Op het familiebedrijf Kreca in Ermelo, in het centrum van Nederland, kweekt Marieke Calis (35) insecten voor menselijke consumptie. In haar loods leven miljoenen beestjes in schuiven, die constant vochtig worden gehouden. De sprinkhanen, de grootste insecten, hebben de meeste zorg nodig. Zij moeten dagelijks worden gevoed met gras. De veel kleinere meelwormen morren niet meteen wanneer hun tarwemengsel eens vergeten wordt.

Marieke gaat dagelijks een aantal keer de loods met insecten binnen. De gedachte alleen al bezorgt ons jeuk. 'Maar dat valt heel goed mee. Deze insecten bijten niet door, daarvoor zijn hun kaken niet sterk genoeg. Soms voel je wel eens iets op je handpalm, maar het doet nooit meer pijn dan een licht speldenprikje.'

'De insecten kunnen elkaar wel pijn doen. Of nog erger: ze peuzelen elkaar op. Dat kan gebeuren wanneer ze nog hongerig zijn. Dan gaan ze op zoek naar de zwakkeren.'

Zelf lust Marieke Calis ook wel een insect. 'Een meelworm gaat er altijd wel in. Zelfs rauw. Maar mijn voorkeur gaat toch uit naar buffalo's. Die smaken een beetje bitter, zoals noten. Ik kook niet elke dag met insecten, misschien één keer per week. Nochtans moet je het voor het geld niet laten. Ik heb bijvoorbeeld een insectenrecept voor muffins . In het deegmengsel van 500 gram is er voor een halve euro gemalen wormen toegevoegd.'

Vlamingen die recepten uit het kookboek willen klaarmaken, kunnen die in Borgerhout in de Ecoshop van Peter De Batist gaan halen. De Batist kweekt zelf niet voor menselijke consumptie, niemand in Vlaanderen trouwens. Niemand mag eigenlijk insecten verkopen, alleen Peter De Batist kreeg een uitzonderingsvergunning. De Batist bestelt zijn insecten onder andere bij Marieke Calis. Zij stuurt de insecten gevriesdroogd op. 'Alleen zo mogen ze getransporteerd worden. Doordat al het water eruit is, zijn ze zeer lang houdbaar.'