Ne goeie pekelharing dat zou me wel smaken, liet ik me doelbewust ontvallen toen ons ma de menu voor de dag aan het samenstellen was.
Gij zijt ne straffe, antwoordde ze, ik kom juist van de winkel, ge denkt zeker dat het maar over de deur is, kunt ge dat niet vroeger zeggen.
Sorry ma, maar ik heb nu goesting.
Ja, allemaal goed en wel, vroeger kon je daarvoor terecht in de Adegemstraat, maar nu het is wel wat verder lopen.

Dat was in de goede, oude tijd zeker ?

Ja, snotaap, en dan, in die tijd waren er in de Adegemstraat twee cafékes (67 en 69) en in nummer 67 stond een grote kom voor het venster waar de pekelharing tussen de ajuin rustig op potentiële klanten lag te wachten.
Die kwamen er geregeld want de pekelharing was er uitstekend en werd regelmatig aangevuld.
Toen ik er aan dacht kwam het water me in de mond want ne lekkere pekelharing met wat ajuin gaat er altijd binnen.
Toen ben ik eens links en rechts mijn licht gaan opsteken over de Adegemstraat en die twee
cafékes, en dit is het resultaat.

Destijds ging het wel degelijk over de nummers 67 gekend onder de naam “De Drij Bijlen en 69
waren “De Trappekes”.
We hebben het hier over twee panden uit de 16de -17de eeuw met twee puntgevels uit de 18de eeuw, en als we nog verder in de tijd teruggaan vinden we dat er in de 67 rond 1864 een bakkerij was met naam “De Valk”.
Het is maar in 1919 dat er een herberg kwam, “De Werkersbond” genoemd, een naam die later veranderde in “In de Grote Pint”.
Het andere café (69) heette in 1956 “In de Kroon”.
Allebei bouwperiode (1500-1599) met een winkelpui met Lodewijk XV inslag (1750-1799) bij nummer 67.
In 1986 werden de twee panden een beschermd monument en in 2005 werden de gevels gerestaureerd.

En ma, kunt ge daar nu nog altijd pekelharing krijgen ?
Natuurlijk niet slimmeke, dat was vroeger.
In de winkel toch wel hé ma, en gij en onze pa eten toch ook graag pekelharing met witte bonen.
Een zucht volgde en ons ma deed haar jas aan.
Lief hé !

De groetjes van Sponske