07-09-2011, 00:00 geschreven door Troebadoer Reacties (1)
03-09-2011
Het lege huis
In
het witte ledikant rust zijn lichaam mager, bleek als de
dood Zijn handen plukken aan de lakens Ze hebben hun
schoonheid hun scheppende kracht verloren...
Zielloos
is zijn starend oog Als zij er in kijkt ziet zij de verlaten
wereld waarin hij nu woont Een desolate leegte waar zij hem
niet terugvindt ondanks wanhopig zoeken...
Zij
beseft dat hij niet meer weet wie zij is,
zij,
zijn vrouw, zijn geliefde van weleer...
In
tranen wendt zij zich af, bang om ook te vergaan, onmenselijk
te sterven in dat peilloos niets...
12-08-2011, 00:44 geschreven door Troebadoer Reacties (0)
09-08-2011
De geur van liefde
Ademkringen op het raam
Tekenen van vergankelijkheid
Ijle bloemen, wonderbloemen
Nachtschonen voor heel even
Schaduw om de hoek
Gegroet, koningin van stilte
Dauwparels in hun helder hart
Sneeuwkristallen, ijzig licht
Zwerfsteen, bloeiend in de zon
Zacht brandend avondrood
Van jou restte enkel de geur
de geur van liefde
04-08-2011, 00:00 geschreven door Troebadoer Reacties (0)
31-07-2011
Dichterlied
Van
verlangen broos kwetsbaar van weemoed dronken eenzaam heeft
de dichter gezongen voor haar zijn eerste vers en zijn
laatste
Hij
noemde haar : zo mooi Hij noemde haar : bloem van maanlicht Hij
noemde haar : verdroomde meren Hij noemde haar : licht van eeuwige
herinnering Hij noemde haar : madonna in de schaduw Hij noemde
haar : vreugde en weemoed Hij noemde haar : vergeet-me-niet
12-07-2011, 00:18 geschreven door Troebadoer Reacties (1)
08-07-2011
Mijn godin
Vanuit de ramen
van mijn ogen,
schraal gestaard in eindeloos gepeins,
zie ik, over verre heuvels,
de scharlaken kus van de ondergaande zon
De klanken van de avond sterven uit,
terwijl de donkere schim van de nacht
nader sluipt langs de blauwe nevels
van zwijgende wouden
Hier, in de beklemming van het ontwakend duister,
heerst een eenzaamheid die naakt en liefdeloos brandt.
Ach, mijn
stille geliefde
Vlucht niet weg
als een vogel voor de winterkou
Ik zie je sterrenogen oplichten
voorbij de schemering van rauwe leegten
Je handen, zacht als druiven
strelen verdwaald mijn vingerhuid
Mijn ziel vlucht in de zingende rivieren
van je zoete leden
Je laat me toe in je stilte, zo gaaf en helder
Je bent de godin van mijn wijsheid, mijn verlangen
Eén enkel woord, één gebaar, één glimlach van jou,
en de barre vrieskou van het niets breekt,
laat de warmte van duizend gouden honingbronnen
zalig ontspruiten als volmaakte orchideeën
in het jade van een tropisch paradijs
20-06-2011, 17:48 geschreven door Troebadoer Reacties (3)
15-06-2011
Op een dag
Op
een dag had ik je gezien meende
ik toch zo lieflijk en
biezonder een
zilverster in
de blinde nacht een magisch
lied van
de zuidenwind, dwalend
door een blij, zonnig
landschap
Als
zindering van zomerhitte onder
eindeloos azuur was
je licht Als
geruis van de branding over
schitterwitte stranden was
je lach
Hunkerend
wacht ik op
de dag dat
ik jou zal ontmoeten
