NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • TREIN (monoloog)
  • GEEN SPELD (misdaadnovelle)
  • BEELDENAAR (roman)
  • ANGEL (roman)
  • BIMBAMBEIEREN (novelle)
  • NOTEN (novelle)
  • REPUBLIEK HEULE (roman)
  • LEVENDE ZIEL (roman)
  • INDIVIDUO (roman)
  • TINE (volksfilm)
  • SCHAAK, MAAT (roman)
  • HET LEVEN OP AARDE (roman)
  • DE BIERKAAI (theater)
  • BREINMEID (Young Adult)
  • ALLEEN (,) MET JOU (roman)
  • HOTEL DE STERVENDE OLIFANT (theater)
  • DONDERDAGPAPERS (Thrillende novelle)
  • ROUGH & TOUGH (strip)
  • ZWANEN (theater)
  • DE LEEUWENKUIL (roman)
  • IK BEN (NIETS VERGETEN) (bio)
  • IK HAD JULLIE WILLEN SCHRIJVEN (roman)
  • VEE (theater)
  • UPPERDOG (roman)
  • DODE ADDER (theater)
    Copyright JORIS DENOO
    Foto
    Foto

    Taal is een aardig ding

    Foto

    Bende van de beeldenaar

    Foto

    Repelsteel in Bourgondië

    Foto

    Voltooid verwarmde tijd

    ROMANS & THEATER (Sjors DNO)

    02-12-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.REPUBLIEK HEULE (roman)

    REPUBLIEK HEULE

    (TINES TERRITORIUM)

    Wat is dit? Een roman? Een novelle? Een kroniek? Een journaal? Het is een beetje van dat alles. De ik-hoofdfiguur Rembert Anneessens doet het allemaal uit de doeken, in hapklare hoofdstukken. Soms botert het tussen het Verenigd Kortrijk en deelstaat Heule, soms botert het niet tussen republiek Heule en hoofdplaats Kortrijk. Heule is soms van z’n melk en verkeert soms in een staat van genade. Gefusilleerd of gefusioneerd? Ze hebben elkaar broodnodig. Bekijk het maar: zowel op het territorium van Tine als op het slagveld van Manten en Kalle is vurigheid troef. Moorden, branden, overwinningen, nederlagen, hoogten, diepten, samenzweringen, overstromingen, openingen, sluitingen, droogleggingen, zeges, pannes, feesten, maten, makkers, mafketels: meervouden.

    Bijlagen:
    REPUBLIEKHEULE.pdf (953.6 KB)   


    18-07-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.LEVENDE ZIEL (roman)

    LEVENDE ZIEL


    Alleen die namen al! Steeds vaker traden ze tegenwoordig glunder op je toe, met uitgestoken hand en ‘Ik ben Erik’ op de lippen. Namen waren bepalend, dat was bekend en erg genoeg, maar je er zo ongegeneerd mee te vereenzelvigen… Liederlijk was het. Wat bleef je anders over dan zodra er een potentiële kennis in het beeld verscheen een portiek in te duiken?

    (Pé Hawinkels, Credite experto, in De Revisor)


    Ik was die levende ziel in oud Vlaanderen.

    (Georges Van Henegouwen tot Zichzelf)

    Subliem, zult u zeggen, subliem. Zowaar ietwat onwerkelijk: vier jonge meiden in een paralyserend harmonisch verband muziek makend ten gerieve van een vijftigkoppig ingewijd publiekje. Bezetting: een drumstel, een panfluit, een gitaar, een dwarsfluit. Toulouse-Lautrec zou zich onder de toeschouwers kunnen bevinden, af en toe genoeglijk de korte beentjes uitstrekkend, halfvol glas in de aanslag. Hij zou ook een vluchtige schets kunnen maken van het meisje dat met ontbloot bovenlijf achter het glanzende drumstel op-en-neer veert. Het luisterrijke, het visuele, het zinnelijke: een kwartet volbloed jazzy meisjes in een kleurig erotisch aureool van nonchalance (bewuste toevalligheid) en performance (podiumpotig: de act!) het beste van zichzelf gevend.

    Trek je niks aan van kleren, schat. Het is de inhoud die telt.

    Voorwaar: ligt de charme van esthetiek niet in het verhoopte maar even uitblijvende? In de kunst van het uitstellen en de kunde van de karigheid zit finesse verscholen.

    Ooit komt het er wel uit. Maar wat?

    Bijlagen:
    LEVENDE ZIEL.pdf (667.3 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.INDIVIDUO (roman)

    INDIVIDUO

    ‘Je me surprends parfois à dire que j’aime l’humanité mais que je n’aime pas les hommes.’
    (Alain Bosquet, Une mère Russe)

    ‘Toen pakte hij woedend zijn linkervoet met beide handen beet en rukte zichzelf in tweeën.’
    (Repelsteeltje)


    We hebben het over Repelsteel. In de middeleeuwen van zijn jeugd publiceerde hij een gedicht in een tijdschrift. Het handelde in te grote bewoordingen over zijn geboorte. Enfin: eigenlijk meer over het feit dat hij geboren was. En toch gebruikte de goegemeente smalende verkleinwoordjes voor het genre: ‘gedichtje’, ‘tijdschriftje’. Respectloos. Boergondië telde toen veel van die tijdschriftjes. Het gedicht had iets te maken met een zon die kantelt, het westelijk halfrond dat daaraan failliet gaat en een eenzaam vioolspeler op een straathoek. Algemeen onheil verbond Repelsteel Van Der Weyden met zijn geboorte. Zijn vrouwelijke verwekker deelde hem later mee dat hij wel mooie, doch moeilijke dingen schreef. Niettemin. Van dan af ging Repelsteel verstolen aan het werk, ja: ondergronds.

    Bijlagen:
    INDIVIDUO.pdf (583 KB)   


    19-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.TINE (volksfilm)

    TINE. EEN MOKKEL VAN HAAR SOKKEL

    In 2013 vierden de Tinekesfeesten in Heule (Kortrijk) hun vijftigste verjaardag. De Feesten: altijd hoofdletter, altijd meervoud. In 2010 begonnen we met de voorbereidingen in verband met een heuse volksfilm, waarin het personage Tineke volwassen wordt en als Tine een avontuur beleeft. September 2013 ging onze film in première, onder grote belangstelling.

    Bijlagen:
    LOGBOEK_1-10-13-DEF_lr.pdf (3.1 MB)   


    17-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.SCHAAK, MAAT (roman)

    SCHAAK, MAAT                                                                                                       

    Synopsis

    Schaak, maat beschrijft een jaar uit het leven van de zestigjarige Vlaamse ik-figuur Eric Dauwe (oud-docent Taal aan een lerarenopleiding, schrijver). Het verhaal begint in januari op een bank op de Veemarkt in Kortrijk. Er zal (letterlijk) een schaakstuk van de schrijver Dauwe worden opgevoerd. Het project kent echter een hilarische ontwikkeling, met ernstige gevolgen. Om daarvan te bekomen reist Eric Dauwe met zijn vrouw Lore naar Zürich om een congres van de APPP ofte Anti PowerPoint Partei bij te wonen, waar hij sympathieën voor koestert. In het ‘zuivere’ El Dorado Zürich doen zich echter twee schrikbarende gebeurtenissen voor. De conventie van de APPP wordt ruw verstoord en in de groene oase Lindenhof duikt een uit de zoo ontsnapte Indische leeuwin op. In dat Lindenhof is er net een heel vreemde sessie aan de gang in verband met het Guinness Book of Records. Ontgoocheld keren Eric en Lore terug. Hij neemt deel aan een spellingwedstrijd, waarbij alweer iets onbegrijpelijks (identiek aan een vorige keer) gebeurt. Doorheen het verhaal speelt het schaakmotief, o.a. via het kleinkind Wilma, een denksportwondertje. Na een jaar is de cirkel weer rond. Eric Dauwe bevindt zich weer op de Veemarkt in Kortrijk, waar een betoging vertrekt. Conclusie: ‘Il faut cultiver notre jardin’ (Candide, Voltaire).

    Bijlagen:
    SCHAAK,MAAT.pdf (898.2 KB)   


    06-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HET LEVEN OP AARDE (roman)

    HET LEVEN OP AARDE


    Dreigend rommelde het boven Kortrijk. Al vlug verschoot de lucht enkele tinten donkerder. In het westen weifelde nog een sliert licht. Een klad duiven steeg onwezenlijk wit naar de hemel op. De eerste bliksemschicht wapperde over de stad. Zijn mama gaf een schreeuw : hij floepte eruit, 1 2OO seconden na zijn broertje. De dokter hield zijn lichaampje ondersteboven in de lichtplas van een lamp omhoog. Het was 1953, juli, omstreeks 21 uur, een dag als een ander. Twintig minuten geleden was Piet geboren. Een tweede kind was niet voorspeld of verwacht.
    'En hoe zal dàt kindje nu heten hé?', vroeg de roodharige vroedvrouw.
    'Jan', zuchtte zijn mama, verblind door het felle licht van die lamp. 'Ik hoor dat zo graag. Heeft het alles? Net als eh... Piet?'.
    'Alles, mevrouwtje'.
    'Tel nog eens zijn vingers. Zijn tenen. Heeft het er genoeg? Oei oei toch, een tweeling! Wie had dat gedacht?'.

    Bijlagen:
    HLOA.pdf (452.3 KB)   


    23-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DE BIERKAAI (theater)

    DE BIERKAAI

    (Een volks stuk met veredelde cafépraat aan weerskanten van het gelijk)

     

    De Bierkaai is een randstedelijk kaffaat dat zoals veel cafés bedoeld is als drenk- en ontmoetingsplaats voor nadenkende en tot nadenken stemmende geledingen van de mensheid zoals daar zijn: ondernemers, intello’s, losers, winners, oude jongeren, jonge ouderen, vrijetijdsfilosofen, kunstenaars, would-be’s en has-beens. Ieder brengt op zijn/haar manier de thema’s en motieven uit de grote wereld mee naar binnen in de microkosmos van De Bierkaai. Soms is het er zo broeierig als in een ongezonde zomer; soms heerst er Siberische koude. Herfst in het hart of lente in het glas: De Bierkaai is, zoals in de echte wereld, nooit zonder pro’s en nooit zonder cons. Ook al beweren de stamgasten dat ze met het dichtklappen van de deur hun privéleven even achter zich laten. Er zijn twee toegangsdeuren tot De Bierkaai: een reguliere deur voor alledag en een donderdagdeur. Op donderdagen wordt ook het afgodsbeeldje Mercurius op het schap achter de toog met zijn kont naar het kliënteel gedraaid. De donderdag is heilig. Het is een traditie die de stamgasten en patron Sjapoo in ere houden sedert de opening van De Bierkaai. Aan de overkant van het parkeerpleintje bevindt zich frituur Connie: het welbekende panorama voor de stamgasten. Het interieur van De Bierkaai is redelijk ‘bruin’, niet zo ouderwets als het gatenplant- en vrouwentongencafé, niet zo modern als hedendaagse designtavernes. Moderne schilderkunst en affiches aan de muren. Eventueel teevee in hoek opgehangen. Genre muziek: easy listening en oldies. Nogal vaak Paolo Conte en Leonard Cohen, soms tot ergernis van bepaalde klanten. Tourneebel vlak bij de toog.

    PS Het stuk eindigt met een collectieve cateringtoestand.

    Bijlagen:
    DE BIERKAAI.pdf (497.9 KB)   


    01-04-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BREINMEID (Young Adult)

    BREINMEID

                                 

    EEN VERHAAL OVER SCHARRELJONGEREN

     

    In en rond het Torenpark in Westeinde scharrelen enkele jongelui rond, die per toeval met elkaar te maken krijgen: tantekerel Barrebartle (16), doodgewoon Romy (15), rolwagenbrein Jasdora (18) en uitvinder Ramses (17). De ‘bankiers’ verzamelen gewoonlijk op dezelfde bank in het Torenpark. Dan heb je bijvoorbeeld ook nog parkfeeks Brandien, en de betoeterde kunstenares Pamaconda. Plotseling gebeurt er iets vreemds, tot driemaal toe, als in een boos sprookje. Het kladje scharreljongeren groeit ook al vlug aan. Een verhaal over liefde, kruimelduiven, hangjongeren, daders en loeders, regenratten, grijnsgroeten, (een klein beetje) kunst en (een klein beetje) schaken.                            

    Bijlagen:
    BREINMEID.pdf (575.9 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ALLEEN (,) MET JOU (roman)

    ALLEEN MET JOU

    ALLEEN, MET JOU

     

    Deze roman met de dubbele titel is een liefdesverhaal. De rode draad van de liefde blijkt een dubbelspoor te zijn. Enerzijds is ALLEEN MET JOU een vrij klassieke liefdesgeschiedenis. Anderzijds is ALLEEN, MET JOU een liefdesdrama. Door een concreet motief blijkt de liefde uiteindelijk onmogelijk te zijn. De komma is pijnlijk: voor haar, voor hem.

    'Ik heb engelen het leven van een ander horen ontsluieren alleen door te luisteren' (Swedenborg)

     

    Eigenlijk deug ik alleen om aan de Deense grens, ergens boven Hamburg, of misschien diep weggestopt in Friesland of zelfs Jutland, een leven te leiden dat bestaat uit het kijken naar paarden die achter stallingen schuilen voor de strakke wind, het drinken van whisky in tavernes waar krompraat wordt gemompeld en het stappen onder laaghangende wolken. Alle zijn het oefeningen in vredigheid. Want ik wil mijn wonden likken.

     

    Eén keer in mijn leven op aarde zou ik graag een Venus schrijven. Beitelen, kappen, tekenen of schilderen kan ik niet. De gedachte kwam bij me op toen een collega aan studenten vroeg: 'Wat is erotischer dan de Venus van Milo?' Het laconieke antwoord luidde: 'Een penis van een kilo'. Let u hierbij vooral op het wetenschappelijke vijfletterwoord, dat wegens onvolkomen rijmdwang bij de moppentapper de voorkeur kreeg boven het lullige drieletterwoord.

    Bijlagen:
    AMJ.pdf (640.1 KB)   


    10-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HOTEL DE STERVENDE OLIFANT (theater)

    HOTEL DE STERVENDE OLIFANT                            

     

    Genre: tragikomedie

    Duur: ongeveer twee uur

    Hoofdthema: bloeddoping in de wielrennerij

    Setting: hotellounge (balie/salon met sofa en enkele lichte fauteuils) & eetzaal & tuinterras   

    (Drie decors, door hotelpersoneel zelf vlot herschikbaar, voor publiek zichtbaar.)

    Personages

    Eric Decat, ‘apotheker in ruste’, feitelijk bloeddopingdokter (statig, ‘chic’, slank, met vreemde humor)

    Philippe, baliebediende, barkeeper, ober (gevat, laconieke type, soms hoogdravend)

    Ellen, kamermeisje (small talk & humor)

    Pascale, kamermeisje (idem dito, toch wat ‘platter’ nog)

    Skinov, Dimitri, Bulgaarse hotelkok (eerder koel, toch gevat)

    Hugo Willems, hotelmanager (wat krampachtig met personeel, hielenlikker t.o.v. Ruud Redereicker. Pas gescheiden, woont tijdelijk in hotel zelf in kamer op tweede verdieping)

    Brent Goeminne, Lennart Craeybeckx, beroepsrenners

    Frans & Hermine Van Looy, zestigers, hotelgasten (vrouw dominerend, vief & vaak snerend; man laat haar oogluikend begaan)

    Ruud Redereicker, eventjes hotelgast & redacteur van hotelmagazine DAY&NIGHT

    G1 (eerder chique vrouw, 45, anoniem), G2 (man, eind 30, anoniem), G3/4 (Francky & Maïté, prille veertigers), hotelgasten. G2 komt wel vaker cynisch uit de hoek; bij G1 is dat wrang en verdrietig. G3/4 ‘neutraal’; de vrouw heeft hier de bovenhand.

    M1 & M2, politierechercheurs/parket

    Personeel MUG

     

    Specifiek

    Na elke scène weerklinkt het getrompetter van een olifant. (Drie uitzonderingen: na slotscène ACT I, waar nerveus autogetoeter van een volgwagen weerklinkt, idem dito na monoloogscène 3 in ACT II en ten derde ook op het einde van het stuk.) Laat telkens via licht (duister) en geluid (olifant, wagengetoeter) de kans om van scène te veranderen zonder doek te moeten gebruiken. De overgang kan letterlijk zichtbaar gerealiseerd worden door baliebediende Philippe plus twee kamermeisjes Ellen en Pascale. Dat klopt met de gang van zaken in een hotel. (Eventueel een duidelijke wandklok waarop uur weergegeven kan worden, zowel in salon/balie als in eetzaal.) Op de balie staat – de naam van het hotel indachtig – een vreselijk cliché: een lelijke schemerlamp in de vorm van een olifant met een zadel en baldakijn. In lounge & eetzaal uiteraard wat ‘behangmuziek’, volume naargelang van de situaties. 

    Toon 

    De dialogen moeten ‘fel’ worden gevoerd. Nadrukkelijk laconiek, en waar het past: hilarisch, cynisch, ironisch, morbide. Ieder personage heeft zijn/haar eigen gehalte aan humor.

    Bijlagen:
    HOTEL DE STERVENDE OLIFANT.pdf (453.3 KB)   


    02-02-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DONDERDAGPAPERS (Thrillende novelle)

    DE DONDERDAGPAPERS

     

    Op 4 juni 1973 waaide het zo hard dat de vogels uit de lucht werden gemept. Door dat windgeweld kukelden enkele reeds lang uit de kalenders geschrapte heiligen uit hun nissen van de ziekenhuiskapel Sint-Aloysius in Bloemfontein naar beneden en spatten er in gruzelementen uiteen. In de valavond werd in de aanpalende materniteit Bjarne Donderdag geboren. Zijn vader, piloot bij de Suid-Afrikaanse burgerluchtvaart, was een paar maanden geleden door de afgod van het grondverkeer van zijn moto weggeplukt. Nu rustte hij onder een witte steen. Zijn moeder, logopediste en ontwerpster van drie kinderprentenboeken, scheidde hem af met voorbedachten rade. Ze hoopte op een zoon, en ze kreeg inderdaad zoals verhoopt en voorspeld een kind met een komma tussen zijn beentjes. Ze hoopte ook dat hij astronaut zou worden, de rappere versie van piloot. Dat viel nog te bezien. Bjarne was haar eerst- en laatstgeborene. Tijdens de bevalling weerklonk ergens in het Aloysius-ziekenhuis pianomuziek van Rachmaninov, terwijl buiten het tempeest mensen bij de steil achterover geharkte haren greep en ze tegen de gevels blies en hemelwater in grote rimpels over straten en pleinen uiteenwaaierde.

    Bijlagen:
    DONDERDAGPAPERS.pdf (297 KB)   


    27-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ROUGH & TOUGH (strip)
    ROUGH & TOUGH

    STRIPVERHAAL

    VANDAAG IN R@TTENPRAAT

    R@TTEKET@T !!

    TUFFERUF !!


    Tekeningen Michčle Millecamps

    Teksten en verhalen Joris Denoo 

    Bijlagen:
    rt.pdf (8 MB)   


    16-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZWANEN (theater)

     ZIJN ALLE ZWANEN WIT ?

                        

    De auteur schreef deze eenakter na lectuur van diverse boeken van Nassim Nicholas Taleb, oud-beurshandelaar en professor in de toevalskunde. Die handelen over de rol van het toeval in de economie en in het leven. Bepaalde gebeurtenissen worden door hem ‘zwarte zwanen’ genoemd: toevallige gebeurtenissen met verstrekkende gevolgen. Het schrijven van een bestseller, het winnen van de lotto, een wereldramp of een gigantische aanslag zijn zwarte zwanen. Ook Wall Street kende zijn zwarte zwanen.

    In ZIJN ALLE ZWANEN WIT ? komt een raadselachtig pak pardoes uit de lucht te vallen, tussen twee mensen in. Wat steekt erin? Lode en Claude (of desgewenst Christa en Christine) – twee doorsnee vertegenwoordigers van het menselijk ras – krijgen ermee te maken.

    Een eenakter voor drie personen en een fles melk. Geen decor. Duur: vijfenveertig minuten. 

    Bijlagen:
    ZWANEN.pdf (220.6 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DE LEEUWENKUIL (roman)

    DE LEEUWENKUIL                                                          Schr. dezes

    (Mene tekel)

    Slotjaren van het eerste decennium van de 21ste eeuw. Jaak Moeneclaes, ‘schrijver dezes’, (vijftiger met vrouw en reeds uithuizige tweelingdochters, redacteur van een advertentiekrant en parttime schrijver) leert de culinaire journaliste Emiko Takamori (zijn Japanse correspondentievriendin van lang geleden) tijdens een zomer Vlaanderen en omgeving kennen. Diverse voortekenen wijzen op de nakende verbrokkeling van België, dat politiek gezien een grote barst begint te vertonen. De Vlaamse leeuwtjes en de Waalse haantjes brullen en kraaien. Nadat E.T. weer vertrokken is, doen er zich zowel dramatische als hilarische gebeurtenissen voor, die evenzeer lijken te preluderen op een herverkaveling van het druilerige koninkrijkje.

     

    Er valt een gebochelde man uit de lucht.

    Er verschijnt een koploze ruiter op een grasgroen paard.

    Jaak Moeneclaes raakt in het origamimuseum in de ban van een lolita.

    Ruis in het oor van ‘schrijver dezes’ doet hem in een schadelijk Van Gogh-gevecht belanden.

    Iets later wil hij een heuse Defusioneringspartij oprichten.

    Kunstbedrijvende vrouwen vliegen in zijn bijzijn elkaar in de haren.

    Bovendien duikt om de haverklap de dubieuze Kerel Desmet ongevraagd op.

    Jaak Moeneclaes, soms getuige, soms betrokken partij, gaat met dit alles vrij stoïcijns om.

    Wat zich in deze leeuwenkuil afspeelt, is vooral voer voor hernieuwde correspondentie met E.T. in Japan. Terwijl de Belgische politici verder bakkeleien over hun mission impossible, neemt Jaak Moeneclaes, ‘schrijver dezes’, nog eens de pen ter hand om, zoals vijfendertig jaar geleden, zijn Japanse penpal E.T. op hemelsblauw luchtpostpapier kond te doen van de defusionering van België, een leeuwenkuil.

    EEN VLAAMS NARRATIEF ROMANESK JOURNAAL OVER DE BOZE BUIEN BOVEN BELGIE 

    Bijlagen:
    DE LEEUWENKUIL.pdf (990.1 KB)   


    27-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IK BEN (NIETS VERGETEN) (bio)

    IK BEN (NIETS VERGETEN)

     
    Mijn leven als schoolvos en schrijver.
    (Wordt ook nog vervolgd)

    Bijlagen:
    IK BEN.pdf (1.3 MB)   


    17-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IK HAD JULLIE WILLEN SCHRIJVEN (roman)

    IK HAD JULLIE WILLEN SCHRIJVEN

    In deze briefroman schuiven twee werelden in elkaar en naast elkaar heen: het kunstenaarschap en het lerarendom. Weemoed en begrip kleuren van herfst tot zomer dit verhaal, dat vorm krijgt in brieven en intermezzi.

                                                        

    IK  HAD  JULLIE  WILLEN  SCHRIJVEN        

                   

    Briefroman

     

                           ''t Is toch maar goed, dat niemand,

                            ook m'n vrouw niet, dit dagboek leest,

                            want wat zouden ze wel denken van

                            't opschrijven, 't serieus opschrijven

                            van zulke pure schoolmeesterij?'

     

                             (Theo Thijssen, Schoolland, 1925) 

    Bijlagen:
    IKHAD.pdf (375.4 KB)   


    12-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VEE (theater)

    VEE         

    Genre

    Komisch stuk in 5 1/2 taferelen

    Thema

    Teambuilding/Zwak leiderschap

    De menselijke conditie

    ‘Het leven is een schouwtoneel.’

    Rollen

    (V’s zijn allen dertigers)

    Valentine (V-rug in jurk; intellectueel overwicht, lijzig - associatie: gemakzucht)

    Veronique (V-rug in jurk; sexy; niet de slimste, soms gevat - associatie: afgunst)

    Valerie (V-rug in jurk; grappigst; pittig – associatie: hebzucht)

    Victor (melige moppentapper; ‘zwart schaap’ – associatie: onkuisheid)

    Vladimir (veilingmeester, spreker vernissage, zwak ‘leider’, - associatie: hoogmoed)

    Vaclav (eerder ernstig – associatie: gulzigheid)

    Veerle (fel, vief, impulsief – associatie: woede)

    Kunstenaars Sybille Dufour, Jan Peskens en Peter Bartholomeus, leeftijden van geen belang; hun kleren, haren of sieraden verraden hun ‘kunstenaarschap’ – in act 2 nog figurant

    Een hostess (typisch plunje) – in act 2 nog figurant; in act 4 Heidi

    Een fotoreporter (zenuwpees) – in act 2 nog figurant; in act 4 Ronald

    Eventueel twee figuranten voor act 3; twee figuranten voor outro

    Eric O(nraedt), expert in teambuilding & groepsdynamiek; alleen lijfelijk aanwezig in slottafereel – doorsneefiguur; typisch postmodern sociocultureel werker (paardenstaartje?)

    Decors

    Introtafereel: onbestemde ruimte

    Tafereel 1: veilingzaal

    Tafereel 2 : zaal vernissage kunsttentoonstelling

    Tafereel 3 : rouwkapel

    Slottafereel: in de firma ‘VEE’ zelf (Bedrijfsrevisoren & Boekhouders Demeulenaere-Peeters)

    Annex Outro (onbestemde ruimte; kopie Laatste Avondmaalscène)

    Specifiek

    Met uitzondering van het slottafereel wordt er nadrukkelijk gesproken en geacteerd, ietwat hilarisch, met een ietsepietsie overacting zelfs, op de grens tussen beweging en choreografie, denk aan etalagepoppen, schimmen, figuren. Achterliggende gedachte en suggestie: ‘Het leven is een schouwtoneel.’ De Vladimirfiguur moet als een zwak leider overkomen, die in de waan is dat hij het goed doet. Dat zal in het slottafereel overduidelijk worden.

    Het zal uiteindelijk blijken te gaan om een stage teambuilding van de zg. firma ‘VEE’, eigenlijk een firma van bedrijfsrevisoren & boekhouders (Demeulenaere-Peeters). DIT MAG PAS DUIDELIJK WORDEN IN HET SLOTTAFEREEL. De eerste vier taferelen zijn de rollenspellen waarin de deelnemers (moeten) meedraaien. Slotzin van elk tafereel: DE FIRMA VEE DANKT U. Vlak voor deze slotzin wordt telkens verwezen naar een alsnog onbekende Eric O. Die extern deskundige had de teamweek met de groep mogen voorbereiden in de firma, maar mocht er niet bij zijn tijdens de week zelf. Hij duikt in het slottafereel op.

    De regisseur mag er rekening mee houden dat er vaag allusies op de Bijbel zijn: Jezus, de 12 apostelen, Johannes de Doper. Cfr. ook slottafereel/outro. Maar hier gaat het wel om het falen van de leidersfiguur.

    Muziek

    Waar dit uitdrukkelijk wordt gespecificeerd

    Bijlagen:
    VEE.pdf (360 KB)   


    11-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.UPPERDOG (roman)

    ANNEESSENS, UPPERDOG

    (KRONIEK VAN DE LOPENDE GEBEURTENISSEN)

    Weer of geen weer: we kunnen niet om de vergrijzing van ons klimaat heen. Op 2 juli van het scharnierjaar 2000 floepte om 16:01 in de middag de straatverlichting in de randstedelijke gemeente Heule aan. (Population: 17 000 en een paardenkop). Een indrukwekkend onweer naderde. Het bleef maar naderen. De Vlaamse luchten vertoonden het hele gamma aan grijswaarden. Lijkwitte duiven zwierden statig in de loden geladenheid van het zwerk. Een uil dacht dat het nacht werd (daarom was het ook een uil) en verliet het galmgat in zijn toren. Hem wachtte misschien een rat. Om 18:06 voorspelde een glimlachende weervrouw na het journaal alom overstromingen. Het betrof een ernstig te nemen waarschuwing. Op de tweede o van ‘overstromingen’ deed zich een algehele elektriciteitspanne in Heule, West-Vlaanderen voor. 

    Bijlagen:
    UPPERDOG.pdf (396.5 KB)   


    29-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DODE ADDER (theater)

    DODE ADDER

    Theater 

    Bekroond met de Nestor de Tière Toneelprijs 00 – 02 van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde 02 en de Eerste Premie West-Vlaamse Theaterschrijfprijs 06

    DODE ADDER is een dialoog waarin een headhunter een sollicitant ondervraagt. Geleidelijk aan worden de rollen omgekeerd. Het eindigt op een moord.

    Spelers: een sollicitant, een headhunter, Eliott de raaf (op diens linkerschouder), een dode adder

    Rekwisieten: opgezette raaf, gsm met London Bridge-tune, aktetas met dode adder, kaartspel, whisky, sigaretten

    Ruimte, decor: kantoor

    Bijlagen:
    ADDER.pdf (265.3 KB)   




    Blog als favoriet !

    E-mail

    Mailen via knop


    ZIELSVERWANTE LINKS
  • Satisfiction
  • Vreeslijke verhalen
  • Romaneske boeken
  • Parlandopoëzie
  • Moord!
  • Jong dichter
  • Meester in de vakken
  • Schuine teksten
  • Miljarden flarden
  • Poëzie

    Foto

    Archief per maand
  • 02-2017
  • 12-2016
  • 10-2016
  • 04-2016
  • 12-2015
  • 07-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013

    Foto

    Detective op puntschoenen


    Foto

    Bal in baan om je hoofd


    Foto

    Vallen en opstaan


    Foto

    Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!