Ik ben Mieke, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Verhuizer.
Ik ben een vrouw en woon in () en mijn beroep is Momenteel zoekende naar een vacature als medewerker personeelszaken.
Ik ben geboren op 19/08/1966 en ben nu dus 46 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Huis verbouwen. Creatief bezig zijn..
Gisteren heb ik nog gelachen om mijn zus. We gingen naar de film, het hele pand door. Zitten we op de bovenste rij in de zaal. Zegt ze: lust jij een kopje thee? Ja, dat wel, maar ik heb geen zin om weer naar beneden te lopen. Bleek niet nodig te zijn: in haar rugzak zaten 2 bekers, een thermoskan met heet water en een theezakje. Het smaakte me uitstekend,zeker met het koekje erbij. Nog mijn dank daarvoor.
Vanmorgen ben ik weer een rondje gaan fietsen. Ik had me nog zo voor genomen om veel vaker te gaan, maar om de een of andere reden heb ik het te druk met allerlei andere dingen. Maar nu staat er weer 13,5 kilometer op de teller, binnen 1 uur. Dus als ik daar naar kijk gaat het wel lukken 35 kilometer tijdens de LadiesRide, dan hebben we er 6 uur voor...
In de tuin had ik hele vlijtige liesjes staan. In het voorjaar geplant om de pas gesnoeide glans mispel heen. Inmiddels heeft de struik volop bladen en takken, en de liesjes groeien nu in de struik. Dus tijd om te gaan ruimen. Het staat er weer een stuk frisser bij zo.
Mijn zus vroeg me een paar weken geleden of ik zin had om mee te gaan naar de film. Natuurlijk! Tja zei ze er een ietwat aarzelend bij, het is wel op zondag ochtend om 10 uur in het centrum. Oh...
Nou ja het is leuk om samen wat te ondernemen, dus ik heb ja gezegd. En vanmorgen was het zover: om 8 uur liep de wekker af. Tijd voor de douche en ontbijt en naar de film.
Het verhaal: Then she found me
Het leven van lerares April Epner (Helen Hunt) is niet bepaald saai of voorspelbaar. Ze hikt tegen een midlife crisis aan als haar man Ben (Matthew Broderick) haar verlaat, haar adoptiemoeder overlijdt en de excentrieke talkshowpresentatrice Bernice Graves (Bette Midler) beweert haar echte moeder te zijn. Terwijl ze daar bewijzen voor gaat zoeken, probeert ze er ook achter te komen wat ze nog voelt voor Ben. Dan krijgt ze iets met de vrijgezelle vader van een van haar leerlingen, de innemende Frank (Colin Firth). Is het een welkome nieuwe liefde, alleen de spanning of drijft haar kinderwens haar in zijn armen? Hoe dan ook krijgt April tussen al haar twijfel en onhandigheid door de kans haar leven op een compleet nieuw spoor te zetten.
Then She Found Me is gebaseerd op het gelijknamige eerste boek van Elinor Lipman. De film is het regiedebuut van Helen Hunt die als actirice pas echt serieus werd genomen nadat ze de Oscar won voor beste actrice in As Good as it Gets uit 1997. Heel toepasselijk is dan ook de boodschap van Then She Found Me; "Life can change in a heartbeat."
Vanmorgen zijn we eerst met allerlei boodschappen in de buurt begonnen. Even op de fiets, maar wat een natte boel, zoveel miezer regen.
Hierna zijn we naar Oudewater gereden, daar is ook dit jaar een Heksenfestijn. Onderweg hebben we nog een flinke regenbui op de auto gekregen, eenmaal aan het rondstruinen langs alle kramen werd het mooi weer.
Er was een kraam die mensen aan het lokken was met een tas vol cadeautjes voor 1 euro. Nou die lol wilden we wel! Uiteindelijk gingen er 2 cd spelletjes en 2 ingepakte pakjes in. Toen hij daar de hele ronde, een man of 20 gehad had, onder het roepen, die kar moet leeg, voor u een cadeautje, voor u een cadeautje (enz ) had hij nog een mooie aanbieding. Hij had nog grotere cadeaus, voor €5,-
Hihi toen zijn wij maar doorgelopen. Op zoek naar de Gyroskraam van vorig jaar. Die was er jammer genoeg niet bij. De hamburgertent die er stond gebruikte een zeer vreemd geurend vet, doorlopen maar. Op naar de auto, we hadden inmiddels alle kramen gehad.
Doorgereden naar Nieuwegein, daar is een Hornabach vestiging. Na een beetje zoeken hebben we hem gevonden. Gelukkig hadden ze ook wat we wilden hebben. Door naar de MacDonalds, we hadden zoveel trek dat we het wel aandurfden om een klef brooodje te gaan eten. Enne... we hebben het overleefd.
Oja, in de auto hebben we de pakjes open gemaakt. We hebben een drie-delig setje gekregen om zelf ijsjes mee te maken en een wit-blauwe vis waar je een foto in kan doen
We zagen al een paar dagen een merel een beetje vreemd aan komen vliegen. In plaats van over het hek bij de buren, vloog hij lager. Nieuwsgierig geworden ben ik met mijn hoofd bij de boom gaan staan. En daar hoorde ik gepiep. Hihi, het nest is zo niet te zien, maar ik kan me die kleine koppies wel voorstellen. He daar komt mama met het eten: hallo vergeet je mij niet? piep piep ik wil ook, net als mijn broetjes en zusjes.
Waar ik op hoop is de vlieg lessen, want van zo dicht bij heb ik vogels nog nooit meegemaakt.
Ik vind het grappig om te zien hoe je soms een idee hebt hoe je iets gaat doen. Terwijl je bezig bent blijkt het niet te werken. Tegenwoordig leg ik het dan neer, laat het even rusten, er komt dan vanzelf een nieuw, vaak beter werkbaar idee uit. Van de week zou ik een paar lusjes maken van tentstof, voor het zonnedoek voor over onze tent. Mijn idee was een koord stikken en die den met behulp van een breinaald binnenste buiten keren. Maar hoe ik ook aan het proberen was, het lukte me niet Ik heb het in een hoekje neergelegd en ben gaan slapen. En jawel, de volgende dag bedacht ik een andere manier om de lusjes te stikken. En dat lukte, ik was in 10 minuten klaar!
In juli ga ik met mijn zus meerijden met de Leontiens Ladies Ride. En ter voorbereiding ben ik vandaag weer een rondje gaan fietsen. De teller is tot 12,9 kilometer gekomen. Daar ben ik tevreden over.
Ik ben bij de Gamma langs gegaan. En de dame aan de service balie heeft de order nagekeken. Volgens haar is het typenummer uit de folder niet meer te bestellen. Maar krijgen we wel het juiste apparaat, met de gratis boren en bitsenset. Alleen kon ze me niet vertellen of de set er direct bij zou zitten, of dat ze dat achteraf nog gaan regelen.
Zaterdagmorgen had ik het plan opgevat om een stukje te gaan fietsen, maar het weer werkte niet mee. Vandaar dat we (met de auto) naar CampoWorld zijn gereden. Dat is een zaak met allerlei kampeer spullen. Voornamelijk campers, caravans en een handje vol tenten.Ook is er een "supermarkt" bij voor stoelen, tafels, haringen enz. We zochten nog wat klein spul, maar ook zij hadden dit niet.
De nieuwe raamgrepen zitten inmiddels op het 2e raam. En de oude greep komt er nu op de keukendeur bij. Daar is het een en ander aan denk- en aanpas werk aan nodig, maar laat T. maar schuiven Bij de Gamma hadden ze gisteravond een speciale vaderdag koopavond, met voor de pashouders 10% korting op alles. En zoals jullie weten, zijn wij dol op korting We hebben voor op zolder van Bruynzeel een Duo Plisse gekocht. Hor en Verduistering ineen. Met de warme dagen merk je hoe heet het op de zolder wordt. Maar eens uitproberen og dit werkt. Inmiddels zit er aan een kant al 1 op. De andere kant zal waarschijnlijk van de week opgehangen worden. Ook wilde we een nieuwe accuklopboor hebben. Die waren niet meer op voorraad, maar wel voor de aanbiedingsprijs te bestellen. Dit hebben we bij de balie geregeld. Alleen ben ik achteraf bang dat de dame aan de balie een verkeerd artikel nummer besteld heeft, maandag maar even terug met de bon en de folder...
Tijdens de Boekenweek kreeg ik het boekje: de Pianoman geschreven door Bernlef. Terwijl ik aan het lezen was bekroop me een heel naar gevoel. Het gezin waar Thomas in opgroeit, daar wordt nauwelijks gesproken. In de omgeving werd daar niet erg van opgekeken, als je hard buiten werkt, hoef je je kennelijk niet vermoeien met praten met elkaar. En als een kind thuis weinig taal hoort, is zijn woordenschat ook minimaal. Gelukkig komt Thomas op school en is daar een juf die hem buiten schooltijd gaat helpen, zelfs een beetje piano leert spelen. Hij doorloopt de school en gaat werken in de fietsenfabriek. Ineens is hij het zat en breekt uit. Neemt zijn gespaarde geld op en gaat op avontuur. Wat niet echt goed verloopt, want wat wil je nu als wereldvreemd persoon. Hij ontmoet een Engelse, waarmee hij naar Parijs gaat. Uiteindelijk komt hij in Engeland in de problemen, zonder geld en paspoort. Vanuit het gesticht waar hij opgenomen is gaat op een gegeven moment zijn foto de wereld over. He, waar kennen we dit van, was er niet een paar jaar terug een pianoman in de publiciteit, waarvan niemand wist wie het was. In eerste instantie vond ik het een beetje flauw van de schrijver om dit gegeven zo letterlijk te gebruiken. Later kreeg ik er bewondering voor. Hoeveel fantasie heeft iemand om van zo'n nieuwsbericht een verhaal te schrijven. Uiteindelijk vond ik het een leuk verhaal en ben blij dat ik het heb gelezen.
We hebben een, door T. zelf gemaakte, buitenlamp. Nu is het handig om daar een lichtcel op te zetten. Zodat de lamp pas aangaat op het moment dat het gaar schemeren. Nu staat er een tijdklok op, maar die is wat lastig te verzetten. Inmiddels is de lichtcel aangeschaft, maar nu het ophangen nog. Over de gehele achtergevel hangt een zonnescherm. Daar kan hij niet onder hangen. doe je het zonnescherm uit, gaat de lamp aan. Dus moet het boven het scherm opgehangen worden. Maar dan die je de oneffenheden van de muur ineens. Kortom T. heeft van de week wat knip en vouw werk gedaan, maar de koker vaar de draad doorheen gaat zit op de muur!
Het is leuk om te merken dat ik momenteel weer veel energie heb. Na de organisatie van de High tea, was ik zeker een week versleten. Maar nu gaat het weer prima. Nadat de vriendinnen weg zijn gegaan heb ik mijn werk kloffie aan getrokken en ben verder gegaan met het beitsen van het hekwerk in de tuin.
En toen ik vanmiddag terug kwam van mijn afspraak in de stad, ben ik weer verder gegaan. Omdat het bijna af was, ben ik wel net even te lang door gegaan. Nu maar even rustig aan doen voor mijn rug. Maar ik ben helemaal trots op mezelf dat ik het beitswerk voor dit jaar gedaan heb
Vandaag is het zover, mijn oud-collega's/vriendinnen komen op bezoek. Vorig jaar had ik geroepen:" 2 maanden na de verhuizing zullen we wel klaar zijn, kom dan lekker naar mij toe." De regelmatige bezoeker weet dat het toen even anders liep. Nu is ons huis wel zover dat ik bezoek kan krijgen, duurde het even voor we alle vier op dezelfde dag vrij hebben. De drie dames stapten zo rond half 11 binnen, we zijn gaan kletsen. Tussen door een kopje koffie en later een boterham. En voor we het wisten was het bij drieën en was het tijd om weer afscheid te nemen. Het volgende bezoek staat alweer gepland Het is heel fijn om iedereen weer gezien te hebben. In de tijd werkten we alle vier bij de zelfde werkgever. In de afgelopen jaren is er voor ons allemaal, privé en/of werk, veel veranderd, maar het prettige gevoel van bij elkaar zijn is er nog steeds. En ik ben daar erg blij mee.
Gisteren zijn we nog verder aan het zoeken gegaan naar de grepen voor het raam. Op alle logische en onlogische plaatsen. Uiteindelijk ben ik maar eens in de administratie gedoken. In de bonnetjes van vorig jaar. We hebben er toen geen 4, maar 2 gekocht. Achteraf gezien, hadden ze toen niet en de rechts handige en de linkshandige grepen liggen. Maar ja, dat was ook al maanden geleden...
Van de week heeft T. een hele lijst met kleine klusjes opgeschreven. Van die dingen waarvan we regelmatig roepen: "o ja, dat moet ook nog even gebeuren". En het plan is nu om voor de vakantie een aardige start te maken met de kleine klusjes. Voor vandaag staat de aanschaf van een beveiligingsstang voor het klapraam op de lijst. En aangezien we dan toch in de buurt zijn bij mijn zus, hebben we daar lekker een bakkie leut gedronken. Daarna naar huis, waar bleek dat houtboor 20 niet in onze eigen boren assortiment aanwezig is. We hadden het er net nog over gehad, het zal eens een keertje vlot verlopen. Dan maar beginnen met de wc deur. Vanaf het begin loopt de deur een beetje aan en als het vochtig in huis wordt, dan loopt de deur zelfs een beetje vast. Maar schroeven los, hakken met een beitel, plaatje met schroeven terug: de deur zit keurig! Voor de ramen hebben we ook nieuwe grepen. Ze zijn net iets anders dan de grepen die er op zaten, dus beitel erbij... En de eerste 2 zitten op hun plek. Maar, waar zijn de andere 2 grepen gebleven Inmiddels hebben we al op veel plaatsen gezocht, maar hebben ze nog niet gevonden. Bah, zo schiet het niet op. Wel zijn de horren nu van zolder, die willen even een poetsbeurt, ze zijn wat stoffig geworden van een winter op zolder liggen. En voor vannacht ben ik benieuwd. Bij Ikea hebben we een ander dekbed gekocht, kijken of deze net warm genoeg is. Of dat we hier ook onder vandaan drijven...
Hier in Nederland is de Oranje gekte weer los gebarsten. In iedere straat zie je oranje vlaggetje hangen. De winkels zijn allemaal druk aan het adverteren. En er zijn volop cadeautjes. Zo ook vanavond, we gaan boodschappen doen bij de Plus, zie ik een enorm stapel oranje dozen staan. Er zat een kaartje op, bij aankoop van meer dan €25,- aan boodschappen een doos cadeau. Ik zal heel eerlijk zijn: ik vind werkelijk geen bal aan het voetballen. Ik word al zachtjes gek van al het gezeur op de radio en televisie. Maar een doos met gratis produkten laat ik niet aan mijn neus voorbij gaan. Bijgaand een plaatje met het lekkers wat er in de mooie doos zit...
Vorig jaar kregen we van de bibliotheek: De gelukkige klas, van Theo Thijssen cadeau. Ik was er al in begonnen, maar vond de stijl van schrijven een beetje traag. En heb het boekje even weg gelegd. Van de week had ik niets te lezen en heb het weer opgepakt. En ook uitgelezen! Het gaat over een meester die voor een lagere school klas staat, geschreven in 1926. En uiteindelijk gaan de kinderen een beetje leven, je ziet ze, via zijn dag boek groeien. Op een gegeven moment trakteert de meester zijn kinderen op een middagje Artis, toegang 10 cent per persoon. Een kapitaal voor die tijd. Maar ik zie de meesters en juffen van deze tijd de schoolklas niet meer trakteren. Een kinderkaartje kost in Artis nu €14,50. Het verhaal eindigt triest, de meester komt te overlijden. En nu is zijn dagboek in handen gekomen van een oud-collega, die hem nu eigenlijk pas leert kennen. Zo zie je maar weer waar een dagboek al niet goed voor is.
Vandaag vieren we alvast onze trouwdag. Morgen zijn we officieel 19 jaar getrouwd, maar ach, wij kijken niet op 1 dag. In de loop van de middag gaan we naar Gouda, daar is het koopzondag, dus de winkels zijn open. Daar hebben we op ons gemak rond lopen kijken. Er is ook weer markt rond het stadhuis. Op een terras bij het stadhuis hebben we een heerlijke uiensoep gegeten, gevolgd door een overheerlijke pizza. Die van mij belegd met heerlijke kazen, bij Theo lag er van alles op: paprika, tomaat, salami, ui en kaas, hij heeft er ook van genoten. Er was ook nog tijd voor een kleine wandeling, voordat we naar de bioscoop zijn gegaan. Daar hebben we Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull gezien. Het is echt een Indiana Jones film, een hoop avontuur, vechten en lachen om de flauwe grapjes. Ik vond het een mooi einde, het verklaard een heleboel wat er in de oudheid gevonden is, maar waar geen verklaring voor is. (meer zeg ik niet, voor het geval er nog mensen naar de film toe willen gaan)
Het smaakte me uitstekend,zeker met het koekje erbij. Nog mijn dank daarvoor.
leuke nieuwe smileys
om de lusjes te stikken. En dat lukte, ik was in 10 minuten klaar! 
We hebben er toen geen 4, maar 2 gekocht.
