Avonturen met schooldirecties, leerkrachten, leerlingen, ouders, clb'ers.
25-11-2011
Vrouwonvriendelijk Tussendoortje
Vandaag heb ik zin om feministen, dolle mina's en andere vrouwen te plagen.
Een onbekende auteur schreef een column over de oprichting van een mannenvereniging. Het stukje ontdekte ik in een beduimeld tijdschrift dat rook naar 'oud'.
"De mannengroep was opgericht om het gezin te redden uit de klauwen van het vrouwelijk chauvinisme. De organisatie had twee doelstellingen, ten eerste het herstel van de positie van de man als hoofd van het gezin en ten tweede een gelijke positie van mannen en vrouwen in echtscheidingsprocedures en voogdijkwesties. Vrouwenbewegingen hebben het gezin, zoals het eens bestond, vernietigd en vervangen door een door vrouwen geregeerde rampspoed. Vrouwen zijn niet op de wereld gezet om ergernis op te wekken en te domineren. Vrouwen zijn er om ons tot steun te zijn. Hoe dan ook is dit een mannenwereld. Voor mannen is er een zekere duisternis geschapen door het militante feminisme."
Oorstrelende geluiden, niet?... Heer der schepping, probeer dit stukje niet uit te leggen aan een vrouw want dat kost je een jaar van je leven.
25-11-2011 om 17:36
geschreven door lieve vandenhoudt
"Het katholiek onderwijs vraagt opvang voor 'onschoolbare' jongeren die niet passen in de gewone scholen. Het gaat om een harde kern van onaangepaste leerlingen in achtergestelde stadswijken. Als ze vanwege hun gedrag van school gestuurd worden, komen ze op andere scholen terecht, waar zich hetzelfde scenario herhaalt. Veelal betreft het allochtone jongens van 14, 15 jaar. Er moeten begeleidingsinitiatieven komen ergens tussen onderwijs, welzijn en stedelijk beleid in. Goed omkaderd door deskundigen, buurtwerkers, interculturele werkers en onderwijsmensen".
Tot daar de noodkreet van de gewone scholen die het niet meer zien zitten om al hun tijd in de zware gevallen te stoppen, ten koste van de goede leerlingen. Rijkelijk laat komt deze noodkreet. Het is een oud probleem, maar vroeger werd erover gezwegen en hadden de scholen nog de ijdele illusie dat ze de probleemgevallen wel aankonden. "We zullen deze varkentjes wel eens even wassen", zo werd er geredeneerd...
De onderwijsbazen zijn nu weer eens de verkeerde weg ingeslagen bij de aanpak van onhandelbare jongeren. Bij het uitdokteren van nieuwe initiatieven om deze jongeren op te vangen hebben ze hun roze brillen en zondagse handschoenen uit de kast gehaald. De klemtoon ligt alweer op 'begeleiding' en niet op 'sanctionering'. Een heel legertje van straathoekwerkers en interculturele werkers zal opgetrommeld worden om de halsstarrige spijbelaars en agressievelingen op te vangen. Ze zullen er nog wel achter komen hoe immuun probleemleerlingen zijn voor eenderwelke aanpak... De welzijnssector wordt dus betrokken bij de opvang van hopeloze gevallen... En dán vraag ik me af: hoe zit het met de verantwoordelijkheid van de ouders van die kastaars?!... De ouders worden blijkbaar buiten schot gelaten, terwijl zij op de eerste plaats moeten handelen. De nieuwe begeleidingsinitiatieven reppen met geen woord over ouderbetrokkenheid. Waarschijnlijk moet de welzijnssector een nieuwe financiële injectie krijgen?... Ouders op het matje roepen kost niks...
Lieve stelt de volgende therapie voor om probleemjongeren aan te pakken. Om te beginnen moet het kindergeld geschrapt worden. Toen ik dit voorstel vroeger eens opperde zag ik niets dan verontwaardigde blikken om me heen... Vervolgens moeten ze allemaal samen in afzonderinggezet worden, in strafkampen met prikkeldraadomheining, waar ze onder genadeloze dwang verplicht worden om te studeren of om te werken.Dit is echt de enige uitweg om het crapuul tucht en discipline bij te brengen!...
24-11-2011 om 19:01
geschreven door lieve vandenhoudt
In 'Seksuele Afwijkingen' van 8 juli 2011 schreef ik over 'Martijn', een pedofielenvereniging die seksuele relaties tussen kinderen en volwassenen wil legaliseren. Toen kon de vereniging niet vervolgd worden omdat het bezit van kinderporno los stond van de vereniging. Maar nu raakte onlangs bekend dat de voorzitter van het perverse clubje, Ad van den Berg, zélf in het bezit was van kinderporno. En zo bestaat er nu een nieuwe mogelijkheid tot vervolging.
Eerder dit jaar werd pedoclub Martijn niét vervolgd omdat er te weinig aanknopingspunten waren voor gerechtelijke stappen. Toen konden ouders van misbruikte kinderen protesteren tegen deze 'erkenning' van de club op basis van 'het uitlokken van en medeplichtigheid aan het seksueel misbruik van het kind', waarbij de misbruiker advies krijgt vanuit Martijn.
De ouders van een misbruikt meisje zijn ontgoocheld. Hun commentaar: "Martijn mag kennelijk gewoon doorgaan met zijn walgelijke website waar foto's van naakte kinderen op staan en waar afschuwelijke pedoseksuele verhalen op te lezen zijn".
Mogelijke legalisatie van pedofilie? Net zoals homoseksualiteit?... Moorden en verkrachtingen zijn nog altijd niet maatschappelijk aanvaardbaar, maar dat kan nog komen.
22-11-2011 om 14:29
geschreven door lieve vandenhoudt
An Serpent speelde directrice in een concentratieschool einde jaren 90. Over dat kreng heb ik al eens verteld toen ze met vervalste cijfers en verzonnen evaluaties de mutualiteiten wou oplichten om gratis taallessen voor haar migrantjes los te peuteren.
Maar vandaag wou ik het hebben over Jos S., taakleerkracht in de school van An Serpent. Het was zijn taak om leerachterstanden bij de individuele leerling weg te werken. Dat gebeurde door bijlessen en oefeningen die aangepast waren aan het individuele ritme van de leerling. Klinkt beloftevol, maar aan het einde van zijn loopbaan heb ik meester Jos zien wegkwijnen, zijn haren werden grijs en hij lachte nooit meer. In zijn grauwe gelaat staarden twee doffe ogen doelloos in het rond. Misschien zit hij nu wel met een verwilderde blik en spastisch geleuter ergens in een instelling, platgespoten, en in een dwangbuis...
Meester Jos begon zijn carrière in een tijd dat er ook nog blanke kindjes in zijn school zaten, maar die kwamen niet in aanmerking voor bijlessen omdat migrantenleerlingen voorrang kregen. En nu komt het! De bijlessen van de taakklas waren in eerste instantie bedoeld voor Nederlandssprekende leerlingen! Concentratiescholen lapten dit voorschrift aan hun laars. Wraakroepend! Niet?... Onze eigen leerlingen liepen toen als verschoppelingetjes verloren in een vervreemde school waar alle aandacht naar de allochtoontjes ging.
Meester Jos kwam iedere dag naar school met borstels, dweilen en emmers. Hij zette alle kranen open, in de klassen, in de gangen, op de speelplaats. En dan maar dweilen met open kranen. Zo bracht meester Jos al zijn dagen door. Nooit kon hij vorderingen vaststellen bij zijn allochtone pupillen. Nooit kon hij zinvol werk leveren, want de Nederlands woordjes die hij aanbracht gingen het ene oor in en het andere weer uit. En na iedere vakantie in Turkije moest hij weer van nul beginnen. Altijd maar opnieuw. Zijn frustraties verborg hij, zijn onvrede en teleurstellingen kropte hij op, zijn boosheid hield hij in bedwang... Een leven zonder uitlaatklep werkt moordend...
20-11-2011 om 15:14
geschreven door lieve vandenhoudt
Elke ochtend tussen 6 en 8 uur hoor ik in mijn straat alle auto's vertrekken naar hun werk. Allemaal vol goede zin, vol goede moed en vol goede bedoelingen. Dat hoor je aan het optrekken van hun wagen. De omgang met je auto verraadt wel iets over je persoonlijkheid en over je gemoed. Er is geen enkele auto die ik sputterend of aarzelend zijn weg hoor banen naar zijn werk.
En 's avonds keren al die brave Vlamingen weer terug naar huis. Naar de soep en de patatjes en de slofjes en de tv. Om 's anderendaags weer hetzelfde scenario te herhalen. Wéér terug naar de baas. Wéér naar het werk en naar de slavernij. En dat herhaalt zich dag na dag, jaar na jaar, telkens met dezelfde werkwillige onderdanigheid en slaafsheid.
Ondertussen, zo ergens rond de middag, rijdt Lieve langs de Kazernelaan in Houthalen-Helchteren, daar waar 550 asielzoekers liefdevol opgevangen worden in de kazerne. Ik zie langs weerszijden van de weg, op de fietspaden, horden asielzoekers op weg naar een of andere bushalte, naar een of andere supermarkt, naar wie weet... In ieder geval, ze slenteren daar maar wat rond, reutelen wat tegen elkaar of tegen hun gsm, of staren doelloos in het rond. Asielzoekers kunnen óók waggelen langs de weg, het hoeven niet alleen moslimmadammen te zijn die op onze wegen dwalen en waggelen.
Heeft verdorie nooit iemand stilgestaan bij dit schrijnend contrast?!... Enerzijds de ijverige Vlaming die 's ochtends bruusk uit zijn dromen gewekt wordt om een lange dag slaaf te spelen, en anderzijds de asielzoeker die royaal mag uitslapen, die gratis opvang en voeding krijgt, en zijn dagen mag vullen met geslenter en gekeuvel en nietsdoen, de leeghangers en profiteurs! Héle dagen de luierik uithangen en tóch betaald en onderhouden worden?! Zómaar! Allemaal gratis! Alle heerlijks waarvoor wij werken, krijgen zij zomaar in de schoot geworpen... Als we vroeger het woord 'vangnet' of 'hangmat' gebruikten, waren we een racist...
Zijn deze opvangtoestanden wel eerlijk tegenover mijn plichtsbewuste buurman die elke ochtend om 6 uur naar zijn werk vertrekt en om 18 uur of later zelfs, terugkeert? Die man kán niet slenteren langs de Kazernelaan, die kán niet gratis eten en overnachten, die moét voor zijn eigen onderhoud hard zwoegen en zich uitsloven. Hele dagen lang. Jarenlang... Boeten en zwoegen om vreemde indringers in leven te houden, om hen een dak boven hun hoofd te geven, om hen te voeden en hun geestelijk evenwicht in evenwicht te houden... Wat zijn we toch sukkelaars!...
Het OCMW zou moeten overwegen om tussen te komen voor overijverige Vlamingen die niéts gratis krijgen, die alles voor zichzelf opgebouwd hebben, die het dak boven hun hoofd zélf gebouwd hebben, die hun onderkomen zélf ineen geknutseld hebben... Ik pleit voor een premie voor iedere werkende Vlaming, die verdient het. Wat heeft een asielzoeker gepresteerd om alles gratis te krijgen?!...
Mijn zolderkamertje heb ik afgeschaft, hier komt geen asielzoeker in huis. Hoewel de overheid al beroep gedaan heeft op onze burgerzin en we met een open hart de asielzoekende medemens tegemoet moeten treden. Burgerzin? Naastenliefde? Medemenselijkheid?... Mijn zolderkamertje lijkt me beter geschikt voor een cannabisplantage, dat is productiever dan onledige leeghangers te onderhouden...
In het koninklijk paleis en in alle ministerswoningen kunnen al meteen honderden asielzoekers terecht, dat is dan toch al een flink aantal waarvoor wijzelf niet hoeven te betalen...
De Sprinkhanenplaag zal hier pas stoppen als alles leeg- en opgevreten is, wanneer er niets meer te plukken of te graaien valt... Wat zal er dán gaan gebeuren?!...
16-11-2011 om 14:48
geschreven door lieve vandenhoudt
Dames die na het lezen van het penisexperiment gekweld worden door 'penisnijd', hoeven zich niet wrokkig te voelen. Ze moeten accepteren dat ze niet zo'n instrument hebben. Laat die hebbedingetjes maar over aan de mannen. Het ontbreken van een penis is geen handicap. Penisnijd, als een belangrijk onderdeel van Freuds theorie, beschouwt men tegenwoordig als een verschijnsel in een mannenmaatschappij waarin de vrouw een ondergeschikte rol speelt. En enkel in een dergelijke samenleving is de penis het bewijs van meerderwaardigheid.
En nu een verhaal over mijn ervaringen met vijf laatstejaarsleerlingen van een atheneum waar Turken en Marokkanen evenveel gezag hadden als de directeur.
Juni 1992. In het laatste middelbaar zaten 3 Turken, 1 Marokkaan en 1 Italiaan (Vlaamse leerlingen hadden het zinkende schip al verlaten). De 5 laatstejaars 'kregen' hun ASO-diploma, ze 'verdienden' het niet. De school loodste hen tot in het laatste jaar en zorgde ervoor dat ze zonder struikelen de eindmeet haalden. Niet zo moeilijk met het extreem lage lesniveau, dan moest je wel echt debiel zijn om het niet te kunnen halen.
De jarenlange verwennerijen maakten het vijftal verwaand en eigenwijs. Leerkrachten en hulpverleners konden onmogelijk doordringen tot hun persoonlijke leven. De vijf sloten zich angstvallig af voor waarschuwingen die ze spottend wegwuifden. Zij waren ervan overtuigd dat ze probleemloos de universiteit zouden aankunnen. Achterlijke tieners met grootheidswaanzin...
Het verziekte vijftal vertoonde nog andere verdachte symptomen, zoals: vijandigheid jegens volwassenen, niet kunnen luisteren en altijd zelf willen spreken, verdraaiingen, enorme zelfoverschatting, zenuwachtigheid, mislukte pogingen om correct Nederlands te spreken... Maar ook onderling was het mis met die vijf: altijd maar ruziën, verwijten, bekritiseren, elkaar op stang jagen en opjutten...
Hoe is deze zielige mentaliteit tot stand kunnen komen? Wel, de afgelopen zes jaren waren er verschillende mensen in school die het vijftal 'bewerkten': de islamleraar die in het Turks mocht zeggen wat ie wilde, linkse leerkrachten met een gefrustreerde geldingsdrang, verpleegsters met leugenachtige verzinsels, migrantenwerksters die de allochtone leerlingen ophemelden en hen uitermate zelfbewust maakten...
15-11-2011 om 01:46
geschreven door lieve vandenhoudt
Koreaanse wetenschappers onderzochten het verband tussen de lengte van de vingers en de grootte van de penis. De wijs- en ringvinger van de rechterhand werden gemeten langs de kant van de handpalm met een speciaal meetinstrument dat tot op 0,01 mm juist meet. De 'proefkonijnen' moesten onder narcose gebracht worden, zodat hun lid uitgerekt kon worden. Om alle subjectiviteit uit te sluiten was er een apart team om de vingers te meten en één om de penis te meten.
De onderzoekers ontdekten zo dat de verhouding tussen de twee vingers een betrouwbare indicatie gaf tot de lengte van de gestrekte penis. Mannen met een kleine vingerverhouding maakten meer kans op een langere penis. Met andere woorden: hoe dichter de lengte van ring- en wijsvinger bij elkaar komen, hoe groter de penis. De lichaamslengte van de man en zijn vingerlengtes doen er niet toe, wél de verhouding tussen de twee vingers.
Het wetenschapsteam maakte een link naar een ander onderzoek over de verhouding tussen lichaamslengte en de aanwezigheid van testosteron bij het embryo. Veel testosteron leidt meestal tot lange mensen. En nu weten we dus dat het ook "verantwoordelijk is voor zowel de lagere vingerlengteverhouding als de hogere penislengte".
Lieve heeft haar ring- en wijsvinger gemeten, maar met die uitslag kan ze niets aanvangen...
12-11-2011 om 10:45
geschreven door lieve vandenhoudt
In Leuven is een nieuwe school geopend voor "leerlingen die nergens meer welkom zijn", "leerlingen die het moeilijk hebben met zichzelf en niet tot studeren komen", "probleemkinderen die niet goed in hun vel zitten, die geen woorden vinden om zich te uiten, en zich dan agressief gedragen"...
Nu zal Lieve deze verzachtende en zalvende woorden eens vertalen in haar eigen woorden, de Lieviaanse versie dus. Het gaat om leerlingen "die in alle vorige scholen buitengezwierd werden, die onhandelbaar zijn, die van slechte wil zijn, die thuis slecht begeleid worden, die geen discipline kennen, bij wie het ontbreekt aan doorzettingsvermogen en wilskracht, het zijn leerlingen die in de klas de clown uithangen, zich niet kunnen beheersen, het zijn losbollen en warhoofden"...
Wel, dat soort uitschot van zorgenkinderen is de doelgroep van de nieuwe alternatieve school waar slechts twee leerlingen één begeleider toegewezen krijgen... Wat een luxe!... En waarvoor?... Ik ben benieuwd naar de evaluatie volgend schooljaar.
De onderwijswereld van het arrondissement Leuven mag het onderwijspakket zelf invullen. De basisvakken taal en en rekenen moeten echter blijven bestaan. En dan krijgen de leerlingen ook nog eens inspraak in hun activiteiten, in plaats van hen een paar kletsen rond hun oren te geven en hen te dwingen om te luisteren en zich te gedragen.
De nieuwe school beoogt een tijdelijke oplossing voor de probleemkinderen om hen opnieuw sociaal vaardig te maken. De school wil de leerlingen structuur bieden zonder ze te straffen. Structuur bieden, klaarmaken voor de samenleving... is dat wel mogelijk zonder sancties?...
Praktische gegevens. 'TAnder' is de naam van de nieuwe school, die gevestigd is in een gewoon woonhuis. Jan De Ceulaer is de initiatiefnemer. De klasjes tellen maximaal vier leerlingen die twee begeleiders toegewezen krijgen. De school is gevestigd in een doodgewone woning, zonder schoolbel en zonder speelplaats. Zie foto.
10-11-2011 om 16:03
geschreven door lieve vandenhoudt
Ik sta soms versteld van de krampachtige pogingen van organisaties die het opnemen voor de illegale migrant en de zoekende asielzoeker. Hun bekommernissen zijn helemaal misplaatst in een tijd dat het in de kranten gonst van klinkende koppen en ronkende titels zoals: -'België kan golf jonge vluchtelingen niet slikken' -'Recordaantal asielzoekers in ons land' -'Humanitaire noodsituatie in onze hoofdstad' -'Miljoen euro voor opvang 400 Brusselse daklozen' -'Politie evacueert asielzoekers en daklozen uit Noordstation' -'Asielzoekers slapen in Schaarbeeks park' -'OCMW Brussel koopt gebouw voor 300 à 400 daklozen' -'Asielzoekers straks opnieuw in de vrieskou' -'Opvangcrisis... Asielcrisis... enz...'
En nu is er een JRS (Jesuit Refugee Service) dat zich ledig houdt met een onderzoek naar de invloed van het detentiebeleid op opgesloten gevangenen. Zij kwamen tot de conclusie dat "het opsluiten van illegale migranten en asielzoekers in gesloten centra tot een forse achteruitgang leidt van hun geestelijke gezondheid".... En dan?! Dat mag en kan ónze zorg niet zijn. Het zijn zij toch die naar hier gekomen zijn?! Zonder uitnodiging!...
De onderzoekers baseren hun conclusies op amper 64 interviews in drie Belgische centra. Zij zeggen dat opsluiting "je levensproject onderbreekt, je het gevoel geeft van je rechten beroofd te zijn, en je persoonlijke autonomie doet verliezen"... Nou nou, wat een empathie! Als iederéén zich nu in een altruïstische bui het lot van de asielzoekers moet aantrekken, gaan we wél onze eigen onderdrukking en ondergang tegemoet. In de jaren 80 en 90 had er een intensief migratiebeleid moeten komen. Nee, de 'kom-maar-binnen-politiek' gold toen. En wie er anders over dacht, was een racist. Nu is het veel te laat, de sneeuwbal is een lawine geworden...
JRS zegt ook nog dat opsluiting van vreemdelingen geen middel mag zijn om migratiestromen te beheren, dat opsluiting verboden moet worden, en dat in gesloten centra er meer eerbied moet komen voor het privéleven van de opgesloten mensen. Toch lief hé, maar naïef tot in het absurde... Asielliefhebbers en andere zelfverloochenaars zouden vervolgd en beboet moeten worden!...
JRS begeleidt en verdedigt in tien Europese landen asielzoekers en migranten die administratief vastgehouden worden. Welke belangen heeft JRS met zijn vernietigende bemoeienissen?!...
06-11-2011 om 06:10
geschreven door lieve vandenhoudt
Zodra een moslimmadam haar hoofddoek, boerka of andere lakens naast zich neerlegt en de horizontale spreidstand aanneemt, begint de kermis. Die bruin mannen schieten er niet naast. Het is telkens recht in de roos, al die voltreffers. En zo leggen ze een hele verzameling van kleine snotneuzen aan.
Die verzamelwoede was vroeger al duidelijk te merken aan de vragenlijsten die in het begin van het schooljaar door de ouders ingevuld moesten worden. De rubriek 'Gezinssamenstelling' telde slechts vijf lijntjes om de namen van alle kinderen van het gezin in te vullen. Allochtone ouders kwamen natuurlijk niet toe met die vijf lijntjes, en dan kribbelden ze er onderaan in de blanco ruimte nog wat exotische namen bij. Een stuk of acht, negen of tien kinderen was heel gewoon voor een migrantengezin... Waggelen, zwijgen en kweken, meer hoefden die kweekganzen niet te kunnen...
En als Lieve dan luidop haar bedenkingen uitsprak over die overbevolkte gezinnen en de angstwekkende groei van de allochtone bevolking, noemden ze haar een racist. Wij zouden lijdzaam moeten toezien hoe de overrompeling van vreemd gespuis hier de samenleving aan het ontwrichten is en hoe ze al onze kostbaarheden vernietigen.
Ethicus Etienne Vermeersch zei onlangs dat we niet blij moeten zijn met de 7 miljard mensen die op deze aardbol rondlopen. Het gedrum binnen die grote populatie is een bedreiging voor de natuur en voor de gezondheidszorg. Hij voegt eraan toe dat "migranten in ons land teveel kinderen hebben". Daarom pleit Vermeersch voor geboorteplanning die overal gepropageerd moet worden, in het belang van de hele wereldbevolking. Maar wat gaat er dán gebeuren? Dan ga je zien dat de westerlingen nóg minder kinderen willen, en de rest zal blijven kweken zoals voorheen. Zo zal dat gebeuren. Bij hen werkt propaganda voor geboortebeperking niet. En dan gaan wij uitsterven en komt er een machtsuitbreiding van moslims, asielzoekers, kansarmen, goudzoekers, illegalen... "Kweek en Heers!"...
03-11-2011 om 15:53
geschreven door lieve vandenhoudt
Turken en Marokkanen, dat ging nooit goed samen in school, die lagen overhoop met elkaar en altijd hadden ze wel iets te vereffenen. Een paar Italianen en één Kosovaar zaten ook nog in de klas, maar die deden niet mee met de Turks-Marokkaanse vetes. Zij waren niet geïnteresseerd in de wedijver tussen Rachid en Huseyin, de twee voorste haantjes van de klas.
Op zekere dag was de 14-jarige Rachid op de speelplaats plots beginnen zwaaien met een blinkend voorwerp. Hij haalde uit naar Huseyin, zijn Turkse medeleerling. De leraar van toezicht ging kijken wat er gaande was en zag dat Rachid met een vlindermes aan het spelen was. Rachid zwaaide met het lemmet, alsof ie ermee aan het goochelen was, waarna het mes weer vliegensvlug in zijn broekzak verdween. De leraar ondernam niets, maar ging wel direct alarmslaan bij de directeur.
De directeur riep Rachid ter verantwoording aan zijn bureau. Zelfbewust zwaaide Rachid de deur open en plofte zich ongegeneerd neer op een stoel aan het bureau. Tijdens het hele gesprek behield hij zijn onbeschoft-stoere imago. Toen het onderwerp 'vlindermes' aan de orde kwam, verschanste Rachid zich achter de meest onschuldige gelaatsuitdrukking en beweerde dat hij geen vlindermes bij zich had. Marokkanen zijn begaafde leugenaars, ze geloven in hun eigen leugens. Hun geweten is van een heel ander merk dan dat van ons...
Na dit onderhoud dat natuurlijk niets opleverde, volgde er een bijzondere klassenraad, want de leraar die toezicht hield, had écht een vlindermes gezien, dat waren geen hallucinaties. Tijdens de klassenraad waarschuwde de directeur iedereen dat het verboden was om Rachids boekentas te onderzoeken, en zeker niet om zijn broekzak binnenstebuiten te halen. Dus, wat nu? In broekzakken graaien en in boekentassen snuffelen, dat mocht helemaal niet. Alwéér geen harde maatregelen! Leerkrachten blijven koppig en vergeefs geloven in de goede wil en de verbeteringsvatbaarheid van de allochtoon...
Tenslotte werden Rachids ouders ontboden bij de directeur. Die hadden hun oudste zoon meegebracht om tolk te spelen. Ja, en dan nu maar wachten op de vrije vertalingen, zo gaat dat met tolken en hun vertaalwerk. Rachids ouders waren in België geboren en tóch waren ze niet in staat tot een normale dialoog!
De directeur dreigde met strafstudies voor Rachid, met uitsluitingen en zelfs met 'verwijzingen' naar een andere school. Toen haalde Rachids vader gedwee het vlindermes uit zijn zak en gaf het aan de directeur...
Ondertussen had die ene Marokkaan het wel gepresteerd om wekenlang alle energie en aandacht van de school naar zich toe te trekken...
02-11-2011 om 02:15
geschreven door lieve vandenhoudt
Een braaf en onschuldig tussendoortje. Lezer, verwacht geen pikante onthullingen, geen erotische hoogstandjes, en ook geen gerechten die van pure opwinding de pan uit swingen. Erotiek komt er vandaag niet aan te pas.
Citaat van David Bowie: "Zij die het minst weten, willen dat het luidst laten horen". Dus hoe harder ik schreeuw hoe minder ik weet, hoe harder ik kwaak hoe minder ik kan. In de keuken ben ik een hol vat dat hard klinkt. Ik heb altijd mijn mond vol van recepten en keukengeheimen, terwijl ik er geen verstand van heb. Mijn keuken is geroemd om zijn gestuntel. Een knoei- en smospot ben ik. Nog nooit heb ik iemand horen stoefen over mijn kookkunst. Maar gelukkig heb ik andere capaciteiten. 'Spiegelschrift schrijven' kan ik als de beste, want als dwarsligger ben ik geboren. En 'sit ups doen', daarvoor moet je ook al wat agressiviteit in je genen hebben zitten. Waar ik ook goed in ben, dat is de taal van de vogeltjes verstaan die nu nog in de kalende bomen hun laatste deuntjes fluiten...
Als ik een echte keukenprinses wil worden, moet er toch eerst wat meer overzichtelijkheid in mijn keukentje komen. Dus neem ik een grote vuilniszak en kieper daarin alles wat over datum is: potjes, blikjes, flesjes, tubetjes, bokaaltjes... Weg met het hele overjarige zootje. Ook verslenste groenten en patatjes met meterslange scheuten verdwijnen in de bordeauxkleurige zakken. Oesters en selder bewaar ik wel nog zorgvuldig, die komen vast en zeker nog eens van pas bij een of ander erotisch recept...
Opgeruimd staat netjes, zegt men. Voor jezelf werkt het bevrijdend om af te rekenen met het verleden. En de makkelijkste plek om daarmee te beginnen is de keuken. Wat de volgende stap zal zijn, zie ik nog wel...
30-10-2011 om 00:00
geschreven door lieve vandenhoudt
Een onderwijsdecreet op inititiatief van onderwijsminister Pascal Smet stelt dat een wettig verblijf een inschrijvingsvoorwaarde is voor een opleiding in het volwassenenonderwijs.
Nu zijn er organisaties die dezeuitsluiting van sans-papiers uit het onderwijs willen aanvechten. Zij zeggen dat de toegang tot onderwijs een onmiskenbaar grondrecht is, het recht op onderwijs is zo fundamenteel voor de democratie dat het niets te maken heeft met iemands verblijfplaats. En dat de uitsluiting van sans-papiers een schending betekent van de grondwet en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens...
Ik denk dat die organisaties vergeten dat er officiële papieren nodig zijn om onderwijs te kunnen volgen... Als gewone burger vertrekken we 's ochtends toch ook altijd met de vraag : "Heb ik m'n paspoort bij, m'n rijbewijs, m'n SIS-kaart, m'n autopapieren?"... Als brave burger moeten we in orde zijn met onze papieren, ook al is het maar om van punt A naar punt B te rijden in de buurt, en dan moeten we nog oppassen voor fotopalen, of voor politieagenten die van in de verte al vlijmscherp kunnen zien dat je je gordel niet draagt...
Wat moeten we dan denken van zo'n ingrijpende onderneming als volwassenenonderwijs volgen?! Wie haalt het nu in zijn hoofd om een officiële opleiding te gaan volgen zonder identiteitspapieren? Volgens mij is er voor die protesterende organisaties veel geld mee gemoeid. Die organisateis zijn: De Liga voor Mensenrechten, Volwassenenonderwijs van de Landelijke Bediendencentrale, en Samenlevingsopbouw Brussel.
Wel, die bendes protesteren dus tegen de uitsluiting van sans-papiers uit het het onderwijs.Zij zijn het die de illegalen in ons land promoten, stimuleren, vooruit pushen en hen meer kansen geven dan aan ons eigen volk dat wél volledig in orde is met zijn papieren...
In het verleden zijn er meerdere pogingen ondernomen om de illegaliteit legaal te maken. Toen een nieuw decreet ijverde voor gelijke onderwijskansen voor kinderen van illegalen. Ik vind dat kinderen van illegalen moeten opdraaien voor de illegaliteit van hun ouders, en dat die illegale ouders vervolgd moeten worden wegens kindermishandeling! Omdat ze hun kinderen meesleuren in een uitzichtloze situatie, een onwettige situatie... Er was zelfs eens een poging om het FIFA-reglement te wijzigen, een reglement dat kinderen van mensen zonder papieren uitsloot om lid te worden van een voetbalclub...
Illegalen bestaan officieel niet, hun kinderen evenmin, het zijn spoken! Spoken die niet de minste aandacht mogen krijgen, tenzij om hen in een teletijdmachine te stoppen met bestemming "Wég, en nooit meer terug"...
28-10-2011 om 06:24
geschreven door lieve vandenhoudt
De vader van de doodgestoken Marokkaanse inbreker zegt dat de oude man de dader is, en dat zijn zoon Ilyas het slachtoffer is! Dader? Slachtoffer? Waar gaan we in hemelsnaam naartoe?... Een redenering op z'n Marokkaans!...
De vader van de 'vermoorde' Ilyas zegt dat de woorden 'dader' en 'slachtoffer' door elkaar gehaald worden, dat zit hem dwars... Hij voegt eraan toe dat zijn zoon Ilyas "het zonnetje in de buurt" was, "een goed hart had" en "een vrolijke jongen" was. "Mijn Ilyas is het slachtoffer!"...
Lieve heeft al eens gezegd hoe slecht ouders hun eigen kinderen kennen , kunnen kennen, willen kennen... Wist Ilyas' vader dan niet dat zijn zoon de afgelopen twee jaren voor 43 criminele feiten opgepakt werd?! Dat zijn zoon een pure recidivist is, een veelpleger die zijn slachtoffers veel pijn gedaan heeft, fysiek en mentaal. Maar dat is niet relevant, zegt de vader... Vrienden van Ilyas durven zelfs beweren dat Ilyas "geen inbreker was, maar slechte vrienden had"...
De bejaarde man die zich wilde verdedigen, zou de dader moeten zijn, en zoon Ilyas het slachtoffer?!... Kijk, dat is nu weer zo'n typisch- Marokkaanse manier om de feiten te verdraaien en er een eigen interpretatie aan te geven. Het doet me denken aan de Marokkaanse leerlingen die vroeger op school ook geen raad wisten met de werkelijkheid, geen feeling hadden voor de realiteit. Ze namen een loopje met de echte feiten, fantaseerden er maar wat op los en geloofden daarna zelf hun eigen verzinsels. Dat was hún wereld en niets of niemand kon daaraan iets veranderen. Een gesprek met Marokkaanse leerlingen op school leverde nooit iets op. Het was als praten tegen een paar rotsen of tegen een betonnen muur. Of tegen een stel olifanten, dat kon ook nog. Maar wat die bruin mannen vertelden klonk zó echt, zó overtuigend en waargebeurd. Ze spraken met een radde tong en keken je recht in de ogen aan om hun woorden kracht bij te zetten. Wie weet hoeveel leerkrachten ze misleid hebben?...
En dan was er ergens een krantenberichtje waarin nergens iets vermeld stond over de etniciteit van de inbreker!... Wanneer houdt dat eens eindelijk op, die waas van geheimzinnigheid rond criminaliteit? Alsof we niet mogen weten dat het de vreemdelingen zijn die oververtegenwoordigd zitten in de criminaliteitscijfers!...
26-10-2011 om 09:41
geschreven door lieve vandenhoudt
In het landschap van mijn herinneringen ben ik op zoek gegaan naar dwarsliggers uit het verleden, om hen te verbrijzelen en te folteren, te verpletteren, tot moes te kloppen, te verslinden, te verpulveren. Ik heb vandaag naar iemand gezocht die precies in het plaatje past van mijn gruwelijke bedoelingen. Het was een moelijke keuze, want ze zijn met zovelen, de demonen van vroeger, die nu mijn slachtoffers zijn: serpenten en roddeltantes, raaskallers en zeikzwammers, pestkoppen en alle anderen die me ooit iets in de weg gelegd hebben. Velen zijn al aan de beurt geweest om meedogenloos door de mangel gehaald te worden, anderen zitten nog in de wachtkamer hun angsten te verbijten, in afwachting dat ze uit hun schuilplaatsen gesleurd worden om er gehakt van te maken, en dan liggen ze daar zieltogend om vergiffenis te smeken. Te laat!...
In overleg met mijn muze koos Lieve uit de vele kandidaten vandaag een Turkse tolk om die een goede beurt te geven. Gülnür was haar naam. De fraaiste onzin die ik haar heb horen uitkramen klonk: "Wij moeten de leugentjes van de Turkjes met een korreltje zout nemen. Liegen is hun overlevingsstrategie". Liegen om te overleven! Die had ik nog nooit gehoord... Zij vervolgde haar nonsens met het "begrip opbrengen voor afwijkend gedrag bij migrantjes, wij moeten verdraagzamer zijn en door de vingers kunnen zien, onze tolerantie zal hen ten goede komen. Blabla"... De aanwezigen knikten slaafs en instemmend, want niemand wou voor racist doorgaan, de schapen... Gülnür vergat opzettelijk te vertellen dat de kleine Turkjes ónze normen en eisen moeten respecteren, dat van hen een aanpassing verwacht werd aan ónze gebruiken en ónze taal. Neen, zij had het enkel over het eenrichtingsverkeer naar de allochtoon toe waarbij alleen WIJ inspanningen moeten leveren... En zo komt de gewetensvorming van de migrantjes in het gedrang. Voeg daarbij een paar vernietigende islamlessen, en het kwaad is geschied...
Gülnür begaf zich dagelijks naar een of ander concentratieschooltje dat uitpuilde van kleine Turkjes die alleen maar hun moedertaal, het Turks, hoorden, zowel in school als thuis. Wat de juf hen vertelde schampte af, haar woorden losten op in het exotisch gejodel van de kleintjes. Zet daar een Turkse tolk bij, en ze zullen nooit Nederlands leren!...
De scholen dweepten met Gülnür, de reddende engel, ze droegen haar op handen, alsof ze het vriendinnetje van Allah was. En zo kwam het dat ze met haar snoet in de wolken liep, van verwaandheid, niet om onze Vlaamse lucht op te snuiven, maar om te genieten van alle voorrechten die hier zomaar in haar Turkse schoot geworpen werden...
24-10-2011 om 10:49
geschreven door lieve vandenhoudt
In tegenstelling tot vele anderen kan ik me 's ochtends heel goed mijn dromen van de vorige nacht herinneren. Die herinneringen zijn zó levendig dat ze lijken op waargebeurde belevenissen. Over mijn nachtelijke avonturen zou ik hele verhalen kunnen schrijven en er zelfs een nieuwe blog mee vullen, over 'Dromen en Droomduiding'... Lijkt me een geschikte titel...
Afgelopen nacht zag ik in mijn droom overal boze blikken om me heen. In winkels, op straat, in cafés, bij de kapster, bij de dokter, overal vijanden die me verguisden. Geen mens bekeek me nog, niemand sprak me nog aan, en achter m'n rug hoorde ik alleen maar "zw...zw...zw", en werd ik minachtend nagestaard alsof ik een crimineel was....
Het was een akelige droom waarin blogmaster Redpoppy een hoofdrol speelde. Zij tikte me op de vingers omdat ze het niet eens was met de inhoud van mijn episteltjes. Als strafwerk moest ik mijn hele blog herschrijven, overal wijzigingen aanbrengen in positieve zin, en lovende woorden schrijven over: het CGKR, over de islamleraar, over allochtonen, over concentratiescholen, over asielzoekers... Ik moest het hele uitschot-zootje de hemel inprijzen, anders zou mijn blog moeten verdwijnen...
Ik mocht ook niemand meer door het slijk sleuren, en met niemand mocht ik nog over m'n blog spreken. Reageerders werden gebannen, m'n mailbox werd geblokkeerd. Op een eiland zat ik daar helemaal alleen...
Toen ik ontwaakte besloot ik om een wraakberichtje te schrijven, zo eentje dat net zo vijandig zal zijn als de vijandigheid waarmee ik in mijn dromen geconfronteerd werd!
21-10-2011 om 21:29
geschreven door lieve vandenhoudt
Drie weken geleden vielen er één dode en twee zwaargewonden in het treinstation van Jette. Graafwerken veroorzaakten een grondverzakking waardoor brokstukken van een muur in een kuil vielen waarin vier arbeiders zaten. Een graafmachine donderde er ook nog in die kuil...
Toen dit ongeval door de nieuwslezer 's avonds besproken werd, heb ik aandachtig naar de tv-beelden gekeken, naar de arbeiders, waarvan sommigen hun commentaar kwijt konden. Het viel me op dat de arbeiders allemaal 'eigen volk' waren. Niet één allochtoon te bespeuren, geen neger, geen bruin mannen, geen kroeskoppen, geen snorremannen, en zeker geen baardmannen. Andersgetinten en andersgekleuren hebben blijkbaar een hekel aan serieus werk? Misschien hebben ze toch wel allemaal gesolliciteerd en gesmeekt om als arbeider aangenomen te worden? Wie weet. En dan zijn ze de laan uitgestuurd met de stempel 'niet geschikt', of 'niet bekwaam', of 'twee linkerhanden'... Zouden ze naar het CGKR gestapt zijn met een klacht wegens discriminatie? Ik denk het niet...
Waar ik naartoe wil: als het om zware gevaarlijke beroepen gaat, dan hoeft 'diversiteit' ineens niet meer, dan hoeft de werkgelegenheidssector ineens niet meer een 'afspiegeling van de maatschappij' te zijn!
20-10-2011 om 08:04
geschreven door lieve vandenhoudt
Dat zegt het Genkse stadsbestuur. Ze zeggen dat "de school een afspiegeling moet zijn van de buurt". Nu is dat wel een héél afgezaagd cliché dat hun ware intenties verdoezelt en waarachter louche bedoelingen schuilen, die we al kunnen onthullen als we verder lezen: "kansrijke ouders moeten eens een kijkje gaan nemen in de buurtscholen, om hun negatieve vooroordelen weg te werken, en om hun kinderen naar die buurtscholen te sturen. Dan zullen ze ervaren dat dit geen invloed heeft op de schoolprestaties van hun kind".
Lieve zal deze onzin eens vertalen in simpele bewoordingen: "Blanke ouders, stuur uw kindjes naar een turkenschool waar het lesniveau zó laag is dat uw kindjes toch nog goede rapportcijfers halen. Laat uw lieve bengeltjes naast een Turk in de klas zitten, dan komen ze thuis en spreken ze Nederlands met een Turks accent. Het is ook niet erg als er tuig of ander minderwaardig gespuis in de klas zit, dat hoort nu eenmaal bij hun cultuur, die sociale eigenaardigheden moeten we leren accepteren.. Uw kindjes zullen heel veel leren van hun andersoortige klasgenootjes en van hun vreemde culturen. Over hoe ze moeten spijbelen, over hoe ze de klas op stelten moeten zetten, over hoe ze later vlot aan hun dopcenten kunnen geraken, en meer van die cultuurgebonden rariteiten. Echt boeiend om te weten hoor, in een blanke school leren ze je daarover niets, dat zijn daar taboe onderwerpen... Uw kindjes hoeven ook niet meer te wedijveren met gelijksoortige medeleerlingen, ze hoeven alleen maar de allochtoontjes te overtroeven, en dat is een fluitje van een cent... Het onderwijspeil vaart er wel bij, er gaat een mooie nivellering komen, naar de afgrond toe, maar we doen ons best, die afgrond is nog ver weg. Uw blanke kindjes zullen de eersten zijn die in de afgrond tuimelen, daarvoor zullen de concentratiescholen wel zorgen, want die beschermen eerst hun eigen migrantjes, en daarna de blanke indringertjes die niets kunnen bijbrengen aan de allochtoontjes, omdat die allochtoontjes eigenwijs en eigengereid niets willen aannemen van hun nieuwe blanke klasgenootjes... Vlaamse ouders, vergeet vooral niet om uw kindjes een zwemvest mee te geven, dan zullen ze niet verdrinken in het minderwaardige multiculturele moeras".
Lieve gaat het nog eens opnieuw zeggen: Witte scholen moeten wit blijven. Bruine scholen moeten bruin blijven. Apart onderwijs voor allochtonen is noodzakelijk om de kwaliteit van ons traditionele Vlaamse onderwijs te beschermen en het te behoeden voor de vernietigende invloeden van het migrantenonderwijs, dat telkens opnieuw uitpakt met de gekste parels voor de zwijnen... Niet besteed aan onze Vlaamse leerlingen!... Laat de allochtonen in hun eigen sop gaar koken, en laat de Vlamingen tot volle bloei komen. Gemengde scholen leiden tot een aftakeling van het hele onderwijssysteem, een aftakeling van de kwaliteit van het Vlaamse onderwijs zoals we dat altijd gekend hebben, en zoals dat in het buitenland geroemd was...
18-10-2011 om 06:47
geschreven door lieve vandenhoudt
Kamerlid Laurent Louis zegt dat officiële feestdagen niet meer mogen verwijzen naar het katholieke geloof en dat ze volledig seculier moeten zijn...
Oei, oei, ik hoopte dat de Interculturele Dialoog van vorig jaar stilaan zou doodbloeden, maar nee, het gebeurt écht, het was geen droom. Joëlle Milquet organiseerde toen een Interculturele Dialoog om de wettelijke feestdagen te hervormen. De bespottelijke aanbevelingen van de Dialoog voor onze omgang met andere culturen krijgen helaas een vervolg. Pasen en Pinksteren moeten verdwijnen. En Kerstmis moet plaatsmaken voor 'het Feest van de Solidariteit'... Deze verkrachting van onze waardevolle tradities is geen kwestie van even wennen of aanpassen, maar het is een compleet overhoophalen en verbrijzelen van vastgeankerde feestdagen, het is een ontregeling van onze hele samenleving en van onszelf, een regelrechte ontwaarding van onze kostbare eigenheden, een brutale aanval op ons geestelijk leven. Onze gevoelens worden binnenstebuiten gekeerd, onze maag draait zich een kwartdraai om en ons hart slaat een paar tellen over... Milquet en alle Dialogers zouden vervolgd moeten worden wegens geestelijke moord!
Katholieke feestdagen moeten dus weg? Voorlopig zullen ze nog niet vervangen worden door islamitische feestdagen, maar dat komt nog wel, zo ver durven ze nog niet gaan om daar nu al over te praten. Als een verandering langzaam gebeurt, is het verzet immers kleiner. Mijn glazen bol heeft me nooit in de steek gelaten. Daarin zie ik nu al moslims feestvieren op Paasdag, maar dan op z'n moslims. Wie weet welk soort feest ze ervan maken. De verrijzenis van Allah? En in de Goede Week vertellen ze in de moskee over het lijdensverhaal van Allah?... En wat doen ze met Pinksteren? De Arabische versie van "Op een mooie Pinksterdag" op de radio laten horen. En dan moet heel Vlaanderen luisteren naar een moslimiaanse versie van het klassieke lied van Leen Jongewaard 'Op een mooie Pinksterdag'. Een of andere Yilmaz zal er zijn eigen vertolking wel neerzetten, op een Turkse zaagtoon...
Maar wat moeten we ondertussen met onze kerstboom en kerststal doen? En onze traditionele kalkoen? Ik denk dat we verplicht gaan worden om kebabgerechten in huis te halen, en een heel halalmenu samen te stellen. Als Kerstmis moet verdwijnen zullen we een solidariteitsfeest gaan krijgen, geen intiem familiefeest meer, maar in een kring allemaal samen zitten dansen en huppelen met andere rassen en culturen, alles lekker bijeen geklutst. Hét feest van de eensgezindheid!... De Dialoog van Milquet wilt die richting uit. Een mentaliteitswijziging bij de bevolking kost slechts één generatie, maar mijn glazen bol gaat ooit gelijk krijgen!...
16-10-2011 om 07:34
geschreven door lieve vandenhoudt
Er gaat een moskee gebouwd worden in Ukkel. Brusselse moslims met andere geloofsovertuigeningen gaan het er moeilijk mee hebben en er kunnen moslimiaanse conflicten uit voortkomen...
In wijken waar ze moslims in de aanbieding hebben, zijn er concentratiescholen die elk een islamleraar hebben. Ik heb nooit goed begrepen waarom er hier in ons Vlaamse onderwijs islamleraars nodig waren. In de jaren 70 klonk dat gek in de oren. Moslims drongen toen binnen in onze Vlaamse scholen, scholen waarvan ze goed wisten dat er een eigen katholieke godsdienst en geen andere onderwezen werd. Alles wat ze wensten kregen ze, en dat is nu nog zo...
Een islamleraar?! Waarvoor? Voor wie? Om wat te doen? Om een generatie moslims op te leiden tot een bende opstandelingen die vroeg of laat hier de macht gaan overnemen?... Ja, dát was de bedoeling! Maar daarover mochten we niet luidop spreken. Zulke vragen stelde ik bij mezelf, maar stelde ik ook aan anderen, bij wie ik niet één weerklank vond. Géén klankbord om mijn vraagtekens kwijt te kunnen over het infiltreren van een oneigen 'godsdienst' binnen ons Vlaamse systeem. Mijn collega's vonden me maar een rare kwast omdat ik me die dingen afvroeg. Ze duwden me in het hokje van 'outcasten', wiens mond gesnoerd werd. "Die islam kunnen we best intomen, het is maar een rage, volgend schooljaar gaan we weer over tot de orde van de dag", zo werd er geredeneerd in onderwijskringen...
In 1974 hoorde ik niémand protesteren tegen de erkenning van de islam als 'godsdienst' in ons land . Later hoorde ik ook niémand protesteren tegen de hartelijke verwelkomingen van islamleraars in onze scholen. En in 2009 legde niémand iets in de weg van Marino Keulen die 9 moskeeën in één klap wilde subsidiëren. Het gebeurde allemaal heel gewoon. Het ging allemaal heel vanzelf. Niemand van ons had er last van, dus waarom zouden we onverdraagzaam zijn tegenover andere rare godsdiensten? Ook al zijn het vermommingen van ideologietjes. Een trage gevaarlijke slak geraakt overal waar ze zijn wilt. Het kost tijd, en ondertussen heeft niemand de slechte bedoelingen in de gaten die dit verterende slakkengangetje in zijn zin heeft...
14-10-2011 om 09:54
geschreven door lieve vandenhoudt
An Serpent speelde directrice in een concentratieschool einde jaren 90. Over dat kreng heb ik al eens verteld toen ze met vervalste cijfers en verzonnen evaluaties de mutualiteiten wou oplichten om gratis taallessen voor haar migrantjes los te peuteren.
