En
steeds weer
verlangde
ik
naar
het licht
de
rivier van kristal
de
roep
van
de ochtendvogel
de
dans
van
de windvlinder
de
geur van de roos
die
bloeide
voorbij
de schaduwen
van
eenzaamheid
Daarom,
menslief
Gedenk
niet mij
maar
alleen mijn woorden…
de
droom die erin schuilt...
een
vallende ster
schitterend...
heel
even...
voor
ze uitdooft…
verdwijnt…
in
een oceaan
van
eindeloze leegte…
"Het
leven is een lichtflits tussen twee eeuwigheden duisternis."
Nabokov
Bijlagen:
http://youtu.be/Gr4FN_DOpSk
|
