Ik ben Seys Patric geboren te Waregem op 27/11/1959. Ik ben gehuwd en heb eendochter. Mijn hobby's zijn verzamelen van Elvis Presley, en helpen bij de vzw VNK. Ben zelf nierpatiënt sedert 1979.
Berg je mooie herinneringen op in je gedachtengebruik het in moeilijke tijdendat geeft je weer krachten
Een Vriend ------------- In tijden van vreugde, maar vooral in tijden van nood. Is de drang naar liefde en begrip van een vriend erg groot. Een vriend die je kunt aanspreken in vertrouwen. Zo'n vriend die er altijd voor je is. Waar je op kan bouwen, waar je nieuwe moed zult vinden, en waar de pijn zal
worden verzacht. Waar je geen angst zal hebben en waar geen plaats is voor eenzaamheid. Laat jij voor mij zo'n vriend zijn.
Beterschap aan alle zieke mensen Thuis of in het ziekenhuis, Beterschap, het is geen pretje altijd liggen in je bedje. Als je zoveel dingen wil is het leven, wel eens stil. Hoop dat voor de mensen hun innerlijke
wensen uit komen gaan.
Jij hebt verdriet en pijn
zo goed gekend
zou dat de reden zijn
dat je gelukkig bent…?
De hemel geeft.
Wie vangt, die heeft.
Hoe mooier de dingen zijn waar je je mee bezighoudt
hoe beter je er uit ziet.
Gedachten van Toon Hermans
Lachen, oh wat was dat lang geleden. Ik dacht enkel en alleen aan het verleden. Lachen kan ik weer ondanks de pijn. Lachen, eindelijk echt, want lachen met een masker is een groot gevecht. Ik kan nu laten zien wie ik ben en durf eindelijk te zeggen, dat ik mezelf eindelijk ben.
Een schouderklopje heeft nog nooit iemand verwond.
Aandacht
Heerlijk als je aandacht krijgtdat er iemand over je hart heen kleurtof in sombere dagen.....eventjes door de verdrietige tijd heen sleurt.
Het leven is niet zo makelijk en soms bijzonder zwaar daarom is het heerlijk als we een beetje lief zijn voor
ELKAAR
Vlindersloon in de rust van 't bos lopen we, een vlinder fladdert mee, schudt haar vleugels open sierlijk, frele, licht, gedwee
strijkt ze neer op een blad het is alsof ze luistert naar 'k zou niet weten wat, maar het maakt dat je fluistert
met ontzag voor haar pracht die ze opheft voor mijn oog trilt ze in haar stille kracht, dartelt verder naar omhoog
spelenderwijs leert ze mij, dit kleine scheppingswonder: "geniet, leef en wees vrij, want ook jij bent bijzonder"
GEZONDHEID
Hoe kostbaar gezondheid is, dat zal me echter pas merken. Als men 'n ziekte onder de leden heeft,waardoor men niet meer kan werken.
Hoe kostbaar gezondheid is, dat voelt men helaas, te laat. Want iedereen om je heen, gaat vooruit terwijl jij stil staat.
Hoe kostbaar gezondheid is, dat ervaar ik iedere dag. Je ziet steeds minder mensen om je heen, alsof je er niet meer wezen mag.
Het leven Het leven word je aangereikt, wanneer je wordt geboren. Je moet het leven, hoe dan ook, je weet niets van te voren. Het leven deelt soms klappen uit, zodat je niet meer wil. Je raakt soms heel diep in de put, slikt menige bittere pil. Maar als je optimistisch bent, dan zie je ook weer zaken. Die de tijd dat je op aarde bent, toch wel de moeite maken.
De vreugde om een nieuwe dag , of een nieuw geboren leven. Een nieuwe zomer, een nieuw jaar, of iemand waar je om kan geven. Vreugde om het leven zelf, en al wat nog kan komen. Het optimisme en de hoop, en al je mooie dromen. En al gaan de dingen soms verkeerd, en al heb je soms wel zorgen. Een ding houd je op de been, er is altijd een nieuwe morgen.
Zoals een bloem de zon nodig heeft
om bloem te worden, zo heeft een mens
de liefde nodig
om mens te worden.
De dag van vandaag is even pauzeren tussen het verleden en de toekomst
Blijf niet hangen in het verleden, droom niet van de toekomst, maar concentreer je geest op het huidige moment.
Vrienden Ik ben blij dat ik vrienden heb Die me willen helpen en met me verder willen gaan. En niet schromen om af en toe een arm om me heen te slaan. Die een stukje met me mee lopen op mijn weg. Tot het onzegbare is gezegt. Die mij kracht en hoop geven omdat het soms behoorlijk zwaar is in het leven.
Zoeken in blog
Een engel in mijn nacht, die altijd op me wacht. Er altijd voor me zal zijn, in vreugde en met pijn. Het zal mijn beschermengeltje wel zijn.
Het Leven....
Leven zoals je wilt leven zoals je kunt leef zoals het leven je is gegund
doe waar je goed in bent doe het op de manier die je kent
geniet van iedere dag geniet van ieder minuut geniet van ieder moment
draag de mooie dingen met je mee laat het minder mooie achter, sleur het niet met je mee
kijk vooruit,kijk niet terug al die nare dingen zijn achter de rug kijk naar nu naar het moment waarin je leeft en de mensen waar je om geeft
ieder moment heeft zijn tijd maar leef nu zonder spijt leef op het belangrijkste moment en niet in de tijd die is geweest of nog niet kent...
Ga nooit weg zonder te groeten. Ga nooit heen zonder een zoen. Als je het noodlot zult ontmoeten, kun je het nooit meer doen. Ga nooit weg zonder te praten, dat doet een hart soms pijn. Wat je s'morgens hebt verlaten kan er s'avonds niet meer zijn.
Ga nooit weg zonder te groeten. Ga nooit heen zonder een zoen. Als je het noodlot zult ontmoeten, kun je het nooit meer doen. Ga nooit weg zonder te praten, dat doet een hart soms pijn. Wat je s'morgens hebt verlaten kan er s'avonds niet meer zijn.
Lichtjes
Lichtjes branden kaarsjes aan, rustig genieten laat alle zorgen gaan.
Stiltes komen gedachten gaan stilletjes genieten met de kaarsjes aan.
Luister naar de wereld naar alles wat je kan horen naar alles wat het leven bied luister en geniet ervan.
Geluiden kunnen wonderen doen wanneer je er van geniet probeer ze rustig te ervaren zoals het ruisen van het riet.
Of zoals het knabbelen van het water van een sfeervolle rivier of het kirren van een krekel doet een mens soms veel plezier.
Ze maken 't leven draagbaar op een heel moeilijk moment dus denk aan al die mooie dingen als je slechte tijden kent.
xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />
Als je niet veel weet.
Is het tijd om wat te leren. Zorg dat je jouw droom nastreeft. Tegenslag zal je bezeren.
Maar zie de wolken, zie de bomen. Durf te leven van wat je ziet. Durf te leven, durf te dromen. Kijk naar jezelf, en geniet.
Als je niet veel weet.
En je ergens aan waagt, loop je kans dat je vergeet, wat het leven je vraagt.
Kijk om je heen, en zie het leven. Niet het leven wat er leeft. Niet wat de mens je heeft gegeven, maar wat het leven aan je geeft.
Als je niet veel weet, het leven niet beleeft. Dan sterf je met de kreet, dat je nooit hebt geleefd.
Als je niet veel weet.
Is het tijd om wat te leren. Zorg dat je jouw droom nastreeft. Tegenslag zal je bezeren.
Maar zie de wolken, zie de bomen. Durf te leven van wat je ziet. Durf te leven, durf te dromen. Kijk naar jezelf, en geniet.
Als je niet veel weet.
En je ergens aan waagt, loop je kans dat je vergeet, wat het leven je vraagt.
Kijk om je heen, en zie het leven. Niet het leven wat er leeft. Niet wat de mens je heeft gegeven, maar wat het leven aan je geeft.
Als je niet veel weet, het leven niet beleeft. Dan sterf je met de kreet, dat je nooit hebt geleefd.
In ieders leven.
Er zijn in ieders leven momenten van geluk. Een zeepbel vol met kleuren maar opeens dan spat ze stuk. Uiteen in duizend druppels, die glanzen als de dauw. Dan verbleken al die kleuren, wat over blijft is vaal en grauw. Er zijn in ieders leven, ook dagen van verdriet. Ver is dan de vreugde, en het genot, zelfs van de kleine dingen. Heb dan de moed om verder te gaan, laat toch het hoofd niet hangen. Je blijft niet in het diepe dal, 't is de tijd die het je leren zal.
VNK vriendenkring nierpatienten kortrijk vzw
21-11-2009
Uit de raad van bestuur
·Getuigen over eigen ervaring.
De directie van een school vroeg of iemand van de Vriendenkring voor een groep leerlingen (16 – 18 jarigen) wou getuigen over zijn/haar ervaringen als nierpatiënt, bv. over dialyse, transplantatie, orgaandonatie…
In principe is het bestuur bereid om deze vraag positief te beantwoorden.Enkele zaken moeten echter nog verduidelijkt worden, bv. de samenstelling van de leerlingengroep, een lijst van nierpatiënten die bereid zijn te getuigen, in welke accommodatie van de school komt de getuige terecht, moeten verplaatsingskosten aangerekend worden…
Jacques Laverge is bereid een brief met een aanbod op te stellen.Deze brief zou gestuurd worden naar alle secundaire scholen van het arrondissement Kortrijk.De adressen zijn reeds in het bezit van het secretariaat.
·Reizen.
Een Turkse organisatie die dialysereizen organiseert naar Antalya-Turkije zocht al lang contact met de Vriendenkring om informatie te geven over hun reisprojecten.Patric Seys en Patrick Christiaens aanhoorden hun voorstellen en brachten hierover verslag uit aan de raad van bestuur.Zij hadden zelfs al een prijsofferte bij.Omdat een bespreking over deze materie te veel tijd in beslag zou nemen, werd beslist om op een aparte rvb de reisproblematiek grondig uit te spitten.Die vergadering heeft plaats op donderdag 1 oktober 2009.Drie leden van de Vriendenkring Nierpatiënten Roeselare zullen aanwezig zijn om te vertellen over hun ervaringen met dergelijke reizen.
Mensen die als patiënten in een zaal van het dialysecentrum terecht komen, weten dat ze daar zijn voor het zuiveren van hun bloed.Die zuivering gebeurt normaal door hun nieren.Maar omdat de nieren onvoldoende werken, wordt hun taak tijdelijk overgenomen door een machine, kunstnier genoemd.Bij nierpatiënten die naar het centrum komen gebeurt dat, jaar in jaar uit, wekelijks driemaal gedurende gemiddeld vier uur.Zij krijgen hemodialyse.Patiënten die de dialyse thuis toepassen, laten hun bloed dagelijks zuiveren gedurende acht uur.Zij volgen een ander systeem, de peritoneale of buikdialyse
Wat komt de technische dienst van de nefrologie hier bij doen?
De hemodialysepatiënten zien bij het begin van hun sessie de technici binnenkomen.Zij zeggen goeie dag, bekijken met een oogopslag de machine, tekenen een werkblad om te bewijzen dat ze er geweest zijn en werpen een strookje in de papierbak.Als ze alle machines langs geweest zijn, zijn ze weg.
Ogenschijnlijk ziet hun rondgang er heel simpel uit.Maar schijn bedriegt.Achter hun controle steekt veel technische en wetenschappelijke kennis en kunde.De toepassing ervan garandeert een veilig verloop van de kunstmatige bloedzuivering.
Het belang van water
Een van de hoofdtaken van de technische dienst is de kwaliteit van het dialysewater op peil houden.In de kunstniermachine wordt water gebruikt om afvalstoffen van het gezuiverd bloed af te voeren en om de leidingen te ontsmetten.Dit water bevat bacteriën die beneden bepaalde grenzen moeten blijven.Die grenzen zijn wettelijk bepaald.Daarom worden regelmatig waterstalen onderzocht in het labo.De technici houden de samenstelling van het water blijvend in de gaten zodat de kwaliteit verzekerd is.Verontreinigd water zou immers schade kunnen veroorzaken aan de patiënt die met een paar slangetjes aan de machine verbonden ligt.
Onderhoud en herstelling
Dit is een tweede belangrijke taak van de technische dienst, n.l. het onderhouden en herstellen van de dialysetoestellen.Het dialysecentrum telt maar eventjes 55 toestellen:8 in de lowcare,15 in de twee midcares samen,28 in de twee highcares e 4 reservetoestellen.Hiermee worden dagelijks ongeveer 100 patiënten bediend. Ieder toestel draait gemiddeld 3.000 uur per jaar en wordt jaarlijks grondig nagezien. Door het onderhoudsschema consequent aan te houden is het aantal problemen verminderd. Er moeten tijdens de dialyse minder toestellen weggenomen worden. Pannes zijn echter onvermijdelijk.Er kan al eens een motor van de watertoevoer kapot springen. Dat is dan een grote,mindervoorkomende panne. Kleine pannes zijn b.v. koppelstukken van de interne waterleiding die het laten afweten. Het is dan dat de patiënt plots water van onder zijn toestel ziet verschijnen. Hier komen de technici onmiddellijk ter plaatse. Vorig jaar kregen de technici 113 pannes te herstellen. Dit jaar, 2009, gebeurde dit al 74 keer. De pannes doen zich niet enkel voor bij de kunstniertoesstellen maar ook bij de weegschalen, de spuit-en infuuspompen.
Opleiding
De technici weten zeer goed hoe de verschillende soorten toestellen, die in gebruik zijn, in mekaar zitten.Zowel het elektronisch gedeelte als het ingewikkelde kluwen van leidingen voor de vloeistoffen, kennen ze op hun duim.Daarom zijn zij degenen die de werking van de toestellen aanleren aan de verpleegkundigen die ze in de dialysezalen in gang steken nadat de patiënten er op aangesloten zijn.Het zijn eveneens de verpleegkundigen die ’s morgens en ’s middags de toestellen gebruiksklaar maken.Zij moeten ook de alarmsignalen die van de toestellen uitgaan kunnen interpreteren.Er zijn immers die soorten alarmen, n.l. het gewoon waarschuwingsteken, het signaal dat er iets scheelt met de patiënt en het alarm dat aangeeft dat er iets misloopt met de machine zelf.Alle toestellen zijn computer gestuurd en tonen op een scherm de informatie die nuttig is voor de verpleegkundigen om in te grijpen.
Om zeker te zijn dat iedere verpleegkundige over dezelfde kennis beschikt en dezelfde handelingen stelt, worden die aangeleerd door dezelfde twee technici.Pas na het afleggen van een test krijgt de verpleegkundige van de technici de toestemming om met de toestellen te werken.
Werk aan de winkel
Met twee en een halve technici wordt het werk van de technische dienst geklaard.Peter Vanneste en Peter Stockman bewaken de kwaliteit van het water, onderhouden en herstellen de dialysetoestellen en verzorgen de opleiding van de verpleegkundigen voor wat het gebruik van de toestellen betreft.Beide Peters werken voltijds van 8 u tot 16.30 u.Om de week is ieder van hen van wacht d.w.z. dat ze ieder ogenblik van de dag ter beschikking zijn.Dan is er nog Frank Deconinck die halftijds de twee Peters ondersteunt.Hij staat ook in voor technische zaken buiten het machinepark, b.v. het vervangen van de filters van de airco…
De vraag die overblijft: wat met de toekomst van de dienst, bv. in de nieuwe kliniek?Veel zal er niet veranderen aan de werking.De nefrologie met het dialysecentrum blijven bestaan.Zonder de toestellen kan het centrum niet werken, dus… er blijft werk aan de winkel.De technici rekenen wel op een ruimere werkplaats.Dat zal wel gebeuren want de twee Peters hebben, in samenspraak met de artsen en de verpleegkundigen, het plan van hun dienst voor de nieuwe kliniek uitgetekend en ingediend bij de bouwheer.En daar hebben ze rekening mee gehouden.De kleine maar enthousiaste ploeg ziet de toekomst hoopvol te gemoet.
De verpleegkunde in het dialysecentrum van AZ Groeninge
Aan de hand van enkele vragen, die werden gesteld door de redactie, schets de hoofdverpleegkundige een helder overzicht van de evolutie van de verpleegkunde in het AZ Groeninge te Kortrijk
1. Wanneer startte het dialyseceetrum in Kortrijk en met hoeveel verpleegkundigen
De dialyseafdeling Kortrijk startte in het toenmalig Kortrijks ziekenhuis, Maria's Voorzienigheid, op 1 mei 1971. Er waren 4 patiënten die twee maal per week gedialyseert en dat gedurende 8 tot 9 uur per dag. Deze patiënten werden voordien gedialyseerd in UZ leuven en UZ gent. De Dokter nefroloog die de dialyseafdeling Kortrijk opstartte in een team van 4 verpleegkundigen en 1 hulpverpleegkundige.
2. Hoe groeiden het centrum en het aantal verpleegkundigen tot de huidige situatie?
De patiëntenaangroei en de daarbij horende verpleegkundigen verliep in de beginjaren zeer langzaam; - eind 1971 : 8 patiënten en 5 verpleegkundigen - eind 1972 : 11 patiënten en 5 verpleegkundigen - eind 1975 : 28 patiënten en 10 verpleegkundigen - eind 1976 : 38 patiënten en 10 verpleegkundigen
> vanaf 1980 werd verhisd naar een nieuwe afdeling die bestond uit twee zalen met respectievelijk 8 en 10 dialyseposten > vanaf 1984 werd een grote patiëntenstijging genoteerd en werd er overgeschakeld naar drie dialyses per week van 4u30. Daardoor werd er vanaf toen gedialyseerd in de voormiddag en de namiddag . > in 1990 waren er gemiddeld 58 patiënten, 12 verpleegkundigen en 5 hulpverpleegkundigen > in 2000 waren er gemiddeld 90 patiënten, 21 verpleegkundigen en 3 hulpverpleegkundigen > vanaf januari 2003 werd een eerste chronische dialysepatiënt via PD dialyse behandeld. Nu, in 2008 zijn er gemiddeld - 160 dialysepatiënten en 13 PD patiënten - 43 verpleegkundigen - 2 hulpverpleegkundigen - 3 dialyse technici - 4 secretariaatmedewerkers - 1 sociaal assistente - 1 diëtiste - 1 poetsvrouw - 4 nefrologen = in totaal 59 dialyseteamleden
3.Is er veschil in de taakinhoud van de verpleegkundigen die de beginperiode meemaakten en die van nu?
In de beginjaren van de dialyseafdeling dialyseerden we een heel beperkt aantal patiënten; 2 maal per week 8 tot 9 uren. Het waren steeds vrij jonge mensen, want oudere patiënten ( boven 60 jaar) werden in die periode NIET gedialyseerd. Doordat de dialysetoestellen niet zo gesofistikeerd waren als nu met gecntroleerde UF, bicarbonaat dialysaat, compatibele membramen in de kunstnier, er nog geen EPO bestond waardoor de patiënten vaak met een heel laag hemoglobinegehalte door het leven moesten, maakte dat ed patiënten die in aanmerking kwamen voor dialyse vrij streng werden geselecteerd
Patiënten die fysisch niet voor dialyse in aanmerking kwamen (= ouder dan 60 jaar of diabetes patiënten) stierven aan hun chronische nierinsufficiëntie.
De patiëntenpopulatie was niet alleen veel kleiner, ze was tevens ook vrij jong in vergelijking met nu, wat met zich mee bracht dat de relatie verpleegkundigen - patiënten veel intenser was.
Vaak hadden wij gemeenschappelijke vrijetijdsbestedingen; gaan vissen , gaan zwemmen of tuinieren.
Anderzijds waren de werkomstandigheden op de dialyseafdeling ook helemaal anders.
Door de afwezigheid van computergestuurde dialysetoestellen met individuele dialysaat aanmaak, natrium en ultrafiltratie profilering en alle andere toeters en bellen die er nu wél aan de dialysetoestellen aanwezig zijn, dienden de verpleegkundigen eerder te dialyseren op een ambachtelijke wijze.
- Dagelijks was een dialyseverpleegkundige - badmeester aangesteld die de ganse dag manueel dialysaat aanmaakte en zelf de samenstelling en concentratie ging controleren in het labo. Bijna 1/3 van de gebruikte kunstnieren diende wegens lekken en scheuren en daarbij horend bloedverlies tijdens de dialyse te worden vervangen. - Onze grootste bezorgheid was de controle en bewaking van de bloeddrukken: immers de ultrafiltratiewas niet te regelen en er werd soms 5 tot 10 liter serum toegediend per dialyse om de ongecotroleerde UF te compenseren.Dit leidde vaak tot zeer zware bloeddrukvallen met half comateuze toestanden en braakpartijen Vandaar ook dat oudere patiënten niet in aanmerking kwamen voor dialyse. - De waterzuiveringinstallatie was verre van ideaal en ronduit gezegd onveilig, met het hardwater syndroom,daarbij horende helse koppijnen en braken bij de patiënten als gevolg. - De toegang tot de bloedbaan was ook in het begin van het dialystijdperk een precaire aangelegenheid:
° Permanente dialysekatheters en subclavia katheters waren onbestaande. De uitwendige scrinnershunt verstopte zeer vaak en diende door de verplegkundige van wacht steeds ontstopt te worden.
° Bij falen van de fistelaanprik diende steeds een femoraliskatheter te worden geplaatst;dit was steeds een tijdrovende en pijnlijke ervaring voor onze patiënten. ° Vandaar ook de selectie van onze patiënten: bij slechte vascularisatie en de daarbij horende moeilijke aanleg van arterieel - veneuze fistel was dialyse niet mogelijk bij potentiële dialyspatiënten.
- Er waren geen computers op de afdeling en alles werd over- en opgeschreven in farden en boeken.
Uren aan een stuk werd alles neergepend door de verpleegkundigen met veel dubbel en frusterend werk als gevolg.
> Bij de huidige dialysewerking is het groot aantal patiënten een opmerkelijk en belangrijk gegeven: we kennen onze patiënten en hun familie jammer genoeg zo goed niet meer. Niet alleen het groot aantal patiënten (= 160 HD patiënten en de 13 PD patiënten), maar ook de vijf verschillende zalen, maakt dat wij soms moeilijk het overzicht kunnen houden. Immers op maandag,woensdag en vrijdag worden er tot 96 patiënten per dag fedialyseerd.
Daarnaast worden er ook vaak op Intensive Care en op CCU ook beademde en zeer zwakke levensbedreigde patiënten behandeld.
De oudere dialysepatiënten ( veel 70-, 80- en zelfs 90- plussers) en hun typische ouderdomsgebreken, maken dat de benadering van onze patiënte heel anders is.
Veel bijkomende fysieke problemen zijn oorzaak van de verhooge verpleegnood per patiënt, wat een verhoogde werkdruk voor de dialyse- verpleegkundigen met zich meebrengt.
De persoonlijke contacten tussen patiënten onderling, tussen de patiënten en het verplegend personeel lijden soms onder de grote drukte in de zalen: 12 patiënten op high care in dezelfde zaal maakt het aan- en afsluiten zeer arbeidsintensief.
4. Volgen welke criteria worden nieuwe verpleegkundigen aangeworven?
> In de laatste 10 jaar is het aantal dialysepatiënten verdubbeld en daaroor is de nood aan bijkomend verpleegkundigen flink verhoogd. Ook de jonge verpleegkundigen dienen vaak te worden vervangen en dat door de zwangerschappen die inherent zijn aan de jonge populatie verpleegkundigen.
Aangezien verpleegkunde ook een knelpuntberoep is, is het vinden van nieuwe verpleegkundigen geen sinecure. De vraag is immers veel grote dan het aanbod. In het dialysecentrum van Kortrijk streven ernaar een hoog gekwalificeerd personeelsbestand te hebben en daarom zijn we steeds op zoek naar gemotiveerde en goed opgeleide medewerkers.
De belangrijke criteria om aangeworven te worden op de dialysafdeling zijn: - beschikken over een goede teamspirit. We werken immers met een heel grote groep dialysemedewerkers samen om een goede en veilige zorgverlenig te verschaffen aan de ons toevertrouywde dialysepatiënten. - bij voorkeur gegradueerde verpleegkundige ( goede vooropleiding) - beschikken over de nodige empathie om zich in te leven in de wereld van de chronische patiënten.
- beschikken over een groot observatievermogen - technisch onderleg zijn ( manipulatie van dialystoestellen en andere randapparatuur) - zelfstandig kunnen werken met verantwoordelijkheid voor alle zorgaspecten - stressbestendig zijn - gemotiveerd zijn om onze dialysedienst uit te bouwen tot een hoogkwalitatieve unit - stipt zijn in het opvolgen van afspraken en volgen van de procedures
5. Hoe verloopt de opleiding van een nieuw aangworvene?
> De nieuwe medewerkers worden steeds gelinkt aan een meter of peter verpleegkundige met jarenlange dialyse ervaring.
> Er wordt een aangepast inwerkingproces opgemaakt in samenwerking met de aangesteldeinscholingcoaches ven het ziekenhuis.
> De werkuren worden 1 maand aangepast aan de grote druktemomenten: de nieuwe verpleegkundigen starten in de eerste maand pas om 9 u 's morgens.
> De inscholing i.v.m. de dialysetoestellen gebeurd gefaseerd en dat onder leiding van de dialysetechnici. Pas wanneer zij ondervinden dat de nieuwe verpleegkundigen goed met het toestel kunnen werken in de oefenruimte, mogen zij werken aan de dialysetoestellen in de zalen.
> Om de maand en dat gedurende de eerste 6 maanden is er een inwergesprek met de nieuwe verpleegkundige, de meter/peter en de hoofdverpleegkundige. In dat gesprek wordt een sterke-zwakte analyse opgemaakt:
- Minimum 3 sterke punten van de nieuwe verpleegkundige worden aangehaald en besproken.
- Drie aandachtspunten (prioritaire) werkpunten met tips tot verbetering worden genoteerd.
- De evolutie m.b.t. de drie vorige aandachtspunten (werkpunten) wordt besproken. - Mogelijkhei tot eventuele invulling van nieuwe aandachtspunten en werkpunten naar het volgende maandelijks gesprek.
> Na 55 maanden volgt een beoordelingsgesprek: - er wordt gepeild naar kennis en inzicht § functiegebonden basiskennis § afdelingsgebonden kennis § observatiegeest - de praktische en technische vaardigheden worden geëvalueerd § functiegebonden technische vaardigheid § opvolgen van hygiënische en veiligheidsvoorschriften § economisch en zorgzaam werken § kwaliteit van het werk § organiseren en planne van het werk § productiviteit en werktempo § schriftelijke en mondelinge rapportage - nagaan van de persoonlijke attitude van de nieuwe medewerker § emotionele rijpheid en stabiliteit § omgaan met kritiek en opmerkingen § persoonlijk voorkomen en taalgebruik § stiptheid § verantwoordelijkheidszin § initiatief § zelfstandigheid § leerhouding § houding tegenover de patiënt § integratie in de equipe en onderlinge samenwerking § flexibiliteit § lichamelijke geschiktheid en doorzettingsvermogen § respect voor de ander persoon
> De dialys-inscholing gebeurd op ieders eigen tempo: niet de snelheid van uitvoeren der taken is belangrijk, wel het juist en correct handelen primeert. De snelheid komt later met de ervaring. > Naarmate de nieuwe dialyseverpleegkundige zich verder bekwaamt in de dialysrtechnieken worden haar/zijn specifieke verantwoodelijkheden groter. > Slechts na 1 tot1½ jaar intensieve opleiding wordt de dialyseverpleegkundige in staat geacht zaalverantwoordelijke te zijn.
6. Welke opleidingsmomenten zijn voorzien in de loopbaan van een verpleegkundige op de dialyseafdeling?
> In het eerste jaar is een totale inschiling vereist: immers de verpleegkundigen die starten op de dialyseafdelng hebben buiten een theoretische achtergrond uit het schoolgebeuren geen enkele ervaring met de dialyseactiviteiten op zich.
> Daarna wordt in samenspraak met de verantwoordelijke van de afdeling een verdere opleiding gepland.
> Tijdens de eerste maanden van de opleiding zijn een hele reeks opleidingen vanuit AZ Groeninge georganiseerd: - Een introductiedag waarbij de neiuwe verpleegkundige een ruime voorstelling krijgt over het ziekenhuis. - Opleiding veilig en humaan fixeren. - Opleiding rond diabetes ( de helft van onze dialysepatiënten zijn nu eenmaal diabetespatiënten). - Info inzake intranet gebruik in AZ Groeninge - Patiëntvriendelijk ziekenhuis. - Brandpreventie en brandbestrijding. - CPR basisvaardigheden (= reanimatieoefeningen). - Info inzake medische beeldvorming in AZ Groeninge. - Oefensessie heffen en tillen.
> naast deze interne opleiding worden de nieuwe en ook de meer ervaren dialyseverpleegkundigen gemotiveerd om deel te nemen aan externe bijscholingsbijeenkomsten en binnen-buitenlandse congressen. Via ORPADT (= organisatie van het paramedisch personeel der dialyse- en transplantatiecentra), kunnen heel belangrijke info avonden en-namiddagen bijgewoond worden
7. Is er naast het technisch aspect ook vorming i.v.m. omgaan met patiënten? Geef voorbeelden.
> Via de opleiding patiëntvriendelijk zieknhuis (georganiseerd door AZ Groeninge), worden de verpleegkundigen specifieik opgeleid naar de begeleiding van chronische patiënten.
> Jaarlijks wordt een post-hogeschoolvorming georganiseerd door ORPADT en daarin worden er ook belangrijke items behandeld i.v.m. het omgaan met dialysepatiënten.
8. Welke visie steekt achter het verpleelkundebeleid op de dialyseafdeling en hoe ziet u dit beleid evolueren in de toekomst
> Het blijft belangrijk, nu en in de toekomsrt dat de dialyseverpleegkundigen goed opgeleid zijn om hun taak zo goed mogelijk te kunnen uitvoeren. Degelijke interne en extreme opleidingen moeten worden aangeboden en gepromoot. > Het belangrijkste aandachtspunt voor onze afdeling is het verzekeren van een goede kwaliteitsvolle personeelsbezetting waardoor de patiënten ook in de toekomst kunnen rekenen op een veilige, patiëntvriendelijke en goede zorgverlening. > Naar de toekomst toe zal het een blijvende opgave zijn voldoende gekwalificeerde verpleegkundigen te vinden. Zoals reeds eerder vermeld, wordt de vraag nog groter dan het aanbod; dat door de veroudering van de Belgische bevolking met alle zorgvragen daaraan verbonden.
> Daarom moet er worden naar gesteefd om de dailyseverpleegkundigen op onze afdeling te houden (= behouden van de zo noodzakelijke dialyse ervaring op de afdeling.). - Dit kunnen we doen door de werksfeer op de dialyseafdeling zo optimaal mogelijk te maken en te behouden. Een goede collegiale en aangename sfeer is nu immers een grote troef om verloop van verpleegkundigen te vermijden. - De arbeidsuren en vrije dagen van de dialyseverpleegkundigen zo goed als mogelijk aan te passen aan de aan te passen aan de thuissituatie van iedere medewerker. Weliswaar rekening houdende met de goede organisatie van de dienst waarbij een veilige en goede zorgverlening primair wordt gesteld.
Stabiele cardiovasculaire toestand,minimaal kleplijden.Je motor draait nog steeds behoorlijk",zei de cardioloog,terwijl hij de resultaten opborg.Ik knikte."Toch één punt vermelden",ging hij nadenkend verder. "Zo?"Ik zag dat hij aarzelde "Anemie",verduidelijkte hij ."Een lichte bloedarmoede.Vorig jaar al vastgesteld en het is niet gewijzigd." "Is dat ernstig?"vroeg ik.Ik voelde me prima, er was geen reden om bezorgd te zijn. "Alicht niet,maar laten we zeker spelen.Het kan geen kwaad even je nieren te laten bekijken.Dan zijn we gerust.Het kan louter een kwestie van ijzer te kort zijn.Wat denk je?Ik maak een afspraak met nefrologie?" Moest dat echt zo snel?.Ik zag echter geen spoor van enig alarm op zijn gezicht. "Vooruit dan maar",zei ik enigzinds gerustgesteld. Twee weken later onderging ik een CO2-angiografie, een techniek om de renalisarteriën op doorbloeding te onderzoeken.Alles leek in orde."Een nader onderzoek zal ons méér duidelijkheid geven"luidde het daar."De nieren zelf nu.Ik laat een punctie uitvoeren." Punctie?Het woord kwam als een stormram op me af.Een zwaar geladen woord! De klank alleen al doet een andere boosdoener opdoemen.Het werd even slikken. Maar de specialist stelde me onmiddelijk gerust.Er was geen vermoeden van erger. Gewoon nagaan hoe het met de organen zelf gesteld is. Het bleek er achteraf niet bijster goed mee gesteld,met de nieren.De waarden op het bloedanalyserapport waren de verkeerde richting aan het opgaan.Er zou een hele reeks geneesmiddelen aan te pas komen om het kalium, de fosfor, de creatinine en de klaaring binnen aanvaardbare perken te houden.Daarnaast was er het dieet,want ook daarmee zou men proberen de dialyse zo lang mogelijk uit te stellen. Nierinsufficiëntie.Na een hele uiteenzetting door de nefroloog was dit de conclusie. De ernst van de situatie was me duidelijk gemaakt.Ik verbaasde me er zelf over hoe kalm ik dit verdict aanhoorde.Het ging niet goed,dus er moest wat aan worden gedaan.Op slag was ik tot de categorie van de chronisch zieken gaan behoren.Vreemd genoeg veroorzaakte dit oordeel geen angst of twijfel,maar eerder een overtuiging om alles op alles te zetten. Ik was direct vast besloten dit dieet rigoureus te volgen.Vooruit dan maar! Vanaf nu zou het afgelopen zijn met de schaal-en schelpdieren,het sappige fruit en de verse groenten! Adieu chocolade en frieten,halt aan de heerlijke champignons en pittige kazen! En vergeet de borrelhapjes maar!En de borrels meteen! Een harde dobber zou het worden.Bleef er nog wel iets eetbaars over? Iets lekkers?Zou ik me voortaan met een hangend gezicht door het leven moeten sleuren en toekijken hoe anderen mossels opprikten en kreeften amputeerden?Zou ik de meewarige blikken van vele vrienden op mij gericht voelen?Op hun gezichten de vraag aflezen of zoiets wel vol te houden valt?En wat wordt het als we hem uitnodigen?Vrijwel zeker een bedrukte sfeer?Gedaan met de pret?Gerantsoeneerd tafelgenot dus?Of helemaal geen genot?Resoluut zette ik die beelden van ma af. Medeleven-hoe sympathiek ook bedoeld-zou aan mij niet zijn besteed.Beklaagd worden als iemand die alle uitzicht heeft verloren,wou ik allerminst. Ik dook in de meegekregen dieetliteratuur en wat aan alternatieven ontdekte,sterkte me in mijn voornemen om door te bijten.Voortaan mocht er in mijn bijzijn normaal worden gegeten.Met de glimlach liet ik het verbodene lekkers aan mij voorbijgaan.Het deerde me niet.Met de dagen en maanden ging dit gemakkelijker.Ik stimuleerde zelfs het gezelschap vooral niet op mij te letten in hun keuzes.Chocolade en frieten waren voor mij nog enkel bestaande woorden.Overdreef ik? Kan best zijn.Maar het was toch maar verheugend nieuws de nefroloog bij iedere consultatie te horen zeggen dat de bloedwaarden weer eens in toom waren gehouden. Drie jaar lang was ik er zo in geslaagd de dialyse voor me uit te schuiven. Ondertussen werd ik geïnformeerd over de soorten dialyse,de techniek,de voor-en nadelen. Een videofilm maakte alles nog duidelijker.Mijn keuze stond vast.Ik zou overdag peritoneale of buikspoeling toepassen; voor s'avonds en s' nachts zou ik me op een toestel aansluiten dat 'cycler'heette en automatisch een programma afwerkte.De opleiding begon Ik betrad een voor mij totaal vreemde wereld.Slangetjes,klemmen,vloeistofzakken en stoppen werden mijn dagelijkse attributen.Er werd een katheter geplaatst.
En deze kleine ingreep deed me beseffen hoe mijn toestand en dus mijn leven afhankelijk zou worden van allerlei handelingen die buiten mijn lichaam zouden plaatsgrijpen.En die ik zelf zou controleren.Ik zou mijn eigen verpleegkundige worden,de bewaker van mijn eigen therapie,verantwoordelijk zijn voor mijn eigen leven en comford,zelfs het klassieke draadje in handen hebben waaraan de pop zich optrekt of neerzakt.Mijn draadje was dan wel onder de vorm van doorzichtige slangetjes. Vandaag ben ik twee jaar in dialyse:éénmaal manueel over de middag,'savonds sluit ik de cycler aan. Ik heb beide handelingen in mijn leven ingebouwd,als een immer weerkerend ritueel. Dagelijks geef ik een teken dat naar boven wijst.Naar mijn kamer.Mijn vrouw knikt en begrijpt. Het worden ogenblikken van afzondering.Die zijn niet eenzaam maar ergens verrijkend.Het aantal gelezen romans groeit maar aan.Je gaat ook meer nadenken.Je bent niet alleen bewust bezig met je eigen therapie,je geraakt méér en méér overtuigd van de ernst van je toestand,er groeit het besef dat je je lot in eigen handen hebt.Je leerd bovenal je eigen situatie te relativeren. Want,per slot van rekening,je bent mobiel en pijn is er niet. Er bestaat nu éénmaal zwaarder lijden dan het jouwe,anderen kennen vaak een eenzaamheid die moeilijker is om te dragen of ze hebben een grotere beperking. En in die korte momenten wordt het feit je duidelijk dat de mens bestemd is om te bestaan,en om te pogen van dat bestaan het beste te maken. Ook voor diegenen die je omringen.In eerste instantie je vrouw,die dagelijks over je dieet waakt,zonder morren de bijkomende last op zich neemt,groenten dubbel af te koken,voor variatie in gerechten te zorgen en het bovendien ook nog lekker te houden!Toch een extra opdracht,waarvan de inspanning niet genoeg kan worden gewaardeerd. Dezelfde rituele bewegingen voltrekken zich bij de opbouw van de cycler. De reiniging en ontsmetting van de handen en katheteringang zijn bijna liturgische gebaren geworden. Secuur worden vloeistofzakken en slangetjes aangesloten,de nodige klemmen gezet. Je krijgt er bijna een kinderlijk plezier in.Doktertje spelen,weet je wel. s'Avonds of 's nachts luister je naar het zachte grommen van de machine,die als een zachtaardig dier trouw naast je ligt.Die cycler is langzaam maar zeker een rustige metgezel geworden,een kameraad die je vanuit de duisternis met zijn kleine'groene oogjes' aankijkt.Hij zal me allicht nog een tijdje gezelschap houden.Hoelang weet ik niet.Daar ben ik niet alle dagen mee bezig.Je kunt toch niet ingrijpen.De transplantatie komt wel.Want,wordt er niet beweerd dat groen de kleur is van de hoop?!
ORGAANDONATIE EN TRANSPLANTATIE: --------------------------------------------------------------- De eerste succesvolle niertransplantatie gebeurde in 1954.Er waren toen nog geen geneesmiddelen tegen afstoting.Vermits het echter om een indentieke tweeling ging,kon men afstoting vermijden.In de jaren zestig werden criteria voor hersendood gedefinieerd en kwamen de eerste medicijnen terpreventie afstoting uit:Imuran en Prednisone.In 1967werd door Prof. Dr. jon j. van Rood Eurotransplant opgericht.Dit is een organisatie die een centrale computerregistratie toelaat van alle patiënten die wachten op een orgaan en die ook alle organen toewijst.Initieel stonden alleen patiënten geregistreerd die een ruilnier moesten krijgen.Ondertussen zijn er 15.000 patiënten die wachten op diverse organen(hart; lever, long en pancreas)en dit via 75 transplantatiecentra in 6 landen (België, Nederland, Luxenburg, Duitsland, Oostenrijk, en Slovenië. Eerstdaags komt ook Kroatië bij.).De bedoeling is om uit zoveel mogelijk potentiële donoren voldoende organen te vinden voor de vele patiënten die er op wachten.Indien er een orgaan beschikbaar is, selecteert de computer de best geschikte patiënt.Deze toewijzing ('allocatie')gebeurt via een soort scorelijsten.Telkens opnieuw er een donornier aangemeld wordt, overloopt het computeprogramma de verschilende punten om een soort rangorde op te stellen van mogelijke kandidaten.De wachtlijst is dan ook geen chronologische lijst(waarbij men zijn beurt afwacht tot de patiënten die vroeger op de lijst kwamen opgeroepen worden.)Allereerst wordt nagegaan of de bloedgroep van de ontvanger en van de donor'compatibel'zijn(bij elkaar passen).Er bestaan 4 bloedgroepen; welke aangeduid worden door de af-of aanwezigheid van twee antigenen (eiwitten op de rode bloedcellen):het A antigen en het B antigen.Bloedgroep A betekent dat je het A antigen hebt.Bloedgroep B betekent dat het B antigen hebt.Bloedgroep AB betekent dat je beide antigenen hebt.Bloedgroep O betekent dat je geen van beide hebt.Bloedgroep A kan alleen ontvangen van A en O, B van B en O, AB van A, B AB en O en O alleen van O.O of 'nul' betekent dat je geen A of B hebt je maakt dus tegen beide antilichamen aan: je kan dus alleen van O ontvangen.daarnaast is er een medische urgentie.Patiënten die op geen enkele manier nog kunnen gedialyseerd worden en die aldus op korte tijd zouden sterven,krijgen aldus voorang.Vervolgens kijkt men de 'weefselkenmerken' na.Naastde bloedgroepeiwitten bevatten onze lichaamcellen ook 'HLA-eiwitten.Dit zijn eiwitten die een rol spelen in ons afweerstelsel en die ons onderscheiden van vreemde indringers in ons lichaam zoals bateriën en virussen (maar ook een vreemd orgaan (met eigen specifieke HLA-eiwitten).Hoe meer jou HLA-types overeenkomen met die van de donornier ,hoe hoger de 'match',en hoe minder de kans op afstoting van de nier.Men zoekt dan ook zoveel mogelijk overeenkomst tussen de donor en de receptor zodat de kans op afstoting geringer wordt.Dit komt ook naar voor in de overleving van de ruilnier op lange termijn: hoe beter de overeenkomst, hoe groter de kans dat de nierwerking goed blijft.Daarna wordt het procent HLA-antilichamen onderzocht.Dit wordt PRA genoemd : de hoeveelheid van HLA antilichamen aanwezig in je serum getest tegen een groep van 60 verschillende HLA types.HLA-antilichamen zijn antilichamen tegen lichaamvreemde HLA-eiwitten.Deze antilichamen ontstaan meestal als gevolg van vroegere toegediende bloedtransfusies, zangerschappen of het gevolg van vroegere transplantaties.De bedoeling is een nier te vinden waartegen je zo weinig mogelijk antilichamen maakt.Patiënten met antilichamen die reageren tegen méér dan 85 % van de gekende HLA-eiwitten zijn 'hooggeimmuniseerde', tussen de 6 en 85 % spreekt men geimmuniseerde patiënten.Ten slotte houdt de computer nog rekening met een aantal andere zaken: de afstand tusen de receptor en de donor, de wachttijd van de patiënt op de lijst en de nationale balans, waarbij gewaakt wordt dat elk land evenveel nieren krijgt als er wegvloeien naar de andere landen binnen Eurotransplant.Zo wordt uiteindelijk een score berekend telkens er een donornier beschikbaar komt en wordt de patiënt met de meeste punten opgeroepen via de lokale transplantcoördinatoren en de samenwerkende ziekenhuizen.Het systeem houdt geen rekening met eventuele(bijkomende)ziekten of problemen aan dialyse die de patiënt al dan niet heeft of met de manier waarop de patiënt gedialyseerd wordt. Ook de plaats van dialyse of het al dan niet zelf aanbrengen van donoren door het ziekenhuis speelt in dit systeem geen rol.Voor patiënten ouder dan 65 is er een Senior-programma, voor oudere wachtenden met oudere donoren,zonder rekening te houden met het HLA-systeem en met beperkte koude ischemietijd(tijd dat de nier afgekoeld is geweest).De wachtlijst is de laatste jaren fors toegenomen terwijl het aantal transplantaties daalt.In Belgie waren er in 2005,966 patiënten die wachten op een nier.De gemiddelde wachtijd neemt eveneens toe.Dit hangt vooral af van de bloedgroep:van alle getransplanteerden was de gemiddelde wachttijd voor bloedgroep AB-167 dagen,voor de bloedgroep B-641 dagen,voor bloedgroep A-631 dagen en voor bloedgroep O-1119 dagen.Bloedgroep O kent dus een langere wachttijd: in de algemeene bevolking heeft 42% een bloedgroep O maar bij de wachtenden is dit 59%.Doorgaans is de wachttijd korter zo je ouder bent dan 60 jaar,bloedgroep AB of B hebt,geen HLA-antistoffen en een frequent voorkomend HLA-profiel hebt.Een langere wachttijd is er voor patiënten jonger dan 40 jaar,bloedgroep O of A met moeilijke HLA-typering of aanwezigheid van HLA-antilichamen.Iedere meerderjarige Belg is donor bij wet(wetgeving van 13 juni 1986),tenzij men verzet aantekent of er bij overlijden verzet van familie optreedt.Dit laatste gebeurt in 20% van de gevallen(in West-Vlaanderen zou dit maar 12% zijn).Dit systeem noemt met het'opting-out'systeem.Hierdoor heeft Belgie,naast Spanje en Oostenrijk(die dezelfde wetgeving hebben)het meest aantal donoren per miljoen inwoners:24 donoren per miljoen inwoners per jaar(ter vergelijking:Nederland heeft slechts 12 donoren per miljoen inwoners per jaar). In 2005 waren er 190.000 weigeringen in de gemeentehuizen opgetekend doch 70.000 waren van minderjarigen(verzet aangetekend door de ouders).De recente wetgeving heeft echter gezorgd dat voor deze personen dit verzet wegvalt als ze meerderjarig worden tenzij ze zelf opnieuw verzet laten optekenen in het gemeentehuis.30% van de Belgen kent de wet niet.Er heerst soms angst om er over te praten,vaak is er wantrouwen naar de medische wetenschap en handel en het is niet gemakkelijk om voor anderen te beslissen(bij overlijden van een dierbaar familielid).We moeten dan ook sensibiliseringscampagnes opzetten om het aantal donornieren te laten stijgen.Publieke sensibilisatie van de bevolking is moeilijk gezien het een zeer heterogene groep betreft.Wel bestaan er initiatieven zoals (www.beldonor.be) campagne gevoerd door de overheid met steun van een aantal bekende Vlamingen zoals Brigitta Callens en Geert Hoste.Beter worden specifieke doelgroepen aangesproken zoals voorbeeld de 18-jarigen.Dergelijke campagne werd vorig jaar in Kortrijk gevoerd met steun van de schepen van onderwijs dhr.De Bethune.Vrouwen doneren rapper dan mannen en er zijn meer weigeringen bij mensen met een lager opleidingsniveau.De religieuze achtergrond speelt geen groete rol.Boeddhisten zeggen meestal nee aan donatie(maar zijn gelukkig in de minderheid in Belgie),christenen,joden en hindoes hebben globaal geen probleem met donatie na overlijden.Door artsen en verpleegkundigen(vooral op intensieve zorgen afdelingen)meer vertrouwd te maken met hersendood en met de procedures van donatie en hen te leren communiceren met families over deze moeilijke materie hoopt men op meer donoren vanuit die ziekenhuizen die nu eerder weinig of geen donoren aanmelden.Veel hangt ook af van de bestaffing, de druk op de beddenbezetting,trainig en betrokkenheid bij de problematiek.De kwaliteit van de donoren neemt af over verloop van de jaren.Er waren in 2005 effectief 234 donoren,maar het totaal aantal lag veel hoger.Er zijn veel medische weigeringen,op 100 aangemelde nieren kunnen er effectief maar 34 gebruikt worden.De gemiddelde leeftijd van de nierdonoren stijgt:de gemiddelde leeftijd is nu 52 jaar.De criteria zijn ook veel minder streng dan vroeger.De donornieren hebben naast een gemiddelde hogere leeftijd dan vroeger nu ook een langer hospitaalverloop achter de rug,er zijn minder traumadoden dan vroeger en het betreft hem vaak om overleden patiënten die vooral hersenbloedingen hebben gehad(door hoge bloeddruk of"aderverkalking").De maximale leeftijd van een donornier is nu onbeperkt.Enkel HIV is een absolute contra-indicatie voor donatie.Levende donatie is eveneens mogelijk.In Belgie is dit slechts het geval in 5,1% van de transplantaties.Het aantal stijgt wel.Tussen donor en ontvanger mag er geen (psychische)druk uitgeoefend worden en er moet uitdrukkelijk wederzijdse toestemming zijn.Men verwacht ook een specifieke verwantschap tussen donor en receptor:het gaat hem dan meestal om ouders die aan kinderen,een schenking tussen partners of tussen broer en zus.Orgaanhandel(zoalsonder andere in China met geëxecuteerden)is verwerpelijk.(ps.recente thesis van Julie Tieberghein over handel in organen via internet).In het transplanttatiecentrum wordt een strang selectieprotocol gevolgd :met biologische screening en medische screening(door een onafhankelijk internist),psychosociale screening(door de psychiater en de sociale assistente)en een chirurgische screening.Een postdonatieprotocol waarbij de donor medisch verder opgevolgd wordt,is noodzakelijk om de gevolgen op lange termijn te kunnen inschatten.De kans op succes bij levende donatie is groot: in het UZ Leuven is er 96% succesrate na 1 jaar; 32% doet wel een afstoting,waaronder 1 iemand met een zeer zware afstoting.Algemeen is de kans op lange termijn wel veel beter bij levende donornier dan van overleden donor.
Als een beloftevol feit zich voordoet na de verwachte vervaldag zeggen de mensen: “’t Is een vijg na Pasen”.Zo zou je het ook kunnen zeggen van het paasfeest van het VNK.Het had inderdaad plaats na Pasen maar een vijg na Pasen was het allerminst. Je kan het paasfeest immers niet vroeger organiseren dan een week na de hoogdag.Hou je het feest voor Pasen dan zit je er mee in de vastentijd.Plan je het op de hoogdag zelf dan krijg je te horen dat Pasen bij uitstek een familiefeest is en dan zie je geen kat.Op 30 maart 2008 waren er toch 74 enthousiastelingen die er naar uitgekeken hadden om er bij te zijn.En ze hebben het zich niet beklaagd.
Het bestuur van de Vriendenkring had weer voor een puik programma gezorgd.Het orkest ‘Nostalgie’ speelde leuke Franse dansmuziek.Enkele beenvaste koppels voelden hetjeuken en draaiden een pasje tussen de opgesmukte tafels.De accordeonist organiseerde tussenin een quiz met gemakkelijke vragen maar met verrassende antwoorden.Al spelend begaf hij zich tussen de aanwezigen.Hij vroeg iedereen hem aandachtig te volgen.Na zijn toer stelde hij de vraag: “Hoeveel toetsen staan er op de linker kant van mijn instrument?”Wie had daar op gelet?Niemand natuurlijk.Er werd dan maar op los gegokt.De antwoorden die door mekaar werden geroepen zaten er allemaal naast.De prijs ging uiteindelijk naar degene die het aantal het dichtst benaderde.
De ambiance zat er in.Om even tot rust te komen bedienden de bestuursleden de aanwezigen van taart en koffie terwijl de klarinetist, de pianiste, de percusionist en de accordeonist de hiepe deuntjes lustig verder speelden.Het traktaat viel in de smaak want het gebabbel viel stil.Toen de eerste feestelingen wilden vertrekken werden ze even tegen gehouden want de klokke moest nog komen.En zo trok iedereen naar huis, niet met een vijg maar met een heus ei.Ja, ja, in lekkere melkchocla.
1.In belgië hebben 500.000 mensen een nierziekte. 2.In 2006 waren 10.000 mensen in behandeling voor een eindstadium van nierfalen door middel van dialyse of niertransplantatie. Het aantal nieuwe gevallen stijgt elk jaar met 6%. 3.Bij ernstige vormen kan men zonder dialyse of transplantatie op korte termijn overlijden door vergiftiging van het bloed omdat de zieke nieren het bloed niet meer zuiveren. 4.Dialyse geeft geen genezing van de ziekte, is wel levensreddend maar ook zeer duur. 5.Er zijn 2 vormen van dialyse: buikdialyse of hemodialyse. Voor transplantatie is een nier nodig van een overleden persoon of één nier van een gezond familielid of van je partner. 6.1000 mensen in belgie wachten op een nieuwe nier. 7.Strenge dieetmaatregelen en inname van vele geneesmiddelen zijn eveneens noodzakelijk. De levenstijl dient sterk aangepast te worden aan de nieuwe situatie. 8.Suikerziekte (diabetes) en hoge bloeddruk (hypertensie) zijn de 2 belangrijkste redenen voor het ontwikkelen van de nierziekte. 9.Zwaarlijvigheid (obesitas) is een belangrijk risico voor het ontwikkelen van suikerziekte en van hoge bloeddruk en dus ook het krijgen van de nierziekte.Zwaarlijvigheid, suikerziekte en hoge bloeddruk kunnen vermeden of behandeld worden. 10.Nierziekten vormen een zeer belangrijk risico voor het krijgen van hart- of bloedvatziekten, die de belangrijkste redenen zijn tot sterven in belgie. Andere risico's op hart-en bloedvatziekten zijn roken, hoog cholestorol, suikerziekte en hoge bloeddruk allen behandelbaar.
t'Kabouterke is er weer! Ook kabouterkes staan op de lijst voor een transplantatie. Er werd bij hem ook een nieuwe nier ingeplant. Toen de chirurg een drietal dagen na de operatie aan zijn ziekbed stond, vond het kabouterke dat de operatie één van de duurste dingen was in de geneeskunde. Het kost inderdaad STUKKEN VAN MENSEN. De dokter was nog niet direct mee, maar moest toch toegeven dat de ingeplante nier een stuk van een ander mens was. Wanneer men bij u een nieuwe nier inplant dan moogt ge tegenwoordig kiezen welke nier ge wenst.! Formidabel niet? Wilt ge een nier die gratis is, dan is dat een "aalmoeze nier". Wilt ge die echter betalen met een lening, dan spreken ze van een "rente nier".
Moet die nier overgevlogen worden dan wordt het een " vliege nier" terwijl een nier die van over de grens komt een "doua nier" heet. Is de donor een militair dan kan het een "kanon nier" zijn, maar was hij een beeldhouwer dan is er veel kans dat ge een "kunst nier " te pakken hebt. Was de donor juist met vakantie, dan wordt het een "souve nier" en in geval van een vogelliefhebber spreken we van een " vinke nier". Kreeg je een nier van een metaalarbeider dan was dit een "schar nier". Maar indien ze uit het depot kwam was het een "magazij nier". Een schaakspeler bezorgd U een "pio nier", terwijl de groenen het houden bij een "tui nier" Die van de zeemacht bezorgen een "mari nier" en de jagers een " valke nier".Imkers daarentegen schenken een "bij nier". Deze van de gasmaatschappij, een "kabi nier" en de mannen van de waterleiding: een "kanton nier". Wanneer ge moet betalen weet ge pas of de rekening gepeperd zal zijn, dan spreken we van een "kruide nier" ofwel gaat het om een tweedehandsnier en dit is dan een "solde nier".
Bij de transplantatie komen ze om de haverklap bloed afnemen en uw koorts controleren. Het kabouterke vindt dat het plezanter is "pensioen te trekken", dan "bloed te trekken", nietwaar?
Uw bloeddruk moet ook telkens goed zijn. "Wel," zie het kabouterke: "sedert wanneer wordt er hier nu met bloed gedrukt? Dat is een rare drukkerij"
Alle gekheid op een stokje, je kan maar beter lachen en optimist blijven. In Kortrijk zeggen ze trouwens dat je met goede humor een "pinte goed bloed" opdoet. Waarom zou je het dan laten? Om te lachen moet je immers 16 spieren minder doen werken dan om vies te kijken!
Sloebers vertellen dat na de verhuis naar het nieuwe ziekenhuis aan de Kennedylaan, de huidige kliniek in de loofstrat, Maria's Voorzienigheid zal gebruikt worden als een nieuw politebureau voor Kortrijk. Stouterikken zeggen er bij dat men gevraagd heeft de bedden te laten staan! Niet voort vertellen hé!
Intussen is het weeral afgelopen met 2007. Sommigen zijn er blij om en roepen "GEEF ACHT" Een beste wens voor het nieuwe jaar 8 na een zalig kerstfeest. Het ga U allen goed!
Dit jaar had het kerstfeest van de nierpatiënten niet plaats in de
Campuskliniek Maria’s Voorzienigheid maar in de bovenzaal van de Thuiszorgwinkel aan de spoorweg te Kortrijk.Het tijdig vinden van de nieuwe locatie was waarschijnlijk de reden waarom een groot deel van de ingeschrevenen reeds voor het afgesproken uur aanwezig waren.Er was echter geen reden om zich ongerust te maken want de bestuursleden van de Vriendenkring Annie Masselis, Ann Vergote en Patric Seys zorgden voor het onthaal en wezen de feestzaal aan.Er was zelfs een liftboy voorzien.
Met negentig passeerden ze de kassa waar Lily Cornelis en Ann Ghesquiere het inschrijvingsgeld ontvingen.Bekenden zochten elkaar op en onbekenden verruimden hun kennissenkring.Allemaal kwamen ze terecht in een gezelschap waar ervaringen werden uitgewisseld over dialyse en transplantatie.
Als iedereen voorzien was van koffie trad Renaat Courtens, voorzitter van de Vriendenkring, op het voorplan.Van achter de micro verwelkomde hij iedereen en bedankte hij allen die van het kerstfeest een heuglijke gebeurtenis maakten.
Priester José Lefevre, aalmoezenier van de kliniek, droeg daarna de mis op.Het was een verkorte versie want hij was de teksten van het epistel en het evangelie vergeten.Ze waren thuis blijven liggen.Wat hij niet vergat was de indrukwekkende lijst van patiënten die in 2007 stierven: dertig in aantal.Hij las de namen een per een terwijl een assistent voor iedere overledene een brandend kaarsje op het altaar plaatste.Dit overzicht bracht stilte in de zaal.Aangepaste religieuze muziek zorgde voor de overgang.Een duo van viool en fluit speelde het gekende Ave Maria.Het was Dirk Malfait die beide musici contacteerde.Tussenin liet Ludger Vandewalle, de stuwende kracht achter het feest, een melodietje horen op zijn gitaar.Een niet-gelovige patiënt dacht bij de communie dat men de voorplat opdiende.Hem ontging natuurlijk de betekenis van de hostie voor een gelovige.
Die ongelovige werd echter niet lang op zijn honger gelaten.Na de eucharistieviering sprongen alle bestuursleden van de Vriendenkring bij om koeken en koffie te bedelen.De koeken werden aangeboden door de dokters-nefrologen.Dokter Doubel was hun aanwezige vertegenwoordiger.De koeken vielen danig in de smaak dat Dirk Malfait niet kon volgen met zijn koffieset.
Na de ernst kwam de luim.Vice-voorzitter Ludger Vandewalle kondigde een wijziging van het programma aan.De koster die samenzang zou begeleiden had zich verontschuldigd omdat zijn vader stervende was.Als alternatief kon Ludger de patiënt-moppentapper Felix Decabooter strikken.Al zijn moppen navertellen kan hier niet.Toch één die bijgebleven is: een vrouw ging naar het toilet. De wc-bril was vers gevernist en ze had het niet gezien.Met haar volle gewicht zette ze zich neer.Ze voelde de kleverige lijm.Het was te laat.Hoe ze ook probeerde, ze kwam niet los van de bril.Bijgeroepen hulp mocht niet baten.De helpers vonden maar één oplossing: de dame met bril en al afvoeren naar de kliniek.Toen de chirurg het geval zag riep hij er een verpleegsternonnetje bij.“Wat vind je hiervan, zuster?”, vroeg hij.Zij antwoordde: “Ik heb al veel
achtersten gezien maar nog nooit een dat ingekaderd was.”Voor de zoveelste maal gierde de zaal van het lachen.Felix heeft op het kerstfeest inderdaad de hoofdvogel afgeschoten.
Nadat de aanwezigen bekomen waren van het buikschudden probeerde Ludger enkele solisten door de micro te jagen.Veel zang kwam er niet uit.Om de leemte te vullen gaf hij dan maar het overzicht van de VNK-activiteiten voor volgend jaar.Intussen werden de koffiekopjes nog eens gevuld en de resterende koeken uitgedeeld.
Toen de tafelgezelschappen uitgepraat waren, kregen ze bij het buitengaan nog een mooie attentie aangeboden.Astrid, de echtgenote van Ludger, had met haar creatieve handen een mandje gemaakt met een handdoekje en twee washandjes.Ze had er niet één gemaakt maar honderd.Je ziet van hier dat de mensen dolgelukkig naar huis gingen met dit prachtig geschenk.
Nierpatiënten die in aanmerking komen voor een transplantatie komen terecht op een lijst.Deze lijst wordt doorgaans wachtlijst genoemd.
De aanzet
Mensen van wie de nieren niet goed meer werken worden uiteindelijk verwezen naar een nefroloog, een nierspecialist.Deze dokter beslist, in samenspraak met de patiënt, wanneer die op de wachtlijst komt.Voor deze beslissing steunt de dokter zich op het resultaat van zijn consultaties en van de pretransplantonderzoeken die de nierpatiënt heeft doorlopen.
De pretransplantonderzoeken
Deze geneeskundige onderzoeken gebeuren om er voor te zorgen dat de kandidaat zeker in behoorlijke conditie is op het ogenblik van de transplantatie en dat men op dat moment in het transplantatiecentrum niet voor verrassingen komt te staan.Men mag niet vergeten dat de dokters daar een zeer delicate ingreep moeten verrichten op een patiënt die ze NIET kennen en dat de patiënt ook wel eens ziek zou kunnen worden na de transplantatie als de bloedvaten, de darmen en het hart niet goed nagekeken zijn op voorhand!Het vertrouwen tussen het transplantatiecentrum en AZ Groeninge is dan ook zeer groot en de goede resultaten die geboekt worden zijn er omwille van alle geleverde inspanningen.
Eurotransplant
Alle medische gegevens van de patiënt worden dan doorgespeeld naar het universitair ziekenhuis waar de transplantatie zal plaatsvinden.Als dit ziekenhuis tot het besluit komt dat de voorgestelde patiënt een volwaardige kandidaat is voor een transplantatie wordt dit meegedeeld aan Eurotransplant in Leiden (Nederland).Dit is de organisatie die de toewijzing van organen coördineert voor België, Nederland, Luxemburg, Duitsland, Oostenrijk, Slovenië en Kroatië.Daar komt de patiënt op de wachtlijst waar hij een code meekrijgt en een aantal punten per criterium.
De codes en criteria
De belangrijkste codes die de ranglijst mee bepalen zijn onder meer:
·NT =niet transplantabel.Je staat op de lijst maar je kan tijdelijk niet getransplanteerd worden, bijvoorbeeld wegens een operatie.Je staat dan op non-actief.
·T =transplantabel.Je staat actief op de lijst en je kan elk moment opgeroepen
worden.
·HU =hoge urgentie, hoogdringend.Zeer uitzonderlijk bij patiënten die om een of andere reden niet meer kunnen gedialyseerd worden (wegens een allergie aan dialysemateriaal of die geen dialysetoegangsweg meer hebben,…).Zij krijgen bij elkeaangeboden nier 500 punten extra.
·I =geïmmuniseerd.Er zijn specifieke antistoffen aanwezig.
·HI =hooggeïmmuniseerd.Er is een hoge concentratie aan antistoffen aanwezig.
Belangrijk ook is het puntenaantal dat wordt gegeven op de volgende criteria: de overeenkomst van het weefsel, de slaagkans, de duur van de dialyse, de graad van hoogdringendheid, de afstand tot het donorcentrum en de nationale balans.Laatstgenoemd criterium is de verhouding van het aantal patiënten en donoren ten opzichte van het aantal inwoners van de hoger genoemde landen.
Vooraleer de codes en de criteria in aanmerking worden genomen, wordt rekening gehouden met de bloedgroep.NOOIT wordt een nier getransplanteerd die niet bloedgroep-compatibel is.
Speciale programma’s
·Het ESP-programma.(ESP = The Eurotransplant Senior Program)In dit programma worden organen toegewezen van donoren die 65 jaar en ouder zijn aan patiënten van dezelfde leeftijdsgroep.Bij deze toekenning wordt GEEN rekening gehouden met weefselkenmerken en gebeurt de transplantatie in ons land enkel met Belgische donoren.
·Het AM-programma. (AM = Acceptable Mismatch)Dit programma geeft de voorkeur aan hooggeïmmuniseerde patiënten.Zoals hoger vermeld, zijn dit patiënten met een hoge concentratie aan antistoffen.
Een patiënt kan in meerdere programma’s tegelijkertijd worden geregistreerd.
De procedure van toewijzing
Naar de buitenwereld toe lijkt het of er gebruik gemaakt wordt van één wachtlijst waarbij telkens de nier wordt toegewezen aan de eerstvolgende kandidaat op de lijst.In werkelijkheid wordt er voor ELKE aangeboden nier een NIEUWE lijst opgesteld door de Eurotransplant-computer in Leiden.Die houdt rekening met al de genoemde programma’s, criteria en codes.
Eerst kijkt de computer naar de kandidaten binnen het ESP-programma.Als daar geen kandidaat gevonden wordt, kijkt de computer binnen het AM-programma.Als ook daarin geen kandidaat gevonden wordt, wordt gekeken naar de patiënten met de volledig zelfde weefselkarakteristieken als die van de aangeboden nier.Tenslotte komen de patiënten met het hoogste aantal punten aan de beurt.
Als een patiënt uit het AM-programma wordt opgeroepen, roept men meestal nog een andere patiënt op uit dezelfde regio met het hoogste aantal punten voor die regio maar die niet in het AM-programma is opgenomen.Dit gebeurt omdat de kans op een positieve kruisproef, waarbij de transplantatie alsnog niet kan doorgaan, bij geïmmuniseerden hoger is.Bij een positieve kruisproef krijgt de andere opgeroepen patiënt de nier toegewezen.Zo komt het dat soms 2 of 3 mensen zich naar het transplantatiecentrum moeten begeven voor dezelfde nier.
Deze VOLLEDIGE selectieprocedure wordt uitgevoerd door de computer.Er komt in feite geen mens aan te pas.Op die manier kan ook niemand op een oneerlijke manier een voorkeursbehandeling krijgen.
Wanneer echter iemand opgeroepen wordt, krijgt de behandelende nefroloog wel altijd het laatste woord.Hij beslist uiteindelijk mee of de transplantatie op dat moment al dan niet plaats vindt.Op het ogenblik dat de kandidaat zich naar het transplantatiecentrum begeeft, is de beslissing al genomen.Er volgt dan nog de kruisproef tussen het miltweefsel van de donor en het bloed van de kandidaat.Als de kruisproef negatief is, gaat de transplantatie door!
De nieuwe pastoor. ---------------------- De nieuwe dorpspastoor was kapot van de faalangst om zijn eerste mis op te dragen. Hij vroeg de bisschop om hulp. Deze raadde hem aan vooraf 2à3 druppels wodka in een glas water te doen en dit op te drinken. De pastoor, door zenuwen overmand, was het aantal de druppels vergeten en nam er voor alle veiligheid wat meer. Tijdens de mis liep alles gesmeerd in de ogen van de priester. Toen hij nadien terug in de pastorie kwam, lag er een briefje van de bisschop voor hem op de tafel met de woorden:
Beste pastoor, Bij deze ben ik zo vrij het even te hebben over uw laatste mis. Het was niet slecht maar ik hoop dat u aan deze punten zou willen werken: Het is niet nodig citroenschijfjes op de rand van uw kelk te steken. Het hokje naast het koor is de biechtstoel, geen urinior. Jezus is geboren in een stalletje in Bethlehem en niet in een staminee in Bellegem. Er zijn maar 10 geboden en geen 12. Dat is het aantal apostelen en geen 40, want dit is het aantal rovers bij Alibaba. We spreken ten andere over apostelen en niet over de rare apothekers. Het achtste sacrament hebt u er wellicht speciaal voor uzelf bijgeplaast. Mozes heeft de Israëlieten bevrijd uit Egypte en niet uit Irak. In het paradijs verbleven Adam en Eva en niet Adolf en Eva Braun. Als je het over de vijf stoere Maagden hebt laat je dat obscene gebaar maar achterwege. Het ging tenslotte over de godgewijde maagden en niet over de godgewaagde meiden. 'De laatste show' en 'het laatste avondmaal' hebben niets met elkaar gemeen. We spreken over de genadebronnen en niet over de gebraden nonnen. Bin Laden heeft niets te maken met de dood van Jezus en Onze Lieve Heer is gestorven op de berg van Calvarie, niet in de bar van de cavalerie. Wijwater is er om te zegenen en niet om uw nek te verfrissen. Waarom u de miswijn in een teug hebt leeggedronken, begrijp ik nog altijd niet. De misdienaar wist niet waar hij het had, toen u de kelk aanbood en zei 'doe ze nog eens vol kameraad en pak er zelf ook één'. U hoeft de hostie niet over uw knie te leggen om ze met tekenen van geweld te breken. Op Witte donderdag gaat de voetwassing door en niet de pedicure van de apotheker. Moeder Maria is 'onbevlekt' ontvangen niet 'onbespoten'. Wanneer u uw handen ten hemel verheft moeten uw handpalmen wel naar elkaar gericht zijn. Er stond heus niemand achter u met een pistool. Die moslim in de hoek bij het koor welke u eerst betitelde als homo en later als travestiet in een nachtjapon, dat was ik, uw bisschop De volgende keer graag drie druppels wodka in een glas water en niet omgekeerd. Uitgebracht door Felix Decabooter Met vriendelijke groet, Uw bisschop
Door de dialyse worden de afvalstoffen uit het bloed gehaald door middel van een kunstnier.
Op dit ogenblik kan dit gebeuren op twee manieren, n.l. door hemodialyse of door peritoneale dialyse.
Bij de hemodialyse wordt de patiënt met de kunstniermachine verbonden met twee slangetjes.Via het ene slangetje komt het te zuiveren bloed vanuit het lichaam in de machine.Langs het tweede slangetje wordt het gezuiverd bloed weer in het lichaam gebracht.De slangetjes worden aangebracht ofwel met een naald in de arm ofwel met een katheter in de borstkast.Er wordt gezocht naar een plaats op het lichaam waarlangs het bloed met voldoende kracht het lichaam verlaat.Op de arm wordt hiervoor operatief een verbinding gelegd tussen een slagader en een ader.Deze verbinding wordt fistel genoemd.Het is in deze fistels dat er geprikt wordt met de naalden waaraan de slangetjes bevestigd zijn.Bij patiënten met een katheter komt men aanstonds in een slagader terecht die met voldoende kracht het bloed naar buiten stuwt maar ook het gezuiverde bloed weer opneemt.
Bij de peritoneale dialyse wordt de eigen buikholte van de patiënt gebruikt om het bloed te zuiveren.De buikholte heeft immers een groot netwerk van haarvaten waar de zuivering plaats vindt.Langs een katheter, die operatief wordt aangebracht op de buik, loopt de spoelvloeistof zowel naar binnen als naar buiten.Een slangetje verbindt de katheter met een kleinere machine die zowel de toevoer van de zuivere vloeistof als de afvoer van de vloeistof met de afvalstoffen regelt.Deze vorm van dialyse kan dagelijks thuis, gedurende acht uur per dag, gebeuren terwijl de hemodialyse driemaal in de week, gedurende vier uur per keer, in de kliniek plaats vindt.
Dank(want jullie maakten die vijf jaar wachten draaglijk) Ongeveer vijf jaar geleden vielen mijn toekomstplannen in het water.Ik moest acuut aan de kunstnier.Alvast voor mij was er ook positief nieuws: ik kwam in aanmerking voor transsplantatie en mocht op de wachtlijst voor een donornier in het UZ Gent.Een héél lange wachttijd, bijna vijf jaar,en toen kwam toch die oproep.Nu ziet het leven er alweer veel rooskleuriger uit.Daarom mijn dank aan het team in het UZ Gent én aan dialmar Oostende,die mijn machine-afhankelijkheid met humor draaglijk maakten.Aan alle kandidaten op wachtlijsten voor een orgaan: hou er de moet in en blijf erin geloven.Vijf jaar was lang,maar achteraf toch vlug vergeten.Aan iedereen,jong of oud,donororganen zijn nodig.Ongelooflijk hoe dankbaar ik hiervoor ben.
Beminde gelovigen,gij zijt uit DE KLIJTE gemaakt en op AARTRIJKE gekomen maar denk er aan dat uw MANNEKENSVERE maar KORTRIJK zal zijn en voor ge het beseft keert ge terug in ASSE.Trek door het land van OOSTENDE tot WESTENDE. van OOSTAKKER tot WESTERLO.van NOORDSCHOTE naar ZUIDSCHOTE.Trek KROMBEKE recht,en leg er een BRUGGE over,vul PUTTE op, maak van LANDEN een GELUVELD.Pak je een dief ,begin niet te BEVEREN?LATEM niet lopen maar HOUTEM.Zie je bruten of WOESTEN,TEMSE.Leef niet in OLEN.Bouw uw HUISE en KAPELLEN op STENE of KEIEM en niet op ZANDE of ZANDVOORDE.Heb je voldoende STENE en MORSTEL maar MINDERHOUT,ga dan HOUT HALEN en breng TOR HOUT het BOS UIT tot ge meer HOUT hebt en maak het vijze PER VIJZE vast.Maak van OUDENAARDE en ZANDBERGEN,SCHOONAARDE.Plant met TIENEN nog een BOOM naast ZEVENEKEN en versier uw tuin met HEESTER en HULSTE.Blijf niet STEKENE in LEDEGEM,noch in BRIELEN HOEKE,OEKENE,LUIGEM of LAPSCHUERE,noch in NEVELE maar als je WIL RIJK worden; wees van HANDZAME en houd van WERKEN op VELDEGEM. Zo zul je door niet te blijven STAAN(DE)N een DIKKEBUS vol MUNTE vergaren zodat je in WEELDE kunt leven in ons land van KOEKELARE,WIJNEGEM en WIJNDALE in ROZEBEKE met VENKEM,MESEN,MERELBEKE KRAAINEM,VINKT en SIJSELE.Eten en drinken zult gij niet ontberen.Zet je aan de KOK ZIJDE en geniet van wat DE PANNE te bieden heeft,van MOERE,DE MOEREN,ZWIJNDRECHT of ZWIJNAADRE met wat van 't ZOUTE er bij en 'zondags van DENHAAN.Zelfs op vrijdag beschik ge nog over KAASKERKE en HARINGE.Groenten vind je in KOOLKERKE,LOOLSKAMP,WORTEL en ERWETEGEM, en lust ook APPELS en PEER.AALS'T ZOMERGEM is kun je uw dorst LESSEN met DE PINTE,maar wees matig met BIERBEEK anders kom je in 't KWA TRECHT en geraakt dan in ZOTTEGEM.Moet ge te veel naar KACHTEM,vraag dan aan RUMBEKE om AALBEKE naar BEERNEM en BEERVELDE te VOEREN zodat ge niet in OVERBOELARE raakt.Wees niet GRAMMENE maar GULLEGEM van harte en IEPER gevoelig, laat ZONNEBEKE en ZONHOVEN,BREDENE voor iedereen schijnen.Geef niemand van 't zelde LAKEN een ASSEBROEK.Als ge iets aan het MENEN zijt,maak dat het WAREGEM is en dat je met SCHELLEBELLE,WAARMAARDE kunt MELDEN zoniet gelooft men er geen SPIERE van en vindt men je DEERLIJK en zegt men dat je te ZEVERGEM staat.houd van ZINGEM in LIEDEKERKE met een TREMELO in je stem.Blijf trouw aan VORST en LANDEGEM.Wees gelovig. Loop niet naar OEREN noch van OUDEKAPELLE naar NIEUWKAPELLE,van BOVEKERKE naar MIDDELKERKE,van WESTKERKE naar OOSTKERKE,van STUIVEKENSKERKE naar NIEUWKERKE, en weet dat er voor GODVEERDEGEM maar één KERKSKEN is dat telt,het kerkske van de OUDE GOD,het staat bij JEZUS EIK,de roomse MOERKERKE.Laat u leiden door een GITS, ST JAN,ST MICHIEL of ST ANDRIES sin jan SINT DENIJS of ST JULIAAN.Wees geen LAUWE christene maar breng warmte niet bij enkelen maar bij VIJVE en VICHTE(IG) en bij uw vrienden,LANGEMARK of KORTE MARK.WEERT de zonde en stel PAAL en PERK aan het kwaad.Ik wens DAMME BERGEN verzetten om het goede DOEL te bereiken.En als je dan in OUDEGEM of OUDENBURG komt en beroep moet doen op KANEGEM of een beetje van DUDZELE weet,aanvaard uw LOT dan wordt je LICHT TER VELDE gedoofd en dragen ze je UITKERKE naar KERKHOVE om je te steken in PITTEM onder KRUISHOUTEM of ZERKEGEM.Wees dan overtuigd dat je naar EMELGEM of HEMELVEERDEGEM gaat bij INGELMUNSTER,AMEN HET KABOUTEKE ------------------------ Tekst van Felix Decabooter(getransplanteerde nierpatient)
"Stabiele cardiovasculaire toestand,minimaal kleplijden.Je motor draait nog steeds behoorlijk",zei de cardioloog,terwijl hij de resultaten opborg.Ik knikte."Toch één punt vermelden",ging hij nadenkend verder. "Zo?"Ik zag dat hij aarzelde "Anemie",verduidelijkte hij ."Een lichte bloedarmoede.Vorig jaar al vastgesteld en het is niet gewijzigd." "Is dat ernstig?"vroeg ik.Ik voelde me prima, er was geen reden om bezorgd te zijn. "Alicht niet,maar laten we zeker spelen.Het kan geen kwaad even je nieren te laten bekijken.Dan zijn we gerust.Het kan louter een kwestie van ijzer te kort zijn.Wat denk je?Ik maak een afspraak met nefrologie?" Moest dat echt zo snel?.Ik zag echter geen spoor van enig alarm op zijn gezicht. "Vooruit dan maar",zei ik enigzinds gerustgesteld. Twee weken later onderging ik een CO2-angiografie, een techniek om de renalisarteriën op doorbloeding te onderzoeken.Alles leek in orde."Een nader onderzoek zal ons méér duidelijkheid geven"luidde het daar."De nieren zelf nu.Ik laat een punctie uitvoeren." Punctie?Het woord kwam als een stormram op me af.Een zwaar geladen woord! De klank alleen al doet een andere boosdoener opdoemen.Het werd even slikken. Maar de specialist stelde me onmiddelijk gerust.Er was geen vermoeden van erger. Gewoon nagaan hoe het met de organen zelf gesteld is. Het bleek er achteraf niet bijster goed mee gesteld,met de nieren.De waarden op het bloedanalyserapport waren de verkeerde richting aan het opgaan.Er zou een hele reeks geneesmiddelen aan te pas komen om het kalium, de fosfor, de creatinine en de klaaring binnen aanvaardbare perken te houden.Daarnaast was er het dieet,want ook daarmee zou men proberen de dialyse zo lang mogelijk uit te stellen. Nierinsufficiëntie.Na een hele uiteenzetting door de nefroloog was dit de conclusie. De ernst van de situatie was me duidelijk gemaakt.Ik verbaasde me er zelf over hoe kalm ik dit verdict aanhoorde.Het ging niet goed,dus er moest wat aan worden gedaan.Op slag was ik tot de categorie van de chronisch zieken gaan behoren.Vreemd genoeg veroorzaakte dit oordeel geen angst of twijfel,maar eerder een overtuiging om alles op alles te zetten. Ik was direct vast besloten dit dieet rigoureus te volgen.Vooruit dan maar! Vanaf nu zou het afgelopen zijn met de schaal-en schelpdieren,het sappige fruit en de verse groenten! Adieu chocolade en frieten,halt aan de heerlijke champignons en pittige kazen! En vergeet de borrelhapjes maar!En de borrels meteen! Een harde dobber zou het worden.Bleef er nog wel iets eetbaars over? Iets lekkers?Zou ik me voortaan met een hangend gezicht door het leven moeten sleuren en toekijken hoe anderen mossels opprikten en kreeften amputeerden?Zou ik de meewarige blikken van vele vrienden op mij gericht voelen?Op hun gezichten de vraag aflezen of zoiets wel vol te houden valt?En wat wordt het als we hem uitnodigen?Vrijwel zeker een bedrukte sfeer?Gedaan met de pret?Gerantsoeneerd tafelgenot dus?Of helemaal geen genot?Resoluut zette ik die beelden van ma af. Medeleven-hoe sympathiek ook bedoeld-zou aan mij niet zijn besteed.Beklaagd worden als iemand die alle uitzicht heeft verloren,wou ik allerminst. Ik dook in de meegekregen dieetliteratuur en wat aan alternatieven ontdekte,sterkte me in mijn voornemen om door te bijten.Voortaan mocht er in mijn bijzijn normaal worden gegeten.Met de glimlach liet ik het verbodene lekkers aan mij voorbijgaan.Het deerde me niet.Met de dagen en maanden ging dit gemakkelijker.Ik stimuleerde zelfs het gezelschap vooral niet op mij te letten in hun keuzes.Chocolade en frieten waren voor mij nog enkel bestaande woorden.Overdreef ik? Kan best zijn.Maar het was toch maar verheugend nieuws de nefroloog bij iedere consultatie te horen zeggen dat de bloedwaarden weer eens in toom waren gehouden. Drie jaar lang was ik er zo in geslaagd de dialyse voor me uit te schuiven. Ondertussen werd ik geïnformeerd over de soorten dialyse,de techniek,de voor-en nadelen. Een videofilm maakte alles nog duidelijker.Mijn keuze stond vast.Ik zou overdag peritoneale of buikspoeling toepassen; voor s'avonds en s' nachts zou ik me op een toestel aansluiten dat 'cycler'heette en automatisch een programma afwerkte.De opleiding begon. Ik betrad een voor mij totaal vreemde wereld.Slangetjes,klemmen,vloeistofzakken en stoppen werden mijn dagelijkse attributen.Er werd een katheter geplaatst.
En deze kleine ingreep deed me beseffen hoe mijn toestand en dus mijn leven afhankelijk zou worden van allerlei handelingen die buiten mijn lichaam zouden plaatsgrijpen.En die ik zelf zou controleren.Ik zou mijn eigen verpleegkundige worden,de bewaker van mijn eigen therapie,verantwoordelijk zijn voor mijn eigen leven en comford,zelfs het klassieke draadje in handen hebben waaraan de pop zich optrekt of neerzakt. Mijn draadje was dan wel onder de vorm van doorzichtige slangetjes. Vandaag ben ik twee jaar in dialyse:éénmaal manueel over de middag,'savonds sluit ik de cycler aan. Ik heb beide handelingen in mijn leven ingebouwd,als een immer weerkerend ritueel. Dagelijks geef ik een teken dat naar boven wijst.Naar mijn kamer.Mijn vrouw knikt en begrijpt. Het worden ogenblikken van afzondering.Die zijn niet eenzaam maar ergens verrijkend.Het aantal gelezen romans groeit maar aan.Je gaat ook meer nadenken.Je bent niet alleen bewust bezig met je eigen therapie,je geraakt méér en méér overtuigd van de ernst van je toestand,er groeit het besef dat je je lot in eigen handen hebt.Je leerd bovenal je eigen situatie te relativeren. Want,per slot van rekening,je bent mobiel en pijn is er niet. Er bestaat nu éénmaal zwaarder lijden dan het jouwe,anderen kennen vaak een eenzaamheid die moeilijker is om te dragen of ze hebben een grotere beperking. En in die korte momenten wordt het feit je duidelijk dat de mens bestemd is om te bestaan,en om te pogen van dat bestaan het beste te maken. Ook voor diegenen die je omringen.In eerste instantie je vrouw,die dagelijks over je dieet waakt,zonder morren de bijkomende last op zich neemt,groenten dubbel af te koken,voor variatie in gerechten te zorgen en het bovendien ook nog lekker te houden!Toch een extra opdracht,waarvan de inspanning niet genoeg kan worden gewaardeerd. Dezelfde rituele bewegingen voltrekken zich bij de opbouw van de cycler. De reiniging en ontsmetting van de handen en katheteringang zijn bijna liturgische gebaren geworden. Secuur worden vloeistofzakken en slangetjes aangesloten,de nodige klemmen gezet. Je krijgt er bijna een kinderlijk plezier in.Doktertje spelen,weet je wel. s'Avonds of 's nachts luister je naar het zachte grommen van de machine,die als een zachtaardig dier trouw naast je ligt.Die cycler is langzaam maar zeker een rustige metgezel geworden,een kameraad die je vanuit de duisternis met zijn kleine'groene oogjes' aankijkt.Hij zal me allicht nog een tijdje gezelschap houden.Hoelang weet ik niet.Daar ben ik niet alle dagen mee bezig.Je kunt toch niet ingrijpen.De transplantatie komt wel.Want,wordt er niet beweerd dat groen de kleur is van de hoop?!
De Campus Maria’s Voorzienigheid van het Algemeen Ziekenhuis Groeninge liet zondag 21 oktober 2007 zijn dialysecentrum zien.De uitverkoren bezoekers waren een 200 familieleden van het personeel en van de recente nierpatiënten.Thuis horen zij allerlei verhalen over ingewikkelde machines en delicate handelingen.Nu kregen ze de kans om hun verbeelding te toetsen aan de werkelijkheid.
In kleine groepen begeleidden verpleegkundigen de bezoekers door de vijf dialysezalen.Bij het eerste zicht waren alleen maar bedden en zetels met een bijhorende machine te zien.Toen de bedden op en neer gingen en de zetels uitklapten, kwam er meer leven in de brouwerij.Afhankelijk van hun lichamelijke conditie komen patiënten op een bed of in een zetel terecht.Daar verblijven ze 4 tot 4.30 uur per dialysesessie driemaal in een week.Bij het begin van de sessie worden ze aan de machine gekoppeld met slangetjes die vertrekken vanuit een katheter in de borstkas of vanuit één of twee naalden in een arm.Zo ontstaat een circuit van ongezuiverd bloed dat het lichaam verlaat en in de machine gezogen wordt om na de zuivering weer in het lichaam gestuwd te worden.Wat in de machine gebeurt werd haarfijn uitgelegd door de technici.Complex zijn ze wel die niervervangende machines.Naast het verwijderen van de afvalstoffen houden ze de bestanddelen van het bloed in evenwicht, houden ze het optimaal lichaamsgewicht op peil, meten ze de bloeddruk en de hartslag en geven ze de resultaten van de elektronische becijfering weer op een scherm.Niet te verwonderen dat één machine evenveel kost als een kleine auto.In Kortrijk hebben ze er 53 staan. Hiermee bedienen ze 160 patiënten per week.
Tijdens de rondgang vernamen de bezoekers dat dit maar één soort dialyse is, n.l. de hemodialyse.In een kleiner lokaal kregen ze uitleg over de tweede soort, n.l. de peritoneale dialyse.Dit is de bloedzuivering die nierpatiënten thuis kunnen toepassen.Spoelvloeistoffen worden via een katheter in de buikholte gebracht.Het buikvlies fungeert dan als filter.Na de spoeling vloeien de afvalstoffen naar buiten langs dezelfde katheder.Ze worden opgevangen in een bus.Een computer regelt gans het proces.Deze vorm van dialyse moet dagelijks gedurende 10 uur gebeuren.De meeste patiënten passen ze ’s nachts toe.Momenteel volgen 13 nierpatiënten die werkwijze.Om de 6 weken melden deze mensen zich bij de nierspecialist die de gegevens van de computer opvolgt en advies geeft waar nodig.
De dialyseafdeling van AZ Groeninge behandelt en begeleidt aldus 173 nierpatiënten.De begeleiding houdt echter meer in dan de dialyse op zich.Er zijn vooreerst de vier nefrologen (nierspecialisten) die gedurende de hemodialyse, in een beurtsysteem, iedere sessie alle patiënten bezoeken, de gegevens van de machine overlopen, de patiënt bevragen en hem of haar raad geven.Er zijn de 40 verpleegkundigen die dag in dag uit de patiënten ter plekke bijstaan.Er zijn de 3 technici die instaan voor de goede werking en het onderhoud van alle apparatuur.Er is de diëtiste die wekelijks langs gaat om per patiënt de bloedwaarden te bespreken en meteen suggesties geeft voor een aanpassing van het dieet.Er is de sociaal assistente die betalingsproblemen helpt oplossen, die het vervoer naar en van de kliniek organiseert, die de vakanties regelt voor patiënten zodat ze in het buitenland op dialyse kunnen.Er is het secretariaat waar drie dames de medische dossiers bijhouden.Er is tenslotte de Vriendenkring Nierpatiënten Kortrijk die met allerlei vrijetijdsactiviteiten de band onder de nierpatiënten verstevigt.
Met bewondering voor het enthousiaste samenspel van alle actoren, die ze van nabij hadden leren kennen, trokken de familieleden naar huis.Voor de enen waardering voor het werk dat vader, moeder, zoon of dochter presteert in de gezondheidszorg.Voor de anderen begrip voor de patiënt die ze thuis opvangen.
Deze vraag stelden enkele oudere nierpatiënten aan elkaar tijdens het bezoek aan het Nationaal Vlasmuseum te Kortrijk.Dit bezoek werd op 30 september 2007 georganiseerd door de VNK = de Vriendenkring Nierpatiënten Kortrijk.Vierenzestig deelnemers schreven er zich voor in; drieënzestig namen er aan deel: een succesopkomst!
De klakkebusse van de vragenstellers was echter niet te zien bij de gebruiksvoorwerpen waar vlas bij te pas komt.De klakkebus was namelijk een holle buis van lindehout.Van een stuk tak van 20 à xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />30 cm lang werd het kernhout er uit gehaald.Met een ijzeren staaf, die iets dunner was dan de cilindervormige holte, werd een prop gekauwd gezwingeld vlas er zo diep mogelijk in geduwd.Een tweede natte prop werd aan de bovenzijde ingebracht.Zo ontstond tussen de twee vlasproppen een luchtkolom.Door de bovenste prop met de staaf naar beneden te drukken werd de lucht samengeperst en vloog de onderste prop met een klakgeluid uit de bus.Het was een sport om de prop zo ver mogelijk te doen vliegen.
Deze anekdote kan Felix Decabooter voegen bij de vele andere die hij vertelde tijdens zijn pittige begeleiding in het museum.Zo maakte hij de bezoekers wijs dat de Amerikaanse dollars onder meer gemaakt worden van vlasklodden die nu nog jaar in jaar uit geproduceerd worden in Kuurne.
Het belangrijkste eindproduct van het vlas kennen we allemaal: het linnen.Ongelooflijk hoeveel bewerkingen er gebeuren tussen het zaaien van het lijnzaad en het weven van een linnen handdoek.Het is het unieke van het Vlasmuseum dat alle handelingen stapsgewijs uitgebeeld worden in levendige taferelen met poppen in polyester.Onder de 52 nagemaakte personages herkenden we Briek Schotte en Dries Dequae.
De deelnemers hadden vooraf kennis gemaakt met de vlasbewerking in al zijn facetten via een film uit de vorige eeuw.De taferelen in het museum verduidelijkten alles des te meer: de finesses van het zaaien, het wieden, het slijten, het boten, het repelen, het wannen, het roten, het braken, het zwingelen, het scheren, het reden of pareren, het weven, het klossen.Allemaal werkwoorden die typische handelingen aanduiden die door duizenden arbeiders in de Leiestreek uitgevoerd werden.
Met een tikkeltje fierheid voor dit roemrijk verleden verlieten de deelnemers de grote schuur van de Beeuwsaerthoeve waar het museum ondergebracht is.Aan de uitgang stond een al even fiere Renaat Courtens, voorzitter van de Vriendenkring.Hij overschouwde zijn tevreden troepen: “En heb je veel bijgeleerd?”“En of!” was het antwoord.“Wij komen nog terug met een klakkebusse als cadeau voor het Vlasmuseum!”
Gans het gebeuren zorgde voor voldoende gespreksstof tijdens het breugelmaal waarmee de geslaagde activiteit werd afgesloten.
Toen ik nog niet op de dialyse werkte, kreeg iedereen zijn of haar dieet 1 keer uitgelegd en dat was dat. Er werd nooit gekeken naar de bloedresultaten (kalium en fosfor). Dat kon toen ook niet, er was geen tijd.
Er werd enkel gezegd: “Dit kan je nog eten en dit mag zeker niet meer.”
Dat is het verschil tussen een individuele aanpak en een niet-individuele aanpak.
Bij een individuele aanpak kan ik aanpassingen doen per patiënt zonder daarbij te moeten veralgemenen.
Nu hoef ik iedereen niet meer over dezelfde kam te scheren.
Waar vroeger werd gezegd: “Nooit soep, bananen of tomaten” kan nu al eens gezegd worden: “Je kalium staat aan de lage kant, misschien is het beter om eens een tas soep te eten of als dessert voor een extra stuk fruit te kiezen.”
Dat bedoel ik met de titel “Waarom zij/hij wel en ik niet?”
Op de dialyse ligt/zit iedereen dicht bij elkaar en horen we vaak eens stukken van gesprekken.
Wanneer je mij hoort zeggen tegen je buur dat iets wel is toegestaan, is dit altijd in functie van zijn/haar bloedwaarden.
Dat is het plezante aan een individuele dieetbegeleiding.
Je kunt “spelen” en rekenen met voedingsmiddelen.
Zolang er maar gewaakt wordt dat de uitkomst van deze rekening aanvaardbare bloedwaarden tot gevolg heeft.
Het doet deugd om bij de vrienden nog eens het goede sappige dialect te horen. Kabouterkes houden van hun streek en van de taal die ze van hun moeder hebben geleerd.Kent ge nog de zoetgevooisde taal van Gezelle? Ooit zei hij dat Geluwe de beste gemeente van West-Vlaanderen was, want zo sprak hij “ ware West-Vlaanderen een ei, gilwe ware de dorre. Geel is de dooier van het ei en dat is het beste deel. Geel klinkt in het dialect :Gilwe, (Geluwe); Fijn niet ?
In Wervik doen ze alles tweemaal ineens.” Je staat daar en ’t kijken “ zeggen ze., terwijl het in Waregem altijdvroet schone is. Alles eindigt er met “ie “ Berrie, Dannie, Wiesie, Seetie en anderen. Een tasje koffie noemen ze daar een “trutsje kaffie” en een klontje suiker heet daar “ een piele suikre.“
Als er iemand twee jonge mensen met elkaar in contact gebracht had en er kwam een huwelijk van, dan had hij een “panen broek” verdiend. Ten ware de geplande trouw niet doorging, dan was dat een “ beele.”
Schoonmoeder Marie Jeanne had nogal ferm haar gedacht gezegd over de familieleden en er kwam nogal herrie van. “ Ja,” zei ze: “ik heb were de beuter opgegeten,” ’t is mijn schuld. Ik ben were den beuf.
Sommige gezegden gaan over van generatie op generatie maar verliezen in de loop der eeuwen hun werkelijke betekenis en hun juiste uitsprak. Neem nu bv “ schild en vriend” uit de geschiedenis van de guldensporenslag. Dit heeft met schild niets te maken. De vraag was in die tijd of men vriend was van de Franse koning ofwel vriend van de gilden. Daarom “ zijtgij des gildens vriend? “ en niet “schild en vriend “.
Hier in de streek zegt men soms van twee mensen die een lang babbeltje slaan “ ze staan daar were te parlesanten “. Weinigen weten dat dit een restant is van de Spaanse overheersing in de 16 e eeuw. Inderdaad, de Spaanse soldaten moesten in de steden de orde handhaven en trokken de wacht op in de straten. Er gebeurde echter niets en de soldaten verveelden zich erg. Wat doet een soldaat tegen de verveling. Hij vloekt zich zot.Bij de Vlaamse vloeken wordt God er bij gesleurd, maar in Spanje houdt men het bij de heiligen. Een Spaanse vloek wordt “ bij alle heiligen of “bij de heiligen”, “ Par todos los santos” of “ par los santos”. De Vlamingen die daar niets van verstonden hoorden wel iets zoals “parlesanten” enbeduiden daarmee het gebabbel van de soldaten wat later overgenomen werd op het gebabbel in het algemeen.Wanneer mensen over hun medemensen al het slechte aanhalen, dan spreekt mener over dat ze van die medemensen “ hun panne vermaken”.Ze zitten m.a.w. op andermans kappe.
Het is ook curieus hoe Vlamingen zich verplaatsen. Nodigt men iemand uit op een uitgebreide maaltijd in een restaurant, dan is men meestal direct “ te peerde “ om mee te gaan, en wanneer er bij een drink iemand aanmaant om te blijven gaat hij “ per tank” naar huis(pourtant).Zie je die mensen al reizen , te paard of per tank? Hij houdt er niet van om als laatste man “de zak op te geven”.
Van een jong stel dat pas getrouwd is zegt men soms “ de speelman zit op het dak” De wittebroodsweken zijn nog niet voorbij..”Trekt haar nog ne keer tegen uwe gilet” klinkt het op het volksbal. En van een rare embetanterik zegt men dat het “nen taarteklaai”is.
Iemand die graag naar Frankrijk gaat om er picon te drinken en zich overmatig te goed doet aan die drank, die drinkt “ van ’t vaderland weg“.Als hij nogal aangeschoten is, dan is hij “verkleed in een Frans paard “.
Wanneer iemand rondloopt met een broek met pijpen die iets te kort uivallen , dan heeft “ het gebrand in de broekstrate “ en een bakkerij die goed floreert heeft een ”goe zulle!”
Waar is de tijd dat we bij de patissier “ een nunneschete “ konden kopen,een licht gebakje met opgeklopt schuim, méringue!
Wie spreekt er nu nog bij de begrafenismaaltijd over “ de maleplooie”?Het woord is totaal in onbruik geraakt. We moeten de meeste dingen “seboort” gaan doen, wat komt van“ zoals het behoort”,. Daar we geen kachels met kolen meer hebben, zijn we ook de “scherbieldjen” vergeten, de aaneengebakken kolenresten.
’t Kabouterke komt niet altijd plezante mensen tegen. Gelukkig vindt het altijd bij onze groep nog mensen die het verblijf op de afdeling gezellig willen maken. Een storend element noemt het kabouterke “ een hebbelijken.“ Maar gelukkig zijn die hier niet te vinden.
Eén of twee glazen alcohol per dag helpt de "goede" cholestorol (HDL-choletorol) te verhogen en het risico op hart- en vaatziekten te verminderen, maar hoe zit het met de nieren? Speelt alcohol een beschermende of integendeel een schadelijke rol? Het antwoord lijkt genuanceerd en hangt af van de ingenomen hoeveelheid.
In mei 2005 verscheen in "The Archives of Internal Medicne" (1) een studie waaruit blijkt dat matige alcoholconsumptie wel eens goed zou kunnen zijn voor de nieren.De onderzoekers volgden gedurende 14 jaar meer dan 11.000 gezonde mannen en stelden daarbij vast dat personen die gemiddeld 7 glazen per week drinken, 30% minder risico lopen op een hoog creatininegehalte (die op een slechte nierfunctie wijst) dan persone die heel weinig of helemaal geen alcohol drinken.
Argumenten voor... maar ook tegen
Daarmee gaan ze in tegen de meeste studies, die stellen dat alcohol in het algemeen een nefaste werking heeft op de nieren, doordat hij de bloeddruk verhoogt, een risicofactor voor nierinsufficiëntie. Volgens hen zouden de verkregen resultaten te danken kunnen zijn aan de hartbeschermende werking van "goede" cholestorol. "Een matig alcoholverbruik -maximaal twee glazen per dag voor mannen en één glas voor vrouwen -kan de cardiovasculaire risico's verminderen", benadrukt Mercedes Vignioble, diëtiste op de dienst nefrologie van het Universitaire Ziekenhuis Sint-lukas.Die vaststelling mag ons niet blind maken voor de indirecte negatieve gevolgen van alcohol op de nieren. "Een hoge alcoholconsumptie doet de bloedvetten (triglyceriden) stijgen, wat dan weer het cardiovasculaire risico en de bloeddruk verhoogt, en de gewichtstoename bevordert (wat eventueel zelfs tot zwaarlijvigheid (obesitas) en diabetes kan leiden). Al die complicaties kunnen nierinsufficiëntie veroorzaken."
En als de nieren al aangetast zijn?
"De aanbevelingen inzake alcoholverbruik zijn dezelfde voor nierinsufficiëntie als voor de algemene bevolking", preciseert Mercedes Vignioble. "Wel moeten dialysepatiënten matig omspingen met alcoholische dranken.Vandaar dat ik hun aanraad om cocktails te vermijden en hun aperitief te (laten) serveren in een klein glaasje of het bij een borreltje te houden.Ook transplantatiepatiënten moeten zich aan dezelfde richtlijnen houden als de rest van de bevolking , maar mogen geen alcohol drinken tijdens hun herstelperiode."
Aurélie Bastin, met medewerking van Mercedes Vignioble, diëtiste in het UZ Sint-Lukas.
Een vijftigtal geïnteresseerden kwamen de pittige voordracht van dr.Meeus beluisteren.De grote opkomst was des te merkwaardiger daar die zondag,3juni 2007,vaderkesdag werd gevierd.Niemand had er spijt van.Wat de dokter vertelde was immers boeiend en leerzaam.De essentie werd geprojecteerd en een kopie ervan werd aan alle aawezigen meegegeven.Maar vooral de mededeling van de voorzitter dat dr Meeus die dag jarig was,maakte iedereen geestdriftig.Over zijn leeftijd werd zedig gezwegen maar des te meer gegokt.Tijdens de pauze trakteerde hij met taart terwijl behulpzame medewerksters de koffie inschonken.De aanwezigen hadden weer eens gelijk er te zijn. De dokter bouwde zijn uiteenzetting op rond 9+1vragen. De eerste negen vragen formuleerde hij zelf.De tiende hield hij in petto voor de spaning.Die spanning kende op het einde haar ontlading toen hij 'het blauwe pilletje' toonde.De pil,gegeerd door de mannen en becomentarieerd door de vrouwen."ja maar,dan kom ik met die viagra aan 20 pillen per dag,"hoorde ik mijn buurman denken. "Inderdaad,"bevestigde de dokter,"een dagelijkse hoeveelheid van 10 à 20 pillen is geen zeldzaamheid voor een nierpatiënt." De spontane vraag die er op volgde was dan:"Is dat allemaal wel nodig?"Vanaf deze vraag was de nefroloog in zijn nopjes want nu kwam hij op zijn gespecialiseerd terrein, n.l. de werking van de nier.De organen van het menselijk lichaam functioneren goed dank zij goed bloed waarvan de samenstelling geregeld wordt door de nier.Werkt de nier niet goed meer dan gaan bepaalde essentiële stoffen in het bloed te hoog stijgen en andere te laag dalen .Niepatiënten kennen intussen die stoffen: kalium,fosfor, calcium,hormonen, witte en rode bloedlichaampjes. Geraakt het evenwicht van deze stoffen verstoord dan gaan bijvoorbeeld het hart,de bloedvaten en de bloeddruk er onder lijden.Door goed overwogen medicatie en door dialyse kan dit verstoord evenwicht in zekere mate hersteld worden.Omdat alle patiënten van elkaar verschillen zoeken de nefrologen naar de gepaste dosissen. "Neem nooit op eigen initiatief medicatie!"is hun waarschuwing.Na deze inleiding over het belang van de medicatie voor de nierpatiënt ging dokter Meeus dieper in op het wat,het hoe, het waarom, het waarvoor en het wanneer van fosforbinders(zoals calciumacetaat,calciumcarbonaat,renagel,fosrenol),van natriumbicarbonaat,van bloeddrukpillen,van medicatie die de kalium verhoogt(zoals bloeddrukverlagende medicamenten,ontstekingsremmers,sommige bloedverdunners zoals heparine)of verlaagd(calciumkayexalaat,9-alfa-fluorohydrocortisone).De leerrijke informatie over de regulatiemedicatie bracht ons vervolgens bij de inname van vitamines.Algemene regel:gebruik niet zomaar vitaminesupplementen zonder voorschrift!Sommige vitamines kunnen bij te hoge spiegel schade veroorzaken(b.v. te veel vitamine A kan de lever beschadigen, te grote hoeveelheid vitamine C kan tot aderverkalking leiden) terwijl andere vitamines moeten geactiveerd worden(b.v. vitamine D door Alfa Leo,vitamine B en foliumzuur voor personen met slechte eetlust).Tot hier de medicatie voor de nierpatiënt die in de dialyefase vertoeft.Maar wat na een niertransplantatie?Doordat de nierfunctie dan hersteld is, mag met bepaalde medicatie gestopt worden(zoals EPO, fosforbinders,natriumbicarbonaat).Er komt evenwel nieuwe medicatie in de plaats o.m. tegen afstotingsverschijnselen en tegen mogelijke infecties.Transplantatie betekent echter niet altijd minder medicatie!Ze is zelfs belangrijker na de transplantatie dan tijdens de periode van de dialyse.Start daarom nooit met medicatie na de transplantatie zonder eerst te overleggen met uw nierspecialist!Dit was niet de laatste wijze raad die de aandachtige aanwezigen meekregen.Het bijsturen van de verminderde nierwerking kan ook seksuele problemen scheppen.Wereldwijd komen die voor bij 65 tot 80% van de dialysepatiënten?Onderzoek wijst uit dat 85% verbetering ervaart.Waar wachten we dan op? Zijn er dan geen risico's aan? Een verafgaand cardiologisch onderzoek wordt aangeraden aan zware hartlijders en aan patiënten die 'nitraten' gebruiken zoals Cedocard en alfablokkers(Kredex, Omic, Hytrin).Bij allen die op de transplantlijst staan is alles o.k..Oef was dat een geruststelling voor diegenen die in het geval zijn.
Het gemeenschappelijk kenmerk van nierpatiënten is het onvoldoende of het niet meer werken van de nieren.Hierdoor wordt het bloed niet goed meer gezuiverd en ontstaan er problemen bij het plassen.Om deze mankementen op te vangen wordt de nierpatiënt met tussenpozen verbonden met een kunstnier in afwachting van het al dan niet inplanten van een gezonde nier van iemand anders.
Beslissing tot het uitvoeren van een niertransplantatie
Of men al of niet in aanmerking komt voor een niertransplantatie hangt af van een aantal factoren.Deze worden onderzocht in de zogenaamde pretransplantonderzoek.De bedoeling hiervan is eventuele problemen vöör de transplantatie op te sporen en ze zo mogelijk ook eerst te behandelen,b.v.genezen van een infectiehaard,van een maagzweer,wegnemen van een besmette nier,enz.Deze onderzoeken kunnen meestal in het eigen dialysecentrum uitgevoerd worden.De resultaten worden ter gelegenheid van een raadpleging in het universitair ziekenhuis Gasthuisbergen te Leuven besproken.Voor sommige patiënten is een opname in het U.Z. Gasthuisbergen vereist.
Wie donor wil worden, kan daartoe op het gemeentehuis een verklaring afleggen.66.000 mensen deden dat.De regeling geldt niet voor minderjarigen of mentaal gehandicpaten.Voor hen moeten ouders of andere verantwoordelijken beslissen.De wachtlijst voor orgaantransplantatie worden Europees gecoördineerd.De organen van een donor uit belgië hoeven niet meteen in belgië te blijven,maar passen soms beter bij een wachtende patiënt uit Oostenrijk.En omgekeerd .Vanuit het Nederlandse Leiden coördineert Eurotransplant de orgaandonaties en tranplantties in negen Europese landen.De beslissing welke patiënt welke orgaan krijgt,wordt volgens dokter Ineke Tieken van Eurotransplant genomen op basis van een aantal objectieve criteria,zoals bloedgroep,en weefseltype van het orgaan;leetijd van donor en ontvanger de doorstane wachttijd en de dringendheid.In 2004 heeft belgië geëst dat ons land ongeveer evenveel organen van Eurotransplant krijgt als het jaarlijks levert.België telt immers samen met Oostenrijk meer leveranciers van organen dan ontvangers.In 2006 was die situatie echter nog niet rechtgetrokken. uitgave Nieuwsblad op 11/08/2007.
Bloeddrukproblemen tijdens dialyse: ------------------------------------- De bloeddruk.Een begrip waar nierpatiënten vaak over horen.Ook over bloeddrukproblemen tijdens de dialyse kunnen vele patiënten uit persoonlijke ervaring mee praten. Dokter Doubel gaf een gedetailleerde uitleg.Hij begon bij de basis (wat is eigenlijk'bloeddruk'en waarom heeft nierlijden een effect op de bloeddruk)om verder te gaan naar de oorzaken van bloeddrukproblemen tijdens de dialyse.Het werd voor iedereen duidelijk waarom een kleine gewichtstoename tussen dialyse is als preventie van problemen. Een juiste bepaling van het optimaal gewicht is nodig,maar Dokter Doubel legde goed uit met wat hierbij allemaal rekening moet worden gehouden.Andere mogelijkheden(zoals natriumprofiel,ultrafiltratieprofiel,aanpassing van temperatuur van het dialysaat)die gebruikt worden om bloeddrukproblemen te voorkomen of te behandelen werden allemaal verklaard. Het was een verhelderende morgen. Met dank aan Dokter Doubel
Wat is de VNK. De letters VNK staan voor vriendenkring Nierpatiënten Kortrijk. De nierpatiënten zijn degenen die in behadeling zijn bij de vier Nefrologen (=Nierspecialisten),N,L Dr. Janssens, Dr.Doubel,Dr. Meeus en Dr. Decupere die verbonden zijn aan het Algemeen Ziekenhuis Groeinge, Campus Maria's Voorzienigheid te Kortrijk.De Vriendenkring onstond vanuit de patiëntengroep met de bedoeling mekaar te informeren, door allerhande activiteiten de samenhorigheid te bevorderen en mekaar te ondersteunen in het doormaken van het ziekteproces. De Vriendenkring, De Vriendenkring heeft het statuut van een v.z.w. (vereneging zonder winstoogmerk). Hij bestaat uit een bestuur en betalende leden. In het bestuur zijn drie groepen vertegenwoordigd,n.l de Patiënten, de Verpleegkundigen en de Dokters. De informatie wordt verspreid via een Nieuwsbrief en deze Webblog. De activiteiten worden georganiseerd op basis van een bevraging van de leden. Ook de niet leden worden geinformeerd en uitgenodigd op de activiteiten.
Gastenboek
Kom langs hier en schrijf iets in mijn gastenboek.
Wat wij in het leven meest nodig hebben, is iemand die ons er toe brengt te doen waartoe wij in staat zijn.
Vrienden Ik ben blij dat ik vrienden heb Die me willen helpen en met me verder willen gaan. En niet schromen om af en toe een arm om me heen te slaan. Die een stukje met me mee lopen op mijn weg. Tot het onzegbare is gezegt. Die mij kracht en hoop geven omdat het soms behoorlijk zwaar is in het leven.
In dromen wandel ik alleen over bospaden langs het meer
onbekend zet ik mijn schreden door stilte omvangen door duister omringd
in dromen regent het tranen vallen als druppels in plassen neer
tot ik aan de rand van het meer mezelf terugvind en weer alles herbeleef...
Teveel denken kan geen kwaad, dat maak je wijzer. Teveel denken over verkeerde dingen dat maakt je voller in je hoofd, maar leger in je KRACHT keer daarom terug naar je eigen zielenenergie...je echte zelf en accepteer daarin je MACHT.
Momenten
Er zijn van die momenten in het leven, welke je niet graag opnieuw zou willen beleven.
Er zijn van die momenten ook al zie je dat niet, bijvoorbeeld het gevoel van innerlijk verdriet.
Er zijn van die momenten dan kijk je om je heen, dan zie je wat je bezit en toch ben je alleen.
Er zijn van die momenten dat voelt beslist niet fijn, verdrietig bij de gedachten hoe het ook zou kunnen zijn...
Om over na te denken
Waar de liefde bloeit
is het huis vol zon.
Waar het hart spreekt
is ieder mens de moeite waard.
Humor en geduld zijn de kamelen
waarmee ik door alle woestijnen ga.
Je ziet alles heel anders en veel beter
door ogen die geweend hebben.
Om gelukkig te zijn
is het niet nodig meer te bezitten,
maar minder te verlangen.
De zon is gratis,
mijn vriendschap ook.
Wees enthousiast!
Het leven is de moeite waard!
Deel je brood en het smaakt beter.
Deel je geluk en het wordt groter.
Gedachten van Phil Bosmans
Geloof in jezelf
Als alles tegenzit en niemand om je lijk te geven. Als je vastzit en niet meer weet wat je moet doen. Denk dan aan je innerlijke bron. Luister naar je innerlijke stem, voel je eigen kracht. Wees je bewust van je mogelijkheden en kansen. Laat de wereld zien wie je echt bent. Start vandaag met de eerste stap. En geloof in jezelf.
Hoe kostbaar gezondheid is, dat zal me echter pas merken. Als men 'n ziekte onder de leden heeft,waardoor men niet meer kan werken.
Hoe kostbaar gezondheid is, dat voelt men helaas, te laat. Want iedereen om je heen, gaat vooruit terwijl jij stil staat.
Hoe kostbaar gezondheid is, dat ervaar ik iedere dag. Je ziet steeds minder mensen om je heen, alsof je er niet meer wezen mag.
Teveel denken kan geen kwaad, dat maak je wijzer. Teveel denken over verkeerde dingen dat maakt je voller in je hoofd, maar leger in je KRACHT keer daarom terug naar je eigen zielenenergie...je echte zelf en accepteer daarin je MACHT.
k heb een wens.
Dat ene lichtje dat aanwezig is in mijn hart dat lichtje van hoop en vriendschap
Dat geef ik nu door aan jou opdat je het zou bewaren daar in je hart
En warmte moet je het geven opdat je het nimmer koud zult hebben
En licht,ja veel licht omdat je nooit bang hoeft te zijn in het donker
Maar vooral veel liefde zodat je het kunt doorgeven aan degene die zo dierbaar voor jou is
En dat die het ook weer doorgeeft
zodat het kan groeien en schitteren in het hart van ieder mens
Geeft u het door?
Hopen op iets
wat "geluk" heet.....
Hopen op iets
wat misschien
nooit komt, maar als je de
hoop zou opgeven
weet je zeker
dat het wachten voor niets is geweest........
Bloei van korte duur
Een bloem door de natuur tot bloei gebracht Zachtjes wiegend in de wind bij dag en nacht
Plots door storm en regen van alle bladeren ontbloot Kwam toch vrij onverwacht voor haar ´n vroege dood
In haar plantenleven heeft ze altijd schoonheid uitgestraald Maar werd door vreemde krachten jammerlijk achterhaald
Haar geuren en kleuren bewaren voor ons herinneringen En doen ons beseffen dat de wereld vol is met mooie dingen
Berg je mooie herinneringen op in je gedachten gebruik het in moeilijke tijden dat geeft je weer krachten
