Ik ben Staf De Raeymaeker
Ik ben een man en woon in Heverlee () en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 30/07/1946 en ben nu dus 79 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: groententuin, koken, digitale foto en film en reizen..
dagelijkse roddels van alles van de laatste dagen.
interessant boek lezen? Ga eens kijken op
http://www.wwaow.com/wwaow/site/bookdetail/?bookid=2935
05-09-2010
ballon varen
Op de markt in St Niklaas is er jaarlijks een enorm grote ballonshow. Ik denk de derde grootste in de wereld. Ooit ging ik met Wim Verstraeten mee naar zwitserland voor wat heet, het grootste luchtballon evenement dat er bestaat. Het is echt de moeite waard. Alle mogelijke vormen en kleuren door mekaar die je daar ziet opstijgen. Als er eentje is opgestegen is de volgende al bijna klaar. Ze drummen mekaar letterlijk uit de weg. Mijn ballon doop heb ik echter in België gehad. Ik ben echter vergeten waar het was. Het was op een plein voor een kasteel, zoals je kan zien op de bijgevoegde foto. Nadien werden we gedoopt en kregen we een diploma. Toevallig kwam ik op deze foto's terecht en ze roepen mooie herinneringen op.
Gisteren hoorde ik op de radio een interview met een Zui Afrikaan. De woorden die zij gebruiken zijn toch dikwijls zeer goed gevonden en geven weer wat ze betekenen. Zo is een metro in hun taal, een moltrein. Zo heb ik er nog een paar: een string is een amperbroekie. Een laptop is een schootrekendoos en een lift is een hijsbakkie. Wat ik ook een goeie vond is een stofzuiger. Bij hun is dat een huilbezem. Een face lift is dan weer een rimpelstrijk en een rekenmachine een sompomp. Al bij al vind ik al die woorden prachtig gekozen en zeggen dus wat ze echt zijn.
Vandaag is mijn schoonzoon me komen helpen bij de (her) installatie van mijn Lap top. Komen helpen is straf uitgedrukt, hij heeft alles gedaan en ik niks. Toch ongelooflijk dat de jeugd met die dingen speelt alsof het niks is. Voor mij zijn dat stekels en doornen. Alles werkt weer prima en ik kan er terug tegen aan.
Ik verwaarloos jullie de laatste tijd of zeker de laatste dagen. Druk en dan ook de problemen met mijn lap top. Dat is dat dingetje dat ik elke avond op mijn schoot heb en waar ik dan af en toe eens iets op schrijf en van waar ik af en toe eens wat nieuws rond stuur. Harde schijf stuk en als leek is het niet zo simpel om zo een ding terug aan de praat te krijgen zoals dat vroeger ging of zoals ik dat gewoon was. Morgen komt mijn schoonzoon een handje helpen. (zeg maar een hele hand) Zondag was de 50e huwelijksverjaardag van mijn enige neef aan vaders kant. Natuurlijk zijn we daar naar toe geweest. Tante mee genomen en mijn broer en schoonzus waren van Brugge naar Leuven af gezakt om dan samen de trip te maken. Gezellig natuurlijk met zijn vijven in de auto. Het feest zelf is ook goed mee gevallen. Guy, mijn neef en ook zijn vrouw zijn perfecte gasten. De rest vertel ik morgen wel weer als dat ding het hier weer optimaal zal doen.
Gisteren hoorde ik op de radio een interview met een Zui Afrikaan. De woorden die zij gebruiken zijn toch dikwijls zeer goed gevonden en geven weer wat ze betekenen. Zo is een metro in hun taal, een moltrein. Zo heb ik er nog een paar: een string is een amperbroekie. Een laptop is een schootrekendoos en een lift is een hijsbakkie. Wat ik ook een goeie vond is een stofzuiger. Bij hun is dat een huilbezem. Een face lift is dan weer een rimpelstrijk en een rekenmachine een sompomp. 
