Mijn
verlangen voert mij
Door groene bosdreven
Dauwsterren
fonkelend in de zon
Naar de purperblauwe heuvels
Die wenken
aan de kim
Daarboven,
in de magische tuinen van Peleas
Schitterender dan Edens hof
In
dat betoverende landschap
Tussen het kristal van watervallen en
rotsen schimmig als naamloze creaturen
Omgeven door ceders,
helianthus,
hemelbomen en geurige oleanders
Zie ik jou,
maanvrouw, schoon lief,
Gekleed in lelieblank
Getooid met een
kroon van elanor
Intens
ervaar ik je nabijheid
Vibrerend in de ether
Je aura regent
kleuren
Ze zijn zo waarachtig,
Fris en blij als jong leven
Doen mij smachten
Naar wat volmaakt is en blijvend,
Oprecht
liefdevol en levensecht
Ik
wil rusten in je schaduw
In de diepten van je ogen
Verten vol
indigo,
Reseda en karmozijn
Wellen vol belofte,
Een
koninkrijk van licht
Dat nooit zal vergaan
Mijn
keel is droog als woestijnzand
Gesnoerd door een vreemde
ontroering
Mijn mond weigert de woorden
Die ik je wil zeggen
Maar je begrijpt me
De taal van je lichaam getuigt het
Je
reikt me je hand
Glimlachend, stil maar helder,
Weef je
zilveren draden
Door de gewelven van mijn geest
Je bedaart
mijn rusteloze ziel
Ik ben eindelijk thuis !
Bijlagen:
http://youtu.be/CB4fO-f33K0
|
