Ace of Base is een Zweedse popgroep, bestaande uit Jonas Berggren (Joker), Ulf Ekberg (Buddha), Clara Hagman en Julia Williamson. Linn Berggren verliet de groep in november 2007 en Jenny Berggren in november 2009. De drie Berggrens zijn broer en zussen. Hun geluid wordt omschreven als 'pop-reggae' en wordt vaak vergeleken met ABBA en Aqua.

In 1995 hield de band zich lange tijd stil. Boze tongen beweerden dat de leden een punt achter hun succesvolle band hadden gezet en ruzies met elkaar hadden gekregen. Niets bleek minder waar, want er werd in Zweden in alle rust aan een nieuw album gewerkt. Dat album verscheen aan het eind van het jaar onder de naam The Bridge. De uitgebrachte singles Beautiful Life, Lucky Love en Never Gonna Say I'm Sorry behaalden opnieuw wereldwijd de hitstatus. Toch kon de band het succes van zijn eerste cd moeilijk evenaren. Van The Bridge werden zes miljoen exemplaren verkocht. In de VS wist de band nu enkel met Beautiful Life een top 10-hit te scoren. Het bleek duidelijk dat de muzieksmaak van het publiek snel veranderde en dat de hype rond de groep uitdoofde.

Hoe succesvol Ace Of Base als band ook was, plannen voor een wereldtournee werden telkens van de baan geschoven, wat niet in goede aarde viel bij de vele fans. Toen de promotie rondom de The Bridge was afgerond, laste de band opnieuw een lange rustpauze in. De jaren daarna hielden de leden zich wederom op de achtergrond. Pas in april 1998 keerde Ace Of Base terug in de muziekbranche, met het uitbrengen van het derde album Flowers. Op het album ging de band geheel de richting van popmuziek op. De techo-sound van het begin was nergens meer te horen. In de band zelf had ook een grote verandering plaatsgevonden. Linn, een van de twee zangeressen en misschien wel hét gezicht van de band, had zich teruggetrokken als leadzangeres en figureerde nu meer op de achtergrond. Ze hield zich vooral bezig met het bespelen van keyboard en achtergrondzang. Haar zusje Jenny nam de rol van leadzangeres op zich. Waarom Linn ineens een minder prominente rol op zich nam is nooit echt bekend geworden. Er wordt gezegd dat de zangeres een angst voor camera's heeft en gezien het feit dat ze ook nog eens last van vliegangst heeft, wordt vaak gezegd dat ze om die reden niet bij promotieactiviteiten aanwezig kon zijn. Zelf gaf ze aan de aandacht van de media zat te zijn en ze vond het niet eerlijk tegenover Jenny dat zij het aandachtspunt van Ace Of Base was. Bij veel promotieactiviteiten rondom het nieuwe album Flowers was Linn niet aanwezig. Vaak stond Jenny alleen met Ulf en Jonas op het podium.



De twee overgebleven leden van de band, Jonas en Ulf, gingen in 2010 door onder de naam Ace.Of.Base (inclusief puntjes, die bedoeld waren voor de stijl en het logo), met twee nieuwe zangeressen: Clara Hagman en Julia Williamson. Eerstgenoemde haalde eerder de halve finales in het Zweedse tv-programma Idols. De band heeft een deal getekend bij Universal Music. The Golden Ratio is de naam van het nieuwste album dat in oktober 2010 is verschenen. De eerste single is verschenen onder de titel All For You. Het grote succes is in de Lage Landen in ieder geval uitgebleven. Na de eerste single is publiciteit weggestorven rondom de nieuwe samenstelling van Ace.of.Base.

Kool & the Gang was een van de belangrijkste funk/disco-bands. De leden begonnen midden jaren 60 als de Jazziacs, pas in 1969 werd de naam veranderd in Kool & the Gang. De band had de grootste populariteit bij het grote publiek vanaf het eind van de jaren 70 tot midden jaren 80.

In de Verenigde Staten waren ze al populair als een vrijwel volledig instrumentale funkband. Hun eerste internationale succes kregen ze door hun bijdrage aan de film Saturday Night Fever uit 1977. Een jaar later kwam de leadzanger James "JT" Taylor bij de band, en grote hits als Ladies' Night, Celebration en Get down on it volgden. De koers die toen gevaren werd ging wat meer naar de disco.

In 1985 deden ze mee met het groots opgezette Live Aid. In hetzelfde jaar scoorden ze ook hun grootste crossover hit 'Cherish.

In 1988 verliet James J.T. Taylor de band om een solocarrière te starten, die commercieel gezien overigens niet echt uit de verf kwam. Kool & The Gang scoorde hierna geen hits meer.

Op 20 juni 2006 overleed, na een langdurige ziekte, de in New Jersey geboren gitarist Claydes Charles Smith, op de leeftijd van 57 jaar. Behalve bij het oprichten van de band was hij ook betrokken bij het componeren van het nummer 'Celebration'.

In maart 2011 waren Kool & The gang
nog te zien & te horen te Brussel...

Marianne Faithfull, Women's World Awards 2009




Marian Evelyn (Marianne) Faithfull (Hampstead (Londen), 29 december 1946) is een Brits zangeres, die ontdekt is door The Rolling Stones.

Ze begon haar carrière in 1964 met het nummer As Tears Go By (geschreven door Mick Jagger en Keith Richards). In Nederland scoorde ze in die tijd (1965) met Summer Nights. Al snel had ze een relatie met Jagger. Nadat deze relatie uitging, stopte Faithfull tijdelijk met de muziek.

In 1979 kwam ze terug met Broken English, met daarop haar tweede en in Nederland  grootste hit The ballad of Lucy Jordan. In 1981 kwam een derde en vooralsnog laatste single uit: Sweetheart. In 1994 kwam de autobiografie Faithfull op de markt. Ze was in 1997 te horen op het nummer The Memory Remains van Metallica, waarin ze de achtergrondzang voor haar rekening nam. In 2002 kwam ze weer met een soloalbum, getiteld Kissin' Time. Dit album werd gevolgd door het album Before the Poison uit 2004.

Op 14 september 2006 werd bekend gemaakt dat Faithfull borstkanker had en daarom haar tournee moest afbreken. Op 11 oktober 2006 werd ze geopereerd in Frankrijk. Omdat de ziekte in een zeer vroeg stadium werd ontdekt, was verdere behandeling niet nodig.


Maart 2011

Zangeres Marianne Faithfull mag zich voortaan Commandeur in de Kunsten en Letteren noemen. De 64-jarige Britse kreeg de Franse onderscheiding in de stad waar ze deels woont, Parijs.

Het was minister van Cultuur Frédéric Mitterrand die het lintje overhandigde aan Faithfull. Het gaat om één van de hoogste culturele onderscheidingen van ons buurland.

De zangeres was uiteraard een tevreden vrouw na afloop. "De Fransen hebben me altijd verwelkomd sinds ik in 1964 naar Parijs begon te komen", klonk het.

Faithfull brak al in de jaren 60 door. In 2010 presenteerde ze haar 23e album

                   

.Kate Ryan, pseudoniem van Katrien Verbeeck (Tessenderlo, 22 juli 1980) is een Belgisch zangeres.
Kate Ryan werd geboren en woont in Tessenderlo. Ze groeide op in een muzikale familie. In het café van haar ouders De Oude Post in Tessenderlo playbackte zij onder meer Sandra Kim en Madonna. Vervolgens entertainde ze een schoolpubliek met covers van onder meer Alanis Morissette en 4 Non Blondes. Haar professionele carrière begon met het toeren met de Soapband als achtergrondzangeres

2011: Elektroshock

In 2011 werkt Kate aan haar nieuwe album dat normaal in mei zou verschijnen. Ryan het album al af in 2011, maar wou andere nummers op haar album dus ging in de studio en maakte een volledig nieuw album met nieuwe tracklist. De eerste single uit dat album is LoveLife. De single werd begin april uitgebracht. In oktober volgde een tweede single: 'Broken', met rapper Narco.

In de zomer van 2011 was Kate Ryan een van de hoofdacts op de slotshow van de World Scouts Jamboree.

Ryan vertelde in een interview dat haar nieuwe album, Electroschock, in juni 2012 zal uitkomen. De officiële 3de single van het album is 'Robots'. De video van Robots kwam uit op 14 mei

Optredens:

Europe is een Zweedse band uit Upplands Väsby. Oorspronkelijk was Europe een progressieve rock-groep, maar om meer airplay te krijgen stapte Europe over op een softer geluid met een prominentere rol voor de keyboards. De band begon in 1979 onder de naam "Force". Met die naam wonnen ze in Zweden 'Luciarock', een talentenjacht voor bands. Ze speelden daar "In the Future to come" en "The king will return". Deze nummers zijn terug te vinden op hun eerste CD 'Europe'.

Europe brak internationaal door met het nummer The Final Countdown uit 1986. Er is ook een wereldtour geweest die 'The final countdown' heette. Dit nummer stond in veel landen, waaronder Nederland en België, op nummer 1 en geldt voor velen als een rock-klassieker. Het was in Nederland de bestverkochte single van 1986. Gedurende de jaren '80 scoorde Europe nog een paar hits, waarvan Rock the Night, Carrie en Superstitious de bekendste zijn. In Japan geldt Seven doors hotel, een nummer van het debuutalbum Europe, als een rockklassieker. Het werd daar gebruikt als leader in een bekende film.

.

.




Dat is toch plezant hé om Belg te zijn.....
"Eén van de trotse gerechten van ons land"
Stoofvlees klaarmaken met Piedboeuftafelbier & frieten  ...(vergeet de boterham met mosterd er niet in te doen hé riep "mijn chef")
De tomaten waren rijp en moesten opgegeten worden...samen met een versnipperd uitje....

Wat komkommer.... rest sla was overtijd...

De zelfgemaakte mayonaise was weer een must bij dit lekker gerecht....
Boeren na het eten gaat automatisch....
door dat tafelbier denk ik(hmm)...

PS: Weer discussie....
Quizvraag uit de krant was...."zoek die persoon"
Vrouwlief zei....."Die is het"
Ik zei...neen "Die is het" enz.......................
Resultaat:Stuur maar jou antwoord door zei ik...
Het is toch maar damesondergoed dat men kan winnen...
Zou jou nog passen ook zei vrouwlief....
"Zal het gaan ja"(hmm)

De Nederlandse filmproducent Paul Ruven werkt aan een speelfilm over het leven van Anne Frank. Het werk moet rond de 70ste sterfdag van Anne, in maart 2015, uitkomen. Dat maakte de regisseur van onder meer "Filmpje! " en "De tranen van Maria Machita" vandaag bekend.

Er zijn verschillende soorten Malheur bieren, van de goudblonde 6° tot de Malheur Dark Brut. Malheur bieren zijn bieren met hergisting op fles en op vat.

• Malheur 6° is een goudblond doordrinkbier van 6% volume alcohol met hergisting op fles.
• Malheur 8° is een blond bier met hergisting gebrouwen , met een alcoholgehalte van 8% volume alcohol hergist op fles.
• Malheur 10° of Malheur Millennium is een blond degustatiebier van 10% volume alcohol. Malheur 10° heeft letterlijk een zonnegele kleur en een rozenachtig perzikaroma met verwijzingen naar kruidige sinaasappel- en citroenschillen. Ter gelegenheid van de eeuwwisseling werd dit zwaarder blond bier voor het eerst gebrouwen.
• Malheur 12° is een zwaar bruin bier met hergisting op fles van 12% volume alcohol.
• Malheur Bière Brut “à la méthode originale” is een rijk bier van 11% volume alcohol, gebotteld en een derde maal hergist in de fles.
• Malheur Dark Brut “à la méthode originale” is een donkerbruin bier met bruin, romig schuim van 12% volume alcohol, met een complexe geur van sherry, madeira, vanille en hout, en Haagse Hopjes.
• Malheur Cuvée Royale is de nieuwste Bière Brut. Het bier is gebrouwen ter gelegenheid van 175 jaar België. Het is een blond en sprankelend bier van 9% volume alcohol.

Lady Linn (Sint-Amandsberg, 1981) is de artiestennaam van de Vlaamse zangeres Lien De Greef. Ze treedt op met haar groep Lady Linn and her Magnificent Seven. De groep brengt een mix van jazz, pop en soul

De Greef groeide op in het Oost-Vlaamse Serskamp, een deelgemeente van Wichelen en woont nu in Gent, waar ze ook nog les geeft aan de muziekacademie en het Instituut voor Muziek en Dans (MUDA). Ze studeerde jazz en lichte muziek aan het Conservatorium van Gent. Nadat ze in 2004 afstudeerde, werd ze leadzangeres van de Gentse popgroep Bolchi, geleid door Jeroen De Pessemier, die thans in de danswereld optreedt met Foxylane en The Subs. Verder is ze zangeres van de hiphopband Skeemz. Ze is ook als achtergrondzangeres te horen op de cd Over & weer (2008) van Eva De Roovere en cd Humanoid en single Call on me (beide 1999) van Marjan Debaene. Hiernaast verzorgde ze ook zanglijnen voor DJ Red D waardoor ze veel te zien was in de Belgische en internationale house-scene. Een laatste project waarin Lien mee doet is Howie and Linn.

Maar door haar voorliefde voor jazz omringde ze zich in 2004 met zeven muzikanten en toerde ze twee jaar met covers van jazz- en swingnummers uit de jaren 1930 tot 1950. Vanaf 2006 begonnen ze ook met eigen nummers en dat resulteerde in februari 2008 in de cd 'Here we go Again'. Deze cd staat vol met, op een na, allemaal door De Greef zelfgeschreven nummers. Met deze cd en bijhorende singels braken ze door in Vlaanderen en scoorden ze verschillende hits zoals 'A Love Affair' en 'That's Allright'. In april 2009 haalden ze met 15.000 verkochte exemplaren goud met dit album. Die periode stond ze ook twee weken op een op de Hotlist van Studio Brussel met de Eddy Grant cover 'I don't wanna dance', een nieuwe hit.

Op 6 februari 2009 won De Greef één van de Music Industry Awards van 2008(MIA), namelijk die in de categorie beste vrouwelijke artieste voor Natalia, Sandrine en Kate Ryan.Ze was ook genomineerd in de categorie "doorbraak van het jaar", maar ze ging onmiddellijk met de hoofdprijs naar huis. Later dat jaar, op 8 augustus ontving ze in Westende de Radio 2 Zomerhit-trofee.

Op 8 januari 2010 won Lady Linn and Her Magnificent Seven de MIA voor beste popartiest en die van beste vrouwelijk soloartiest.

Lady Linn (31) kennen we vooral van hits als I don't wanna dance samen met haar Magnificent Seven, maar de Gentse zangeres is ook al jaren actief in de housemuziek. Samen met dj Red D en San Soda heeft ze nu zelfs een wereldwijde hit te pakken met It's You , een cover van E.S.P die ze in de zomer van 2011 opnam. ‘Het nummer is bij het gerenommeerde houselabel Defected beland en dj's overal ter wereld pikken het gretig op.'

It’s You brengt Lien De Greef, zoals Lady Linn echt heet, binnenkort naar Londen en Ibiza. ‘Defected organiseert op 25 mei een feest in de Britse hoofdstad en daar treden wij op. Ook op Ibiza komt zo’n party en ook daar zijn we van de partij.’

Lady Linn houdt van veel muziekjes. ‘Of het nu jazz, pop, soul of dance is... mij maakt het niet uit. Voor mij is het allemaal muziek. Mijn smaak gaat alle kanten uit.’

Begin 2014 moet een nieuw Lady Linn-album uitkomen. ‘Ook die plaat zal helemaal anders klinken dan wat het grote publiek van mij gewoon is.’

The Cars was een Amerikaanse rockband die eind jaren '70 en de jaren '80 van de vorige eeuw een aantal hits scoorde. Een van hun bekendste nummers is 'Drive' uit 1984.



In 1978 komen The Cars in de VS voor het eerst op Coast to coast Radio en in 1979 is het eerste album nummer 4 op de jaarlijst bij de beste lp's. Er worden wereldwijd 1 miljoen exemplaren verkocht, en "My Best Friend's Girl" is de grote hit. In Nederland wordt de plaat in 1979 pas een klein succesje, en omdat hij laat wordt opgemerkt en alleen door de VARA wordt gedraaid, is er slechts een bescheiden notering voor zowel het eerste album, als voor de single. De platenmaatschappij die groots inzette met Roy Thomas Baker, (bekend van Queen-producties) keek met grote vraagtekens naar de hier getoonde belangstelling.

Drive, de singlehit in 1985, komt in Nederland uit in 1982. Dit wordt maar een bescheiden hitje. De plaat You Might Think komt eind mei 1984 nog tot #11 in de NL Tip 30. In 1999 komt er een zogenaamde deluxe-versie uit van The Cars en in 2002 verschijnt The Best Of The Cars.

Dan is het al een tijdje stil rond de Cars. Bassist Benjamin Orr overlijdt in 2000 aan pancreas kanker. De band heeft dan zes albums uitgebracht die goed scoren in de Verenigde Staten, maar nauwelijks in Nederland en de rest van Europa. Bandleider Rick Ocasek maakt nog een solo album dat ook geen aandacht krijgt in Nederland. In 2006 vormen de gitarist Elliot Easton en keyboardspeler Greg Hawkes samen met Todd Rundgren, Kasim Sulton op bas en Prairie Prince (voorheen The Tubes) op drums, The New Cars en brengen een live album uit met klassieke Cars-songs, twee songs van Todd en drie nieuwe studio opnames, waarvan "Not Tonight" ook live wordt uitgevoerd. En dan volgt in mei 2011 toch nog een nieuw album: Move Like This. Net als de andere albums is het een productie-juweeltje. The Cars hebben een geheel eigen sound en maken gebruik van de meest geavanceerde technieken om een uniek geluid aan hun nummers te geven.

De Backstreet Boys is een Amerikaanse boyband uit Orlando, Florida, die is opgericht in 1993 en bestaat uit Nick Carter, Brian Littrell, AJ McLean, Howie Dorough en Kevin Richardson (Hij verliet de groep in 2006, maar keerde in 2012 weer terug).

De Europese doorbraak

In september 1995 kwam in Europa de single “We’ve Got It Goin’ On” uit. Door de verschijning van een aantal platen van gevestigde groepen in de Verenigde Staten (o.a. Boys II Men en Mariah Carey) bleek de timing niet echt goed uit te pakken voor het uitbrengen van de single in de Verenigde Staten. “We’ve Got It Goin’ On” beklom de Duitse hitparade en dus lieten de jongens Amerika achter zich en reisden ze naar de landen waar het wel relatief makkelijk lukte.

In Duitsland werden ze als sterren binnengehaald en er groeide een grote BSB-manie uit, dit was een grote doorbraak. Ze traden op in alle grote muziekprogramma’s, werden geïnterviewd door alle tienerbladen en traden op als speciale gast op de Popcorn Party. Hun single stond inmiddels in de top 10 en de Backstreet Boys ontvingen hun allereerste gouden plaat. De belangstelling in Duitsland schudde ook andere Europese landen wakker.

Na het internationale succes van hun tournee 'Unbreakable', keerden ze eind 2008 weer terug naar de studio. In het najaar van 2009 werd het nieuwe album 'This is us' uitgebracht. Op 15 november 2009 staan de vier mannen in Ahoy' tijdens de tournee 'This is us'. De Nederlandse Meidenband Close II You werd gevraagd het voorprogramma te verzorgen. De eerste single van het album heette "Straight Trough My Heart".

"Straight through my heart" was uitgebracht in augustus/september 2009 en bereikte nummer 1 in Taiwan, nummer drie in Japan, 72 in Engeland, en 18 op de amerikaanse Hot Dance Club Song chart.

Bigger is de tweede uitgebrachte single van de Backstreet Boys. Hier hebben de boys samengewerkt met Max Martin, die onder andere verantwoordelijk was voor de wereldwijde smash hit "I want it that way". If I Knew Then werd k de derde single van het album.

Op 29 april 2012 werd tijdens een concert in Londen door de Backstreet Boys aangekondigd dat Kevin Richardson zich weer bij de band zal voegen


Als Ryan Gosling uitgekeken raakt op acteren, kan hij altijd nog zijn geld verdienen als Backstreet Boy. Dat zegt A.J. McLean, een van de leden van de succesvolle boyband



Begin jaren 90 woonden A.J. en Ryan in hetzelfde appartementencomplex in Orlando en waren ze goed bevriend. Vervolgens veroverden de Backstreet Boys de wereld met hits als 'Everybody', 'Quit Playing Games With My Heart' en 'I Want It That Way'. Gosling had z'n handen ondertussen vol aan de Mickey Mouse Club.

"In de tijd dat de Backstreet Boys net bestonden, dacht Ryan niet echt dat het een succes zou worden", vertelt A.J. "Maar dat werd het wel en hij miste de boot een beetje." Jaren later belde de 'Driver'-acteur hem op om weer eens bij te praten, maar A.J. nam zijn telefoon niet op.



Niet met opzet
De 35-jarige zanger laat nu weten dat hij Gosling (32) absoluut niet met opzet heeft genegeerd. "Ik wil gewoon even zeggen dat het me spijt dat ik hem niet heb teruggebeld. Ik heb je telefoonnummer niet eens, Ryan. Maar als ik je weer zie in de sportschool, moeten we echt nummers uitwisselen."

"En als we ooit een zesde Backstreet Boy nodig hebben, geef ik je een belletje." A.J. weet zeker dat Gosling geen modderfiguur zou slaan. "Hij kan zingen, absoluut! Hij is niet alleen een geweldige acteur en een knappe kerel, maar ook een prima zanger."

Chris de Burgh, geboren als Christopher J. Davison (Venado Tuerto, Argentinië, 15 oktober 1948° is een Ierse zanger.

Dankzij het werk van zijn vader heeft hij als kind een groot deel van de wereld gezien. Ten slotte is de familie in Ierland gaan wonen. Daar woont hij nu nog steeds, samen met zijn vrouw Dianne en hun drie kinderen, Rosanna (de Miss World van 2003), Hubie en Michael.

Tijdens zijn lange carrière als singer-songwriter heeft hij vele hits geschreven, waarvan The Lady In Red (1986) de bekendste is. Ook het album Into the light werd goed verkocht. Hij treedt regelmatig op, vooral in Duitsland, waar hij een grote schare trouwe fans heeft. Ook in Nederland speelt hij regelmatig voor volle zalen. Na de nieuwjaarsbrand in Volendam heeft hij daar een benefietconcert gegeven, waarvan ook een dvd is uitgebracht.

Zijn laatste cd is The Storyman, waarvan hij tijdens zijn laatste concert in Nederland (4 december 2006 in de Heineken Music Hall in Amsterdam) veel nummers heeft gespeeld.

Volgend optreden van Chris

Aretha Louise Franklin (Memphis (Tennessee), 25 maart 1942) is een Amerikaanse gospel-, soul- en R&B-zangeres

Als kind zong Aretha Franklin met haar zusters, Carolyn and Erma, in de baptistenkerk waar haar vader dominee was. Haar eerste plaatopnames maakte ze toen ze 14 jaar oud was. Ze werd door John Hammond ontdekt en sloot een contract met Columbia Records. Begin jaren zestig maakte ze een paar liedjes die populair werden, onder andere Rock-a-bye Your Baby with a Dixie Melody.

Na haar vertrek bij Columbia Records sloot ze een contract met Atlantic Records. Haar producer werd Jerry Wexler, met wie ze een paar zeer invloedrijke R&B-opnames maakte, zoals I Never Loved a Man (The Way I Love You). De stijl van dit lied had veel meer "soul" dan haar eerdere werk. Tegen het eind van de jaren 60 kreeg Aretha Franklin de bijnaam "The Queen of Soul", omdat ze zo beroemd was geworden en tevens als een rolmodel voor de Afro-Amerikaanse gemeenschap werd gezien.

Aretha Franklin had veel top 10-hits, waaronder covers van andere beroemdheden, zoals The Beatles (Eleanor Rigby), The Band (The Weight), Simon and Garfunkel (Bridge Over Troubled Water), Sam Cooke en The Drifters.

Andere belangrijke hits waren Chain of Fools, Natural Woman, Think, Baby I Love You, The House That Jack Built, I Say a Little Prayer en Respect. Spanish Harlem stond in de Daverende Dertig één week op de eerste plaats.

Begin jaren tachtig lijkt het voorbij met haar carrière, totdat ze een cover maakt van de Doobie Brothers-hit What a Fool Believes. Vlak daarna is ze te bewonderen in de klassieke John Belushi-muziekfilm The Blues Brothers. Het duurt daarna nog zeven jaar voordat ze de hitlijsten weer haalt, maar dat doet ze dan ook met de gigantische hit I Knew You Were Waiting (For Me), een duet met George Michael dat een paar weken op nummer 1 in de Top 40 en de Nationale Hitparade stond. Het nummer werd geschreven door Simon Climie van Climie/Fisher. In 1994 zong ze nog A Deeper Love voor de bioscoopkraker Sister Act.

Op 3 januari 1987 werd zij de eerste vrouw die een plaats kreeg in de Rock and Roll Hall of Fame. In 1999 ontving ze de hoogste Amerikaanse kunstonderscheiding, de National Medal of Arts.

Op 20 januari 2009 zong Franklin My Country, 'Tis of Thee tijdens de inauguratie van Barack Obama als 44ste President van de Verenigde Staten.

9 december 2010 werd bekend dat bij de Amerikaanse zangeres alvleesklierkanker vastgesteld is. Na een hoop gespeculeer vanuit de pers verklaarde de zangeres de ziekte te hebben overwonnen en zich weer helemaal te willen richten op het zingen.
17 en 18 februari 2012 Zaal: Radio City Music Hall gaf ze nog een concert...
Zaterdag 10 november 2012
Prudential Hall, New Jersey Performing Arts Center
Newark, NJ, Verenigde Staten

Dinsdag 13 november 2012
White Plains, NY, Verenigde Staten

Zaterdag 17 november 2012
 Washington, DC, Verenigde Staten
Constitution Hall

Desmond Dekker, echte naam Desmond Adolphus Dacres (Kingston (Jamaica), 16 juli 1941 - Surrey, Engeland, 25 mei 2006) was een Jamaicaanse ska-, rocksteady- en reggaezanger en -componist.

Hij kreeg in 1969 met zijn begeleidingsgroep The Aces internationale bekendheid door zijn wereldhit "The Israelites". In vele landen was het de eerste reggaehit ooit; in Nederland stond het nummer 1 in de Veronica Top 40 en in de allereerste Hilversum 3 Top 30 van 23 mei 1969 terwijl het in 1975 in België opnieuw een hit werd. In Engeland veroorzaakte de hit een regelrechte reggaerage, mede door de enorme toestroom van Jamaicaanse immigranten die al sinds 1964 op gang was. Desmond Dekker genoot ook bekendheid als de ontdekker van Bob Marley, die hem zijn gehele leven erkentelijk bleef.

Desmond Dekker overleed op 64-jarige leeftijd aan een hartinfarct.

Percy Sledge (Leighton(Alabama), 25 november 1941) is een Amerikaans soulzanger, best bekend van de nummers "When a man loves a woman" en "My Special Prayer". Hij is voornamelijk bekend van emotionele soulballads, maar hij was ook een van de eerste artiesten die country met soul mengde, waarbij hij covers van onder andere Kris Kristofferson zong.

Begin jaren zestig werkte Sledge nog als verpleger in een ziekenhuis, toen hij zijn eerste treden in de muziek maakte als lid van de soulgroep de Esquires Combo. Lokale dj Quin Ivy adviseerde hem in 1966 om solo te gaan. "When a man loves a woman", door Sledge zelf geschreven, was de eerste single die van hem werd uitgebracht in de zomer van 1966, bij Atlantic Records. Al snel werd het wereldwijd een grote hit, waaronder nummer één in de Verenigde Staten. De single werd opgevolgd door de hits "Love me Tender", "Take Time to Know her" en in 1969 "My Special Prayer".

In de jaren zeventig daalde zijn populariteit. "I'll be your everything" uit 1975 was zijn laatste grote internationale hit. Zijn optredens verkochten daarentegen een stuk beter en tot in de jaren negentig bleef hij uitverkochte zalen trekken. In 1987 werd "When a man loves a woman" weer een hit, dankzij een reclame van het jeansmerk Levi's.
In 2010 trad hij nog op te Oostende......

Tanita Tikaram (Münster, 12 augustus 1969)

 is een Britse zangeres. Ze werd geboren in Duitsland toen haar vader daar gestationeerd was als officier in het Britse leger. Tikaram heeft tot haar 12e op de Kent School (Waldniel) gezeten, gevestigd in een oud klooster. Toen ze 12 jaar was verhuisde het gezin naar Basingstoke in Engeland. Haar broer Ramon Tikaram is acteur.

Tikaram werd beroemd met de nummers Good Tradition en Twist in My Sobriety, die in veel landen klassiekers zijn geworden. De nummers waren afkomstig van haar debuutalbum, Ancient Heart, dat in 1988 uitkwam. Ze bracht daarna nog een paar singles uit, maar bij het grote publiek is haar latere werk minder bekend. Maar bleef veel publiek trekken mede door haar crossover muziek tussen pop en folk.

In een Brits populair muziektijdschrift werd ze destijds omschreven als Lloyd Cole with a wig.

In 1995 besloot ze na het uitbrengen van haar vijfde album en tour het rustig aan te gaan doen. Ze ging wat reizen en acteerde hier en daar eens wat. Dat leidde uiteindelijk tot het zesde album The Cappuccino Songs, dat in 1998 werd uitgebracht. Ze trad dat jaar zes keer op, waaronder tweemaal voor een Amnesty International Benefit. Daarna trok ze zich opnieuw terug van de voorgrond. In 2005 keerde Tikaram terug in de aandacht door het uitbrengen van een nieuw album, Sentimental genaamd.






Na zeven jaar stilte komt Tanita Tikaram met een nieuw studio album, 'Can't Go Back'. Geïnspireerd door haar liefde voor Americana en zangeressen als Dusty Springfield en Sister Rosetta Tharpe, greep Tanita voor dit album terug naar wat haar het diepst heeft geraakt. Het album is geproduceerd door niemand minder dan Paul Bryan (bekend van o.a. Aimee Mann, Grant Lee Phillips en Nina Nastasia). Eind jaren '80 en begin jaren '90 had Tanita Europese top 10 hits met onder andere Good Tradition en Twist In My Sobriety.

BOOM - Onder een zwoele zomerse temperatuur (26°) is in het recreatiedomein De Schorre in Boom de 8ste en volledig uitverkochte editie van Tomorrowland van start gegaan. De jaarlijkse hoogmis van de dancemuziek -een soort sprookjesachtige kruising tussen een pretpark en een megafestival- zal op drie dagen tijd zo’n 180.000 bezoekers ontvangen en lijkt stilaan een fenomeen te worden. Ter vergelijking: tijdens de eerste Tomorrowland kwamen er slechts 9.800 fuifbeesten opdagen.    

   












 

Werkedag vandaag.....stevig ontbijt dus met spiegelei...
bruin brood...peche en cavaillon meloen...
Tuinieren en kuisen stond op het programma...

Ruim jij de molshopen in de tuin op...snoei je ook even de bamboe...
 geef je de planten water in de serre(kas)...kuis je ook even de goten met de ladder...wied terzelfde tijd misschien ook wat onkruid....

 vroeg ik vrouwlief....

Trek maar je rok uit en doe maar een broek aan zei ze....
De rest fix ik hier wel....
Wat eten we deze middag vroeg ik....

"Joost mag het weten chef"...

PS:Vrouwlief zei hier net,
Dat is toch vandaag hé die TIJDRIT van 250km te Londen..

Ik....Ja...
En om 17h start het polstokspringen voor olifanten...(hmm)

Zwarte specht

Spechten (Picidae) vormen een vogelfamilie van kleine tot middelgrote, robuuste vogels met scherpe snavels, een stijve staart en zygodactylisch poten waarvan de twee middelste tenen naar voren staan en de buitenste twee naar achteren. Zij leven meestal in bomen en gebruiken hun scherpe snavel en lange kleverige tong om daaruit insecten los te peuteren. Zij gebruiken hun staart daarbij als steunpilaar. Zij leven meest in paren en hakken hun nest uit in een boomstam.

De familie wordt verdeeld in drie onderfamilies: de draaihalzen (Jynginae), de dwergspechten (Picumninae) en de echte spechten (Picinae). Er worden op dit moment 225 soorten in de familie der spechten erkend.

Groene specht

De groene specht is olijfgroen van boven en licht grijsgroen van onder, hij is zwart in zijn gezicht en het mannetje heeft een rode wangvlek, is rood boven op de kop en in de nek, geel op de borst, in de oorstreek, de kin en de keel witachtig. De vleugelveren zijn bruinzwart, gelig of bruinwit gevlekt, de stuurveren zijn groengrijs en zwart geband; de ogen zijn blauwwit en de poten en snavel zijn loodgrijs. Hij beweegt zich gemakkelijker op de grond voort dan de meeste spechten en timmert minder op bomen. Deze specht roffelt maar weinig, maar heeft een luide lach. De vogel is 31 cm groot. De tong is 10 cm lang. De tong gaat onderhuids over de schedel en komt zo in de bek en kan zeer ver worden uitgestoken, teneinde insecten te vangen.

Vrouwtjes hebben een zwarte streep onder het oog, die baardstreep wordt genoemd. Bij mannetjes is deze rood en zwartomzoomd.

De specht zijn tong is een handig gereedschap in het zoeken van voedsel. Ze zijn namelijk verzot op mieren, die ze met hun lange tong uit boomholtes halen. Dit wordt vergemakkelijkt door stekels of lijm aan het eindpunt waar mieren aan blijven kleven, ze kunnen ermee kronkelen. De tong is vastgehecht in het rechter neusgat en split daarna in tweeën, en gaat onderhuids over de schedel heen naar beide zijden van de nek. Daarna komen de twee delen terug bijeen en komt omhoog onder in de onderkaak en zo in de bek. Deze tong is erg elastisch en de vasthechting is versterkt door vijf kleine beentjes, genaamd hyoidbeen.

De grote bonte specht

De grote bonte specht is met een lengte van 20 tot 26 centimeter een vrij grote vogel, die bovenop zwart is en wit van onder. Hij heeft grote, ovale witte schoudervlekken en een rode anaalstreek. De ogen zijn bruinrood, de snavel en de poten zijn grijs. Het mannetje heeft een rode vlek op het achterhoofd, het vrouwtje heeft een geheel zwarte kruin. Juveniele vogels hebben een geheel rode kruin en een roze anaalstreek en lijken daardoor op de middelste bonte specht. Vaak hebben jonge vogels nog gebandeerde schoudervlekken.

De middelste bonte specht



In België komt de middelste bonte specht voor in het oosten. De hoogste dichtheden worden bereikt in het uiterste zuidoosten van het land.

Het voedsel bestaat vrijwel alleen uit insecten; boomsappen staan echter ook op het menu

Hij voedt zich met insecten, vooral met de larven van kevers die zich onder de bast van naaldbomen ingraven, maar hij eet ook noten, bessen en zaden van naaldbomen. Hij hakt vaak een gat in een boom om daar de dennenappel in vast te klemmen. Dit noemt men een spechtensmidse.