Gezien mijn leeftijd moet ik oppassen voor vet en na het lezen van het hier volgend gedicht werd ik me toch bewust dat ik nog ouder kan worden omdat ik toch nog enkele items zie in het gedicht die bij mijn nog niet zijn ingevuld.
Ne schonen ouden dag ![](http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:o8fYFjM6Cl5DtM:http://i12.photobucket.com/albums/a238/Nanneke/moeke/yellowheart1.jpg&t=1)
Oud mogen worden is een zegen,
maar t zijn de jaren die wegen.
Het geheugen laat het weten,
men begint alles te vergeten.
t Gehoor, t gezicht is aangetast,
en iedere beweging zorgt voor last!
Slapen zoals voorheen,
vergeet dit maar meteen.
Want slapeloze nachten,
dat staat u te wachten!
En, medicijnen die worden voorgeschreven,
dat is voor gans uw verder leven.
Begin maar iedere morgen,
met u goed te verzorgen!
U mag ook niet vergeten, wat u niet meer mag eten.
En voor het drinken, wat zal het zijn?
Altijd en alleen nog vogelwijn!
Over de vermoeidheid spreek ik niet,
het volstaat dat u ons goed beziet!
Trappen werden vroeger op en af gelopen,
nu is het eerder op en af gekropen!
Reizen, feesten, t was een lust.
Nu zoekt men alleen nog rust!
Winkelen of wandelen, gaan
of lang recht blijven staan,
is ook al uit den boze,
t zorgt voor pijn, t is artrose!
Dit alles en nog meer
Zorgt voor last en dat doet zeer!
Dit noemt men de schone ouden dag
Laat mij even toe dat ik eens lach
wie veel en hartelijk lacht leeft inderdaad langer.