De
avond valt zacht sluit de oogleden van de stervende dag verbergt
het tedere indigo van het zwerk
Het
grauwe lover van de abelen ruist zoet fluistert een verhaal
gedragen op de ijle vleugelen van de koele westenwind, een
betoverend, mystiek lied van vreemde eilandtuinen verloren
paradijzen gebed in het broze blauw van lege oceanen
Sterren
ontwaken, Sirius en Aldeberan, en hun naamloze zusters
verlichten het blinde oog van de nacht Het vogelvolk staakt
zijn zang De stervalk zoekt zijn verborgen stek
De
wereld dekt zich toe met een ragfijne nevelsprei, een geurig
laken van nachtelijke winde
Bijlagen: http://youtu.be/Or9eH_eY594
|