Mijn
verlangen voert mij Door groene bosdreven
Dauwsterren
fonkelend in de zon Naar de purperblauwe heuvels Die wenken
aan de kim
Daarboven,
in de magische tuinen van Peleas Schitterender dan Edens hof In
dat betoverende landschap Tussen het kristal van watervallen en
rotsen schimmig als naamloze creaturen Omgeven door ceders,
helianthus, hemelbomen en geurige oleanders Zie ik jou,
maanvrouw, schoon lief, Gekleed in lelieblank Getooid met een
kroon van elanor
Intens
ervaar ik je nabijheid Vibrerend in de ether Je aura regent
kleuren Ze zijn zo waarachtig, Fris en blij als jong leven
Doen mij smachten Naar wat volmaakt is en blijvend, Oprecht
liefdevol en levensecht
Ik
wil rusten in je schaduw In de diepten van je ogen Verten vol
indigo, Reseda en karmozijn Wellen vol belofte, Een
koninkrijk van licht Dat nooit zal vergaan
Mijn
keel is droog als woestijnzand Gesnoerd door een vreemde
ontroering Mijn mond weigert de woorden Die ik je wil zeggen
Maar je begrijpt me De taal van je lichaam getuigt het Je
reikt me je hand Glimlachend, stil maar helder, Weef je
zilveren draden Door de gewelven van mijn geest Je bedaart
mijn rusteloze ziel Ik ben eindelijk thuis !
Bijlagen: http://youtu.be/CB4fO-f33K0
|