Ze
vroeg : Hou je nog van me
Ik
tastte naar haar hand
Een
tere bloem op een open palm
Stil,
omdat woorden overbodig waren
schreden
wij door groen vol gele stippen
Nooit
glansde azuur zo diep
straalde
de zonnengloed zo fel
De
wind streek over de harp van haar haren
ze
streelden mijn gezicht
Kijk
eens, zei ik ,daar in de verte
Ze
volgde ze met haar ogen
kraanvogels,
sneeuwwitte arabesken
magische
schoonheid in blauwe oneindigheid
zwevend
boven de zinderende zomer
als
een onwezenlijke droom
En
het leek alsof de zomer zong
Het
klonk als een magische melodie
een
zoet koraal van eeuwig zijn
Een
ogenblik van pure extase
volmaakte
harmonie
perfecte
eenheid
Bijlagen:
http://youtu.be/hGCZoY9t_4Y
|
