NIEUW: Blog reclamevrij maken?
SILVIA, een ongewone vrouw
How to be, that is the question. Praatjes en prentjes van en met Silvia. Over gewone en ongewone dingen...
+++ Fantastische SILVIA? *** Bijna niet te geloven? +++ Ongewoon maar toch waar +++ Veel kijk- en leesplezier. +++
Over mijzelf
Ik ben Silvia
Ik ben een vrouw en woon in Vlaams-Brabant (België) en mijn beroep is zakenvrouw samen met mijn man, bij periodes sterdanseres in de nachtclub van Paula, en voor de rest huisvrouw en oma.
Ik ben geboren op 16/06/1965 en ben nu dus 53 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: lezen, schrijven en dansen.
Ik ben een transvrouw en hou van mensen met een open verdraagzame geest. De gecomplexeerde man die ik vroeger was is nu een bewuste gelukkige vrouw.
Foto

Meestal kleed ik mij als een gewone vrouw. Maar ik draag ook graag sexy lingerie.

Foto

Ja, soms ben ik ook (een ondeugende?) Zuster Silvia. Ik zei je toch dat ik een ongewone vrouw ben...!

Maar... ik ben ook onvoorspelbaar en neem allerlei gedaanten aan...

Foto

Met chador?

Foto

Liever zo!

Foto

Gevangen in sexy latex. Heerlijk spannend en opwindend...

Foto

Voor meer intieme momenten...

Foto

Tijd voor een uurtje van lekkere vurige seks...

En voor de rest leven als een gewone vrouw

Foto
18-12-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Enkele dagen rust

Hallo, lieve lezer/es !

De opvoeringen van vorige zaterdag en zondag zijn betrekkelijk goed verlopen. We merkten aan onszelf dat we er een tijdje "uit" geweest waren. Maar nu zijn we er weer "in". De zaal zat telkens wel voor twee derden vol en dat was wel een succes. Voor de kerst- en nieuwjaarsperiode verwachten we volle zalen. Want bijna alles is al uitgeboekt!

Ik voelde mij weer gelukkig nu ik op de scène terug als prima donna kon optreden met mijn groep. De voorstellingen verliepen uitstekend.

Ik breng veel later, na middernacht, ook mijn stripteasenummer. Dat doe ik al vele jaren, maar elk seizoen varieer ik het toch, zodat het nooit hetzelfde blijft. En ik blijf succes hebben, vooral bij de mannen... Elke keer heb ik een nieuw bh'tje en stringetje nodig, omdat ik die tegen het einde van mijn optreden in het publiek gooi... Je moet dan eens zien  hoe sommige "heren" daarnaar graaien!!! Tussen haakjes: ik ben nooit hélemààl naakt, want op de "strategische plaatsen" draag ik wel een fijn "schaamlapje", maar de illusie van naakt is er. Je begrijpt wel dat ik voor zo een optreden niet mag aandikken en dat er dagelijks heel wat oefening bij komt kijken. Maar dat is het wel waard, voor mijn gezondheid en voor mijn figuur. Vooral als je geen 20 meer bent!

Lieve vriend(inn)en, misschien heb je me al eens zien optreden zonder te weten dat ik het was? In ieder geval wens ik jullie nog fijne dagen ter voorbereiding van Kerstmis.

Jouw SILVIA








18-12-2018, 17:16 geschreven door Silvia
Reacties (0)
17-12-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.7. Bij Silvia op de koffie. Een voorstel


7. Bij Silvia op de koffie. Een voorstel

 

Maar die euforie bleef niet duren. Het verlangen om als vrouw door het leven te gaan dook na enkele dagen weer op en werd sterker en heviger.

Ik sprak erover met Paula. Ik had niet verwacht dat ze me zou zeggen dat ze het begreep en dat ik mezelf niets moest verwijten. Maar zijzelf vond dat, na ons nachtje samen, wel jammer.

“Als je écht als vrouw wil leven en je zelfs tot vrouw wil laten “ombouwen” zou je best af en toe “en femme” naar buiten komen,” zei ze. “Dat is niet gemakkelijk, maar ik denk dat ik je daarbij wel kan helpen.”

“Ja? Hoe?” vroeg ik verwonderd.

“Ik stel voor dat we eens een avond bij jou thuis afspreken. Dan verkleed en transformeer jij je zo goed als je kunt, en ik zal je zeggen wat ik ervan vind… En dan zien we wel verder.”

Ik vond dat geen slecht idee. We spraken af dat zij op vrijdag avond bij mij thuis zou komen souperen. Ik zou een en ander klaar maken en “en femme” haar verwelkomen…

Die vrijdag vanaf vijf uur ben ik bezig geweest een en ander te koken, heb de tafel voor ons tweetjes zo mooi en romantisch mogelijk gezet. Ik heb ze zelfs versierd met enkele bloemen en een kaars. Ik heb er meer dan een half uur over gedaan om mijn fijnste lingerie en mooiste jurk aan te trekken. Mijn borstprothese zat goed, mijn pruik uitstekend, mijn nagels zijn gelakt, mijn gezicht geschminkt, niet overdreven maar met smaak. Ik had al wel enige ervaring, maar ik was met het resultaat toch nog nooit helemaal tevreden. Ik vond me nooit vrouwelijk genoeg.

Half acht. Er wordt gebeld. Dat moet Paula zijn.

Ik glijd gauw in schoentjes met hogere hakken en wieg naar de voordeur. Ik open.








17-12-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
14-12-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laatste repetitie

Beste blogvriendinnen en -vrienden,

Het is bijna zo ver: morgenavond, zaterdag, geven we bij Paula de eerste voorstelling van de eindejaarsperiode. Hopsa met de beentjes! We hebben er verscheidene keren serieus voor geoefend. We geven nu twee voorstellingen achtereen (15 en 16 december), volgende week zaterdag 22 gaat het door tot woensdag 26, en dan van vrijdag 28 tot en met woensdag 2 januari. Daarna wordt het weer wat kalmer met de gewone optredens van de artiesten.

Dat wil niet zeggen dat ik er de hele tijd bij zal zijn. Ik treed alleen op in de weekends en ook bij alle opvoeringen rond nieuwjaar zelf. Dat is meer dan genoeg. Kerstmis zelf ben ik graag thuis in familiekring. Dan vervangt Paula mij. Ook ga ik dan naar de nacht- of  avondmis. Sommige mensen denken misschien dat ik met mijn religieuze opvoeding gebroken heb omdat ik een transvrouw ben, maar waarom zou ik ongelukkig in een mannelijk lichaam moeten verder leven, terwijl ik voor de rest helemaal vrouw ben en mij nu gelukkig voel? En ja, ik hou wel van af en toe iets pikants, maar alleen preutse mensen en wie er iets kwaads in denkt te zien neemt daar aanstoot aan.

Vanmiddag gaan we dus nog een laatste repetitie houden en dan gaan we dansen: het oude jaar uit en het nieuwe in!

Veel kusjes en groetjes en knuffels voor wie dat wenst van

Silvia





14-12-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
13-12-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Weer in de tuin

Weer in de tuin

(foto van toen het nog warmer was)

Lieve lezer/es, 

Drukke dagen zijn het weer. In de tijd voor Kerstmis en Nieuwjaar is er in de nacht- en dansclub van mijn vriendin Paula veel te doen. 

Ik heb je elders al eens verteld dat ik graag dans en dat ik in de nacht- en dansclub van Paula een van de voornaamste danseressen ben. Later vertel ik je wel eens hoe dat gekomen is.

Maar als je soepel en actueel wil blijven  moet je daar iets voor doen en oefenen. We zijn voor de eindejaarsperiode al een hele tijd bezig met onze acts in te studeren. En als je, zoals ik, lenig en beweeglijk wil blijven, moet je elke dag toch iets aan je conditie doen. Anders hou je het niet zo lang uit. Want ik ben nu al 53 jaar, en dan is het niet zo evident om als prima donna nog op de planken te staan. Maar gelukkig kan ik dat nog!

In de dagen rond Kerstmis en Nieuwjaar zullen wij dus onze gasten nog kunnen verwelkomen met een show van hoge kwaliteit. 

Thuis ben ik ook bezig met de voorbereiding van die eindejaarsfeesten. Mijn man Frank helpt mij weliswaar, maar ik hou toch liever zelf de "regie" daarvan in handen en doe graag de "finishing touch". 

Zo, beste vrienden, het is nu nog vroeg in de morgen; vandaag staat er nog veel te doen. Ik eindig dan maar met de beste groeten en een lieve knuffel voor iedereen die dat wenst van

Je SILVIA






13-12-2018, 15:46 geschreven door Silvia
Reacties (0)
12-12-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.6. Bij Silvia op de koffie. Ontwaken

6. Bij Silvia op de koffie. Ontwaken

 

’s Anderendaags morgens werd ik wakker met een zwaar hoofd. Ik gaapte en voelde dat er ergens iets ongewoons was. Ik opende mijn ogen en keek naar het plafond. Wat voor een eigenaardige luster hing daar? Dat was toch niet…

Ik knipperde eens met de ogen, draaide mijn hoofd een kwartslag opzij en keek… in de lachende ogen en mond van Paula.

Ik was ineens klaar wakker!

“Jij bent een héérlijke lover,” fluisterde ze.

Ik viel van de ene verbazing in de andere. Langzaam kwamen de beelden van gisteravond weer.

Ik had in Paula’s salon wat over mijzelf zitten praten en - wellicht ook omdat ik nogal veel gedronken had - haar ook over mijn seksueel probleem gesproken. Ik had aarzelend opgebiecht dat ik mij soms verkleedde, “en femme”. Maar in het publiek durfde ik mij niet zo vertonen. Gegeneerd bekende ik dat ik steeds meer en meer de drang voelde als vrouw te leven, misschien wel een vrouw wilde zijn, en hoe mijn vroegere relatie daardoor kapot was gegaan.

Paula had aandachtig geluisterd, liet me uitspreken, stelde af en toe een vraagje, en zei dat ze dat alles goed kon begrijpen. Ik was zeker geen abnormale en perverse persoon, zei ze. Zijzelf zou me nog heel wat anders kunnen vertellen…

Paula had ondertussen een koppig wijntje te voorschijn getoverd. Het beviel me zo goed dat… Ja, hoe ik uitgekleed en in Paula’s bed geraakt ben weet ik niet, doch naast mij lag nu de bekoorlijke sensuele Paula.

“Ik zou het jammer vinden als jij een vrouw was,” fluisterde ze, ”want je bent een hevig passiebeest, een héérlijk liefdesbeest…”

En ze schoof naar mij toe en drukte zich tegen mij aan. Haar naakte lichaam voelde warm aan. Verdorie, ik was ook naakt… Hoe heb ik dat niet direct gemerkt! En… ik begeerde haar! En… Ja, we gingen wéér in mekaar op…!

Dat was genoeg om er twijfels over te krijgen of ik wel echt verlangde een vrouw te zijn. Heerlijk kon de liefde zijn! Maar of die betovering zou blijven duren? In ieder geval, die morgen was wonderbaar.

We bleven nog enkele tijd nagenieten en maakten ons dan klaar om gedurende de dag onze gewone bezigheden op te nemen. Ik had Paula als een heel andere vrouw leren kennen, en zij wist nu heel veel van mij. Ik voelde mij niet meer depressief. Kon dat zo maar blijven!





12-12-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
11-12-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beige in de tuin

Beige in de tuin

 

Lieve lezer/es,

't Is dinsdag vandaag en het regent niet. Fijn! Wanneer het donker is en er geen straaltje zon doorkomt heb ik - en ik denk ook vele anderen - de neiging een beetje zwartkijker te zijn en wat kritischer mijn omgeving waar te nemen. 

Vorige zondag heb ik mijn zoon en dochter met hun gezinnetjes bij ons op bezoek gehad. Wat was het een drukte, die vier kleine pagadders met hun sinterklaasgeschenkjes! Jammer dat ik ze niet dikwijls genoeg zie. En mijn man Frank heeft zich ontpopt als een echte kleuterleider, maar dan nog met de kwaliteit van een opa erbij!

Ik hoop dat jullie af en toe ook zo'n gelukkige momenten kunnen beleven!

Lieve groetjes en knuffeltjes voor wie dat wenst van

Silvia



11-12-2018, 17:18 geschreven door Silvia
Reacties (0)
10-12-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geel in de tuin

Geel in de tuin

met groetjes, kusjes of knuffels voor wie dat wenst van

Silvia




10-12-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
09-12-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wie draagt er de broek?

Wie de broek draagt is de baas!!

Lieve groetjes en een knuffel voor wie dat wenst van

Silvia








09-12-2018, 16:54 geschreven door Silvia
Reacties (0)
07-12-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.5. Bij Silvia op de koffie. Fuifje

5. Bij Silvia op de koffie. Fuifje

 

Om half zes zaten we met zijn allen in de “Groene Vos”. Ik bestelde wijn, bier, hapjes of wat men verlangde, en na een half uurtje en enkele glazen was de stemming uitstekend. Ik bestelde weer drank en snacks, en de vrolijkheid steeg naarmate de drank in de glazen daalde. Een paar collega’s verlieten ons na een uur omdat ze thuis verwacht werden.

Toen de laatste twee collega’s vertrokken waren en ik, al een beetje aangeschoten, voor Paula en mij nog een wijntje bijbesteld had, nam ze mijn hand vast, keek me vriendelijk aan en met haar klankvolle mooie altstem zei ze:

“En nu, Silvester, zeg me eens wat er écht op je lever ligt. Jij bent de laatste tijd zo stil en teruggetrokken, ik zie je bijna nooit lachen en soms lijkt het of alles je totaal onverschillig laat. Kan je misschien je scheiding niet goed verwerken…? Jij bent toch een jonge, goed voorkomende en intelligente man…”

Ik schoot wakker uit mijn half benevelde toestand en keek Paula verwonderd aan. Mijn reactie moet wel indruk op haar gemaakt hebben want ze haastte zich te zeggen:

“Sorry, Silvester, dat had ik niet moeten zeggen. Het zijn eigenlijk mijn zaken niet.”

Ik bleef enkele ogenblikken naar haar kijken, maar ik besefte dat zij het goed meende. Ze had mijn hand losgelaten en keek me aan. Ik glimlachte, sloeg mijn arm rond haar schouder en stamelde:

“Verontschuldig je niet. Ik ben alleen verrast. Je hebt gelijk. En mijn reacties zijn ook niet altijd aangenaam. Maar ik dank je voor je vriendelijkheid en je geduld met mij…”

Daar ik al een beetje te veel gedronken had deed ik wat ik in normale omstandigheden niet zou doen: ik gaf haar een kusje op elke wang. En daarna eentje op de mond. Maar Paula verraste me door de vurige manier waarop ze mijn kus beantwoordde…

Een beetje gegeneerd nam ik een slok wijn en zij nipte ook aan haar glas. We zegden enkele ogenblikken niets.

"Sorry, ik wilde je niet...,” fluisterde ze.

“Paula,” zei ik, “excuseer je niet omdat je lief bent… Ik zou je een en ander kunnen vertellen, misschien willen vertellen… maar niet hier.

“Dan maar elders en een andere keer,” antwoordde ze.

“Als je het goed vindt, zet ik bij mij thuis koffie, en daar kunnen we dan rustig wat met mekaar babbelen,” stelde ik voor.

Paula bekeek me verwonderd met grote ogen, dronk haar glas leeg, stond recht en trok haar jasje aan. Ze nam mij bij de hand en ik stond ook op. Ik betaalde gauw mijn rekening, gaf de kelner een driedubbele fooi, en probeerde recht tussen de tafeltjes door te lopen. De uitwerking van de wijn was zichtbaar…

Buiten wachtte Paula op mij met een geamuseerde glimlach, nam mij bij de arm zodat ik min of meer rechtdoor kon lopen, en wandelde met mij in de richting van mijn studiootje.

Doch… twintig minuutjes later zat ik in een comfortabele tweezit naast Paula in hààr appartement met voor ons op het salontafeltje twee koppen sterke geurende koffie.






07-12-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
04-12-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alleen in de tuin

Silvia in de tuin






Lieve groeten  en een knuffel voor wie dat wenst van

SILVIA



04-12-2018, 08:09 geschreven door Silvia
Reacties (0)
02-12-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.4. Bij Silvia op de koffie. Mijn vriendin Paula

4. Bij Silvia op de koffie. Mijn vriendin Paula

 

Lieve lezer/es,

 

Ik zou je nu iets willen vertellen over mijn beste vriendin, Paula. Zij is een van de interessantste en veelzijdigste vrouwen van bij ons die ik ken. Was zij er niet geweest, dan zou mijn leven en dus ook mijn verhaal er héél anders uitgezien hebben.

Na mijn studietijd werd ik bediende in onze stadsbibliotheek. Mijn chef, een verstandige vrouw, was slechts een jaar ouder dan ik. Ik kwam goed met haar overeen.

Toen mijn huwelijk met Gilberte op een mislukking afgelopen was en ik alleen leefde, kwam zij het natuurlijk wel te weten. Ik had er haar nooit de echte reden van verteld. Dat ik het financieel niet nodig had als hulpbibliothecaris te werken zegde ik haar niet.

Zijzelf had geen vaste partner, en ze woonde in een appartement niet ver van bij mij. Het lag op de eerste verdieping van een winkel die ‘Erolux’ heette en er als een deftige zaak uitzag. Vooraan verkocht men er luxelingerie - niet goedkoop! - en achteraan werd er een grote keuze aangeboden van erotische spullen van allerlei vorm, grootte en gebruik. Ik kende die zaak, want ik was daar al enkele keren binnen geweest om een paar protheses en erotische dingetjes te kopen.

Mijn chef, Paula, had aan de zijkant een aparte inkomstdeur, zodat niets erop wees dat ze met de winkel op het gelijkvloers iets te maken had.

Nu ik gescheiden en alleen leefde overviel me geregeld een depressieve bui, en dat ontsnapte niet aan Paula’s aandacht. Zij babbelde ook wat meer en vriendelijker met mij. Doch ik dacht dat het vooral door vrouwelijke nieuwsgierigheid kwam, en ik vond dat mijn situatie haar eigenlijk niet aanging. Voorlopig kon ik met mijn probleem altijd bij Frank terecht en ik voelde mij daar goed mee.

Om mijn gedachten ook op wat anders te kunnen zetten had ik dat jaar aan een bevorderingsexamen meegedaan en was briljant geslaagd. Het was even voor de zomervakantie. Toen ik mijn resultaat aan Paula en mijn collega’s meedeelde, kwam ze met stralende ogen naar me toe, feliciteerde me, omhelsde en kuste me, meer dan passend, vond ik. Ook mijn collega’s wensten me geluk. Dat kikkerde me op en ik beloofde dat ik ze allen na onze dagtaak in een van de nabije cafés eens lekker en uitgebreid zou trakteren.





Lieve groeten en een knuffel voor wie dat wenst van

Silvia



02-12-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
01-12-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.3. Op de koffie met Silvia. Frank

3. Op de koffie met Silvia. Frank

 

Beste lezer/es,

 

Ik zou je ook iets willen zeggen over Frank, mijn man. Hij is echt knap! Wij zijn in april 1996 getrouwd en we zien mekaar nog altijd even graag.

Frank was vroeger mijn buur. Wij kennen mekaar al van toen wij kleuters waren en we gingen samen naar dezelfde scholen. Frank was een paar jaar ouder dan ik, groter en struiser gebouwd, en als het nodig was verdedigde hij mij. We waren boezemvrienden en kwamen vaak bij mekaar aan huis. Ik keek naar hem op.

Na het middelbaar onderwijs studeerde hij voor handelsingenieur en ik deed economie en bibliotheekwetenschappen.

Frank is een begrijpende en goede man en hij weet dat ik een dubbele persoonlijkheid bezit en daardoor een probleem had.

Nadat Gilberte bij mij was weggegaan, heb ik eens een lang gesprek met hem gehad en hem alles verteld wat er gebeurd was en hoe ik mij voelde. Het verwonderde hem niet helemaal, zei hij. Hij zag niet in waarom ik mij niet af en toe zou mogen verkleden en transformeren, als mij dat verlichting schonk. Ik deed daarom toch niemand kwaad. Ik had tenslotte mijzelf toch niet gemaakt. Ik mocht bij hem zo dikwijls aankloppen, verkleed of niet, als ik dat verlangde.

Vanaf die dag ben ik regelmatig in vrouw getransformeerd in dameskledij bij hem geweest. De eerste keer dat hij mij als Silvia zag was hij zelfs aangenaam verrast.

 

Telkens wanneer ik daarna als vrouw bij hem thuis een avondje doorbracht voelde ik mij gelukkig.  Frank werd zelfs meer en meer verliefd op mij. Alles werd dan heel anders: ik was de vriendin, de geliefde van Frank. Ik werd ZIJN Silvia.

We hielden van mekaar. Ik voelde me gelukkig. Hij ook.

Ja, Frank was en is een prachtkerel.

Een lieve groet en een knuffel voor wie dat verlangt van

SILVIA



       




01-12-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
30-11-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bijna advent

Lieve lezer/es,

Ja, morgen begint de advent, in de kerk is dat de voorbereidingstijd (4 zondagen) op Kerstmis. 

Het is goed dat we dat vieren, want in de donkerste periode van het jaar hebben de mensen licht nodig. En dat licht zie je in allerlei vormen en kleuren op heel veel plaatsen. De winkels doen mee, vele straten worden verlicht, alles wordt in feeststemming gebracht.

Als ik gedurende die periode rondom mij kijk, merk ik dat er weing overblijft van de oorspronkelijke betekenis van Kerstmis, als religieus feest, waarop de geboorte van Jezus gevierd wordt, met andere woorden zijn verjaardag. Maar de persoon zelf wordt meestal vergeten... Zou jij het appreciëren als men overal je verjaardag zou vieren en men zou je zelf niet eens zien staan? Hewel, dat is wat er tegenwoordig op veel plaatsen gebeurt.

Ik wil niet preken, hoor, maar ik vind het jammer dat de betekenis van vele mooie tradities verdwijnt en dat alleen het oppervlakkige overblijft. Het is gelijk een hol vat zonder de inhoud...

Morgen steek ik mijn eerste adventskaarsje aan! 

Lieve groetjes en een knuffel voor wie dat wenst van

Silvia






30-11-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (2)
29-11-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2. Op de koffie met Silvia. Jeugd en crisis
Klik op de afbeelding om de link te volgen

2. Op de koffie met Silvia. Jeugd en crisis

 

Ik was een stil rustig kind. Ik had natuurlijk wel mijn broer en schoolmakkertjes, maar na elke grote vakantie was de samenstelling van de klassen anders. Echte vriendjes heb ik eigenlijk nooit gehad.

Wij doorliepen zonder problemen het middelbaar onderwijs en daarna gingen wij in een naburige stad naar de universiteit. Bert werd informaticus, trouwde met Jolanda, een aantrekkelijke studente, en week uit naar het buitenland, waar hij gedurende vele jaren een stevige carrière maakte. Ik studeerde economie en bibliotheekwetenschappen en ontmoette er Gilberte.

Ondertussen had mijn moeder een fijne partner leren kennen en ging met hem samenleven. Mijn broer en ik konden op 18-jarige leeftijd over de erfenis van mijn vader beschikken. Wij erfden beiden een aardige som en dit zou mij goed van pas komen in mijn later partnerschap met Frank, een vroegere schoolmakker en een fijne vriend.

Gilberte en ik schenen het goed met mekaar te kunnen stellen. Na enkele maanden gingen we samenwonen en toen we afgestudeerd waren trouwden we. We namen onze intrek in mijn ouderlijk huis. Niet lang daarna kregen we een dochtertje en het jaar daarna een zoontje.

Wij leken een normaal gezin te zijn, maar nogal gauw voelde ik dat er iets mis was. En dat lag vooral aan mij. Seksueel kwam ik niet echt aan mijn trekken. En Gilberte waarschijnlijk ook niet. Mijn eigen frustratie werd op de duur zo groot dat ik me begon af te vragen of ik wel een normale man was...

En op een dag toen Gilberte naar haar firma was, stond ik voor haar kleerkast, nam enkele van haar kledingstukken, schoof in haar lingerie, schminkte me en bond een sjaaltje rond mijn hoofd… In de spiegel zag ik iemand die op een vrouw leek. Toch gaf me dat een aangenaam gevoel en ik bleef een tijdje zo verkleed mezelf in de spiegel bekijken en in onze woning rondlopen. Ik zorgde er wel voor dat ik terug normaal gekleed was voordat Gilberte thuiskwam.

Stilaan werd dit een gewoonte. Ik kocht voor mezelf een pruik, lingerie, nepborsten, een jurk en make-up, en verborg dat alles zorgzaam voor mijn partner. Als ik wist dat Gilberte langer zou wegblijven, verkleedde ik mij, telkens met meer succes en voldoening.

Op een dag, toen ik weer in travestie rondliep, kwam Gilberte onverwachts vroeger thuis. Toen ze mij zo zag was ze in alle staten. Ik wist niet goed wat ik moest zeggen en hoe ik mij moest gedragen, maar ik voelde dat er tussen ons iets gebroken was.

Hoe moest ik daar allemaal mee omgaan? Ik werd depressief, lusteloos, ongenietbaar. Eerst kleedde ik mij androgyn, maar waar het kon verscheen ik “en femme”. Mijn vrouw kon dat niet meer verdragen, vroeg echtscheiding aan en nam de twee kinderen mee. We maakten geen ruzie, hadden wel veel verdriet, maar het samen leven ging niet meer.

Ik ging op een appartementje wonen en bleef alleen. Ik kocht een hele kleerkast vol vrouwenkleren, borstprotheses, lingerie, verschillende pruiken, schoenen, handtasjes, make-up enz.

Thuis en in het weekend was ik altijd in vrouw getransformeerd. 

In die periode is mijn innige vriendschap met Frank en met Paula begonnen.

Lieve groeten en een knuffel voor wie dat wenst van

Silvia








29-11-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
28-11-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.1. Op de koffie met Silvia. Inleiding
Klik op de afbeelding om de link te volgen

1. Op de koffie met Silvia. Inleiding

 

Uit reacties van lezers leid ik af dat er velen wat meer over mij, over Silvia, willen weten. Is zij wel een echte vrouw?

Mijn antwoord: Ja, ik bén een echte vrouw. Ik zag er wel niet altijd uit als een vrouw, maar dat kon gelukkig door medische aanpassings-ingrepen verholpen worden. Zodat ik nu al meer dan 23 jaar als een normale vrouw leef. 

Ik werd geboren op een 16de juni in een Vlaams provincienest. Maar ik was niet alleen, want ik was de helft van een tweeling. Mijn broertje kreeg de naam Bert, en ik was Silvester.

Toen ik twee jaar oud was had mijn vader een zwaar auto-ongeluk waarbij hij overleed. Gelukkig had mijn moeder een baan, zodat wij eigenlijk niets te kort kwamen.

Het verlangen een meisje, een vrouw te zijn heb ik altijd gehad. Maar ik was er me aanvankelijk niet van bewust. Iedereen behandelde me als een jongetje, en ik dacht ook dat ik dat was. Maar met de jaren is het inzicht gegroeid dat dit niet juist was, dat ik eigenlijk een “vrouw” ben die, zoals dat heet,” in een mannelijk lichaam gevangen zat”.

Ik was erdoor verveeld en in de war. Ik had wat men noemt een gestoorde genderidentiteit… Dat is geen ziekte, en als het geen ziekte is valt er niets te genezen… Men moet ermee leren leven – wat niet gemakkelijk is en vaak niet lukt – ofwel moet men zijn natuurlijke geaardheid volgen en helemaal als vrouw leven. En dat is ook niet evident! Als men het consequent en radicaal wil doen, laat men zich best ook lichamelijk ombouwen.

Ik heb die stap gewaagd. Dat had wel zijn nadelen, maar voor mij zijn de voordelen ervan veel groter.

De transitie van man naar vrouw gebeurt niet van vandaag op morgen. Bij mij zijn er enkele jaren over heen gegaan. Gelukkig had ik aan mijn zijde mensen die me begrepen en me konden en wilden bijstaan: mijn huisarts en psychiater, maar vooral mijn vriend Frank en mijn vriendin Paula.

Ik zal in dit blogje er af en toe wat over vertellen. Zo zullen mijn lezers mijn “geval” (en hopelijk dat van anderen) beter kunnen begrijpen. 

Beste lezer/es, ik schrijf dit neer omdat ik voor iedereen en overal wil zijn zoals ik geworden ben: een (bijna) gewone vrouw. Voor altijd en onomkeerbaar. Ik hoop dat er daarmee taboes en misverstanden verdwijnen en er ook wat meer verdraagzaamheid onder de mensen ontstaat.

Veel liefs en een knuffel voor wie dat wenst van

Silvia 





28-11-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
26-11-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Adventsdinges

Adventsdinges

 

Black Friday is nog maar juist voorbij,  wat betekent dat de kerstkoopjesperiode op volle toeren begint te draaien.

In de christelijke kerken is de eerste adventszondag, de vierde zondag voor Kerstmis, de aanloop naar dit feest.

Een vroom gebruik daarmee verbonden is onder andere het ophangen van een adventskrans met vier kaarsen waarvan er elke week eentje meer aangestoken wordt.

Ook het gebruik van een adventskalender hoort daarbij. Voor elke dag van de advent tot en met Kerstmis is er een blaadje met daarop meestal een gelegenheidstekst als voorbereiding op het kerstfeest.

Natuurlijk is de handel, de “commercie”, op dit gebruik gesprongen om er voordeel uit te halen. En zo komt het dat men tegenwoordig in heel wat handelszaken adventskalenders van allerlei soort, formaat en samenstelling kan vinden.

Vanaf de 1ste december kan je elke dag een luikje openen om er iets uit te halen.  Dat kan een snoepje zijn, een praline, een chocolaadje, maar ook een legoblokje, een speelgoedautootje, een kerstversierinkje… Je kan niet genoeg verbeelding hebben voor wat men er allemaal in kan ontdekken.

Maar het origineelste dat mij een dezer dagen onder ogen viel was een “adventskalender” met bier! Ja, het ziet eruit als een grote zware doos van ongeveer 50 x 40 x 30 centimeter en ze weegt wel 10 kg. Daarin steken 24 flesjes bier van allerlei formaat, smaak en origine.

Om eraan te geraken moet je de vooraf aangeduide cirkel in het karton uitduwen en je flesje eruit halen. Er is nog een 25ste schuilplaats. Die dient voor het bierglas. Dat mag je al de dag ervoren doen, als je wat ongeduldig bent… En dan maar dromen van het kerstfeest.

Mocht je af en toe eens een dag vergeten je biertje uit zijn gevangenis te verlossen, dan bewaar je dat voor Kerstmis en je drinkt dan je de hele voorraad op. Misschien word je daar zalig van en kan je aan iedereen een niet traditioneel kerstfeest wensen…

Een lieve groet en een knuffel voor wie dat wenst van

Silvia

 



26-11-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
23-11-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Black Friday

Lieve lezer/es,

 

dag in Het is vandaag Black Friday… Toch al van gehoord, veronderstel ik, want het is tegenwoordig moeilijk naast al die reclame ervoor te kijken. We worden van overal gebombardeerd met meldingen van kortingen, koopjes en allerlei dingen waarvan je op die dag absoluut moet profiteren, want meestal word je maar één enkele de watten gelegd… (Beweert men toch).

 

Toen wij nog jonger waren hoorden we daarvan niet zo veel of zelfs niets. Het is weer iets dat vanuit Amerika is overgewaaid. Maar de “commercie” en de reclamejongens en -meisjes zijn daarop gesprongen, want er leek wel iets mee te verdienen. Leve de centen!

 

Sommigen vragen zich misschien af wat Black Friday eigenlijk is en waar dat vandaan komt.

 

Het is de dag na ‘Thanksgiving Day’. Dit is een belangrijke Amerikaanse nationale feestdag. Hij wordt altijd gevierd op de vierde donderdag van november. Dit jaar viel 'Thanksgiving Day' op donderdag 22 november. Traditioneel is dit de dag waarop dank wordt gezegd voor de oogst en voor allerlei andere goede dingen.



In Canada wordt deze dag ook gevierd, maar dan op de tweede maandag van oktober, omdat de oogst daar eerder in het jaar valt.



Thanksgiving wordt gevierd met de hele familie en men legt grote afstanden af om bij elkaar te kunnen zijn. Omdat het in de VS op een donderdag valt is het meestal zo dat werknemers ook vrijdags vrij krijgen, waardoor er een familiereünie van vier dagen wordt gevierd. Van de brugdag die de meeste Amerikanen krijgen wordt gebruik gemaakt om te gaan winkelen. Waarom die dag “Black”, zwart, wordt genoemd, weet ik niet. Is het omdat de dagen dan al kort zijn en het snel donker wordt? (NB. Is er iemand die mij dat kan uitleggen?)

Bij ons wordt Black Friday zowat beschouwd als het begin van de koopjesgekte ter gelegenheid van Kerstmis en Nieuwjaar.

Zo, lieve lezer/es, je bent verwittigd, zelfs al is Sinterklaas nog niet eens gekomen…

 

Groetjes en een knuffel voor wie dat wenst van

Silvia










23-11-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
20-11-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sinterklaas en Zwarte Piet

Beste blogvriend/in,

Ere is weer heel wat te doen rond Sinterklaas. Maar vooral rond Zwarte Piet. Er zijn mensen die Zwarte Piet niet willen hebben, omdat dit racistisch zou zijn. Mens lief toch, wat gaan ze toch achter die eeuwenoude gebruiken zoeken. Laat de kinderen hun plezier, zoals wij vroeger daar ook ons plezier mee gehad hebben. Wie dacht er toen aan racisme of andere discriminaties?

Ik heb al vier kleinkinderen: Monne is nog maar enkele maanden oud, Jan is 1 jaar, dan komt er nog Senne, 2 jaar, en het oudste, Mientje, het enige meisje is al 3 jaar oud. De twee oudsten zullen al wat plezier hebben van het sinterklaasfeest. Ik, oma, heb al enkele cadeautjes klaar liggen, maar er komen er nog bij! Ik ben al ongeduldig hun snoetjes te zien als het moment daar is.

Ik voeg hierbij enkele prenten van de "goedheilig man" mét zijn pieten, zwart of niet. Het mag zelfs wat plezant zijn ernaar te kijken.

Groetjes van Silvia en een knuffel voor wie dat graag heeft.


 



20-11-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (1)
12-11-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The Mirror

The Mirror 

 

 I look in the mirror

And what do I see?

A strange sexy woman,

That cannot be me.

 

Was I not a young man ?

Is it a cd,

Or is it a tranny

That is looking at me ?

 

Oh, yes, I remember,

Again do I know

I was made a female

It was years ago.

 

Since then things have changed,

I’m sure you’ll agree

I am now much better

As I used to be.

 

I think my complexion

Is more than perfection,

I’m happy to be

That woman I see.

 

 

With love from

Silvia 







12-11-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
10-11-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.5. Silvia.- Oma Silvia

5. Silvia.- Oma Silvia

Mijn kinderen zijn ondertussen opgegroeid en gehuwd en hebben zelf kinderen. Zij zijn natuurlijk op de hoogte en met de situatie vertrouwd. Onze kleinkinderen hebben dus drie grootmoeders en maar één grootvader! Ik heet Oma en tegen Gilberte zeggen ze Meter. Later zullen ze wel vernemen hoe het komt dat ze een grootmoeder meer hebben dan andere kinderen.

Ondertussen gaat het leven zijn gewone gangetje. Wij aanvaarden mekaar zoals we zijn en we houden van mekaar. En zo is het goed

*** *** ***

Beste lezeres of lezer, ik heb in de loop der jaren heel wat kritiek gekregen en onder vooroordelen geleden.  Gelukkig zie ik de mentaliteit in de maatschappij hier en daar al wat veranderen.  Sommige mensen zijn verdraagzamer, anderen onverschillig… Ook heb ik "vrienden" verloren, maar degenen die bleven zijn prachtmensen.

Ik hoop dat je mijn blogje zult blijven bezoeken en dat je kijk op transgenders, zoals ik, niet negatief is. Nu voel ik mij normaal, zoals ik altijd had moeten zijn. En dat maakt mij gelukkig.

Liefs en een knuffel van

Silvia








10-11-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
08-11-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.4. Silvia.- Mevrouw Silvia
Klik op de afbeelding om de link te volgen

4. Silvia.- Mevrouw Silvia

Na een tijd besloot ik mij ook operatief te laten aanpassen. Eerst liet ik dijen en billen wat verbreden, mijn borsten nog wat meer volume geven, liet mijn lippen iets voller en sensueler vormen en de ronding van mijn jukbeenderen iets groter maken, zodat mijn gezicht een beetje ronder leek. En uiteindelijk kwam dan de grote en onomkeerbare definitieve ingreep: mijn “kroonjuwelen” werden verwijderd en ik kreeg een vagina.

Ik was een echte vrouw geworden.

Ik voelde mij gelukkig en als bevrijd. Dàt was wat ik altijd had moeten zijn! Jammer dat dat niet eerder was gebeurd. Maar nu bén ik het. Halleluja!

Ook om administratief in orde te zijn werd ik na veel geduld en papieren rompslomp ook officieel een vrouw. De M op mijn identiteitskaart is in een V veranderd en is mijn naam is Silvia.

Dan ben ik getrouwd met mijn goede en lieve vriend Frank.

*** *** *** 

Dit is nu al vele jaren geleden gebeurd. Wie mij vroeger niet gekend heeft denkt dat ik een normale vrouw ben. Men kan zich niet voorstellen dat ik ooit in een mannelijk lichaam stak.

Mijn vroegere echtgenote, Gilberte, en ik hebben na enkele jaren terug contact met mekaar opgenomen. Wij hebben gemerkt dat ik in mijn diepste innerlijk eigenlijk dezelfde persoon gebleven ben die ik vroeger was. Het verschil is dat ik nu kan leven zoals ik ben en dat ik er ook als een vrouw uitzie.

Enkele tijd later stierf mijn schoonzus Jolande, de vrouw van mijn tweelingbroer Bert.  Na een periode van rouw is mijn tweelingbroer Bert op Gilberte verliefd geworden! De liefde was en is wederzijds en nu leven ze samen. Vond Gilberte in Bert haar nu vrouw geworden vroegere echtgenoot wat terug? Wij waren vroeger toch tweelingbroers! Zij zijn komen wonen in hetzelfde gebouw als wij, in een appartement naast het onze!  Zo blijven wij mekaar ontmoeten en zijn gelukkig met onze mannen.

 

 





08-11-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
06-11-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.3. Silvia.- Paula en ik
Klik op de afbeelding om de link te volgen

3. Silvia.- Paula en ik

Paula, mijn chef in de bibliotheek, een verstandige, ruimdenkende en ontwikkelde vrouw, was nauwelijks een paar jaar ouder dan ik. Ik kwam goed met haar overeen. Zij wist dat ik nu alleen leefde en dat mijn huwelijk op een mislukking afgelopen was. Ik had haar er nooit de echte reden van verteld. Dat ik het financieel niet nodig had als hulpbibliothecaris te werken zegde ik haar niet.

Ze had al enige tijd iets vermoed. Ik had een openhartig gesprek met haar en werd innig met haar bevriend. Als ik mij echt vrouw voelde en als vrouw wilde leven, zei ze, moest ik de nodige stappen ondernemen, want anders zou ik nooit gelukkig kunnen zijn. Zij zou me steunen en in raad en daad bijstaan.

Ook mijn psychiater raadde me aan om echt te beginnen met mijn transitie. Hij schreef mij een behandeling met vrouwelijke hormonen voor. Mijn uitzicht werd stilaan minder hoekig, ik voelde borstjes groeien en mijn vel werd zachter. Ook liet ik zoveel mogelijk haar op mijn lichaam verwijderen; vooral die baard moest weg.

Ik werd in die periode ook erg gesteund door mijn goede vriend en buurman Frank, met wie ik later zou trouwen.  Na de scheiding was Gilberte met de kinderen weggegaan. Dat was Frank natuurlijk opgevallen. Ik had enkele keren een diepgaand gesprek met hem en hij raadde mij aan mijn verlangen te volgen en mij zoveel mogelijk als vrouw te kleden en te gedragen om niet door frustratie ongelukkig te zijn en zelfs ziek te worden. Hij zou het zelfs toejuichen als ik hem voortaan “en femme “ zou bezoeken. Wat ik dan ook geregeld deed.

Na enkele maanden moedigde Paula mij aan om “en femme” te komen werken.  Zij verwittigde mijn collega’s, maar de eerste keer dat ik als Silvia, als een “zij”, op het werk verscheen, wisten de meesten toch niet goed hoe ze met mij moesten omgaan. Maar dat beterde gauw. Ik kwam als vrouw tamelijk overtuigend over.

Ik kreeg eerst werk toegewezen waar ik niet met het publiek in aanraking moest komen, doch achteraf was men zo gewoon mij in mijn nieuwe gedaante te zien, dat men haast geen onderscheid meer maakte tussen mij en mijn andere vrouwelijke collega’s. De veranderingen in mijn lichaam waren na enkele tijd goed merkbaar geworden. Ik had geleerd en geoefend te lopen, mij te gedragen en te spreken als een dame.  





06-11-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
04-11-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2. Silvia.- Identiteitscrisis en scheiding
Klik op de afbeelding om de link te volgen

2. Silvia.- Identiteitscrisis en scheiding

Ikzelf en iedereen dacht dat ik een normale man was, ook Gilberte, het meisje dat op mij verliefd werd en met wie ik trouwde. Wij kregen twee kinderen en leken een normaal gezin te zijn.

Maar ik was nooit echt gelukkig. Wij leken een normaal gezin te zijn, maar nogal gauw voelde ik dat er iets mis was. En dat lag vooral aan mij. Seksueel kwam ik niet echt aan mijn trekken. En Gilberte waarschijnlijk ook niet. Mijn eigen frustratie werd op de duur zo groot dat ik me begon af te vragen of ik wel een normale man was… Het vrouw-zijn intrigeerde me, liet me niet los, vervolgde me. Hoe zou mijn leven eruitzien als ik een vrouw en geen man was...?

Eens op een carnavalsviering transformeerde en verkleedde ik mij in een vrouw. Ik had een heel aangenaam en bijna bevrijdend gevoel. Ik verlangde meer en vaker “en femme” rond te lopen en sprak erover met mijn vrouw. Zij wist eerst niet goed wat ervan te denken, maar na enkele tijd liet ze me begaan.

Ik las boeken over identiteitscrisissen, genderstoornissen, transseksualiteit, zocht op het internet allerlei op over dit onderwerp en kwam, samen met mijn psychiater, tot het besluit dat ik innerlijk vrouw was, maar dat ik als het ware “in een mannelijk lichaam gevangen zat”. Was ik soms een homo? Nee, homo zijn is heel anders.

Hoe moest ik daar allemaal mee omgaan? Ik werd depressief, lusteloos, ongenietbaar. Eerst kleedde ik mij androgyn, maar waar het kon verscheen ik “en femme”. Mijn vrouw kon dat niet meer verdragen, vroeg echtscheiding aan en nam de twee kinderen mee. We maakten geen ruzie, hadden wel veel verdriet, maar het samen leven ging niet meer.

Ik ging op een appartementje wonen en bleef alleen. Ik kocht een hele kleerkast vol vrouwenkleren, borstprotheses, lingerie, verschillende pruiken, schoenen, handtasjes, make-up enz.

Thuis en in het weekend transformeerde en kleedde ik mij altijd in vrouw.



04-11-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
03-11-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.1. Silvia.- Een ongewone vrouw
Klik op de afbeelding om de link te volgen

1. Silvia.- Een ongewone vrouw

Beste lezer/es,

Ik schrijf al een tijdje geregeld een en ander in dit blogje, en af en toe krijg ik van jou ook een reactie. Jij kent mij als Silvia, een jonge oma, die de wereld op haar manier bekijkt. Maar ik wil eerlijk spel met jullie spelen, want ik moet toch iets bekennen: ik ben geen gewone vrouw, ik ben een transgender-vrouw...

In de volgende bijdragen ga ik dat wat uitleggen en je vertellen wat voor een invloed dat op mijn leven en dat van anderen heeft. Ik ben daardoor absoluut niet uit op sensatie maar ik hoop dat je door mijn verhaal te lezen meer begrip kunt opbrengen voor mensen zoals ik.

Dus, ik ben een vrouw, maar ik werd geboren met XY-chromosomen. Dat betekent dat ik er bij mijn geboorte als een jongetje uitzag. Dat was op 16 juni 1965. Maar ik was niet alleen, want ik was de helft van een tweeling. Men noemde mij Silvester, vaak afgekort tot Sil, en mijn broertje kreeg de naam Bert .

Wij werden natuurlijk opgevoed als jongetjes en doorliepen zonder problemen het lager en middelbaar onderwijs. Daarna gingen wij in een naburige stad naar de universiteit. Bert werd informaticus, trouwde met Jolanda, een aantrekkelijke studente, en week uit naar het buitenland, waar hij gedurende vele jaren een stevige carrière maakte. Ik studeerde economie en bibliotheekwetenschappen en ontmoette er Gilberte. Daarna werkte ik in een grotere bibliotheek.







03-11-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
01-10-2018
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WELKOM lieve lezeres, beste lezer !

Lieve lezeres, beste lezer,

WELKOM hier op mijn blogje!

Ik hoop dat je er dikwijls naar zult surfen 

en vooral dat je mijn bijdragen leest

en er ook op antwoordt!

Ja, dat zou me plezier doen.

Veel liefs en een knuffel voor wie dat wenst van

Silvia







01-10-2018, 00:00 geschreven door Silvia
Reacties (0)
+++ WELKOM bij SILVIA +++
Foto

Dit blogje werd al

keer bekeken

Foto
Inhoud blog
  • Enkele dagen rust
  • 7. Bij Silvia op de koffie. Een voorstel
  • Laatste repetitie
  • Weer in de tuin
  • 6. Bij Silvia op de koffie. Ontwaken
  • Beige in de tuin
  • Geel in de tuin
  • Wie draagt er de broek?
  • 5. Bij Silvia op de koffie. Fuifje
  • Alleen in de tuin
  • 4. Bij Silvia op de koffie. Mijn vriendin Paula
  • 3. Op de koffie met Silvia. Frank
  • Bijna advent
  • 2. Op de koffie met Silvia. Jeugd en crisis
  • 1. Op de koffie met Silvia. Inleiding
  • Adventsdinges
  • Black Friday
  • Sinterklaas en Zwarte Piet
  • The Mirror
  • 5. Silvia.- Oma Silvia
  • 4. Silvia.- Mevrouw Silvia
  • 3. Silvia.- Paula en ik
  • 2. Silvia.- Identiteitscrisis en scheiding
  • 1. Silvia.- Een ongewone vrouw
  • WELKOM lieve lezeres, beste lezer !
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    zegel
    blog.seniorennet.be/zegel
    Foto
    Gastenboek
  • Goedemorgen
  • Mooi U foto's Silvia
  • heb hier bijgelezen , en Silvia blijf gewoon jezelf ! zolang je maar gelukkig bent !
  • Groetje van Ingrid.
  • Gezonheid Silvia,

    Plaats hier iets LIEFS in en begin met een KLIK

    Foto
    Laatste commentaren
  • met dank (maarten)
        op Bijna advent
  • Een fijne namiddag en avond (linecia)
        op Bijna advent
  • frisse groetjes ... (meeuw)
        op Sinterklaas en Zwarte Piet
  • Foto

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!