25 november
de pijnlijkste dag van mijn leven tot no toe
deze dag werde alles mij duidelijk maar eerst voor dit nog.........
donderdagavond 24 november 2007 mijn man kwam thuisvan zijn werk geen vuiltje aan de lucht alles ging goed ,geen ruzie,niets hij zou el terug gaan werken maar beloofde mij zoals wel medere keren dat hij het niet te laat ging maken want hij zat er door beweerde hij ik wilde hem graag geloven maar geloofde het vaag 2u later hij was er niet zoals hij het beloofde 3u later nog niet ,rond 22u belde ik hem dan was het al 4u later hij nam op en zei,heb nog een uurtje werk dan kom ik naar huis beloofd zei hij maar zoals ik al verwacht had was hij er na een uurtje nog niet ik wachte nog een goed half uur en belde terug hij nam niet meer op 24u middernacht nog niet 1u na middernacht nog niet 2u na middernacht nog niet ik probeerde op te blijven tot hij thuis was mijn ogen viellen dicht i kon ze niet meer open houden ik had onder tussen al zoveel keer proberen bellen en al medere smsjes gestuurd maar hij nam steeds niet meer op of reageerde op geen enkel smsje ik vroeg mij f ,wat nu weer ik zag het nog net 3u worden daarna moet ik dan toch in slaap gevallen zijn opeens hoorde ik lawaai ik lag in de zetel trok moeizaam mjn ogen open en zag dat hij thuis was keek op het uurwerk het was half 5 hij keek naar mij en zonder 1 woord te zeggen ging hij naar boven ik hoorde dat hij zijn dad liet vol lopen even later moet ik terug in slaap ge vallen zijn dan hoorde ik opnieuw lawaai hij was al beneden ik keek terug op het uurwerk het was al 5u vermoeid trok ik mij op toen zei hij ,goed geslapen bah,zei ik hij zei jij kunt nog zalig slapen zal ik wel mijn kl.. afdraaien voor u luiheid ik vond hem gemeen want had het ook zwaar maar gaf hem gelijk en schaamde mij nog toen zei hij en mijn eten voor mijn werk nog niet klaar ik antw sorry zal het meteen maken moet al niet meer heb geen tijd meer ben dit al gewoon zonder eten gaan werken wat niet waar was en dat wist hij goed hij was lastig en dacht dat komt door de vermoeidheid dus vergaf ik het hem en dan vertrokt hij maar zonder eten ik voelde mij rot,slecht en schaamde mij verschrikkelijk
![](http://blogimages.seniorennet.be/waarom/143367-22f9d7b7072b5553f63c8de7bc9645a5.gif)
![](http://blogimages.seniorennet.be/waarom/143367-f4f55c91ec97eb5df6a64bc9253b695d.jpg)
![](http://blogimages.seniorennet.be/waarom/143367-46bc4c3e157937c66e121614a7c10ea3.gif)
![](http://blogimages.seniorennet.be/waarom/143367-10a872798c99c59f50e680e65ee60665.jpg)
![](http://blogimages.seniorennet.be/waarom/143367-15bf38ff09bffae3edd5f301523e93cd.gif)
![](http://blogimages.seniorennet.be/waarom/143367-d40dca534180375564c3171fafeed051.gif)
![](http://blogimages.seniorennet.be/waarom/143367-46bc4c3e157937c66e121614a7c10ea3.gif)
![](http://blogimages.seniorennet.be/waarom/143367-100cc08656fb9c69f4d9a7d5db8b173e.jpg)
![](http://blogimages.seniorennet.be/waarom/143367-c0a22fa818fc48a852081a7d02593247.gif)
09-10-2008 om 00:00
geschreven door cindy
|