Het is echt al lang geleden dat ik de tijd vond om even te bloggen. Sinds enkele maanden ben ik terug aan het werk maar de vermoeidheid speelt me nog erg de parten. Na het werken is het dan ook echt wel rusten geblazen. Maar meer en meer begin ik mijn blog te missen. Eigenlijk schrijf ik ook wel graag over de dingen die me bezighouden. Buiten is het prachtig herfstweer. Daarstraks, na het terugkomen van de markt heb ik de moed gevonden om een massa afgevallen bladeren uit de vijver te scheppen en uit de tuin bijeen te harken. Eigenlijk een beetje triest, het is zo leuk om al die kleurtjes te zien in dat natuurlijk tapijt dat er ontstond.... De herfst is prikkelend en mooi en een beetje melancholisch. Weer een zomer voorbij. Blij dat ik er nog mag bij zijn, heb altijd van de herfst genoten met volle teugen en ook nu doe ik dat. Vorige weekends zijn we twee keer een uurtje in een van de omliggende forten gaan wandelen en gaan genieten van de kleurenpracht. Mijn fototoestel is dan nooit ver weg en ik geniet uitbundig van de beelden die ik hiermee vastleg. Als ik ze nadien op mijn computer kan bekijken geniet ik dubbel. Ik hoop van ook morgen weer een mooi toertje in het fort hierachter te kunnen doen met JP... het laat je bloed tintelen en brengt kleur op je gezicht. Herfst doet je ook altijd even stilstaan bij dingen die voorbij zijn. Met dankbaarheid geniet ik van het zonnetje en hoop dat het nog even zo draaglijk blijft voor de winterkou zijn intrede doet. Vandaag ben ik eens alleen thuis, JP is naar Nederland om de boot op het droge te gaan leggen voor de winter. En eigenlijk geniet ik ervan. Het laat me toe hem te missen en te verlangen naar zijn thuiskomst straks. Later vandaag ga ik eindelijk die pompoen eens aansnijden die ik van hele lieve vrienden kreeg uit eigen kweek en maak ik een lekkere winterpompoensoepje. Hopelijk vind ik nog slachtoffers om een stukje pompoen aan mee te geven, want die kan ik nooit alleen voor ons verwerken... Zo, ik ga mij nog een kopje senseo maken en dan zet ik me met een boek in de zetel, lekker lui genietend van het weekend en mijn dagje 'alleen'.
Gisterenavond zaten we rustig in de tuin met een bezoeker die een hondje bij had. Onze poes gedroeg zich als een panter...macho en broeierig naar de hond toe. De hond moest veilig op schoot of aan de voeten blijven zodat de kat niet kon dreigen. Een indringer op haar terrein. Op een bepaald moment duikt ze de bosjes in en na wild geraas tussen het groen, komt ze met een muis in haar bek naar ons toe. Meestal als ze een muis vangt, legt ze die onder de stoel van mijn man als geschenkje. Nu brengt ze ook de muis naar hem en laat ze ongeveer op een meter van zijn stoel vallen. Die muis was dus niet dood. Aanvankelijk hield ze zich heel stil. De kat zat er vlakbij en deed een beetje alsof ze geen interesse had in de bewegingen van de muis. Telkens de muis weer even te stil zat, tikte ze met haar poot naar de muis. Die ging dan op haar achterpoten staan.... Het was ontzettend boeiend om aan te zien. Het is gelukt om zo'n moment op de foto te zetten. Fijne toevalstreffer dat het lukte. Voor diegenen die zich afvragen hoe het afliep.... De muis was de poes te slim af en ontsnapte uiteindelijk... Mooi toch he!
Vorige week hebben we genoten van een warme friesland-week. Het was erg warm, ook in Vlaanderen, maar op het water bleef gelukkig nog een windje voor verkoeling zorgen. Overal zag je mensen zwemmen in de Friese kanaaltjes en meren, maar voor ons was het water net een tintje te donker om erin te verkoelen. We verkozen dan eerder een frisse douche..... Men zegt nochtans dat de waterkwaliteit in orde is....toch lijkt het een hele drempel om in het donker groene water te duiken.... Tot nader order ontbreekt ons de moed hiervoor.... De avonden op het terrasje van de boot zijn steeds weer het hoogtepunt van de dag, het wordt dan koeler en een mooie Friese lucht en ondergaande zon zijn niet te versmaden...Een lekkere pint, een glaasje wijn en een goed gesprek maken het nog beter. We bezochten Leeuwarden, Sloten, Heerenveen en Hindeloopen...mooie dorpen of zelfs 'steden' met mooie grachten, oude huisjes en hele mooie oude en nieuwe bootjes... Overal heb je de indruk dat je aan de kust bent, zoveel water in al die dorpen...Terrasjes langs het water vinden is dus helemaal niet moeilijk. Overal vind je wel een mooi plekje om te vertoeven. Friese huizen zijn ook wel heel mooi van stijl. De vaak kleine gevels met de grote vertikale vensters erin, geven toch een speciaal beeld in de straatjes. Het leek wel of niemand zich moest haasten in de straten... alles was rustig, de terrasjes uitnodigend en de sfeer vakantie-achtig. De warmte zal natuurlijk die indruk wel versterkt hebben. Op de dijken aan de kust lopen heel vele schapen te grazen. Vreemd zicht om de schapen tot aan het water te zien grazen. Er is zoveel strand, dat er geen bebouwing is zoals in België...wel mooi en bijzonder rustgevend. We zijn nu terug thuis, de tuin is ook uitnodigend en verkoelend met de nodige schaduw. Water hebben we hier ook...een vijver zorgt voor het mooie zicht. Alleen....waar zijn de bootjes??
Veel mensen hebben het gelezen.... in de kringwinkel in mortsel vond men één miljoen oude Belgische franken tussen de spullen.... Mensen die inboedel van tante of nonkel of grootouders opruimen en wegbrengen, zonder te weten wat er precies nog allemaal tussenzit.... en nadien zich afvragen of dat over hun miljoen gaat...pesterig he....Normaal zou ik dat allemaal niet volgen maar als bestuurder van die kringwinkel weet ik dat het allemaal niet zo simpel ligt. De rechtmatige eigenaar mag zich melden, maar welke rechtmatige eigenaar zou het geld of waar men het vond kunnen herkennen??? In de eerste plaats zouden ze het dan wel zelf gevonden hebben denk ik. Nu wordt de coördinator dag en nacht achtervolgd door telefoontjes van 'rechtmatige eigenaars'. Niet echt simpel, iedereen blijkt te vinden dat het zijn of haar geld is.... Vermoedelijk komt het er niet echt uit en wordt het 'gevonden' geld, geld van de stad Mortsel. Maar wees eerlijk het doet toch dromen he... Zo ergens in je inboedel zoveel geld vinden....dus is het begrijpelijk dat zoveel mensen proberen om het op te eisen. De persoon die het vond is een asielzoeker zonder geld.... hij was zo eerlijk om het gewoon af te geven! Geweldig toch he...het is bewonderenswaardig en hij werd ervoor in de bloemekens gezet....niet iedereen zou zo reageren. In de kringwinkel werken heel veel mensen met heel weinig geld. Tewerkgestelde werklozen of OCMW-mensen die liever werken dan alleen maar thuiszitten. Het werken in de kringwinkel is dan een tussenstap naar een andere job. De kringwinkel is een sociale werkplaats waar veel aandacht gegeven wordt aan het begeleiden van mensen. In dit systeem is het vinden van één miljoen oude Belgische franken niet iets wat in de koude kleren kruipt.... Ik hoop maar dat de rust snel terugkeert...en dat het niet ontaardt in schattenjachten.... We zien wel....
Vorig weekend brachten we een warm en fijn weekend door op de boot in Friesland. De hitte liep op tot dertig graden maar de boot bleef fris en aangenaam. Er was op het dek een frisse wind en je kon altijd wel ergens in de wind zitten en genieten van de warmte zonder last te hebben.... heerlijk toch. Rust, water en zon....wat heeft een mens nog meer nodig. Tijd om te lezen, te breien, heerlijk samen te zijn met partner en vrienden....een lekker drankje erbij en een heerlijk zicht op de rustige bedrijvigheid in de kleine jachthaven. s'Nachts koelt het heerlijk af op de boot, waardoor je eigenlijk nog altijd een dekbed kan gebruiken en rustig kan slapen. Het is dan ook met tegenzin dat we zondagavond weer huiswaarts trokken. De autobanen lagen er voor een keertje rustig bij, het was namelijk een voetbalmoment in Nederland voor de wereldbeker.... De foto's die hierbij zitten zijn momentopnames van de avond. De zonsondergang links van de boot en de opkomende maan links van de boot... Spijtig dat we het geluid van de overvliegende ganzen er niet kunnen bij zetten.....Of van de fuut die met haar kleintjes in de haven rondzwemt...
Enkele dagen geleden stond er een reiger bij de vijver. Hij was bezig met een grote rode vis op te schrokken. We stonden plots oog in oog toen ik naar de keuken liep...hij schrok, ik schrok en hij vloog klapwiekend weg. Ben nog steeds onder de indruk. Het is dan ook een machtig mooi dier om zo van vlakbij te zien. Een beetje onwezenlijk dat hij onze vijver uitpikt om te komen vissen. Daar hebben we natuurlijk die vijver niet voor aangelegd. Het zijn een beetje dure maaltijden. Toch is het best wel erg mooi om te zien. Ik weet niet of ik eigenlijk echt erg vond dat hij een vis meenam, het gaf me in ieder geval de kans om hem goed te kunnen zien. Gisteren kwam de buurvrouw vertellen dat die reiger meermaals onze vijver bezoekt. Ze jaagt hem weg als ze hem ziet, maar vaak ziet ze hem alleen als hij wegvliegt. Die boodschap doet nadenken, dat is natuurlijk al heel iets anders. Een beetje vis willen we toch nog graag behouden. Toen ik in de vijverwinkel informeerde wat we zouden kunnen doen om de vissen in de vijver te houden, sprak men over een soort van geluidsalarm dat vanuit een bewegingsmelder telkens afgaat als er beweging rond de vijver is. Dat lijkt me wel heel erg onaangenaam voor onszelf, voor de reiger, maar ook voor de buren. Het lijkt me maar niks dat de vogels die uitgebreid een bad nemen in de vijver of komen drinken telkens verschrikt worden, of de kikker die graag op de kant zit...of de poes die ook graag langs de vijver loopt. Geen goede oplossing dus.... Doen we niet.... Het zonnetje schijnt.... ik ga vanmiddag lekker in de tuinzetel een boek lezen en vogelschrik spelen... Het nuttige met het aangename paren... ben er zeker van dat er vanmiddag geen vissen worden opgepeuzeld! Heerlijk toch!
Met verbazing en verwondering probeer ik dit (voor mij nieuwe) ding uit. Het is nog onduidelijk wat het uiteindelijk zal worden. Misschien groeit het en wordt deze blog een fijn ding, waar ik naar uit kijk om te kunnen schrijven. Misschien valt het tegen en dan stopt het al snel. Er zijn zovele dingen waarover iets te vertellen valt...zoveel dingen waarvan ik geniet....zoveel zaken die me bezighouden... Ik ben dus benieuwd wat deze nieuwe uitdaging zal gaan betekenen.....