Ik ben Staf De Raeymaeker
Ik ben een man en woon in Heverlee () en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 30/07/1946 en ben nu dus 79 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: groententuin, koken, digitale foto en film en reizen..
dagelijkse roddels van alles van de laatste dagen.
interessant boek lezen? Ga eens kijken op
http://www.wwaow.com/wwaow/site/bookdetail/?bookid=2935
01-12-2007
kliniekbezoek
gisteren dan nog maar eens voor de zoveelste keer naar de kliniek. Och ja, je went een beetje, maar gezellig weerzien is het nooit. Het zijn nabehandelingen voor het vrouwtje en natuurlijk moet je die doen en ondergaan. Ikzelf was deze week ook al voor een NMR op Gasthuisberg in Leuven. We hebben blijkbaar een te regelmatige afspraak in deze instellingen. Volgende week moet ik voor een gesprek naar de behandelende geneesheer en Amandine moet nog twee maal op nabehandeling en dan denk ik dat alles achter de rug is. Al een geluk dat we deze mogelijkheden hebben in Vlaanderen, ergens anders is dat niet zo evident. Ooit waren we eens op Kreta in een situatie dat we een dokter nodig hadden en die vertelde ons spontaan dat als hij ooit iets ernstigs zou voorhebben, hij naar Leuven zou komen. Och ja we klagen wel, maar de gezondheidszorg is hier één van de beste van de wereld. We zweven, maar moeten ook rekening houden met wat we hebben.
mijn oom van 82 heeft onlangs zijn auto verkocht. Volgens de dokter was het onverantwoord dat hij nog met de wagen zou rijden. Er zijn natuurlijk een aantal formaliteiten te regelen en er dienen een pak brieven verstuurd te worden. Verzekering, huur garage, bijstand op de weg, nummerplaten binnensturen, autotaks en zo meer. Het is moeilijk om na zo veel jaar afscheid te moeten nemen van de wagen en te beseffen dat je als chauffeur afgeschreven bent. Iemand die altijd zo fier geweest is over zijn rijgedrag en zijn bekwaamheid op de weg, moet nu na meer dan 60 jaar zijn voertuig aan de kant laten staan en toegeven dat het onverantwoord is dat hij nog de baan op zou gaan. Ikzelf zou daar de zwaarste problemen mee hebben. Ooit komt dit ook.
gisteren dan nog maar eens voor de zoveelste keer naar de kliniek. Och ja, je went een beetje, maar gezellig weerzien is het nooit. Het zijn nabehandelingen voor het vrouwtje en natuurlijk moet je die doen en ondergaan. Ikzelf was deze week ook al voor een NMR op Gasthuisberg in Leuven. We hebben blijkbaar een te regelmatige afspraak in deze instellingen. Volgende week moet ik voor een gesprek naar de behandelende geneesheer en Amandine moet nog twee maal op nabehandeling en dan denk ik dat alles achter de rug is. Al een geluk dat we deze mogelijkheden hebben in Vlaanderen, ergens anders is dat niet zo evident. Ooit waren we eens op Kreta in een situatie dat we een dokter nodig hadden en die vertelde ons spontaan dat als hij ooit iets ernstigs zou voorhebben, hij naar Leuven zou komen. Och ja we klagen wel, maar de gezondheidszorg is hier één van de beste van de wereld. We zweven, maar moeten ook rekening houden met wat we hebben.
mijn oom van 82 heeft onlangs zijn auto verkocht. Volgens de dokter was het onverantwoord dat hij nog met de wagen zou rijden. Er zijn natuurlijk een aantal formaliteiten te regelen en er dienen een pak brieven verstuurd te worden. Verzekering, huur garage, bijstand op de weg, nummerplaten binnensturen, autotaks en zo meer. Het is moeilijk om na zo veel jaar afscheid te moeten nemen van de wagen en te beseffen dat je als chauffeur afgeschreven bent. Iemand die altijd zo fier geweest is over zijn rijgedrag en zijn bekwaamheid op de weg, moet nu na meer dan 60 jaar zijn voertuig aan de kant laten staan en toegeven dat het onverantwoord is dat hij nog de baan op zou gaan. Ikzelf zou daar de zwaarste problemen mee hebben. Ooit komt dit ook.
