Ik ben Mieke, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Verhuizer.
Ik ben een vrouw en woon in () en mijn beroep is Momenteel zoekende naar een vacature als medewerker personeelszaken.
Ik ben geboren op 19/08/1966 en ben nu dus 46 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Huis verbouwen. Creatief bezig zijn..
Nu het gaan plaatsen van de overzet treden in zicht komt, is het tijd
geworden om de bestaande treden schoon te maken. Tot Mieke's grote
vreugde mag de groene vloerbedekking van de trap af. Dat was voor haar vanaf dat we in het huis trokken
een doorn in het oog. De lijm die gebruikt is, blijkt geen gewone tapijtlijm geweest te zijn, maar meer een soort bisonkit. Deze gaat lastig van de treden af. We hebben het met eigen merk tapijtlijm verwijderaar geprobeerd, het stinkt een uur in de wind maar geeft niet voldoende resultaat. Toevallig kwam ik op zolder nog een blik tapijtlijm verwijderaar van een ander merk tegen, dat werkte als een trein, zelfs de verf van de treden kwam er mee los. De laatste restjes heb ik van de treden geschuurd, met als resultaat: een schone trap, 2x brandalarm en een heel erg stoffig huis
Trap met lijmresten en vloerbedekking: Een aantal schone treden en treden met lijmresten:
Het is ons gelukt, we hebben de overzet treden in huis. De communicatie met het bedrijf verliep moeizaam, maar het eindproduct ziet er keurig uit. Ze hebben de overzet treden op een pallet geladen om het onderweg niet te laten beschadigen. Alleen hoorden we op het allerlaatste moment dat er iemand moest zijn die kon helpen de pallet uit de vrachtwagen te tillen. Dat zware tillen is aan Mieke niet besteed, gelukkig kon ik een uur eerder uit mijn werk weg, zodat ik helpen kon. We hebben alles nageteld, de lijm en de spin zitten er ook bij, helemaal tevreden. Oh nee, we hebben afgesproken dat er per trede 2 randen in gefreesd zouden worden, zodat de boven en onder trap er hetzelfde uit zouden zien. En wat zien we? Er is maar 1 rand in gefreesd. We hebben maar even gebeld naar Wijk bij Duurstee, wat blijkt, het kan niet 2 randen in frezen, dan wordt de trede te zwak... Als ze dat nou gelijk gezegd zouden hebben toen we in de zaak kwamen... Nu krijgen we een deel van het geld terug. Duimen dat dat wel vlot gaat verlopen.
De tuinset die we hadden, was na een jaar of vijf incompleet en helemaal verkleurd. Een goed tijdstip om naar wat anders uit te gaan kijken. In de Ikea folder hebben we een leuke set gezien, we gaan er vandaag naar kijken of het wat is. Op de site van Ikea blijkt dat er in Barendrecht voldoende op voorraad zijn. Eerst zijn we door de hele winkel gelopen, hier en daar wat ideeën opgedaan. Na een lekkere lunch zijn we de stoelen op gaan zoeken. Het voornaamste is dat ze voor Mieke recht genoeg op zitten. De tafel die er bij zit is wel heel erg groot, nog groter dan onze eigen eettafel. Niet zo praktisch voor onze tuin en zeker niet voor het opbergen in de schuur in de winter. Nu blijkt er ook een kleiner tafeltje te zijn en wanneer je er daar twee van neer zet. heb je ook aardig wat ruimte voor een kopje of een bord Alleen de kussens die erbij verkocht worden vinden we niets, daar gaan we nog voor op pad. Een hele berg dozen: Nog even zoeken hoe we de set neerzetten. Lekkere stoel
Eindelijk lekker weer! Vandaag is het een prima gelegenheid om aan de fiets van Mieke te werken. De remblokjes waren al in huis, ik kan gelijk aan de start. Gelukkig hoeven alleen de voor blokjes vervangen te worden, een fluitje van een cent dus.
De laden in de huiskamer zijn erg diep en daardoor niet zo handig. Ik had eerder al een plankje in de lade opgehangen, maar dat was nog niet naar mijn zin. Laatst bedacht ik dat ik dat ik het anders op kon lossen. Met 2 railtjes schuin in de lade en daar overheen een plank, kunnen de platte dingen er op en de andere zaken eronder. Een nadeel, Mieke vond het zo handig, dat ik nogmaals aan de slag kon voor haar lade Lade met railtjes: 2 verdiepingen:
Op de zaak waren er een paar rollen asfalt die ze weg wilden gooien. Dat vind ik zonde, dat kan ik in de schuur wel leggen. Zo gezegd, zo gedaan. Maandag was het lekker weer om te gaan klussen. Stroken op maat maken en op zijn plek leggen en een uurtje later was het klaar
Theo vind het mooier om de rechterkant van de trap ook met het beuken fineer te behandelen. Aangezien het vandaag toch vies en nat weer is, gaat hij aan de slag. Voor hij van start gaat, nummert hij de traptreden en maakt hij van papier mallen. Om van de papieren mal het fineer op maat te maken. Heel wat keren de trap op en af, krijgt hij toch zijn beweging eind van de klusdag Close-up Het kale deel en het bewerkte deel:
Of te wel hoe fineer ik een trapboom. Om de boven en beneden trap iets meer door te laten lopen, hebben we besloten om de trapboom van de beneden trap te fineren. Er zat wat ruimte tussen de 2 boomdelen. Dit is van de week met elastische kit (Otto-seal) opgevuld. Benodigdheden om het fineer op maat te maken. Het eerste begin En vanmorgen was het klaar Nu nog opschuren en lakken, maar het meet, knip en strijkwerk is gedaan.
Om de boom van de trap te kunnen bekleden, moet er fineer op maat geknipt worden. We hebben hier een schaar voor kunnen lenen. Alleen alles recht knippen is zo uit de hand erg lastig. Daar moet iets op te verzinnen zijn. En jawel, van de week kwam Theo met een aangepaste schaar.
We zijn weer bij de Arnhemse fijnhouthandel geweest. Van de zomer zijn we hier geweest om hobby hout te kopen. Nu hebben we voor de voordeur een stuk hardhout nodig, alleen weten we niet wat voor soort hout. We nemen een paar foto's van de voordeur in de hoop dat ze ons kunnen helpen. Wederom treffen we een vriendelijke medewerker. Hij heeft eigenlijk maar 1 vraag: heeft het rode hout een wit of een geel stippeltje? We gokken op wit en hij adviseert ons Meranti. We gaan boven op de hobbyzolder kijken en gelukkig heeft hij een stuk liggen, net iets groter dan wij nodig hebben. Het fineer op de deurknop heeft zijn beste tijd gehad: Het voorbeeld dat we meenamen voor de houtsoort
Er is van de week hout gekocht om de deur langer te maken. Eerst mocht er een deel in de beits, daar kunnen we straks niet meer bij. Hierna is het aan de deur bevestigt met hele lange schroeven. Natuurlijk is er weer een handigheidje bedacht. Om een snoer vanuit de schuur naar buiten te kunnen laten lopen is er een scharnierend deel gemaakt. Om dit af te maken hebben we nog een veer nodig, dus dat komt nog. Het buitendeel van het hout is ook in de beits gezet, waarna de deur weer in de scharnieren kon. Schuren: Resultaat: Gebeitst en wel in de scharnieren Het luik voor de stroomdraad:
De ingang van de schuur is niet helemaal naar ons zin. De onderste balk loopt door, waardoor je echt over een plank moet stappen om binnen te komen. Dat is in principe met alle schuren zo, maar dat hoeft niet zo te blijven Zaterdag was het zover, de metalen strip die voor de stevigheid van de schuur moet zorgen is klaar en gemonteerd. Nu kan de plank weggezaagd worden. Om de doorgang stevig te maken komt er een dorpel overheen van plaatmateriaal. Dus wederom meten, zagen, in model vouwen ( makkelijker geschreven, dan gedaan) en plaatsen. Voor de deur komt er nog een verlengstuk aan, het gat eronder ziet er nu een beetje gek uit... Zonder de plank en met de metalen steunstrip: Het tijdelijke gat onder de deur: Dorpel plaat, klaar voor verdere afwerking: Nog een handige oplossing van de klusser: een ring waarin de wasmolen staat, kan deze niet meer per ongeluk omschuiven:
Ken je dat, geluidsboxen die op de grond staan en de meters draad die dat met zich meebrengt? T. was het zat en bedacht dat dat op een andere manier moest kunnen. Eerst het idee, dan de spullen. Lang leve Conrad, die had de speciale speakerplugjes die nodig waren. Het idee: sluit de box aan op de plint, laat de draad van de plint naar een aansluitkastje lopen en sluit daar de stereo op aan. Met wat boren, solderen en aansluiten is het gelukt en klinkt het geluid weer vanouds. Speakerplug in de plint: Een paar draden: Het aansluitkastje: Klaar!
Er is een nieuw weerstation aangeschaft en dat mag op de schuur komen. T. heeft al helemaal uitgedacht hoe het door het dak heen kan, zonder dat we er binnen last van gaan krijgen. Hij heeft hiervoor een plaat aan de buis gelast, een gat in het dag geboord en de dakbedekking aangepast. Ik mocht ook nog even helpen met de doorvoer van de draden. De gegevens worden weer keurig draadloos naar binnen doorgegeven. Met enig gepuzzel zit het geheel in elkaar: Geplaatst, even met stenen op het dak om de dakbedekking goed te laten plakken: Het derde handje:
Met het testen van de eerste put, waren de resultaten positief. Theo is gestart met het graven van de 2e put. De rest van het werk was nu duidelijk: anti-worteldoek in het gat, kiezels erop. Doek dichtvouwen en zand erop. Uit de betontegel een gat zagen, waar de afvoer doorheen komt. De boel aanvegen en klaar. ( oke, dat is wel een paar uur verder) Graven: Worteldoek: Steentjes: Gat maken: Klaar:
We liepen al tijden met het idee dat er in de keuken een lade bij mocht komen, maar hoe konden we dat realiseren? Laten ze nu bij Ikea de mogelijkheid bieden, dus hebben we de lade en het speciale frontje gekocht. De lade zat zo in elkaar en ook het plaatsen leverde geen probleem op. We zijn er blij mee, er lagen zoveel kleine losse spullen in de grote lade, dat het nu weer overzichtelijk is. T. wil al tijden een internet aansluiting in de huiskamer, er hoeft alleen maar een kabeltje doorgetrokken te worden. En dat alleen maar, daar zat het probleem in. De kabel mag vanuit de meterkast de kelder in, om daar de huiskamer weer in te gaan. Nu zit er op die manier al een telefoonkabel in de huiskamer, we konden de bestaande elektriciteitsbuis gebruiken. Dat ging voor het deel onder de vloer soepel. Alleen daar waar het de muur in moet gaan, liep het niet. Het gat is groter geboord, met een boorslaghamer. Met het doorvoeren van de kabel ging het nog niet helemaal soepel, maar met een beetje vaseline ging het een stuk beter Zondag is de kabel aangesloten en is er getest of de kabels het doen en dat blijkt gelukt te zijn. Er is van al het werk aan de kabel niet veel te zien, want in de meterkast zit nu alles keurig weggewerkt in een kabelgoot. Een beetje vaag, maar dit is in de kast met de kabelgoot.
Na het plaatsen van de put, blijft er een klein stukje grond over. Gezien de ligging: in de schaduw en in de weg van het toekomstige looppad, laten we het leeg. Het is het een beetje ongezellig met alleen maar aarde. Ik kreeg een idee: we hebben nog een paar zakken witte steentjes over, kunnen we die niet gebruiken om het hoekje te vullen? Het plan werd door de commissie goedgekeurd Zondag is er nog anti-worteldoek gekocht en gelijk in de hoek geplaatst, de witte kiezels erop en het hoekje is mooi afgewerkt
dicht maken Eerst mag er een vierkant gat uit de betontegel geslepen worden. Vrijdag middag is T. hier een hele tijd mee zoet geweest. De buurman was ondertussen de blaadjes uit de tuin aan het blazen, een erg stille middag was het niet voor de buurt. De grond voorbereiden, het zand erop en gladmaken maar. Het gat in de tegel is keurig op de juiste plek gemaakt. Nu kan de rest langs de schuur betegeld worden. Zo hebben we een looppaadje richting de waterton die hier komt te staan. Nu is het wachten op grote stortbuien, dan kunnen we zien of de put zo afdoende werkt. Als dat zo is, dan kan aan de andere kant van de schuur ook zo'n put gegraven worden.
Het is een mooie dag vandaag. Terwijl ik bij mijn ouders op visite ben, neemt T. de middag vrij. Er ligt nog een klus te wachten die hij voor de winter gedaan wil hebben. Het graven van 2 gaten om het water van het schuurdak goed af te voeren. We hadden inmiddels 4 zakken grint (30-60mm) liggen en een stuk van 5x2 meter antiworteldoek. Op het moment van mijn thuiskomst was het eerste gat al gegraven, bedekt met het doek en waren er al 4 zakken grint in het gat verdwenen. T. kon niet verder, want er was niet voldoende grint. Samen naar de plaatselijke stenenboer om nog 3 zakken grind en wat ophoogzand te gaan kopen. We besluiten 4 zakken mee te nemen en dat was maar goed ook, we hebben ze allemaal gebruikt. Hierna is het geheel dicht gevouwen en kan er zand op gestort gaan worden.
Het laatste stuk van de trap heb ik ook met fineer bekleed, zo wordt het steeds meer naar mijn zin.
Na het plaatsen van de put, blijft er een klein stukje grond over. Gezien de ligging: in de schaduw en in de weg van het toekomstige looppad, laten we het leeg. Het is het een beetje ongezellig met alleen maar aarde. Ik kreeg een idee: we hebben nog een paar zakken witte steentjes over, kunnen we die niet gebruiken om het hoekje te vullen? Het plan werd door de commissie goedgekeurd 
