Ik word wakker en ik hoor de regen tegen mijn vensterraam neerstriemen. Dit belooft niet veel goeds voor mijn vrije dag We hadden uit het ruime wandelaanbod gekozen voor Oudenaarde. Omstreeks 8 uur komen we aan de startzaal Qubus, midden in het industriepark gelegen. Gelukkig is het ondertussen opgehouden met regenen en hier en daar is een strookje blauw aan het wolkendek te zien. De wind blijft echter van de partij. We schrijven ons in voor de maximum afstand, 21 KM en we krijgen er een appeltje bovenop. Na de koffie met versgebakken Aalsterse vlaai gaan we van start. Het wegdek nabij de startzaal wordt heraangelegd en het midden ervan is door de hevige regenval van vannacht herschapen in een vijvertje. We stappen richting Bevere voorbij de Donkvijvers. Hier zou men vroeger aan zandwinning hebben gedaan maar is nu dus een recreatiegebied. De Koestraat in Bevere staat naar het schijnt voor het feit dat hierlangs de koeien naar de weiden gebracht worden. Deze wandeltocht bestaat uit drie lussen. Er is tweemaal controlepost in Bevere. Doordat we niet goed uitkijken doen we eerst de tweede lus (8km) en daarna pas de eerste lus (6,2 km) maar eigenlijk heeft dat weinig belang. Een flauw zonnetje tracht ondertussen de kletsnatte aarde een beetje te drogen. Van modder hebben we nauwelijks last want we wandelen uitsluitend over verharde wegen. Rustig dat wel De tocht brengt ons langs kleine dorpjes zoals Ooike en Moregem. Hier op de grens van Moregem en Bevere staat een monumentje, De Vierschaar. Het is een restant van een vroegere "rechtbank". Hier werd dus recht gesproken. Op het grondgebied van Bevere bevindt zich trouwens ook het station van Oudenaarde. Het is een heel mooi gebouw met vier torentjes rondom een grotere mooie toren met koepel. Moregem is een deelgemeente van Wortegem-Petegem. Het witte kerkje "Sint Pietersstoel" wordt jammer genoeg afgeschermd wegens renovatie. De laatste lus is er nog eentje van slechts 3 km en brengt ons gedeeltelijk via het industriepark terug naar het startpunt. Ondertussen hebben zich donkere wolken samengepakt en het zonnetje voor de rest van de dag verdrongen. De eerste regendruppels vallen reeds als we de startzaal bereiken Deze najaarstocht viel goed mee. Ook de natuur kwam aan bod.
Ik had me aangesloten bij Facebook. Omdat ik nogal een prutser ben had ik per ongeluk mijn volledige adresboek aangeklikt bij de vraag om ook anderen uit te nodigen. Daarbij zaten een aantal wandelmeeërs die dan op hun beurt nog anderen uitnodigden. Nu we terug in contact zijn met elkaar kreeg ik er plots weer zin in
Dus hier dan maar terug een verslagje
Na een kleine wandeling vanaf de parking tot een blokhut het startpunt -kiezen we voor de 20 km afstand want de kabouterkes zijn met de noorderzon vertrokken en dus moeten we thuis het werk zelf doen.
Onder een heerlijk herfstzonnetje verlaten we de startzaal en wandelen door het recreatiepark Blaarmeersen. De bomen hebben hun bladeren rondgestrooid. Er ligt nu een prachtig tapijt van rood geel en oranje. We kuieren langs de watersportbaan. Deze werd in de jaren 50 van vorige eeuw aangelegd met het oog op de kandidatuur van België voor de organisatie van de Olympische Spelen.
We gaan nu richting Mariakerke, de grotere afstanden zoeken het verderop via Drongen tot kastelendorp Vinderhoute. Over Kastelen gesproken : Mariakerke hoeft zeker niet onder te doen wat kastelen betreft . In dit kleine dorp zijn tal van kastelen te vinden. Zo wandelen we voorbij het Paul Van Tieghemkasteeltje, hetgeen vroeger het gemeentehuis was van Mariakerke
De controle is in een schooltje in Kolegem, een gehucht van Mariakerke
De pijltjes sturen ons ook door het natuurgebied Bourgoyen-Ossemeersen, het stedelijk natuurreservaat van Gent, dat voor het grootste deel in Mariakerke ligt
Het is 215 ha groot en het is een overwinteringsgebied voor vogels.
We komen voorbij een veld met vele luidkwetterende ganzen. Het lijkt hier wel appèl want straks begint de grote tocht. Een ganzendriehoek in de lucht doet ons beseffen dat weldra de winter in het land zal zijn. Brr ik hou niet van die donkerte, die koude en die kale velden en bomen.
Aan de Onze Lieve Vrouwekerk van Mariakerke krijg ik een naar gevoel. In december zal het drie jaar geleden zijn dat ik hier samen metde collegas afscheid nam van onze hoofdsecretaris . Ria ik draag deze wandeling op aan jou. Ook jij hield van wandelen en trekken in de bergen.
De laatste controle is in het bos aan een oude vervallen molen. Hier wacht ons een verrassing. Er wordt ons een gratis jeneverke aangeboden. Mmmmmmmm
Ik zeg niet nee en ik heb geluk want ik krijg er een tweede bovenop en ik word er zowaar vrolijk van.
De stilte van het bos maakt plaats voor de drukte van de stad.We wandelen weer langs de watersportbaan. Aan een kanoclub houden we nog even halt voor een koffietje. Dan bereiken we terug de Blaarmeersen en meteen ook de aankomst. Het is er behoorlijk druk. Maar nu naar huis waar de plicht roept en het werk wacht.
Het parcours van deze tocht mocht er zeker zijn MAAR de uitpijling liet wel wat te wensen over en kon m.i. toch beter!
Wij maken er telkens een gewoonte van om alvorens een wandeltocht aan te vatten een lekkere tas koffie te drinken met een stukje taart of een koek erbij. Meestal bakken we de taart zelf. Hierbij mijn receptje voor appelcake
Nodig 200 gr bloem - 200 gr suiker - 200 gr boter - 4 eikes - 2 pakjes vanillesuiker - 1 à 2 appels
- scheidt eigeel van eiwit - meng onder het eigeel geleidelijk aan de suiker, de bloem en de boter - en een deel van de appels fijngesneden - hou wat appel over voor bovenaan de cake - doe de vanillesuiker bij het eiwit en klop heel stijf - meng dan tenslotte het eiwit voorzichtig onder de rest van het deeg doe alles in een beboterde of een met bakpapier beklede langwerpige cakevorm in mijn oven is de cake na ongeveer 45 minuten goed (hete luchtoven op het maximum)
laat nog even uitdampen in de oven daarna ook nog even in de vorm laten zitten
Enkele jaren geleden schreven we iedere week wandelverslagen op de prachtige wandelsite "wandelmee" We waren een hecht clubje. Iedere week , telkens weer opnieuw vertelden we via deze site onze wandelbelevenissen en telkens weer opnieuw waren we benieuwd naar de reacties die er zouden op komen Jammer genoeg verdween deze site na een tijdje Ik ben dan ook bijzonder blij dat we via facebook elkaar opnieuw "ontmoeten" en wie weet, misschien zal dit een reborn zijn
Met vreugde meld ik jullie de geboorte van mijn eigen blog Miekes wandelsite Langs deze weg hoop ik jullie regelmatig verslag uit te brengen van mijn wandelingen Later zal ik ook nog andere items toevoegen Hoe en wat juist weet ik zelf nog niet Kom regelmatig maar eens kijken
Ik ben annemie sterck, en gebruik soms ook wel de schuilnaam daisy walker.
Ik ben een vrouw en woon in () en mijn beroep is ambtenaar.
Ik ben geboren op 28/08/1960 en ben nu dus 61 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen, reizen, computeren,.
Gastenboek
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Hierbij mijn receptje voor appelcake
