Avonturen met schooldirecties, leerkrachten, leerlingen, ouders, clb'ers.
14-02-2012
Valentijnsdag
De winter legt mijn inspiratie lam. Mijn muze is samen met cupido vertrokken naar warmere oorden. Daarom zal ik maar iets schrijven over liederlijke verliefdheid en over de tijdelijkheid van rozengeur, maneschijn en sterrengefonkel. Over de vergankelijkheid van al dat moois. Over de feestdag van alle verliefden: Valentijnsdag! In winkels en horeca bestoken ze je vandaag met vlamrode hartjes en zeemzoete gevleugelde engeltjes die met pijl en boog hun vernietigend werk verrichten.
Het romantisch ideaal van eeuwige liefde en trouw valt in scherven uiteen als we denken aan twee van de drie koppels die jaarlijks scheiden. En iedereen die aan het altaar eeuwige trouw en altijddurende seksuele lusten staat te beloven, denkt bij die andere derde te horen... De priester die de huwelijken inzegent zou een examen moeten afnemen van de trouwlustigen om hen te testen op hun toerekeningsvatbaarheid, op hun bereidheid om met volle verstand en volle bewustzijn elkaar eeuwige trouw te beloven en bij elkaar te blijven tot de dood hen scheidt, niet tot de rechter hen scheidt, om bij elkaar te blijven tot in het oneindige en in elkaar op te gaan tot in de peilloze diepten van hun hart. Een tweevuldigheid als eenheid. Voor nu, voor altijd en voor eeuwig. Zoals het klokje in de hel tikt: "Altijd, altijd, altijd"...
In euforische stemming, met beneveld verstand en mateloze bewustzijnsvernauwing, zweven ze over de rode loper naar het altaar, waar cupido, vermomd als priester, hen staat op te wachten. Hun hersenen slaan op tilt wanneer ze zich voor eeuwig aan elkaar binden. Na de beloften van trouwen en houwen en zo, denkt het koppel éigenlijk: "sorry lieve schat, ik hou van je, maar ik weet niet voor hoelang". Dus ze zijn de kerk nog niet uit, of ze hebben elkaar al belogen...
Wegens de negatieve teneur van dit blogberichtje blijft mijn erotische keuken vandaag gesloten. Een pikant recept is voor later.
14-02-2012 om 10:16
geschreven door lieve vandenhoudt
Vandaag zal ik eens iemand genadeloos door de modder sleuren en dan aan de wasdraad ophangen. Het stinkende slijk kan dan tergend langzaam van hem afdruppelen... Het gaat om de vroegere CLB-directeur Horbert, alias Horror, die zaken deed met de duivel. Zo leek het er toch op wanneer hij weer eens met idiote verzinsels op de proppen kwam... Lezer, geniet van de vuile was in het gore CLB-washokje.
Vele mama's zijn nieuwsgierig naar het IQ van hun kind, want ze willen natuurlijk allemaal weten dat hún kind het slimste is van de hele klas. Die mama's brengen dan een bezoekje aan het CLB waar ze gratis een IQ-bepaling krijgen van hun kind. Nu is een ernstig intelligentieonderzoek tijdrovend en energierovend, een enorme onderneming voor één enkel geval... Daarom zei baas Horbert: "Laat de kinderen een mannetje tekenen, en gooi dan met je klak naar het IQ. Als je een pet draagt, gooi er die ook maar naar. Het hoeft bijlange niet precies te zijn, bij benadering is ook goed, want er is altijd nog zoiets als standaarddeviatie", aldus Horror...
'Standaarddeviatie' is een soort foutenmarge, net zoals bij snelheidscontroles. Bij alcoholcontroles weet ik niet of er een foutenmarge bestaat, want als Lieve moet blazen komt ze altijd adem tekort...
Door Horberts schuld verlaagde het waardige gestandaardiseerde intelligentieonderzoek zich tot amateuristisch gestuntel en geklungel, mede ook door onbevoegde collega's die zich met de testen gingen moeien. Jonge hippe collegaatjes die er een kinderspel van maakten, zie je ze al huppelen en improviseren... onervaren stagiaires... eigenwijze Turkse tolken... en ook onbekwame sociaal assistentjes, ze mochten allemaal van Horbert spelen met het testmateriaal. Bedrieglijke testresultaten werden dan meegedeeld aan de betrokken ouders.
Het meest frappant waren de Turkse vertalingen van testinstructies. Wanneer kleine Turkjes getest moesten worden, maakte de Turkse tolk er een fraaie Turkse vertaling van, een verkrachting van een test die zijn wetenschappelijke glans verloor, die zijn betrouwbaarheid en validiteit verloor, alles weg, foetsie!... En dan hoorde je de tolk ratelen in gebrekkig Nederlands wanneer het Turks gezwam omgezet werd in het Nederlands...
12-02-2012 om 22:06
geschreven door lieve vandenhoudt
Recep Atak is de naam van de Genkse islamleraar die in zijn wijk van veel mensen geld leende en niet terugbetaalde. O wonder, een krant die voluit de naam van een allochtoon durft schrijven! Misschien was het een beginnend journalistje die nog niet weet dat hij de misstappen van allochtonen moet minimaliseren en discreet behandelen. Voor een Vlaming ligt dat anders, als die iets mispeutert komt hij in volle glans en glorie in de media. Met foto en het hele curriculum vitae d'r bovenop. Muffingappers, neuspeuteraars, wildplassers, caférokers, foutparkeerders... ze gaan er allemaal aan, als ze maar eigen volk zijn.
Nu verwacht de Genkse politie nog meer klachten van gedupeerden die hun geld kwijt zijn aan de islamleraar. De meeste slachtoffers hebben tot nu toe nog geen klacht ingediend uit angst en schaamte, aldus de politie. De islamleraar wist een vertrouwensband op te bouwen met heel wat mensen, en zo kon hij hen geld aftroggelen. Zijn excuusjes waren wel niet origineel: notariskosten, een huis bouwen, een trouwfeest... Onderzoek moet uitmaken waar al het geleende geld naartoe is.
Kennissen van de islamleraar omschrijven hem als een goed mens, vriendelijk, beleefd en geletterd. Het zijn dan ook nog slechte mensenkenners, die allochtonen.
Bron: Belang van Limburg.
09-02-2012 om 11:49
geschreven door lieve vandenhoudt
Lieve had er in haar schrijfselen altijd plezier in om islamleraren in een kwaad daglicht te stellen. Wat deed dat toch een geweldige deugd. Mijn ervaringen met die snorremannen waren dan ook negatief, deprimerend en ontgoochelend. Zij waren schuldig aan de mislukte integratie van moslimleerlingen in de normale Vlaamse leerlingenpopulatie...
En nu komt er nog een kersvers pikant nieuwtje erbovenop. Luister maar...
In Genk hebben enkele tientallen mensen klacht ingediend tegen een gepensioneerde islamleraar. De man zou hebben opgelicht voor bedragen tot 200.000 euro. Het parket gaat de zaak onderzoeken. Volgens een gedupeerde zei de leraar dat hij geld nodig had om een notariële akte te kunnen afhandelen. Anders zou hij een belangrijke verkoop mislopen. "Ik vertrouwde hem, want ik ken de man al jaren. Als godsdienstleraar kon hij wel op veel respect rekenen", klinkt het. Met een smoes legde de man de hand op bedragen van enkele honderden tot tienduizenden euro's. Eén gezin maakte hij zelfs 200.000 euro afhandig. Erhan Yilmaz, voorzitter van de moskee van Sledderlo, beklemtoont dat de man niets te maken heeft met de moskee. "Hij komt al jaren niet meer en is geen imam, wel islamleraar. Die leiden geen erediensten in de moskee".
Bron: Belang van Limburg
Wanneer leren de mensen nu eens eindelijk inzien dat islamfanaten gevaarlijker en misdadiger zijn dan onze naïeve paters, broeders, priesters die onnozelweg geen blijf weten met hun driften...
07-02-2012 om 00:00
geschreven door lieve vandenhoudt
Asielzoekers, vluchtelingen, immigranten, illegalen, werklozen, daklozen... Vroeger stopten ze het hele zootje bijeen in een vervallen pand dat een opvangtehuis werd voor 8000 sukkelaars die in de straten van Parijs rondzwierven. Krankzinnigen, boeven, armen, wezen en prostituees vonden ook een thuis in het gebouwencomplex dat in de 18de eeuw uitgroeide tot het grootste asielcentrum van Europa. Oorspronkelijk diende het gebouw om buskruit aan te maken, toen het al snel 'La Salpêtrière' genoemd werd. Nu is het een prestigieus ziekenhuis in Parijs, naast de Seine.
Het oude Salpêtrière had primitieve voorzieningen en gebrekkige hygiëne. Van menslievendheid en naastenliefde was geen sprake, omdat het belangrijker was om de marginaliteit uit de samenleving te houden. Alle rommel en uitschot was dan netjes opgekuist. Straathoekslenteraars en andere maatschappelijke leeghangers hadden ze toen nog niet uitgevonden.
De beroemde professor Jean-Marie Charcot werd in 1862 Chef de Clinique in Salpêtrière. Hij maakte zijn naam onsterfelijk toen hij na zijn dood het grootste neurologisch ziekenhuis naliet. Hij maakte van de neurologie een erkende medische specialiteit. Van elke bewoner stelde hij een dossier samen. De bevolking van zijn kliniek telde nogal wat psychopaten die hem een schat aan neurologisch materiaal verschaften. Zowat alle soorten gedragsgestoorden zaten bijeen in zijn kliniek.
De neuroloog Charcot was belust op sensatie. Hysterische vrouwen probeerde hij te genezen via hypnose. Hij gebruikte daarbij seksueel opwindend live materiaal!
Zijn lessen over de seksuele frustratie binnen ongelukkige huwelijken werden gevolgd door leerling Sigmund Freud die toen zijn ideeën vormde over psychoanalyse. Gilles de la Tourette, ook een leerling van Charcot, werkte mee aan de fundamenten van de moderne psychiatrie... Eén kritische leerling merkte echter op dat de leer van Charcot een rare mengeling was van wetenschap en bedrog. En dat zijn hysterische vrouwen actrices waren die opwindende en schaamteloze standjes lieten zien aan het publiek.
Charcot huwde een rijke weduwe, woonde aan de Boulevard Saint Germain, gaf mondaine lezingen, en ontving beroemde mensen in zijn huis, waaronder Victor Hugo. Alles in flamboyantstijl. Met tientallen huisbedienden. In 1893 stierf hij op 68-jarige leeftijd.
06-02-2012 om 14:54
geschreven door lieve vandenhoudt
Gelezen: "Autochtone leerling speelt altijd thuismatch". En dan volgt er een onsamenhangende uitleg over de invloed van etnische afkomst op schoolprestaties. Twee dames van UGent en KU Leuven onderzochten de schoolsegregatie in het basisonderwijs. Uit een aantal beweringen blijkt dat beide dames wereldvreemd staan tegenover de onderwijswereld, dat zij geen veldwerkers zijn, maar onderzoekers die vanuit hun kantoor op hun bureaustoel onderzoeksresultaten verzamelen en interpreteren. En dan krijg je van die rare kromme vaststellingen die elkaar tegenspreken of minstens de wenkbrauwen doen fronsen, of redeneringen over een cirkel met vier hoeken...
Het woord 'Thuismatch' irriteert me. Dat woord klopt niet, was mijn eerste indruk. Onze leerlingen zijn hier 'thuis' en hoéven geen match te spelen, enkel te concurreren met soortgenoten. Van een 'match' is er pas sprake als er anderssoortigen zich in het spel komen moeien... Het onderzoek gaat er ook van uit dat een mix van allerlei etnische rariteiten vanzelfsprekend is binnen één schoolgebeuren. Néén. Dat is ábnormaal! Dat is zelfs misdadig jegens autochtonen die hier hun thuisbasis, hun veilige haven moeten delen met nieuwelingen die ongevraagd meesmikkelen van ons welopgebouwd schoolsysteem, terwijl ze niet eens bekwaam zijn om optimaal de kwaliteitsleerstof te verteren of in zich op te nemen. Zo tasten ze de kwaliteit van óns onderwijs aan...
Verder doet het onderzoek uitschijnen dat autochtonen een 'oneerlijke voorsprong' hebben op hun allochtone klasgenoten. Moeten ze zich nu schuldig voelen omdat ze voorsprong hebben?... 'Voorsprong'?... 'Oneerlijk'?... Daarvoor is er een simpele oplossing. Laat de allochtonen wedstrijdje-spelen in hun eigen vaderland en in hun eigen moedertaal. Dáár alleen komen ze niet in de verdrukking en dáár alleen hoeven ze niet deel te nemen aan een 'match met autochtonen'!...
02-02-2012 om 19:45
geschreven door lieve vandenhoudt
In mijn eerste middelbaar van de nonnenschool kregen we het vak Nederlands van juffrouw Bertrand. In werkelijkheid heette ze Hilde Bertrand. Toen was ze nog niet gelukkig getrouwd. Maar later veranderde haar naam in Hilde Houben-Bertrand, ex-gouverneur van Limburg. Het schijnt dat als vrouwen trouwen, dat hun persoonlijkheid zich gaat ontdubbelen, ze krijgen dan een dubbele naam. Behalve die gespleten persoonlijkheid stelt een vrouw maar weinig voor als je bedenkt dat een man die tweede naam niet nodig heeft als hij trouwt. Die blijft uit één stuk bestaan, één stevige brok pikzekerheid. Hij hoeft zelfs zijn trouwring niet te dragen, en zijn trouwboekje ligt misschien ergens ver weg onderin de linnenkast, of in de berging achter een hoop oude planken bij de dozen oud papier...
Nu terug naar juffrouw Bertrand. Lieve was niét haar lievelingsleerling. Hoe dat kwam? Wel, ik heb het al eens verteld dat één van mijn specialiteiten is : vijanden maken! Daar is nooit een aanleiding voor, die vijandschap komt er vanzelf, of door onbeduidende voorvalletjes... Ik zal eens vertellen over de futiele aanleiding van de verstoorde relatie tussen mij en lerares Bertrand...
Om te beginnen was ik in die tijd een braaf, naïef en meegaand meisje. Dus een makkelijke prooi voor een bazige leerkracht. Ondertussen ben ik wél geëvolueerd naar een assertieve rebel. Maar dat weet juffrouw Bertrand nu niet. Wél zal ze het weten als ik ze morgen of zo in Hasselt tegen het lijf loop. Mijn geheugen laat me niet in de steek!...
Vervolgens was mijn bedoeling vroeger altijd om incognito en onzichtbaar door het leven te gaan, en daarom begon ik er al vroeg mee. Zo koos ik in het begin van het schooljaar voor een opvallend dik opstelschrift met stijve kaft. Niet om mijn medeleerlingen te overtroeven, maar omdat ik grootse plannen had met mijn schrijverijtjes. Juffrouw Bertrand was er niet gelukkig mee. Zij prees de lichtgewichtschriftjes van alle leerlingen en maakte haar beklag over mijn zware boek dat niet in haar boekentas paste. Haar ongenoegen, persoonlijk aan mij gericht, keerde wekelijks terug, week na week, maand na maand, het liefst wou ik onder de bank kruipen wanneer alle ogen in de klas op mij gericht waren. Op een dapper moment waagde ik het om haar beduusd en bedremmeld te vragen of het nodig was om een klein schriftje te kopen en al mijn opstelletjes daarin over te schrijven... Neen, het was niet nodig. Sindsdien was mijn dikke opstelschrift plotseling geen bezwaar meer...
31-01-2012 om 18:46
geschreven door lieve vandenhoudt
'Armoede bij jongeren' was onlangs een nieuwsitem op televisie. Het aantal jongeren dat bij het OCMW komt aankloppen voor een leefloon blijft groeien. En terwijl hierover verteld werd, kwam er een 'capuchontuig-jongere' in beeld. Meteen was het duidelijk dat men via televisie het vreemde crapuul weer eens wil afschilderen als hulpeloze arme drommels zonder kansen in een hardvochtige maatschappij die hen discrimineert, hen verwerpt, hen verstoot, hen geen geluk gunt... en nog wel het geluk dat ze speciaal hier zijn komen zoeken en niét krijgen. Stel je voor! Verontwaardiging, onrechtvaardigheid en ontgoocheling dropen van mijn tv-toestel af...
Als oorzaken van armoede bij jongeren haalde de nieuwslezer niet alleen de crisis aan, maar ook onvoldoende voorbereiding op de arbeidsmarkt. Voilà. Over de falende studiekeuzebegeleiding is er ook nog een krantenberichtje verschenen, over het belang van persoonlijke begeleiding waardoor jongeren bewuster gemaakt worden van hun keuze alvorens het hoger onderwijs aan te vatten. Voorbereiding op de arbeidsmarkt was vroeger geen probleem, het was een prioriteit, een vaste jaarlijkse opdracht van alle CLB's. Maar aangezien ouders en leerlingen sinds het jaar 2001 met flutvraagjes en onnozeliteiten CLB-medewerkers mogen ambeteren met futiliteiten, zijn de waardevolle CLB-taken in het gedrang gekomen. CLB's verliezen zich in waardeloze bijkomstigheden. Komt daarbij de hype van dyslexie, ADHD, Tourette, en nog zo van die 'kwalen' waarachter leerlingen zich verschuilen en die ze als alibi gebruiken om eigen tekortkomingen en onvoldoende prestaties te verdoezelen, te verontschuldigen en wit te wassen.
Ik heb een zevenderangsatheneum gekend waar Turken en Marokkanen als laatstejaars géén informatie kregen over verdere studie- en beroepsmogelijkheden. Om te beginnen waren ze niet geïnteresseerd, ze hadden enkel interesse in 'den dop', en ook omdat de school niet naar buiten wilde komen met het beschamend lage niveau van haar leerlingen.
30-01-2012 om 09:24
geschreven door lieve vandenhoudt
Onrust in de Britse onderwijswereld ! Veroordeelde pedofiele onderwijzers hebben toestemming gekregen om voor de klas te staan en om met schoolkinderen te blijven omgaan.
Er bestaat een zwarte lijst van veroordeelde pedofiele leerkrachten die beroep kunnen aantekenen en eisen dat ze alsnog mogen lesgeven en met schoolkinderen mogen blijven omgaan.
Zo kan een onderwijzer die pornografische foto's van jongetjes had, nu weer lesgeven aan meisjes. Een andere pedofiel staat weer voor de klas in een kostschool, op voorwaarde dat hij niet in het slaapgedeelte komt. Nog iemand anders die een kind aanrandde, werkt op een aantal scholen. En nog een andere afwijkeling werkt nu als particulier onderwijzer...
Ouderorganisaties verzetten zich uiteraard tegen deze verontrustende toestanden en vinden dat onderwijsminister Ruth Kelly moet vertrekken. Ruth Kelly komt trouwens steeds vaker onder vuur te liggen. Zij had ook te maken met het idiote bedenksel om ouders te betrekken bij het beoordelen van leerkrachten. Ruth Kelly lijkt mij het type vrouw dat best thuis achter het fornuis blijft kokkerellen en alle aandacht aan haar drie kindjes besteedt. Zij is het type vrouw dat meer geschikt is voor voltijds moederschap dan voor twijfelachtig ministerschap...
Het ministerie van onderwijs verdedigt zich door te wijzen op de nieuwe regels van 2000 die verhinderden dat iedereen die veroordeeld is voor een zedenmisdrijf tegen een kind gegarandeerd uit het onderwijs uitgesloten zal worden... Ergens zit er dus een kink in de kabel tussen het ministerie en andere bemoeizuchtige instanties. Er wordt gewerkt aan een onderzoek.
Pedofiele recidivisten zou ik aanraden om zich te laten castreren, als preventie voor misgrijpen. En als ze dat niet willen, blijven ze met duistere bedoelingen de scholen bezoeken en ondeugdelijke contacten zoeken met de leerlingen. Castratie. Weg met zinnelijke driften en erotische trillingen in de onderbuik, want die dingen hebben totaal niks te maken met het optimaal voorbereiden van kinderen op een volwassen maatschappij... Dus geen losgeslagen pedofielen meer, alleen maar gecastreerden die als eunuchs een harem bewaken...
28-01-2012 om 01:40
geschreven door lieve vandenhoudt
Islamleraren, moslimleerlingen, hoofddoekgevallen, waggelganzen... ze zijn al allemaal aan de beurt gekomen in mijn verhaaltjes. Racistisch getint?! Bijlange niet! Leg me eerst eens uit wat 'racistisch' betekent. De moslimwereld zélf is racistisch, en het CGKR zou eens eindelijk die islamieters op hun nummer moeten zetten, en hen aanmanen om meer respect te tonen voor de westerse gebruiken en de westerse idealen, hen stimuleren om hun eigen bizarre identiteit aan de kant te schuiven om zich te assimileren met onze omgeving en daar met veel empathie in op te lossen. Zij zijn hier binnengeslopen zonder onze toestemming, dus wordt er van hen een complete metamorfose verwacht, een islamloze versmelting moet er komen. Het is de taak van het CGKR om hen daarbij te helpen. Hoewel... hun opdringerige nederzetting die zich als een kankergezwel uitspreidt, heeft andere louche bedoelingen dan een vreedzame en verzoenende religie te belijden, niks religie, zij willen de westerse inboedel inpikken en die naar eigen maatstaven boetseren en kneden naar eigen goesting...
Tot daar mijn verzuchtende luchtspiegelingen over een utopische samenleving met andersgecultuurden die het niet goed menen met Europa en zijn westerlingen.
Nu terug naar het onderwijs waar ik vroeger halsbrekende stunten en stoten heb zien uithalen om de islam in de watten te leggen, om met een kruiperige onderdanigheid te knielen en te buigen voor moslimleerlingen, om de islamleraar te laten slapen tijdens de ramadan, om de islamisering in het onderwijs zijn verwoestende gangetje te laten gaan.
Medisch onderzoek. Moslimvaders kwamen op school protesteren omdat ze niet wilden dat een mannelijke dokter aan hun dochters frutselde. Met handen en voeten werd hen uitgelegd dat het medisch onderzoek verplicht was, en de wettekst werd erbij gehaald. Er volgde een moeizaam onderhoud met de verpleegster, waarbij de taak van de dokter beschreven werd en dat die professioneel en zonder bijbedoelingen zijn onderzoeken uitvoert. De moslimvaders waren moeilijk te overtuigen. En toen ging de school over tot een verregaande toegeving: "Meneer de Moslim, de verpleegster zal erbij aanwezig zijn wanneer de dokter uw dochter onderzoekt". De aanwezigheid van de verpleegster was een ongebruikelijke en ongekende luxe waarvan nooit één Vlaamse leerling heeft mogen genieten!
Zwemlessen. Moslimmeisjes hielden niet van water en ook niet van badpakken. Ze verzonnen smoesjes om aan het zwemonderricht te ontsnappen, in samenwerking met hun corrupte huisartsen. Vaak gebeurde het dat ze slaagden in het zwemexamen, terwijl ze niet eens pootje konden baden! Aan turnlessen hadden ze ook een hekel. En zo komt het dat deze meisjes later over onze straten strompelen, geen blijf wetend met hun logge lijven.
Jaarlijkse barbecue. Deze traditie was een onvervalst smul- en drankfestijn, zo op z'n breugeliaans... totdat er een Turkse tolk aan deelnam. Die vertelde onomwonden dat ze van haar godsdienst niet alles mocht eten en drinken van wat er op tafel zou verschijnen, en toen besloten onnozele en achterlijke collega's om van de barbecue een uitgelezen islamitische aangelegenheid te maken. Uit solidariteit. En omdat de Turkse tolk een kleurrijke en leerzame toevoeging was aan ons dagelijks leven. Nonsens natuurlijk. Mijn protesten moest ik inslikken... Dus géén malse varkenslapjes om lekker te roosteren en géén spekjes bij de groentjes, voor niémand, uit sympathie voor de godsdienst van de Turkse indringster. Islamitische aanstellerij!
Arrogante islamleraren. Een islamleraar werd op zijn eerste werkdag op school vriendelijk begroet alsof hij een curiosum was. Toch bleef hij zich afstandelijk en vijandig opstellen. Zijn verwaandheid groeide evenredig met de vriendelijke bejegeningen van overtolerante leerkrachten die de islamleraar bleven steunen in zijn missiewerk. Missiewerk? Moslimleerlingen hersenspoelen en opjutten, dát was zijn missie, dat mocht ik wel dénken, maar niet uitspreken.
Stilaan heb ik moslims in de scholen hun wensen en verlangens zien opdringen. Eerst kleinschalig en incidenteel. Toén hadden de scholen consequent moeten vasthouden aan hun eigen gebruiken zonder enige toegeeflijkheid, het islamonderricht hadden ze moeten weren, of het behandelen als een ongewenste bijkomstigheid, als een te verwaarlozen muggenbeet. Neen, dat is niet gebeurd, ze hebben de moslimgemeenschap in de scholen macht gegeven. Nu is het te laat. We gaan ingepalmd en opgeslokt worden.
25-01-2012 om 12:26
geschreven door lieve vandenhoudt
"Incompetente leraren moeten geroyeerd worden"... "Ondermaatspresterende leraren moeten verdwijnen"... "Falende leerkrachten moeten ontslagen worden"... Zo klinken de prozaïsche noodkreten van het Brits onderwijs dat bijna onmogelijk slechte leerkrachten kan ontslaan omdat de onderwijsvakbonden teveel macht hebben. De Britse onderwijssecretaris, Michael Gove, wil het de scholen nu gemakkelijker maken om slechte leerkrachten te ontslaan. Hij wil dat doen door ouders meer inspraak te geven bij het beoordelen van leerkrachten. Ouders als een soort jury!!!... Ouders mogen dus punten geven aan leerkrachten, en wie niet slaagt, die vliegt er uit, de straat op, de goot in, slapen in kartonnen dozen, bedelen langs de straten, verdwijnen in de marginaliteit...
Zal ik nu eens vertellen wat er in werkelijkheid gaat gebeuren? Wel, strenge leerkrachten zullen het eerst aan de beurt komen om aan de deur gegooid te worden, want die geven strafwerk mee, die stellen hoge eisen, die zijn consequent in hun pedagogische aanpak, die hebben geen medelijden met slampampende leerlingen... en zulke strakke aanpak zint vele ouders vaak niet, met als gevolg dat degelijke leerkrachten een slechte beoordeling gaan krijgen. Zie je de kwaliteit van de lesgevers al een flinke deuk krijgen? In 10 jaar tijd is het niveau al gezakt, nu gaat Michael Gove met zijn geniale vondst die hij midden in een sombere nacht toegeschoven kreeg in zijn dromen, er nog een schepje bovenop doen om de leerlingenprestaties verder te doen wegzakken in de internationale ranglijst.
In Vlaanderen
Moge het stupide bedenksel van Michael Gove niet naar hier komen overwaaien. Laat ons hopen dat de ouders hier niet nóg meer macht krijgen dan ze nu al hebben. Schooljaar 2000-2001, toen de PMS-centra omgedoopt werden in CLB's, kregen ouders een heleboel inspraak in het CLB-werk, leerlingen en school kregen die ook, maar het waren vooral de bemoeizieke ouders van stuntelende luiwammesen die op de proppen kwamen met flutvraagjes en idiote opdrachten die de prioriteiten van het échte CLB-werk in het gedrang brachten. "Toen PMS CLB werd, is 't gezeik begonnen" daarover heb ik op 12-08-10 al verteld. Het scheelde niet veel of de ouders vroegen ons om in het kanaal te springen, of ons onder een trein te gooien... De almacht van de ouders neemt verontrustende vormen aan. En die almacht geven ze door aan hun kinderen die zich uiteindelijk de baas wanen over de leerkrachten. Jongste krantenberichten:"Tienjarige slaat 2 leerkrachten het ziekenhuis in"... "Leraar krijgt pak slaag"... "Leraar arbeidsongeschikt na aanval van leerling"... "Geweld op school is dagelijkse kost voor Vlaamse jongeren"... "Alsmaar meer leerkrachten verzekeren zich tegen leerlingengeweld"... Bestonden deze alarmerende nieuwsberichten vroeger wel?...
23-01-2012 om 15:24
geschreven door lieve vandenhoudt
De fascinerende dokter Zhivago waarover ik onlangs vertelde, zit nog altijd door m'n hoofd te spoken, ik raak hem niet kwijt. Als schoolarts was hij verantwoordelijk voor de medische onderzoeken in verscheidene scholen. En zo kwam ik op het idee om vandaag iets te vertellen over een schooldirecteur die abnormale interesse had voor de medische onderzoeken van zijn leerlingen...
Schooljaar 1993-1994. Basisschool van directeur Griezelmans. De bijnaam van Griezelmans was Coco Chanel omdat hij altijd een opvallend schoudertasje droeg, zo eentje met een lange schouderriem. Dames kunnen daarmee zwierig paraderen. Wel, dat kon hij ook, zo met de heupen wiegen, en dan wiebelde hat tasje mee op hetzelfde tempo als dat van zijn dribbelpasjes, trippel, trappel...
Nu zal ik eens vertellen waarom ze hem ook 'de kindervriend' of 'de pedofiel' noemden. Wel, hij had de kwalijke gewoonte om zijn leerlingen naar het jaarlijks medisch onderzoek te vergezellen. In de schoolbus nam hij vooraan plaats naast de chauffeur om deze instructies te geven over zijn rijgedrag en kritiek op zijn rijstijl had hij ook nog. De wijsneus en moeial... Alle andere scholen stuurden een studiemeesteresje mee met de leerlingen naar het medisch onderzoek. Neen, hij wou er persoonlijk bij zijn, om de leerlingen te begeleiden, zelfs naar de kleedkamers waar de kinderen zich uitkleedden en waar ze zich klaarmaakten om bij de schoolarts te verschijnen...
Terwijl de leerlingen zich luidruchtig en opgewonden aan het uitkleden waren, kwam de verpleegster een oogje in het zeil houden omdat ze het gedrag van de schooldirecteur verdacht vond. Je kijkt toch niet met begerige blikken zo geïnteresseerd naar naakte leerlingen?.... Niemand durfde hierover een opmerking maken, niet de verpleegster, niet de leerkracht, en ook niet de schoolarts, want deze had niets anders in de gaten dan het uur op zijn horloge om de routine van de onderzoeken in een wip af te haspelen. Iedereen vreesde Griezelmans, vrees voor represailles, of voor slechte beoordelingen, of voor andere akelige dingen, want Griezelmans was een onvoorspelbaar en onbetrouwbaar individu. Zijn boosaardigheid kende geen grenzen. Daarom voelt hij zich nu thuis bij de duivels in de hel. Toen hij het tijdelijke met het eeuwige verwisselde, werd hij niet toegelaten in het vagevuur, dat moest hij overslaan, en linea recta naar de helleverdoemenis. Om genade smeken helpt dan niet meer, als je het op aarde verprutst hebt met je medemensen...
19-01-2012 om 17:02
geschreven door lieve vandenhoudt
Pedofielen en andere perverten raad ik aan om holderdebolder hun koffers te pakken en naar Griekenland te verhuizen. Daar is een ongeziene zedenverwildering aan de gang waarbij seksueel gestoorden als gehandicapten erkend zullen worden, en zodoende hoge uitkeringen gaan krijgen, misschien zelfs meer dan de échte zieken.
De Griekse overheid heeft een erkende lijst van handicaps waarop voortaan pedofilie, exhibitionisme, kleptomanie, fetisjisme, en sadisme/masochisme een plaatsje zullen vinden. Tengevolge van de economische crisis wordt de lijst die geraadpleegd wordt bij het toekennen van uitkeringen uitgebreid om de uitkeringen van alle gehandicapten opnieuw te kunnen beoordelen.
Die Griekse clowns hebben zich duidelijk laten inspireren door het traditionele lijstje van seksuele afwijkingen waarover ik ook op 8 juli 2011 schreef. Nieuw is echter dat pyromanie en dwangmatig gokken ook erkend gaan worden. Pyromanie? Welja, de vlammen symboliseren het seksuele vuur. En dwangmatig gokken? Gokken als vorm van seksuele opwinding? Waarom ontbreken dan sodomie en necrofilie, seks met dieren en met lijken, op het lijstje van erkende handicaps?
Pedofilie staat vooraan om erkend te gaan worden als handicap. De paus zei vorig jaar immers dat "pedofielen zieke mensen zijn". Toevallig. Want de paus heeft niets met Griekse seks te maken. Of inspireerde hij de Grieken?
Zou het ook niet kunnen dat er in Griekenland nu door de economische crisis het aantal seksueel gestoorden zodanig toegenomen is dat alle perversiteiten gelegaliseerd moeten worden? Dat het seksuele leven van de Grieken opnieuw in de juiste plooi moet gaan vallen? En in het lijstje van erkende handicaps vinden ze dan hun alibi...
17-01-2012 om 03:24
geschreven door lieve vandenhoudt
Van gekkigheid weten ze niet meer wat te verzinnen. "çavaria, de koepelorganisatie van homo's en lesbiennes, kende haar jaarlijkse HOMOFOLIEprijs toe aan de stad Mechelen. Dat is een prijs voor de meest homovriendelijke actie".
Wie kan me helpen? Wat betekent 'homofolie'? 'Folie' is een dun bladmetaal, wat heeft dat met homo's te maken? In alle verwarring hebben ze misschien twee woorden samengetrokken: homofilie en homofobie. Homofilie, homofobie, homofolie, homoblabla... Wat krijgen we nog allemaal?! Ze kunnen homofilie ook verward hebben met homofolie, waarbij 'folie' krankzinnige dwaasheid betekent. Sottisse. Nóg fraaier! Ik denk niet dat ze homo's in de krankzinnige sfeer willen hebben. Dat moet een vergissing zijn. En toch kennen ze de HOMOFOLIEprijs toe aan de stad Mechelen. Als Mechelaar zou ik daar niet trots op zijn. Minister Pascal Smet reikte de prijs uit. Daarmee kon hij zijn eigen geaardheid weer eens promoten.
Er was ook een prijs voor homohaters, de homofobieprijs, omdat geweld tegen homo's een verwerpelijk fenomeen is... Verwerpelijk fenomeen? En homovriendelijkheid? Is dat niet even verwerpelijk?... En wat het woord 'fobie' hierbij komt kijken is me alweer een raadsel. Een fobie is een onberedeneerde angst. Wel, ik moet geen homo's, en toch heb ik er geen schrik van. Laat homo's in hun wezen, je hoeft ze niet in je hart te sluiten, maar angst hebben voor homo's? Neen!... Angst voor homo's bestaat niet, wel weerzin of afschuw of walging, maar zeker geen angst. Laat ons het woord 'fobie'dus niet misbruiken!...
15-01-2012 om 23:18
geschreven door lieve vandenhoudt
Een leerlinge van het atheneum van Ninove heeft een bizar verhaal verzonnen waarmee ze de aandacht trok van school, hulpdiensten, ziekenhuis en parket. Je moet maar lef hebben, en vooral veel brutale fantasie om zoveel ophef te veroorzaken, om iedereen in je omgeving in actie te laten schieten, om iedereen om de tuin te leiden en belachelijk te maken... De verzinsels van het meisje gingen over een onbekende man met zwarte kap die haar aangevallen had met een mes. Met lichte verwondingen en een scheur in haar trui kwam ze aan in school, waar haar fantasie kon beginnen met op hol te slaan...
De media omschrijven het meisje heel keurig als "een 14-jarig Belgisch meisje met Marokkaanse roots", terwijl zij een gewone Marokkaanse leerling was met eigen gebruiken en gebrekkige eigenaardigheden die horen bij de Marokkaanse identiteit. En dat betekent dat er tussen fantasie en werkelijkheid geen duidelijke grenzen bestaan. Mijn ervaring met Marokkaanse leerlingen is dat ze het niet zo nauw namen met werkelijke feiten en dat ze die vaak bewust verwarden met eigen bedenksels. Behoort dit fenomeen bij hun cultuur? Bij hun identiteit?... In ieder geval viel het me vroeger al op dat die Marokkaantjes waarheid en werkelijkheid dooreen haspelden. Waar gebeurde dingen namen ze met een korreltje zout, en soms gooiden ze er zelfs een hele zoutmijn tegenaan. Hetgeen Marokkaanse leerlingen vertelden, deden ze met zó'n overtuiging dat ze er zelf in geloofden. Geniaal!... Vergezochte en ingewikkelde verklaringen van hun leugengedrag is dan overbodig...
Het "neergestoken" meisje had alles verzonnen, zo blijkt achteraf, en dan gaan de media op zoek naar een verklaring om de omstandigheden te verzachten, verzachtende omstandigheden en zo, om het verzonnen verhaal een goede wending te geven, en om het meisje te vergoelijken. Eén krant maakte het erg bont met de mogelijkheid van een 'racistische aanval' te opperen. Andere zielepeuteraars zwaaiden met "liegen om eigen stommiteiten te verbergen, liegen als schreeuwen om aandacht, leugens verbergen onderliggende frustraties, verbergen problemen thuis of persoonlijke problemen". En nog zo van die softe uitleg voor de afwijkende fantasie van het Marokkaanse meisje. Het is een aanmoediging om nog méér ziekelijke verhalen te verzinnen...
14-01-2012 om 15:06
geschreven door lieve vandenhoudt
Zowat dagelijks rij ik voorbij de Helchterense kazerne waar honderden asielzoekers een leventje leiden als God in Frankrijk. Het straatbeeld rondom de kazerne is niet meer wat het geweest is, soms lijkt het of ze de halve brousse losgelaten hebben op de fietspaden langs weerszijden van de Kazernelaan. Met een overdosis aan nonchalance en hangerigheid slenteren ze totaal ontspannen over ONZE fietspaden. Slenteren en lanterfanten. En dan kruipen ze met z'n allen in ONZE bushokjes. De fietspaden en de bushokjes op de Kazernelaan zijn niet meer van ONS!
Gisteren zat ik zo'n bushokje eens aandachtig te bekijken, vanuit mijn uitkijkpost in een dwarsstraat. Er was geen regen, geen wind, geen koude, en toch kropen ze allemaal dicht bijeen in het hokje. 'Vreemd gepeupel' schoot me te binnen. Ik waande me een eenzame blanke temidden van een vreemde samenleving. Een onbehaaglijk gevoel bekroop me, dat kon niet weggemoffeld worden, dat wás er gewoon. Naast het bushokje stond er een volgepropte vuilnisbak, half voorover gebogen van de depressiviteit, en daarrond lagen op de grond blikjes, plastic zakjes, papieren... De vieze rommel lag er verspreid, en niet één van de mannen stak er een hand naar uit. Die zijn ook niet gewend om te werken, om de handen uit de mouwen te steken, dat wordt van hen niet verlangd. Niets wordt van hen verlangd, die mannen zijn er om te krijgen, om verwend te worden en om te luieriken. Hoor je dat, belastingbetaler?...
Omwonenden hadden het moeilijk met de komst van de asielzoekers. Ik vraag me af hoe die er nu over denken... Stel nu dat buurtbewoners ook de bus willen nemen en in het bushokje willen wachten, ik denk niet dat die geneigd zijn om zich tussen de gekleurde medemensen te friemelen, that's the picture van een multicultureel bushokje. De eenzame blanke man náást het bushokje...
Hier en daar staat er in de wijk al een leegstaand pand, alsof er alle leven uitgeblazen is. De verloedering valt niet echt op, omdat het langzaam gebeurt. Een vertrouwd dorpje op weg naar zijn vernietiging...
Toen de militairen nog in de kazerne huisden, was alles versleten : onbruikbaar sanitair, defecte verwarming, slechte isolatie, antieke keuken... en wegens te dure verbouwingskosten moesten de militairen toen vertrekken. Nu de asielzoekers er zitten is er plotseling niets meer verouderd in de gebouwen. Er zijn nu nieuwe tegelvloeren, dubbele beglazing, moderne keukens en overal verwarming. Raar hé?
Aanvankelijk was het verblijf van de 550 asielzoekers in Helchteren beperkt tot einde november van vorig jaar. De termijn werd toen verlengd tot 21 mei 2012. En wat na 21 mei? Gaan ze die 550 zoekenden onderbrengen bij particulieren? Of in een kerk? Of in een oud schoolgebouw, dat dan ook nog eens duur gerenoveerd kan worden... Mijn zolderkamertje zit onder het stof, daarin kan ik geen asielzoeker meer opbergen, die mannen zijn nu teveel luxe en overvloed gewend...
12-01-2012 om 16:54
geschreven door lieve vandenhoudt
In de Centra voor Leerlingenbegeleiding (CLB's) waren ook dokters werkzaam, maar die zag je haast nooit. De CLB-dokters bekwaamden zich in het vlug afhaspelen van hun medische onderzoeken, en dan holderdebolder als een gek begaven ze zich met gierende banden naar hun volgende afspraak. Time is money, en zo van die onpersoonlijke zever. CLB-dokters stonden op de personeelslijst, behoorden in theorie bij de teamwerking, maar ze waren er nooit, ze maakten zich onzichtbaar en beperkten zich op een geniale manier tot de verplichte medische onderzoeken van de leerlingen. De kinderen voelden instinctief aan dat ze voor een praatje niet bij de dokter terecht konden, de dokter legde iedereen het zwijgen op, iedereen moest klakkeloos zijn instructies volgen. Geen tegenspraak, geen discussie, geen vragen stellen, niets... O ja, voor allochtone leerlingen deden de schoolartsen wel een extra inspanning : op frommelbriefjes attesten schrijven om onwettige afwezigheden om te toveren in legale afwezigheden. Tot deze foefelextraatjes waren ze wel nog bereid...
Lieve heeft vroeger zelf eens kennis mogen maken met het slechte karakter van een schoolarts. Dokter Kelchtermans van Heusden-Zolder, weet je nog hoe je me afblafte en afsnauwde, tot ik stilletjes wegkroop? Herinner je me nog? Waarschijnlijk niet, die agressieve en onbeschofte omgangsvorm maakte deel uit van je rotkarakter. Bullebak! Daar zie!...
Een ander uiterste was dokter Zhivago. Die man was geen gewone schoolarts meer, die leek gezonden door de engelen uit de hemel. Zijn donkere fonkelende ogen konden dwars door je heen priemen. Hij liep over van de libido, en met zijn fluweelzachte handen streelde hij in het dokterskabinet de rondingen van zijn minnares, zijn vriendin, zijn geliefde... Het kostbaarste bezit van dokter Zhivago was zijn penis van puur goud, een gouden penis! En in zijn sperma zwommen glinsterende diamantjes. Piepkleine juweeltjes die zijn sperma onschatbaar maakten, die zijn hele liefdeleven op een voetstuk plaatsten... Zijn condoompjes waren van pure zijde, en aan de bovenrand waren ze afgewerkt met vossenpelsjes. Die pelsjes gaven een ongemene prikkeling in de vagina, een buitenaards orgasme volgde, en dan nog één, en dan nog één... De vossenpelsjes van de dokter!...
Hoe Lieve dat allemaal weet? Wel, van horen zeggen natuurlijk. Babette en Barbarella, twee frivole verpleegstertjes, hebben mij over hun liefdesavonturen met dokter Zhivago in geuren en kleuren verteld. Babette en Barbarella, twee hartsvriendinnen, waar geen speld tussen te krijgen was, behalve dokter Zhivago, die was in staat om tussen die twee in te komen. Om zijn erotische verzuchtingen een uitlaatklep te geven, om zijn exclusieve verlangens te bevredigen... En iedereen was gelukkig...
10-01-2012 om 19:58
geschreven door lieve vandenhoudt
Er is weer iets nieuws uitgevonden om jonge criminelen de hand boven het hoofd te houden, om hen weer bruikbaar te maken voor de maatschappij, om hen terug op het rechte pad te krijgen. Hoe recht of krom dat schuinse pad dan ook moge wezen voor die mispeuteraars...
Na aanraking met justitie blijven jongeren vaak getekend voor de rest van hun leven, vinden ze. Hun 'jeugdzonden' blijven hen achtervolgen, wordt er geklaagd. Daarom trekken er nu een aantal van hen aan de alarmbel, waarbij ze geholpen worden door Youth At Risk (YAR), een organisatie die elke jongere individueel begeleidt... Drrring, drrring!... Waar komen de centjes vandaan voor deze begeleiding?... Het YAR wijst een individuele coach toe aan jongeren die weer op een normale manier willen functioneren in de maatschappij.Een soort engelbewaarder dus. Engelbewaarders die de jongens bij hun lurven vatten wanneer ze een onbeheersbare drang in zich voelen opkomen om een oudje te overvallen of om vandalenstreken uit te halen... De individuele coach staat 24 uur op 24, 7 dagen op 7 klaar... Lezers, bedenk dat intensieve individuele begeleiding peperduur is. En wie gaat dit allemaal betalen?... Juist!...
Een YAR-traject doorlopen duurt slechts 9 maanden. En daarna? En later?... Zouden die mannen dan zonder engelbewaarder feilloos door hun verdere leven gaan? In sprookjes misschien, of in hun dromen...
Er zitten 17- en 18-jarigen in het YAR-project!... álles kunnen die mannen alleen, naar de disco gaan, fuiven, omgaan met elektronische snufjes... maar als ze hun leven moeten inrichten, hebben ze hulp van buitenaf nodig?!... Belooft niet veel goeds voor hun toekomst!...
Het YAR vindt het jammer dat jongeren na het YAR-traject nog altijd door hun omgeving gezien worden als dezelfde pleger van fouten, alsof ze voor het leven een stempel op hun voorhoofd dragen, zo klagen de jongeren... Wat hadden ze dan verwacht? Dat wij direct met open armen klaar zouden staan om hen liefdevol op te vangen, hen te begrijpen, hun misstappen te vergeven en vergeten?!...
Véle jaren zijn er nodig om een verleden uit te wissen, om opnieuw het vertrouwen te winnen van je omgeving... en dan willen die jonge boefjes in een mum van tijd weer in de gratie komen van de maatschappij?!... Ze klagen over de media die allochtone jongeren vaak als daders van misdrijven noemen, en dat de mensen dan angst ingepompt krijgen door de negatieve berichten van televisie en kranten... Dit is wel het toppunt van 'slachtoffer uithangen'!... Terwijl de media er alles aan doen om het imago van allochtonen op te krikken, om misdadige allochtonen te sparen, erover te zwijgen, of hen in een goed daglicht stellen... Ik herinner me nog goed, vroeger, wanneer je een Turkse of Marokkaanse naam durfde linken aan een misdrijf, dan was je een racist!... Horen, zien en zwijgen was toen het motto, en ondertussen namen de kankergezwellen in de samenleving reusachtige vormen aan...
09-01-2012 om 10:09
geschreven door lieve vandenhoudt
Vandaag een luchtig fantaserietje over het scheppingsverhaal.
In den beginne was er niets. Daarom schiep God hemel en aarde, licht en duisternis, het uitspansel, aarde en zeeën, zon en maan en sterren, vogels en vissen, landdieren... en tenslotte maakte God de mens naar Zijn evenbeeld... God bekeek alles wat Hij gemaakt had en zag dat het goed was. Hij voltooide Zijn meesterwerk in zes dagen. Op de zevende dag, een zondag, rustte God.
Allah pakte het heel anders aan. Die sloeg de eerste zes werkdagen over en begon al onmiddellijk te rusten op zondag. Dat was zo vermoeiend dat hij voor de rest van de week ook nog eens moest uitrusten. En zo komt het dat de volgelingen van Allah, de moslims, ook zeven dagen in de week nodig hebben om te rusten...
WIJ hebben een bijbels scheppingsverhaal, maar hoe zit dat met het islamitisch scheppingsverhaal als Allah al die tijd moest rusten zonder iets te presteren?...Korankenners zullen dat wel weten...
07-01-2012 om 07:59
geschreven door lieve vandenhoudt
Het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding zonder directeur? Goed zo! Dat is dan de eerste stap naar een totale vernietiging van het middeleeuwse opsporingscentrum, een centrum dat er enkel op uit is om exotische gevallen te verdedigen, vreemdelingen en minderheden in bescherming te nemen, problemen van eigen volk te negeren, eigen mensen in de kou te laten staan... Dát is wat het centrum de hele tijd gedaan heeft!
Eerst was er de boeman Johan Leman als directeur, en toen in 2004 nam Jozef de Witte het roer over van het krakkemikkige centrum met zijn ongure praktijken. Met verrekijkers en telescopen de brave burgers betrappen op racistische foutjes... Het was een enorme flater van de overheid om Jozef De Witte aan te stellen als directeur, maar een nóg grotere blunder was de oprichting van het CGKR zelf. Ik heb me altijd al afgevraagd waarvoor dat stelletje moeials diende, enkel in het leven geroepen om vreemdelingen een gezellig plekje in onze samenleving te bezorgen, ten koste van de originele inwoners. Een serene samenvloeiing van allochtonen en autochtonen is een utopie!...
In een multiculturele samenleving hebben de oorspronkelijke bewoners, de autochtonen, het veel moeilijker dan de binnenvallers die geen problemen hebben omdat ze van nul vertrekken, behalve in hun rugzak hun eigen cultuur waarmee ze ons komen lastigvallen. Zij komen onze terreinen verkennen, zien wat ze mee kunnen pikken en plukken, en bij die rooftocht worden ze geholpen door een obscuur clubje, het CGKR, opgetrommeld door onze overheid. Een gevoel van verraad kunnen we echt niet verstoppen.
Vroeger, in het multiculturele atheneum, Lieve heeft het al verteld, was het CGKR onbekend bij Vlaamse leerlingen. Geen van onze leerlingen was op de hoogte van het bestaan van het spionnencentrum, en niemand wist wat de letters C, G, K en R betekenden. Turkse en Marokkaanse leerlingen daarentegen waren zeer goed op de hoogte, zij zeiden: "Het CGKR is er om het Vlaams Blok te bestrijden". En ze wisten foutloos te zeggen waarvoor de afkorting CGKR stond. Hoe zou dát toch komen?... En dan wisten die bruin mannen er ook nog bij te vertellen dat "Het Vlaams Blok bestreden moet worden omdat het een ondemocratische partij is en dat de slogan 'eigen volk eerst' afgeschaft moest worden"... Dat vertelden ze met zó een overtuiging dat ik onmiddellijk dacht "die komen regelrecht van de islamles"...
06-01-2012 om 04:21
geschreven door lieve vandenhoudt
