De constructie was bedacht door de Nederlander Thijs Van Der Wal.

    Het is een zeilconstructie tussen palen gespannen, met een afmeting van 27 meter lengte, een breedte van 37 meter en een hoogte van 5 meter. De totale kostprijs bedroeg 378.000 euro.  Het omstreden paviljoen werd op 8 juli 2006 opengesteld.



    “De Libel is een wezentje dat als eerste weggaat bij het verdwijnen van de natuur.”

    In de “libel” is er een observeercentrum en tentoonstellingsruimte. Ze staat symbool voor herstel van de natuur in het groene lint zuid.

    De ruimte in het lijf biedt plaats aan 50 bezoekers!



    De facetogen van het insect bieden prachtige panoramische uitzicht over het landschap.




    De permanente tentoonstellingruimte biedt op speelse wijze informatie over de leefomgeving, milieu en herintroductie van de natuur.


    Tegelijk dienen de vier immense vleugels als bescherming of schuilplaats voor de bezoeker.



    Het panorama op het omringende landschap is vanuit deze zacht glooiende heuvels een troef  voor de natuurwandelaars.



    Het bezoekerscentrum komt er in “Hof te Coux, achter het ziekenhuis, dit is volop in aanbesteding en wordt later geopend.

     

    “De Libel” was voor veel omwonende en natuurliefhebbers een doorn in het oog”  Nochtans is het een streling voor de wandelaar!

    We hebben in alle rust en stilte het verlaten en keren terug naar de Rollegemseweg


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    27-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten

    Op mijn terugweg dacht ik nog even aan mensen die vreesden dat bij de uitbouw van "De Libel" de rust zou verdwijnen en anderen die niets liever wilden dan veel passage van de wandelaars.
    In dat verband wil ik je de historie van de kapel aan het St.- Annabos niet onthouden. Aan de nieuwe Elleboogstraat ligt het park en het kasteeltje van de la Croix, in de 18de eeuw genoemd Bewalde speelmote van Penthevilles. Op de hoek staat een achtzijdige kapel van het H. Hart In het jaar 1935, in de oktobermaand dacht men aan een mirakel, toen men het beeld zag bloeden. Een onderzoek wees echter uit dat het om konijnenbloed ging. Wat was er nu gebeurd? De meid van het kasteel werd ontmaskerd als schuldige van dit opzet. Waarschijnlijk had het mens gedacht:"Het is hier zo stil, niemand verstoord hier de rust, het zou een welverdiende verandering kunnen zijn!" Uit eerherstel liet de kasteelheer een nieuwe kapel bouwen.

     

    Intussen komen we op het einde van de huizenrij aan de oostkant. Vlak voorbij de voormalige grens, ligt het hoogste punt van Rollegem, 63,75m. Op de hofstede van Emiel Maes stond hier eens de bakstenen molen, “De Kimpemolen”.



    Een koperen plaat herinnert er ons nog aan. De molen werd in 1910 afgebroken. Met de groene dreef aan onze linkerzijde verlaten we dit gehucht.


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    26-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten



    Op de nrs 45- 50 stond voor enkele jaren het café “De Reisduif” vroeger de “De Suikerij” en dat brengt bij een ander gehucht.
    Er was hier een vervoerdienst uitgebaat door Henri Delanglez, uit Rollegem.

    Zijn bekendste standplaats was: “In de Hert”. Tussen de Kortrijkstraat en de Munckendoornstraat. Langs de Segersweg was er een Eikenbos van iets minder dan drie hectaren, het bos was eigendom van Salembier.
    Het bos werd omgehakt gedurende W.O.I door het bevoorradingcomité bij gebrek aan kolen.


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    25-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten



     

    De Rollegemseweg nr. 20 ”  het “Hof van Leverghem”

     “Hof van Leverghem” ligt volgens het gewestplan in landschappelijk waardevol landbouwgebied. Het dateert van het einde van de 18de eeuw. De kabinetskaart van de Oostenrijkse Nederlanden van 1771-1778 nam de hoeve nog niet op, maar deze van 1789 wel.

    In 1789 was de familie Fouliers De La Faille de Leverghem eigenaar van de hoeve. “Leverghem” was een heerlijkheid ten Zuidoosten van Waregem.

    In 1846 was de familie De La Faille nog steeds eigenaar, het land en bouwareaal strekte zich toen uit over 46 ha.

    Op het einde van de 19de eeuw vestigde Henri Beaucarne zich als pachter op de hoeve.

    In 1914 werd Cyriel Deschamps pachter en in 1918 kocht hij het”Hof van Leverghem”

    Het land en bouwareaal waren toen nog 40 ha groot In de jaren twintig van de vorige eeuw vernieuwde Cyriel grondig de hoevegebouwen en liet de overdekte toegangspoort slopen om grotere machines op het erf te kunnen toelaten.

    In 1945 werd André Deschamps, zoon van Cyriel de nieuwe eigenaar en uitbater van de hoeve.

    Tot in 1953 was de hoeve omwald, vanaf toen werd de omwalling volledig gedempt en stelselmatig opgevoerd. Door verkoop van gronden en de aanleg van verkavelingen verminderde de bedrijfoppervlakte tot 21 ha. André, intussen overleden heeft geen opvolging

    Rechts van de toegangsweg tot de hoeve staat sinds 1979 de twee vogelmasten en het clubhuis van de inmiddels niet meer bestaande “Handbooggilde van Sint-Sebastiaan” van Rollegem.

    Zoon Jaak een zeer goede schutter is intussen aangesloten bij de gilde te Bellegem waar hij al heel wat titels veroverde.

    Bij de ingang van het erf is tegen de achtermuur van een berging een uitbouw gemetseld in rode bakstenen met een grote nis in, die dienst doet als muurkapel.

    De muurkapel aan de ingang van het “Hof van Leverghem is onder het dak van de berging gemeten omtrent 3 m hoog. De nis is 1,25m. hoog en 90 cm. Breed. Ze is afgesloten met een houten raam met ronde boog waarin klaar glas aangebracht is. Boven de nis is een kruisje gemetseld.

    Vóór de kapelmuur met nis is een bloemenperkje aangelegd met stapsteen erin om de kapel te kunnen bereiken. Dit voortuintje is afgesloten met een groen geschilderd ijzeren poortje.

    Binnen in de nis staat een wit gipsen beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes van 80 cm. Hoog. Het beeld van O.L.Vrouw van Lourdes in de muurkapel van het”Hof van Leverghem” is versierd met 2 vaasjes met kunstbloemen en 2 kaarsen.


    De Klijtberg is met zijn 62,50m. één van de hoogste punten van Rollegem

    De Klijtberg maakt deel uit van de waterscheidingkam tussen de stroomgebieden van de Leie en Schelde. Het “Klijtgat”, een winning gebied voor klei.

    Het nr.2 in de Rollegemse weg is de “Klijtberghoeve”, gelegen aan het kruispunt van de Kannestraat en de Klijtbergstraat.

    De hoeve voor het eerst vermeld in 1809

    Tegen het wagenkot van de hoeve staat ”Rietjes Kruis”.

    Het Kruisbeeld wordt zo genoemd omdat het opgericht werd door Henri Delanglez, de vader van de huidige uitbaters van de hoeve, Fidéle en Céleste Delanglez

    Henri Delanglez richtte het kruisbeeld op omdat er vroeger op “het gehucht Klijtgat” een huis stond waar het spookte en Henri wilde met het kruisbeeld het gehucht beschermen tegen spoken.

    Tot in 1967 stond het kruisbeeld aan de overkant van de straat onder twee beuken en omkranst door een haag. Toen de Rollegemseweg in 1967 verbreed werd, plaatste men het beeld tegen de muur van het wagenkot van de hoeve.

    Rietjes kruis is een groen geschilderd kruis dat beschermd wordt door een houten dakje. Op het kruis hangt tegenwoordig een klein metalen beeld van Jezus van Nazareth(afkomstig van op een doodskist) met het opschrift “INRI”

    Oorspronkelijk hing er aan het kruis een houten beeld dat na jaren in weer en wind te hebben gehangen, helemaal vermolmd was en niet meer kon gerestaureerd worden. Het werd in 1967 bij de verplaatsing vervangen door een wit gipsen beeld dat toen ingewijd werd door E.H. Desimpele, toenmalig onderpastoor van Rollegem.

    In 1984 werd dit witte gipsen beeld vernield door vandalen. Aan de voet van het kruisbeeld staan bloemen.



    Indien we nog een prachtige “Lourdes grot” willen vinden dan gaan we tot bij het nr.

     

     

    Aan de rand van een bosje van een halve ha. liet juffrouw Helena Vandorpe in 1983 een veldkapel bouwen met oude herbruikbare bakstenen.

    Juffrouw Helena Vandorpe was tijdens haar actief leven provinciale inspectrice in het technisch onderwijs. Zij was diep doordrongen van de westerse mystiek en bewonderaarster van de zalige Jan van Ruusbroec, Hadewijch e.a. en zij leefde vegetarisch. Het bosje, dat ze liet aanplanten, staan alleen soorten bomen die alleen in het westen groeien.

    Het veldkapelleke van O.L.Vrouw is opgetrokken in oude stijl met een overstekend houten dakje belegd met rode pannen.

    In de voorgevel van het Kapelleke zit een moderne bruingeverfde houten deur met binnenverdeling en ruiten.

    Boven de deur is een arduinsteen ingemetseld met het opschrift “Oorzaak onze blijdschap

    Het Kapelleke is 2,50m. hoog, 1,20m. breed en 1,20m diep.

    In de kapel staat op een voetstuk een merkwaardig polychroom houten beeld van Maria. Zij staat op een wolk en wijst naar haar vlammend gouden Hart, rond haar hoofd is een aureool aangebracht met 12 koperen sterren.

    Juffrouw Helena Vandorpe kocht dit prachtige beeld in 1960 in Brugge, het toont veel gelijkenis met het Mariabeeld van de paters Passionisten te Kortrijk.

    Het beeld is versierd met twee muurkandelaars. Aan de kapelmuur hangen ook twee gedichtjes van Antoon van Wilderode:

    “Maria, gij hoort, en gij weet het wel, onder het dak van uw koele kapel” en “Bij kaarsen en blauwe plavuizen, hoe heerlijk de loofbomen ruisen”

    Het huis nr.1 op de weg naar containerpark, was “de dubbele arend”of nog de “de leeuw van Vlaanderen” . “In den Berg “ het werd uitgebaad door Vanasten .


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    24-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Om naar het gehucht de Kwadebrug te gaan, moeten langs de kerk in de Tombroekstraat. Voorbij de beekweg, ligt de toegang tot het nieuwe kerkhof dat werd aangelegd in 1963 en dat in gebruik werd genomen na de afschaffing in 1965 van het oude kerkhof dat rond de kerk lag,; Tegenover het kerkhof staat nabij  het nr. 44, de kapel van Onze-Lieve-Vrouw- Middelares-aller- genaden. Het is een grote veldkapel in rode bakstenen die werd opgericht in 1946 door de zusters van de Heilige Theresia( nu de Heilige Jozef) uit het klooster in de Tombroekstraat nr. 6 en de giften van Charles en Melanie De Pauw.

    De kapel Onze-Lieve-Vrouw- Middelares-aller- genaden. werd gebouwd uit dankbaarheid aan O.L.Vrouw voor de bescherming tijdens de Tweede Wereldoorlog.

    In de voorgevel van de kapel zit een houten neogotische bruine dubbele deur met glas. Boven de deur is een Maria monogram in de muur gemetseld. Op de nok van het dak staat vòòraan een arduinen kruis. De zijgevels van de kapel zijn bekleed met schaliën. De kapel is 3 m. hoog, 1,50m. Breed en 2m. diep.

    Binnen in de kapel staat een houten sokkel met een wit stenen beeld van Maria die op haar rechterarm het Kindje Jezus draagt. Maria heeft een gouden kroontje op het hoofd en een gouden druiventros( symbool van genade) in de linker hand. Het kindje Jezus heeft een gouden wereldbol in de hand.

    Op het beeld staat het opschrift” O Maria Middelares aller- genade B.V.O.

    Het beeld is versierd met een koperen kandelaar met zeven kaarshouders. Er staan ook twee bloempotten en een bloemstuk met kunstbloemen.

    Aan de muur van de kapel hangt een houten kruis met een tinnen beeld van de gekruisigde Jezus erop.

    In de kapel staan twee bidstoelen.

    Van in oktober 1945 werd een bedevaart gehouden van aan de kapel van O.L.Vrouw -van Bijstand op de Rollegemplaats en vanaf de verdwijning van deze kapel, van bij haar beeld in de St-Antoniuskerk, waar haar beeld verder vereerd kan worden, naar de (eveneens verdwenen) grot van O.L.Vrouw van Lourdes op de koer van het klooster van de zusters naar de kapel van O.L.Vrouw Middelares aller- genaden onder het bidden van de rozenkrans en het zingen van Maria liederen.

    Deze bedevaart wordt niet meer ingericht sinds de jaren zestig


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    23-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten



    We stappen door tot aan de hoeve op de rechter zijde “Nevele-Rosendaal”. De hoeve  dateert van de 17-18de eeuw. Einde 19de eeuw was Vanneste eigenaar en uitbater. Paul Renard volgde hem als pachter op in1906. In 1945 werd Pierre Dumortier de eigenaar en sinds 1979 volgde zijn  zoon Roland hem op.

    Al van in 1601 had “Nevele-Rosendaal” een rechthoekige wal en dit bleef ongewijzigd tot einde 19de eeuw.

    De wal verdween in fasen:  het linkerdeel langs de weg verdween omstreeks 1900, de wal achter het woonhuis in de jaren vijftig en rond 1964 het laatse deel achter de schuur.

    Pastoor Slosse vermeldt dat het vierde doodsprentje in Rollegemwerd uitgegeven voor het overlijden van Cathrientje Ghequiere, vulgo Cathrientje Louage. " Ze wierd op hare hofstede binst de hoogmis vermoord op 1 januari 1846."

    In zijn uitgebreide collectie vinden we het prentje ook niet terug (oproep naar zij die het in hun bezit hebben om het te mogen gebruiken)

    De oproep werd gehoord, met dank aan zij welke geholpen heeft,  hier het resultaat;

    Passage uit Slosse: “Intusschen, voor het geven van dergelijke santjes waren ze te Rolleghem late aan den gang: E.H. Du Boccage heeft het eerste; de weduwe Ghequiere Herbau het tweede; pastor Mullier, het derde en Cathrientje Ghequiere, dochter van Ghequiere Herbau het vierde. Cathrientje Ghequiere, vulgo Catrientje Louage, wierd op hare hofstede binst de hoogmis vermoord den 1 januari 1846.

    Passage uit Thesis:  Joannes Christiaens , 22 jaar, werkman, geboren en wonende te Wareghem, werd beschuldigd van moord met voorbedachten rade op Catherina Ghequiere en diefstal ten aanzien van dezelfde persoon. Hij werd op 10 maart 1846 door het Assisenhof van West-Vlaanderen ter dood veroordeeld, en op 7 april 1846 om twaalf uur terechtgesteld op de Grote Markt te Kortrijk.

    De stad Kortrijk heeft binnen haar stadsmuren vijf maal een executie gekend. De eerste twee executies (De Beuck 23/02/1816 en Nijs 2/02/1835) vonden plaats op de grote markt voor het stadhuis. De executie van Van Gheluwe vond plaats op 23/05/1835 op de Graanmarkt. De executie van Christiaens op 7/04/1846 verhuisde opnieuw naar de Grot Markt, en de laatste executie te Kortrijk, die van Algoet, werd voltrokken op het Jan Palfijn plein.   

    Ook het bidprentje welke hier werd aan toegevoegd werd ons door een vriendelijke Ann  Augustyn opgezocht en gevonden met zeer veel dank aan zij die ons hierbij geholpen hebben.    

                                                              



    Zij die dachten dat Cathrientje, een kind was vergisten zich. Katrien was een volwassen vrouw van 52 jaar oud. Ze werd niet vermoord op de hofstede, zoals aanvankelijk gedacht aan Rietjes kruis maar  op de hofstede: “Nevele-Rosendaal”. Hoe kwamen we dit op het spoor?

     

    Bij zulke gelegenheden denkt men direct aan de krant. Doch in die tijd waren kranten zeker niet gericht naar het brede publiek. Tot na de tweede wereldoorlog werden naar aanleiding van roofovervallen, moorden, verkrachtingen, en andere zware misdrijven door Markt- en straatzangers het thema beschreven en bezongen. En toch was er een klein verhaal, uit het krantenartikel in Journal de Bruges 3/4/1846” konden we lezen:
    "On écrit de Courtrai: Un crime horrible vient d'être commis hier matin à Rollegem, durant la grand' messe, la fille Ghesquière agée de 52 ans et habitant une ferme avec son frère dans ladite commune, située à une lieu d'ïci , a été assassinee de la manière la plus atroce pendant qu'elle était seule nu logis. Son cadavre a été ensuite jeté dans un étang qui entoure .lLa ferme et d' où on l'a retiré. Le cràne est horriblement fracassé, Cet assassinat a étè suivi d'un vol d'espèces et de bijouteries de femme.
    Hier après-diner , immédiatement après avoir reçu la nouvelle, les membres du parquet se sont rendus sur les lieux et ont fait les recherches les plus actives pour découvrir l'auteur de ce crime, car tout fait présumer qu' il a été commis par un seul individu. La nuit seule a pu mettre fin à leur leurs investigations qu 'ils ont dû recommencer aujourd'hui de bon matin."


    We vernemen wel degelijk, dat “Son cadavre a été ensuite jeté dans un étang”.

    In de "Journal d'annonces de Courtrai' van 7 januari 1846 lezen we dat de moordenaar van zuster van boer Ghesquiere in Rollegem zijn daad bekend heeft. Voor Catherientje was de moordenaar geen onbekende. Op de boerderij was hij een tijdje knecht geweest maar na 20 maanden hadden Cathrientje en haar broer hem zijn ontslag gegeven wegens ontrouw en slecht gedrag.
    De moordenaar kwam net uit de gevangenis toen hij zich op oudjaarsavond ongemerkt liet opsluiten in de schuur van de boerderij. Toen de boer en de knechten op nieuwjaarsdag vertrokken naar de hoogmis sloeg hij zijn slag. Cathrientje was echter nog thuis en gealarmeerd door lawaai in de kamer ging ze een kijkje nemen. Ze herkende de weggezonden knecht en vroeg wat hij zocht. De knecht antwoordde niet maar sloeg haar met een schop op het hoofd tot ze badend in het bloed neerviel. Hij doorzocht de woning en stal wat hij kon. Bij het verlaten van de woning liep hij voorbij de gewonde Catherine en bemerkte nog een teken van leven. Razend sloeg hij haar opnieuw en sleepte zijn vroegere werkgeefster naar de wal waar hij haar in het water gooide.


    Ook vonden we door dit aan te klikken, heel wat informatie over ons Katrien.

     

    Openbare terechtstellingen in West-Vlaanderen (1811-1867...


    In die tijd was de guillotine gebruikt als executiemethode. Het is pas bij de invoering van de guillotine in onze gebieden dat de men geen onderscheid meer kon maken tussen de veroordeelden uit verschillende standen. Op het uur van de dood werd iedereen gelijkgesteld

     

    De veroordeelde Chrisiaans werd op de middag geëxecuteerd. Hij werd niet de avond ervoor, maar pas diezelfde morgen van Brugge naar Kortrijk vervoerd.

    Uit de krantenberichten bleek ook dat de laatste actie van de ter dood veroordeelde vaak het kussen van het kruisbeeld was. Deze handeling ging meestal gepaard met de woorden “Seigneur, je remets mon âme entre vos mains” Mon Dieu, je remets mon âme entre vos mains”

    “Heer in uw handen beveel ik mynen geest

     

    “De veroordeelde had wel hoofdzakelijk een zwijgende en passieve rol, een kort woordje tegen de priester zoals hierboven vermeld werd, paste wel in het ceremonieel. De enige veroordeelde die zich wel tot het volk richtte was Christiaens (1846). “(…) Hij heeft met een flauwe maar kalme stem gezegd; mensen ik vraag u allen vergiffenis (…)”[

    De executie van Christiaens op 7/04/1846 gebeurde op de Grote Markt,



    Wat dit toilet inhield? Het eerste artikel dateert uit 1846 en stelt: “(…)Eenige

    oogenblikken voor den middag zyn den beul en zyne hulpen in het gevang gekomen om het hair en hembd-hals (sic) van Christiaens aftesnyden, hij heeft die bewerking met droefheyd en tevens met overgeving onderstaen. Onmiddelyk nadien hy is op de kar geplaetst…(…)”[


    Bij de executie van Karel Algoet te Kortrijk (1855) stonden er rond het schavot zo’n 120 man van het 4e regiment. Dit waren ongeveer 3 maal zoveel ordebewaarders dan 9 jaar ervoor toen Christiaens te Kortrijk werd terechtgesteld. Toen werd er slechts melding gemaakt van een détachement van 40 man van het 5e regiment van de politie

     

    Tekst uit de openbare terechtstelling door Marleen Dupont. Zeker een aanrader wil je het verloop kennen uit die periode.

     

     

     

     

    Waarom zei men, Cathrien Louage in plaats van Ghequiere?

    Cathrientjes overgrootmoeder was getrouwd met Nicolaus Ghequiere. Twee jaar na de geboorte van Joannes Baptiste, grootvader van Cathrien, hertrouwde Cornelia met Joannes Baptiste Louage klik hier

     

    Bijlagen:
    20130426120140_00001.jpg (41.5 KB)   
    20130426120140_00002.jpg (34.2 KB)   


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    21-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten

    De “Kwadebrug” welke in den ouden tijd van een zeker “Strategische” belang was.

    In 1648 legerde de Franse troepen te Luigne. Ze maakten de streek hier onveilig door hun plunderingen. Daarom beslist de parochie de “Kwadebrugge” af te breken opdat de soldaten niet meer in staat zouden zijn te komen plunderen op de parochie.Zie hier den authentieke tekst uit de “Pointynghebouck” of de belastingsrol van 1652: Betaald aan Jan Esquenet over

    Handhedaan (handenarbeid) en leverynhe van hout van het vermaecken de brugghe, genaempt de Quabrugghe, gebrocken synde bij laste van de prochie van het beletten de passage van de soldaten die quaemen dieven(?) als ’t legher in Luigne(?) lag anno 1648.

    Het moet wel zijn dat de beek en de dijken groter waren dan nu, en dat er meer water vloeide, anders ware het voor de plunderende soldaten een klein kunstje geweest om er over te wippen. (Tekst uit het Bellegemse parochieblad)

    In 1941 werden verbeteringswerken uitgevoerd omdat het wegdek was beschadigd door de voorbijtrekkende zware artillerie.

    Aan de Kwadebrug verdwenen drie cafés zijnde aan de noordkant van de straat “De Rivier”

    Bij de beek het nr. 210 “Au Mal Pont

    In de Hoevedreef, bevindt zich de hofstede “Dadecotboghaert” een hoeve welke dateert van de 17de eeuw gezien de hoeve in 1629 verlaten was. Het was een omwalde hoeve, welke in 1970 volledig werd gedempt. Deze wal had een dubbele functie, namelijk bescherming en ontwatering.

    “Dadecotboghaert” staat immers in de alluviale vlakte van de fabrieksbeek.


    Ook al zijn de cafés verdwenen toch is er nog jaarlijks de “Kwabrug Kermis” op het 3de weekend van de maand juni.

    De hofstede nr. 171 of de Kwabrughoeve al bekent van in 1834. Een meerzijdig gesloten hoeve het woonhuis werd verbreed en vernieuwd

    De naam van de hoeve verwijst naar het gehucht

    “Au Coq Chantant” later de “De Commerce” is de hoeve nr. 218.  De historische naam is te danken aan: vroegere was in de hoeve een café ondergebracht met deze naam. De hoeve werd gebouwd tussen 1813 en 1846. Het was een hoeve met amper 1 ha. Omstreeks 1900 werd in de hoeve de herberg ondergebracht, de bewoners hadden zich gespecialiseerd in de aardappelteelt. Later kwam een metser uit Nederbrakel, en breidde de oppervlakte uit tot 11 ha. Tijdens WO II doken voorname Kortrijkse figuren onder op de hoeve. Na de oorlog werden de herbergactiviteiten stop gezet. Het is een gesloten U- vorm gebouw, met als oudste gegevens 1860, woonhuis en ovenbuur.





    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    20-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten



    Tussen Tombroek en het Forest ligt een klein groepje huizen. Voor de fusie begon de Moeskroenstraat aan de beek van de Kwadebrug, welke de scheiding vormt van Bellegem met Rollegem. Nu vangt ze aan op het kruispunt met de Tombroekstraat. We dwarsen de Tombroekstraat, richting MoeskroenstraatHet gehucht de “Zevenkote”, de Popp-kaart duidt op die plaats zeven woningen aan, die hun naam aan deze buurt gegeven hebben. Nu bestaan er nog drie van die huisjes: de nr. 7, 25 en 29.

    De hofstede ”Zevenkote”werd in 1898 nieuw opgetrokken, na afbraak van de bestaande hoeve welke dichter bij de straat stond. De oude funderingen werden in 1979 terug gevonden

    Het

    Vroeger zouden hier zeven zogezegde koten gestaan hebben.( huizen zonder achterdeur werden koten genoemd) De weg naar de hofstede was lang geleden de verbinding weg met Tombroek.


    Hoeve Ghequiere, Moeskroenstraat 24 dateert uit 1756. De naam verwijst naar de familienaam van de huidige uitbaters, welke al een kleine eeuw de hoeve bewoont. Het is een gesloten vierkantshoeve met open ingang.

    In 1945 werden de gebouwen aanzienlijk beschadigd door een neventreffen van een VI bom

     

    Op de hoek van de Moeskroenstraat en de Schreiboomstraat(zuidkant) ligt een stuk grond van ± 800 lands.Dit werd tijdens de Hollandse bezetting voor 1830, voor een “kantje” (een stuk brood,) omgewisseld. Er heerste toen een grote hongersnood onder de bevolking. Ze moesten hoge belastingen betalen op het slachten en malen. Dit stuk land noemt nu nog “Het Kantje”

     

     

     


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    19-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten

     

    Het “Forest” op de grens van Moeskroen, 50 meter hoogte was een bosrijk gebied.

    Het was bewoond door veel grensarbeiders en was bekend voor zijn talloze vinken liefhebbers.

    Verscheidene wegels laten ons genieten van dit heerlijke gehucht.


    Terug naar de Schreiboomstraat, welke ook nog deel uit maakt van het Forest,

    De hoeve “Te Brou” In 1756 was Frans Hoornaert de uitbater. De eigenaar was Verbyst volgens de Popp-kaart. In de tweede helft van de 19de eeuw werd de familie Brou eigenaar, deze vrijgezel schonk in 1910 de hoeve aan het armengoed te Kortrijk. Karel Vandewoestijne afkomstig van een verdwenen hoeve op den Rodenburg te Marke, werd de nieuwe uitbater in 1910. Door het beperkte landbouwareaal, specialiseerde men in de jaren tachtig in de varkenskweek.


    Stond tot voor de eeuw wissel dit huis. Aan het nr. 71

    In de gevel was een steen ingemetseld die de wapens vertoonde van de abdij van Groeningen;  drie zilveren rozen op rood veld; en links deze van de abtdis Victoria Dubois, alias Van Houtte, op zilver veld een rode keper, met twee groene bomen langs boven en een zwart kruis langs onder.

    Het de hoeve (± 9 hectaren) was bewoond door Ambriosius Van Neste, ze behoorde toe aan vrouw Crommelinck-Vanden Borre uit Moen.

    .


    De “Foresthoeve” Schreiboomstraat 54.

    De vroegere bosrijke omgeving, waarnaar de naam verwijst is volledig verdwenen.

    In 1756 werd de hoeve uitgebaat door Jean Frans Lemerchie, we vinden ze terug op de kabinetkaart van de Oostenrijkse Nederlanden van 1771- 1778.

    Omstreeks 1860 huwde Louis en Jean Baptiste verhuisde naar een kleinere hoeve, die recht tegenover de ouderlijke hoeve stond. Gedurende de Eerste Wereldoorlog werd een Duitse geschutseenheid gevestigd op het land, waarbij de boomgaard ten dele werd vernield.

    De hoeve werd grondig vernieuwd en gemoderniseerd. In 1962 werd gestart men met het kweken van varkens in het kader van de Euromarkt.


    “Goed te Castel” reeds in 1637 werd het op kaart voorgesteld. Het was de familie Herbau die er tot in 1901 de uitbater en eigenaar van was. Van af toen werd de hoeve opgevolgd door Alberic Depestel. De Na een blikseminslag werd de hoeve in 1903 bijna volledig vernield. De brand ontstond op het “Goed te Castel tevens bij het drogen van graan. Er werd een vuur gestookt en via een ventilator werd warme lucht door het graan geblazen. Vermoedelijk werd het vuur meegezogen zodat de brandt ontstond.

    In 1915 verhuisde Alberic naar het “Goed te Bottelrie. Hij werd opgevolgd door René geboren op “’s Costers” Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de stallen door de Duitsers opgeëist.

    In 1990 veranderde de hoeve opnieuw van eigenaar, de gebouwen werden aangepast voor een AVEVE -winkel met magazijn.

     

    “De Schreiboom” Heeft geen archiefmateriaal daar ze slechts dateert uit 1901.

    De vrouw van de eerste uitbater, was afkomstig van het “Goed Castel” Bij haar huwelijk werd de hoeve gebouwd en land gekocht aan een oom.

    Aan de hand van de Popp-kaart Rollegem en legger van omstreeks 1834 kan men vaststellen dat de hoeve nog niet bestond.

    Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de hoeve licht beschadigd. De bedrijfsleider verhuisde in 1971 naar Ledegem, en bewerkte hier verder de gronden. De hoeve stond in 1992 leeg, nu werd ze grondig verbouwd en heeft geen landbouw functie meer sinds 2000.

     


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    18-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten



     

    “De Schreiboom” Heeft geen archiefmateriaal daar ze slechts dateert uit 1901.

    De vrouw van de eerste uitbater, was afkomstig van het “Goed Castel” Bij haar huwelijk werd de hoeve gebouwd en land gekocht aan een oom.

    Aan de hand van de Popp-kaart Rollegem en legger van omstreeks 1834 kan men vaststellen dat de hoeve nog niet bestond.

    Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de hoeve licht beschadigd. De bedrijfsleider verhuisde in 1971 naar Ledegem, en bewerkte hier verder de gronden. De hoeve stond in 1992 leeg, nu werd ze grondig verbouwd en heeft geen landbouw functie meer sinds 2000.


    De kapel van de Schreiboom, een boom van heidense oorsprong, bij voorkeur aan kruisstraten en hofpoorten, om vrij te blijven van rampen en ongevallen. Een schreiboom of treurboom is een boomvorm waarvan de takken neerhangend zijn, het zijn bomen van verdriet.

    Onze-Lieve-Vrouw –van –de –Schreiboom of Renardskapelle in de Aalbeeksestraat.

    Langs de noordkant van de straat en op de hoek van de Marksestraat staat de Neoklassieke bakstenen kapel. De volkse naam verwijst naar de “Steenbakkerij” van Renard- Vandeputte die voor de Tweede Wereldoorlog in de weide juist voor de Marksestraat gelegen was.

    De oudste gegevens van deze hoeve dateren van 1637. Toen in 1773, op last van de Staten van Vlaanderen, een kaart moest worden opgesteld worden van de hoeven waar runderpest was uitgebroken, kwam ook “ de Steenbakkers -hoeve” erop voor; daardoor werd toen de hele veestapel van de hoeve op last van de overheid, afgeslacht. Op de “Steenbakkers -hoeve” was er rond de eeuwwisseling 1800/1900 een kleine steenbakkerij gevestigd.

    Het kruispunt werd hier gevormd door de Schreiboomstraat en de Lerberg ( aardeweg langs de hoeve naar de Lampestraat, de Aalbeeksestraat was er nog niet)

    In de topgevel van de kapel is een nis met Romaanse boog ingemetseld, afgeboord met grijze façadesteentjes. De nis is 80 cm hoog en 50 cm breed. Daar staat of stond een beeld van het H.Hart van Jezus van 40 cm hoog. De kapel werd op het einde van de 18de eeuw gebouwd.(voor 1850) Zij is 3,80 m hoog en 2,60 m breed en 2,30 m diep.

     Binnen in is de kapel in het lichtblauw geschilderd, de achtermuur, waartegen het houten altaar staat, is evenwel witgeschilderd.

    Op het altaar is het Mariamonogram (AM) aangebracht.Op het altaar staat een gipsen beeld van O.L.Vrouw van Lourdes van 60 cm hoog met er boven het opschrift” Ik ben de Onbevlekte” Het beeld is versierd met 6 vazen met kunstbloemen en rond het beeld is een krans aangebracht met witte papieren rozen. Er hangt een ex-voto met de tekst “ In Lourdes hebben we voor U gebeden. Dank”

    “Steenbakkerhoeve”

     

     

     

     

    Ze datert van de 16 de eeuw, de oudste vondsten gaan terug tot 1637. Het was Jacobus Vanneste welke huwde met Delputte Elisabeth omstreeks 1733 die er kwam wonen. Het was in 1773 dat op last van de Staten van Vlaanderen een kaart werd opgesteld met weergave van de hoeven waar runderpest was uitgebroken. Daarop komt de “Steenbakkershoeve” voor, en om verdere uitbreiding te voorkomen werd de hele veestapel afgemaakt.

    Omstreeks 1867 richten de broers Renard een kleine steenbakkerij op die gewerkt heeft tot 1900. In 1934 werd de hoeve door een zware storm geteisterd waarbij stallen en schuur werd vernield. De hoeve was volledig omwald, vermoedelijk werd het poortgebouw gesloopt inde periode 1846- 1873, waarbij een deel van de omwalling werd gedempt. Tegen 1918 was reeds de helft van de cirkelvormige omwalling verdwenen. Het was tussen 1930 -1940 dat het resterende gedeelte werd gedempt.

     


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    17-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gehuchten



    In de Marksestraat nr. 4 hoeve “Ter Linde”

    Het Kruisbeeld welke aan de zijkant bij de oprit naar de hoeve, stond tussen twee lindebomen. Het is er tweemaal tijdens stormen in 1942 en 1975, omgewaaid Het kruis is in hout en werd in 1976 herschilderd in een licht- bruine tint; het beeld van Jezus van Nazareth is van gietijzer. Het is waarschijnlijk een Frans beeld want de voeten van Jezus staan op elkaar en niet naast elkaar zoals bij ons gebruikelijk is.

    Onderaan het kruis is een zwart geschilderd doodshoofd aangebracht en bovenaan het opschrift “INRI”.

    Het kruisbeeld is beschermd door een houten dakje, het geheel is 2.40 meter hoog.

    Het kruisbeeld is versierd met bloemen in een bloembakje. Vroeger stopte de Kruisprocessie bij dit kruisbeeld.

    “Ter Linde”

    Dateert van 1756, begin de 20ste eeuw werd de hoeve geteisterd door een storm waarbij de schuur totaal vernield werd. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de hoeve door de Duitsers Bezet. Begin van de 20ste eeuw werd de schuur door een storm totaal vernield, ze werd gelukkig opnieuw heropgebouwd.

    Achteraan staan de “Barakken” welke dienst deden voor de Bussen van de firma Hoornaert uit de Aalbeeksestraat.

     


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    16-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gehuchten



    Bij de hoeve nr. 7 Is een grote kapel in de hoevegebouwen ingebouwd. De hoeve welke een omwalde hoeve was dateert uit 1637. Het “ Hof Ter Magne” Ze had de benaming van “ Dquasmagne” het was niet zeker of de omwalling nog bestond, zeker is dat tegen 1809 de wal volledig gedempt was.

    Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd op deze hoeve voor een korte tijd een geschutseenheid geïnstalleerd.

    Na de oorlog werd de overbouwde poort toegemetst. Een nieuwe toegang werd voorzien, voor de grotere machines. Voor de aanleg van de A17 in 1973 werden 2 ha landbouwgronden onteigend.


    De hoevekapel van O.L.Vrouw Hulp der Christenen is een openkapel, opgetrokken in rode baksteen. De toegangsdeur zit onder een grote Romaanse boog, het is een groengeschilderde smeedijzeren deur met tralies. In de witgeschilderde boog boven de deur staat in het zwart de naam van de kapel te lezen:” O.L.Vrouw –hulp –der -Christenen” De kapel is 2,60 m. hoog, 4 m. breed en 1,50 m. diep.

    De binnenkant van de kapel is witgekalkt, de achtermuur even wel lichtblauw.

    In de kapel staat een klein houten altaar met twee houten kandelaarblokken zonder kandelaars. Niettegenstaande de naam van de kapel is het beeld dat op het altaar staat een gipsen beeld van O.L.Vrouw –van -Lourdes. Het staat op een blauwgeschilderde houten blokje met het Mari – amonogram. Het is 60 cm hoog en versierd met kunstbloemen.

    Vroeger werd in de meimand  iedere avond door de mensen uit het gebuurte een rozenhoedje gebeden; na de Tweede Wereldoorlog is dit gebruik verdwenen.

     


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    15-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gehuchten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wanneer we de brug over de autosnelweg op gaan zien we aan de linkerzijde de hoeve met in de dakpannen verwerk het jaartal 1912. Het laat vermoede dat deze hoeven, zeer recent gebouwd werd. Oorspronkelijk stond ze waar nu de boomgaard is.  De Kabinetkaart van de Oostenrijkse Nederlanden van 1771. Popp-kaart van 1834.

    Het was in 1912 dat de broers Vandaele, toenmalige eigenaars, de hoeve volledig naast de bestaand gebouwen bouwden. De zware balken van het schuurgebinte zijn het afbraakmateriaal van de Sint- Antoniuskerk, zoals reeds vroeger neer geschreven werd in 1904 neer gehaald en zo verhuisden vele matrealen naar plaatsen waar gebouwd werd.

    Zo staat ook een huis in de Kerkstraat van rond de zelfde periode waar je nog zo een balk kunt terug vinden.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Het hof werd inde Eerste Wereldoorlog door de Duitsers bezet. Er werden ondermeer barakken opgericht met gasinstallaties voorzien om huidziekten te bestrijden Enkel de kop van het paard bevond zich in de buitenlucht. Na de oorlog werd met het materiaal loodsen gebouwd. In de gevels van de hoeve zijn nog sporen te zien van de lichte beschadiging van de  Tweede Wereldoorlog. In 1949 kocht een nieuwe uitbater deze hoeve welke in 1952 zijn eigendom werd. Met de aanleg van de autoweg (A17) omstreeks 1976 werd het hoeveareaal gehalveerd. Tussen de jaren 70 en 80 werd door de huidige eigenaar inspanningen geleverd voor een positieve toekomst van dit bedrijf.


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    14-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gehuchten



    Marksestraat Nr. 23a

     

    Aan de ingangpoort van de hoeve “Goed te Coulembier” is aan de straatzijde een moderne hoevekapel aangebouwd.

    “O.L.Vrouw hulp der Christenen.” Uit 1945.

    De hoeve zou, volgens de deurbalk op de koestal dateren uit 1773. Ze wordt reeds vier generaties lang bewoond en uitgebaat door de familie Coulembier. De huidige uitbaters zijn de familie N. Coulembier – Coussement.

    Oorspronkelijk was het een gesloten vierkantshoeve, met als ingang de grote poort van het wagenhuis. De ingang bestaat nog maar de poort werd vastgehecht. Zoals bij vele hoeven was de ingang te klein voor de grote machines.


    De kapel welke in 1945 werd opgericht door René Coulembier om van O.L.Vrouw de genezing te bekomen van een gehandicapt kind dat in het gezin was geboren. Het kind is spijtig genoeg enkele jaren later overleden.

    De kapel is een rechthoekig gebouw met een plat dak, opgetrokken in rode gevelstenen. Op het dak staat vooraan een smeedijzeren kruis.

    In de voorgevel van Coulembiers kapel zit een groengeschilderde houten deur met in het bovenste deel een ruit achter traliewerk. Boven de deur is een arduinen steen aangebracht met de bede: “ Maria Hulp der Christenen, B.V.O.

    De kapel is 2,60 m hoog 1,40 m breed en 2.m diep.

    Aan de zijgevel is een bloemperkje aangelegd.

    In de kapel staat een blauw- geschilderd houten altaar met een geborduurd altaarkleedje.

    Op het altaar staat een beeld van “Maria, hulp der Christenen” dat waarschijnlijk afkomstig is uit het klooster van de zusters van Don Bosco op St-Anna, waar Marcella Coulembier kloosterzuster was. Het beeld stelt Maria voor met haar Kindje Jezus, beide hebben een gouden kroontje op het hoofd, Maria draagt een blauwe mantel op een rood onderkleed en Jezus een groene mantel op een rood onderkleed. Het beeld is 60 cm. Hoog.

     


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    13-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten

    Het laatste gehucht of kleine dorp, maar daarom niets minder”De Knok” 51 meter boven de zeespiegel ligt We willen het bereiken daarom stappen we langs de binnenstraat, aan de Rollegemseweg gaan we links af en daarna de Groene dreef en dit gedeelte betreden we het uiterste noorden der gemeente. Het vormt de grens met Kortrijk, een deel ervan ligt op grondgebied Kortrijk. De Knok bevindt zich op 4à5 km van het centrum van de stad. Op dit gehucht komen vijf wegen samen. De Muynckendoornstraat was de bijzonderste en ook de langste, ze begint vanaf Walle(Kortrijk) en eindigde in Dottenijs, sinds de fusie is ze opgesplitst. Ze was tien kilometer lang. Op het gehucht waren zeven herbergen, met de brand van de “Fliefouter” was de laatste herberg ook hier verdwenen.



    De Knok is volgens sommige een naam welke afstamt van het woord knokken= beenderen; nl. een plaats waar kadavers werden begraven. Het is buiten de stad gelegen, kan het een begraaf plaats? Nu een woonwijk van heel wat mensen welke werken in de stad en hier komen wonen en rust vinden. Van een viertal hofsteden zijn de gronden ingenomen door woningen. Het is een prachtige woonwijk geworden.

     

     

    “Rollegemknock:” Munkendoornstraat 125,

    Werd gebouwd in 1813/14, op de Popp-kaart van 1834 staat deze vermeldt een Scherpereel was eigenaar.

    Het was een gesloten hoeve met open ingang

    Nu de bergplaats, stond in de jaren zestig een ovenbuur. In de zijgevel van de wagenbergplaats is een kleine kapel.

    Sinds 1987 heeft deze hoeve geen landbouwuitbating meer

     


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    12-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gehuchten



    We maken onze wandeling af langs de Walleweg. We komen ter hoogte van het nr. 115 bij de hofstede “Hof van Odo” de grenssteen tegen welke enkele jaren terug werd opgegraven met het wapenschild van Kortrijk met data van 1743 in een nis ingemetseld.

     

    De naam verwijst hier naar Odo Vandenberghe welke sinds 1927 de eigenaar werd, de bedrijfsoppervlakte was toen 13 ha groot. Het oudste gebouw dateert uit 1779.Hier zou een vluchtende Franse koning Lodewijk genaamd, in de achterkamer overnacht hebben. Vermoedelijk gaat hier om de Frans koning Lodewijk XVIII, welke de troon besteeg nadat Napoleon in 1814 voor de eerste keer werd verbannen naar Elba. Napoleon welke in 1815 begon aan een triomfantelijke terugtocht naar Parijs, zou Lodewijk XVIII gevlucht zijn over Kortrijk naar Gent, waar hij enkele jaren woonde in de Veldstraat te Gent. De Gentenaren noemden hem “Zwiet” in plaats van Louis Dixhuit omdat de ex-koning enorm kon zweten. De bestaande gebouwen  worden verhuurd aan derden..

     


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (1)
    11-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gehuchten



    Bij het nr. 101 staan we voor het “Goed te Castaigneboom. Een gesloten vierkantshoeve met de oudste gegevens uit de 18de eeuw, leesbaar in een datumsteen, welke zich bevond in het poortgebouw, 17??  Die verdween na de Tweede Wereldoorlog. Tot in de veertigerjaren werd hier Vlas en Cichorei geteeld.

    In 1948 Het jaar dat Onze-Lieve-Vrouw van Fatima naar Bellegem werd gehaald

    In 1834 was C. Van Tiegehem eigenaar, en telde ongeveer 22ha. Later was het eigendom van Goethals uit Kortrijk, zijn dochter Simone, getrouwd met Baron Kervyn de Volckaertsbeke, erfde het goed. Hun kinderen waren pachter.

     

     

     

    De hofstede voorbij staan we in Bellegem, halfweg de beklimming naar de kerk aan de kapel nemen we de oude tramroute en komen terug op grondgebied Rollegem.

     


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    10-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gehuchten



    We volgen de Oude Bellegemsestraat en ter hoogte van het nr. 1 zien we Het vernieuwde “Goed te Bottelier”

    Deze eeuwenoude gesloten omwalde ( de omwalling verdween in 1958) hoeve was het foncier van de heerlijkheid bottelier. Naast de hoeve was er een vijver, deze werd in de periode van 1846 tot 1873 gedempt.

    Al in de 15de eeuw bewoonde Jan van Nest het goed. Op het einde van de 15de eeuw, werd de nieuwe uitbater de Familie Cannaert en verbleef er ruim 100 jaar. Rond Het jaar 1834 was het de beurt aan de familie Cottignies, en telde het domein ongeveer 18 ha. en in 1915 was het eigendom van Albriek Depestel, daarna was het de beurt aan Cristiaans. Toen werden de gronden verkocht.

    Het is de huidige eigenaar welke de gebouwen en de omliggende grond naar deze restauratie uitwerkte.


    Op het einde van de weg gaan we links af we komen voorbij “Ter kanne” den eigenaar verteld: "vroeger noemde deze straten de Kannestraat,en de kleine kannestraat, ze hebben dit gewijzigd, voor mij was de naam vlug gevonden, het werd "Ter kanne"   Een “rustge stek” die ons terug doet denken aan het verleden.



    Op het einde rechts af onder de snelweg,

     

     

    Voor ons, mijn dorp. Ik ben er wel niet geboren of getogen, toch wil ik er tot het einde ter tijden wonen.

     


    Categorie:gehuchten
    » Reageer (0)
    28-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een bosrijke omgeving Rollshausen

    Veel kilometers wandelen alleen of met zijn twee door de bossen rondom Rollshausen!

       


    Richting west: Hummelberg Hausberg.

    Richting Noord-west
    Spitzen Scheit


    Richting Noord: Lange Wiesenberg 
    ° Bergloch



    Noord: Eselsburg



    Richting Zuiden: Wehiberg, Weipoltshausen




    Richting Zuiden Kellerswald, Kahlenbach.


    Categorie:Rollshausen
    » Reageer (0)
    27-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De gemeente Rollshausen


                                                 
    Rollshausen verliest in 1974 zijn eigenheid en wordt een fusiegemeente van Lohra.
    Het is een “woondorp” in het plattelandsdistrict Marburg-Biedenkopf en telt 320 inwoners. De oppervlakte bedraagt 501 hectare, waarvan 162 hectaren voor de landbouw en 284 hectaren bos. Met zijn vijf bedrijven stelt het circa 50 persoenen tewerk
    Daar het dorp een woondorp is zijn er de laatste jaren een dertigtal huizen bij gebouwd en is het dorp met ongeveer een 100-tal personen toegenomen.

     

    Het leerlingenvervoer is zeer goed geregeld naar Gladenbach, Wiermar-Niederwalgern en de universiteitsstad Marburg.

     

    Het openbaar vervoer van uit Marburg of Giesen (23:24 u.) en met de belbus kan men zekerlijk na middernacht nog in Rollshausen aankomen.

     

    De deelgemeenten van  Lohra met zijn Damm, Nanz-Willershausen, Rodenhausen, Reimershausen, Altenvers, Weipoltshausen, Rollshausen en Seelbach. Samen goed voor meer dan  5.000 inwoners.

     

    Rollshausen, en zijn verleden, 1256-2006 of een levensloop van 750 jaar.

     



                                   
     

    De adellijkheid “von Rol(l)shausen, de stamvader is Henricus von Rolshausen, een ridder geboren op 1/10/1556 en overleden op 11/2/1263 hij was gehuwd met Sofia von Haiger en had twee kinderen.

     

    Op het wapenschild zie je twee gekruiste spaden. Volgens  de legende zou von Rolshausen in zijn jeugd zo arm geweest dat hij zelf op de akker moest werken.

     

                                                            


    Categorie:Rollshausen
    » Reageer (0)
    26-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rollshausen - Ontstaan estafetteloop

    Op zoek naar een verbroederingsdorp speurden we naar dorpen of gemeenten met gelijkluidende namen of namen die etymologisch naar dezelfde stam verwezen.
    Zowel in Frankrijk als in Duitsland ontdekten we dergelijke dorpen.
    In het boek van L.Slosse staat volgende geschreven: “ met ons Rolleghem
    staan in verband Rollingen in Limburg; Rollingen in het afgestaan Luxemburg;
    Rollingweer en Rollemastate in Nederland; Rollingshausen en Rollshausen in Duitsland
    ."
    Sindsdien is de band met Rollshausen ontstaan!

     

    En… om deze band te vereeuwigen werd in 1988 een internationale estafetteloop tussen beide dorpen gelopen.
    De sportievelingen  hadden het lumineus idee om een estafetteloop vanuit  het verbroederde dorpje Rollshausen naar het thuisoord Rollegem te organiseren. Dat hield in dat er maar liefst 502 km dag en nacht ononderbroken gelopen werd. Een veertigtal Belgen en een tiental Duitsers liepen het  traject over Duitsland - Nederland - Frankrijk en België.
    Via Herborn-Marienberg-Hachenburg-Altenkirchen-Asbach en Bad Honnef naar Koningswinter.
    Via Bonn, de hoofdstad van de Duitse vrienden naar Bruhl en via Duren en Eschweiler komt men in Nederland.
    De grensoverschrijding gebeurt tussen Herzogenrath(Wets-Duitsland en Kerkrade(Nederland)
    Inmidddels was men 220km onderweg.
    Door de voerstreek, Berneau, op het Waals grondgebied. We vervolgen via Vise,Tongeren, St-Truiden, Tienen en Overijse, naar het Zoniënwoud.
    Na 380km bereiken we Alsemberg, en Halle. Richting Lessines lopen we naar Ronse, dan een klein ommetje in Frankrijk(Wattrelos) alvorens in België (Herseaux) om de laatste kilometers af te leggen
    die ons scheiden van de thuishaven: Rollegem
    Klik op het kaartje en je kan de route via google volgen.

     


    Categorie:Rollshausen
    » Reageer (0)
    25-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De kerk Rollshausen

    Het kerkgebouw werd in 1500 herbouwd, (Evangelische Kirche)

      
     


       

    Tussen 1992 en 1997 werd ze opnieuw gerestaureerd. In de zuidmuur herkent men het leigesteente dat ter plaatse gevonden werd en waarmee men bouwde.  

          

    De ingang is gelegen aan de Westkant.

     

    De meer dan driehonderdjarige klok werd tijdens de oorlog in 1942  opgeëist. Ze kwam uiteindelijk terug uit Hamburg en ze kon opnieuw in de  klokkentoren geplaatst worden.  Tot op heden roept ze de mensen ter kerke. Sinds 1963 worden de klokken elektrisch geluid.

     

       

     

    Rond de kerk vindt men nog oude zerken van het vroegere kerkhof. Die worden voorlopig rond de kerk bewaard.

     

    <

    Aan de ingang van de kerk ziet men een monument met de beide schilden, Rollegem-Rollshausen

     


    Categorie:Rollshausen
    » Reageer (0)
    24-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.aflossingsmarathon Rollshausen

    Twintig jaar geleden slaagden enkele lopers erin de afstand Rollshausen- Rollegem tijdens een aflossingsmarathon te overbruggen.



















    Nu willen enkele fietsers die prestatie overdoen.
    De folkloreraad is op zoek naar getrainde fietsers uit de regio die willen deelnemen aan de sportieve uitdaging op 23 en 24 augustus.
                                                                     



















    Een infovergadering is er op 9 mei om 20.30 u in het buurthuis van Rollegem.
    Info via e-mail:
    stephane. debevere@ telenet.be



    Kerkenberg


    Categorie:Rollshausen
    » Reageer (0)
    23-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.School van Rollshausen




    De school

     

    In 1745 was er geen schoolmeester, de kinderen liepen school in Altenvers. Pas in 1913 werd beslist een school te bouwen Tien leraars zouden de school leiden tot op 31/7/1970, de dag dat de school definitief de deuren sloot.
     
    Nog enkele zichten op Rollshausen.

     

    Brunnenstraat, hoeve "Schucherts"

                    

     

     

    Een pracht van een vakwerkconstructie.

     

    Het bakkershuis.  De gemeenschappelijke opslagplaats van vlees.

    Rollshausen lacht ons toe, het biedt ons op alle vlakken mogelijkheden. Duits, Engels, of Frans, de taal mag geen barrière zijn. Misschien een tip voor ouders die hun kinderen de Duitse taal leren. In ieder geval de wielerfanaten staan klaar om met de Rollofeesten 22/23/24 augustus 2008 er een mooi begin van te maken. Rollshausen wil je alvast met open armen ontvangen! De officieuze start vanaf het “Burgerhuis” officiële start waar, aan de kilometerpijl. Wij wensen ze alvast een goede vaart, behouden thuis !!!



    Categorie:Rollshausen
    » Reageer (0)
    22-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.rollofeesten fietsen Rollegem/Rollshausen

     

    28/29/30/2009 

                              

                           Rollofeesten!

    Op zaterdag 23/8/2008

     Voorstelling van de deelnemers van uit Rollshausen voor een tocht van 570 km voor de aanvang 


    Hier zijn ze op de terugweg naar Rollegem, bij het verlaten van Rollshausen


     

    Op zondag 24 augustus rond 16.00 uur kwamen de fietsers uit Rollshausen onder begeleiding van de Belleman terug aan te Rollegem. Ze hadden de kilometers in de benen, en waren zeer verrast dat het zo een heuvelland was “het land van Hessen”.

    Het publiek was hier niet overweldig groot bij de aankomst, maar het enthousiasme van de wielerfanaten des te groter, bij het onthaal welke hun te beurt viel bij de aankomst in Rollshausen. Ze kunnen hen niet genoeg bedanken voor het onthaal! Het beloofd misschien zijn dit de nieuwe “ambassadeurs” voor Rollshausen.

     

     

     

    Na de aankomst werden ze dan met een daverend applaus ontvangen in de feest tent. Het was een blij weerzien voor iedereen De vraag blijft is het beter dan de “Mont Ventoux”, is het voor herhaling vatbaar.

     


    Categorie:Rollshausen
    » Reageer (0)
    21-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verbroedering Rollegem/rollshausen

     

    1984Rollegem/ Rollshausen 2009

             19/20 september 2009 25 jaar!     

     



                            

    Zicht op Rollshausen  bij het binnenrijden komende van Altenvers

    Het was een greep uit het moois dat het land van Hessen te bieden heeft! Toch boven dit alles staat Rollshausen!

    Wat maakt het zo aantrekkelijk, dat wij Rollegemnaren daar zo graag naartoe reizen?

     

    In de eerste plaats, de omgang met de mensen, de vriendschap, de goede ontvangst en vooral de gastvrijheid. 
    Telkens weer ontvangen ze ons als koningen of prinsen. Wat zij ons bieden is  onvergetelijk.

     

     


    Vrijdag in de namiddag zijn onze vrienden aangekomen in café “De Platse”

    Alwaar het blijde weerzien met een opgang werd gebracht.

    Zaterdag na het ontbijt (frühstüch) even gaan wandelen of naar de zee, om terug te zijn tegen 18.00u alwaar we werden ontvangen door plaatsvervangende burgemeester Lieven Lybeer.

    Na de  bijbehorende beeldenformatie van pers en amateurs, was het tijd voor een uitgebreid avondmaal aangeboden door Beheerscomité & Gemeenschapsraad Rollegem.




    Om daarna ons aan te sluiten in de tuinen van het Buurthuis voor de Duitse avond, onder muzikale begeleiding van “ Die Lustige Freunden “

    Met veel bier en veel muziek, vertelden onze Duitse vrienden dat ze een prachtige avond hadden meegemaakt en bedankten ons voor de grote inspanningen welke werden geleverd.

    Van onze kant willen wij langs deze weg de heren/dammen inrichters en ook de medewerkers van harte bedanken.



    Op zondag hebben we uitgebreid getafeld, geschenken uitgewisseld, om rond vijf in de namiddag menige traan te vegen bij het afscheid, en met de handen op het hart” Bist zum nächsten Jarh” tot volgend jaar.

    Velen onder ons die er bij waren weten dat dit niet volgend jaar zal zijn als we hen terug spreken, vrienden onderhouden zich meer dan eens met elkaar.

    Want zoals (Joris Declercq zegt):” È vrind is lik è stekkerdraad. Je kut’ dr’an vaste roak’n

    En ojje were weg wult gaan ’t Doe zeer, je los te moak’n.”  


                               

    Blaaskapelle Die lustigen Freunde


    Categorie:Rollshausen
    » Reageer (0)
    20-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rollshausen

    Het programma van de Rollofeesten 2008 (vroeger  Folklorefeesten)  staat “ verre van vast’...
    Nochtans laat veel vermoeden dat er dit jaar  opnieuw een estafette op het programma staat.

    Op 3 december 1983 nam men het initiatief in handen om een soort verzustering op het getouw te zetten met een klein gezellig dorpje in Duitsland dat niet zo heel ver af ligt en toch nog aan de gevraagde criteria beantwoordt. Rollshausen is volks, levendig en heeft bepaalde folkloristische aanrakingspunten. Het is gelegen in de driehoek Siegen, Marburg en Giessen. Gekazerneerden in Siegen herinneren zich nog Herborn, Seelbach, Altenvers op enkele kilometers van Rollshausen . Hoe dikwijls zijn we er niet voorbij getrokken?

     

    Rollshausen is een deelgemeente van Lohra, en maakt net zoals Rollegem deel uit van een grotere entiteit.

     

    Op zaterdag 27/3/1985, kwamen om 10.30 u. vijf “Rollshausers” te Kortrijk aan. Tijdens de ontvangst op het stadhuis mocht Burgemeester De Jaegere een geschenk in ontvangst nemen van Karl-Heinz Schneider.

     

    Herr Schneider liet zich ontvallen:” Wij zijn verrast door de goede ontvangst die wij hier genieten. Wij hebben niet durven vermoeden dat er hier zo een belang aan de gehele ontmoeting wordt gehecht. Meteen werd van beide kanten beloofd om de zaak in goede banen te leiden.

     

    Na hun terugkeer in Duitsland werden er in onze gemeente opnieuw vergaderingen belegd met het oog op de eventuele verbroedering.

     

    Als je nu hier klikt  leer je van uit je zetel het verbroederings dorp kennen. Veel geluk! Wens je meer te weten, vragen kan nooit kwaad.


    Wenst u direct "Lohra" te kennen druk dan hier onder

    http://www.lohra.de/

     Wandergruppe TV 07 Lohra 




    Categorie:Rollshausen
    » Reageer (0)
    19-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het land van Hessen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Rollshausen ligt op 18 km van de universiteitsstad Marburg in de deelstaat Hessen. Je moet er eigenlijk eens naar toe, het vakantieland bij uitstek. We doen een greep uit wat de streek te bieden heeft.
    De wandelaar kan er alleen of met zijn tweeën urenlang dwalen door de eindeloze bossen van het specifieke middelgebergte. Maar het Hessische landschap bekoort ons ook met zijn weiden, akkers, rivieren, meren, steden en dorpen.
    Het Reinhardswald aan de bovenloop van de Weser, tussen Kassel en Göttingen, is een romantisch oud bos met een oppervlakte van meer dan 25 000 ha. Het is het oudste beschermde natuurgebied van Hessen met meer dan 300 jaar oude beuken- en naaldbossen en metershoge varens. De gebroeders Grimm vonden hier inspiratie voor hun sprookjes. In het midden van het bos staat dromerig de Sababurcht, het sprookjesslot van Doornroosje.
    Vlakbij is het Mauerpark een reservaat voor dieren die vroeger in de bossen leefden en bijna uitgestorven zijn. Buffels en oerossen, zeldzame herten en wilde paarden staan er te grazen.
    In de Taunus, een ander middelgebergte in Hessen liggen de grote steden Frankfurt, Offenbach en Wiesbaden. Hun bekende geneeskrachtige bronnen hebben vroeger al de Romeinen naar deze bosrijke streken gelokt. De hoofdstad Wiesbaden bezit 26 warme bronnen. Het is er gezellig winkelen. Of wat denk je van Gersfeld, een rustige Kneipp-badplaats in het landschappelijk mooie Rhön. De geneeskrachtige badplaatsen en kuuroorden zijn er het gehele jaar seizoen. Op vele vakantieplaatsen kan je paardrijden en tochten maken per koets. Haast alle plaatsen hebben verwarmde overdekte en openluchtzwembaden. Bezienswaardigheden zijn er niet alleen in de musea maar ook in het stadsbeeld, de kerken, burchten en kastelen.
    In het land van Hessen vormt de abdij van Lorsch samen met die van Fulda en Hersfeld het centrum van de orde der Rijksmonniken. De St.-Pauluskerk in Frankfurt is een Duits nationaal monument. Het Hessenpark is het bokrijk van Duitsland. Er zijn goede verbindingen met de steden Marburg, Giesen en Biedenkopf, Wetzlar, Herborn en Dilleburg. Alle inkopen zijn er mogelijk. Gasthuizen en pensions geven de bezoekers overnachtingsmogelijkheden. Ook moderne campings staan garant voor goed verzorgde vakanties. 




    Categorie:Rollshausen
    » Reageer (0)
    31-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rollegemplaats

     

    Op de dorpsplaats zie je de historische hoeve Het hof van Rollegem. De geschiedenis ervan klimt terug tot de 13de eeuw, maar de huidige gebouwen zijn heel wat jonger. Het poortgebouw is van 1735.

    Het wapenschild van Engelbert-Frederik M.J. d’Ennetières is aangebracht boven de ingang van het poortgebouw. Hij was de eigenaar van de hoeve en heerlijkheid zodat hij zich “Heer van Rollegem mocht noemen. De steen dateert van 1735. De imposante schuur is gebouwd in 1835. De hoeve is nu een beschermd monument.
    Het wegeltje van het Hof van Rollegem naar 'Het Platske' heette de Ketsenweg. 
    Tussen 1962 en 1969 werd de dorpsplaats grondig vernieuwd. Huizen en kerkhof moesten wijken voor de parking, de kasseien werden vervangen door asfaltwegen.

    De speciaalzaak voor ondergoed, lakens, korsetten en truien en naaigaren was Pannedekkers. Maria en Alice Vandenbroecke stonden altijd paraat met raad en daad en hadden een rijk assortiment in een grote winkel op de hoek van de Aalbeekstestraat en de Tombroekstraat. Hun kwaliteit was onvolprezen en véél beter dan de “Sarmabucht” van de stad. Aan de gevel van de woning hing de gedenksteen voor de gesneuvelde weerstanders op 2 september 1944. Na de landing van Amerikanen en Engelsen in Normandië op 6 juni 1944 trokken de Duitsers achteruit in de richting vanwaar ze gekomen in mei 1940. Op zondagvond 3 september trokken ze door Rollegem richting Bellegem . Een getuige herinnerde zich nog die avond. Een vrouwtje waarmee ze stond te babbelen vond het heel plezant dat leden van het verzet het verkeersbord voor Decanters slagerij met een hamer kapot sloegen. Toen wat later de Duitsers arriveerden waren ze natuurlijk het noorden of beter het oosten kwijt. Ze zaten vast toen ze het straatje naar Brouckaerts hof volgden. In die verwarring kwamen de verzetslui in de Kerstraat en in paniek riep één van hen : Tire … tire ..! waarop de Duitsers onmiddellijk het vuur openden. Onze getuige was natuurlijk binnengevlucht en was van achter het raam getuige van de slachtpartij. Een man werd nog afgemaakt met een nekschot. De gesneuvelden werden opgebaard in de parochiezaal. Dat van die wegwijzers heb ik nergens gelezen … In ieder geval waren de Duitse soldaten als de dood voor burgers die hen vanuit een schuilplaats of dakvenster in de rug schoten. Dat zal wel mee verklaren waarom die verzetslieden ongenadig werden neergemaaid. De eerste zaterdag van september liep het statieplein en de Tombroekstraat vol met mensen uit Moeskroen. Met muziekkorps en vaandeldragers op kop trokken oudstrijders zwaar gedecoreerd met speldjes en medailles door de Tombroekstraat naar de Plaats. Een nieuwe gedenksteen op de hoek van de Rue de Rolleghem en de Clos du Souvenir, Moeskroen houdt de herinnering levendig.
     



    Verderop naast de doorgang naar de kerk stond de schilderszaak van Platteau.

    In de Tombroekstraat; had je de drukkerij van Jules Derdeyn. Ze verkochten pennen, papier, schriften en zelfgedrukte naamkaartjes en de mooie kaarten van Rollegem. Je kon er ook al of niet legaal sterke drank kopen. Bij de Plechtige Communie was ‘Kosters’ hét adres voor de aankoop van je missaal, paternoster en de keuze van je plechtige communiekaars. Er lagen kaarsen in alle formaten en prijzen. Hun winkelwaar stond uitgestald in een hoek van de kamer. In dezelfde ruimte stond de letterbak van Jules. Zorgvuldig koos hij de lettertjes voor zijn drukwerk uit de letterbak en plaatste ze in spiegelschrift op een houten raamwerk. De drukpers stond in een andere kamer. Jules drukte jaren de voorpagina van ’t Klokske of het parochieblad (Kerk en Leven). De drukpers bleef openliggen tot de deadline en de laatste nieuwtjes in het parochiaal leven werden op de valreep nog verwerkt in de editie. In het computertijdperk moeten parochies nu hun mededelingen minstens een week op voorhand doormailen naar Antwerpen.

    Achter het huis van Pannedekkers stonden de huizen van Casimir Vandenbroucke, W. Lefebvre, en Jozef Hoornaert. Het huis van Charle Verdonck was het pensionaat van Meester Vanleynsele De speelkoer was de tuin van Charles Verdonck. De bijnaam van de leraar was “peetje Vanleynsele. Zijn zoon Edward, gaf er Frans aan leerlingen tussen 12 en 15 jaar. Zijn dochter Juffrouw Vanleynsele gaf les in het Frans aan de meisjes vanaf 12 jaar tot 15. De leerlingen behaalden heel goede resultaten. In het pensionaat waren er veel leerlingen van buiten de dorpsgrenzen in het bijzonder van Aalbeke.xml:namespace prefix = o />


    Enkele huizen verder, nu De Platse, had je een café en een slagerij van Jerome Vanneste.



    De overkant van de straat zag er zo uit:


    » Reageer (0)
    30-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling zuidwaarts 1
    De wandeling zuidwaarts starten we aan bank voor de kerk in de Tombroekstraat.


     

    Rond de jaren 1790 was er een gemengd schooltje op de hoek van de Rollegemkerkstraat en de Tombroekstraat in een huis naast het kerkhof. De eigendom behoorde toe aan een zekere Malyse. Het schooltje telde 30 meestal arme leerlingen. De grootvader van Mgr Waffelaert, ene Vermeulen, gaf er les en hij was ook koster in de parochiekerk. Zijn dochter Thérèse trouwde met Angelus Waffelaert, de vader van Gustavus Waffelaert. Aan het vernieuwde geboortehuis prijkt de gedenksteen.




    In 1920 werd op de hoek van de Tombroekstraat en de Rollegemkerkstraat het standbeeld van de oudstijders geplaatst. Tijdens de werken zocht men tevergeefs naar de fundamenten van ons 'eerste schooltje.








     


    » Reageer (0)
    29-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling zuidwaarts 2
    Op het logo van de folkloreraad ontworpen door A. Platteau in 1977 staan de kerk en de oude treurbeuk afgebeeld. De treurbeuk is een restant van de prachtige "pastoorshof" die behoorde tot de pastorij. Bij Slosse lezen wij dat de pastoor bij het kerkbezoek in 1788 het volgende bezat:"De pastor heeft eenen hof van 1100 roeden. (9742m2). Daarin staat zijn eigen huis en dat van den onderpastor,die 3 pond en 10 stuivers pacht moet betalen."

    E.H. Pieter Joseph Mullier was pastoor van Rollegem in de periode van 1809 tot 1842. Men veronderstelt dat hij de oogstrelende tuin met de treurbeuk liet aanplanten. De tuin strekte zich uit van aan de Tombroekstraat tot de bloemenwinkel "Den Bloembol" en van de Kerkstraat tot aan de straatwegel voor de zijgevel van van de pastorij.



    » Reageer (0)
    28-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling Zuidwaarts 3

    Pastoor

    Pastoor Stemgée trok bij zijn benoeming in 1960 niet meer in de oude pastorie in de Tombroekstraat. De stad liet een nieuwbouw optrekken vlakbij de oude pastorie. Bij het vertrek van onze laatste pastoor  E.H. Dewulf in 2001 bouwde men de 'nieuwe pastorie' om tot revalidatiecentrum voor De Kindervriend.
    De oude pastorie werd gerestaureerd en in 1963 bracht men er de gemeentediensten over van het Oud Gemeentenhuis op de Plaats.
    De Chiromeisjes kregen er een tijdlang onderdak op de zolder.
    De voormalige pastorie is nu erkend als beschermd monument.

    In

    In 2006 werd het gebouw nog eens grondig gerestaureerd. Aan de achterzijde van de woning werd een polyvalente zaal in staal en glas bijgebouwd. Zo wordt het buurthuis geïntegreerd in het gemeentenhuis.
    Op de benedenverdieping van de oude pastorie vind je in de inkomhal de balie van het gemeentenhuis, enkele vergaderzalen en een sanitair blok. De trap naar boven leidt je tot de kantoorruimtes voor burgerzaken en politie.
    In de nieuwbouw zie je een bar en de bibliotheek. De 5000 boeken zijn ondergebracht in verrolbare kasten. Er is een leeshoek met computer voorzien.




    Voor het gemeentenhuis zien we het café De Volksvriend. Tot de jaren 30 stond hier vroeger een laag werkmanshuis. Het huisje moest plaats maken voor een statige nieuwbouw 'Het Vlaams Huis'. In lang vervlogen dagen werd er in de bovenzaal toneel gespeeld. Het toneelgezelschap bestond uitsluitend uit mannen en vrouwenrollen werden toen door mannen gespeeld.
    Later heette het café 'De Palace'. Het ACW en het ziekenfonds hadden hun ruimtes achter het café dat toen nog 'De Gilde' heette.
    De opening naast het café is de wegel die voorbij de pastorij naar Bellegem liep. In het kleine straatje staan nog twee huizen. Vroeger waren er drie huizen.

    De huidige naaiboetiek Kathy was vroeger de bakkerij van 'Stantjes' (Constant Desmet) ook vermaard om zijn snoep. De snoepen lagen uitgestald in een aparte toonbank.

    Links van De Volksvriend zie je de in 2000 gerenoveerde huizenblok in zijn oorspronkelijke stijl: classicisme, fin de siècle. Vroeger bevonden zich hier een kruidenierszaak waar je ook ijzerwaren, potten en pannen, vazen, serviezen kon kopen en een loodgieter. 


    » Reageer (0)
    27-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling Zuidwaarts 4
    In

    In 1871 vestigden zich 4 zusters van de orde der Onbevlekte Ontvangenis uit Tielt in de Tombroekstraat nr 6. Daarvoor behoorde de woning toe aan Louis Deltour die er een bedrijf uitbaatte. De zusters gaven er les en stichtten een nieuwe congregatie: De zusters van de H. Theresia. Nu nog prijkt er een prachtig brandraam van de patroonheilige in de inkomhal van het klooster.
    De zusters gaven er les in het Frans en richtten een gerenommeerd pensionaat op voor jongens en meisjes.
    De kloosterboerderij werd gerund door de zusters. Ze hadden zelfs een elektrische melkmachine. Voor het zware werk lieten ze zich helpen en in de jaren 1950 besloten ze de kloosterboerderij over te laten aan landbouwers. Bejaarden uit het dorp konden in het klooster een kamer huren en er zich laten verzorgen.
    In 1956 beslisten de zusters van de H. Theresia om kinderen met een verstandelijke handicap een aangepaste begeleiding en opvang te bieden. De Kindervriend was geboren en al vlug bouwde men op de grond achter het klooster aangepaste accomodatie met een zwembad voor de kinderen.
    De school groeide en de Kindervriend wou aan de internen een warme thuis bieden. De leefgroepjes ruilden de slaapzalen voor nieuwbouwpaviljoentjes. Meteen kreeg De Kindervriend een eigen toegang via de Rollegemkerkstraat.
    Heel recent werd er een nieuwe keuken gebouwd met een eigen diensttoegang via de Tombroekstraat.
    Tot in 1980 liepen de meisjes van het dorp school in de Tombroekstraat. Naast een mooie grote speelkoer had de school een grote zandbank met daarachter een prachtig speelplein. Tijdens de grote vakantie was het speelplein in de namiddag open. Je kon plezier maken op de grote boten, de draaimolens, wippen, glijbanen... of verstoppertje spelen achter de prachtige bomen op het plein. Midden in de tuin stond er een tuinhuisje waar er zelfgemaakte ijsjes werden verkocht. In de kloostertuin stond er een mooie grot.
    Ook de Kroonwacht en later Chiro kon op zondagen spelen op de koer en de speeltuin. Bij slecht weer konden ze er terecht in de huishoudklassen in de kelderverdieping.
    In 1980 werd de school afgebroken en mocht de meisjesschool haar intrek nemen in de Rollegemkerkstraat.

     


    Op de foto zie je de nieuwe dienstweg in de Tombroekstraat. Achter de oude schoolgebouwen die werden afgebroken zie je nu de nieuwbouw van De Kindervriend en de kloostertuin.
    Vroeger zag die ruimte er zo uit:









    » Reageer (0)
    26-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling Zuidwaarts 5


    Zo zag er vroeger de Tombroekstraat uit. Op de hoek van het statieplein staat het café De Leeuw van Vlaanderen vandaag te koop. In zijn glorietijd was het café het lokaal waar de duivenmelkers wekelijks de duiven lieten inkorven bij Jozef Dendievel. De wijk gaf er jaarlijks in juni haar eigen driedaagse kermis met de kermiskoers voor wielrenners. De dag voordien werden ijzeren afspanningpaaltjes tussen de keikoppen van de straat geklopt om de drommen supporters van de rijweg te houden. De eindstreep lag voor het klooster. De renners kleedden zich om bij particulieren. De plaatselijke elektricien hing luidsprekers op in de straat en installeerde een primitieve draaitafel in het poortgebouw van de hoeve voor het café. Je kon er voor enkele franken een plaat opdragen en de deejee van de buurt praatte de plaatjes en nieuwtjes aaneen.
    Op warme avonden zaten de buurtbewoners bij elkaar want tv bestond er niet. 
    Tombroekstraat 10 was tot 1876 een ververij. In die tijd waren er nog heel wat thuiswevers. Na 1876 werd in het gebouwencomplex een kruidenierswinkel opgericht. Daarnaast verkochten ze ook zaden en plantgoed, kolen en petroleum. Met paard en kar vervoerden ze de thuiswerkers en hun koopwaar naar de markt in Kortrijk of Moeskroen.
    Met de komst van tram en auto werd er niet geïnvesteerd in vrachtvervoer maar wel in de landbouw. Het winkeltje bleef er tot in 1982.
    Het gebouw met de trapgevel was eertijds Au Café Belge en later een winkel waar je naaigaren, stoffen en kledij kon kopen.
    Het eerste huisje met de zijgevel aan de kant van de Tombroekstraat is afgebroken. In 1977 kwam er een wandelpad dat de Tombroekstraat met de nieuwe wijk Tulpenpark verbindt. Op gronden van de hoeve Cokelaere, later fruithoeve werd een hele nieuwe wijk gebouwd die zich uitstrekt van de Weimeerslaan tot de Sporthalle en de Tombroekstraat.
     




    Van 1902 tot 1938 reed er om het uur een stoomtram van Kortrijk naar Moeskroen en hield halt in Rollegem op het statieplein. De lijn werd in 1938 geëlektrificieerd. Ook steenkool en andere goederen werden met de tram vervoerd. De kasseistenen op het plein zijn nog stille getuigen van de laad-en losplaatsen.
    Wie op een tram moest wachten kon terecht in de vele caféetjes rond het plein. Zo had je in nr. 14 Aux deux Nations, nr 16 A le fleur de Lin, nr 18 De Gouden Hond, in de tramstatie, De drie Geiten, nr 22 Café St.-Joseph...
    In 1963 werd de stille tram vervangen door een buslijn.
    De huisjes met rieten dak zijn vervangen door de zaak Modulon



    Rollegemstatie is zowat het laagste punt van het dorp. Weet je dat het topje van onze kerktoren op dezelfde hoogte ligt van de dorpel van de kerk van Bellegem?
    Bij felle onweders werd het pleintje ook getroffen door overstromingen.
    Ook in de jaren 80 en 90 bleef ons dorp niet gespaard van wateroverlast. De uitbreiding van het dorp en het wegennet zorgden ervoor dat de beken het water niet tijdig kon afvoeren. Onlangs werden bufferbekkens en gescheiden riolering aangelegd die het dorp moeten behoeden van overstromingen




    » Reageer (0)
    25-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling Zuidwaarts 6

    We volgen links de Beekweg.  Voor de jaren 1950 was dit een aarden weg. Begin de jaren 70 werden de kasseien vervangen door asfalt. Op de hoek rechts startte Gerard Stichelbout een betoncentrale. In 1969 werd de betoncentrale overgebracht naar de industriezone van Moeskroen. De rust in de woonwijk keerde terug en het bedrijf kon ongehinderd uitbreiden.
    De zetel van het bedrijf bevond zich wat verder aan de linkerkant. Kort na de oorlog nam Gerard Stichelbout de juiste beslissing om het kleine landbouwbedrijf met bijhorende kolenhandel te ruilen voor de handel in allerlei bouwmaterialen. De gebouwen worden nu gebruikt als depot voor de stad Kortrijk. Het woonhuis biedt voorlopig onderdak aan de Chiro.
    Aan de achterkant van de depot op het statieplein bouwde het bouwkantoor Lippens een nieuw Chirolokaal naar een concept van een jonge architect. De Stad Kortrijk betaalde de ruwbouw maar de jeugd moet zelf instaan voor de afwerking geraamd op 25 000 EUR. Binnenkort gaat de stad over tot het aanleggen van een wandel-en fietspad naast en een groene speelzone voor het gebouw. Binnenkort kan de jeugd opnieuw spelen op het statiepleintje waar hun grootouders in hun jonge jaren ook ongestoord konden  ravotten na schooltijd.
    De Beekweg heeft haar naam niet gestolen. Op het einde van de weg vloeien de Bondillebeek en de Weimeersbeek in de Fabrieksbeek die de grens vormt tussen Rollegem en Bellegem. We verlaten nu even Rollegem en volgen het pad dat ons naar de Kwabrugstaat leidt. Halfweg het pad zien we rechts  het waterzuiveringstation dat in 2007 in gebruik werd genomen. Het station zuivert het rioolwater van Rollegem en Bellegem. De Fabrieksbeek leidt het gezuiverde water samen met het regenwater van de Bondillebeek en de Weiweersbeek naar de Schelde.
    Het bufferbekken met rietbeplanting moet het dorp vrijwaren van overstroming.
    Over de beek ligt het kerkhof. De gronden tussen de Beekweg, de Tombroekstraat en de Fabrieksbeek  behoorden vroeger tot  de Poorte Ferez. In 1629 bezat Florence de Cambry 'een behuisde ende bewalde hofstede genampt de Poorte Ferez", een nu verdwenen hoeve. De Poorte Ferez was lang tijd één van de vele herbergen in Rollegem en bevond zich in de Tombroekstraat ter hoogte van het kerkhof.
    Wat verderop vloeit de Fabrieksbeek onder de Kwabrugstraat. De naam komt van "Kwade Brug" en betekent moeilijke doorgang naar en over het moeras. Op één van de gevels zie je nog de naam "Au Mal Pont". Het café is in de loop der jaren verdwenen. Volgens oude volksverhalen wijst de naam ook op de spanningen en de vechtpartijen tussen Bellegemnaren en de Rollegemnaren.
    Sedert de jaren 80 organiseert het gehucht op de hoeve Planckaert jaarlijks in juni een zomerkermis. Kwabrugkermis trekt volk van heinde en ver.

    » Reageer (0)
    24-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling Zuidwaarts 7

    Op het einde van de Beekweg slaan we links de Kwaburgstraat in. De oude Kwabrugstraat is ter hoogte van de autoweg afgezet. Links bevond zicht het café "Het Goedleven". Het doodlopende straatje was vroeger een binnenweg naar de dorpen Rollegem en Bellegem.


    Het loont de moeite om tot het verbodsteken door te lopen. Je hebt er een zicht op de kerk van Bellegem en de brouwerij Bockor. Je begrijpt waarom er wel eens gezegd wordt "Bellegem boven".

    Tussen 1977 en 1978 werd de autoweg aangelegd. De weg doorsneed de akkers van de grote Bellegemse boerderijen. De Kwabrugstraat werd omgelegd. Net over de autoweg zie je de hoeve van 'Putjes Kapelle'.  

    Het duurde tot 12 juni 1998 vooraleer de autoweg in gebruik genomen werd. Door de perikelen Pecq-Armnetières werd een kort stukje autoweg niet afgewerkt ter hoogte van Dottenijs. Twintig jaar lang cultiveerden  landbouwers de middenberm en maaiden het gras af. Het asfalt verstoorde het zicht maar de dorpen genoten toen nog van de stilte.

    Sla de Eindemunkendoornstraat in en geniet van schilderachtige vergezichten in de richting van Kooigem, Bellegembos, Dottenijs en bij goed weer zie je de Mont St.-Aubert.

    Net over de grens van Rollegem herkent men de eeuwenoude hoeve het "Goed te Brasseye" In de Archeologische en Historische Monografieën van Zuid-West-Vlaanderen lezen we dat de hoeve in 146647 bunder of 66 ha groot was waarvan ca. 50 ha. op Rollegem. Bij de hoeve die op Bellegem lag, hoorde ook een tiende en het recht om in de Fabrieksbeek een "hultheweere" of visfuik te plaatsen. De voorkant van de hoeve bereik je via de Grote Straat. De hoeve bestaat uit een woonhuis, poortgebouw, stalvleugels en een mooie schuur.

    Op je pad dwars je de Fabrieksbeek. Op de gronden zamelde de Archeologische Stichting van Zuid-West-Vlaanderen een aantal werktuigen van ca 70 000 tot 30 000 voor Chr. in.

    Klik op de foto.


    » Reageer (0)
    23-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling Zuidwaarts 8


    Op de hoogte in de Einde Munkendoornstraat slaan we rechts af en houden halt bij de hoeve "Goed te Tombroek". Het is een gesloten hoeve met bijhorend kapelletje. Voeger was de toegang tot de hoeve een verharde voetweg.
    Op de Popp-kaart van 1834 staat ze vermeld als de "Ferme Herbau", een omwalde gesloten hoeve.
    De familie Herbau leverde 3 burgemeesters:
    August Herbau van 1866-1870 en zijn broer Leo Herbau van 1900 tot 1918
    Casimir Herbau van 1872 tot 1899. De families waren met elkaar verwant: klik hier
    Later werd de hoeve bewoond door nog twee burgemeesters: Eugène Everaert van 1922 tot 1937 en zijn broer Maurice Everaert van 1939 tot 1947.
    Tot in de zeventiger jaren was de Sterrestoet een traditie in het dorp. Twee dagen lang trok een versierde wagen met een levende kerststal met engels, herders en drie koningen te paard door het besneeuwde dorp. De opbrengst ging naar de 5 actieve missionarissen van Rollegem: Broeder André, de gezusters Marie Louise en Marie Josée Brouckaert, Afra Theys en Zr. Marie Madeleine Millecamps. E.H. Norbert en Raymond Leplae waren de bezielers van het initiatief.  Op de hoeve 'Goed te Tombroek' kregen de deelnemers aan de stoet een maaltijd aangeboden door Madame Everaert.
    Aan de kapel begint het Tombroekschoolpad.
    Vanop het pad hebben wij een mooi zicht op het gehucht Tombroek en de hoeve.

    http://www.rollies.be/










    » Reageer (0)
    22-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling Zuidwaarts 9

    Op het Tombroekschoolpad zie je links een gebouw met een klokje.
    Dankzij de zusters van het klooster van Rollegem kreeg Tombroek hier vanaf 1903 een bewaarschool en lagere school. Het schooltje had 1 bewaarklasje voor de kleuters van 3 tot 6 jaar.
    De kinderen konden hier blijven tot en met het 4 de leerjaar. Twee leerkrachten hadden er elk een graadklas. De ruime  zolder was ingericht als knutselhoek. Twee dames bereidden er een warme maaltijd voor de middagblijvers.
    Midden de jaren 70 werd het schooltje verkocht en de klaslokalen omgevormd tot woonruimten.

    We volgen het Tombroekschoolpad tot aan de Tombroekstraat en slaan links af. De vroegere trambedding is nu een fietspad. Het café "De Tramstatie" verwijst naar de vroegere stopplaats van de tram. Bij een verfissende drink kan je er nog de oude foto's bekijken. De foto van de tram vind je terug bij Tramania

    Het loont de moeite om een kijkje te nemen op het gehucht Tombroek.

    » Reageer (0)
    21-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling Zuidwaarts 10
    Tombroek had een grote smidse op de grens van Rollegem en Luingne. De hoge huizen op de foto behoorden aan de smidse. De eigenaar Louis Nijs bood werk aan 60 werknemers. Zij maakten er de grote stoomketels voor het industriegebied van Noord-Frankrijk en de sporen voor het station van Doornik. De smidse verdween nog voor 1914. Het stamcafé  van de arbeiders 'De Chaudière' (stoomketel) in de Candeléstraat werd pas begin 2000 een burgershuis. Enkele lage werkmanshuisjes in de straat zijn gerenoveerd.
    Het gehucht had ook zijn slagers, meubelmaker, kleermaker en een eigen schooltje. De bakkerij bevond zich eerst links van de Tombroekstraat en later op de rechterkant van de straat. De bakkerij en kruidenierzaak zijn gesloopt en vervangen door nieuwbouw. Op de foto zie je nog de bakkerij en de gesloopte woningen.
    Wij slaan rechts af en komen op Tombroek Platse.  St.-Elooi is nog één van de weinig resterende cafés die Tombroek rijk is. 
    Op de Platse gaan we eventjes naar links tot aan de kerk en de molen.
    Pas in 1950 kreeg het gehucht zijn eigen kerk op grondgebied van Luingne. Het kerkje met patroonheilige St.-Elooi kent nog altijd veel succes door zijn korte, sobere en stijlvolle dienst. De pastoor gaat de ene week voor in het Frans en geeft een korte samenvatting in het Nederlands, de andere week andersom.
    Vlak voor het kerkje zie je de restanten van de molen van Tombroek.

    Tombroekmolen dateert van voor 1689. Toen was het een houten oliemolen. Charles Dassonville werd in 1834 eigenaar.
    In 1905 werd de staakmolen door brand vernield. Hij werd onmiddellijk herbouwd als graanmolen. In 1919 werd de molen opgekocht door Arthur Dufort-Cottenier, molenaar van Moorslede, die hem naderhand verkocht aan zijn neef, Robert Spriet-Van Assche.
    De geklinknagelde roeden van deze molen werden in 1946  geplaatst op de Hoogmolen van Aalbeke.
    De molen maalde elektrisch tot in 1967.
    Alleen de cylindrische kuip met bouwjaar 1905  is nu nog te bewonderen.

     










    » Reageer (0)
    20-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Historiek Tombroek
    Wie van Luingne naar Rollegem komt ziet even voor de kerk een oud naambord "Tombrouck". Dat wijst erop dat Tombroek meer was dan zomaar een gehucht. A. Coulon verklaart de naam als "marais  des tombes ". Dat kan wijzen op de aanwezigheid van Gallo-Romeinse graven. Tombe komt van het Latijn tumulus of grafheuvel. Volgens de traditie zou de molen van Tombroek gebouwd zijn op zo'n Gallo-Romeinse tumulus.
    Marais is Frans voor moerassig grasland. Bij Slosse vinden wij diezelfde verklaring voor "brouck": " Tombrouck, de weersplete (= evenknie) van Tembrouck, op Kesteren, heette in de jaren 1200  'del brueh' of ad pabula, dat is in de moerassige weiden. Het land is er bijzonder vruchtbaar."

    Bij M.C. de Segher lezen we dat de weg die komt uit Kortrijk van de Pottelberg over St.-Anna en verder loopt langs de Markesteert over het Forest en Tombroek via de Candeléstraat naar Kooigem vermoedelijk een Romeinse of pre-Romeinse weg is. Die weg verbindt de hoogste punten rond Rollegem waardoor je kan genieten van panoramische vergezichten.
    In de loop der tijden hebben boeren, landarbeiders en ambachtslui zich gevestigd op Tombroek om er de vruchtbare flanken van de heuvelrug te bewerken. De uitgestrekte groene vlakte tussen Tombroek en Moeskroen is nu ingepalmd door de industriezone van Moeskroen.
    In 1429 was er al sprake van een molen op Tombroek. Op 6 september 1441 kocht de heer van Moeskroen Oste de la Barre de molen van Tombroek. In hetzelfde jaar verwierf de la Barre ook de "heerlijkheid van Tombrouck". Het was dezelfde Oste de la Barre die in Moeskroen een burcht liet bouwen die later het huidige Gravenkasteel zou worden.
    In 1714 goot Jean Aubertyn  in Tombroek één van vijf de klokken van de kerk van Moeskroen .
    In januari 1755 werd de seigneurie of heerlijkheid van Tombrouck die zich uitstrekte over Luingne, Moeskroen en Rollegem publiek verkocht. Op de gedrukte affiche werden de rechten en plichten van de heerlijkheid vermeld.
    De heerlijkheid had o.a. het recht om een baljuw en een schepenbank van zeven schepenen aan te stellen om recht te spreken.
    Vandaag de dag lopen dwars door het gehucht Tombroek de taalgrens, gemeentegrenzen, de provinciegrens en de grens tussen het gewest Vlaanderen en Wallonië. Dat verklaart waarom op het einde van de Tombroekstraat de straat links twee namen heeft. De linkerkant van die straat heet Candeléstraat en behoort tot West-Vlaanderen. De rechterkant van de straat heet Rue du Breda en behoort tot Luingne in Henegouwen.
    We stellen vast dat langzamerhand de nieuwe bewoners Franssprekend zijn. De buurt ijvert eensgezind voor een bewoonbare wijk.  Spanningen tussen de gemeentebesturen van Kortrijk en Moeskroen liggen aan de basis van de onopgeloste mobiliteitsproblemen.

    Bronnen:
    A. Coulon - Histoire de Mouscron
    Slosse - Rond Kortrijk
    M.C. de Segher - Archeologische Monografiën deel 5 Rollegem

    » Reageer (0)
    19-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling Zuidwaarts 11


    We zetten onze tocht verder via Tombroekmolenstraat richting Foreest. Het nr.14 was in de 18de eeuw een hoeve met de naam "d'Hof van de Bourgerie". Eind 19de eeuw kwam er een veehandelaar op de hoeve. In de woning was er naast de beenhouwerij ook een herberg tot 1929. Vanaf dan kwam er een nieuwe uitbater en werd de hoeve uitgebreid.
    We komen voorbij een mooie vierkantshoeve uit 1871. Een eeuw later werden de uitgestrekte landbouwgronden tussen Tombroek en Moeskroen onteigend of verkocht voor de industriezone. Daardoor was er geen toekomst meer voor de boerderijen op Tombroek. We stappen rechtdoor voorbij de Schreiboomstraat en volgen de smalle weg op de grens van Rollegem en Moeskroen.
     Den Falsen ontleent zijn naam aan de landbouwer die de vierkantshoeve uitbaatte in 1756 en waarschijnlijk weinig betrouwbaar of vals speelde. De laatste boer ging in 1985 op rust. In 1994 werden de gebouwen verkocht en omgebouwd tot woning en paardenstallen.
    De Calvinistenhoek komt reeds voor op de Tiendenkaart van 1776. Tot 1984 was de Calvinistenhoek eigendom van de familie Husquin. Frank Husquin was dominee en een afstammeling van de calvinisten.
    Bij Slosse lezen we dat de Calvinisten zich in die hoek gevestigd hebben na de wederroeping van het Edict van Nantes in 1685. 
    Wat betekende dat "Edict van Nantes" voor de calvinisten?
    Henri IV werd koning van Frankrijk nadat hij het  calvinisme had afgezworen en zich had bekeerd tot het katholicisme. Van hem is de spreuk "Paris vaut bien une messe".
    Door het Edict van Nantes in 1598 maakte hij een einde aan de bloedige godsdienstoorlogen in Frankrijk. Volgens dat Edict bleef het katholicisme  staatstgodsdienst maar kregen de calvinisten  godsdienstvrijheid. Henri IV zette zich ook in voor de armen en wenste hen elke zondag een kip in de pot.
    Zijn kleinzoon Louis XIV maakte echter een einde aan het Edict van Nantes in 1685. De calvinisten hadden de keuze: zich bekeren of de dood. Meer dan 50 000 calvinisten vluchtten uit Frankrijk.  
    Franse calvinisten, in de volksmond geuzen, vestigden zich op Tombroek.
    Een halve eeuw later werden ze opnieuw opgejaagd. Ze waren een doorn in het oog van de pastoors van Moeskroen en Luingne. Op hun verzoek stelde Keizerin Maria Theresia de calvinisten van Tombroek opnieuw voor de keuze: of elke zondag naar de hoogmis in de kerk van Rollegem, of verhuizen naar St.-Maria Horebeke. Slechts één gezin zou met pak en zak naar de bosgeuzen van Horebeke getrokken zijn.
    Tot voor de bouw van het kerkje op Tombroek in 1950 zei men spottend van niet-kerkgangers dat het geuzen waren of dat ze naar Tombroek naar de mis gingen.

    » Reageer (0)
    18-01-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandeling Zuidwaarts 12



    We verlaten de Calvinistenhoek in de Tombroekmolenstraat en stappen verder richting Foreest. De naam van het gehucht is afgeleid van het Latijn forestum. Het gebied was in de vorige eeuwen bebost. Een steile weg omhoog leidt ons naar de elektricteitscentrale op de hoogte. Rechts van de weg geniet je van mooie vergezichten en kan je kijken over het dal Rollegem naar Bellegem. Links kijken we op tegen de zware industrie van Moeskroen die voorgoed de stille en eenzame plek die het Foreest was bezoedelt.
    Aan de elektriciteitscentrale wandelen we rechts in de Foreststraat en volgen het Bosvinkenpad tussen woningen en tuinen. Die voorbij genieten we van een panoramisch zicht over Rollegem. We bevinden ons hier op één van de hoogste punten van Rollegem 52.5 m. boven de zeespiegel. Op het einde van het pad gaan we links richting Lampestraat. Op het terras van het restaurant De Pomp kunnen we bij een drankje genieten van het weidse landschap.
    Aan de Lampestraat wandelen we op de scheidingsweg tussen Aalbeke en Rollegem. Links zien we de hoge schouwen van de vroegere pannenfabriek.
    Recht tegenover de Kleine Lampestraat stond vroeger het café "Het Katje".
    Over de villa Lampestraat 94 nemen we rechts het Rollegemkerkpad. Tussen velden en weiden  wandelen we op het pad dat verderop een bocht maakt rond de omwalde hoeve 's Costers.
    We dwarsen de Schreiboomstraat en via de Rollegemkerkstraat komen we aan de St.-Antoniuskerk.
    Klik op de foto om de diamontage te starten.

     


    » Reageer (0)
    31-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school

    Het jaar 2009 doet ons stilstaan bij 30 jaar meisjesschool(1979) in de Rollegemkerkstraat nr. 51

    En tevens 20 jaar(sinds 1989) één gemengde school bestaande uit 1 peuterklas, 3 kleuterklassen en 6 lager klassen. Onder de leiding van16 leerkrachten,

    , druk op:

     

                     Vrije Basisschool Sint-Theresia - Rollegem


    Wij zijn er fier op, twee feesten in een klap, wij doen alvast mee! Meester Luc en zijn voltallig personeel zal zeker hun beste beentje voor zetten, om dit prachtige decor in de bloemen te zetten, wij wensen hem, en zijn groep alvast veel succes!



    » Reageer (0)
    30-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school

    Stilstaan bij den ingang van de ST. St-Theresiaschool, roep heel wat herinneringen op.

    In 1965 betrokken we als jonge trouwers, de tweewoonst van Kamiel Valez, den thuiswever, vogelvanger, een verwoede roker, uit het stenenpijpje, ik kan het weten want wanneer die kapot waren kwamen ze in de “lochting”(moestuin) terecht. Hier een beeld, waar de huizen te zien zijn op de achtergrond.

    Het was het mooiste plekje van Rollegem, het gaf een eindeloos uitzicht, van hier uit zag men tot in Doornik! “Den Drievuldigheidsberg” te Kain. Alleen de beelden in de geest zijn gebleven.



    De landbouwgrond, was er nog vruchtbaar. Een anekdote uit dien tijd: “ Op het einde van de straat, nu de ingang van de sporthal, daar woonde René een goede muzikant Hij had de gewoonte op regelmatige tijdstippen een vuurtje te stoken, om wat afval kwijt te raken. Het was een prachtige zomerdag, den oogst was binnen gehaald, onze vriend René maakte vuur. Maar o God, een kleine windstoot en het veld stond in lichterlaaie! Alarm! Ieder die schop of spade kon hanteren repte zich naar de plaats van het onheil, razendsnel verplaatste het vuur zich in de richting van het klooster en de hofstede van landbouwer Delanglez. Daar stond de hangaar tot in de nok gevuld met den oost. Het geluk was aan onze zijde, we konden een konden een “corridor” opsmijten alwaar het vuur niet verder kon, alles is goed afgelopen toch was even schrikken, we hebben René maar weinig vuur weten maken, hij had zijn les geleerd.

    In vervlogen tijden was hier ook een kerkwegel, welke door of langs de sporthal, over de Weimeerslaan liep tot in de Schreiboomstraat aan café “ De Wandeling.”

    Op deze zelfde plaats had men plannen om vanuit de Aalbeeksestraat naar de Tombroekstraat, een weg aan te leggen, dit is dat de Weimeerslaan geworden.

    Een andere droom was een nieuwe jongensschool, en er was zelfs sprake om er een confectiebedrijf op te bouwen.

    Het was een droomplaats, waar het gemeentebestuur steeds besluiteloos op toe zag, maar waar uiteindelijk het klooster de hef in handen nam en de school bouwde!

    Het werd een meisjesschool! De zusters gaven de gronden in erfpacht, met mogelijkheid voor uitbreiding van“De Kindervriend”, er kwam bouwgronden ter beschikking en de toekomst van het dorp was verzekerd.

     


    » Reageer (0)
    29-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    Wij lezen in de kranten: tegen den ingang van het nieuwe schooljaar 1979/1980 was de nieuwbouw van de meisjesschool niet klaar. Verlichting, bekleding en het sanitair waren niet afgewerkt. Ook de afsluiting van de speelplaats moet nog geplaatst worden.

    De klas van zuster Monique wordt wel overgebracht naar de nieuwe gebouwen, gezien haar klas in de Tombroekstraat samen met de vergaderzaal van het onderwijzende personeel moet gelijk gemaakt worden met de grond.



    Het zou pas op zaterdag 19 april 1980 zijn, dat ze plechtig werd ingewijd door kanunnik Vandenberghe, directeur van de congregatie van de zusters van de H. Jozef.

    Het eerste schoolfeest ging toen door op zondag 15 juni 1980.

     

     

    Het is duidelijk het feesten waard.

    Ter deze gelegenheid willen wij het onderwijs in het daglicht stellen.

    We keren terug in den tijd:

     


    » Reageer (0)
    28-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De tijd voor de onafhankelijkheid

    “Toen de Zuidelijke Nederlanden herenigd werden met de Noordelijke, was de onderwijstoestand hier ellendig. Wat er zogenaamde lager onderwijs bestond, had niet veel om het lijf. In de meeste schooltjes beperkte de leerstof zich tot het “spellen en lezen van de catechismus en de beginsels der schrijfkunst”

    Willem I besloot om in onze streken het schoolsysteem dat in de noordelijke provinciën al van toepassing was ook hier toe te passen. De grondbeginselen waren de volgende:

    1 Het lager onderwijs is een openbare zaak, ingericht en bestuurt door de staat.

    2 De opzieners, benoemd door de regering, hebben een zeer uitgebreide macht en vormen in elke provincie een commissie van onderwijs die met het uitvoeren van de wet belast is.

    3 De uitgaven van het onderwijs komen ten laste van de gemeente.

    4 Godsdienst maakt geen deel uit van het programma.

    Dat bracht heel wat problemen met zich mee. De geestelijke moest niet veel weten van het protestantse Noorden. De gemeenten moesten de kosten dragen, maar ze hadden niet het recht om zelf onderwijzers te benoemen.

    Een derde probleem was de taal, Willem I wou namelijk het Nederlands als enige landstaal, maar dat stuitte op verzet van de Franstalige burgerij”


    » Reageer (0)
    27-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    Volgens de verste en oudste oorkonden  zou  het schoolgebouw opgericht zijn door de gemeente rond de jaren 1788/90. De school was gelegen aan de hoek van het kerkhof, de hoek van de Stationstraat nu Tombroekstraat en de Marksestraat nu Rollegemplaats.

    De straat en de eigendommen daar rond liggende, behoorden toe aan een zekere Malyse.

    Sporen van de school zijn niet terug gevonden, zelfs niet wanneer in 1920 het standbeeld voor de oud-strijders werd opgericht. Men veronderstelt dat restanten van de school verdwenen zijn doordat het huis uit leem zou zijn opgetrokken, met vloerbedekking en weinig grondvesten, kortom een oud werkmanshuisje zoals er veel waren. Over de schoolmeubelen zegt de oorkonde niets anders dan dat: “de onderwijzer om hun leerlingen te onderrichten, zich bedienden van ganzenpennen en een letterkast.”

    De leerkracht vermeld in de oorkonde was de grootvader van Mgr. Waffelaert, een zekere Vermeulen. Hij was tevens koster in de parochiekerk waardoor hij den bijnaam verwierf van “Peetje koster”. Zijn dochter huwde met een zekere Waffelaert.

     

    Het was haast onmogelijk dat er slechts een onderwijzer was. Bij het kerkbezoek van deken Cooremans in 1788, beschreven in het boek “Rond Kortrijk” door E. W .H. Slosse lezen we: “dat de gebroeders J. B. en Pieter Ignaas Van Zeele kosters waren. Zij bewonen een huis voor niets, gaan jaarlijks rond om eieren en korenschoven, en ontvangen hun aandeel uit de kerkelijke diensten. J.B. is daarenboven een prijswaardige schoolmeester.” Hij schrijft verder: Bij mijn weten zijn er geen Van Zeele op Rollegem, maar wel Vinzeele-Labens. Koster Pieter Ignaas, zoon van Marcus en van Margriette Joanna Colle, overleden dezer wereld op Rollegem, zijn geboorteplaats den 5 maart 1811, oud 80 jaar, nalatend onderandere Frans schoolmeester te Rollegem, en Marcus, ontvanger koster geboren te Rollegem op 14 jan 1780; en overleden op 26 december 1840. Trouwde eerst met Angela Jonville, en laatst den 2 juni 1837 met Theresia Vermeulen.

     

     

    Uit de stamboom van Mgr. Waffelaert halen we: Theresia Vermeulen  

     

     Jacobus Accou/ Hollebeq zoon van Josephus en Maria Joanna Nys overleden te Rollegem, bij Kortrijk,; 30 december 1825, in den ouderdom van 80 jaar. Hij won te Rollegem, 8 kinderen, ondermeer: Angelica geboren te Rollegem 18 november 1777. Overleden 6 juli 1830 echtgenote van Jonannes Vermeulen. Zij won 2 kinderen

    Theresia Vermeulen geboren te Rollegem 31 mei 1806, overleden te Bellegem, 25 juni 1883.

    Echtgenote van Angelius Waffelaert. Uit dit huwelijk zijn er 2 kinderen gesproten waaronder Mgr. Gustaf Waffelaert XXII Bisschop van Brugge, geboren te Rollegem, den 27 augustus 1847. Angelius Waffelaert, was de vader van Mgr. Waffelaert.

    Onder punt 6 van “ De Leiegouw” jaargang XXI december blz 319” er zijn twee kosters, de gebroeders van Zeele, door de heer van het dorp aangesteld. Ze beschikken over een huis dat aan de kosterij gehecht is. Beiden komen hun verplichtingen na.

    Zou het mogelijk zijn dat de naam “Van Zeele misschien verward word met “Vinzeele” of moet het “Vanleynsele” , die we verder in dit verhaal tegenkomen.

     

    De uitslagen van Vermeulen waren niet moeilijk om er zelf over te oordelen, als we vernemen dat de lessen vooral bestonden in de voorbereiding tot de eerste communie, en dat om reden van de vele plaatselijke huis nijverheden en handwerk het schoolbezoek heel onregelmatig was.

     


    » Reageer (0)
    26-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    Deze school was gelegen op de dorpsplaats waar in 1850 de huizen stonden van Casimir Vandenbroucke, W. Lefebvre en Jozef Hoornaert. De tuin diende tot speelplaats, ze besloeg de plaats van het huis Charles Verdonck. (Ongeveer nu ter hoogte van het zebrapad aan slagerij Decanter.)

    Vanleynsele was afkomstig van Aalbeke, hij had de bijnaam van “ peetje Vanleynsele” Het was een soort college, naderhand is ze uit Rollegem verdwenen, de school was een vrije school, tevens kostschool( internaten)

    Hij bezat, de schoonste schoolmeubelen en de grootste hoeveelheid leermiddelen

    Hij was bekend als een zeer strenge, maar tevens een befaamde onderwijzer, genoot veel gezag en gaf les aan de Vlaamse klas, ze bevatte de leerlingen van 6 à 12 jaar.

    Zij zoon Edw. Gaf de Franse klas aan leerlingen van 12 à15 jaar, hij was tezelfdertijd was hij ook gemeentesecretaris, hij gaf in 1853, bij het afsterven van zijn vader, zijn ontslag, vertrok en werd handelaar.

     

    De dochters Vanleynsele gaven les aan de meisjes, ook in het Frans. De school stond op de plaats waar in 1850 het huis was van Florimont Vangeersdaele( geboortehuis van Georges) nu AXA bank.

    Johannes Depoorter, werkman en oud-leerling van vader Vanleynsele, heeft deze laatste tijdelijk vervangen na zijn dood.

    Zij hadden circa 100 leerlingen.

    De uitslag, bekomen in de school van Vanleynsele moet wel mooi geweest zijn , aangezien er beschreven staat dat bejaarde inwoners van Rollegem vertelden dat de school bezocht werd door veel vreemde leerlingen, in het bijzonder leerlingen van Aalbeke.

    In de archieven der gemeente staat vermeld dat op 27 oktober 1848, 81 leerlingen er het kosteloze onderricht genoten en de gemeente daarom 100fr. Gaf voor het onderwijs aan die kinderen.

     


    » Reageer (0)
    25-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Aan de hand van de krant van 18/19 oktober 1975 onder de titel “Zusters van Rollegem” meer dan 100 jaar in dienst van de gemeenschap. En het werk van Meester Yserbijt, in de volksmond beter gekend onder “de Giraffe”,  het werk van Isebaert, beter gekend als “Kleen meesterke” zonder aan de medewerking van de zusters , en hun archief te denken zijn we in de mogelijk gesteld een reconstructie op te maken van het onderwijs hier ter plaatse    

     

    De school van Reine Tillieux, ( geopend in 1830) ook de armenschool was van aard een aangenomen school. Of zij in het bezit was van een diploma is niet bekend

     

    Amper was de Belgische staat tot een onafhankelijke staat uitgeroepen of daar verscheen op 7 februari 1831 al een grondwet, waarin het artikel 17 uitsluitend gewijd was aan het onderwijs.

    Het luide als volgt:” Het onderwijs is vrij. Elke preventieve maatregel is verboden. De bestraffing der misdrijven wordt alleen bij wet geregeld” ( letterlijke vertaling uit: les codes Belges, par J Servais en E. Mechelynck)

     

    Elf jaar later, in 1842 ziet de eerste organieke wet, die zegt dat iedere gemeente ten minste één school moet hebben het levenslicht.

    Op 23 september 1848, hielden de liberalen een congres onder leiding van Frére Orban dat de volgende wens uitte: “ Het openbaar onderwijs op alle graden in te richten onder uitsluitend leiding van Burgerlijk gezag, terwijl het de tussenkomst van de bedienaars der erediensten als gezaghebbers afwees.

     

    Op 4 juni 1850, werd bij legaat een huis met 28 a, 60 ca grond gelegen in de Marckestraat( nu Rollegemkerkstraat) geschonken door een zekere Dame Rosa Decraene en dit aan het armbestuur.

    De vernoemde schoolgebouwen, namelijk gehouden door Reine Tillieux, en deze van vader Vanleynsele, wiens school ondertussen aan het weg kwijnen was, dagtekenen van 1790, waren niet in een behoorlijk, zodoende niet meer voldeden aan de voorschriften der wet, werd het gegeven huis ingericht tot school voor de armen, die tevens gemeenteschool werd.

    Vanleynsele overleed in 1853 en werd opgevold door Henri Bouvé, die gemeenteonderwijzer wordt tot in 1859.

    Het huis van de onderwijzer, Henri Bouvé werd in 1852 vergroot, en in 1857 werd van hogerhand geëist de school te herbouwen, wat in de gemeenteraad besproken werd, doch echter in den vergeethoek raakte.

    In 1859 wordt Ch. Desmarez, (vader van de vrederechter45/46) hij wordt in 1864 opziener.

    Hij wordt opgevolgd door Coqu, welke op zijn beurt zijn ontslag geeft en vervangen wordt door Richard Messiaen en Constant Vancaeneghem wordt benoemd tot gemeenteonderwijzer.

     

     

    In 1859 werden de plannen der nieuwe lokalen definitief aangenomen, en in handen gegeven van aannemer François Tillieux. Hij werd echter niet betaald door de gemeente, en wel om het feit dat hij zijn werk niet voldaan had, en betrok de gemeente voor den eerste rechtbank van Kortrijk op 25 maart 1865.


    » Reageer (0)
    24-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In de Tombroekstraat stond in 1862 een gebouw vrij welke voordien een weverij was. De zusters van de “Onbevlekte Ontvangenis” uit Brugge kwamen den eigendom bewonen. Juffrouw Tillieux geeft in 1863 haar ontslag en een zuster Zr Barbara wordt benoemd in haar plaats.

    De school verandert aldus van verblijf naar de Tombroekstraat. Zij beginnen een internaat, en er komt een tweede onderwijzeres.( Zr; Leonie)

    In 1871 wordt de eigendom te koop gesteld, de zusters weigeren de aankoop, en ze vertrokken opnieuw naar Brugge

     

    Op de 22 februari 1867 wordt beslist de gemeenteschool in te richten tot adultenschool (school voor volwassen) zo er ten minste 10 aanvragen waren om lessen te volgen. Na amper een jaar les gegeven te hebben werd die adultenschool weer afgeschaft op 8 december 1868, en werd voor de tweedemaal jongens en meisjesschool.


    » Reageer (0)
    23-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school

     

     

     

     

    De Congregatie van de Zusters van de H. Theresia, Rollegem.

     

    Tielt.

     

    Het aller-vroegste zaadje dat later zou groeien tot de Congregatie van de Zusters van de H. Theresia in Rollegem ligt in het jaar 1852.

          E.H. Lietaer vraagt aan de zusters van Deftinge bij Geraardsbergen, enkele zusters, om in    

          Tielt het wezenhuis te leiden. Vier zusters van de H. Vincentius à Paulo van Deftinge nemen

          de verantwoordelijkheid op voor een weeshuis: Zr. Aloïse, overste; Zr. Barbe, keukenzuster;

           Zr. Christine, kantwerkster en Zr. Emma, onderwijzeres. Zie ook

          De Congregatie vd       Zusters van Sint-Vincentius

     

    De overste van Deftinge is niet tevreden met de nieuwe stichting, zij wil een school en niet een weeshuis. Zij roept de vier zusters terug naar Deftinge. De zusters in Tielt willen het weeshuis niet verlaten en vragen daarom in 1863 de scheiding aan met het huis van Deftinge, aan de bisschop van Gent, Mgr. Delebeque. Zij sturen eveneens een verzoekschrift naar de bisschop van Brugge, Mgr. Malou, om aanvaard te worden in zijn bisdom.

    Beide bisschoppen geven hun toestemming. Onder de naam van “Zusters van de H. Engel Bewaarder en de H. Theresia” krijgen de zusters nieuwe rechten en plichten. Er volgt een bloeiperiode voor de congregatie.

    In 1870 komen 7 zusters uit het weeshuis ook les geven aan de meisjes in de gemeenteschool:

    Zr. Sophie, overste en onderwijzeres; Zr. Mélanie, hoofdonderwijzeres; Zr. Rosalie; Zr. Josephine, Zr. Bélonie en Zr. Eulalie als keukenzuster.

    De nieuwe schoolwet van 1879 welke de wet van 1842 vervangt,( de liberale wet) welke de zusters niet willen volgen, beginnen ze onder kerkelijk gezag twee vrije scholen in te richten, waarvan één voor kinderen van de burgerij onder de naam van de “H. Godelieve”.

    In 1882 bij het einde van de schoolstrijd wordt de vrije school afgeschaft. De overblijvende leerlingen volgden dan onderwijs bij de zusters Apostolinen.

    Het was onder burgemeesterAugust Salembier: die benoemd werd in 1870. 

    Toenmalige Pastoor E. H. Edward Lietaert, die ook uit Tielt kwam,” en later vervorderd naar Moeskroen, overleden in Sint-Carolus-Borromeus, te Kortrijk, op 3 Oegst 1904, en de 6de te Aalbeke, zijn geboorteparochie begraven. Hij beraamde het herstellen of het herbouwen van de kerk, en deed de kuipe van den toren afbreken. Hij was een geboren Wale, en dit niet tegenstaande een vurige minnaar van de Vlaamse Letterkundige. Met de penne bij de werke las hij, onder ander, ik zegge leest, geheel “De Bo’s Idioticon” en tekende lijvelijk aan wat ontbrak, en hem of een ander nuttig kon wezen.” aldus pastoor Slosse

    Hij kende zeer goed moeder Coleta Walraet en drong bij haar aan om hem te volgen naar Rollegem. En de algemene eerwaarde moeder Coleta van Tielt koopt den eigendom aan.

    Op 8 augustus 1871 komen de eerste zusters aan uit Tielt: Zr. J Deze laatste werden een eigen congregatie van de zusters van de H. Therésia. Er zijn veel brieven van pastoor Lietaert dien aangaande.

    In het bundel F303 bij het bisschoppelijke archief, is heel wat informatie over de zusters van de “Onbevlekte ontvangenis” gesticht op 11 april 1869.

    Op 8 augustus 1871 zond moeder Coleta Walraet vier zusters naar hier. Zuster Josephine de overste en hoofdonderwijzeres; Zr Rosalie; Zr. Pelagie; Zr. Colette. Polydor Carette schepen van landbouw en steenbakkers, bracht hen naar hier met de boerenkoets Iets later Zr. Sidonie.

    Hier ligt de eigenlijke stichting van het klooster van Rollegem.

     

    In Tielt had hij (Pastoor Lietaar) goed Moeder Coleta Walraet , overste van 't wezenhuis en van een vrije meisjesschool  aldaar gekend en gewaardeerd. Vooraleer Tielt te verlaten had hij haar gezegd: " Waar ik ga, zult gij mij volgen" Trouw aan die belofte wakkerde hij haar aan de eigendom van de Tombroekstraat , te Rollegem te kopen.

    Eerwaarde heer Pastoor Lietaar werd in 1873 pastoor benoemd te Moeskroen. Nogmaals trouw aan zijn belofte: " Waar ik ga, volgt ge mij.3 Vroeg hij in 1875 zusters van Rollegem voor de stichting van 't klooster in de Mont-à- Leux en in 1890 voor dat van de Risquons-Tout.

    In 1882 werd in Tielt de vrije meisjesschool door de zusters bestuurd afgeschaft en in 1890 voegd door de commisie burgelijke hospieen het wezenhuis bij het burgelijk hospitaal aangesloten

     


    » Reageer (0)
    22-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school

     

     

    Doch dit is enkel een bijhuis van Tielt en geen Moederklooster. God wil er nochtans een stam van maken, een stevige boom met takken tot aan de grens van Frankrijk.(zo staat het in de kronieken)

    De zusters zetten zich totaal in voor de opvoeding en het onderwijs van de kinderen van Rollegem en van hun toevertrouwde kinderen in het internaat.

     

              

     

     

    In 1872 wordt Juffrouw Justine Libbrecht aanvaard in de congregatie. Zij heeft zich jaren toegewijd aan de zorg voor ouden van dagen en voor weeskinderen. Zij verblijft als zuster Justine de engelbewaarder van hen in Rollegem tot aan haar dood op 25 mei 1901. Zij heeft alles aan hen gegeven: haar krachten, haar fortuin en haar leven.Ze werd getroffen door de edelmoedigheid van de nieuwaangekomen zusters. In 1872 vroeg ze, en bekwam aanvaard te worden  in de congregatie onder de naam van zuster Justine, en ze bleef moederlijk zorgen voor de arme ouderlingen tot aan haar dood in 1901. Dat was het begin van ons oudmannenhuis, dat later uitgroeide tot rustoord. En later moest verdwijnen.

    Op 3 april 1879, werd beslist een tweede school te bouwen, beide scholen werden gemeentescholen. De zuster vergenoegden zich niet enkel in de week de jeugd op te voeden. Ze openden een zondagschool, die bleef bestaan tot aan den oorlog 1914 en die alsdan 100 leerlingen telde verdeeld over 4 klassen.

     

    Ondertussen schrijft E.H. Lietaert in 1874 een brief aan Moeder Coleta, met de vraag om zusters te sturen naar Mont-à-Leux. De communiteit blijft er tot 2002; de school wordt gegeven aan de parochiale werken.

     

    Hetzelfde jaar vraagt hij ook zusters voor de nieuwe parochie van Risquons-Tout. De zusters blijven er tot 1998.

    In 1879 was er een wet gestemd door de liberalen, de zogenaamde “ centralisatiewet” waarbij de lagere school uitsluitend wereldlijk en onzijdig moet zijn. Ze hadden hun slag thuis gehaald, de éérste minister van onderwijs de heer Pierre van Humbeek, volksvertegenwoordiger voor Brussel hete wel van humbeek maar bleef van Molenbeek.

    De gemeenten mogen geen vrije scholen meer aanvaarden noch aanmenen, wat als noodzakelijk gevolg had: de schoolstrijd!

    Het verweer van de katholieke bisschoppen brak met ongeziene heftigheid los. De bisschoppen verboden de katholieke ouders hun kinderen naar een neutrale school te sturen.

    De vastenbrief van januari 1879 eindigde met de woorden” van scholen zonder God en meesters zonder geloof, verlos ons Heer.”

    Deze schoolstrijd was zo hevig, dat  tijdens deze schooloorlog( 1879-1884 prof. Vlerickx een volkslied dichte op wijze van de Vlaamse Leeuw. Hiermee werden de gevoelens uitgedrukt van alle Belgen.

     

                                      

     

     

                                          “De schone ziel van ’t kind”

     

     

                     I                                                                                         II

    Zij zullen haar niet hebben                                              De hel is uit gebroken:

    De schoone ziel van ‘tkind,                                             De school is ’t worstelperk;

    Ondanks de helsche listen.                                              Zij wil de ziel der kleinen

    Van ’t geusche schrikbewind;                                         ontrukken aan Gods kerk!

    Zoolang Gods lieve zonne                                              Wij katholijke Vlamen                                             

    Op Vlaandren nederblinkt,                                              Wij dulden nooit dien roof

    Zoolang er in ons gordel                                                  Wij zijn nog ’t kroost der helden 

    Een koopren penning blinkt.                                            Die stierven voor ’t Geloof.

     

     

     

                                                     Refrein

                                      

                                     Zij zullen haar niet hebben

                                     De schoone ziel van ’t kind

                                     Zoolang men nog in Vlaandren

                                     Een enkle Vlaming vindt.

     

                      III                                                                                      IV

     

    Laat ’t geusgebroed maar komen                                    Wij willen ’t leven derven;

    Wij staan ten strijd gegord!                                             Maar staan ’t Geloof niet af,

    Wij willen niet dat Vlaanderen                                       Wij roepen nog bij sterven

    Een nest van roovers wordt.                                           En op den boord van ’t graf:

    Wij willen dat ons kindren,                                            Ons kindren in geen scholen

    Getrouw aan kerk en God                                               Waar ’t kruis niet meer en blinkt!

    Geen nagels van ons doodskist,                                      Ons kindren in geen moordkuil,

    Geen aas zijn voor ’t schavot.                                         Waar Gods woord nooit meer klinkt!

     

     

     





    » Reageer (0)
    21-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige School



                           

    In iedere parochie moest minstens een vrije school worden opgericht. Niet te geloven op het einde van 1879 was de som van 40 miljoen goudfranken ingezameld ten voordele van de katholieke scholen

    In 1879 moesten de zusters dan noodgedwongen de gemeenteschool verlaten. Dit was de onmiddellijke aanleiding van het ontstaan van het “Vrije onderwijs” Ze gingen zich vestigen in het klooster, waar tevens de lagere graad voor jongens werd ingericht ( door A. D’Hooghe) terwijl Jos. Vandewalle de 2° klas voor jongens hield in de kapel der congregatie.

    De gemeenteschool wordt onzijdig. Terwijl de scholen der zusters en die van Jozef Vandewalle, (Hoofdonderwijzer) vrije scholen worden.



                                               

    Jozef Vandewalle welke de overleden Camiel Vancaeneghem (†11 maart 1874) opvolgde als hoofdonderwijzer en den schoolstrijd van 1879-1884 van heel dicht had meegemaakt, nam ontslag samen met zijn hulponderwijzer Emiel Verscheure en Hollevoet.

    Reden; het bisdom had beslist dat alle onderwijzers van de gemeentescholen hun ontslag moesten indienen, zoniet zouden ze alle sacramenten geweigerd worden.

    Besluit: alle voorgaande onderwijzers geven hun ontslag, uitgezonderd één F. Vandenberghe, hij wordt van staatswege aangesteld om er onderricht te geven in de gemeenteschool op 14 januari 1879.

     


    » Reageer (1)
    20-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    Ook de meesters van de gemeenteschool A. D’Hooghe en Jos. Vandewalle vestigen zich in het klooster. Vandewalle gaf les in de kapel bij gebrek aan plaats.

    Voor de meisjes de zusters der Onbevlekte Ontvangenis uit Tielt.

    Bij de jongensschool, was het zielig gesteld Vandenberghe Henri was een liberaal, alle leerlingen gingen bij de zusters of bij het hoger vernoemde onderwijs, tot op één leerling na Ernest Valetze. Jos Vandewalle kreeg 225fr beloning van de gemeente om zijn mooie uitslagen en ongehoorde inzet.

    1879 werd de nu verdwenen school nieuw gebouwd, eerst werd bepaald deze in huur te geven, doch op 30 juni 1885 werd deze ten dienste gegeven aan de vrije school.

    Tot in 1898 zijn de ouden van dagen gelogeerd in een klein huis, en hun aantal neemt steeds maar toe. Het is Moeder Sophie die een grote zaal laat bouwen. Die wordt verdeeld in een zaal voor mannen en een zaal voor vrouwen.

     

     

     

    De zusters vergenoegden zich niet enkel in de week de jeugd op te voeden en te onderwijzen maar openden ook een zondagschool die bleef bestaan tot aan de eerste wereldoorlog en die 100 leerlingen telde verdeeld over 4 klassen.

    Het zou 6 jaar duren vooraleer het land opnieuw bestuurd word door de katholieken. Het vuur van de schoolstrijd had bij deze laatste een ijzervaste eenheid gesmeed, die hun de zegepraal toebracht.

    In 1884 werd dan ook een nieuwe schoolwet op het voorplan gebracht, met volgende grondgedachte: De vrijheid van onderwijs werd gewaarborgd, het bijzonder onderwijs krijgt meer burgerrechten, de schoolvrede wordt hersteld door het sluiten van de godsdienstvervolging en het geestelijke gezag wordt opnieuw erkend.

     

     

    De meisjes, in de aangenomen meisjesschool, kregen hun onderwijs in het gebouw, dat tijdens de Hollandse bezetting opgericht werd en dienen moest tot protestantse tempel, doch waar nooit diensten ingedaan waren geweest. Behalve dit gebouw, gebruikten ze als klassen het huis waar in 1850 Elodie Billiard woonde, als ook de kapel, dan ingericht als fabriek.( vermoed word waar de meisjesschool heeft gestaan.) omvang der drie klassen respectievelijk, 77, 99, en 281 kubiek meter.

     


    » Reageer (0)
    19-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



             

    Daar deze wet echter niet duurzaam was, bracht de wet van 1895 nieuwe bepalingen over het onderwijs. De godsdienst werd verplicht vak. Anders denkend konden echter ontslagen worden mits, een schriftelijke aanvraag door de ouders.

    Voor de wedden van de onderwijzers werd een hoger minimum vastgesteld, ze werden gerangschikt onder vijf reeksen al naar gelang de bevolking van de gemeente

    De meisjesschool is van 1879 tot 1884 een vrije school.

    Op 1 juli 1884 wordt ze een aangenomen school.

    In 1884 wordt Rosalie Daeveloose Schoolhoofd en Leonie Retsin hulponderwijzers benoemd.

    Deze laatst genoemde wordt in 1886 op pensioen gesteld en vervangen door Rosalie Goemaere als hulponderwijzeres.

    1890 wordt een jaar van beproeving. Administratieve dienst voor burgerlijke godshuizen beslist om organisatorische en economische motieven het weeshuis en het godshuis bij het burgerlijke hospitaal te voegen van Roeselare.

    Daarom verlaat Moeder Coleta met haar zusters het huis in Tielt en komt in Rollegem wonen. Dit is dan de definitieve stichting van het Moederklooster in Rollegem met als naam de “Zusters van de H. Theresia.”

          De zusters van de H. Theresia, te Rollegem was niet het zelfde orde als deze van Avila,

          De “ongeschoeide Karmelieten” maar de normen van Theresia van Avila;

          Theresia van Avila - Wikipedia

    Doch ze namen er regels van over zoals hun onderhoud, eigen arbeid, zo hadden ze hun eigen hofstede, en aalmoezen.

     

                                                

     

     

     

     

    Op 17 januari 1895 sterft Moeder Coleta, de eerste Algemene Overste

    Een anekdote: Moeder Coleta wou graag vóór haar dood nog het primitieve kloosterkleed veranderen. Ze krijgt daartoe de toestemming van de bisschop. Op 1 november 1894 verwisselen de zusters het bruine kleed voor het zwarte. De pelerine wordt door een scapulier en witte gimpe vervangen; het gepijpte mutske door een zwarte sluier; de medaille door een zilveren kruis.



                                                


    » Reageer (0)
    18-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



                             

    De kleren der zusters

    Naast het ondergoed, zoals onderbroek of hemd en een borstdoek dragen de zusters,

    Een kleed, het moet zijn van zwart laken kostende rond de zes frank per “elle”

    Het lijf gemaakt zonder plooien, van voren tot omtrent vier vingers hoger als de zoom der “guimpe” en dat wordt vast gemaakt aan de rok. Het wordt gevoerd met zwart of grauw katoen.

    Den rok, die komt tot,aan de schoenen, moet rondom geplooid zijn, uitgezonderd langs voor alwaar een vierendeel effen blijft.

    De zakken, van zwart katoen, worden aan het kleed genaaid, en de opening komt aan de linker kant.

    De mouwen komen tot aan het eerste lid van den duim. Den omkeer is vijf taillen, omdat de wol recht zou zijn gelijk de mauw.

     

     

    Schapulier; het is van zwart ligt laken en hangt een 32ste korter dan de rok, het is ongeveer een halve elle breed, met een zoom rondom.

     

     

                                        

     

    Singel: na een jaar de belofte gedaan te hebben draagt men een ceintuur van blauw laken dubbel geplooid, welke tot beneden hangt gelijk met het schapulier. Ze wordt gesloten met drie haken en drie ogen, aan de linkerkant. Aan de kaken is een stalen gesp met ronden hoek de hoogte van de ceintuur.

    Voile: ze is van zwarte kamelot, er wordt langs voor een stuk lijnwaad op genaaid met daar tussen een stuk karton en aan den boord langs voor een koperdraad genaaid voor de vastigheid. Aan de voile ligt een lint waaraan het wit lijnwaad genaaid, van boven op het hoofd is het gevoord.

    Kinnenband: hij wordt recht draad gesneden en uitgerond onder de kin, op die manier dat er van onder een goed 16ste meer blijft en boven een achtste, de zoom is gemaakt uit zijde.

    Hoofdband: Hij moet een goed achtste breed zijn wordt dubbel gemaakt. Hij komt op het voorhoofd tot twee vingers van de wenkbrauwen, men sluit hem achter het hooft met linten.

    Guimpe(gembe) hij moet 7/16 vierkant zijn worden uitgesneden aan den hals, men naait een bandje, welke is rond gesneden van ongeveer 16 breed, men sluit het vanachter met twee linten en langs voor word het aan het schapulier gehecht met twee spelden.

    Het lijnwaad: mag kosten rond de 24 stuivers als het 6 kart breed is en rond een gulden als het 5 kart breed is.

     

     

                                                

     

    Rozenkrans (Paternoster): hij hangt met een haak aan de ceintuur, hij is gemaakt van een kloeke koperen draad en grote kralen met een kruis van ebbenhout, waar een christus eveneens van koper aan hangt. De rozenkrans komt van onder een vierendeel van den boord van het kleed.

    Koormantel: hij is gemaakt van ligt laken aan de prijs van ongeveer 6 frank. Hij is gemaakt zoals een gewoon vouwenmantel, maar zonder kap Van voren is hij korter of de rok, en vanachter sleept hij als vierendeel, de voor hoeken worden ingelegd in plaats van afgesneden. Van onder wordt hij gevoerd met zwart katoen. Langs voor ligt er een band van bleek blauw welke op de mantel is gestekt. Men sluit hem met een haak en een oog.





     


    » Reageer (0)
    17-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



                            

    Moeder Coleta wordt opgevolgd door Zeereerwaarde Moeder Sophie Pieters. in 1898 waren de ouderlingen nog steeds gelogeerd in het premitief huis van Zuster Justine. Moeder sophie liet voor hen  nieuwe zalen bouwen en een ruimere kapel voor de communauteit.Op zekere dag zegde ze tot de zusters: "Kinders, niemand zal ooit meer kunnen beminnen dan ik U bemind heb" Op 12 juni 1901 na het noenmaal voelde moeder Sophie zich onpasselijk en besloot wat te rusten op haar bed. Toen korts nadien zuster Therése ging zien, vond zij moeder overleden.

    Moeder Sophie een verdienstelijke bestuurster overlijdt plots op 12 juni 1901. Zij werd door iedereen diep betreurd.

    Ze wordt opgevolgd door moeder Marie-Louise Brou, afkomstig van Rollegem. Zij is een gebedsziel maar beoefent het ambt 15 jaar (1901 tot 1916) lang

     

     

                                               

     

     

     

    Het was onder haar leiding dat Monseigneur Waffelaert vraagt een wijkschool te openen op de wijk Tombroek, daar de kinderen zover van de school in Rollegem wonen. Op 26 december 1903 werd de school door E.H Pastoor Billiau ingewijd. Een gemengde school (een bewaarschool en een lagere klas geopend, en een woonhuisje)

     

                           

     

     

    Bij het oprichten van de derde klas wordt er gekozen voor zuster Josephine.

    De lagere klas van Tombroek wordt gehouden door Pelagie Vanseveren, en de bewaarschool door Castelein Marie. Als onderwijzeressen; Zr. Gertrude, Zr. Pélagie en Zr. Philomène. Zij stuurt ook de eerste zuster studentin Zr. Julienne, naar de normaalschool van St.André in Brugge Voordien studeerden de zusters bij de” Dames Van Biervliet in Tielt of deden hun examens bij de centrale Jury.

    De zusters werken in de wijkschool van Tombroek tot 1977

     

    In 1905 worden drie ruime klassen bijgebouwd in de tuin van het moederklooster. De bestaande lokalen worden gebruikt voor de kleuters, die gratis aangenomen worden vanaf drie jaar. Het is Zr. Jeanne die voor hun opvoeding en onderwijs zorgt. Voordien was er enkel een betalende kleuterklas bij de gemeenteschool voor jongens? In de kerkstraat. De eerste meesteres daar is Zr. Virginie.







                        


    » Reageer (0)
    16-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school

     

     

    In 1905 wordt de pas gediplomeerde Zr. Julienne, algemene meesteres benoemd van het internaat. Dat groet zo sterk dat men een andere refter en slaapzaal moet zoeken.

          Gedurende de eerste wereldoorlog moeten de meesteressen camomille (margrieten, kamille) 

          bloemen gaan plukken en afleveren in de kommandatuur. Deze bloemen welke voor heel 

          wat kwaaltjes gebruikt konden worden stonden in het Duitse leger hoog aangeschreven

          Margriet : type kamillebloem

    Maar de zusters geven ondertussen rekenles en leesles midden het veld en gaan aan het einde van de les, samen met alle kinderen bloemen plukken voor de kommandatuur

     

    Op 19 mei 1914 is de wet Poullet over het lager onderwijs na zeven maanden van overleg en discussie een feit, de schoolplicht wordt van 12 op 14 jaar gebracht.

    De wedden van de onderwijzers van het vrije onderwijs worden gelijkgeschakeld met die van het gemeenteonderwijs

     

     


                                                       

    In 1918 telde de jongensschool de volgende leerkrachten:

    D’Hooghe A., hoofdonderwijzer, Jules Joye, onderwijzer tweede graad en August Demuynck onderwijzer derde graad.

     

    In 1919 Geeft A. D’Hooghe zijn ontslag en wordt vervangen door A. Vandewalle.

    In 1921 Wordt S. Versteele benoemd tot hulponderwijzer, dit ter gelegenheid van het inrichten der 4de klas, welke in de huiskamer wordt geopend van de nieuwe woning maar jammer genoeg te klein is.(Jongensschool)

    Camiel Maertens wordt in 1923 benoemd tot hulponderwijzer ter vervanging van August Demuynck, welke zijn ontslag had gegeven.

    En Juul Joye vertrekt naar Menen in 1924 en Jos. Samijn komt in zijn plaats.

    Gentiel Yserbijt komt in vervanging van Camiel Maertens in 1928


                                                                    

     

    .

     

     


    » Reageer (0)
    15-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    Het tweede jaar van de oorlog sterft Moeder Marie-Louise Brou.

    De leiding van het klooster blijft aan de ondermoeder Sidonie tot 1919, De reden hiervan is, dat de bisschop geen afgevaardigde kan sturen om een nieuwe overste te benoemen. We bevinden ons in tijd van oorlog.

                                                  

     

    Het is Zuster Julienne Cousinne, pas 37 jaar jong, welke eenstemmig wordt verkozen door haar medezusters als Moederoverste. Zij had het vertrouwen en de genegenheid van al de zusters gewonnen. Onder haar wijze moederlijke en toch vaste leiding bloeide de congregatie.

    In 1921wordt het gouden jubileum gevierd van de stichting. Er zij vier zusters jubilerende namelijk: Zuster Sidonie, Zuster Pelagie, Zuster Coleta en Zuster Sylvie. De werken van de congregatie bloeien. Er moet uitgezien worden naar verbouwingen door aangroei van het aantal kinderen.

    Men begint een groter internaat te plannen in 1923 maar de last is te zwaar voor Moeder Julienne, haar krachten kunnen het niet meer aan, ze krijgt ontslag op 12 september 1926.

     

                                                

     

     

    Doch ze blijft Raadzuster tot aan haar overlijden in 1929, ze is amper 46 jaar.

    Het is Zuster Elisabeth Espriet welke haar opvolgt, ze stuurt in 1930 drie zusters naar het “Asile Sainte Germaine” in Moeskroen Zuster Elisabeth. Dit klooster blijft bestaan tot de “Dames van Maria” het overnemen in 1958.

     

     

     

    Ze laat ook de vroeger aangekondigde plannen uitvoeren, voor het bouwen van een nieuw internaat in 1932: vergroten van het college voor jongentjes en nieuwe kleuterklassen.

    In 1934 werd door haar toedoen een prachtige grote kapel gebouwd en kregen de zusters een ruime nieuwe eetzaal. Ze liet ook nieuwe gebouwen optrekken voor de hofstede. 

    Haar verdiensten zijn ook dat in 1933: gebouwen worden bijgezet voor “Dames” op kamer.

    Een grotere refter voor de zusters, twee veranda”s en een nieuw huis voor ouden van dagen.

    Ook de school van Waasten wordt aan de orde toe vertrouwd in 1939 en tot aan de fusie met Brugge in 1957 blijft dit zo, de zuster verblijven er tot 1964.

    Zij overleed op 30 januari 1944. Op 19 maart kwam moeder Marie Joseph Depoortere haar vervangen . Zij aanvaarde met edelmoedigheid haar taak van algemeen overste.









    » Reageer (0)
    14-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



                        

     

    Het Franse internaat wordt vervangen door een Vlaamse Landbouwschool, met kook- en confectielessen. Het was zuster Maria Debruyne beter bekend onder de naam zuster Benedicta, welke haar intrede deed in het klooster te Rollegem op 1 mei 1933 Het kloosterkleed aannam in het zelfde jaar, haar kloosterprofessie aflegde op 9 september 1935. Ze volgde ondertussen les aan de normaalschool in Heverlee en behaalde er het diploma van landelijke huishoudregentes. In 1942 richtte ze een middelbare landelijke huishoudschool op, die haar bestaan kende tot in september 1950.

     

    Rond Pasen van het jaar 1944 ontving Moeder Joseph met haar gewone goedheid en hartelijkheid, de honderden geteisterde, vluchtende mensen zonder onderdak uit Kortrijk, Antwerpen en een wezengesticht uit Deurne beschutting hier beschutting zoeken. Allen worden er hartelijk in het klooster ontvangen en ondergebracht tot ze kunnen terugkeren naar hun huis of dat ze kunnen verder reizen.

     

     

    Einde 1946 vraagt de bisschop om de Franse zusters van Besançon te vervangen in Waasten- de Gheer. Moeder Marie-Joseph brengt er drie van de zusters naartoe. Eveneens tot aan de fusie met Brugge. De communiteit bestaat tot 1963

     

     

     

                                    

     

     

     Op de feestdag van de H; Theresia op 15 oktober 1946 wordt het 75 jarige jubileum gevierd van de congregatie. Ze telt dan 56 zusters. Ter deze gelegenheid vraagt de toenmalige Algemene Overste Moeder Marie-Joseph om de historiek van het klooster op te stellen. Zij ontwerp daartoe ook een stamboom.

     

     

     



     

     


    » Reageer (0)
    13-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    d

     trap ingang tot de kapel, nu gebruiktdoor de kindervriend







     

     

    In 1947 laat Moeder Marie-Joseph ook een grotere keuken bouwen voor de zusters, samen met een badkamer, douches, een infirmerie en een droogkamer.

    Op 13 augustus 1953 wordt moeder Clemence Lefevre, raadzuster van de congregatie benoemd tot Algemene Overste. Ze laat de gebouwen aanpassen aan de moderne tijd.

    Het aantal meisjes voor het internaat verminderde snel( vooral door 't zakken van 't frans geld) en men denkt aan een nieuw apostolaat.

    Moeder Clemence heeft getracht door nieuwe installaties het werk hare medezusters te vergemakkelijken

    Eind juni 1953 wordt het internaat afgeschaft. Het bleef leeg staan, tot op 1 september 1956 toen werden een twaalf tal mentaal vertraagde kinderen aangenomen. De definitieve start van deze nieuwe richting gebeurde met een groep van 60 jongens in de maand september van dat zelfde jaar, allen intern.

    De Kindervriend : instituut voor mentaal vertraagde kinderen te ...

     

     

     



     

    Zuster Celine Boone( Sylvie) uit Westkapelle stond meer dan 40 jaar in de keuken waar ze kookte voor de kinderen uit te toenmalige landbouwschool en het pensionaat. Op 84 jarige leeftijd kunselde ze nog konijnen, kleede poppen aan en herstelde nog heel wat voor de kinderen. Bij de zusters bracht ze steeds een vrolijke noot.

    Zuster Sacré-Cœur geboren te Rollegem onder de wereldse naam Rachel Dunecé, had het diploma behaald te Gent van kleuterleidster en stond gedurende 40 jaar hier in dienst van de Rollegemse kleuters. In klassen met soms meer dan 60 kleintjes zonder het comfort van tegenwoordig. In 1966 ging ze op rust...... om niet te rusten, maar zich door allerhande werkjes dienstbaar te maken bij de zusters en ook bij de kinderen uit de kindervriend. Dagelijks maakt ze groenten schoon voor 230 personen.

    Zuster Hélèna ; " grijs en wijs " door de Rollegemnaren minder gekend, maar bekend als een flinke onderwijzeres bracht lange tijd door in de Mont -à - Leux waar ze les gaf, veelal in het 1ste leerjaar. Om te rusten kwam ze naar Rollegem. Ze was regelmatig te zien met haar stok op de straat.

    Van 1958 tot in 1964 is er ook een school in Neerwaasten met zusters van Rollegem.

    Moeder Clemence blijft Algemene Overste tot de fusie met de zusters van de H.Jozef van Brugge door een decreet van Mgr. De Smedt op 29 juni 1957

    Vanaf 21 juli 1955 komen er opnieuw woelige jaren voor de school.  We lezen in het boek “Rollegem algemene geschiedenis”door de hand van Gerard Isebaert 2006 onder de titel “ Weg Met Collard” Een algemene nationale Protestactie vindt plaats  op 26 maart 1955

                                            


    » Reageer (0)
    12-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    Ook Rollegem heeft zijn zonen er naartoe gezonden, het comité bestond uit drie leidende personen, namens de boeren: Amedee Beaucarne, namens de werknemers: Julien Debels en namens de middenstand: Cyriel Degroote………

                                                

     Het was een mooie lentezondag de 26, het was zo ver. Twee autobussen( De Koningin der wegen) van de firma Hoornaert, trokken ’s morgens vroeg richting Hoofdstad. Bijna het heel onderwijzende personeel van beide plaatselijke scholen was present en ook wat ouders en sympathisanten. Enkel de “Gewone soldaten” waren aanwezig. De Generaals” blonken uit door hun afwezigheid! Lees zijn verhaal……………… En hij besluit als volgt: Wij Rollegemnaars, hadden de mars niet kunnen meemaken maar we hadden toch publiekelijk, aangetoond dat wij tegenstanders waren van de wet Collard.

    De vrije keuze van het gezinshoofd, voor een school op redelijke afstand van de woonplaats impliceert tegelijkertijd de kosteloosheid en een onbeperkt uitbreidingsrecht van de officiële scholen en een recht op subsidie voor de vrije scholen.

    Deze bovenstaande wet goedgekeurd op 2 mei 1959 in de kamer en de senaat maakt een einde aan een bijna 10 jaar durende grondige verdeling in het land.

    Op politiek vlak is er vrede gesloten men bekommert zich maar weinig om de financiële implicaties die deze wet met zich mee brengt. Jaarlijkse onderwijsuitgaven die tot nu toe rond de 4 miljard schommelen zullen volgens waarnemers binnen enkele jaren tientallen miljarden bedragen zonder dat de dienstverlening naar de jeugd toe in vergelijkbare mate verbeterd wordt. En of de kwalitatieve hervorming van het onderwijs zal inspelen op de noden van de tijd blijft een open vraag.

     


    » Reageer (0)
    11-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    In 1965 wordt men wakker geschud: de inspectie dreigde met de wedden te schorsen van de onderwijzers indien er geen werk gemaakt werd met belangrijke veranderingen aan de gebouwen van de jongensschool.

    Een bijeenkomst werd georganiseerd met de diensten van stedenbouw, de hoofdinspecteur van Leiedal en de architect, welke in de dertigerjaren, het eerste plan had gemaakt. De mogelijkheid werd onderzocht om in de tuin van de school en op de grond ernaast een nieuwe school te bouwen.

    De grond waarvan sprake is eigendom van het klooster. Men overwoog dat men met 300m² al heel wat kon verwezenlijken. Het bouwen in de tuin werd door bevoegde diensten niet aangenomen. Volgens hen was de grond in de Aalbeeksestraat de geschikte locatie.

     

     

     


     

    De plannen werden gemaakt maar waren al voorbijgestreefd. Reden een school kon niet gebouwd worden tussen drie straten. (Aalbekestraat, oude Aalbekestraat en Kerkstraat.)

    Men had ook nog 4,5 ha grond aangekocht in de Kerkstraat,  bouwstop, geen 130 leerlingen, geen nieuwe school. Het zal duren tot negentienhonderd en…… men zou bouwen aan de overzijde van de sporthal, maar opnieuw een kink in de kabel

    In het zelfde jaar werd op 1 oktober Isebaert Gerard tot schoolbestuurder benoemd, ter vervanging van Cyriel Degrootte  

                                                              

    1969 Te Bellegem wordt een nieuwe school opgericht in de volksmond” openbaar onderwijs”

    De school wordt door de staat gesteund, de kinderen werden gratis aan huis afgehaald.

    De scholen van Bellegem en Rollegem, samen met de wijkscholen van de Katteberg en Tombroek gaan over tot een fusie. De scholen zijn van dezelfde kloosterorde. De scholen staan onder de leiding van zuster Annie, die bestuurster wordt zonder klas.

    Oktober 1976: Rollegem wordt bij Kortrijk gevoegd door de fusie. Zal men ons er niet vergeten?


    » Reageer (0)
    10-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het schooljaar 1977/78: schooldirecteur Isebaert Gerard, leerkracht Decraemer Constant en Vanhoe Romain 1ste leerjaar.

    Door de steeds groeiend leerlingen aantal mocht een vierde leerkracht worden aangesteld, Dhr. De Walle Werner wordt benoemd, en wordt belast met het onderwijs en opvoeding van het eerste leerjaar.

    Door een syndicale actie in 1979 heeft men de kans afgedwongen de kinderen onderwijs en opvoeding te verstrekken in pedagogische voorwaarden. Zo kon het aantal klassen behouden blijven.

    In 1979 worden er verbeteringen aangebracht aan de verwarming. Toiletten gemoderniseerd, bouwwerken met het oog op vrouwelijke leerkrachten, kortom voor een beloop van ± 750.000 bfr. B.T.W. inclusief.

    De leerplicht wordt vanaf het schooljaar 1983-1984 op 16 jaar gebracht. Daar er iets moet gedaan worden aan het schandaal dat ongeschoolde kinderen van 14 jaar doelloos rondslingeren.

    Door het inschrijven van de nieuwe leerlingennormen bij de aanvang van het schooljaar, is men nu zelfs verplicht geworden om de vier resterende gemeentescholen te fusioneren.

    Kleuterschool Filip van den Elzaslaan 35a, kleuterschool halenplein 11, lagere- en kleuterschool Kooigemplaats, 33 en lagere school Rollegemkerkstraat 9. De vier vormen voortaan een pedagogisch geheel dat een schoolhoofd krijgt zonder klas


    » Reageer (0)
    09-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school

    Al deze scholen worden onder een schoolhoofd geplaatst. Nadelen zijn dat de drie directeuren geen schoolhoofd meer zijn, ze behouden echter wel hun klas en behouden nog voor enkele jaren hun wedde, wat het bijzonderste is.

    Op 1 september 1980 gaat meester Decraemer, na meer dan 35 jaar dienst op  wel verdiende rust.

    Precies een jaar na meester Decraemer, op 1 september 1981 wordt Isebaert op rust gesteld.

    Jawel, men heeft ze opgeteld 517 leerlingen hebben één of meerdere jaren bij hem in klas gezeten tussen de jaren 1945 en 1980. 401 in de “Kleine” klassen en 116 in de “ Grote” klas.

     romain vanhoe                 Isebaert

     

    Hij had twee oud-leerlingen onder zijn hoede nl. Pascal Vannieuwenhuyse en Romain Vanhoe. Deze laatste was de nieuwe directeur. Wat was het veranderd, maak maar eens mee, als “kleine gast” zeggen dat je jarig bent en een klinkende zoen krijgen van de juf, Els, Martine of Annelies, of een klinkende oorvijg waar sommige leerkrachten zich van bedienden, het is waar we hebben het overleefd, maar wat een verschil!

    In het anders zo vreedzame dorp dreigt op 4 september 1985 een schoolstrijd!

    De aanleiding daartoe is, de samenstelling van de kleuterklasjes. Voor het geboortejaar 1981 zijn er 35 jongens en meisjes ingeschreven.

                                           

     

    De toenmalige directeur, Ignaas verdeelt die over twee klasjes, een volledig met kinderen geboren in 1981, met daarnaast een gemengde klas met daarin zowel kinderen geboren in’81 als van 1982.De ouders vonden dit niet pedagogisch verantwoord.

    Een protestantse waarnemende leermeester  wordt aangesteld op 12 oktober 1984.

    De ouders verwijten de directie dat zij onder druk van buiten af( bepaalde ouders,) eigenmachtig de eerste aanvaarde oplossing veranderden. Na verscheidene bijeen komsten, werd dan toch een oplossing gevonden, er volgden geen betogingen of een mars op Brussel. De vrede werd ter plaatse hersteld.

     


    » Reageer (0)
    08-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    In de krant van 14/15 1987 lezen we over een nieuwe gemeentelijke Basisschool voor Rollegem.

    Scholen die allang gebouwd zijn, zijn verouderd en niet aangepast aan de normen van de tijd. Dat is na de gemeenteschool een vaststelling voor de meisjesschool

    De Kindervriend wil uitbreiden, aanpassingen rond het klooster en  een nieuwe school zou de oplossing bieden. Het gebouw zal worden opgetrokken op een 50 tal meter van de Weimeersbeek. De ingang is gelegen aan de Kerkstraat, met een uitgang richting Tulpenpark.

    Het verschil tussen twee scholen zou liggen, met of zonder subsidie? Prijzenkaartje 17 miljoen Belgische franken, raming. De vraag die bleef hangen was: "En nu wat met de jongens?" Hoe werkte het systeem? Alle kleuters werden opgevangen in de meisjesschool, en in 1988 mochten zij die wilden bij de meisjesschool blijven. Dat was de oplossing, eureka het ei van Christopher Colombus was uitgevonden “de stap naar jongens en meisjes samen” was gezet, niet de eerste keer maar moeizaam. Het werd geen fusie maar een opslorping of overname van de gemeenteschool door de vrije school! Voor de tewerkstelling is deze nuance belangrijk ook al hoopt men ieder aan het werk te houden.

    Op vrijdag 9 juni 1989 werd het officieel bevestigd: de gemeentelijke basisschool in de Rollegemkerkstraat nr. 9 sluit met ingang van het nieuwe schooljaar op 1 september.

    Er waren toen nog 72 leerlingen en dat is te weinig. De vier voltijdse, en de twee deeltijdse leerkrachten worden overgenomen.

    Eenmaal de gebouwen vrij zijn zullen ze als jeugdcentrum worden benut.



    » Reageer (0)
    07-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    1 september 1989 -  vroeger waren er geen problemen in het lager onderwijs. Ieder kind ging als kleuter naar de vrije school en daarna trokken de jongens naar de gemeentelijke school, meisjes naar de vrije school.

    Maar toen de gemeentelijke school gemengd werd, volgde de vrije school dit voorbeeld en meteen begon de concurrentie te spelen. De gemeenteschool had natuurlijk het grote nadeel

    dat ze niet kon putten uit een eigen kleuter afdeling. De voorstanders van het gemeenteonderwijs beweren dat het opstarten van een gemeentelijke kleuterafdeling het probleem kon oplossen en de concurrentie kon blijven spelen.

    Vergeet niet dat op die datum ondanks de verwaarlozing en het uitblijven van de bouw van een nieuwe gemeenteschool  de school vorig jaar  nog 72 leerlingen  telde wat slechts 13 minder was dan het aantal leerlingen in het basisonderwijs van de vrije school. Het was dus ruim voldoende om de school verder te laten bestaan.

     



    Tegen het ingaan van het nieuwe schooljaar 1979/1980 was de nieuwbouw van de meisjesschool nog niet klaar; de verlichting, bekleding en het sanitair waren niet afgewerkt. Ook de afsluiting van de speelplaats moest nog geplaatst worden.  

    De klas van zuster Monique wordt wel overgebracht naar de nieuwe gebouwen omdat haar klas in de Tombroekstraat samen met de vergaderzaal van het onderwijzende personeel met de grond gelijkgemaakt moet worden .

     

                                                     

     


    » Reageer (0)
    06-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    Het schoolgebouw werd opgetrokken op een 50 tal meter van de Weimeersbeek, op een stuk grond waarop een sport en speelplein voorzien was.

    5 Klaslokalen voor meisjes, met ieder een oppervlakte van 7m90 op 7m90 of een oppervlakte van 62,41m2


    Ze geven een uitzicht op het tulpenpark, richting Tombroek.

    Een lokaal voor de leraars met de zelfde oppervlakte, een bergplaats voor alle sportbenodigdheden, een bureel voor de directie, plaats voor centrale verwarming en een lokaal voor TV. en diamontage. De turnzaal van 13m30 op 10m60.De eetzaal van 10m60 op 10m60, oppervlakte van 112,36m2. Voor de kleuters zijn er drie klassen voorzien van 7,90m op 7,90m, een grote bergplaats met er naast een zandbak.

    Wat het sanitair betreft ie er eveneens goed voor gezorgd, ze zijn ruim en voldoende in aantal volgens de vast gelegde normen.


    Er zijn twee speelplaatsen voorzien: de openspeelplaats, die geeft uitzicht op de Kerkstraat en de overdekte, is met uitzicht op het tulpenpark en gelegen tussen de klaslokalen(een zeer goede ligging voor zon en klaarte)

    Tevens is er  ook parking voorzien voor negen wagens, en deze kan uitgebreid worden, er is aan grond geen gebrek.

    De ligging is zeer rustig en ver van het verkeer! Zonder veel lawaai en gepraat(vergeet de jongensschool niet sinds 1933) kwam er dus eindelijk een nieuwe school.

    De ingang gelegen aan de Rollegemkerkstraat, en aan het Tulpenpark.

    Omdat de gemeenschap over gronden beschikt waarop vele bouwmogelijkheden zijn, was de aanvraag gedaan om een volledig nieuw schoolcomplex te bouwen.

    Het Schepencollege van Kortrijk gaf zijn goedkeuring, ook de diensten van stedenbouw. Gezien alles voldoet aan de eisen van de wetgeving en de ligging. De ingang in de Kerkstraat is ook de toegang voor brandweer en hulpdiensten

     

     

     


    » Reageer (0)
    05-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    Het was kanunnik Vandenberghe directeur van de congregatie van de zusters van de H. Jozef die om 16 uur op zaterdag 19/4/1980 een plechtige dankmis opdroeg in de kerk. Hij werd bijgestaan door Pastoor Deleu Pierre en E.H. Lefebvre. Deze werd opgeluisterd door het plaatselijke koor en door de kinderen van de school.

    Na de kerkelijke plechtigheid trok men stoetsgewijze naar de nieuwe lokalen. Directeur Ignaas Dujardin zei in het welkoms woord: “De school zal vanaf nu de naam dragen St-Theresiaschool” Het schoolfeest ging door op zondag 15 juni 1980.

             

    Het was september 1988 het was zeker geen donderslag bij heldere hemel, toen enkele Rollegemse ouders met de tradities braken En hun jongens naar de meisjesschool stuurden

    Er was geen sprake van fusie maar van opslorping, of overname van de gemeenteschool door de vrije school.

    Het Requiem liet niet langer op zich wachten! Op Vrijdagavond 9 juni werd het officieel bevestigd dat de gemeentelijke basisschool voor altijd zijn deuren sluit in de Rollegemkerkstraat 9, vanaf 1 september stappen vier voltijdse en twee deeltijdse leerkrachten naar de nieuwe werkplaats.

    Op 1 september 1989:” de overstappende leerkrachten van de jongens school naar de meisjes, welke tijdens de vakantie mee gewerkt hebben aan de lokalen is vlot verlopen “aldus de directeur.

    Ze houden zich duidelijk op de vlakte, ze weten geen kwaad woord over de nieuwe situatie, dat komt niet uit hun mond

    Naar mate de oude en de nieuwe leerkrachten elkaar beter leren kennen, staan ze positiever tegen over elkaar. Het wordt even wennen aan de schoolpoort.

    De knechtenschool is al een geruime tijd definitief opgedoekt en er zijn opnieuw problemen


    De vastbenoemde leerkrachten van de gemeentelijke basisschool zijn vanaf 1 september 1989 terug vastbenoemd door de vzw Vrije basisonderwijs Bellegem-Rollegem in het zelfde statuut op voorwaarde dat zij zelf akkoord gaan met de voorwaarden en principes die het katholiek onderwijs vooropstelt, en bereid zijn zich in de nieuwste vormen van catechese in te werken en deze lessen geven.

    Nochtans wilde men (PVV) dat laatste gedeelte schrappen, dat zou volgens hen de leerkrachten verplicht afstand nemen van hun moreelgodsdienstige overtuiging.

    De schepen van onderwijs zei:” dat niemand verplicht was die overeenkomst te ondertekenen, maar dat wie weigerde in feite geen werkzekerheid had.”

    Toch had niemand van de personeelsleden er problemen mee. Zelfs tijdelijke krachten zijn niet moeten afvloeien.

     

    De voorstanders zeiden; dat de schooldirectie van de vrije basisschool op dat vlak een toegeving had moeten doen. De voorstanders bleven bij ja en de meerderheid zei nee, met een uitzondering!

    In 1997 splitste de inrichtende macht de vrije basisschool van Bellegem en Rollegem.

    Ignaas bleef directeur te Bellegem tot 1 september 1998, hij werd opgevolgd door Meester Pol.

    In het boek van Isebaert kan men de lijst van leerkrachten terug vinden (166)

     

                

     

     

     

                    


    » Reageer (0)
    04-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    Het was bij een voordracht van een gewezen onderwijzer van Aalbeke, (op vrijdag 14 april 1978) dat hij enkele ouders aan het denken zette. Voor die tijd was er geen enkele voedingsbodem om een oudercomité in voege te brengen.

    De man had blijkbaar met zijn slag zin “In het belang van de plaatselijke scholen is een oudercomité noodzakelijk”. De ouders zochten de directie op en het comité werd werkelijkheid.

    De doelstelling van de woordvoeder was; ‘het wordt geen klachtenbureau, evenmin een feestcomité welke als sponsor zou fungeren voor de school!’ En slechts een oudercomité voor beide scholen


    Het bestuur bestond uit zes personen bijgestaan door twaalf afgevaardigden(aangeduid per leerjaar) zij zijn verantwoordelijk voor het wel en het wee van de vereniging.

    Wat willen ze? Realisatie van een aangepaste schoolbibliotheek, vernieuwing van het didactische matreaal en een cursus voor ouders met als onderwerp: de relatie ouder en schoolgaand kind.

    Een vereniging die zowel het belang van het kind, de lera(a)r(es) als de ouders behartigen zal.

    In de statuten (opgemaakt op 8 februari 1982) staat, dat er een nieuwe verkiezing moet gebeuren om de drie jaar. Deze zal plaats vinden in de eerste helft van september 1983

    Een initiatief van het kersverse oudercomité van de lokale scholen verscheen op 23 november 1983. Men stelde zich de vraag, of men een middel ging vinden om de werkingskosten te financieren.

     


    » Reageer (0)
    03-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    Schoolbus, in de buurt gemeente werd een Rijksonderwijs ingevoerd in 1969, men kwam de kinderen aan huis afhalen, zouden onze kinderen er niet onder lijden zo stelde men zich de vraag van uit de K.W.B. Het was dan ook evident dat de toenmalige voorzitter, Lucien Kints, samen met zijn ploeg zocht naar een oplossing. Ze gingen een schoolbusje zelf inleggen.

    Maar de kleine man niet zo slim, maar strek. Met een afgevaardigde van het bestuur trokken we naar het schoolhoofd, stelden hem de zaak voor, het geld zouden we halen door een jaarlijks zomerfeest te houden. Zo ontstond een vriendenkring met iemand uit de politieke wereld, de zusters van het klooster, nog enkele mensen op de redactie bekent, en het schoolbusje een volkswagen werd aangekocht. De buschauffeurs waren de leerkrachten .

    Op 2 juli 1970 werden er zomerfeesten ( Fancy fair) ingericht, (welke doorging in de parochiezaal )om een ander busje aan te kopen. Het eerste type volkswagen was geslipt en totaal vernield

    Het bestuur, werd in korte tijd gewijzigd, daar de medewerking, van een aantal leden, zelfs al waren ze de stuwkrachten, achter het project, niet de gewenste figuren waren. Het waren werknemers! Ik herinner mij dat zuster Vianney, de vraag stelde; “ Menheer kent U wel Rollegem”. Zonder blikken of blozen antwoordde ik: “ Ja” maar voegde er onmiddellijk aan toe “ maar of ik de Rollegemnaars ken daar twijfel ik aan.”

    Weet ik ben maar een inwijkeling, (een migrant) nu is dat geen drama meer, want hoeveel geboren en getoren Rollegemnaren zijn er nog.

    Hoeveel mensen zijn er niet bijgekomen.

    Het bewijst hem trouwens, dat je veel kunt! Is er geen spreekwoord dat zegt; “ Het is verbazend wat je kunt presteren, als je er niet omgeeft wie er de eer van draagt!”

    Het zomerfeest verdween op18 juni 1979 en het werd schoolfeest genoemd en ging door in de meisjesschool in de Tombroekstraat

    De buschauffeur, want bij aankoop van het tweede busje was de garagist chauffeur geworden, nam afscheid met spijt in het hart op het einde van juni 1983, Marcel had dit 13 jaar gedaan en verdiende nu zijn wel verdiende rust

    Wie zijn kind niet met de bus naar school liet komen, maar met hun eigen wagen is verplicht op de private parking van de school, volgens het reglement van 1982 langzaam en voorzichtig te rijden en zeker niet stil te houden voor de poort, maar wel op de ruime parking!

    De vriendenkring welke tot doelstelling had het busvervoer in stand te houden kan geen vermindering meer toestaan op de officiële tarieven.

    De schoolbus verdween in het schooljaar 1991/92, de bus was tot op de draad versleten, geen geld meer om een nieuwe, hij was niet meer nodig! De vriendenkring bleef, de schoolfeesten gingen verder door. Je kunt je de vraagstellen, of het wel een goede beslissing was, het was waar het kinderaantal ging niet achteruit, maar wat zal de toekomst uitwijzen, koning auto verplaatst zich o zo gemakkelijk!


    Vanaf 1 september 1976 is er een nieuwigheid in de meisjes. Zuster Annie laat weten dat er vanaf heden voor de kinderen van wie de ouders het wensen bewaking is op school.

    S’ Morgens vòòr de klas, s’avonds tot 18 uur, liefst aanvragen voor 23 augustus.

     

    Het snoepen is sinds 1991 niet meer toegelaten, ook niet op schoolwandelingen en schoolreizen. Verjaardagen; zeker geen cadeautjes, snoep of taarten. Stuk fruit of droge koek

    mag op de speelplaats.

     

    In de schoolkrant “ ’t Rolluikje”  van augustus 2009, lezen we dat er na vier mooie jaren een nieuw bestuur werd verkozen voor de ouderraad met een vrouw aan het hoofd, proficiat!

    Maar wie herinnert zich nog deze woonst nog deze van de oude voorzitter!

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     


    » Reageer (0)
    02-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jarige school



    We kunnen wellicht nog een heel stuk er aantoevoegen, want iedere seconde welke voorbij tikt is geschiedenis, doch denken we dat dit een ander hoofdstuk moet zijn, misschien meer in de vorm hoe men de school beleefd als kind of als leraars, wie weet wat nog komt. We willen afsluiten, met deze leerkrachten zal men het feest, welke op het getouw staat het ganse jaar laten voelen.

    1.     Wil je meer weten over de basisschool St Theresia

    2.     Vrije Basisschool Sint-Theresia - Rollegem

     

     


                       

    Openingsfeest 30 jaar op zondag 6 september 2009

     Om 10.30- H.Mis op school

    11.30 u Aperitief op de speelplaats(gratis)

    12.30 u Barbecue met inschrijving vooraf

    14.00 u voorstelling proeven Fata-Morgana- schoolfeest met?

    15.00 u kinderanimatie verzorgd door de Chiro

     

    Maar hier eindigde het feest niet mee!

    30 jaar St-Theresiaschool 2009-2010 viert een gans jaar!

    Vrijdag 13 oktober 2009 de 2de slimmer dan je kindquiz

    December 2009 truffelverkoop

    6 en 7 februari mosselfeest

    Zondag 28 maart 2010 ontbijtactie

    Zaterdag 5 juni 2010 schoolfeest Fata Morgana

    Zaterdag 26 juni 2010 slotfeest met concert Boogie Boy

    Wij wensen hen alvast een groot succes en verwijzen naar hun web nog veel plezier en bedankt aan hen die ons de ganse weg gevolgd hebben.

                                   

     


    » Reageer (0)
    31-10-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hier komen wandelen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Geprangd tussen de industriezone van Moeskroen en de kantorenzone van Kortrijk ligt de landelijke gemeente Rollegem.

    Het is een landbouwgemeente met prachtige hoeven die de eis heeft kunnen ontwijken tot het inplanten van een industriezone. Het moderne snelverkeer drong zich op en de grijparmen van  de A17 hebben ons dorp onherstelbaar verminkt.

     

    Je raast er voorbij, je komt er nooit toevallig voorbij.  Je moet ons dorp bewust opzoeken om zijn verassende schoonheid te ontdekken.

     

    Een kleine begeleidende gids  kan je kopen tegen 1.50 EUR in de Rollegemkerstraat  60. In de brochure St.-Antoniuswandelpad Kortrijk staat:  “Het natuurschoon zal de liefhebber bekoren. Zijn historisch verleden en de recente archeologische vondsten zullen de leek verbazen, maar de kenner onweerstaanbaar begeesteren.” 

    De wandelroute kwam tot stand door de “Folkloreraad” in samenwerking met de wandelclub Vakantiegenoegens en hun medewerkers, die met raad en daad bijstand verleenden. Hiermee werd een belangrijke stap gezet tot het bewaren en beschermen van een uitzonderlijk mooi brokje natuurschoon.

    De wandeling bestaat uit een noordelijke (9,8 km) en zuidelijke route (7,5 km).

    De startplaats is gelegen aan de kerk. Trek alvast een paar stevige wandelschoenen aan en je kan genieten van een fikse natuurwandeling. Witte pijltjes op groene achtergrond en het embleem van Vakantiegenoegens wijzen je de weg.

    Voor een ritje met de  huifkar of koets om de gemeente te verkennen kan je terecht op de

    Falsenhoeve

    Wil je hier enkele dagen verblijven dan vind je logement in  Hotel Elcerlyck.  Voor een gezellig restaurant kan je terecht in De Pomp.

     


    » Reageer (0)
    27-10-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vinken
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De vinkenmaatschappij bestaat niet meer?

     

    Koninklijke vinkenmaatschappij “De Dubbelzangers” Rollegem

     

    Het oor werd ten luister gelegd en vernam dat de vinkenmaatschappij, bij gebrek aan bestuur niet meer bestaat.

    Toch even terug blikken op een vereniging die in 2008 honderd jaar zou bestaan!

    1 oktober 1988 schreef men: “Laten we hopen dat dit zo verder mag blijven zodat wij misschien samen het honderdjarige bestaan mogen vieren!

    In het boek, welke uitgegeven werd in 1988 ter gelegenheid van het 80 jarige bestaan door het bestuur, onder voorzittersschap van Arthur Deprez, ondervoorzitter Vangeersdaele Georges.


    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vinken
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    1988 Gouden Jubileumjaar. Staat eveneens: Moge de afdeling, over zes jaar, in de diamanten stoet der jubilarissen opstappen.

    Op 14 april 1988, werd de aanvraag verstuurd naar Zijne Majesteit Koning Boudewijn, voor de Koninklijke benoeming.

    Hier beschrijft men het ontstaan en de groei van de vereniging.

    Het vinkenspel bestaat van 1908, gehuisvest in het lokaal “In de Wandeling “ bij Jules Dejonghe”ze had als benaming “ De Wintervink”en dit tot 1928 (waarvan nog een medaille bestaat).

    Van 1928 tot 1934 droeg de maatschappij de naam, “Het Vinkenspel” (geen lokale vermelding)

    In 1934 werd het lokaal overgebracht naar café “ De Congo” bij Maurits Stragier. En kreeg de bestaande maatschappij de naam en dit tot op heden van “ De Dubbelzangers”

    Later ging men naar het lokaal de “Chaudière”. In 1958 was het lokaal in café “St-Elooi”

    In 1970 was het lokaal gevestigd bij Roger Ceenaeme

    In 1972 in café “ De Tramstatie en nog later in “De Gilde”

    Het was een heugelijke dag op 28 juni 1988, de brief te ontvangen dat de koning op het verzoek inging. Het officiële brevet zal door de Heer Gouverneur van de provincie bezorgd worden.

    Laten we hopen dat men voor de honderdjarige maatschappij toch nog een groot feest kan opgezet, en met goede moet kan verder werken. Veel succes!


    » Reageer (0)
    22-10-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.onder den toren
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    Een landelijke gemeente en parochie met gemeenschappelijke grenzen, een pracht van een St.- Antoniuskerk in een uniek kader dat uitnodigt tot mooie wandelingen.

     

    Veel literatuur over ons dorp vind je niet. Onlangs is een boek van Isebaert uit gegeven (2006) en voordien verscheen "Rolleghem-lez-Courtrai" door Cte Du Chastel De La Howarderie-Neuvireuil (uitgegeven te Tournai in 1904). Je vindt ons ook terug in "Rond Kortrijk" of "De Prochien van het Oud Bisdom van Doornyk" door  E.H. L. Slosse, uitgegeven in 1904, en vernieuwd door Familia Et Patria in 1977. Hier en daar vind je nog iets in een kleine gids en daarmee is de kous af. Hoogdringend tijd om ons kenbaar te maken!

    In het boek van Pastoor Slosse lees je op blz. 1588: “Rolleghem nu is de woonst der Rollingen of afstammelingen van Rolle of Rollo”. Verder schrijft hij : “Rolleghem heeft niet allen eenen eigen naam, maar ook eene lap-of spotnaam, te weten bot Rolleghem.” “We zouden het vroeger wel verdiend hebben”, gaat de brave man verder, “want het lag in een put en in slijk verzonken. Met onhebbelijke wegen, en buiten alle gemeenschap. Zijn inwoners waren deugdzaam, doch ruw en onbeschaafd. Maar heden is het een zeer fatsoenlijke Prochie, werkzaamheid en orde alom, we krijgen post, en hadden een tram en telegraf en bovenal een kerk, die de bewondering van eenieder verwekt waarvoor alle gebuurparochien den duim moeten leggen”.

    Ja, Rollegem is heel wat anders geworden, aantrekkelijk en charmant, alles ligt er verzorgd bij. Wij hebben nieuwe wijken, mooie asfaltwegen en gezellige groene zones. Iedere wijk heeft zijn eigen historie.Een eeuwenoude treurboom (een overblijfsel uit de hof van de pastoor) is een stille getuige van een ver verleden. Men verwart soms Rollegem (bij Kortrijk) met Rollegem-Kapelle waarvan men denkt dat het van de zelfde Heer was. Niets is minder waar: Rollegem komt van Rollo en geloof me maar!

     


    » Reageer (0)
    15-10-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verleden en heden X I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wat we gezien hebben was het verleden van de gemeente.

    Dit is wat het nu het heden Ons kleine dorp, met een groot hart, fijne mensen, aangenaam om er te wonen en zeker om er te vertoeven. Gezond wandelen, dat is het, wat we nu gaan doen.

    We raadplegen nog even het weerbericht, dank zij onze weervoorspeller zijn we steeds goed op de hoogte van het weer!

    http://users.telenet.be/lgrollegem/


    » Reageer (0)
    11-10-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verleden en heden X
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Hier sluiten we nog even de ogen om in het verleden terug keren; aan de overzijde de parochiezaal met op het einde de prachtige treurbeuk die verwijst naar den hof van de pastorij. Hier was een café genaam “Au Paradijs” met een overdekte gang, die leidde naar de sacristie. Naast de parochiezaal een poort, zodanig dat hij van uit de hof naar de kerk kon. Zo zijn we gekomen aan het vertrekpunt van onze wandeling.


    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verleden en heden I X
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op de grafsteen aan de rechterkant van de Calvarieberg staat geschreven

    D. O. M.

    Hier rust den Eerw. Heer

    Joannes J. Rutgeerts

    gebortig van Lier in Braband

    pastor deeser parochie van

    Rolleghem ten tijde van  30

    iaeren overl. 19 8br.1801

    oud 60 iearen.

    R. I. P.


    Pastoor Rutgeerts herbouwde de helft van de kerk en hij heeft veel afgezien gedurende de Franse tijd. Hij weigerde de Eed af te leggen en bleef op de parochie.
     

    In de geschiedenisboeken is nog de tekst te vinden, van de eed van haat aan het koningdom en van trouw aan de republiek die de priesters werden voorgeschreven.
    'Ik zweere haet aen het Koningdom
    en aen de regeerings-loosheyd,
    aengekleefdtheyd ende Getrouwigheyd
    aen de Republiek ende aen de Constitutie
    van het Jaer Dry'
     
     
    Belgische priesters die weigerden de eed op de Franse grondwet af te leggen werden tot deportatie veroordeeld. De onbeëdigde priesters doken onder in een schuur of op een zolder en terwijl buiten wachten werden uitgezet konden zij daar dopen, biecht horen, de H. Mis vieren.
    Zo lees je bij Slosse hoe pastoor Rutgeerts, als bakker vermomd, ontsnapte aan de Franse gendarmes.

    » Reageer (0)
    09-10-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verleden en heden VIII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     Links van het calvariekruis zie je  de grafsteen met opschrift:

    Hier vooren light begraeven

    Jouffrauw Cœcilia Rutgeerts

    Oudt 39 jaeren gebortig van Lier

    Stierf den

    5 Junii 1789

    Bidt Godt voor deZiele


    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verleden en hedn VII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We doen nog de moeite om te stappen tot aan de Calvarieberg. Deze Calvarieberg, een geklasseerd werk van een tot nu toe onbekende meester is sinds mensenheugenis heel bekend

    Voor 1784 werden priesters en gelovigen in de kerk begraven. Toen niet langer meer in de kerk begraven werd, baden de gelovigen de laatste gebeden bij de calvarieberg op het kerkhof.





    » Reageer (0)
    08-10-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verleden en heden VI
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ten zuiden stond vroeger het standbeeld der gesneuvelden. Dat standbeeld herinnert ons aan de beide wereldoorlogen. Voor het monument had men toen de keuze tussen de afbeelding van de onbekende soldaat of het H. Hart. Rollegem koos voor het beeld van het H. Hart en het werd in de zomer van 1920 geplaatst op de hoek van de Rollegemkerkstraat en de Tombroekstraat, vlak voor het café "De Platse”. Bij de heraanleg van de dorpskom en het verwijderen van het kerkhof verhuisde het monument naar de zijkant van de kerk.


    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verleden en heden V
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het beeld van de kapel van O.L.Vrouw van Rollegem, mag zeker niet ontbreken bij het overzicht. Achter de kapel, het dodenhuisje, en verder het café “De Ruste”.


    » Reageer (0)
    28-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Parochiezaal
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een historische dag in de geschiedenis  van de parochie Rollegem.

     

    Vrijdag 28 september werd de parochiezaal officieel overgedragen aan de stad Kortrijk.

    Onderhoud, vernieuwing, gebouwen, inboedel en alle geboekte feesten, zijn van nu af aan in handen van het buurthuis. Alle kontakten en vragen gebeuren , (dit voor 27 jaar) in het buurthuis.      


    » Reageer (0)
    25-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heden en verleden IV
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Om het nog beter te illustreren hier nog een beeld, uit vervlogen tijd.

    Het was ter gelegenheid van toewijding aan O.L.V. van Rollegem, na de bevrijding. (De kapel die er geplaatst werd zie kerkhistorie) De foto werd genomen van op de toren

    » Reageer (0)
    24-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verleden en heden III
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ten noorden, stond een reek huizen, zoals op de foto te zien. Ter hoogte van de eerste auto, de ingang tot de “ kerkweg”. Gesitueerd ter hoogte van het zebrapad, Rollegemplaats nr. 1 (beenhouwerij)

    Op de linkere zijde waren er drie huizen, dat was de school van Vanleynsele. Deze was afkomstig van het naburige Aalbeke. Hij had de bijnaam van “peetje Vanleynsele” Het was een soort college, een internaat.

    De weg lag gepraamd tussen leven en dood.

    Boeren gingen met de “Sieze” naar de kerke, soms ook gebruikt voor een doopsel om de kersverse moeder ter plaatse te brengen.

    Hoeveel paartjes, zijn hier s’avonds niet blijven plakken? Om daarna gevolgd door de suite ter altaar te gaan?

    Hoeveel priesters, paters, of missionarissen kwamen in stoet, voor hun ere mis?

    Ken je nog het pleisteren missiebusje, dat op de toonbank van de meeste winkels stond met het sympathieke zwart kroeskopje dat “Dank U” knikte als men er een munt in stopte.

    Hier werd men letterlijk en figuurlijk ten garve gedragen. Niet dat men met geen “Corbillard” of weitewagen (rouwkoets) er tussen door kon, maar het was hier niet gebruikelijk.

    Hoeveel mensen hebben hier ook niet gebeden:” bid voor de ziel van……godvruchtig in den heer ontslapen op…?


    » Reageer (0)
    22-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verleden en heden II
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De piscine, dat we hier zien afgezet met laurierboompjes, was zoals opveel plaatsen het laatste toevluchtoord vooraleer de mannen naar de kerk binnen gingen. Ze hadden in aller- haast nog iets achter de kiezen gegoten en nu nog vlug een plasje.

    Vrouwen daar in tegen, hadden thuis alles achter gelaten, hoewel? Maar dat, is dan een ander verhaal.

    Men ziet tussen de potten in de “blauwe schorre”, liggen, van deze schorre werd de steen gemaakt afgehouwen en bewerkt  tot de huidige “roepsteen.”

    Merk ook op hoe smal de weg was.


    » Reageer (0)
    21-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verleden en heden I

    Neem plaats op de bank,aan de kerk en droom er weg in de warmte van het heerlijk zonnetje. Stel je eens voor hoe het er hier voor de jaren 1960 uitzag. Rond de kerk was er zoals in veel dorpen trouwens een eeuwenoude begraafplaats. Rond het kerkhof stonden een twintigtal kleine huisjes en verscheidene cafés, zoals de Ruste, den Engel, de Vrede, Au Paradis. Waar geen huisjes stonden was het kerkhof omringd door een muurtje uit dezelfde steen zoals de kerk. Boven op het muurtje stond een ijzeren hekken.
    Voor meer buitenzichten  van de kerk: klik hier.
    Naast je ligt de “Roepsteen” een oud gebruik uit vervlogen tijden. Het verleden komt in je op. Je hoort je haast zeggen: “Hier stond ik en ik riep, hier sta ik en ik roep.”

    » Reageer (0)
    19-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.folklore
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Folklore

     

    Het is nog effen de tijd om alles op een rij te zetten en een terugblik te geven in de geschiedenis.

    De fusie waren maar pas doorgevoerd of men dacht al aan de gevolgen. Kijk maar naar wat in de omgeving van Brussel gebeurde, de rand gemeenten verdwenen in het niet.

    Het waren de heren Bert Dewilde en Bert Wildeman, die met het al voor de zoveelste maal opflakkerende Davidsfonds de zaak kwam uitleggen; wilden we hebben dat Rollegem niet verdween moest men er iets doen. Het “grote Kortrijk” kwam er aan, zeven gemeenten werden er bij aangesloten, het zou het bruisende Kortrijk worden.

    Met ons 847 ha. grond en 2700 en inwoners, hadden we genoeg om aan de stad toe te behoren.

    Kortrijk, had zijn Sinksenfeesten, Heule, Tinnekensfeesten, Bissegem, de Leie prinses, Marke, de septemberfeesten, Bellegem, Kooigem en Rollegem moesten er nog iets aandoen!

    Bellegem werd het dahliadorp, Kooigem wilde een dorpsfeest, Rollegem Folklorefeest.

    Een jonge dokter, vol moet en zin voor organiseren, nam het hef in handen. Hij vormde een bestuur maar hoeveel verenigingen waren er toen niet bij betrokken!

    In de loop van het jaar had iedere vereniging iets om zijn kasje wat aan te dikken!

    Toneel wat voorstellingen het zij in Rollegem, of na het vernieuwen der zaal in Bellegem.

    Het koor optredens, Chiro tandem feesten voor hun kamp, of voor hun lokaal, Vinken en voetbal (Ik was opzoek naar de VAR, maar men zei me dat het niet meer bestond) kortom ieder had wat aan de hand.

    Het was naar aanleiding van het 675ste herdenkingsjaar van de slag der gulden sporen.

    Het programma van de folklorefeesten was daardoor samengesteld uit activiteiten die de mensen op eigen initiatief hebben genomen en waarvan zij de realisatie haalbaar achten.

    Het zou als eenmalige jaarlijkse topmanifestatie op Socio-cultureel gebied doorgaan te Rollegem zoals al hoger vermeld Heule, Bissegem, enz. Er werd verwezen naar de brochure zoals ze op vandaag nog word uitgegeven. Het feest is geplant voor zaterdag 9 juli 1977.

    Het was een plezier te bekijken met hoeveel mensen van Rollegem, en verscheidene verenigingen men er aan meewerkten. Ik geloof dat geheel Rollegem het opnam voor hun feest en hoeveel locaties.

    Het was pas na de eerste feesten, dat een vzw werd gesticht. Met als tekst; een vereniging voor en van iedere Rollegemnaar. Daarom richten ze zich tot alle inwoner van Rollegem, individuele of verenigingsverband.

    De folkloreraad wil de mensen en de verenigingen van Rollegem samenbrengen tot overleg en samenwerking.

    Jaarlijks zullen de folklorefeesten daartoe als middel bij uitstek worden gebruikt, want de folklorefeesten zelf zijn niet de uiteindelijke bedoeling van de folklore Raad, maar een middel om de doelstelling te bereiken.

    Lees eens de statuten, en kom ons vervoegen.

    Men had bewezen in 1977 dat deze uitdaging kon bevestigd worden!


    Categorie:Folklore historiek
    » Reageer (0)
    18-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 16
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op het doksaal een orgel, bouwjaar 1908, het wordt echter niet meer bespeeld gezien zijn slechte staat.


    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 17
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Voor ons zien we een missiekruis(antiek). Achter het missiekruis staan twee engelen: de eerste met het doek van het Aanschijn, de andere met de werktuigen van de passie: tang en nagels. Onder het kruis staat een beeld van “Mater Dolorosa met Jezus op de schoot” gemaakt uit “terra cotta” op een arduinen voetstuk. De Maria congregatie gesticht te Rome in 1587 door de Jezuïet Jan Leunus vond ook hier te Rollegem ingang, (Jaar niet te achterhalen). Ze hadden hun afdeling in de parochiezaal. Dit beeld was het grote symbool voor de congregatie. Op 8 december 1954 werd ter gelegenheid van de verjaardag van de dogma verklaring(1854) “O.L.Vrouw van Onbevlekte Ontvangenis” (Lourdes) het beeld met een groot feest in de kerk geplaatst.

    » Reageer (0)
    17-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 15

     ® T.

    Rechts voor het binnen gaan van de “doopvontkapel “vinden we een gedenkplaat die er ons aan herinnert waarom deze doopkapel werd gebouwd. Hier in deze kerk werd Mgr. Waffelaert (Geboortehuis Tombroekstraat 5)de 22ste Bisschop van Brugge op 27 augustus 1847 gedoopt door E.H. Onderpastoor (medepastoor) A. Vanseveren,. Het gebouw dat naar kerkelijk gebruik in die tijd buiten de kerk stond en met zwier halfcirkelvormig uitspringt, bevat de doopvont. Deze vont is een gift van de gebroeders Gustave-Joseph en Désiré Waffelaert. De doopvont is vervaardigd uit gepolierd graniet met bovenop een koperen deksel. We gaan door het eiken portaal naar binnen. .

    » Reageer (0)
    14-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 14
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De heiligenbeelden voor de doopvont zijn van links naar rechts: de H. Rochus bekend met de hond die de wonden likt van de Heilige. Hij is de patroonheilige van de gevangenen, apothekers en artsen, doodgravers, meubelmakers en hospitalen. Hij wordt aanroepen tegen pest, puisten, schurft, voetpijn en zweren.

     

    De H. Antonius van Padua of ”Toontje met zijn kindje”. Hij is de beschermheilige van reizigers, bakkers en pottenbakkers, geliefden, paarden en ezels .Zijn hulp wordt ingeroepen tegen onvruchtbaarheid, koorts, pest maar vooral voor verloren voorwerpen.

     

    De H. Donatus van Münstereifel met bliksemschicht wordt aanroepen tegen vuur blikseminslag en hagelbuien.


    » Reageer (0)
    10-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 13

    O.L.Vrouwbeeldje met het kindje Jezus 

    De kerk was vroeger toegewijd aan Onze Lieve Vrouw. Deze Lieve Vrouwe wordt sinds de tweede wereldoorlog “O.L.Vrouw van Bijstand” genoemd. Haar oorsprong heeft ze reeds te danken aan de Schreiboom. Ze stond in de nis boven in het hoogaltaar en werd in de jaren 1694 aanroepen tegen de pest .(Zie: “Rond den Heerd”)


    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 12
    De kleine zijbeuk van het O.L.Vrouwaltaar stelt ons de O.L.Vrouw met het schapulier voor. ® T.

     

    Het altaar in Romaanse stijl werd geschonken door Theophiel Vandeghinste-Salembier. Het retabel, de voet en het altaarblad zijn uit het steen als hier boven beschreven. Het omvat; “O.L.Vrouw geeft het schapulier aan Simon Stock” en “ O.L.Vrouw hulp der zielen in het vagevuur.”

    Boven het altaar schilderij(reproductie, schilder onbekend) “Christus op de schoot van Maria” Bekijk eveneens het ingemetselde muurkaderbeeld die “O.L.Vrouw die de paternoster geeft aan de H.-Dominicus” voorstelt. Ook de afbeelding van de H.Jozef staat hier uitgesteld. De heiligenbeelden krijgen weer hun plaats in de kerk. De eiken biechtstoelen zijn eveneens een gift van de weduwe van senator Cantillon. Bij de jaarlijkse paasbiecht gooiden de gelovigen muntjes in de bijpassende offerbakken gevestigd aan de deur van de priester.


    » Reageer (0)
    08-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 11
    Rechts van ons zien we het spreekgestoelte geschonken door de weduwe van senator Cantillon uit Kortrijk. De preekstoel is Romaanse stijl. Hij is uit eikenhout en rust op gepolierde steen of marmer der armen genoemd uit Basècles. Het prachtige snijwerk toont volgende afbeeldingen: Mozes met de tien geboden, David met de harp, Isaïas, Ezechiël en Daniel met de leeuw.
    De preekstoel

    ©P. Temmerman


    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 10

    In de kleine zijbeuk worden wij er op gewezen dat Vital Moreels de schenker was van de kruisweg. Hij was afkomstig uit Tiegem. Naar verluidt was hij een schatrijk man en vriend van Mgr. Waffelaert. Hij was de eigenaar van het St.- Arnolduspark, waar de dochter van de smid uit Rollegem Francisca d’Hulst ook genaamd Ciska Smedjes ten jare 1816 op een wonderbare wijze werd genezen door de H. Arnoldus.

    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 9
    We bezoeken de rechterzijbeuk met het St.-Antoniusaltaar

    ©T. ©T.

     

    Links zien we het houten beeld van St.- Abt Antonius. Het antieken beeld werd gerestaureerd door René Lefever uit Bellegem en door de plaatselijke kunstschilder A. Platteau. Het St. –Antoniusaltaar in romaanse stijl is een gift van Herbau-Bosijn. De voet uit de zelfde steen als boven vermeld. Het retabel in Franse steen heeft twee afbeeldingen:”St.- Antonius in de woestijn” en “St. -Antonius geneest een zieke”.

    St. -Antonius is de patroonheilige van deze kerk en wordt aanroepen tegen besmettelijke ziekten voor mens en dier.(zona, en vuur) Boven het altaar schilderij “taferelen uit het leven van Johannes den doper” Naast het altaar op doek geschilderd door Hagebaert “het H. Aanschijn “

     ©T.

    Bewonder ook het ingemetselde muurkaderbeeld met de afbeelding van de “H. familie” uit kalksteen met een omlijsting van arduin.

     ©T.


    » Reageer (0)
    06-09-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 7
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het misschien wat onopvallend klokje,

    was het klokje welke op de noodkerk van toen stond, nu de parochiezaal. Het werd geschonken door de gebroeders Germonprez. Het houtwerk is van Tillieux.


     


    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 8
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De deur (indien open) leidt ons naar de sacristie waar zich de kunstschatten van de kerk bevinden. In de muur links zien we de grafsteen van Heer Pierre Rogier Jonville baljuw van Rolleghem.

    Die steen zat in de oude kerk, halverwege de mannengang. Volgens het dodenboek is hij 'versmoord' te Kortrijk.

    Links staat het antieken  houten beeld van St.-Antonius, gerestaureerd door René Lefever uit Bellegem en door de plaatselijke kunstschilder A. Platteau.

    Kunstschatten: klik hier


    » Reageer (0)
    31-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 6

    Het hoogaltaar in Romaanse stijl is een gift van de gezusters Febronie en Idonie Baert, nichten van den deken van Dixmude. Het altaarblad en de treden zijn vervaardigd uit zwarte marmer van Basècles.

     

    De voet, kunstig gebeiteld, bestaat uit zes nissen waarop de apostelen Petrus, Simon, Jacobus, Andreas, Thaddeus en Paulus op koperplaten geschilderd zijn. Het tabernakel is in gepolierd koper met aan beide zijden drie koperen nissen waarin heiligen gegraveerd zijn.

    Boven het tabernakel staat de uitstaltroon. Het drieluik met brandramen boven het altaar stelt voor: 

    De geboorte van Jezus

    Het Sacrificie van het Kruis Jezus, in het Graf.
    De val van Adam en Eva Het sacrificie van Abraham Jonas in de Walvis


    Links en rechts zie je de houten banken, waar in lang vervlogen tijden “den arm” en later de burgerlijke en kerkelijke overheden in het hoogkoor konden plaats nemen. Nu is het nog een sieraad.


    » Reageer (0)
    30-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 5
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Den engel vervaardigd uit “Savonnières”(Koninklijke bank) ook Franse kalksteen genoemd, draagt de relikwie van den H. Antonius.


    » Reageer (0)
    17-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 4
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het koor, met het schilderij op doek, daterend uit 1926 “Christus aanbeden door het volk” door Van Biervliet (1890-1981). Bij het grondig reinigen van de kerk in 1988 werd het schilderij zwaar beschadigd. De plaatselijke kunstschilder Achiel Platteau kon gelukkig dit werk voortreffelijk restaureren.


    » Reageer (0)
    16-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerkbezoek 3
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Den toren is in “Gotiek stijl “ een vieringstoren van ongeveer 30meter hoogte, in het klokkengat, (welke vele mensen verwarren met de galmgaten.) bevindt zich bijna twee en een halve ton brons, de klokken welke wel en wee van het dorp verkondigen:

    Antonius 1050kg, Maria-Joseph 750 kg, Eligius-Donatus 530 kg en daar bij een vierde klokje of schelletje, mentje of toontje.


    » Reageer (1)
    14-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.bezoek kerk 2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het altaar is gemaakt uit de vroegere communiebank welke een gift is van de weduwe senator Cantillon uit Kortrijk.


    » Reageer (0)
    10-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerk bezoek 1

    Welkom in onze parochiekerk toegewijd aan
    St.-Antonius met zijn zwijntje

    ©T. ©T. ©T.

    Terwijl we naar het hoogaltaar wandelen, door het in 1903 afgebroken schip dat in 1906 geheel nieuw werd ingewijd, nemen we een stukje geschiedenis door. De kerk uit de 11eeuw werd tussen 1786 en 1793 de benedenkerk door nieuwbouw vervangen. Ze verloor haar toen al geklasseerde toren in de zomer van 1872. Men noemde hem den steenoven, goed om in de”straete “gevoerd te worden. De noordelijke kruisbeuk was zelfs met stro bedekt. Toch is onze kerk altijd in dezelfde trant en met bergsteen uit Doornik bijgewerkt of verbouwd geweest. Het zou de hoogbejaarde man nog duren tot in 1903, eer zijne Hoogwaardigheid G.J. Waffelaert, bisschop van Brugge en inboorling van Rollegem, zijn begeerte uitte om de grote verbouwingen uit te laten voeren. De heer Bettenhof was verbolgen dat hij zelfs het begin van de werken niet heeft mogen meemaken. Het was E.H.Billiau die de nieuwe parochiepriester werd. Bouwmeester van de kerk was J. Carette en de bouwondernemer Chapelle- Destoop, beiden uit Kortrijk.


    » Reageer (0)
    31-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.historiek van de kerk deel 6
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het jaar 2006 was het feestjaar voor honderd jaar kerk. Het ganse jaar door activiteiten in en rond de kerk.

    Kunstenaars in alle vormen en kleuren hadden zich uit geleefd om dit prachtige gebouw, letterlijk en figuurlijk in de verf te zetten. Iedereen met volle overgave om hier aan mee te werken. Wie van ons zou dit nog eens meemaken!

    Velen stelden zich de vraag, hoe kan dat nu, de kerk is toch gebouwd in de 13de eeuw.

    In wat vooraf ging waren we gekomen aan de drie kerkbeuken die tot aan het fondement waren verwijderd. Ze waren in het verloop van de tijd geheel van bouwtrant veranderd of misvormd. Nu rezen zij op, gans vernieuwt en in hun eerste romaanse bouwstijl hersteld, in overeenstemming met het oude transept van de 12de eeuw, die bewaard bleef en door herstellingswerken verfraaid. Zo ziet men nu de herstelde kerk van Rollegem, die volgens de deskundige als een waar pronkgebouw mag aanzien worden, en onder het getal der monumenten gerekend word. De toren is gotische bouwtrant, het schip en het koor in zuiver romaanse stijl en dit gaat wonderwel samen. Zij is zeer kunstig afgewerkt in Doornikse steen aan de buitenzijde (De vaste kalksteen of Doornikse steen bestaat uit fijne korrels, is moeilijk te bewerken, en is donker blauw of zwartachtig van kleur.), en met een laag kareel steen (vierkanten gebakken steen) aan de binnenkant.

    Een nieuw baptiserium of doopvontkapel, in de zelfde trant, is aan gebouwd bij den ingang der kerk aan de vrouwenbeuk. Dit gebeurde ter nagedachtenis van hoogwaardige Heer Waffelaert, die op 27 augustus 1847 door E.H. onderpastoor Vanseveren, hier werd gedoopt.

    Het was in 1911 dat door de milde tussenkomst der Parochianen, een uurwerk, met vier platen of gezichten op de kerktoren werden geplaatst. Deze werden door Louis Meire-Verdonck van gent aangebracht.

    Binnenzicht van de kerk: klik hier
    Kerkschattten: klik hier


    » Reageer (0)
    22-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.historiek van de kerk deel 5
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het interieur werd met alle mogelijkheden van dien, ook zo goed en zo kwaad mogelijk in orde gebracht voor de goddelijke diensten.
    Al was het geen pronkstuk noch kostbaar kunstwerk, toch mocht het gezien de omstandigheden gezien zijn.
    Op de foto zien we de communiebank en het hoogaltaar.Bij de vernieuwing van de kerk werd het meegenomen door pastoor Slosse naar Rumbeke, en daar geplaatst in de kapel van het klooster.
    Uit "rond den Heerd" een leer en leesblad voor alle lieden.Een blad dat elke zaterdagverschijnt, voor de prijs van 5 fr. Lezen we op 21 januari: Die ooit van zijn leven langs de "eerden strate" van Walle naar Bellegem is gegaan boven Kortrijk, moet zonder twijfel, in de "leegte" Moeskroen waarts, enen korte dikken toren zijn ingestuikte naalde zien uitsteken hebben boven een lommerrijken troep bomen. Het was de toren van Rollegem.
    Lomp en plomp was hij; "ongeziende, een steenoven, goed om in de straat gevoerd te worden, een van uit christus tijd" Dat zegden de mensen. Maar, ze wisten niet dat er geleerde mannen, die, van konigs wege, de merkwaardige gebouwen van vroegere tijd moeten zien in bewaring te houden. En dezen toren als een monument, of pronkstuk aanzagen. Zij wisten ook niet dat door toedoen van die zelfde mannen, een som geld stond uitgesteken te worden om deze "steenoven" te herstellen en nog honderde en honderde jaren te doen meegaan.
    Zo kwam het, dat de toezieners, met leden der koninklijke bouwcommissie, besloten omwille van het instortings gevaar van de kerk, hem aftebreken tot aan het kerkdak."Er ontstonden namelijk borsten (Zijn wel tegelijk barsten in de nu schrijfwijze) van onder tot boven." De toren was trouwens sedert misschien zes of zeven eeuwen bestaande.
    De toren was al in de 17de eeuw vernieuwd geworden. Men kon niet begrijpen dat de toren onder delast van het klokhuis, en de daver van het geluid deze nog niet was ingestort. Zo is de toren in de zomer van 1872, verdwenen en in de "strate" gevoerd.
    De toren was in verschillende fazen geboud. Het onderste gedeelte in ruw veldsteen, van de jaren duizendvijftig tot elfhonderd. Het bovenste in schoon Doorniks steen, het kon ook  van St Denijs geweest zijn( daar er in de middeleeuwen, ook steen groeven waren) 
    Bij het afbreken, stote men op een grafsteen, die eer hij beneden kwam  in stukken viel. Onder deze steen lagen acht zilver stukken van het jaar 1623, dus van uit de tijd van Aartshertog Albrecht en Isabella.


    » Reageer (0)
    21-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Historiek van de kerk deel 4
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het gebouw rustte op vier zwierige volronde moerpilaren, die, het is zondeling en merkwaardig, met fraaie spitsbogen tesamen werken.

    De kerktoren, die tot hier was afgebroken, werd er opnieuw opgebouwd in Gotische stijl, zoals hij zich ook binnen de kerk met vier schone arduinen spitsbogen vertoond.

    De meegaande koor- en kruisbeuk, waarvan de puntgevels verdwenen in het jaar 1970, onder pastoor Rutgeerts, ontvingen oorspronkelijk licht van het zuiden door vier romaanse vensters, waarvan er nog twee te zien zijn langs de kant van de Calvarieberg.

    Het koor staat in het oosten. Binnenin zijn drie eindvensters bij middel van zeer mooie romaanse pilaren verdeeld, met kapitelen versiert en met gekrulde haken bekroond.

    De kerk heeft de bouwtrant van de wondere domkerk van Doornik.

    Boven het drieluik, was een beeldstee, daar stond er een welgekend Onze Lieve Vrouwen beeldje.(O.L.V. van Den Schreiboom) Het zou volgens de oudere mensen gebeurd zijn: “In de tijd van de grote pestte(1694)”. Geheel de parochie van Luinge kwam naar Rollegem in bedevaart naar dit Onze Lieve Vrouwen beeldje.( Leest over de grote sterfte, “rond den heerd”, V,314 en 315) Intussen is de kapel geplaatst aan de achterkant verplaatst naar de wegel aan het kerkhof.(de weg die van de dorpsplaats naar de kerk leid)

    Men houdt ook staande dat, in het drie bladerig venster, in die tijd, een St. Antonius behelsde in glas geschilderd, de patroon der parochie.

    De hoge leeftijd van de pastoor E.H.Philippus Bettenhof, hield hem niet tegen om aan de bisschop zijn begeerte te uitte om de grote stap te zetten, de kerk degelijk te gaan herbouwen.

    In 1903 werd het plan aanvaard. Doch onze pastoor was er blijkbaar niet de gepaste man voor, want op de dag dat de werken gingen aanvangen kwam E.H Billian, als pastoor binnen gezwaaid. (Hoe vaak wordt de eer toegeschreven aan hen die het niet hebben gemaakt!)

    De plannen, met lasten kohier en voorwaarden, opgemaakt door bouwmeester J.Carette van Kortrijk, werden ter uitvoering toevertrouwd aan M.J.Chapelle-Destoop ondernemer te Kortrijk.


    » Reageer (0)
    12-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De parochiezaal
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ten jaren van ons Heer 1903 werd met man en macht gewerkt aan wat ooit een provisoire kerk zou worden alwaar men den Goddelijke dienst, door het herstellen der oude kerk belet, te kunnen voortzetten. Zijne Hoogwaardige Mgr. Waffelaert had aangeraden een gebouw in steen te zetten om het later tot nut te kunnen brengen( er zouden namelijk vier huizen kunnen uit gemaakt worden)Het welke gedaan werd, en met groot en nuttig vooruitzicht, aangezien zij na dat de kerk opnieuw werd in gebruik genomen werd dienst deed voor de Congregaties welke ontstonden. Later ook Patronage (jeugdverenigingen onder geestelijk toezicht) en vergaderzalenHet moet tussen haakjes, gezegd, dat in het jaar 1913, het lokaal de oude provisoire kerk verrijkt werd met een torentje waarin een klein klokje in hangt. Dit klokje werd geschonken door de gebroeders Alfons en Adolf Germonprez van Rollegem Tombroek. Dit sieraad was een soort bekroning, aan de congregatie. Het was den timmerman Jules Tillieux die de werken uitvoerde. Het klokje werd gegoten te Leuven bij O. Michaux.
    Voor de opbouw werd een lening aangegaan van tienduizend frank(10.000 fr.) bij de familie Bostijn van Geluwe, met een rente van 3% per jaar. In het jaar 1910 wenste de familie hun geld terug
    Om de teruggave te vergemakkelijken zou de familie Bostijn vierduizend franken als geschenk aan de kerk laten, mits jaarlijks twee solemnele missen te doen celebreren tot ziellafenis van Louis Herbau, de echtgenoot van Zulma Bostijn en dit levensdurend lang!Je kunt je indenken geachte lezer hoe tevreden de pastoor was met dit aanbod! Voor de andere zesduizend is hij ook waarlijk door de goddelijke voorzienigheid bijgestaan, want zie,de uitkering der lening in de oogst maand gevraagd, kon al gedurende de noveen van O.L.V. van Dadizele 1910 geschieden. Het waren de gezusters Baert ( Idonie en Febronie) dochters van Joos Baert-Delreu welke de gelden gaven. De familie Bostijn aanvaarden wel tot in 1923 de titel van eigenaars. Ze stonden deze echter zeer gaarne af aan de nieuwe maatschappij der parochiale werken zonder winst gevend doel in de dekenij Kortrijk. De gelden (6000 fr.) werden aan de pastoor gegeven in Geluwe voor grote werken ter verbetering van de kerk!

    Met enkele noodzakelijke onderhoudswerken, waar onder het afbreken van het torentje, herstellen van het dak en het maken van de Bibliotheek, bleef de zaal zo ongeveer honderd jaar ter beschikking van de verenigingen der parochie.

    Het was toen een één mans zaak!

    Op zondag 12 maart 1993 streek hier een nieuwe pastoor neer. Het was de Salesiaan E.H.Dewulf afkomstig van Don Bosco en van de Marionetten. Hij zou zich tijdens zijn verblijf menig maal in de belangstelling weten brengen. Onze parochie kreeg een opflakkering in het culturele en parochiale bestaan. Zo ook voor het centrum welke altijd al onmisbaar is geweest. Vele verenigingen hadden er een stek, toneel, zangkoor enz. Hij zou voor de vierde maal iets bouwen en dan, word dat stilaan welletjes.

    Hij stond er op dat alles van Rollegem bleef, Aalbeke en Bellegem hebben wel een ontmoetingscentrum, maar ze zijn afhankelijk van de stad Kortrijk.

    We zijn in de periode van de “ronde van Frankrijk” wanneer dit word neer geschreven en men zou haast te durven spreken van het treintje van Tom Boonen, een teamwerk, dat op de rails  zette! Zo was het ook, alle verenigingen werden er dan ook bij betrokken, ieder kon zijn zeg plaatsen van de vinkenmaatschappij tot om het even wie, dat moest dus lukken.

    Ieder die wilde kreeg zijn taak, met als kopman Dewulf De, als voorlaatste man E.H. Dejaegere, den bouwheer (Hij had vele scholen helpen bouwen). Het duo Vandenberghe Jozef, Buysschaert Bernard, en het duo Vanbelle Dirk en Lucien Kints, (die gelater zult terug vinden bij St. Antonius.) Ieder had de specifieke taak, geld rond halen, Bouwzaken regelen, feest organiseren. De werken werden op zeven à acht miljoen geraamd. Al het geld, wat nodig was werd bij de Rollegemnaar gehaald, het zij met of zonder terug te betalen. (zelfs de gelden van het bisdom die kwamen van het stoelgeld, omhalingen in de kerk,) iedere Rollegemnaar had zijn steentje bij gedragen, op welke manier dan ook! Dewulf haalde zijn slag thuis ( die niet in de rij liep werd ontslagen, een ander, voor dit, of voor dat.) Hij had teamwerk opgezet maar bij het eindresultaat was er niet veel meer van te merken. De geplande zaken liepen fout en de pastoor trok zich terug op welverdiende rust. Het bisdom die ooit één provisoren, kerk ging bouwen, kon na honderd jaar haar plannen verwezenlijken.

    Op de vooravond van de slag der gulden sporen werd zonder veel geroffel, kanongebulder of

    Klokkengeluid het protocol der erfpacht en overdracht, getekend( de verblijvende diaken en dekenij) Rollegem zou voortaan in de rij komen met Aalbeke en Bellegem. Een stuk nostalgie verdwijnt, misschien een regiekamer, of een stek voor iedere vereniging, we hebben er in ieder geval schoon werk geleverd en wie weet binnen honderd jaar!

     


    » Reageer (1)
    08-07-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.historiek vande kerk deel 3
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zo werd het overige van den toren in gesloten onder een dak die gans de kruisbeuk bedekt.

    Deze licht prent daterende van 1902 en gemaakt door E.H.Verstraeten ( 1903/1919 )

    Met het afbreken van den toren moesten ook de klokken naar beneden gelaten worden. Ze werden op een klokkenstoel gehangen in een houtenbergplaats die dicht aan de onderpastorij stond. Er was een akkoord van drie klokken die samen 2700 kilogram wogen. Er was daarbij een vierde klokje of schelleke( het werd toontje voor St. Antonius klokje)

    De klokken werden gegoten in het jaar 1818 door het huis Dronst.

    Antonius ter gedachtenis van de patroon van de parochie

    De middelklok kreeg de naam van Elooi- Donaat

    De kleine klok kreeg de naam van Colette

    Deze drie klokken werden dan terug in de vernieuwde toren geplaatst en ze gaven in de nieuwe toren een schoon en aangenaam geluid.

    De herstellingen die, zo dringend waren werden uitgevoerd en voltrokken van 1883 tot 1885, en wanneer zij uitgevoerd waren had de kerk het uitwendig zicht als op de foto, dit is gebleven tot in 1903.


    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wandtapijt
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Wist u dat het grootste wanddoek van de wereld:

    ·         niet in New York, Moskou of Londen is maar hier in ons eigen Rollegem;

    ·         een afmeting heeft van 21,24 meter breedte en 30,25 meter hoogte;

    ·         een gewicht heeft van 500 kg.;

    ·         bestaat uit een mozaïek van 16 500 lapjes van 20x20 cm;

    ·         met geduld aan elkaar genaaid werd door 100 Rollegemse gezinnen;

    ·         genaaid is met  27 km. naaigaren;

    ·         als motief een intiem sfeerbeeld van Rollegem heeft;

    ·         minstens twee kranen van minimum 45 ton hefkracht nodig heeft om het op een juiste manier op te hangen;

    ·         voor de eerste maal werd opgehangen op 28 augustus 1982;

    ·         voor het eerst werd opgenomen in het “Guinnessbook of records” in de editie ’84!

    ·         dat dit huzarenstukje hier nog is en we nog steeds recordhouder zijn;

    ·         met tussen pauzen van vijf jaar hier nog wordt  opgehangen!

     

    Het kan ook bij u, even informeren.



    » Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.onze schutspatroon
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Sint Antonius Abt is al zo dikwijls beschreven dat men niet meer weet wat nog toe te voegen.

    Toch onze Antonius is toch wel heel speciaal om er enkele woorden aan te wijden.

    Toen dat zijn lichaam werd ontgraven in 561, en zijn gebeente reisde via Constantinopel naar Frankrijk, werden er kleine deeltjes verkocht. Het antoniusvuur woedde, (het heeft zich zelfs uitgebreid over geheel Europa).

    Zo bezit onze parochie een viertal relikwieën ( ze waren omhuld in een stuk perkament en voorzien van een zegel en met naam en titel” Reliquiæ S.Antonii, Abbatis) Zo staat er vooraan links in de kerk een engel in “Savonière” (Franse steen) van 1,50 m hoog, op een arduinen voetstuk. In zijn handen draagt hij een glazen rol met een reliekhouder van onze heilige. De andere zitten gevat in een reliekhouder met handvat voor de zegening.

    Een ander pronkstuk

    Een prachtexemplaar van een Kazuifel, uit het jaar 1895.

    Het is vervaardigd uit goudlaken en versierd met gekleurde natuurzijde en broderie van gouddraad. In het hartvormige medaillon prijkt de buste van onze Antonius.

    Mgr. Waffelaert de XXII ste bisschop van Brugge (in ons dorp geboren) pronkte ermee bij zijn triomfantelijke intrede in 1895.

    Op het zijaltaar in romaanse stijl, een dotatie van Léon Herbau, burgemeester van Rollegem van 1900 tot 1918. De versierde opbouw achter het altaar (het retabel) St. Antonius in de woestijn en St. Antonius geneest een zieke. Het retabel dateren van 1590-93 en werd geschilderd door Heinderick de Ceuninck.

    De verering.

    Sinds honderden jaren staat bij ons St. Antonius bekent als de befaamde pestheilige, de beschermpatroon tegen alle besmettelijke ziekten van mens en dier. Evenals de behoeder van veldvruchten. Hij wordt aanzien als de genezer.

    De mensen komen van ver en bij om hier te “dienen”(zona, epilepsie en besmettelijk ziekten)

    Voor zulks soort zaken, maar ook andere dingen kan men naar het schijnt meegeven of bekomen bij de heilige-met-zijn-zwijntje.

    Het vrome gebruik dat d