NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Zoeken in blog

Dit blog wordt regelmatig bijgewerkt - this blog will be updated regulary

Beste lezer, mocht u onverwachts grammatica foutjes tegenkomen in de reportages/verhalen op dit blog, bij deze mijn verontschuldiging, Wayn, Storyteller

Dear reader, if you encounter, unexpectedly  grammar mistakes in the reports / stories on this blog,  my apology, Wayn, Storyteller

NIEUW BOEK VAN WAYN PIETERS ''SURUCUCU' IS VERSCHENEN

TE BESTELLEN BIJ FREEMUSKETEERS 
NEW BOOK OF WAYN PIETERS 'Surucucu' (dutch) IS PUBLISHED

ORDER AT Free Musketeers
  • UITGEVERIJ FREE MUSKETEERS - BESTEL/ORDER 'SURUCUCU'
    Foto
    PLOT: Tonho gaat op zoek naar de moordenaar van zijn vader Lirio, omgebracht voor ruwe diamanten. Hij raakt verzeild in een wereld van intriges, moord en komt in bezit van een schatkaart. Het avontuur begint in Rio de Janeiro. Via de Mato Grosso en junglestad Manaus komt hij tenslotte terecht in Novo Mundo, Pará, waar 258 jaar geleden een goudschat begraven werd. Dit is ook het gebied van de Mundurucu-stam, met hun mysterieuze wereld en het woud van de Surucucu slangen, het metafysische van Amazonas. Het verhaal geeft een visie op de Braziliaanse samenleving en vraagt begrip voor het Indianen-vraagstuk. 

    BIOGRAFIE: Wayn Pieters (1948) werd geboren in Maastricht. Naast auteur is hij kunstschilder en singer-songwriter. Sinds 1990 bezoekt hij Brazilië, waar hij vele reizen ondernam en in 1995 een bezoek bracht aan de Xavante Indianen in de staat Mato Grosso. Zijn oom, pater Thomas, die 40 jaar in Brazilië werkte, omschreef hem ooit: ‘Op zijn reizen door Brazilië wordt hij geleid door een mystiek gevoel van broederlijke verbondenheid met ras, bloed en bodem.’

    Verschenen 2014 Verkoopprijs: € 15,95 (exclusief verzendkosten)

    Foto
    BOEK WAYN PIETERS: XINGU, DE INDIANEN, HUN MYTHEN mythologische verhalen der Xingu Indianen- midden-Brazilië vert. van uit Portugees/uitg. Free Musketeers - Het boek is verkrijgbaar bij boekhandel 'DE TRIBUNE' aan de Kapoenstraat te Maastricht
  • VOOR BESTELLING van de boeken/ to order the novels 'SURUCUCU' EN XINGU, DE INDIANEN, HUN MYTHEN via internet en INFORMATIE: FREE MUSKETEERS - klik hier
    WAYN
  • BEZOEK TEVENS CULTUUR BLOG/ Visit also cultuur blog WAYN 'WAYNART' (Engels)
    Foto
    STORYTELLER & beeld van LUIZ GONZAGA IN RIO
    Foto
  • IBISS -Instituto Brasileiro de Inovações em Sáude e Social (Braziliaans Instituut ter innovatie in de gezondheids & soiciale zorg) IBISS is actief in de favela's van Rio de Janeiro
    Foto
    Foto
    'Einde van de neo-liberale bezetting in Brazilië!' - The end of the neo-liberal occupation in Brazil!
    Latuff 2002
    Foto
  • Stichting PRO-AMAZONAS, steunt het werk van (support the mission of padre) pater Jan Derickx in Bengui, Belém
  • BEHOUD AMAZONE GEBIED art. Volkskrant 10 feb. 2009
    Foto

    Roman over Brazilië: over het volk, Xavante Indianen, aanwezigheid van de Vikingen, Umbanda-cultus, erotiek, geschiedenis, politiek en intriges.
    plot: In het Xavante reservaat in de Mato Grosso worden stenenplaten met Viking schrift ontdekt door archeologen. Bij de opgravingen worden Indianen en houtkappers gedood. Er volgt de moord op een Amerikaanse Indianen beschermer. Couto, een naïve inspecteur van Japanse komaf moet de zaak onderzoeken. Het wordt een tijding van intriges en moorden, haat en liefde. Het leven van de Xavante-stam loopt centraal door het verhaal, net als de stelling dat Noormannen al in Brazilië waren vóór Cabral, terwijl de Macumba/Umbanda cultus belangrijk is in het geheel.
    De roman schreef ik, geinspireerd door mijn reizen, en indrukken.
    UItgegeven in eigen beheer; BRAWABOOKS 2005 281blz. in a-4 druk
    stuur een e-mail met adres en het boek wordt toegestuurd, euro 17,00,- inc. verzendkosten, u betaald met giro op bijgevoegd reken.nr
    opbrengst voor kleinschalig project
    Wayn

    Hoofdpunten blog waynart
  • OUT OF MY PEN - TWO ORIG. SONGS BY RAMBLIN WAYN
  • carmelita warren zevon cover jp stingray
  • remember ROY
  • ramblin wayn in brazil 2014 'the house of the rising sun'
  • ramblin wayn sings a billy joe shaver song
  • BRAZILIË - BEGINTHIER.NL
    WAYN ON YOUTUBE
  • ORIGINALS VAN RW
    BRASIL / impressies / reisverhalen
    Op zoek naar de Ware Ziel van Brazilië - Het alternatief
    22-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.LAMPIÂO PART 2

    Kolonel Fernandes, de burgervader van Mossoró, blijft alleen achter in het stadje samen met gewapende mannen, terwijl de overige bewoners al daags tevoren Mossoró verlaten hebben; de meesten namen de oude trein naar de kustplaats Arreia Branca. Lampiâo weet wat hij wil en schrijft een brief naar de burgemeester, hij wil geld, liefst 600 contos de reis, een boel geld in die tijd. Fernandes geeft hem als antwoord dat er geen papieren geld aanwezig is,  alleen maar zilverstukken. Dit maakt van lampiâo een duivel en valt aan.
         Zijn bende bestaat uit 52 man; onder hen namen die men vreest in het noordoosten zoals: Sabino, Moreno, Massilon en Jararaca. De bandieten zijn verdomd goed bewapend met o.a fuzis, type Mauser 1908. Ook aan munitie is geen gebrek, en ook zijn ze goed geinformeerd betreffende de situatie in de stad en bezitten enkele reserve paarden.
              Wat Lampiâo niet weet is dat die dag, de 13de juni,geeërd wordt aan Santa Lucia, de patroonheilige van Mossoró en de Heilige van de ogen. Lampiâo had ooit gezworen nooit een stad aan te vallen waar Santa Lucia beschermster van was, daar hij zelf het licht miste in het rechteroog, dat hij verloor bij een gevecht met de politie, toen hij zijn gezicht in een cactus stootte. Buiten dat werd Mossoró óók nog eens beschermd door de heilige Antonius, dus een zware klus voor de bandieten, die bijgelovigheid vaak verwaarloosden. Met andere woorden'superstitie' kan soms helpen. Soms, daar waanvoorstellingen soms bewaarheid worden.
                              Het wordt geen verassingsaanval want men wist van het bezoek van de canganceiros. De mannen hebben zich goed gebaricadeerd in de Sâo Vincente kerk, als de bende van Lampiâo de aanval begint. 
    De aanval begint om 16.30uur  in de middag. Na twee uur is het gevecht voorbij, dit door het hevige verzet van de mannen van Mossoró. De outlaws trekken zich terug met achterlating van één gewonde en één dode, Colchete,
    die vanuit de toren van de Vincente kerk werd neergemaaid.

                  Lampiâo zou later verklaren nooit meer een stad in Rio Grande do Norte aan te vallen daar: ... de kerktoren en zelfs de heilige van de kerk op ons vuurden...
    De zwarte outlaw Jararaca is een van de gewonden en wordt gevangen genomen en naar een cel gebracht (het huidige museum waar ik het gesprek aan ga met Filomon). Daar verblijft de donkere outlaw een dag. Er wordt met lof gesproken over deze vangst want Jararaca ging door als de gevaarlijkste en bruutste canganceiro, zelfs furieuzer als Lampiâo.

           Jararaca wordt in zijn cel door een dokter onderzocht en geïnterviewd door de krant. Hij weet zijn fatum maar al te goed, maar toont geen angst of berouw, alleen zijn karma is daar om te sterven als een man. Later brengen ze hem van zijn cel naar het kerkhof, waar al een graf gedolven was. Als hij voor de kuil staat wordt hij neergestoken met een mes en in het gat geworpen, waarna hij, al stervende nog enkele kogels krijgt. Volgens ingewijden verdiende hij niet anders. Doch Jararaca wordt een mythe, een soort half-heilige voor de arme bevolking, een martelaar en elk jaar komen er duizenden zijn graf bezoeken dit dan overstelpt wordt met bloemen.
        

    Lampiâo weet met de rest van de groep te ontsnappen en vlucht richting Ceará, ondertussen plunderend, verkrachtend en dodend, de ultieme wraak.
                   Zijn overvallen gaan door. In 1929 ontmoet hij Maria Gomez de Oliveira, oftewel Maria Bonita, zijn grote liefde, die zich aansluit bij de bende. Ze krijgen één kind in 1930. Zij, Expedita groeit op bij kennissen, en met droefheid laat Maria haar achter. Haar meenemen door de sertâo zou een hel zijn voor haar en een ongemak, zei Lampiâo. Voor Maria Bonita had Lampiâo een soort respect, en vaak werd door haar toedoen het leven gespaard van mensen, die anders hun hoofd werd afgehakt door Lampiâo zelf of een kogel door het hoofd geschoten.
               Doch liefde en het canganceiro-leven vindt een eind in 1938 bij de grot van de plaats Angicos in de staat Sergipe. Daar worden ze, door verraad, verrast door de militairen van de Alagoas politie onder leiding van Joâo Bezerra, een nietpluis figuur. Sinds lang maakte men jacht op de bende van Lampiâo, en ook de toenmalige president Vargas gaf duidelijk te verstaan dat deze man moest worden opgeruimd. Basta!
    Daar bij die grot sneuvelt Lampiâo samen met Maria Bonita en zijn bendeleden, Luis Pedro, Mergulhâo, Eléctrico, Quinta-feira, caixa de Fosfóro, Adilia, Cajarana, Diferente en 23 andere outlaws die als, volgens berichten, vrijwillig meereden.
    Angicos 1938 uit 'Como dei Cabode Lampiâo' van Joâo Bezerra 1983, één van de velen verhalen van het laatste gevecht, ik citeer:

    "Om en dwaalspoor te leggen doen de bandieten dierengeluiden na en dragen zij omgekeerde zolen met de hak aan de voorkant. Maar een kenner weet beter en een goede spoorzoeker herkent de richting
    waarin mensen door deze stervende vegetatie zijn getrokken; aan wat hij ziet, een gebroken takje, een verschoven steen, en aan wat hij ruikt. De bandieten zijn gek op parfum. Ze gooien het met liters over zich heen en deze zwakheid verrradt hen. Sporen en geuren volgend komen de verkenners bij de shuilplaats van de aanvoerder Lampiâo, en na hen de rest van de soldaten. Zij kruipen zo dicht bij dat ze Lampiao en zijn vrouw horen ruziën. Mooie Maria scheld hem uit, terwijl ze op een steen voor de ingang van de grot gezeten de ene sigaar na de andere rookt en hij vanuit de grot droefgeestig antwoord. De soldaten zetten de mitraillieurs op en wachten op de order om te vuren."
    De waarheid van dit verhaal moet gezien worden uit het oogpunt van Bezarra, die zich als een held gevoeld moet hebben na de dood van Lampiâo.

                        

    Na gedood te zijn door tientallen kogels met Maria die bovenop hem ligt en zijn hand vast klemt, worden hun hoofden afgehakt en vertoond aan het volk. Dertig jaren later zijn de hoofden, op sterk water, nog te zien in het Nina Rodrigues museum te Salvador. De tengere bandiet, met zijn ijzeren bril en de typische nordestino kap, ook wel 'napoleonshoed' genoemd (een dwars gezette hoed met aan de voorzijde een band beslagen met zilverstukken ging de geschiedenis in als een gerechtigheidsstrijder, een soort Braziliaanse Robin Hood, beschermer der armen, waar men liederen over schreef; zoals de Amerikaanse zanger Tex Ritter, die er zelfs een ballade aan wijdde, want in de states zagen ze hem wel als een Jesse James).
                  Doch ook was Lampiâo een dictator geworden, geleid werd door compromissen met sommige corroneis, grootgrond beztitters van de sertâo. Hij bouwde een reputatie van een meedogeloze killer, die geen enkel probleem had zelfs de armste boer af te troggelen. Er zijn verhalen die zeggen dat hij diegene die hem beledigde zwaar strafte. Zo was er ooit een oude vrouw die hem vervloekte zonder te weten wie hij was. Ze werd naakt de doornestruiken in gejaagd, waar ze moest dansen dat de dood er op volgde. Diegene die hem trouw waren werden beschermd, anderen vervolgd tot in de dood. Anderzijds was hij een charmeur tegen over vrouwen, en een bende lid die een vrouw iets aandeed werd meteen gedood. Hij gaf de armen geld om het leed te verlichten, hij was verworden tot een soort god/duivel figuur, ook gemaakt door het verleden en de ongerechtigheid dat zich steeds meer verspreidde in het arme noordoosten, de expolotatie door grootgrond beztitters (hetgeen vandaag de dag niet veranderd is) de uitbuiting, de sociale afgrond en de opstand. Het was méér dan een sociaal geval, het was de onberekenbare macht van de rijken, die mensen als Lampiâo maakten, zij die er moesten zijn, er nog steeds zijn.
              

    Virgulino Ferreira da Silva ging ver, te ver misschien en dwaalde af van zijn doel gerechtigheid, of was het gewoon de wraak om zijn vermoorde vader en broer Antonio (die met hem streed en werd gedood)? Want was hij niet ooit een gewone jongen die werkte op zijn vaders boerderij? Of was het zijn destinatie, zijn lot, dat ieder van ons in zich draagt sinds zijn geboorte?
      Voor de historie dwaalt zijn geest nog immer rond boven de drooge sertâo en danst hij al schietend rond de cactussen, want zoals in vele liederen en 'literaruur  van de Cordel' rijmen werd hij nooit toegelaten tot de hel, want daar was hij zelfs te bruut voor,  en men zegt dan ook dat zelfs Lucifer hem terugstuurde naar de woestenij van Noordoost Bazilië, waar zijn geest nog steeds parten speelt.

    Maria Bonita


    Met Maria (rechts) en andere strijdster



    Virgulino


    De hoofden van gesneuvelde canganceiros, onder, midden tussen de napoleonshoeden, Lampiâo, er boven Maria Bonita




    penschets van Lampiâo


    Canganceiros
     

    bijlage: Een nog jonge Jararaca
    Bende van Lampiâo
    Cover van Cordel (Nooroostverhalenblad) Lampiâo maakt rotzooi in de hel

    Bijlagen:
    fotos brasil'''' 003.jpg (41.9 KB)   
    lamp_03.jpg (35 KB)   
    lamp_05.jpg (22.9 KB)   

    22-08-2016 om 18:52 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.LAMPIÂO, BANDIET OF WELDOENER part 1
         reisverslag 1995               
    braziliaanse jesse james,
    Ik ga op zoek naar de geschiedenis van Lampiâo. Er is veel over geschreven en mijn relaas zal helaas te kort zijn om deze outlaw te omschrijven. Doch probeer ik een goede impressie te geven van deze peroon. Allereerst het 'Museu Histórico Lauro de Escosia'. Dit is gehuisvest in een oud pand, d.w.z een laat 19de eeuws, dat nog dienst deed als petoet. Boven is er een ruimte ingericht voor de geschiedenis van de canganceiro, en Lampiâo in het bijzonder. Waarom? Wel, deze struikrover, nou is dit een te minne benaming voor deze persoon, overviel met zijn bende de stad Mossoró, in Rio Grande do Norte op de voor de stad zeker, belangrijke dag, 13 juni 1927
                    In het kleine museum ontmoet ik Filomon Rodriques, een zestiger en lid van de sociëteit die zich bezig houdt met de studie over het fenomeen Cangaco.
       De man is vriendelijk en open en verteld honderd uit over het item, ook daar ik hem vertel had dat ik een soortfree-lance journalist ben uit Holanda en geïnteresseerd in de gebeurtenissen.
                 Eerst de betekenis van het woord Canganceiro: in de dictionair van de Braziliaans Portugese letterkunde staat vermeld: Cangaco, s,m = de wapenen van de Canganceiros; bende van Cangaceiros, leven of handeling van Cangaceiros.
    Cangaceiro = Bandiet van de Braziliaanse Sertâo. Duidelijk moet gesteld worden dat de hier bedoelde bandiet exclusief betrekking heeft op het noordoosten, een fenomeen typisch voor deze streek waaronder geografisch de volgende staten vallen: Ceará, Rio Grande Do Norte, Paraíba, Pernambuco, Alagoas en in zekere zin Sergipe en Bahia.
          Wie was lampiâo?
    Men zegt dat hij zijn bijnaam te danken heeft aan de legende dat hij zodanig en veelvoudig zijn pistool gebruikte, dat de loop roodgloeiend werd gelijk een lampion. Hij werd geboren in 1897 als Virgulino Ferreiro Da Silva, in het binnenland van Pernambuco. Zijn leven was eenvoudig en was bedreven in kleermakerij. (men zegt dat hij later samen met Maria Bonita hun canganco out-fit ontwierp)
           Zijn vader, die een klein farm bewoonde, werd vermoord door pistoleiros ingehuurd door rijke grondeigenaren waarmee hij problemen had. Dit was de aanleiding voor wraak, voor de toen 17 jarige Virgilino en zich aansloot bij een bende 'canganceiros'.
                               In 1922 heeft hij zich opgewerkt tot leider van een bende en zijn strijd tegen politie, grootgrondbezitters en overheid neemt aanvang. Ook iedereen die hem iets in de weg probeert te leggen of zich verzet tegen zijn ideeën wordt uit de weg geruimd. Zijn grootste vijanden zijn de rijken, die op hun beurt weer 'jagunços' inhuren om hun te beshermen tegen de aanvallen van de outlaws. Doch wie dan ook de moed nam de canganceiros uit te dagen werd vervolgd en gemarteld of naakt tusen de catussen geworpen of als hij niet dat geluk had, de keel overgesneden of gedood met enkele kogels.
                                    Het is ook de tijd dat Luiz Carlos Prestes, revolutionair en communistisch politicus, de regio wil besturen, (dit is een verhaal op zich wat ik misschien later op in ga) waarbij de regering via tussenkomst van Padre Civero steun vraagt aan Lampiâo. Ook padre Cicero, (hier kom ik later uitgebreider op terug) is een afzonderlijk verhaal, een soort heilig verklaarde conservatieve blauwogige priester uit Juazeiro de Norte. 
                  Virgulino maakte gretig gebruik van het aanbod, want zijn bende krijg wapens en munitie in overvloed. Er volgen velen overvallen. Er is een boek apart over te schrijven, maar dit zou een te grote tijd vorderen.
                 In 1927 valt hij Mossoró aan. Terug naar Filomon Rodrigues en ik vraag hem of ' Lampiâo' daadwerkelijk een held was zoals de overlevering zegt, stelen van de rijken vóór de armen, of een gewone bandiet die wraak nam om zijn vader? Filomon: 'Wel... hij sloot zich aan bij een bende in 1917 om de moord te wreken op zijn vader... dat is hij tijdstip dat de rebel 'Lampiâo' geboren wordt. Hij is hier in onze streken samen met padre Cicero de belangrijkste figuur uit de historie. Het ging niet alleen om die overvallen senhor... neen... het had te maken met de toestand in het noordoosten... de ongerechtigheid, het socioale klimaat, er is veel over te vertellen...'
                            We lopen naar binnen uit de brandende zon en in zijn klein bureau zoekt hij in een lade en laat me een krantje zien. Met trots verteld hij dat er ook een artikel van hem in staat: 'Hier in vindt u veel informatie en achtergrond over de canganceiro, lees het maar eens door...'
       Zijn artikel is wetenswaardig genoeg om een beter beeld te krijgen en is getiteld 'Caso Sociológico', een maatschappelijke stand van zaken. Hij verteld in zijn verhaal dat er veel is geschreven over Lampiâo, de chef van  de groep, die zich liever 'Capitâo' was gaan noemen.       
           Hij werd de leider in een een tijd die gemarkeerd werd door sociale ongerechtigheid, armoede en honger. Een tijd dat ook politiefunctionarissen en 'coronéis' (grootgrondbezitters), zich verborgen onder de dekmantel van de canganco om hun eigen bestwil, want ieder beefde voor de bende van Lampiâo. Voor sommigen was hij een bandiet, een koelbloedige killer, die mensen die hem niet aanstonden onthoofdde of een kogel door zijn hersenen schoot.             
                    Voor anderen was hij een held, die de armen hielp, het blijft een sociaal vraagstuk, doch mét de nadruk op het barre ongerechtige leven in de sertâo als uitgangspunt.
    De 13de juni 1927 is echter de datum die men in Mossoró nooit meer vergeet als de bende aanvalt.

    wordt vervolgd...


    Lampiâo


    bijlage: krant uit Mossoró over de Cangaco, die ik kreeg van Filomon Rodriguez met in het midden een foto van de burgemeester kolonel Fernandes, die de verdediging leidde tegen de aanval van de outlaws...
    De Sâo Vincente kerk, waar de verdedigers van Mossoró zaten, en waar men rechtsboven/midden nog de kogelgaten ziet van de strijd, er werd me verteld dat deze zorgvuldig worden bijgehouden...





    Bijlagen:
    fotos brasil'''' 009.jpg (64.5 KB)   
    fotos brasil'''' 012.jpg (53.9 KB)   

    22-08-2016 om 18:37 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.beroerde toestand in ziekenhuis, Itaborai, Rj, Brasil

    Dit is een publiek hospitaal, een schaamte voor de gemeente

    Bijlagen:
    https://www.facebook.com/PortalItaboraiNews/videos/948936738523030/   

    10-08-2016 om 12:13 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vrouw gepakt met 11 jarige jongen in bagage koffer

    Rio - De politie heeft een vrouw aangehouden die probeerde om een ​​straatjongen, 11 jaar oud mee te nemen, uit Rio de janeiro naar Curitiba (PR), in een koffer. 

    De vrouw werd van 23 werd gearresteerd op zaterdagavond in het grote busstation van Rio toen ze op het punt stond om te vertrekken naar de hoofdstad van Paraná was. Passagiers zagen de hand zagen de hand van een kind uit de koffer komen om een snoepje te nemen van de vrouw.
    De politie nam de vrouw mee en toen ze koffer opende sprong de jongen uit de bagage. De jongen werd overgebracht naar kinder bescherming. Volgens het Hof, eiste niemand de jongen op. De jongen vertelde dat hij werd geslagen door familieleden en medewerkers van opvangplaatsen.

    'Hij werd op straat gedumpt. Hij vroeg: 'Voor de liefde van God, neem me mee. Ik zou hem mee naar huis te nemen', zei de vrouw.





    03-08-2016 om 16:50 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat Baai zuiveren in RIo?

    De secretaris van Milieu van de staat Rio de Janeiro, Andre Correa, zei dat het zuiveren van de  Guanabara Baai minstens 25 jaar in beslag zal nemen. De stelling dat 80% van de baai gezuiverd zou zijn vóór de Olimpische spelen was een "zeer gedurfde en misplaatst''.

    Iedereen die zegt dat deze baai milieuvriendelijke zal zijn in minder dan 25 of 30 jaar liegt. Op korte termijn is dit niet haalbaar.

    Om de riolering problemen in Guanabara baai op te lossen zou dit 600 milloen dollar kosten, voor sanering van de steden rondom de baai. Alle rioleringen van omliggende steden en plaatsjes komen tenslotte uit in de baia de Guanabara.





    21-07-2016 om 00:00 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    20-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Indianen bezetten Museum in Botafogo

    20/07/2016 8:03 a.m. - Updated 20/07/2016 8:53 a.m.
    Protesters kamperen voor de poort van het  'Musea do Indio, naar ontruiming binnen het gebouw. De groep bezette de plek 1 week geleden.

    De herbezetting vond plaats rond 20h. en militaire politie was betrokken bij de actie. Het museum word gerund door het FUNAI, het beschermingsorgaan voor Braziliaanse Indianen.

    De Indianen willen het oude museum in Maracana heroveren en tevens zeggenschap hebben binnen de Funai.

    (Foto: Cristina Boeckel/G1)






    20-07-2016 om 22:53 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.no comment

    Rio





    foto Felipe Barcellos/ straatfotograaf


    20-07-2016 om 11:40 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    11-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Column - CORRUPTIE en AFKEER (eerder gepubliceerd 19 juli 2009)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen






    Alle wijze filosofen zijn het er over eens: kapitaal is de ondergang voor de mensheid. Het is een machtsmachine, dit het menselijke gevoel uitschakeld. Macht en hebzucht, twee eigenschappen die de mensheid vertrappen. Kapitalisten zijn overal te vinden en zij hekelen de communisten of mensen die een meer humane denkwijze hebben, zij zijn bang voor de uitvloeiende wijsheid van sommigen. Soms waren er revoluties nodig om het kapitalistisch systeem te verjagen; sommigen slaagden maar de meesten gingen ten onder aan de macht. Anderen landen werden democratisch, zogenaamd, maar met het kapitaal als leidraad. In Brazilië waren ten tijden van militaire dictatuur de rijken die het land bestuurden, in samenwerking met de Amerikaanse regering, die hun in name van hun leider Johnson de hand schudde, terwijl zij zelf de ondergang tegmoet gingen in Vietnam.
                  Bang voor de communisten. Bang dat zuid-Amerika een bolsjewiek bolwerk zou worden. Bang voor Castro en de Chinezen. De opstandelingen werden de kop ingedrukt, neen, ze werden vermoord zoals Carlos Marigelha of Carlos Lacarda, verrraden, opgeruimd in naam van de vooruitgang. Vele revolutionairen gaan ten onder, zijn te klein of te slecht georganiseerd om te overwinnen. Ché Guavara ging naar zuid-Amerika om daar de revolutie te prediken; doch hoe in godsnaam? Met zijn kleine groep werd hij ten slotte opgeruimd, en zijn handen afgehakt als bewijs dat deze 'rebel' werkelijk dood was. En waar was Fidel? ( Doch ook de communsien hadden hun werkzwijze en Guavara en castro moesten doden in naam van de ironische vrijheid.)

    In Brazilië is het nog steeds het kapitaal dat zegeviert, de rijken en nieuwe rijken, die in hun overdadige villa's wonen omgeven door muren als waren ze in de middeleeuwen, bijvoorbeeld Barra de Tijuca, waar men leeft na Amerikaans model. Doch aan de andere kant zijn ze als de dood voor de bandiet, bang voor de 'sequestador', de ontvoerder. Alle geld dat ze bezitten geeft hun geen gemoedsrust, nooit zal hun hart ademen als een gewoon mens.
        Geld. Rio de janeiro heeft haar contrasten, net zoals Sâo Paulo, rijken, die leven in weelde. In Rio wordt meer geld uitgegeven aan plastiek chirurgie dan aan de noodzakelijke medische hulp, waar mensen soms sterven voor de deur. Het is een hopeloos gegeven. Afkeer.
           En men vraag zich dan af: waar de criminaliteit vandaan komt, die vaak uit de hand loopt en van mensen die nodig overvallen, resulteren in handige professionals. Maar er zijn eerlijke mensen, zij, die proberen te overleven van wat er voorhanden is. Doch velen jongeren hebben het allemaal door: corruptie, en als de dikke heren dit kunnen dan hebben zij ook wel een manier, en velen vervallen in de draaimolen van tijdelijke luxe, in de wereld van de 'drogas', waar het snelst en duidelijks geld te verdienen is.
       

    Geld! Dat is waar alles omdraait. Corruptie van de grote bovenlaag tot de kleine man, die terecht misschien een graantje meepikt. De politie is een uitstekend voorbeeld van corruptie, en innen geld om moorden te verdoezelen in gevallen van weerlozen, zoals zigeuners waarvan ze weten dat ze misschien geld bezitten. Ik maakte ooit mee dat toen een oude zigeuner werd neergeschoten, daar hij zijn dochter verdedigde tegen over haar man, en deze hem neerknalde, de man zeker drie uur daar lag. De politie kwam, de dader was gevlucht. Men zei me dat de zigeuners betaalde voor verdere complicaties te verkomen. Wat moest men? Zigeuner doodt zigeuner, en de politie vangt geld. Zaak afgedaan.
    Ook het opruimen van zwervers en straatkinderen, in naam van commerciële geldwolven en hotelketens wordt vaak uitgevoerd door politie in dienst of ex-politie, die wel wat extra geld kunnen gebruiken.
              De kinderprostitutie is een ander duivelswerk, het zijn kinderen die gedwongen worden tot het verrichten van daden, waarvan de allerjongste gebruikt worden voor masturbatie bij immoralisten,  alleen om het beetje geld voor het leed van de familie te verlichten. God laat dit alles toe en de duivel lacht. Afkeer! Neen; walging is een correcter woord in deze werkelijkheid.
                        Dan zijn er de geloofsgekken die de armen onteren en het laatste geld uit de zakken trommelenen van de arme nietsweters. De pastors of leiders leven in weelde in naam van de verlosser. Geef en God zal je belonen. halleluja! En ik zeg u, langs de grenzen met Bolivia en Columbia is het oppassen voor het politie-apparaat, die gemakkelijk cocaine uit je zak of rugzak toveren.
                  Je kunt hun dan het beste maar afkopen, of anders een tijdje verblijven in een kerker. Erger kan zijn als je als voer voor de mensetende riverduivels wordt geworpen. Niemand zal je ooit vinden in de duistere bossen. Zelfs de bosgeesten of silenen sluiten hun ogen. Geld, wat is de waarde ervan? Nada! Je hebt het nodig om te leven, anderen moorden ervoor.                
    Anderen vervuilen de wereld, maken oorlogen en vernietigen de natuur. Geld is de duivel en vrouwe justicia knijpt een oogje dicht. Wetten worden gekocht met geld, doch de levensvisie is nimmer te koop en het geweten van de mens zal ooit parten spelen, zoniet zijn karma.   

    Gerechtigheid, dat is het middelpunt. 
    Gelijkheid voor ieder en niet God voor ons allen en ieder... voor zich.

    Wayn

    11-07-2016 om 12:22 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schetsen van Storyteller


    Xavante   1997


    Dancing Flames   1997

    11-07-2016 om 10:50 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.waar is 'fat family'

    Rio - In een andere mega-operatie om Fat Family te pakken, werd een man gedood bij confrontaties met de politie van 41 BPM (Irajá) in Morro do Chaves in Barros Filho, in de noord zone van Rio. Volgens de PM, de verdachte die werd agedood had een geweer en radiozender. ER zijn nu 10 doden in totaal betrokken bij drugshandel, die tijdens de acties stierven om de leider Fat family te bevrijden uit een ziekenhuis in Catete, Zuid-Zone.

    Fat Family werd bevrijd door trawanten van het Comando Vermelho (CV) uit het Stedelijk Ziekenhuis Souza Aguiar in Rio's centro. In totaal werden 126 verdachten aangehouden in negen dagen.

    Bij de laatste operatie waren 27 militaire politie bataljons betrokken. Speciale eenheden, zoals het BOPE Bataljon, waren paraat. Een werd een dood lichaam gevonden, en 23 gestolen auto's, 12 van hen in Sao Goncalo. De politie nam drugs, radiozender en twee granaten in beslag en maakte bekend dat ze alleen die week 200 acties uitvoerden om Fat Family aan te houden. Zes bandieten werden gedood in de Favela do Roda in Santa Cruz, en drie in Maré, 48 uur later.





    11-07-2016 om 09:09 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gruta de Lapinha en Milhály Bányai
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Milhály Banyai, de Hongaars/Braziliaans natuurvorser





    Ik ga terug naar november 1999 toen ik Lapinha bezocht en ik wil dit tevens als een soort eerbetoon schrijven aan Milhály Banyai, autoditact archeoloog en stichter van het kleine Archeologen museum nabij de grot.
    Hij overleed in 2005 op 85 jarige leeftijd te Lagoa Santa.
    De jonge pathetische geprepareerde luiaard keek me lachend en verwonderd aan, en het is alsof de traagkruiper bezig was een boom te beklimmen. De uil, in tegenstelling, leek te dromen en het doodskop aapje verstomde, als zag hij een gevaar. De panter was klaar voorde sprong en de schitterende opgerolde anaconda met opengesperde muil leek meer glorieus dan hartroerend.
           Ik was in het kleine museum van Milhály Banyai, de antropoloog/archeoloog, die in 1957 als vluchteling van uit een concentratiekamp in Hongarije, aankwam in Brazilië. Sinds 1967 leefde hij in hier in Lagoa Santa, het Heilige Meer, op 37 kilometer noordoostelijk van Belo Horizonte.
    Hij vertelde me dat hij al 40 jaar op zoek was naar de ouderdom en de grotten rond Lagoa Santa. Het kleine museum, gebouwd met eigen handen en inzicht, leek op een klein kasteel, waar Dracula gehuisvest kon zijn geweest en lag op een steenworp afstand van de grotingang.
                     De grot Lapinha heet ontdekt te zijn door Peter Wilhelm Lund, de Deense natuurvorser, die zo als ik al zei Minas Gerais doorkruisde als was hij zelf een oer beest, op zoek naar zijn tijdgenoten.
    Doch spreek er niet over met de bejaarde Banyai.
    Oud? Wat is oud?
    Methusalem was oud moet hij gedacht hebben, en hoewel hij 79 was, wat mank liep en een stok gebruikte, ging hij mij resoluut voor naar zijn pronkkamers.
              Bij de ingang kronkelde een dikke spin in haar schitterend gesponnen web, en dit was het beeld dat hij voorhield: de spin in haar weelde laten in haar hoekje... en de mens moest zich bukken om het zaal-domein te betreden.
    Met kromme benen onder een tropenbroek waggelde hij door de kamer om het licht aan te doen, want bij iedere bezoeker deed hij dit uit en aan, géén verspilling der opgewekte stroom, zou hij denken.
    Ik was nu in een van de kleine kamers van het imitatie-kasteeltje vol met fossielen, potten en zíjn trots: het geraamte van de 'Lagoa Santa' mens, neen, niet het skelet wat senhor PeterLund vond, verdomme! Dit was van hem.
    Banyai: 'Lund heeft hier gewerkt en geleefd en alles wat hij vond in de grotten verscheepte hij naar Denemarken... zo ook zijn Lagoa Santa geraamte. Waar is het? Weg!
    Hier in deze glazen kist ligt het skelet zoals ik het op groef, niet ver vandaan zo'n 300 meter... het is tussen de 10 en 12.000 jaar oud!'
    (Het hoofd van de 'Lagoa Santa' mens van Lund wordt geschat op 10.000 jaar).
    'Indiaan?', vroeg ik hem, denkend aan mijn stelling dat misschien een ander ras hier was geweest buiten het Mongoolse, lang geleden.
    (Waar we niet over spraken, wat toen ook misschien niet 'op de voorpagina' was, is het feit dat in 1975 de Franse Annette Emperaire in de grot 'Lapa Vermelho' een skelet vond van een jonge vrouw 'Luzia', vernoemd naar de Afrikaanse Lucia. De oudheid wordt geschat op 11.000 jaar. Het meest imponerende voor mij is dat zij negroïde trekken heeft en met de eerste golf van migranten van over de Beringstraat naar Zuid-Amerika kwam.
    Dus negroïde! Verder zegt de anatomie van haar schedel dat deze overeenkomsten heeft met Lucia van Afrika.
    Braziliaanse antropologen gissen dat haar volk van over de Beringstraat moet zijn gekomen, van noord-oost Azië waar haar voorouders leefden voor tienduizenden jaren, voor ze verstoten werden uit Afrika.)
    Dus op mijn vraag op zijn skelet van een Indiaan kon zijn? antwoordde hij: 'Denkelijk. De Indianen woonden hier hoog in de hoog gelegen rotsen, daar konden ze vuur maken en dáár was het dat ik de knoken vond... Niet in een grot als Lapinha, hier onder de grond... doctor Lund dat is fantasie. In al zijn geschriften kwam ik deze grot niet tegen. Het is zuiver commercie en dus hebben ze óók Lund deze grot Lapinha laten ontdekken!' zei de enigzins verbolgen Bányai. Wel is het vreemd dat de kleine Hongaar achter zijn bureau een portret had staan van Lund, maar misschien was dit wel een deel van de afspraak, want zelfs bij de  ingang van de grot  stond een foto van het 'skelet' van het fameuze 'Lagoa Santa' skelet, maar niet dit van Lund, doch van Bányai.

    (Nu, na zijn dood blijkt dat de voortgang van zijn museum zwaar wordt tegengewerkt door de overheid, misschien heeft Bányai toen hij leefde concessies gedaan. Toen het museum gesticht werd in 1967 had hij politici achter zich, die zijn werk waardeerden, nadien keerden andere politici zich tegen hem.
    Voor mij, mag dit museum niet verloren gaan!)

    Dat Lund de grot ontdekte in 1835 was natuurlijk natuurhistorisch gezien onzin, want zouden de bewoners van het gebied niet op de hoogte geweest zijn van de ingang der grot? Zeker had Lund deze grot bezocht, geen twijfel, want hij ontdekte, tussen haakjes, meer dan 200 grotten in de regio. (Over het leven van Lund is een biografische roman geschreven door Henrik Stangerup 'De weg naar Lagoa Santa', uitg. bij Van Gennep Amsterdam 1987. Dit ter zijde.)
    In Lapinha vond Banyái niks van pre-historische waarde.
    De grot ligt in de archeologische kant van Lagoa Santa, een kalkrijk gebied. Dit werd 600 miljoen jaren geleden gevormd toen het, wat men nu het 'Rio das Velhas' bassin noemt, de bedding van een zee. De klein Hongaar kon zich uitermate opwinden over dit alles, en toen ik met mijn intrigerende vraag kwam of er misschien ook Vikingen in Brazilië waren schudt hij zijn kalend hoofd.
    'In het noorden denkelijk, maar niet hier in Zuid-Amerika.' Doch ik liet het er niet bij zitten: 'Toch zijn er indicaties... senhor... runentekens, stenen met Noorse aangezichten...', zei ik hem. Ik zag dat hij eigenlijk geen conclusie had en zei overpeinzend: '... het is mogelijk...mogelijk...'
    'En hoe denkt ú dat de Indianen in Amerika zijn gekomen?' Hij keek me nu doordringend aan: 'De Zuid-Amerikaanse Indianen kwamen vanaf de Pacific zee, vanuit China met schepen en niet zoals de Noord-Amerikaanse Indianen,  via de Beringstraat en Alaska, en dit senhor meer dan 25.000 jaar geleden!' En dat was zijn duidelijk axioma. Ik wist dat er een theorie bestond dat een volk vanuit Zuidoost-Azië 60 á 70.000 jaar geleden naar Australië kwam, de voorouders van de Aboriginals. In het verlengde hiervan is er de theorie, die zegt dat de Zuid-Amerikaanse Indianen vanaf de eilanden in de Stille Oceaan kwamen. Het werd verwarrend voor mijn hersenpan, want ik kan óók zeggen dat in 2001 in Piaui, in het Noordoosten van Brazilië, koolresten zijn ontdekt van vuurhaarden en tevens rotstekeningen. Ze zouden 20.000 jaar oud zijn. En of de Vikingen in Brazilië waren? Daar ga ik later over verduidelijken. Voor Mihály Bányai wens ik dat zijn volgend leven indrukwekkend mag zijn.


    bijlagen: foto's van Museum en interieur, met dank aan Erika Suzanne Bányai



    Bijlagen:
    museu_fachada.jpg (32.9 KB)   
    placa_fundacao_museu.jpg (15.5 KB)   
    TN_animais_02.jpg (5.1 KB)   
    TN_aves.jpg (4.8 KB)   
    TN_cranio_ls_02.jpg (4.8 KB)   
    TN_formacao_calcaria.jpg (6.3 KB)   
    TN_fosseis_complementacao01.jpg (5.2 KB)   
    TN_homem_ls_urna.jpg (5.1 KB)   
    TN_objetos_moldados_ceramica02.jpg (4.7 KB)   

    08-07-2016 om 18:56 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beelden van de Gruta de Maquiné

    Mijn amigo, de Gekko


    Formatie genaamd: de waterval


    Abstract beeld der natuur gevormd door miljoenen jaren druppels


    Ingang van de grot


    Onderweg naar Cordisburgo

    08-07-2016 om 18:55 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GRUTA de MAQUINé‰
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De grot van Maquiné ligt 140 kilometer noorwestelijk van Belo Horizonte, bij de plaats Cordisburgo.
    De grot gaat door als de indrukwekkenste en mooiste ter wereld.
    Zeker is, dat je verbeeldigskracht moet hebben wil men de grot beschrijven. Het is ongetwijfeld een openbaring, vooral als ik moet inbeelden, hoe de eerste mensen hier deze grot binnengingen voorzien van fakkels.
    Na  twee en een half uur arriveer ik via Sete Lagoas, met de bus in Cordisburgo, een slapend plaatsje, met rustige mensen en één klein museum, dat van de bekende schrijver Joâo Guimarães Rosa (1908-1967) de grootse Braziliaanse novelist van de 20ste eeuw. Hij schreef het schitterend boekwerk Grande Sertâo: Veredas.
    Er wordt een korte stop gemaakt in het plaatsje, waar ik zo goed als geen mens zie rond dit tijdstip 11.00 uur.
    De bus kruipt nu langzaam omhoog naar de grotingang, vijf kilometer verder, daar waar gekko's over de weg rennen en mij bekijken met hun deskundige oogjes.
    Ik kruip meteen boven op de grot waar ik nu honderden gekko's ontmoet, die stil staan, als zijnde kleine beeldjes en dan als een pijl van een verloren indiaan uit de boog wegschieten, langs de zwarte en roskleurige spinnen, die schittrende webben hebben gewoven tussen de struiken en bomen. Daar waar rode mieren werken en vele andere insecten leven tussen de geurige, verbrokkelende rode aarde en rotsstenen.
    Ik laat mijn gedachtes teruggaan naar de tijd dat de Deen Peter Wilhelm Lund hier rondzwierf, bezeten van speurzin. Hij vond de grot in 1834, toen de ingang verscholen lag tussen bomen, kreupelhout en planten. En alleen de in en uit fladerende vleermuizen verrieden de open bres. Oorspronkelijk zegt men dat de grot 1825 ondekt werd door Portugees Joaqim Maria de Maquiné, doch Lund heeft de naam de grot wetenschappelijk opengelegd te hebben, zou ik deze uitdrukking mogen gebruiken. Er is zelfs niet ver van hier een plaatsje naar hem vernoemd: Lund.
    Maar het was een andersgezinde avonturier, een zekere Peter Claussen, die hem erop gewezen had dat er kalkrijke rotsen bestonden en verschillende grotten die de lokale bevolking exploreerde door zout uit de bodem te halen.
    Die Claussen was een ruw persoon, die ook andere dingen in zijn hoofd had en die het Lund behoorlijk moeilijk maakte.
    Doch de tengere Deen, hij leed aan een vreemde ziekte en was overgevoelig voor licht, was niet bevreesd voor de zijn landgenoot, integendeel.
    Ik ga de grot binnen, een openbaring, geweldige zalen en raadselachtige formaties van Stalagmieten en stalactieten. Wonderen der natuur.
    De grot heeft een lengte van 650 meter en een diepgang van 18, de temperatuur bevindt zich constant tussen de 18 en 22 graden celcius.
    Alle zalen hebben hun naam, de zaal van Beer, het schaap en de olifant. De laatse zaal is enorm en een schittering. Alles is het wek van honderden miljoenen jaren regendruppels, vocht der ruimte, iet wat voor mensenkoppen niet vatbaar is.
    Hier in deze grot van Maquiné voel ik me als een ruimtereiziger, een vreemd wezen, in de baarmoeder van de aarde.
    Nu is alles schoon geruimd, maar toen Lund hier aan het zoeken was, moet het bezaaid geweest zijn met knoken en overblijselen van de reuzenluiaard en sabeltandtijger. Toen waren er de raadsels, en Lund vroeg zich af: hoe kwamen deze dieren heir terecht? Was er ooit een zondvloed geweest? Een vloed die alles wegspoelde van de aarde lang geleden en deze dieren de grot indreef?
    Lund moet kranjorum geworden zijn van deze gedachtes, doch hier in deze regionen vond hij 125 uitgestorven diersoorten en 14 menselijke geraamtes. (over dit alles kom ik later terug over mijn bezoek aan de derde grot, die van Lapinha). 
    De grot van Maquiné is een wonder der natuur, en hier in deze heuvels nabij de grotten zou ik willen leven, zingen, schilderen.

    Als ik weer buiten kom is het warm en ik klim nogmaals boven op de grot. Ik zie een oude boom en er druipt een vloeistof uit, ik zie duizenden bijen. Het moet honing zijn. Ik probeer een foto te maken en de bijen vallen me aan. Nondesju!
    Een steekt me behoorlijk en heb er dagen last van.
    Ik zie weer schitterende kameleons, die van kleur veranderen en me nieuwsgierig aankijken, ik zie vlinders en zoek naar slangen, maar zie enkel dikke rooie mieren, het is te warm die dag.
    In de verte zie ik de heuvels en bossen van Minas Gerais en ik denk aan al die knappe koppen die met archeologie bezig zijn.
    Allen die nodig hebben te weten wat er zich afspeelde, doch de geschiedenis gaat te ver voor de heren professoren, te onherbergzaam voor het menselijk brein.
    Het gaat terug naar de tijd toen er buitenaardse kabouters reden op gigantische draken, of op vliegende Pirarucu's, de grootste zoetwatervis ter wereld, ja, die had misschien ooit wel vleugels? Zij waren vrienden van de reuzensabeltandtijger, reuzenluiaard ef het geweldige gordeldier.
    Wie zal mij ooit geloven, als ik het zou beamen?


    wordt vervolgd door de laatste grot....

    08-07-2016 om 18:55 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Grotten: GRUTA REI DO MATO
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Replica van de Xenorrinoterium Bahiense
    foto's Wayn






    Ik ga op bezoek in enkele grotten. Niet dat ik een spletoloog ben, maar ik houd van de diepte, de inham, stilte en het mysterieuze.
    En nog steeds hoop ik een lang uitgestorvene dier te ontmoeten, die mij zal vragen: 'Hey, mens... zijn we gelijken?'
    De eerste is de grot Rei Do Mato, oftewel koning van het woud.
    Vanuit Belo Horizonte ligt de grot, op zo'n 70 kilometer, langs de BR 040 weg naar Sete Lagoas.
    De geschiedenis zegt dat de grot vernoemd is naar een vluchteling, die daar naast de grot woonde. Hij kreeg voedsel van de stadsmensen in ruil voor medicinale kruiden. 
                        De grot heeft mooie, wat men noemt zalen en de stalactieten en stalacmieten zijn indrukwekkend: druipsteen gevormd door miljoenen jaren opnemen van regen.
    Ik was hier nu niet meteen voor de zalen, maar meer voor een andere ingang die enkel honderden meter hogerop ligt, waar ik al eerder de tekens zag aan de inham-plafond. Tekens in rode verf, gemaakt door de Indianen die hier leefden en deze inham gebruikt moeten hebben.
    Het blijkt dat deze tekens 4- a 6.000 jaar oud zijn en voorstelling geven van jacht en vis-scenes, als ook vruchtbaarheids descripities.
    Voorts staat er een replica van de hier ontdekte, helaas uitgestorvene, Xenorrinoterium Bahiense, een bizar dier welk hier meer als 10.000 jaar geleden leefde.
    Hier zie ik het verleden, de geesten van de Indianen die deze inham misschien gebruikt hebben om te schuilen, of als opslagplaats gebruikten.


    Bloemkoolzaal in de Rei do mato




    Rotstekening in de REI DO MATO

    08-07-2016 om 11:49 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BELO HORIZONTE Deel 5 - SABARÁ
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Nossa Senhora de Ó 
    foto storyteller


    November 2007,
    Sabará ligt op een kleine 20 kilometer, tussen de heuvels, verwijderd van Belo Horizonte, een korte maar mooie busrit. Ik moet zeggen als het gaat om 'historische plaatsen' dat het plaatsje respect afdwingt tegenover de meer bekende stadjes als Ouro Preto of Mariana.
    Ik arriveer op het 'praça Santa Rita', het oude gedeelte van de stad. Van hieruit ga ik op verkenning van het stadje.
    ten eerste: volgens de geschiedenis werd de stad die de naam 'Vila real de Nossa Senhora da Conceicâo de Sabarabuçú' droeg en gesticht in 1674 door een'Paulista', Borba Gato. Dit bleek een onmens te zijn, een gewetensloze, die er zorg voor droeg dat de Indiaanse bevolking, plaatselijk werd uitgemoord. Dit alles uit naam van de katholieke ijver, waardoor de weg vrijkwam voor de goudwinning langs de 'Rio das Velhas.'
    De straatjes zijn stijl en leiden naar de mooie plekken in het stadje. Rust, ja, dat is wat het uitstraalt en als er niet teveel toeristen ronddwalen dan is dit de geschikte plek voor een schilder.
                     Op een bruggetje over de rivier spreek ik met mannen die aan het vissen zijn, en ik vraag of er nog steeds goud gevonden wordt in de 'oude rivier'.
    "E,...e... er is nog steeds goud te vinden... niet meer zoveel... e   maar toch...' zegt de man die een schitterende vis optakeld met snorharen en in een zak stopt, terwijl het dier ligt te spartellen als een ter doodveroordeelde...
    De rivier heeft een roestige kleur en het lijkt wel of gesmolten goud er in is opgegaan...
    Goud! Verdomme! Het is en was een kwaal voor de wereld, want hoeveel zijn niet gedood voor dit blinkend blokje... waar velen Indianen nog niet eens hun hand naar uitstaken...
    Ik loop naar boven het oude gedeelte weer in en bezoek de kerk 'Nossa Senhora da Conceiçâo', ooit gesticht door de Jezuiëten in 1720 en een voorbeeld van de wat men noemt 'Minas Baroque' bouwstijl.
    Daarna kom ik terecht bij een halve kerk, ik bedoel onafgebouwd, de 'Senhora do Rosario dos Pretos', gebouwd  door de slaven die in de mijnen werkten. In al de historische steden was de meerderheid van de bevolking zwart, deze hadden een soort eigen bankkluis vastgelegd in zogenaamde 'Irmandades' voor het financiëren van kerkbouw. Met de bouw in Sabará werd begonnen in 1767, doch toen liep de mijnbouw al terug, en het geld raakte op. Ze werd nooit afgebouwd en nu staan daar de bruine muren als getuigen van zwoegen en leed van de zwarte slaaf.
    Mijn volgend bezoek is aan de kerk van 'Nossa Senhora do Carmo', waar de beeldhouwer Antonio Francisco Lisboa, beter bekend onder de naam 'Aleijadinho', de kleine kreupele, werkte. De kleine man stierf op 76 jarige leeftijd in 1814 en was getekend door lepra. Ik zal denkelijk wel een apart stukje wijden aan deze bizarre mysterieuze man. Zijn grootste werk was wel de 64 levengrote passie-figuren en de 12 profeten, die te vinden zijn in Congonhas. Deze maakte hij met zijn beitel en hamer met leerriemen vastgebonden aan zijn polsen, daar zijn vingers waren afgerot door de ziekte.
    In deze kerk te Sabará liet hij zijn sporen na in de twee beeldwerken van 'de Heilige John van het kruis' en 'De Heilige Simon Stock', en met het oogstrelende plafond waande ik mij terug in de tijd dat de kunstenaar ronddwaalde, tussen de straten van Ouro Preto, wegterend door de ziekte.
    Ik bezoek een kunstschilder in zijn piepklein artelier in het centrum. De rustige man van in de zeventig schildert hoofdzakelijk indrukken van het plaatsje(voor toeristen) en... enkele naaktpotretten. Hij zegt me verder dat toch varanderingen hebben plaatstgevonden de laatste
    decenia, maar dat het nog steeds goed vertoeven is Sabará. Het is wat rumoeriger geworden, en de ooit rijke nederzettig is nu vervallen tot een arm stadje, waar rondom de favela's oprijzen.
    Maar waar zijn de krottenwijken niet te vinden in Brazilië?
    Ik besluit maar een fles bier te drinken en mijn gedachtes laten terugzweven naar de tijd dat hier goud werd gewonnen en de zwarte slaaf zwoegde voor de rijke Portugezen. Uitbuitings-geschiedenis is voor dwazen, maar voor de hedendaagse mens te leren kennen moet men terug in tijd, je kunnen inbeelden dat er nog geen rotzooi was, auto's, vliegende ijzerenvogels, dat de lucht nog nog zuiver was boven het mooie Minas Gerais.
    Ik besluit nog één kerkje te bezoeken en dat ligt een halfuur lopen van het centrum. Ik weet soms niet wat ik heb met die bedenhuizen, maar er hangt immer een mystieke, doch bizarre sfeer in de oude Godshutten.
    Het kleine kerkje met de geheimzinnige naam 'Nossa Senhora de O', is een van de oudste en ongebruikelijkste kerkjes in de Braziliaanse history, gebouwd in 1698. Het is meer een exentriek geval met op de top een Chinees torentje, terwijl het interieur eveneens versierd is met oriëntaalse invloeden.
    Hoe komt dit?
    Wel de meest voor de hand liggende verklaring moet zijn dat een groep vakmensen vanuit Macau door de Portugezen naar hier werden gehaald.  En dat 'Ó'? Dat moet gestaan hebben voor een uitdrukking van verrasende schoonheid:  ÓÓ!!!!!........ Nossa Senhora o que bonita...!
    Binnen was het een en al ornament en in de oude bank gezeten dacht ik weer aan de slaven, Aleijadinho, de heuvels van Minas Gerais en het vrije gevoel dat ik over mij kreeg.
    Ik hou van Minas, doch de staat is ruim en vol met geesten van gestorvenen, die vochten voor de vrijheid van Brazilië.


    wordt vervolgd....

    08-07-2016 om 08:28 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BELO HORIZONTE deel 4
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Slapende oude man in het centrum van BH
    foto storyteller




    Ik verlaat het hotel vol met avonturiers, toeristen, commis-voyeurs, bejaarden, doorgedraaide figuren, hoertjes, bezopen homofiel en boeven.
    Aan de overzijde bij het parkje staan witte leeuwen (marmer?) tussen de palmen, het werk van een Belgische kunstenaar, naar men zegt.
    Ik begeef me naar het 'Praça sete', waar een levendigheid heerst en dammers en schakers in de rij staan om een partijtje te spelen. Verder zie ik tot de nieuwe tijd behorende hippies, die hun kralen en henna verkopen en langs de stoeprand zit een vrouw met een speen in haar mond, waaraan het schijnt dat God haar de kindsheid weer teruggegeven heeft.
    Het deert haar niks, de mensen lopen voorbij zoals de pionnen van de schaakborden. Ik zie ook de vrouw met de bloedende mond weer en ze zit, als was ze door Jezus geraakt genezen op de stoep en lacht sfinxachtig.

    In een eethuisje bij het rodoviaria kom ik Lucia tegen. Ze is 22, tippelt en lijkt op een Indiaanse. Haar jeugd was een heksenketel geweest.
    Ze zegt dat ze gevlucht was vanuit een 'fazenda', ranch, in de buurt van Monte Carlos, waar ze woonde met haar vader, die daar een baantje had.
    Dat was 8 jaar terug. Zij was een soort bediende in het huis van de baas geweest, die haar onteerde toen ze dertien was.
    Ze walgde van het beest, een oude grillig iemand, een tiran en besloot te vluchten.
    Ze legde het aan met een vrachtwagenchauffeur, die haar mocht gebruiken in ruil, dat hij haar zou meenemen in zijn truck, verstopt onder canvaszeil.
    De man gebruikte haar en smeet haar uit de truck. Via een lift kwam ze terecht in BH waar ze over de straten zwierf totdat ze een moederhoer ontmoette die haar opnam.
    Ze is 'meisje van de nacht' om te overleven.
    Als ik zin had om te neuken, zei ze glimlachend, was ze altijd hier te vinden rondom het busstation.

    Af en toe loop ik het grote stadspark 'Parque Municipal' in en voer dan de vele katten die daar leven met witte stukjes 'Minas kaas', geef ijsjes aan kinderen, koop een schijf ananas en observeer de heupbewegingen van de vrouwen, die mij met een engelen glimlach passeren. Bejaarde mannen en vrouwen lopen zich af te peigeren door rondjes te lopen in het mooie park vol met tropische bomen en planten.

    Terug in de Rua dos Tupis loopt een oude neger te schuifelen. Hij probeert zijn broek op te houden van afzakken, is vervuilt en loopt op eeldige bloten voeten, veroorzaakt door de straatstenen.
    Lang loopt hij al door de  met de Indiaanse namen geplaveide straten van de mooie horizon. De winkeliers verschoppen hem, maar de oude outcast moet verder.
    Zo ook de alcoholist die zich niet goed neergezet heeft voor een restaurant. Ingewikkeld in zijn oude deken en met cachaça in een plastieke fles wordt hij weg gecommandeerd, een ander stoep, andere straat, maar dezelfde stad.
    'Het gaat goed met Brazilië!' riep de president (toen Henrique Cardoso), maar hij heeft aasgierenkak in zijn ogen gehad. Want waarom gaan de mensen de straat op? De 'Sem-Terras', mensen zonder land, boeren en arbeiders, vechtend voor hun bestaan.
    Ik loop een bar binnen en bestel een fles koud bier en zie de twee meisjes die als bediensters ronddraaien. De grootste is iets rossig met sproeten en Indiaanse trekken, met een klein postulaat b.h'tje en een té korte spijkerbroek, dat zo ver onder haar buikkuiltje hangt dat de schaamhaartjes er proberen uit te proppen.
    De ander is klein met vele soorten bloed.
    Ik krijg het toch wel warm en de Braziliaanse hip-hop muziek, ten minste iets wat er op gelijkt, knalt noten door de ruimte.
    Met deze meisjes zou ik me liever in een meer filosofische omgeving bevinden. Ik drink mijn bier en verlaat de rumoerige bar, terwijl buiten de deemstering al valt en veel zal gaan verdoezelen, hetgeen nú tot leven zal komen.
    Buiten zitten de verkopers met hun koelboxen proberend hun laatste flesjes drank te verkopen. De pinda en 'pipoca' popcorn stalletjes zijn actief en bij het klein park tegenover het hotel wordt het drukker, koppeltjes hangen tegen elkaar, hoertjes, zwervers, straatkinderen.
    Mensen met handkarren vol met karton rennen nu over het drukke kruispunt, zij die daar hun kost mee verdienen, terwijl de live-muziek uit de aangrenzende bars van de Amazonas avenida komt.
    Ik koop een zestal kaaspastels en een fles gekoelde drank, en beklim de trappen van het oude hotel, denkend aan het meisje met de sproeten en het hoertje Lucia.
    De volgende morgen ligt de kleine zwerver weer in zijn deken gerold, terwijl de hemel helderblauw is in Belo Horizonte.
    wordt vervolgd...

    07-07-2016 om 17:30 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BELO HORIZONTE deel 3 Zuster Brunilla Maessen

    In een supermercado koop ik wat havermout, cacaopoeder en melk. Dit wordt mijn middagmaal dat ik in het hotel nuttig. Voor het hotel is het een drukte, bussen, auto's en rennende mensen. De kleine zwerver in zijn oude deken is  verdwenen en draait denkelijk ergens rond in het lunapark van de mooie horizon.
                  Ik zie de mulata's, de schonen glinsterende bruine vrouwen van Minas Gerais en ze lijken op de paarzuchtige elegante blauw-zwarte vlinders, zo groot als vleermuizen die ik zag in het Mangabeira park, gelegen boven de stad.
    Op mijn kamer eet ik mijn havermout-cacao-pap en leg me te rusten op bed. Mijn gedachten gaan terug naar maart 1996 toen ik zuster Brunilla Maessen bezocht.
    Ze komt uit het Limburgse Echt en 27 jaar werkzaam in Brazilië.
    Nu was ze in Belo Horizonte als zuster van de orde der 'dienaressen van de heilige geest' werkzaam met jonge kinderen in de wijk Taquaril. Zelf woonde ze in de wijk St. Efigenia niet ver van het centrum, daar was tevens een, wat men hier noemt 'asilo' waar oude mensen werden verpleegd.
                  Het was een geestige ontmoeting daar we gerelgeld van Portugees overgingen op het Limburgs. Het leek me dat ze Limburgse was gebleven, ook zoals ze dit zelf zag.
    Ze bracht me onder in een leegstaand huis in de buurt Pompeia. Het stond geheel tot mijner beschikking en dat was een luxe, want ik was wel anders gewend.
    Ze had zelfs de ijskast gevuld, wat kon ik nog meer wensen. Ja, ik was aangenaam verrast en ze zei: 'Daor steit ouch 'n cassette dink... met un bendsje vaan Jo Erens...' De Limburgse troubadour in BH, dacht ik, alhoewel mijn hoofd daar niet meteen naar stond.
    De dag erop bezocht ik haar werkplek in Taquaril en de bus kroop als een slak tegen de steile heuvel op. Aan weerszijde zag ik de kleine huisjes, als waren ze letterlijk tegen de heuvel opgeplakt. Het eindstation was bij de kerk, die nog afgebouwd moest worden en via een trap kwamen we in de kleine werkkamer, waar Brunilla lessen gaf in handarbeid.
    De kinderen waren gemotiveerd en aan de muren bengelden dan ook de resultaten: beertjes, clowns, kleertjes. De meisje leerden breien en de jongens maakten broekriemmen van plastiek.
    'Ik laat ze altijd twee van hetzelfde maken, eentje voor hen zelf en het ander voor de verkoop. Maar het is moeilijk te verkopen... de mensen hebben geen geld,' zegt de zuster.
    En als ik met haar tot het dialect overging konden de kinderen hun lach niet meer inhouden.
    En ik zag de vrolijke gezichtjes, waarvan ik weet dat die er soms wel eens anders uitzagen.
    Enkele dagen later was ik nogmaals in Taquaril om een kerdienst bij te wonen, waar ik voor was uitgenodigd. De priesters, die voor het offeraltaar stonden waren twee Poolse broers . En in de kansel ging het over de drie straatjongens die in Taquaril werden vermoord: Gilmar, Jamil en Junior. Ze waren 14 tot16 jaar oud, werden in Belo Horizonte ontvoerd door mannen, in een wagen gestopt, naar Taquaril gebracht en neergeschoten. De reden bleef me onduidelijk. Als protest trok de hele kerk en buurt in stoet door een gedeelte van de wijk.
    De omgang was gericht tot God? Want, welke hoogwaardigheidsbekleder wist hier vanaf, zag het leed en verdriet op de gezichten van de mensen? De burgemeester? Gouverneur? President? Nondesju!
                   Ik weet niet of God zich dit alles laat aangaan, ooit zei een pater tegen me: ' ... de mensen moeten zelf ook keuzes maken, God heeft hun alles gegeven, land, water...'
    Ja, het is gemakkelijk alles in de handen van God te geven... maar de mensen in de arme gebieden klampen zich vast aan alles wat het geloof biedt, en te vaak worden ze misbruikt, uitgekleed tot hun laatste rubbere 'chinela', teensandaal.
    De geestelijke moet er niet alleen zijn voor God en zijn huis, want die zijn er genoeg in Brazilië.
    Ze moeten er zijn voor de mens.
     
    wordt vervolgd...


    Taquaril, BH  foto Wayn


    Zuster Brunilla in het 'asilo' met bewoonster    foto Wayn

    07-07-2016 om 07:35 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BELO HORIZONTE DEEL 2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Olha!!!!
    detail schilderij van Storyteller (olie op hout)





    In een zijstraat van de Afonso Pena kom ik zwervers tegen, net ontwakend uit de kille natte nacht. Eentje van hen zit op zijn hurken te kotsen, anderen kijken wazig naar het niets, een dode wereld druilerig en leeg, met tegen de flanken van de wolkenkrabbers overdreven reclameborden van verzekeringsmaatsschappijen, modedames, drankkapitalisten en voetbalsterren, die voor tennisschoenen of andere lullige issues hun diensten aanbieden tegenover stinkende contracten.
    Klote wereld, denk ik bij mezelf en slenter verder.
    Ik bezoek een kerk die propvol zit met biddende gelovigen. De mensen hebben hun morgenplicht gedaan, oog voor de naaste is ver te zoeken en ik zie dat een moeder die om geld schreeuwt voor haar zwakzinnig invalide kind geen gehoor krijgt van de godvrezenden. Alleen een enkele verdwaalde filantroop beantwoord de roep van haar binnenste.
    Het begint weer te regenen.
    En daar Belo Horizonte op 850 hoogte ligt voelt het fris aan.
    Ik zie de politie mensen met hun Duitse herdershonden en gezeten op paarden, terwijl auto's de grote Avenida over scheuren. Ik moet springen voor mijn leven. Ben ik nog niet goed wakker?
                    Gedachtes zwerven door mijn hoofd.
    De stad begint te leven, de broodzaakjes beginnen te geuren, deegbroodjes met kaas, garnalen, palmito, banaan, kabeljauw, ze liggen te dampen, net terug van een duik in het vet. Ze zijn gebruind als snoepgoed en hemels zijn de milkshakes.
    Verdomme!
    De knorrende magen van de bedelende hongerige mensen komen in opstand, ze worden gek, dol van de reuk en het zou een plicht moeten zijn om hen iedere morgen de bruin gebakken pastels te geven, samen met een drank.
    Klote! Het zou móéten in de 'mooie horizon', de vooruitstrevende stad, waar voorbidding bestaat, de kerk aandacht vraagt voor de Indianen en solidariteit wordt gepredikt.
    Maar?
    En hoor ik in de verte, op het 'Parça Sete', het plein 7, niet het geluid van een jammerhout? Figuurlijk bespeeld door een oude druïde, hij die zachtjes zingt over het onmenselijke en de verlichting. Soms heeft de wereld tovernarij nodig om het leed te verzachten, want de ernst van de lijdende mens wordt niet begrepen door de pennenlikkers, zij die denken dat ieder voor zich leeft én God voor ons allen.
    En zie daar komen ze aan, honderden dwergen, uit de zijstraten van de avenida Afonso Pena. Ze omringen het plein 7 en dansen op muziek van heksen, zigeuners en minstreels, ingesloten door duizenden kleurige vogels, ééntje, voor ieder zonde van de 'mooie horizon'.
    Het loopt tegen de middag. Een jonge vrouw ligt op de stoep terwijl bloed uit haar mond druipt, omstanders staan vertwijfeld te kijken.
    Ik klamp een politieman aan, maar die zegt me dat de vrouw bekend staat: 'Ze is gek, laat ze maar liggen... ze stelt zich gewoon aan,' is het antwoord van de doolhofman. alsof hij een haatcampagne gestart is tegenover de krankzinnigen in de BH samenleving.
    Een bedelaar zonder benen vraagt me om geld, een blinde vrouw verkoopt schreeuwend rattenvergif om te overleven, gillende evangelie-verkondigers sieren de straat gelijk kung-fu vechters gezien de gebaren die ze maken, en als geesteszieken joelen ze over de Avenida, om de oplettendheid in deze desperate wereld, een wereld die hen niet begreep.


    wordt vervolgd...


    06-07-2016 om 14:09 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BELO HORIZONTE, SABARÁ EN DE GROTTEN VAN LAGOA SANTA, REI DO MATO EN MAQUINÉ deel 1
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    BH foto geleend van wikipe 





    BELO HORIZONTE, APRIL 2002
    Het is 6 uur in de morgen.
    De regen valt met emmers uit de hemel.
    Het lijkt een druilerige dag te worden.
    Ik verblijf in 'hotel Machedo' (dit was bij mijn laatste bezoek niet meer in functie), gelegen op de drukke kruising beneden aan de Avenida Amazonas, nabij het 'Rui Barbosa' plein.
    Het is een billijk logement, voor ongeveer 8 dollar, inclusief het lawaai van auto (bussen) en politiesirenes.
    Buiten regent het nog steeds als ik het hotel verlaat en onder het afdakje van het naburige 'pastelaria' ligt een jongen als een mol ingerold in een vuile deken.
    Wat schaad hem de wereld?
    Hij zal wel zien als hij wakker wordt uit zijn kermisbed, wanneer de reuk van het olievet hem doet ontwaken en er misschien iemand op het idee komt hem een 'pastel' (deegbroodje) aan te bieden. Of misschien wordt hij wel weggeschopt door de uitbater of politie, maar wat deert hem dit alles, hij, de schandvlek van de stad.
    Door de regen loop ik naar de Avenida Afonso Pena, de as van de stad.
    Ik drink koffie in een ambivalente zaak, met de naam 'Nice Café', een bekende ontmoetingsplek voor het banale van de dag, gesticht in 1939.
    Het lijkt een intieme plek op de drukke Avenida waar het lijkt dat niemand er weet van heeft, maar een bedelaarster verstoord het rustige tafereel en vraagt geld om het zwarte genotsmiddel.
    Buiten is het grijs en de stad komt tot leven, mijn koffie is zoetig, daar ik er te veel suiker in gooide (mijn gedachtes elders waren bij de bedelende vrouw en haar droevige ogen), wat voor de Braziliaan een 'must' is.
    Het wordt droog.
    Ik loop door het centrum van Belo Horizonte, 'mooie horizon', hoofdstad van de staat Minas Gerais om mezelf een indruk te geven wat er gaande in de blokkendoos,die ik al enkele malen eerder bezocht en bij één van die bezoeken logeerde bij de Limburgse zuster Brunilla (waar ik later op terug kom).
    Belo Horizonte is een moderne stad, ooit gebouwd met Washington als voorbeeld, vol van velourse wolkenkrabbers, recht uitgelijnde straten met veel namen van Indianenstammen, grote bankgebouwen en winkels. In BH waar 2.4 millioen mensen wonen, (met de voorsteden 4.3 millioen) is na Sâo Paulo en Rio, de grootste stad in Brazilië en gaat door als de stad met de beste levenskwaliteit in LatijnsAmerika.
    Wie zegt dit? Een of andere opportunistische comité sukkel? iemand die niet goed op de hoogte blijkt te zijn van de realiteit. Hij moet de sociale ambiance vergeten zijn en alleen denken aan de betamelijke mens die de stad bezoekt.
    Je zoekt de ellende ook niet op, maak ik mezelf wijs, maar ik ben echter soms een vloek. Ik geloof niet in de mooie-woorden-boekjes, op zoek naar iets waarvan ik weet dat het er is. Ik moet bevestiging hebben en heb mijn eigen pijlmeter geschapen. Ik zie de hypocrisie in de ogen van de kapitaalkrachtige en de gelatenheid in de ogen van de havenloze.
    Mijn gevoel zegt mij dat de 'mooie horizon', ook een stad is met ellende, armoede, straatkinderen, bedelaars.
    Een stad waar in de regio 110.000 kinderen aan ondervoeding lijden, dus is het terecht dat ik me afvraag waar de zinnen zijn van deze verknipte bureaucraten, die de stad het aanzien willen geven van een vooruitstrevende.
    Doch ze laten de 'andere' kant tegelijkertijd 'doodvallen, en dat moet ik helaas letterlijk opvatten.
    Dit is mijn registratie.
    Ik heb géén scenario.
    En waarom trekt de stad mij toch aan?
    Mischien is het wel de omgeving, ligging, naam?
    En had ik niet altijd de indruk dat het hier rustiger was dan in Rio de Janeiro?
    Ja, BH is een andere stad, een jongere gesticht in 1890, zonde passé, nostalgie, andere mensen en 'Pampulho', een verkwistende buurt, met het architectuurwerk van Braziliaans grootste architect Oscar Niemeyer en landschapper Burl Marx.
    Beiden communisten, doch zouden ze hun idee niet voorbij gestreefd zijn? Zou Oscar (die dit jaar zijn 100ste verjaardag vierde) niet filosoferen over de toestand waarin zijn werken verzeild raakten, net zoals de hoofstad van het land, Brasilia?
    Oscar heeft nog steeds een ferm rood hart en hij riep de jongeren op om het 'rode' hart te dragen, maar Brazilié is  heel ver weg van de eenheid dat commune moet zijn, of het moet de eenheid zijn in de favela, de krottenwijk waar er door armoede een soort anarchisme onstaat.
    Doch Pampulho is een rijke wijk, zoals er velen zijn in Brazilié.
    In feite idioot voor het volkse, associatie zoekend met het on-democratische en ver weg van de het menselijke.
    De klasseverhouding bevestigd het onderscheid, tussen de degelijkheid en de onderdog-categorie van Brazilië.
    wordt vervolgd... 

    05-07-2016 om 22:36 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.no comment

    from Rio with love





    03-07-2016 om 21:51 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kindermoorden in Brazil / child murder in Brazil

    Study Shows Brazil Among Leaders in Child Homicides  - the rio times edition

    By Lise Alves on June 30, 2016

    Survey states that that 29 children and teenagers were murdered per day in Brazil in 2013.

    Enquete stelt dat 29 kinderen per dag werden vermoord in 2013.

    SÃO PAULO, BRAZIL – A study released by the Latin American Social Sciences Institute (FLACSO) on Thursday, June 30th, shows that 29 children and teenagers were murdered per day in Brazil in 2013, ranking the country in third place in child homicides among the 85 countries analyzed.

    Een studie uitgebracht door de Latijns-Amerikaanse Social Sciences Institute (FLACSO) op donderdag 30 juni, toont aan dat 29 kinderen en tieners per dag in 2013 werden vermoord in Brazilië, rangschikt het land op de derde plaats in de kinder moorden onder de 85 onderzochte landen.

    Brazil ranks third in child murders, Rio de Janeiro, Brazil, Brazil News

    “Despite the myth of [people] being friendly and cordial in Brazil, the country is extremely violent,” sociologist Julio Jacobo Waiselfisz, coordinator of the Program of Studies on Violence FLACSO Brazil.

    Ondanks de mythe dat [mensen] vriendelijk en hartelijk zijn in Brazilië, is het land  extreem gewelddadige, "socioloog Julio Jacobo Waiselfisz, coördinator van het studieprogramma over geweld FLACSO Brazilië.

    According to the study 10,520 children and adolescents lost their lives in 2013 with homicide being the leading cause of the deaths of children and adolescents from external causes.

    Volgens de studie 10.520 kinderen en jongeren verloren hun leven in 2013 met doodslag als belangrijkste oorzaak van de sterfgevallen van kinderen en adolescenten door externe oorzaken.

    The study shows that homicides represent about 2.5 percent of total deaths of children from 0 to 11 years old. Among the deaths up to fourteen-year olds, 25.1 percent are for murder, and among older children, up to seventeen-year olds, it is the cause of 48.2 percent of the deaths.

    De studie toont aan dat de moorden ongeveer 2,5 procent vertegenwoordigd van de totale sterfte van kinderen van 0 tot 11 jaar oud. Onder de doden tot veertien-jarigen, 25,1 procent voor moord, en bij oudere kinderen, tot zeventien-jarigen, is het de oorzaak van 48,2 procent van de sterfgevallen.

    The number of black victims, shows the study, is almost three times greater than that of white victims.

    Het getal van zwarte slachtoffers is volgens de studie drie maal groter dat dit vanblanke salchtoffers.

    The study was commissioned by the National Council for the Rights of Children and Adolescents and the Secretariat of Human Rights, in partnership with the United Nations Development Programme (PNUD)

    Het onderzoek werd gedaan in opdracht van de Nationale Raad voor de rechten van kinderen en adolescenten en het secretariaat van de Rechten van de Mens, in samenwerking met het United Nations Development Programme (UNDP)




    02-07-2016 om 12:20 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.populair restaurant moet bezuinigen

    Rood en wit vlees niet langer deel uit van het menu, voor diegene die nu lunch in het restaurant genoemd naar schrijver Jorge Amado in het centrum van Niterói, krijgen nu eie en worstjes. Om de kosten te bevatten, gezien het gebrek aan regeringsteun, nu in totaal 14 maanden, wordt ei en worst geserveerd als maaltijd.

    Maar ondanks dit ontkent het bedrijf dat verantwoordelijk is voor de eenheid, de Carmense voeding, de mogelijkheid van het sluiten van het restaurant, en zegt dat het zal proberen om gelijke tred te houden met het betalen van R $ 2 (ong. 50 eur. cent) voor de maaltijd, ondanks de toeloop al gedaald is met 43%.

    Volgens de manager van het restaurant, Luiz Carlos Barbosa, kwamen per dag ongeveer 3000 gebruikers. Op dit moment, met weinig variatie op het menu, is de hoeveelheid mensen gedaald tot 1,700. Het  ontbijt was voor 900 mensen, maar gedaald tot 500. De wachtrijen voor het restaurant aan de  Visconde do Rio Branco Avenue bestaan niet meer. "Sinds het begin sterk verminderd de kracht. Vroeger werd er vlees geserveerd en vandaag is slechts worst. Er zijn veel mensen die het eten zien verslechteren en zich alleen een warme maaltijd op deze plek kunnen betalen en deze nodig hebben. De prijs van $ 2 is zeer betaalbaar en nergens anders te vinden. Als het restaurant sluit zullen diegene die zich het niet kunnen veroorloven, gaan stelen om te kunnen eten, "vreest de autoubus-geldinner Paulo Roberto dos Santos, 55.

    krant Fluminense

    ... de mensen  voor de ingang dbedelen nog immer om 1 reaal en denk dat diegene die het echt nodig hebben er wel zullen gaan eten. Het is triest dat de staat deze restaurants links laat liggen in ruil voor waardeloze prestige projecten. Dit geldt eveneens voor de belangrijke zaken, zoals ziekenhuizen. Het gaat niet goed met Brazil.

    storyteller





    02-07-2016 om 09:33 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    30-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Criminaliteit en drugs

    Dit report komt van de stichting InSight Crime en is toevertrouwd tot de studie voor burgelijke en nationale veiligheid in Latijns-Amerika en de Carraiben.

    vertaald door storyteller

    Brazilië, de grootste economie van Latijns-Amerika, heeft een aantal belangrijke security vooruitgang gezien in de afgelopen jaren, waarbij tientallen gemeenschappen in Rio de Janeiro van criminele bendes werden bevrijd door middel van innovatieve UPP beveiligingsprogramma. Echter, het wordt geconfronteerd met een ernstige bedreiging van de twee grootste binnenlandse criminele bendes, de First Capital Command (Primeiro Comando Capital - PCC) en het Rode Commando (Comando Vermelho), die steeds meer betrokken zijn bij de internationale drugshandel, evenals operationele afpersing en ontvoering. Milities voornamelijk samengesteld uit ex-politie zijn een andere bron van gewelddadige criminaliteit, afpersen van hele wijken en het verrichten van buitengerechtelijke executies. Het land is een van de grootste cocaïne markten in de wereld en is een steeds belangrijker drugshandel doorvoerland voor cocaïne transporten op weg naar Europa. Brazilië is het grootste land van Zuid-Amerika, met een 16.000 kilometer lange landgrens en een 8000 kilometer lange kustlijn, die wordt gebruikt om cocaïne naar Europa en Afrika te smokkelen.

    Het deelt een grens met elk land in Zuid-Amerika, met uitzondering van Chili en Ecuador, waaronder drie grootste producenten van cocaïne ter wereld - Bolivia, Peru en Colombia. Buurland Paraguay dient als schuilplaats voor Braziliaanse criminelen, en als bron en doorvoerland voor marihuana en wapens gesmokkeld naar Brazilië.
    Brazilië zag een massale exodus van de plattelandsbewoners in de richting van de belangrijkste stedelijke centra van Sao Paulo en Rio de Janeiro van de jaren 1950 tot 1970, wat leidde tot de groei van de informele nederzettingen bekend als "favelas." De ongelijkheid en de armoede van het land als geheel werd geïntensiveerd in favelas, waarin staat aanwezigheid ontbrak, waardoor ze ideale broedplaatsen zijn voor een explosie van de georganiseerde misdaad.

    In de jaren 1950, een machtige criminele maffia begon rond de "bicho", of het dier spel, een illegaal gokken dat enorm populair in het land werd. De bazen die het spel runde verkregen grote fortuinen, het witwassen van hun winsten door middel van legitieme bedrijven, vertakt in contract-doden en prostitutie en het afkopen van de politie en politici. De kracht van de bicheiros of de bazen van het dieren spel, zien hun piek in de jaren 1980, toen ze begonnen met het witwassen van geld door middel van de Rio de Janeiro carnaval.

    Ondertussen georganiseerde criminele groepen infiltreeden ook de ontwikkeling in de wrede ellende van de gevangenissen van het land. Inderdaad, georganiseerde criminele groepen in Brazilië kregen hun start in de gevangenissen en pas later uitgroeide  tot het veroveren van de straten. De grootste bendes van het land, het Rode Commando en First Capital Command (PCC), begon in de gevangenissen, in de vroege jaren 1970 en de jaren 1990 respectievelijk vóór ze de straten van Rio de Janeiro en Sao Paulo ingingen, later in staten in het hele land en zelfs internationaal.

    In de jaren 1970, met de ingang van grote hoeveelheden cocaïne in Brazilië, begonnen verbindingen te ontstaan ​​tussen de bicheiros, drugskartels en mensensmokkelaars. Wanneer de wereldwijde cocaïne markt dreunde in de jaren 1980, trok Brazilië de grootste Zuid-Amerikaanse producenten van geneesmiddelen als doorvoerland voor drugs op weg naar de Europese en Amerikaanse markten aan. Colombiaanse kartels verplaatst naar Braziliaanse grondgebied, aangetrokken door de ligging en de beschikbaarheid van precursoren en het smokkelen van cocaïne in het land in de basis vorm. Ze begonnen te laboratoria dicht bij de verkooppunten en ontscheping aan de Europese en Amerikaanse markten te installeren.

    Burgerwachten gevormd door de huidige en voormalige leden van de politie, die bekend staat als milities, kwamen naar voren in de steden onder de premisse van de strijd tegen drugsbendes. Zij hebben zich echter verplaatst naar de exploitatie van hun eigen criminele rackets, met inbegrip van afpersing en ontvoering regelingen.

    De nationale doodslag percentage is licht gestegen in de afgelopen jaren, gaande van 22 per 100.000 in 2004 tot 25,2 in 2012. Terwijl delen van het zuiden van Brazilië, met inbegrip van haar grootste stad São Paulo, de laatste tijd veiliger zijn, terwijl het geweld en criminaliteit in gewelddadige noordoosten van het land snel stijgt.

    De twee meest gevestigde groepen in de Braziliaanse georganiseerde misdaad het Rode Commando (Comando Vermelho - CV) en de First Capital Command (Primeiro Comando da Capital - PCC), zijn beide gegroeid uit de Braziliaanse gevangenis systeem. De CV is grotendeels gevestigd in Rio de Janeiro, terwijl de PCC zijn oorsprong in Sao Paulo, maar beide hebben hun invloed in het hele land en zelfs in naburige landen zoals Paraguay en Bolivia en zijn betrokken bij misdaden variërend van drugshandel en de verkoop aan afpersing uitgebreid en overvallen.

    Daarnaast zijn er verschillende splintergroepen, zoals de Amgios dos Amigos en Pure Third Command (Terceiro Comando Puro - TCP) en lokale netwerken, zoals de Eerste Catarinense Group (Primeiro Grupo da Catarinense - PGC) in het zuiden en de familie van het noorden (Família do Norte - FDN) in het noorden. Verdere complicerende de onderwereld dynamische zijn politie-milities, groepen opgericht door de voormalige en de huidige politieagenten dat de lijn van eigenrichting hebben gekruist met criminele activiteiten.
    De Braziliaanse politie is onderverdeeld in de federale (ongeveer 15.000 leden) en de staat, de militaire politie (met meer dan 400.000 actieve leden) en de civiele (ongeveer 123.400 leden) hebben. De federale politie is verantwoordelijk voor het onderzoeken van de internationale drugshandel, onder andere federale misdaden. De militaire politie is verantwoordelijk voor de handhaving van de openbare orde in de staten, en heeft een leidende rol in de pacificatie van de favela's van Rio de Janeiro op zich hebben genomen. De civiele politie hanteert strafrechtelijke onderzoeken op staatsniveau. De Braziliaanse politie is lang geconfronteerd met beschuldigingen van misbruik en corruptie, met name in verband met buitengerechtelijke executies.

    Sinds 2008, heeft Rio de Janeiro een programma voor de stedelijke sloppenwijken, of 'favelas', die onder de controle van milities en drugshandelaren zijn, te heroveren. Ten eerste, het leger en de militaire politie vallen een favela "binnen" om daar de criminele groepen uit te verdrijven, dan komen den politie-eenheden, die bekend staat als de politie Pacificatie Units (Unidades de Polícia Pacificadora - UPP), en zijn geïnstalleerd om de veiligheid op lange termijn in deze wijken te bieden. In 2014 waren 38 UPP units geïnstalleerd met een totaal van meer dan 9.500 officieren.

    Brazilië heeft 339.300 actieve leden in zijn strijdkrachten, die de grootste is in Latijns-Amerika. Voornaamste rol van het leger is de handhaving van de grenscontrole. In het kader van het strategisch grensplan, dit begon in 2011 en zal $ 6.3 miljard kosten in meer dan acht jaar, ingezet door president Dilma Rousseff (inmiddels ex, noot storteller) die duizenden troepen heeft ingezet om de Braziliaanse grenzen veilig te stellen.
    Het rechtssysteem Brazilië is traag, corrupt en inefficiënt. In het World Economic Forum 2015-2016 Global Competitiveness Report, wordt Brazilië geplaatst op 92 van de 140 landen op de rechterlijke onafhankelijkheid. Slechts 8 procent van de Braziliaanse jaarlijkse moordzaken worden ooit opgelost, volgens de officiële cijfers. Er zijn zowel de federale en nationale rechtbanken, evenals rechtbanken gespecialiseerd in militaire, arbeid of electorale zaken, terwijl de hoogste rechtbank van het land het Opperste Federale Hof (Supremo Tribunal Federal) is.

    Braziliaanse gevangenissen zijn overvol en gevangenen leven in erbarmelijke omstandigheden. De grootste criminele groepen, waaronder het Rode Commando en de PCC, werden gesticht in de gevangenis. Hun leiders regelen de drugshandel, ontvoering en afpersing vanuit de gevangenissen. De gevangenissen werken op ongeveer 154 procent (overbevolkt) van capaciteit, met een populatie van meer dan 607.000 vanaf 2014.

    Deze gegevens zijn redelijk recent. De oorzaak van de drugshandel ligt in het systeem verweven. Corruptie van regeringzijde, sociale contrasten en armoede leiden tot het systematiseren van groepen. Ook de criminaliteit neemt snel toe met het trieste gevolg dat kleine criminelen bussen beroven waar zich passagiers in bevinden die eveneens aan de onderkant van de ladder staan of gewoon mensen op straat die slachtoffers worden van een ongecontroleerde structuur.

    Storyteller



    30-06-2016 om 21:53 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.veiligheidsituatie in Brazil baart zorgen

    Te midden van een stijging in gewelddadige criminaliteit en diepgaande economische crisis, de Braziliaanse offials zijn van plan om Rio de Janeiro te beveiligen tijdens de Olympische Spelen met de inzet van 85.000 soldaten en politieagenten. Terwijl van dit virtuele leger van veiligheid wordt verwacht dat ze de criminele elementen op afstand te hpouden tijdens de spelen, blijven de op lange termijn de veiligheid vooruitzichten somber.

    Olympic Security Situation in Brazil Causing Concern

    Amid an uptick in violent crime and deepening economic crisis, Brazilian officials plan to secure Rio de Janeiro during the Olympics with the deployment of 85,000 soldiers and police. While this virtual army of security is expected to keep criminal elements at bay during the games, the city’s long-term security outlook remains bleak.

    Situação de Segurança Olímpico no Brasil causar preucupaçâo

    Em meio a um aumento na criminalidade violenta e aprofundamento da crise econômica, as autoridades brasileiras pretende garantir Rio de Janeiro durante os Jogos Olímpicos com a implantação de 85.000 soldados e policiais. Enquanto se espera que esse exército virtual de segurança para manter criminosos sob controle durante os jogos, as perspectivas de segurança a longo prazo da cidade continua desolador.





    30-06-2016 om 00:00 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.benefiet werk in Sâo Gonçalo, RJ


    Eenvoudige handelen, zoals doneren van kleren of schoenen die mensen in hun kleerkast hebben die niet meer worden gebruikt, zijn van grote waarde voor mensen die niets hebben en zelfs het leven veranderen. Dat is wat het project 'The Street Store' doet in Sao Goncalo.

    Het eerste evenement dat de groep opzette was een succes, en het gebeurde in het oude vuilnisterrein van Itaoca, dat deel uitmaakt van de Complexo do Salgueiro. Meer dan 200 mensen ontvingen kleding en schoenen, ontbijt, kapsel, persoonlijke hygiëne kits, evenals speelgoed en boeken voor kinderen.

    goed werk, storyteller

    fotos Voluntário Weverton Brandão, Co-representante Cláudio Porto, e a Organizadora Kamilla Assis















    29-06-2016 om 15:30 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.repentismo - muziekstijl uit brasil - zie video

    uit de documentaire "Nordeste: Cordel, Repente E Canção (produção de Tânia Quaresma, 1975)" toont de blinde Ceguinho Pedro Oliveira zingend met zijn rabequinha op een markt. Deze stijl van muziek komt uit het noordoosten van Brasil.

    Bijlagen:
    https://www.youtube.com/watch?v=hdA9lvKUF6E   

    28-06-2016 om 19:25 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zé de onça - forro muzikant - zie video

    Zé da Onça, wekelijke naam Ivo Amaral, geboren in 1936 in Garanhuns, Pernambuco. Ging naar São Paulo op zijn 18de op zoek naar zijn zus, die hij nooit vond en ging naar Rio de Janeiro. Hij verbleef 8 dagen op de stoep van het Central do Brasil station, vluchtte naar het Campo de Santana, dan naar Miguel Couto, in albergues, en, ten slotte kwam hij terecht in de favela Rocinha. Hij kocht een accordeon en begon te spelen op pleinen in Rio en kwam terecht in São Cristóvão, waar hij een van de stichters werd van de markt, de Feira dos Nordestinos, waar de velen mensen uit het arme noordoosten hun heimwhee even weten te vergeten....

    Vele malen bezocht ik de Feira en genoot van zijn muziekaal spel. Helaas heb ik hem niet meer gezien... de video is uit 2011... je weet nooit in het leven...

    Bijlagen:
    https://www.youtube.com/watch?v=GR_5WSFh9Sw   

    28-06-2016 om 11:27 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sâo Gonçalo, RJ

    Niet geindificeerde man, werd dood aangetroffen bij de rivier die de weg naar Guaxindiba kruist in São Gonçalo. Volgens getuigen werd de jongeman, 25, en een andere man die werd neergeschoten en niet gevonden, in de rivier geworpen.

    Moorden rond Sâo Gonçalo en Itaborai worden met regelmaat gepleegd veelal gelinkt aan drugs.



    bron SG krant

    28-06-2016 om 10:54 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    26-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Guarani e Kaiowá indianen - mato grosso do sul

    Mato Grosso do Sul was opnieuw in het nieuws met de wreedheden begaan tegen het Guarani Kaiowá volk op 14 juni. Een aanval door gewapende schutters, beter bekend als "jagunços" tegen de gemeenschap van het Dourados Amambai Peguá land gelegen in de gemeente Caarapo. Dit resulteerde in de moord op de Kaiowá en gezondheid agent Clodiodi Achilles Rodrigues de Souza, 23 jaar.

    Uit Inheemse rapporten blijkt dat de aanval ongeveer vier uur duurde. Buiten de jonge man werden zes andere mensen gewond door vuurwapens en werden naar het ziekenhuis vervoerd onder wie een kind van 12, dit in de buik werd geraakt. Het bloedbad was een reactie op de hervatting van bezetting uitgevoerd door Kaiowá op de groot boerderij (fazenda) Yvu, naast het Te’yikue reservaat.

    De aanval op het Dourados-Amambai land Peguá is geen geïsoleerd feit in Mato Grosso do Sul. In de afgelopen 12 jaar waren er meer dan 400 moorden in de staat. Dit is meer dan 60% van de gevallen in het land. De regio concentreert zich ook een hoge mate van inheemse zelfmoorden, met 700 gemelde gevallen. Uit gegevens blijkt Dat er om de 12 dagen een moord plaatsvindt. Om de zeven dagen een zelfmoord.

    Er leven 46.000 Guarani Kaiowá in Mato Grosso do Sul, die 900.000 hectare grond hebben opgeeist.



    bron BRASIL DE FATO

    26-06-2016 om 15:00 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.strandart

    Icarai, Niteroi, RJ





    25-06-2016 om 13:35 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    24-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.no comment - vriendschap

    no comment




    24-06-2016 om 18:54 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    23-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.no comment: zonder water


    noordoost Brazil -



    23-06-2016 om 22:13 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IK GELOOF NIET MEER
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    DE STROOM WIJKT NIET WEG UIT MIJN ADEREN WAAR ALLES IS VERVORMD TOT EEN BIZAR GEGEVEN VAN ONRUST.
    WAAR IS ZIJ?
    MIJN LIEFDE?
    MIJN TOT BLOEM VERHEVEN LIEFDE?
    IK ZAL VOOR HAAR STRIJDEN, VECHTEN VOOR MIJN ZIEL.
    IK ZAG DAT ALLES EEN ONWISBARE DRANG HAD, EEN HOGE DRANG NAAR DE HEMEL, WAAR BEN JE?
    MIJN LEVEN?
    DUIZENDEN MUGGEN DANSEN OVER HET WATER, LANGS BOMEN WAAR MIEREN WROETEN EN SLEPEN MET ALLES WAT HUN DIERBAAR IS, LANGS DE OEVER VAN DE BRUINE RIVIER WAAR DODE PIRANHA'S LIGGEN MET OPENGESPERDE MUILEN VOL VLIJMSCHERPE SCHEERMESJES.
    GEDOOD DOOR DE CABOCLO, ZIJ DIE HONGER LIJDEN EN ZIJ DIE EEN VUUR MAKEN OM TE OVERLEVEN.
    ZIJ DIE WORTELEN ETEN.
    IS DAAR GERECHTIGHEID WAAR MENSEN ALS BLOEDHONDEN JAGEN OP MENSEN VAN EEN STERKER BLOED?
    WAAR IS ZIJ?
    MIJN LIEFDE?
    HELP MIJ O  EXÚ.
    VADER JOAN BATUÉ! MIJN ZWARTE VADER.
    VERGAAN ZAL HIJ, DE GELDWOLF, LAM ALS EEN PLATGESLAGEN TEEK, BLOEDSPATTEND UIT ZIJN LIJF EN HIJ DIE NIET ONDERDOET VOOR HET GEBRUL VAN DE TIRAN IS STERK, EEN SLANG, MIJN VRIEND, DE GROTE COBRA, DE VERDEDIGER DER MENSHEID IN HAAR PURE VORM.
    WAAR IS ZIJ, MIJN LIEFDE?
    GEEFT HET NIET OP ZIELENPIET WANT ER IS EEN STER DIE ZAL SCHIJNEN, GELOOF IN DE CABOCLO, DIE MET DE ZILVEREN PIJL, HIJ DIE ZAL VECHTEN VOOR HET BESTAAN AAN DE ZIJDE VAN DE COBRA'S.
    WAAR BEN JE, MIJN AMOR?
    IK GELOOF NIET MEER IN WONDEREN
    IKGELOOF NIET MEER IN STERREN
    IK GELOOF NIET MEER IN ZOETIGHEID VAN HET GELUK
    IK GELOOF NIET MEER, ALS JIJ NIET MEER GELOOFT IN MIJ
    WAAR BEN JE?
    IN MIJ?
    IK GELOOF NIET MEER.

    ramblin wayn © 2007

    23-06-2016 om 11:22 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    22-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DEMISDADEN VAN DE OLYMPISCHE STAD RIO

    Armen in Rio moeten wijken voor de O spelen, buurten worden gesloopt, mensen verdreven. Geld verspild aan een prestigieus project. Ziekenhuizen zijn verwaarloosde gebouwen opgevreten door de tijd. Het volk blijft een speelbal in de handen van de kapitalisten. Rio ontwaakt!







    22-06-2016 om 21:09 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.TWEEDE ZON waarneembaar boven Brazil - april 2 2016

    De volgende opnames zijn onlangs gemaakt door een webcam in Brazilië bij de praia de Itararé, Sâo Vincente, Sâo Paulo en laten in een zogenaamde time lapse (intervallen) heel duidelijk een tweede zon zien naast de gewone zon tijdens zonsopgang.

    Volgens onderzoeker Marshall Masters hebben we echter op bovenstaande opnames niet te maken met de planeet Nibiru, maar wel een andere planeet uit hetzelfde zonnestelsel, Helion.

    Verder zegt Masters dat deze planeet die tweeëneenhalf keer zo groot is als de aarde onbewoond is en valt in de categorie kleine gasreuzen. (Een planeet die voornamelijk uit gassen bestaat, wordt gasreus genoemd. In ons zonnestelsel zijn twee gasreuzen, de planeten Jupiter en Saturnus).

     

    2 de zon zichtbaar rechts boven de heuvel


    bron: NIBURU

    22-06-2016 om 17:54 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    19-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.save amazonas - olie op doek 2014 brasil -ramblin wayn

    olie op doek 2014 brasil

    storyteller






    19-06-2016 om 21:08 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia 16 slot
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Belém, Para
    Hier is het oude hart van Belém, de handel van de bronskleurige caboclo, hier zwieren de aasgieren deftig rond op zoek naar alles eetbaars tot het ontbindende toe, de gemeentereinigers bij uitstek. Hier lopen de hoeren op zoek naar de verdwaalde zielen en is de duisternis een aanlegplaats voor onrust en gevaar. Hier voel ik nog de pioniersgeest.
    Belém was ooit een belangrijke stad, dit van doen had met de rubber-boom, maar ik zei al dat de killer ook hier was gearriveerd met zijn zeis en de markt in elkaar sloeg als een gek geworden paljas, net als in Manaus was gebeurd.

    De stad ligt aan de kolossale uitmonding van de Amazonas, en de eerste blanken die hier aankwamen dachten dat het een 'zee van dood water' was. Het was hier een roerige geschiedenis waar ook de Hollanders aan deelnamen, rond 1600, net als de Fransen.
    De Hollanders weden verjaagd door de Portugezen en in de loop van de 16de en 18de eeuw waren het de Portugezen die stelselmatig de Indianen uitroeiden, met het motief: Descer Indios, zoietsals uitbannen der Indianen.
    Letterlijk betekende dat 'verdelgen', zelfs wetend dat, en luisterd u goed, in 1537 paus Paulus de derde, heilig gezworen had dat de 'Indianen óók mensen waren'. En nu zie hier het inferno van de quasi christenen: met zwaard werd de inboorling vernietigd en het kruis diende als zijnde een symbool van de nieuw God! Ook de Hollanders hadden een flinke bijdrage aan de liquidatie van de Indiaan. Ze handelden als intelligente rekenaars aan de Amazone delta, waar ze verschillende factorijen stichten.
    Ja, de Hollanders waren geraffineerd en sloten allianties met bepaalde stammen, om zich te verdedigen tegen andere vijandige stammen, tevens tegen Spanjaarden en Portugezen.
    De Portugezen deden hetzelfde, en ze gingen zelfs over, net weer als de Hollanders, om zogenaamd Indianen 'vrij' te kopen. Dit vrijkopen werd zo genoemd, daar volgens de slavenhandelaren, de gevangengenomen Indianen anders ritueel gedood zouden worden, en daarna gekannibaliseerd.
    Dit was volgens missionarissen nonsens, want de meeste stammen in deze regio waren verre van 'menseneters'. Ze waren het tegenovergestelde, want ze de Indianen moesten onder dwang gevangenen óf stamleden verkopen. De Hollanders schakelden Caribische stammen in, die bekend stonden als antopofagen en zo de Amazonas Indianen schrik moeten injagen.
    (Zeker, aan de ooskust van Brazilië leefden stammen die kannibaliseerden, zoals de Tupiniquin. Ze sloegen hun vijanden de kop in met dikke knotsen, stopten een soort houten stop in hun achterste, om dat het vet niet wegliep) legde ze op een braadrooster boven een houtvuur (de eerste, barbecue, zou men kunnen zeggen) om zo de ziel van de vijand in zich te nemen en kracht te krijgen.)
    Het was een schrikbewind, tegenwoordig terrorisme genoemd van de blanken, die alles over hadden om slaven te verkrijgen. ja, ze voeden zich 'übermenschen', priestelijke kruisaanbidders, die dachten boven mensen te staan, Indianen, die hen 'natuurlijk' in alles overtroffen, doch zo ver  ging de intelligentie van de Europeanen niet. Alleen hun hunkering naar macht was een oorkonde van verkeerd inzicht en handelen.


    Sluierend door Belém, denk ik aan de balsturige, maar pertinente geschiedenis van de Amazone Indiaan. Afgeslacht in de naam van het geloof, maar zeker, voor de handelaren van de duivel, in naam van macht en geld. De geforceerde hulp van de missionarissen, zoals de jezuïeten, die in naam van God?, veel goeds deden. Zij waren de kapitalisten van zuid-Amerika, de geldwolven en hunkerden naar meer macht. Maar? Zou Hij het zo gezien hebben? Is de waarde van een mens in welk opzicht dan ook niet heilig?
    Waarom moesten de blanken van het kruis de stammen beschermen tegenover mede-blanken van hetzelfde kruis?
    Het blijft een begrenzing, en de rivieren waren getuigen.
    De velen dammen die men bouwde werden obstakels in de gebieden, waar dieren huilden, huilden om de vernietiging der wouden.
    Het is niet meer te herroepen.
    Het is, laat ik zeggen, een slechte film geweest voor de mensheid, maar een lang voorbereid plan, want het moest zo zijn. Het blijkt voorbestemd, maar laat morgen een gedachtenstap terug zijn naar een tijd dat alles eenvoudiger was, zonder ornament en wansmaak der verdelgers.
    Neen, ik ben fout dit te stellen. Altijd is er de dwang geweest van een 'vernietigend-mens', tot op de dag van vandaag. Sommigen noemen het geschiedenis, ik noem het zielsziekte.
    Toch de tijd zal overleven. De natuur is in alle opzichten de sterkste, ze zal zich keren tégen haar vijanden. Zeker is dat veel zal veranderen door de grootschalige houtkap en verbranding, mens en dier zullen langzaam verdwijnen.
    Hoe het Amazone bos zal uitzien in het jaar 2070?
    Ai! Woestijn?
    Er zal gestreden moeten worden voor de ultieme redding.
    Ik weet dat alles eeen diepe ondertoon heeft, het appriciëren van een cultuur is als het ontwaken van een stervende, het mysterie van het geluksgevoel der psyche.
    En ik?
    Hier in Belém ,voel ik me als de laatste, allerlaatste der Mohikanen.

    Fim

    18-06-2016 om 14:40 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia - 14
    De boot vertrekt weer.
    Nog twee dagen tot Belém en Santarém vervaagd. We komen weer op de Amazonas en ik zie de hutten langs de eilandjes en oevers, de mensen die ons nieuwsgierig aanstaren, caboclos of 'ribeirinhos', zij die leven van visvangst en maniok, afstammelingen van mensen die ooit uit het noordoosten kwamen, of van Indianen.
    Ze waren slaven van de patroon voor ze moesten zwoegen en vluchten was meestal hun dood. Alles wat ze nodig hadden werd gekocht in de winkel van de baas, tegen woekerprijzen. Zo kregen ze een schuldenlast, die ze hun leven lang meedroegen. Vandaag de dag zijn er nog steeds deze mensen, ploeteraars, welk hun leven doodbloed voor het kapitaal van de rijke patron.
    Revolutie! Schreeuwen sommigen.
    Het zou gerechtvaardigd zijn, maar een helse klus dit te verwezelijken in dit land.  Velen probeerden het zoals Carlos Marighela,  maar de dood was hem voor, door verraad. (gedood door het militaire regiem in Sâo Paulo in de jaren '60) Toch waren er onder de rubbertappers, al is het op kleine schaal, mensen die opstaan en opkomen voor de onderdrukten, zij die wisten et ontsnappen uit de kluwen van de kapitalisten, met hun gehersenspoelde handlangers.

    Ik kom in gesprek met Fernandes, de bioloog, die bezig is met zeekoeien. De man is 44, gezet met een groot hoofd en diepliggende ogen. Hij zegt dat zijn vader uit Pará komt en zijn moeder Indiaans bloed heeft. Hij gaat naar het 'Ilha de Marajó' (een groot eiland aan de monding van de Amazone, op 3 uur van Belém) waar 250.000 mensen leven, om daar de zeekoeien te bestuderen.
    Geëmotioneerd verteld hij over de viskoeien, ook wel 'peixe-boi' genoemd, die zo'n 500 kilo zwaar kunnen worden en 2 tot 3 meter lang. Ze hebben zich ooit ontwikkeld uit de olifant, die later het water kozen als favoriete stek. Het water structueerde hun geweldig lichaam, en hun achterpoten verdwenen. Ze hebben kleine ogen, zien heel slecht, maar horen uitstekend met hun veel te kleine oren.
    Verder kunnen ze één uur onder water bijven, eten méér als 50 kilo gras en de vrouwtjes paren met meerdere mannentjes. Interessante dieren dacht ik, geweldige volumes, die de wereld niet mag verliezen.
    Maar ik weet dat de mensen hun grootste vijand was, en is. De Indianen doodde ze om te eten en gebruikten al het andere van het dier voor de levensbehoefte, maar dat was op kleine schaal. De Europeanen daar in tegen waren verzot op het vette vlees, en de jacht op de zeekoe van het Amazone bekken werd geopend.
    De Portugezen en Hollanders waren de beulen.
    Omstreeks 1940 was de huid een populair doel en met het toenemen van de bevolking werd de jacht intensiever. Er ontstonden zelfs vissersvloten om zeekoeien te vangen. Hun populatie werd kleiner en nu jaagt men nog steeds op dit kolossaal beest, vanwege zijn omvang en de vissers? Zij zijn de charlatans, die hun dapperheid schijnbaar willen aantonen. Een deplorabelle dapperheid.
    De ogen van Fernandes worden vochtig als hij over de dieren verteld en ik dacht: misschien zou hij zelf een zeekoe willen zijn, of, meer aannemelijker, was hij er ooit een geweest, in een ander leven, want ook de 'peixe-boi's' komen voor in de reïncarnatie, denkelijk.

    Op de derde dag zie ik langs de oevers bij een klein dorp de 'urubu' aasgier bij uitstek. Hij vreet aan de ingewanden van rottende kadavers en met hun speciale maagsappen kunnen ze de dood aan, want hun maagsappen vernietigen de bacteriën. Ander vogels zouden dit niet overleven. De urubu's zijn de toeneelspelers van de massa, het afval, ingewanden, lijken, maar hebben een functie die niet te onderschatten is. Doch voor de mens is hij een aasgier en als ze dalen lijken ze een soort landing te maken, vol van gracieusiteit, zoals een Egyptische vogel.

    Ik zie de kolkende massa van de rivier, die met geweld tegen het romp slaat en drijvende boomstammen dansen als zwavelstokjes in het woelige water. De macht van de rivier. De kracht van het water.
    De lucht wordt weer donker en stortbuien vallen op de boot. Hij danst weer als een schip dat pleegt te doen op een wilde zee en opnieuw lijkt de Amazonas een binnenzee met bruine woelige zoetwatergolven die woelen en slachtoffers zoeken. De mens wordt hier teruggebracht tot een niets, gelijk een ijsbeer in het grote Amazonebos.
    Voor mij een onmogelijke optie.

    wordt vervolgd....

    Een jonge zeekoe ontdaan van haar huid    foto uit een Amazone-blad jaren '60


    18-06-2016 om 09:55 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia riviertrip 13
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Amazonia kinderen


    Ik zit weer op de boot, ditmaal de 'Percepçâo Amazonia', voor de vier dagen tocht naar Belém aan de monding van de oceaan. Een rit van 1600 kilometer. Het is bloedheet en ik heb een geschikte plek uitgezocht om mijn hangmat te spannen. Naast me schommelen twee jonge Brazilianen en verderop een jonge Engelsman en een Braziliaan die op zoek is naar werk als huisschilder in Santarém.
    Hij is arrogant en bejegend me nogal ontactisch en ziet me aan voor een Deen, zou natuurlijk kunnen, waarna ik hem zeg een Rus te zijn, wat hij met ongeloof aanvaard. Nadarhand spreekt hij me dan ook aan als zijnd 'Ruso'.
    Ik moet er denkelijk bizar uitzien na de ellende der gemoedstoestand. Ik ben geel geworden, heb gele oogbollen en voel me met momenten goed en slecht.
    De mensen sjouwen ondertussen met koffers, tassen en dozen, potten en pannen op weg naar een nieuwe wereld.
    De drukkende warmte zal nog veel regen brengen, maar ik had vreemd genoeg geen last van muskieten, de plaaggeesten. Manaus bleek ook mee te vallen en op de boot had ik er zo goed geen last van, ook daar we ons meestal op de middenstroom bevonden.
    De muskieten kwamen ons tegemoet als we kleine stopplaatsen bereikten, of langs moerassen en binnenrivieren, hun geliefde plekken, daar zouden ze steken, zuigen en lachen, want ik ben er nu zeker van dat de kwelduivels kunnen lachen. Nondesju, lachen om het chagrijn van het slachtoffer.
    Geloof mij.  Erger zijn de 'piums', de meest schrikbarende insecten. Ze komen meestal in de avond, ze zijn zwart en maar enkele millimeters groot. Hun steek maakt een wondje waardoor de huid geïrriteerd raakt. De vreselijke jeuk doet de mens krabben, op de plek waar een klein zwart puntje ontstaat.
    De caboclos en rivierbewoners zeggen dat de piums alleen in de winter actief zijn, maar ook de zomerperiode geeft genoeg problemen.
    Ik ken het verhaal van wegwerkers nabij Porto Velho, die zodanig gestoken werden, dat ze ertoe over gingen tot hun gezicht in te smeren met dieselolie. Toen dat niet hielp trokken ze, uit waanzin, hun revolvers en schoten als gekken op de stekende dwergduivels.
    Dan zijn er nog andere boosdoeners zoals de 'borrachudo', groter dan de malariamug, die zoveel bloed zuigt dat ze niet meer in staat is op te viegen; ook de 'fleblõtomo', drager van Leishmaniose of als de brazilianen zeggen: 'ferida braba', is een meer als bizar insect. De oorzaak van de ziekte is een parasiet die bij knaagdieren voorkomt en door een bepaalde zandvlieg wordt overgebracht naar de mens. De steek veroorzaakt wonden, builen en zweren in de mond, keel en neus.
    Een zegening is iets anders dan: malaria, of een beet van de surucucu slang, stekende spinnen of agressieve mierkolonies, nee, gelukmakend is de kus van een vrouw, zoet als bijenhoning in de schemering van een palmboom, langs de woeste koppen van zee.

    wordt vervolgd...

    18-06-2016 om 08:25 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia riviertrip 12
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Preguiça (luiaard) één van mijn favoriete dieren
    foto (with permission)






    Wanneer we Santarém bereiken is het halfzeven in de morgen.
    Nadat de boot is afgemeerd draven kinderen aan boord.
    Ze hebben Amazonefruit en tapiocakoek, maïspap (angu) in bananenblaren en weer anderen horloges en kleine aapjes, die niet groter zijn dan 15 centimeter. Gisteren werd in de plaats Paratins door de politie een doodskop-aapje in beslag genomen dat men op de boot aanbood. Volgens de politie was het 'ter bescherming van de gezondheid' der reizigers.
    Hier in Santarém kijken de kleine beestjes me angstig aan, verdomd angstig en geagiteerd. Natuurlijk want het kan zijn dat deze gringo, wel uit de Kaukasus kon komen, en hen zou meevoeren naar dat andere, bittere klimaat. Het is of ze smeken hun niet te vervoeren.
    Ik zou de kinderen dan ook zalig verklaren als ze de aapjes zouden terugbrengen naar hun natuurlijke omgeving, maar ze zijn tam, zoals gedresseerde circusaapjes. Toch zag ik de angst en het gemis van de moeder of speelvrienden in de takken der bomen.

    De stad Santarém is, volgens Braziliaanse begrippen, al oud.
    Gelegen aan de Tapajos rivier, een blauwwaterrivier, die in modderig bruin veranderd bij de getijde wisseling van de Amazonas. Hier was ooit het gebied van de Tapuicu Indianen en in de 17de eeuw kwamen de eerste Jezuïeten en vestigden een missiepost. Het was één van de eerste nedrzettingen in het gebied, omgeven door een onzaglijk woud, de outpost van de wereld, een bizar punt ergens langs de rivier verborgen door kruinen van bomen en bosgeesten.
    Er blijken hier veel Amerikaans klinkende namen voor te komen. Het zijn afstammelingen van noord-Amerikanen uit de zuidelijke contreien. Ze kwamen hier midden 19de eeuw, nadat ze de strijd verloren hadden in de burgeroorlog, een oorlog die ging over de afschaffing van de slavernij. Doch enkele van de verliezers hadden bizarre plannen, namelijk, om hier het afschuwelijk idee van 'een nieuwe slavenstaat' op poten te zetten.
    Gelukkig werd dit een groot echec.
    Doch af en toe wordt er moderne slavernij geconstanteerd in deze regionen, niet dat dit van doen heeft met de Engels klinkende namen, maar het is een feit.
    Een zekere Henry Ford, ja... die van de autos, stichtte hier in 1928, op 50 kilometer van Santarém de plaats Fordlandia en later Belterra. Ook wilde die Ford hier nieuwe rubberplantages aanleggen om te wedijveren met de opkomende Aziatische markt, waar ik al over sprak.
    Hij verkocht ten slotte alles aan de Braziliaanse regering.

    Ik loop de kade op waar veel fruitkramen te vinden zijn.
    Het is geweldige dag, ten minste voor mij, ik voel me iets beter. Ik wil zingen en een schone maagd vervoeren naar een bos vol met slangen en kikkers,  luiaarden ( de mij ten zeerste fascineren), apen en tijgers, die me met ongeloof bekijken, en de beijo-flor (kus-de-bloem), kolibries is de nederlandese naam, en waarvan een Indiaanse legende zegt: dat als een kind dood gaat, de ziel haar toevlucht zoekt in een bloemkelk, waarna een kolibrie deze in zijn snavel neemt en naar de hemel brengt, of wat dit ook mag betekenen in de denkwereld van de Indiaan.
    Ondertussen loopt op de boot iedereen door elkaar heen, want nieuwe passagiers enteren, waaronde Fernandes, die het opmerkelijke doel heeft om zeekoeien te bestuderen.
    Een passie van een bioloog,  een sympathieke man, en anders dan de vermeende schobbejak iets verderop, die omstanders uitscheld daar hij zijn hangmat niet goed gespannen krijgt. Ik zie dat de mensen vriendelijk blijven en kritiekloos.
    Er heeft zich ook een soort hippie-koppel gemeld, zo uit de jaren '60 gestapt, compleet met bloemkleding en een oude gitaar, en af en toe hoor ik het hoge stemmetje van de jongen dat wankelend de noten schijnt te zoeken van het redelijk ont-stemt instrument.
    Achter op het dek kom ik een oude caboclo tegen.
    Uit zijn rechteroogkas hangt een angstwekkende rode bol, die enkele centimeters groot is. Het is volgens mij een abces, doch in een gevorderd stadium. De man zit daar eenzaam en wachtend op het vertrek en aankomst te Belém.

    wordt vervolgd...

    18-06-2016 om 08:24 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia riviertrip 11
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Het samenkomen van de rivieren Amazonas (geel water) en Negro (zwart/blauw), nabij Manaus





    De dieselmotor ronkt en om 1 uur in de middag varen we weer. Bij vertrek ziet de schipper er uit als een soort generaal van de Braziliaanse marine in zijn helderwit costum met pet. Een half uurtje later loopt hij weer 'normaal' rond gelijk een matroos, wat mij, gezien de hitte ook iets comfortabeler lijkt.
    Maar wie ben ik?
    De boot heeft twee dekken, half cargo, half passagier. Het laaddek bevindt zich onder, daarboven eveneens een vrachtruimte plus enkele kajuiten. Op het bovenste dek kunnen naar mijn inzien zo' n 200 hangmatten worden gespannen. Langzaam begeeft de boot zich de 'zwarte rivier' af, om uren later, als de zon gedaald is achter de boomtoppen, de grote Amazonas af te varen op weg naar Santarém.
    Ik lig maar weer in de hangmat. Het is gaan regenen en die nacht maakt de storm dat de boot overeen komt met een luciferdoosje, dat heen en weer slingerd door de kracht van de Amazonas, die op een ware binnenzee lijkt.
    Ik moet mij goed vasthouden aan een houtenpaal pal naast mijn hangmat, om niet tegen mijn buren op te slaan. De hangmatten slingeren dan ook als gekleurde lappen in de wind. Wederom heb ik bewondering voor de schipper, want als de boot zou los raken, dan zouden we ronddraaien op een zoetwaterzee, terecht komen in maalstromen en te pletter slaan op een oever, waar we voer zouden zijn voor de jacarés.

    De volgende morgen is alles weer kalm en ben ik om halfzes uit de mat.
    Er is ontbijt en zwarte koffie. Ik spreek met de Engelsman, die op weg is naar Belém om vandaar door te reizen naar Recife, waar hij zegt een studie te volgen. Hij leent mij het 'Tibetaanse dodenboek', de gids voor het hiernamaals, geschreven om de ziel van de doden indicaties te geven om de exacte wegen te volgen.
    Ik kom niet ver in het dikke boek want mijn gedachten waren elders. Als een dronken zeeman denk ik na over de toekomst en luister op een klein cassette recorder naar hillbilly muziek van Doc Watson, en ik zie mezelf rennen langs de stranden van Rio en liefhebben in hotel 'Toxas', in een zacht bed omringt door velen spiegels. Ik denk aan de wervelwinden als de storm komt opzetten, de bliksemschichten, die vuurpijlen uit de stroompalen smijten, en denk aan de benen van een mulatta ergens in Bahia.
    Af en toe heb ik lichte ijlkoorst. De geelzucht blijft me teisteren.
    In de verte zie ik de bossen voorbij glijden. Soms lijkt het dat we dicht langs een oever varen, maar dat blijken eilandjes midden in de rivier, met wegvliegende reigers en bonte papegaaien. Onderweg komen de hangmatten er gestaag bij en we varen de tweede nacht in.
    Overdag zie ik alleen maar bomen en bomen. Uitgezonderd op de plaatsen waar we even aanleggen is enige afwisseling en dan weer verder: water en bomen.
    Dieren?
    Ja, die moeten ons zien, begluren ons vanuit hun schuilplaatsen, bang voor het geluid van de heldieselmotor, een ondierlijk geluid, of het moet een mechanische draak zijn, de verstoorder van de rust der wouden.

    Ik ben op weg naar Santarém, daar waar de Rio Tapajos uitmond in de Amazonas.
    Ik denk weer aan de Amazonas vrouwen, hun lange blonde haren, het gemis van de rechterborst om zo hun pijlen beter te kunnen richten.
    Het vrouwendorp, de wijven die mannen roofden, mannen die allen maar goed waren om kinderen te verwekken, waarvan de jongentjes werden gedood en de meisjes opgeleid tot krijgsvrouw, ten minste zo is de geschiedenis.

    wordt vervolgd...

    18-06-2016 om 08:20 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia rivierr trip 10
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Teatro Amazonas
    fot Wikipe


    maart 1995,


    Het museum van de zusters is kunstig ingericht met opgezette dieren uit de wouden, een exentrieke dodenwereld, verder zijn er zalen waar de geschiedenis verteld wordt van de Tukano stam. In Brazilië leven nu ongeveer 3.500 Tukano, ook nog eens 2.000 in Columbia. Hun eerste contact met blanken was al begin 16de eeuw en dit is door de geschiedenis heen negatief geweest.  Ze leven hoofdzakelijk van de visvangs en sporadische landbouw. Vandaag de dag worden ze bedreigd door geweldadige aanvallen van grondbezitters én malaria.
    Ik geef hun mijn steun.
    Ik verlaat het zustersmuseum en breng een bezoek aan het 'teatro Amazonas' het operagebouw van de stad. Een dikdoenerigheid vol van droefenis. Het is een neo-classistische banale architectuur, die moest zorgen dat Manuas in die tijd (1896) moest wedijveren met grote Europese steden. Voor mij is het een banaliteitsgebouw, een uitspatting van het toenmalige rubberkapitalisme, gebouwd door en met het zweet van de slaaf. Ik loop het gebouw binnen gelijkend op een grote siervaas, en ben gelukkig de enigste bezoeker.
    Het beeldige meisje leidt me rond. Ze wil graag Engels spreken, maar daar ik liever Portugees, gaan we tot het laatste over. Met trots verteld ze dan ook dat hier zelfs Caruso gezongen heeft en een Russich ballet gedanst en... op mijn vraag op ze ook wist hoe het gebouw tot stand kwam, gaf ze te kennen dat de rubberrijken óók goede dingen hebben gedaan... Aha... ze weet het misschien wel, maar moet voor de toerist een tegenstrijdig beeld geven, trouwens wat heeft de doorsnee bezoeker aan een slavenbloed verhaal?
    Ik loop naar buiten waar de 39 graden niet zo benauwend zijn, als het binnenste van de sierkoepel.
    Later bezoek ik de kathedraal, niet om te bidden, maar om te filosoferen over het hoe en waarom in deze wereld.
    De kerk wordt druk bezocht en is God niet overal? ja, ook hier in Manaus. Buiten wordt ik aangeklamt door door een schreiende vrouw. Ze zegt me dat haar man dood is en niet wist hoe ze nu met haar vijf kinderen verder moest. Ik geef haar wat geld, en ze zegt dat God me zou belonen.
    God? Waar bent U? Bestaat God wel?
    Laat u horen, smeek ik, maar het is als een roep van een astronaut in het universum, waar alleen substantie voelbaar is, materie, en zou Darwin toch gelijk hebben? Was ik niet alleen maar een minuscuul stofje van de grote levensboom?
    Ik haat de hebzucht, het kapitaal en de barbaren van het geld, die in een wereld van wanorde, geregeld door henzelf, in hun voordeel, de uitroeing van het Indiaanse volk bepalen. De woongebieden van de indiaan zijn geld waard, beursobjecten en daarom is het systeemmatisch opruimen van het volk in het voordeel van de kapitalist, die de telgen van de rubbertapper de hel verwijst. Zij, de cijfertellers, de ontheiligers van het geweten, die ooit de strijd tegen de proletariërs zullen verliezen.

    wordt vervolgd...

    17-06-2016 om 12:10 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia riviertrip 9
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Rubbertappers familie in de jaren '60






    Als ik in de buurt van de kathedraal slenter komt een man op mij af en vraagt of ik Duitser ben. Nou ja, dus leg ik hem maar weer uit dat ik Holandés ben, doch soms ben ik Flamengo (vlaming), Ier of Rus, hangt af van mijn gemoed. De kleine man stelt zich voor als Aguinaldo en blijkt ook een wild-tour-runner. Hij zegt tochten te regelen langs de binnenrivieren rond Manaus. Na een gesprek geeft hij mij de belofte, daar ik me voorstelde als zijnde journalist en op zoek naar de problemen van de Indianen, in contact te brengen met een Indiaan van de Ticuna stam. Hij zegt ook goeie contacten te hebben met Yanomami Indianen en was bereid mer erheen te brengen. De tocht zou wel enige weken in beslag nemen en veel dollars kosten. Ja, dat zei hij: 'Muito, dolares... amigo!" En dat is waar het om draait: Geld!
    Het had voor hem niets te maken mij in contact te brengen met een cultuur. Voor hem was het een geldtocht, en ik was een idiote verdwaalde 'gringo' die gekke toeren uithaalde. Het zou een zware tocht worden, dit niet mis te verstaan, want we moesten dan naar de grens met Venezuela. Ik zag er van af en misschien terecht betreffende een ander geval, want enkele uren vóór ik de man ontmoet had, kreeg ik een vreemde gewaarwording. Het gebeurde net voor twee mooie Amazonitas, mij om geld vroegen voor een drank, en denkelijk ander vermaak. Maar ik kreeg zware benen, begon te zweten als een paard dat door een canyon gerend had en werd kotsmisselijk. Het leek alsof mijn benen staalpalen waren, en mijn hoofd een kermismolen vol met dansende ratten.
    Ja... ik voelde me rot, zoals de Mastodant zich gevoeld moet hebben toen hij op het punt stond uit te sterven.
    Ik liep moeizaam terug terug naar het hotel, nam een douche (het water voelde aan als ijs uit Antartica) en ging op bed liggen. Het koude zweet brak me uit en ik kreeg koorts. Nodesju! Ik had het geval de naam Amazonia-griep gegeven. Het was, bleek láng daarna, dat dit duidelijk een verkeerde en incorrecte beoordeling was geweest.
    Ik had geelzucht opgelopen (denkelijk door besmet voedsel).
    Ondanks dat de ziekte me parten bleef spelen tot Belém, laat ik het hierbij. Het was een onprettige ervaring, dat moet ik toegeven.

    Ik sliep enkel uren, voelde me iets beter, wat af te leiden was aan mijn hongergevoel, en ging weer op pad, kwam dus de dollarfreak Aguinaldo tegen en besloot later een bezoek te brengen aan het 'Musea Salesiano do Indio', geleid door nonnen die een lange tijd onder de Tukano stam leefden.
    Op weg naar het museum zie ik de krotwoningen, die langs uitgedroogde beddingen van de 'igarapés', waterlopen die de stad doorkruisen, liggen. Daar leven de nazaten van van de rubbertappers, uigehongerden der maatschappij. Man, vrouw en kind met een hart van rubber en een lege maag, wonend in de favelas van Manaus.

    wordt vervolgd...

    17-06-2016 om 08:33 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia riviertrip 8
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Familie in Amazonas ©unknown














    Ik verlaat de haven en steek de grote weg over richting Avenida Sete de Setembro, op zoek naar een hotel. De stad is nog in een roes, en ik besef dat hij het pas 6 uur in de morgen is, maar een reiziger leeft soms tijdloos en gaat meestal af op het gemoed der mensen, doch meestal op zijn eigen hartgevoel. Ik ben de havenbuurt ingelopen, hier waar het nachtleven bruist en velen gewapend rond lopen. Tegen de muur hangt een hoertje en mannen slenteren rond, afgepeigerd door de drank, andere zijn klaar voor een nieuwe dag op de dokken.
    Ik kijk nogmaals in de travel-guide en begeef me richting Quitino Bocaiuva waar ik ten slotte in het kleine goedkope hotel 'Sâo Francisco' een kamertje neem. Ja, een heilige kan nooit kwaad. Het is een oud gebouw, de kamer heeft zelfs een airconditioner, ijstkastje en t.v.
    Liggend op het bed denk ik aan mijn volgend doel, neem een douche en ga op pad, de hete stad in, ondanks de vroegte.

    Manaus ligt dus aan de Rio Negro, die haar bron heeft in de Columbiaanse heuvels. Deskundigen zeggen dat de zwarte kleur van het rivierwater ontstaan is door de grote hoeveelheid onopgeloste organische stoffen in de rivier. Doch geef mij maar de legende van de Indianen, zij hebben hun eigen verhaal: in de heuvels vanwaar de zwarte rivier ontspringt leeft de zwarte geest van het kwade, genaamd Daipuriu. Hij gaat eens per jaar baden om de teken en luizen van zijn lichaam kwijt te raken. Deze  parasieten nemen bezit van hem als hij in de nacht door de bossen rijdt op tapirs. Door het baden wast hij de zwarte parasieten van zich af en dat geeft de kleur aan de Rio Negro. Oh, hoe houd ik van de Indiaanse legendes, bijna realistische tekens, te geestig om waar te zijn.

    Dan de Amazonas.
    Haar geschiedenis is respectabel, en hier in het kort het volgende: de bron Apu Mismi (een Apu is een berg en tevens een riviergod, die water geeft en dus leven op aarde) ligt op meer als 5.000 meter in de bergen van Nevado Mismi in Peru. Daar komt de rivierkreek samen met de rivieren Llactuema en Lloqueta en die vloeien weer verder in de Hornillas rivier, die op haar beurt weer het luide water van de Apurimac canyon begroet. Deze komt weer samen in de rivieren Ene, Tambo en Ucayali. In Peru heet de rivier Amazonas, bij Tabatinga op de grens met Brazilië, krijgt ze de naam Solimoës om dan, bij Manaus weer Amazonas te heten. De waterloop is 6400 kilometer lang, dan stort ze in de oceaan, doch 1600 kilometer eerder passeert ze de stad Manaus.
    Tot zover de Amazonas, genoemd naar de vermeende blanke vrouwen zonder rechter borst.

    Als ik hotel net verlaten hebt komt een toer-operater op me toe. Hij spreekt buiten Portugees, een beetje Engels, miserabel Duits, en als ik zeg uit Holanda te komen, gaat hij over op koeterwaals, waarvan ik alleen Amsterâ versta. Nondesju, ben ik hier in de tulband van het oerwoud, hier waar ik dacht te ontsnappen aan het verleden, komt mij deze karavaanzoeker beduvelen met onzinnige vragen.
    Zijn motto: Amazon Wildtours! en Are you ready for adventure? ten minste dat zijn de toelichtingen op zijn folders, van vissen op piranhas, jungle lopen, of kleine jacares gevangen nemen, de pootjes van de arme baby-krokedillen vastbinden, in de armen van toeristen stoppen en dan maar fotograferen, verder kanoën en vogels kijken.
    Ik word er krankzinnig van, maar ieder voor zich heeft een eigen conclusie in het leven.

    wordt vervolgd....

    16-06-2016 om 08:19 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    15-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia riviertrip 7
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Manaus stad
    foto wikipedia







    De reis gaat verder en ik schommel nu woordelijk tussen gekleurde hangmatten met schitterende kleurschakeringen zoals papegaaiveren. De hangmatten zijn overal, boven, onder en zijdelings van mij; als het ware ben ik ingesloten en sommige mensen moeten klimmen om in de buidel te komen, driehoog.
             Teolina ligt in haar hangmat naast mij zuigend aan haar pijp, als een oude macumba-moeder. Af en toe komt ze er moeilijk uit en loopt dan naar de reling waar ze een fluim tabak de rivier in laat vloeien.
             In de middag wordt het warmer en ik ga naar het bovendek. Ik kijk uit over de grote rivier en de sporadisch passerende drijvende eilandjes vol met de kleurigste vogels. Af en toe neemt de boot een zijkanaal, maar blijft navigeren op de Madeira rivier, omsloten door bossen.
    Ik zie grote containerschepen geladen met vrachtwagens voorbij gaan, voortgeduwd door stuwboten. De vele installaties duiden erop dat er hier gezocht wordt naar olie. De Braziliaan met Russiche voorouders Michael zit langs de reling en nodigt me uit om een fles bier te drinken. Hij praat over van alles, doch hoofdzakelijk over vrouwen en hoeren, waar hij een buitengewone belangstelling voor koesterd.
    Volgens hem zijn de hoeren van Rio de Janeiro de beste, vooral de mulatas, maar zegt hij enigzins pragmatisch: '... maar de negerinnen, de negerinnen, zijn woest als het schuim der zee en zoet als het witte vlees van de Jaca (broodvrucht), zijn de brutaalste sexgodinnen 'do mundo' (der wereld) ... amigo...'
         Hij zegt naar Manaus te gaan en daar zou hij wel verder zien. Hij kende er mensen, meer wilde hij er niet over kwijt. Hij zei me nog dat hij een goede bereider was van borsj, een Russiche bietensoep, maar hier waren we ver weg van welk soort soep dan ook, zeker van Russische.
    Het kleine leren tasje, draagt hijnog steeds bij zich, omklemd als een 'goudschat', wat mij doet veronderstellen dat daar wel zijn laatste oogst in verborgen zit, wat op het ogenblik meer waardevoller is dan alle hoeren van Rio.
    Ondertussen leggen we aan bij een kleine nederzetting, wat houten hutten op palen en kinderen die van de bomen uit de rivier in duiken. Langs de oever staan wilde bananenbomen en er wordt cacao geplant. Een vrouw komt de boot op en geeft mij iets van het witte zoete vruchtvlees van de zaadvrucht. De vruchten zitten in een grote ovale harde schil, en het doet vreemd aan, want ik had een geheel ander idee omtrent cacao, vóór dat het wordt tot poeder, zwart als de nacht, zoals ik het kende.
    Ik loop terug naar het onderdek en glip weer in mijn katoenen moederbuik en probeer nog enkele aantekeningen te maken. De avond valt plotseling en de hemel is zwartblauw met miljoenen sterren boven het grote woud, de groene hel.
    Er is ergens onder de mensen een tikje geagiteerdheid te bespeuren, want ze weten dat we vroeg in de morgen Manaus bereiken.

    05.00
    Hier noemt men dit tijdstip 'madrugada'. We bereiken de haven van Manaus. Doch al velen uren eerder, vóór middernacht hadden we de Madeira rivier verlaten en voeren we de Amazonas op. Ik moet de schipper mijn complimenten geven, daar hij de boot vakkundig door de enge kanalen loodste, langs eilandjes en met zoeklichten de duistere haven binnenvoer.
    Na vier dagen hadden we de jungle-stad bereikt.
    Ik heb mijn hangmat opgerold en mijn rugzak gepakt en ben klaar voor ontscheping. De boot ligt langs een van de drijvende dokken in het hartje van de stad, dicht bij het oude douane gebouw en de stadsmarkt, het Mercado Municipal.
    Manaus ligt feitelijk niet aan de Amazone rivier, maar  aan de Rio Negro, (zwarte rivier) zes kilometer van de plek waar de Rio Negro samenvloeit met de Solimoës rivier. Daar verwerft voor Brazilië de Solimoës pas de naam Amazonas.
    Dat Manaus in elkaar donderde, ik bedoel dat figuurlijk, toen in 1914 de rubber-bloei over was, vertelde ik al, toch leefde de handel nog even op tijdens de 2de wereldoorlog, daar de oorlogsindustrie rubber eiste en de handel van Aziatische te duur was geworden. Toen was de rubber absurditeit afgelopen. Ten minste op die grote schaal, hoewel nog steeds rubberbarorren zijn én slaven.
    In 1966 wordt de 'vrije handelszone' legaal verklaart, de plaats voor handelaren, groot en klein. Het is een soort electronisch 'hof van eden'.
    In 1976 krijgt de stad haar nieuw vliegveld en de drijvende haven met grote moderne metalen cilinders, die het 14 meter getijde verloop van de rivier moet regelen.
    Dit terzijde.
    In neem afscheid van Teolina, Amorin, de oude Francisco en Michael.
    Hier gaat ieder zijn eigen weg, ook de twee geboeide goudzoekers, die beschuldigd worden van moord, op weg naar de lik van Manaus. Ik wens hun sterkte toe want de gevangenis in Amazonas zijn geen verpleeghuizen, zoals ik al eerder aanhaalde.
    Je kan er beter wegblijven of ontsnappen.

    wordt vervolgd...

    15-06-2016 om 19:02 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia riviertrip 6
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Map van Brazilië, met aangegeven de staat Amazonas









    Het is zondag. De boot ligt langs de kade van het stadje Borba waar zo'n 30.000 mensen leven. 
    Kinderen rennen langs de kade, de kleine caboclos van Borba, toekomstige vissers of jagers. Jonge meisjes kijken naar me met een gouden glimlach, de engelen van Amazonas. Ik loop het blauwgeverfde kerkje binnen waar net een dienst bezig is. In de ingangshal hangt een affiche, waar een Indiaanse vrouw met een machete de keel wordt doogesneden. Eronder staat de tekst: Ate Quando? Hoe lang nog? Het is een protest tegen de moord op de Yanomami Indianen.
    De kerk zit boordenvol, veelal caboclos, bekeert tot de leer van Jesus, ten goede of ten kwade, een stelling waar een boek over te schrijven nooit volledig zal zijn. De beter bemiddelde van Borba, als ik dit zo mag uitdrukken, hebben hun beste kleding aangetrokken, een gekke gewaarwording hier midden in de jungle op deze snikhete dag. Doch een oude neger in zijn stralend wit kostuum, met een blakend hemd en strohoed is een verbeelding, een onwerkelijke film, hier in de harde wereld langs de Madeira rivier.
    De oude zwarte man op straat gaat eenvoudiger gekleed en heeft zijn kar volgeladen met vis, waarvan de grootste de   meer als een meter lange Pirarucu is, de grote zoetwatervis van Amazonas. Verder ligt er een reusachtige schild, van een pad, reeds ontdaan van haar vlees. In de rivier zie allerlei soorten ingewanden drijven, voedsel voor de aasgieren, de 'urubus' en ander leven in de rivier.
                 De geschiedenis zegt dat Borba gesticht werd in 1756. Tot 1853 wordt het lager gelegen gedeelte van de rivier, tot zo'n 150 kilometer achter Borba met rergelmaat bezocht door handelaars.
    Zij kwamen voor de schildpadolie en handelden met stammen met wie ze op goede voet stonden. In hetzelfde jaar kwamen veel rubbertappers naar de streek, gestimuleerd door de hoge prijs die rubber opbracht in Pará. De woeste Arara Indianen kwamen in opstand en overvallen kanos en vermoorden de inzittenden. Hun wapens waren dodelijk, zoals de taquára pijl  met een vlijmscherpe bamboepunt in de vorm van een speerkop. Ze schoten die met zo'n kracht af dat hij het hele lichaam doorboorde. De Araras hadden geen vaste  verblijfplaatsten, plantte geen maniok, verfde hun kin rood met 'urucú' en hadden zwarte getatoeëerde strepen op hun wangen, van ogen tot mond.
    Ze hadden geen vuurwapens, geen kanos en als ze een rivier moesten oversteken maakten ze een tijdelijke kano van boomschors, die werd gelegd in een bootvorm gemaakt van lianen.
    De blanken zochten ondertussen contact met een andere stam, de Mundurucús. Dit waren oude vijanden van de Araras, en moesten de blanken helpen tegen de Araras. Een listige zet en zo werden de stammen nog meer tegen elkaar uitgespeeld. De blanke was een bizarre vos, een extreem consciëntieus type, profiteur bij uitstek, zoals de gehele zuid-Amerikaanse geschiedenis als bewijs aanvoert.
    Vandaag de dag is Borba een kalme plaats, ten minste wat de stammen betreft, maar de vernietiging van alles wat Indiaans is gaat door. Het bloed van de Arara en Mundurúcu zal zeker stromen in de aderen van velen, ook blanken, die zijn opgegaan in een mengelmoes van genen.

    wordt vervolgd...

    15-06-2016 om 18:53 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    14-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia 5
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Fraaie foto van zwoegende 'garimpeiro'
    (c) Jean-Charles Pinheiro








    06.30.

         Het centrum van Manicoré is klein en blijkt eigenlijk maar één hoofdstraat te zijn, gelegen tussen bossen, in een geïsoleerde wereld. Ik zie mensen rondkuieren met handkarren vol met vis en fruit, terwijl een oude neger een reusachtige tartaruga (schildpad), op zijn kar heeft liggen, klaar voor consumptie. De Indianen kookten het beest in haar eigen vet gaar, heden is de bedreiging voor de mooie schildpad groot door de intense jacht. Ook de eieren zijn een geliefd bezit. Vroeger, toen hier alleen Indianen leefden waren er vele tartarugas, nu is het een hachtelijke situatie en liquidatie van het dier ligt op de loer. De zon stijgt en ik wacht op het vertrek van de boot verder richting Manaus.
    Om twaalf uur glijdt de 'Iriri' weer over water, het is een schitterende dag, vol met zon aan een heldere hemel, en het lijkt of de reigers engelen zijn en de vlinders zingen. Maar ik weet dat er mensen zijn die hier een andere mening over hebben.
    Zij die moeten zien te overleven.
    Er waren inmiddels nieuwe passagiers bij gekomen, waaronder Michaël, en man met Russische voorouders. Hij kwam uit Sâo Paulo en was op zoek geweest naar goud in Amazonia.

    We komen aan in Novo Aripuaná een klein plaats met een 14.000 inwoners. Hier worden twee mannen, het blijken goudzoekers, aan elkaar gekluisterd door boeien aan boord gebracht.  Volgens geruchten hebben ze twee mede-garimpeiros neergeschoten die het voorzien hadden op hun goudbuit. De twee worden op een houtenbank gedeponeerd en de bewaker, een mulat, geeft hen te roken en babbelt met zijn gevangenen. De mannen zien er gehavend uit, hebben gelooide gezichten onder een dikke baard. Ze komen uit de noordoostelijke staat Ceará, en zijn daar vertrokken om goud te zoeken in de groene hel. Mensen op de boot geven hen te eten en er wordt met hun gepraat, als gelijken en dat ze vermeende moordenaars zijn is geen uitzondering hier in dit gebied, ze zijn hoe je ook bekijkt, slachtoffers van het beleid.
            Ik weet dat de goudzoeker ellende veroorzaakt voor de Indiaan, maar zij zelf zijn ook slachtoffers gestuurd door armoede (of avontuur) naar Amazonas om te overleven. Slachtoffers van een corrupt systeem, en hier in deze regionen zijn veel van deze mensen te vinden, levend in deplorabele omstandigheden in kampementen, waar ze werken, of laat ik duidelijker zijn, zwoegen, gokken, hoeren en drinken. Het is een wereld zoals alleen Dante het in zijn 'goddelijke komedie' kon weergeven, de wurmen van de schikgodinnen, zij die over het menselijke lot bepalen.
             De mannen zijn nu op weg naar Manaus waar ze terecht gesteld zullen worden.
    En dan? Terechtstelling in Manaus is een onzekere toekomst, een rotzooi, en de cellen daar zijn ver van de moederschoot, terwijl het rechtswezen loopt als een oude versleten wekker. Ze maken daar niet veel woorden vuil aan zulke zaken; verdacht of niet ze zijn de dupe, en trouwens niet voor niets hebben ze de lange weg gemaakt naar Manaus, om vrijgesproken te worden.
    Recht kan krom zijn.

    Over de goudgravers situatie spreek ik met Michaël, die het wel moet weten, zelf een garimpeiro, doch het was hem te link geworden, en er was teveel onderlinge concurrentie. Als ik hem zeg van plan te zijn naar Pará te gaan om een goudgraverskamp te bezoeken, één van de beruchtste, de 'Serra Pelada, of te wel 'naakte berg', waarschuwd hij me met nadruk.
    "Ze houden daar niet van 'gringo's'... je ziet er teveel uit als een 'amiricano' en die worden daar gehaat als de pest! Dat komt ook daar veel gebieden door de regering zijn aangewezen en waar de Amerikaan het alleenrecht heeft om te delven... en dat nemen de garimpeiros totaal niet. Cuidade, (oppassen) amigo!" is zijn apert advies.
    "En waar jij naar toe wil is het helemaal in bende... in de serra pelada kun je beter wegblijven, de serra is een hel amigo! De levende wel te verstaan!"
    Hij zal het weten dacht ik.
    De 'naakte berg' ligt op zo'n 100 kilometer zuidwestelijk van de stad Marabá. Het is een handelscentrum waar ranchers, bouwvakkers, goudzoekers en vrachtwagenchauffeurs bij elkaar komen om plezier te maken, te dansen en te neuken met de afvallige engelen. Hier zijn moorden en overvallen banaal.
    Het is bekent dat er in de hel van de serra, meer dan 20.000 goudzoekers aan malaria lijden.
    Ik houd het in gedachten.
    Alleen ik ben neuswijs, een avontuurlijk mens, dát is het verdomde, want goud interesseert me totaal niet.

    wordt vervolgd...

    14-06-2016 om 14:56 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia riviertrip 4
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Storyteller met jeugd in Manicoré






    Het is acht uur in de avond als we arriveren in Manicoré, Amazonas, een plaats met zo'n 30.000 inwoners halverwege Manaus.
    We krijgen te horen dat we van boot wisselen en morgen om twaalf uur verder zouden gaan. Ik maak mijn hangmat los, neem de rugzak en stap over op de nieuw boot, de Iriri.
    Daar span ik mijn hangend bed op een geschikte plek en besluit samen met Amorin en Francisco aan wal te gaan om enkele flessen bier te nuttigen.
    Het is een zwoele avond met 32 graden en de hoertjes tippelen of zitten aan tafeltjes wachtend op klandizie. Mooie vrouwen, jonge halfbloeden met glanzend zwart haar.
    In plaatsen als deze zijn de boten die aanleggen soms de enigste afwisseling in de dagelijkse sleur.
    De vrouwen kijken hitsig, een blik die de ouwe Francisco wel aanspreekt.
    Als we verder het stadje in lopen horen we muziek uit een danstent komen, nou ja, muziek... De klanken zijn enigzins onzuiver en de zanger probeert, schijnbaar door teveel witte rum,  de laatste Braziliaanse hits te zingen, weemoedige deuntjes vol van verlangen naar liefde.
    In de danstent is het volle bak, want de tafeltjes zijn bezet in de duistere ruimte. Ik zie de vrouwen met donkere ogen, die drinken en roken en onrustig wachten op het verdere verloop van de avond. Ook ontwaar ik enkele blondines met een getinde huid, en weer denk ik aan de  vikingvrouwen, de geschiedenis van de Amazonas, de vrouwen die de man alleen gebruikten om een kind te verwekken.
    Of waren ze nakomelingen van avonturiers, die hier hun heil zochten nog niet zo lang geleden? Ik heb het hun maar niet gevraagd.
    Het zijn de mysteries van Amazonas.
    Er lopen een zestal uitsmijters rond met soort honkbalknuppels, klaar om bij de geringste opstoot te meppen. Anderen dragen verborgen revolvers, je weet maar nooit. Er wordt me gezegd dat hier regelmatig de orde verstoord wordt en dat dit dan wordt gedemonstreerd door bloedige gevechten en enkele doden. Na een tijdje krijgt de ouwe Francisco het aan de stok met een neger en een van de knuppelmannen moet eraaan te pas komen. Francisco wordt nu behoorlijk lazerus en begint met zijn been te slepen, waarvan de voet nu verticaal  staat.
    Hij is in zichzelf aan het bazelen en gooit verwensingen naar het verleden , of personen die hij in het heden danig haat. We besluiten het voor gezien te houden en verlaten de tent, meer om de noord-oostenling te beschermen. Buiten komt Francisco de neger weer tegen en er ontstaat een nieuwe woordenwisseling, waarbij Francisco zijn mes trekt, ondertussen de neger beschuldigend dat deze zijn beurs wilde roven. De woorden worden nu feller, maar samen met Amorin kan ik Francisco verder slepen. 
    Als we de boot bereiken staat daar een oude caboclo met een klein karretje vol met tapiocakoeken (zachte maniokkoeken met geraspte cocos en romige zoete melk over heen). Ik koop de witte heerlijkheid en vraag hem of er hier in de buurt ook goud te vinden is, verdomme, een chaotische vraag mijnerzijds midden in de nacht. Ik ben u eenmaal nieuwsgierig, buiten dat had ik het gevoel dat ik die vraag moest stellen. De oude man kijkt mij bizar aan en ik hoor hem denken: weer zo'n gringo, zonder hersenen, op zoek na zijn ondergang.
    "Neen, senhor... hier is geen goud, maar wel veel grond... verstaat u, grond te koop...!" is zijn devies. Ik geloofde hem niet ten minste wat het goud betreft, maar dank hem lachend voor de overheerlijke tapiocakoek en laat het er bij.
    Francisco loopt nog steeds te vloeken wanneer we de loopplank opgaan en ieder zijn hangbed opzoekt. Ik zie Teolina in de hare liggen te schommelen, slurpend aan haar pijp, misschien zich afvragend waar haar zoon kan uithangen. Of was ze op zoek naar iets anders? Is het leven geen roulette, een verdomde, een schijn van geluk? De nacht is helder en sterren hangen als reuzenvuurvliegen aan het hemelgewelf. Het resultaat van enkele flessen bier doet mij slapen als op een verenbed, met géén verleden en géén toekomst in mijn hersenpan. Een van de sporadische nachten dat ik mijn droom niet kon reguleren, doch weet ik dat ze aanwezig waren, filmpjes die mijn verdere leven zouden tegemoet treden, want een droom kan niemand ontvluchten en het onderbuste beinvloed ongemerkt het gemoed, de realiteit, bedoel ik.

    wordt vervolgd...

    14-06-2016 om 07:02 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    13-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia riviertrip deel 3
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    "Badende vrouwen" olie op papier 2005







    Het is halfzes in de morgen.
    De meeste mensen lopen al rond te dwalen op het dek.
    Anderen zijn op weg naar WC of douche. Het laatste lijkt op een gaskamer, ijzeren wanden en een naar binnen komende pijp, waar het vanuit de rivier opgepompt water de mens moet zuiveren, waarna het weer wegloopt door een gat in de vloer.
               De w.c is van dezelfde omschrijving en de menselijke resten vloeien direct naar de Madeira, een goede voeding voor de de rivier, maar na enkele uren stinkt het hok als een beerput.
    De meeste passagiers houden zich bezig met eten, en om zes uur is de lange tafel bezet voor de droge koekjes, boter en zwarte koffie. Om elf uur is het middageten: rijst, bruine bonen, brokken kip of vis, aangevuld met farofa, geroosterde maniok.
    Mensen zijn soms beesten, ze schrokken alles naar binnen zoals uitgehongerde wolven en als Don Quichotes paard, Rossinant aanwezig was geweest dan was dit gelijk een varken verdwenen.
    Na het eten kruipt bijna iedereen weer in zijn hangmat en een vreemd stilte is de atmosfeer. Alleen de dieselmoter is hoorbaar als een dikke reuzenbij.
    De bossen glijden voorbij en zo nu en dan zie ik een witte reiger opstijgen, doch langs de oever is geen beweging te bespeuren, geen dier... buiten de mooie vogels.... alleen groene bomen, bomen en nog eens bomen. Dan onverwachts zie ik kale plekken en in de rivier dobberende boomstammen, terwijl in de verte olietankers liggen te wachten op een lading. Als ik aan de reling sta komt een gast van rond de dertig op me toe die zich voorsteld als Otavio. De gefrustreerde man heeft  in mij schijnbaar een persoon ontdekt die hier op zoek is naar een reportage, nadat ik hem vertelde dat ik een 'storyteller' was.
    "Kijk, Hollander, dit is nou Brazilië,' oppert hij cynisch als we langs de schamele hutten van de oeverbewoners varen.
    "Woon jij ook in zo'n schamele hut, amigo,' vraag ik sarcatisch.
    "Ik niet gringo...In Manicoré ga ik van boord en probeer daar mijn auto aan de man te brengen, die ik op het onderdek heb staan,' zegt hij lachend.
    Ik schud mijn hoofd en denk dat de arme sloebers langs de rivier beter af zijn, ik bedoel wezenlijk, dan deze arrogante persoon met zijn betonhart.
    Hij bekijkt het maar, de hypocriet.
    Ik kruip weer in mijn lichtgroene hangmat. Ze was gaan dienen als een soort hut, een plaats waar men een geborgenheid voelt, zoals toen ik kind was en het gevoel gewaar werd geborgen te zijn onder mijn beddendeken, het hoogaltaar van eenzame gevoelens, de hartwigwam, zoals duidelijke sentimenten van iemand, die al in de baarmoeder een 'loner' was.

    We bereiken het kleine plaatsje Humaita om drie uur in de nacht. Er wordt vracht in en uitgeladen en nieuwe passagiers komen aan boord, die druk kletsend hun matten spannen. Ik ben klaar wakker en bekijk de mensen, caboclos en half-Indianen met slapende of huilende kinderen op weg naar een volgende halte in hun leven.
    Het is een onduidelijke stap in een grote kermismolen, proberend een vaste voet te krijegen, maar alle beproevingen ten spijt belanden deze mensen in een nog meer reddenloze situatie, waar ziekte hun vaak de moed ontneemt en de bureaucratie een stigma op hen drukt, de kansloze, paria, de ongewilde van het systeem.
    Ik kom in gesprek met José Joâo, een man die enkele vingers van zijn rechterhand mist, tevens enkele tenen.
    "Het waren Piranha's... Ik was dronken gaan vissen en de rivier stond laag, toen ben ik voorover gevallen..."
    Daar zijn hoofd een diepe wond had waren de vissen waarlijk gek geworden door het bloed en voordat hij de ondiepe rivier uit was hadden de hongerige, bij laagwater zijn ze gevaarlijker daar dan weinig aas is, rode piranhas hem goed te grazen genomen.
    Doch het liet me denken aan dat ander visje, klein en dun als een naald, de Candiru. Ze dringen alle open plekken van het lichaam binnen. Er is mij een verhaal bekend van een jong Indiaans meisje dat was gaan baden en waar de Candirus de vagina binnedrongen. Men heeft toen op tijd de visjes chirurgisch, zover mogelijk in Amazonas, weten te verwijderen.
    Verder blijken oren, neus en anus een favoriete plek van de naaldvisjes en het verhaal dat ze als kleine Tarzans tegen de straal van de in rivier pissende mannen inzwemmen, is een overleverig. Deskundigen zeggen dat dit onmogelijk is, maar er zijn meerdere bewijzen. 
    Gebeurd dit dan is er maar een radicale oplossing voor het slachtoffer, de penis afhakken.
    José verteld met een lach dat hij de Piranhas nog steeds lekker vindt, en dat hij nogmaals in de rivier gedonderd was, maar toen zoveel pinga had gedronken dat de visjes schijnbaar een omweg hadden gemaakt.
    Hij lacht met zijn tandeloze mond waarmee hij een jeneverfles ontkurkt, die hij in zijn linkerhand houdt.

    wordt vervolgd....

    13-06-2016 om 21:52 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia riviertrip deel 2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Rio Madeira


    De spoorlijn werd aangelegd om Boliviaanse rubber te vervoeren, vanaf de rivieren Beni en Madre de Dios naar Porto Velho. Vandaar af was het mogelijk met vrachtschepen de Amazonas te bereiken. Het slavenproject kostte 6.000 mensenlevens. De meesten stierven aan malaria, gele koorts, gonorrhoe, syfilis of aanvallen van Indianen, wat vergeleken bij de ziektes een zachte dood was.
    In 1908 werd begonnen met de aanleg van het 350 kilometer spoor, dwars door een ondoordringbaar gebied, afgelegen en ziekelijk.
        Al het materiaal moest van ver worden aangevoerd, per boot, muilezels of door dragers; de kolen kwamen uit Wales, het staal uit Pittsburgh en het hout, o ironie, uit Australië, want dit bleek het enigste geschikte voor de duivelsklus.
    De werkzaamheden eindigden in 1913.
    De schijnzegenpraal was behaald, het spoor was voltooid en kreeg de symbolische naam: 'Gekke Maria'.
    'Maria Maluca' had in die tijd velen mensenlevens geëist en miljoenen goudstukken gekost, maar wat was een mensendood op de schaal van goud? De spoorlijn was tenslotte een fiasco en diende nergens meer toe, daar de rubber uit Bolivia te duur was geworden.
    Ondertussen donderde de Braziliaanse rubberhandel in elkaar. De oorzaak daarvan was een Engelsman genaamd Henry Wickham, die zich had gevestigd in Santarém. De doordachte Engelsman liet rubberzaadjes naar Engeland smokkelen, waarna die, na te zijn ontkiemt werden doorgestuurd naar Azië, om daar te groeien tot bomen.
    In 1914 produceerden de plantages daar 71.000 ton rubber. De rubberbaronnen van toen, die in Manaus leefden als vette koningen met hun opgedirke vrouwen, die de werkers behandelden als slaven moesten een stap terug doen.
    En de arme rubberslaaf?
                 Was er een alternatief voor hun? Neen. Ze werden nog armer en sommigen wisten te ontkomen en probeerden te overleven in de steden, anderen gingen noten verzamelen of bomen kappen. Weer anderen verdwenen in het grote woud, om te leven van wilde wortelen langs een van de zijrivieren, geteisterd door honger en ziektes.

    Ik loop terug naar het centrum en de weg is één modderpoel. Ik koop wat fruit, sinasappelen, mangas en een voorraad bananen, dit als voorzorgsmaatregel op de bootreis.
    Tegen vijven ben ik terug aan de dok waar de boot ligt afgemeerd: Santa Etelvina. Ondertussen wordt er druk gesjouwd met vracht en ik span mijn hangmat. Er zijn verder geen passagiers te zien behalve Amorin, een jonge man van tegen de 30, die op weg gaat naar Manaus om zijn broer een bezoek te brengen, een vijftigjarige vrouw Teolina, die op zoek is naar haar verloren zoon en Francisco, een grijzende man, die me verteld dat hij een handelsreiziger is. Niet dat hij zo uitziet, want in zijn sjofele kleding lijkt hij meer een zwerver, of gewezen goudzoeker. Hij loopt mank hetgeen een gevolg was van eentreinongeluk, ten minste dit is wat hij mij duidelijk maakt.
    Op de kade is het een bedrijvigheid en kisten, jutten zakken met fruit en rijst worden ingeladen. Verder drank, wapens en ander onbekende inhoudskisten.
    Teolina heeft een grote plastiekzak gevuld met geroosterde maniok, hard als kippevoer. Er tussen bevinden zich kippepootjes en vleugeltjes. Daar ik honger hebt doe ik ook een greep in de zak en ik hoor de harde korrels als ijzerkogeltjes kraken tussen mijn tanden.
    De regen is gestopt.
    De boot maakt zich los van de kade en glijdt de rivier op, terwijl de nu af en toe nog verschijnende zon,  langzaam verdwijnt achter grijze wolken en bossen, ten ondergaand aan het andere einde der wereld.
    De duisternis kondigt zich aan en een andere wereld komt tot leven.

    De nacht is donker en fris en harde slagregens donderen tegen het dekzeil dat inderhaast gespannen is. Ondertussen zijn er nieuwe passagiers bijgekomen, die opgepikt werden in Mutum, Cavalcante en Papaçaio, kleine nedrzettingen langs de rivier.
    De meesten liggen in hun hangmat, denken, slapend, lezend of zoals ik, aantekeningen makend. Mijn gemoed doet mij filosoferen over liefde en de stroperige gekrulde lippen van een negerin, totdat de slaap mij treft en ik wegglijd in een bizarre wereld.

    wordt vervolgd...

    13-06-2016 om 12:29 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazonia riviertrip deel 1
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Haven van Porto Velho

    MAART 1995
    Ik had besloten de rivieren Madeira en Amazonas te bevaren, vanaf Porto Velho, hoofdstad van de staat Rondonia tot Belém in de staat Pará, aan de oceaanmonding. Vanuit Porto Velho zou ik dan de rio Madeira afvaren tot Manaus en verder naar Belém over de Amazonas.
    Porto Velho, wat letterlijk 'oude haven' betekent, is goed bewolkt als ik aankom en regen kondigt zich aan. Nu is dat geen uitzondering, want de maand maart brengt meestal de meeste regens in deze regio. De stad telt zo'n 350.000 inwoners en ligt op de grens van de staten Rondonia en Amazonas. Porto Velho is in de laatse 20 jaar uitgegroeid van kleine plaats tot een grote stad, ook door de migratie van zwermen mensen op zoek naar naar grond, werk en vooral goud en tin. De stad is het handelscentrum voor tin en de vele mijnen trokken de avonturiers aan, maar ook veetellt bedrijven.
    Nu is het gebied zo goed als leeg geroofd en is er geen voer meer voor de kippen.
    Als ik door de straten loopt hoor ik nog steeds het geschreeuw van de goudopkopers, op zoek naar de nog weinige 'garimpeiros', die moegestreden en uitgemergeld zijn door het zwoegen. De goudzoekers werken alleen nog maar om naar de hoeren te gaan en suikerriet-jenever te zuipen, een behaaglijk vooruitzicht in een deslotate wereld, een wereld waar morgen ver weg is.
    Mijn eerste indruk is treurigheid, een 'sadness', die de stad uitstraalt, een oorzaak die misschien de regen op mijn gemoed geeft, terwijl de 23 graden eigenlijk vreemd voor me waren geworden na de hoge temperaturen der laatste dagen. De regenbuien wisselen elkaar af en daar ik vroeg in de morgen was aangekomen had ik bedenkingen om langer te blijven. Ik zou wel een andermaal terugkeren naar de oude haven.
    Ik was nu bezeten om de rivier op te gaan.
    Ik besluit een broodje te eten en een guarana (frisdrank gemaakt van amazonebes) te drinken en dan op weg te gaan naar de dokken. Ik word al snel aangesproken door een 'handelaar in bootreizen'. Hij kijkt me aan en vraagt met een profetische blik: 'Para Manaus?'
          Manaus? Verdomme, natuurlijk wil ik naar Manaus, dus hoef ik niet lang te dwalen.
    'Het kan ontzettend heet zijn in Manaus,' zegt de handelaar nog, en ik bedankt hem enigzins cynisch, want daar was deze gringo wel van op de hoogte. Ik koop een hangmat en een deken, daar de nachten op de middenrivier wel een fris konden zijn en een ticket voor de watertrip.

    De boot zou 6 uur in de namiddag vertrekken, dus besluit ik terug te keren naar het centrum, terwijl de regen nu met bakken uit de hemel valt. Ik schuil onder een van de vele drankstallen langs de haven, oude houten keten, gevuld met jenever en bierflessen, deegbroodjes, gebakken varkenslever, ossenkloeten, vreemdsoortige gebraden ingewanden, en gebakken piranha's. Honden, katten en kippen schuilen zich naast mij onder het afdak, waar het water in bakken vanaf druipt en ratten lijken de samba te dansen. Het is een onbarmhartige aangelegenheid, die nog vertsterkt wordt als mijn gedachten zich verplaatsten wat ik weet betreffende de 'spoorlijn des doods', een geschiedenis die zich hier afspeelde in het begin van de 20ste eeuw.

    wordt vervolgd...

    13-06-2016 om 12:28 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HOSPITAL PEDRO ERNESTO - RIO DE J

    IK BEZOCHT DIT STAATSZIEKENHUIS ONLANGS. GELEGEN IN VILA ISABEL. HET GEBOUW HEEFT ONDERHOUDT NODIG. DOCH FUNCIONEERD VOOR DE MENSEN DIE EROP AANGEWEZEN ZIJN.

    Het is gelegen in het noorden van Rio de Janeiro en is onderdeel van het netwerk van gezondheidsdiensten voor de wijken Vila Isabel, Grajau, Andaraí, Maracanã, Tijuca, Rio Comprido, Praça d bandeira, Usina en Muda.

    Het Universitair Ziekenhuis Hupe Pedro Ernesto werd ingehuldigd in 1950, deel uitmakend van het ziekenhuis netwerk van het ministerie van Volksgezondheid van de Federal District. In 1962 werd het een academisch ziekenhuis van de Faculteit der Medische Wetenschappen, Rijksuniversiteit Guanabara (UEG), en de staat universiteit van Rio de Janeiro (UERJ). In 1965 werd hij opgenomen in de UEG als ziekenhuis das Clinicas. In 1975, ondergaat een radicale verandering, overgaand in een ziekenhuis voor algemene verzorging, tevens academisch, aan te passen aan de noden van de armen.

    Het heeft een bebouwde oppervlakte van 44 000 m2,  525 bedden en meer dan 60 specialismen en subspecialismen. Geavanceerde technologie omvat Hartchirurgie, niertransplantatie en harttransplantatie, in aanvulling op de ambulante zorg.

    'Onderwijs en onderzoek zijn strategische activiteiten om de missie van een universitair ziekenhuis te bevorderen en constant ontdekkingen en innovaties te doen, waardoor de zorg en de gezondheidszorg verbeterd.' aldus een publicatie van het ziekenhuis.











    '... de muren in de gangen zijn aan renovatie toe... geld gebrek is het antwoord, staatsgeld dat besteed word aan organiseren van sport evenementen en verdwijnt in de corrupte beurzen van politici. De mensen zitten gelaten op de houten banken en wachten hun beurt af, vertellen hun dagelijkse gebeurtenissen en de problemen... aangewezen op deze hulp... verweg van de privé klinieken die sneller functioneren en geld kosten... en moet nog veel veranderen in de gezondheidszorg in Brazilië... '

    13-06-2016 om 10:27 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.no comment

    Itaborai RJ






    11-06-2016 om 17:11 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DE STRIJDT VAN DE BEWONERS VILA AUTÓDROMO IN RIO

    Jornal A Nova Democracia VIDmet engelstalige ondert.

    tegen de afbraak in naam van de olimpiade

    Bijlagen:
    https://www.youtube.com/watch?list=UUPLAYER_patrickgranja&v=C32a9OGxfL4http://   

    11-06-2016 om 08:50 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.storyteller strandart

    Niteroi, RJ

    macumba- art - ter ere van Imanja godin der zee



    10-06-2016 om 19:57 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    01-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Politieke militant César Augusto Teles overlijdt in SP

    De familie Teles werd gemarteld tijdens de dictatuur en strijd vandaag om de zekerheid van het geheugen, waarheid en rechtvaardigheid aangaande de periode van militair bewind.

    César Augusto Teles, was activist en voormalig politiek gevangene die tegen de militaire dictatuur vocht. Hij overleed in São Paulo, 71 jaar oud.  De familie Teles is de referentie in de strijd voor de waarheid, het geheugen en justitie in Brazilië in verband met de dictatoriale periode. Samen met zijn vrouw Amelinha werkte hij in de commissie van familieleden van vermoorde en politiek verdwenen activisten.

    Hij was een van hen die de periode van onderdrukking en marteling niet vergaten. Vele van de militaire folteraars lopen nog steeds rond en worden beschermd door tijd en politieke onbedrevenheid.





    info en foto; Brasil de fato 29 dec. 2015

    01-01-2016 om 12:41 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-12-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bedreigde zeeschildpad wandeld strand op

    Voor de eerste maal kwam in de stad Maricá, nabij Rio de Janeiro, een zeeschildpad van het soort cabeçuda (Caretta caretta), ook 'dikkopschildpad' genoemd, bedreigd door uitroeiing, het strand op en zette eieren af. Dit volgens informatie van het Arowana Project, van de federale Fluminense University (UFF), die de controle van marine soorten in de regio uitvoerd. De schildpad is 1,20 en weegt 140 kilo en zijn te vinden in de tropische zeeën wereldwijd en in gematigde wateren. Ze voeden zich met krab, kokkels, mosselen en andere ongewervelden, die worden verpletterd met de hulp van de kaakspieren. In Brazilië zijn paaigebieden in het noorden van Bahia, Espirito Santo, Rio de Janeiro en Sergipe.





    31-12-2015 om 18:11 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-12-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.CRONOLOGIE VAN EEN OORLOG IN SÂO GONÇALO, RIO DE JANEIRO DIE REEDS 19 DODEN EIST

    krant O Sâo Gonçalo, RJ

    Na de dood van voormalig pilice militar- neergeschoten in de morro de abataçâo in Boa Vista - de moordcommissie van de Niteroi, Itaborai en Sâo Gonçalo onderzoeken nu 18 andere moorden die misschien relatie hebben betreffende de drugs oorlog tussen dealers en milities in de communiteit... ook wordt onderzocht of de moorden gepleegd sinds juli links hebben met de politieke overeenkomst tussen een militie en dealers in de morro de feijâo in Paraiso. Zoals de karant 'O sao Gonçalo' eerder melde, met de intentie van het promoten van een mogelijke kandidaat als wethouder voor de 2016 verkiezingen, heeft een militie de morro de Abataçâo gekozen voor de handel.






    16-12-2015 om 09:49 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    27-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.modder bereikt paaigebied voor schildpadden en doodt 11 miljoen vissen

    Zelfs met de inzet van milieuactivisten, groeigebied van krabben en vissen, bekend als 'igarapés' zijriviertjes in het gebied van Linhares, Espírito Santo werden getroffen door modder gelekt door de Samarco's dam breuk in Mariana (MG).




    27-11-2015 om 11:01 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    24-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Milieu Ramp - Toxische modderstroom bereikt Atlantische Oceaan bij Espirito Santo


    Twee weken nadat twee dammen instorten bij een Braziliaanse ijzerertsmijn, heeft de giftige modderstroom die daarop volgde de Atlantische Oceaan bereikt. De modder legde meer dan 500 kilometer af, en stroomt nu door de riviermonding van de Rio Doce recht de oceaan in. Wetenschappers waarschuwen voor een van de grootste natuurrampen ooit.
    Van onder andere het lagere schooltje in Bento Rodrigues bleef na de modderstroom niet veel over.

    De modderstroom veegde op 5 november het mijnwerkersdorpje Bento Rodrigues volledig van de kaart, en begon daarna zijn lange weg richting de oceaan. 11 mensen kwamen om, 12 zijn nog vermist. De bruine substantie bestaat uit allerhande gevaarlijke en giftige stoffen zoals kwik, arsenicum, chroom en mangaan. Een kwart miljoen mensen heeft geen drinkwater meer. Toch zegt Samarco, de eigenaar van de getroffen mijn, dat de modder geen gevaar betekent.

    Het bedrijf heeft al 245 miljoen euro aan schadevergoeding betaald aan de overheid en probeert de planten en dieren langs de oevers van de rivier te beschermen met oliedammen. Arbeiders haalden de rivieurgeul leeg zodat de modder sneller de zee in kon stromen en zich kon verspreiden en minder schade zou aanrichten aan de precaire natuur rond de rivier en in de monding. In totaal stroomde 60 miljoen kubieke meter modder weg, goed voor 25.000 Olympische zwembaden.

    Een lokale bioloog vertelde aan de BBC dat hij vreest voor het leven van de fauna en flora in de regio. De monding van de Rio Doce is een gebied met brak water waar veel dieren zoals dolfijnen, walvissen maar ook schildpadden komen om hun jongen te voeden en te paren. Volgens hem is de voedselvoorziening in een derde van de hele zuidoostelijke regio van Brazilië en in de helft van de Zuidelijke Atlantische Oceaan getroffen voor minimaal 100 jaar.

    Ook in de rivier zelf is de impact groot, zo zegt Aloysio da Silva Ferrao Filho, onderzoeker in het vakblad Chemistry World. "De biodiversiteit is compleet verloren, verschilende soorten zijn volledig uitgeroeid." Burgerbewegingen hebben de afgelopen week volop vissen gevangen en schildpadeieren verzameld om ze te beschermen. De vrees is onder andere dat de modder, die ook vol ijzererts en silica zit, zo hard als beton wordt eens ze opdroogt.

    Ondertussen staan bij de ijzermijn nog twee andere dammen op springen, zegt Samarco. Daarbij zouden reservoirs met afvalwater kunnen leeglopen. Mogelijk stortten de dammen in als gevolg van lichte aardbevingen, maar dit is niet bevestigd.















    24-11-2015 om 09:31 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amazônia em Chamas (Brandend Amazonas) film over leven van Chico Mendes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    bio-grafisch document over rubbertap-bond leider Chico Mendes vermoord in 1988 in opdracht van Darci Alves

    Engels/ Portugees ondertiteld

    Bijlagen:
    https://www.youtube.com/watch?v=DI6mhtMgr_o&hd=1   

    12-11-2015 om 18:27 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de strijd van de amazonas eco-politie in Brazil video

    illegale goudzoekers & loggers

    Bijlagen:
    http://edition.cnn.com/videos/world/2015/10/28/brazil-amazon-deforestation-raid-darlington-pkg.cnn/video/playlists/trending-video/   

    10-11-2015 om 15:52 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Brandweer redt teef uit de modder in Minas Gerais

    Hond wordt uit de modder gehaald in het gebied waar de dam van het mijnbedrijf Samarco, nabij het stadje Mariana in Minas Gerais doorgebroken is









    10-11-2015 om 13:21 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    09-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dammen gebouwd in de Amazone staan op risico van gevaar

    Volgens alerte onderzoekers zijnde hydro-elektrische dammen niet bestand tegen toenemende overstromingen als gevolg van klimaatverandering. In Minas Gerais verwoeste een doorgebroken dam een stad

    Manaus, 7 november 2015Faltam estudos sobre mudanças climáticas coloca barragens em risco de rompimento
    ACRITICA.COM
      


    Er zijn weinig studies over klimaatverandering dat dammen in de toekomstop geen risico lopen te doorbreken... De Waterkrachtcentrale van Santo Antônio en Jirau zijn niet voorbereid op de mogelijke ernstige overstromingen in de komende jaren in de Amazone. De gevolgen voor de regio en de mensen zijn onvoorspelbaar wegens gebrek aan voldoende studies over het klimaat en de instabiliteit van het gebied.

    storyteller

    09-11-2015 om 11:20 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Braziliaans dorp begraven onder giftige modder na damdoorbraak

    Twee ingestorte dammen bij een Braziliaanse ijzerertsmijn ten noorden van Rio de Janeiro, HEBBEN een totale ravage aangericht. Een giftige modderstroom heeft het mijnwerkersdorpje Bento Rodrigues begraven. Tientallen mensen zijn vermist. Er zijn officieel twee doden en dertig gewonden, maar dit aantal zal zeer waarschijnlijk oplopen.

    De reddingsoperatie verloopt moeizaam doordat enorme modderstromen het omliggende land hebben overspoeld. DeWEGEN zijn onbegaanbaar en de communicatienetwerken liggen plat. Volgens de lokale brandweer is het niet eens zeker dat alle slachtoffers zullen zijn gevonden. De ramp vondPLAATS in het mijnbouwgebied van Mariana, circa 275 kilometer ten noorden van de havenstad Rio de Janeiro. De damwand van een reservoir met afvalwater brak. Wat de oorzaak van de breuk is, wordt nog onderzocht. 

    Inwoners van Bento Rodrigues werden verrast door de stroom van maar liefst 62 miljard bruinrode modder. De enige aanwijzing was een doffe klap die hoorbaar was doordat de damwand brak, aldus ooggetuigen tegen persbureau AP. 

    Op honderd kilometer afstand van de rampplek is een tweede lichaam gevonden. Het is onduidelijk of deze persoon door de modderstroom om het leven is gekomen en is meegesleurd. 

    80 procent van het Bento Rodrigues is begraven onder de modder. Het dorp heeft een bevolking van ongeveer 600, van wie de meesten voor het mijnbouwbedrijf SamarcoWERKEN. Het bedrijf is eigendom van het Braziliaanse bedrijf Vale en het Australische BHP Billiton, één van de grootste ijzerertsverwerkers ter wereld. 

    Mogelijk stortten de dammen in als gevolg van lichte aardbevingen, maar dit is niet bevestigd.

    Braziliaans dorp begraven onder giftige modder na damdoorbraak
    © AFP

    08-11-2015 om 17:17 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Politie optreden in de Favela

    Sinds het begin van de militarisering van de favela's in Rio de Janeiro in 2008, wrordt gesteld dat er een vermeende afname van het aantal van de politie moorden is in het bezet gebied door de Pacifying politie-eenheden (SPP). Echter, gegevens van het Public Security Institute van Rio de Janeiro, op 16 oktober, blijkt dat alleen al tussen januari 2010 en augustus 2015 in de sloppenwijken van de hoofdstad 3256 gevallen van 'verzet' - term die gebruikt wordt door de oude staat die een dood veroorzaakt door de politie, na de confrontatie met de weerstand tegen een aanpak, zijn voorgevallen De gegevens tonen ook aan dat in 2014 de index een stijging van 40% noteerde, met het optreden van 584 verzetsdaden. In 2015, slechts tot augustus,zijn er 459 gevallen geweest.

    In het laatste nummer van AND, (jornal Novo Democracia) onthullen ze een artikel over de zaak van de jonge Eduardo Felipe Santos Victor, 17, doodgeschoten in een politie-actie in de Morro da Providencia, in het centrum. De dood van Felipe zou worden geregistreerd als een ander geval van weerstand, maar dankzij de klacht van een inwoner, kwam een schandalige geval van procedurele fraude licht. Met zijn telefoon, filmde hij het moment dat, na het vermoorden van Philip, de PM's in het wilde weg schoten met een pistool en dit vervolgens in de jongen zijn hand stopte, het smeden van een plot dat duidde op verzet van de jongen.

    Blijkbaar, zou dit niet de eerste keer dat de groep van politieagenten die verantwoordelijk zijn voor de dood van Felipe in een zelfde delict omstandigheden zijn geweest. Volgens de informatie die de AND, zijn er tenminste twee gevallen van verzet tegen arrestatie betreffende dezelfde PMs onderzocht door de 4 DP cv) - een op 13 mei en andere op 25 juli dit jaar. 

    http://www.anovademocracia.com.br/160/06.jpg

    08-11-2015 om 17:16 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Social restaurant in Niteroi, Rj gets more expensive

    According to the Secretariat, increased meal is due to the economic climate.  Photo: Marcelo Feitosa

    The breakfast, which cost 0.35 real, increased to R 0.50 (33 dollar cent) , while lunch rose to R $ 2. (66 dollar cent) The Secretariat explained that this was the first increase in 13 years of operation

    Who will gets in the Popular restaurant in Niterói Centre already meets most expensive meals. The breakfast, which cost £ 0.35, increased to R $ 0.50, while lunch rose to R $ 2, an increase of 100% in the amount charged. Furthermore, soups and desserts were cut. The state Department of Social Services reported that the attitudes happened due to the economic climate. 

    The increase reached 16 popular restaurants across the state and took many by surprise. In the case of Niteroi, increasing the announcement was made through a paper written by hand in local main entrance. The secretariat also reported that this was the first increase in 13 years that the establishments are operating. "The increase was high, twice is a lot. Other than that, it was not a decision forewarned. It was all very suddenly. 

    "Many people do not have 1 real for lunch and asks for help to get something to eat, as is my case. Now we have to ask twice to have a decent meal, " laments the retired Emilda  da Silva, 66 

    Besides the increase, another subject that took the popular restaurant was a lack of fruit as a dessert and the distribution of soups. "Food is good, but still the same old thing, do not know why it only now increased. And as if that were not enough, they took awayn the fruits and soup. They increased the price, they should go back like it was before, " declared retired Waldemar Silva, 75. 

    O Fluminense jornal


    ....It will be hard to many people, like beggars, to get the daily meal, the economic situation in Brazil on this moment is lousy, there are more poor and the excluded needs more attention... many got no income, the restaurant is a social heaven for these people... storyteller

    07-05-2015 om 00:00 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    06-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Indians go on the attack - Peruvian Indians of the Mashco Piro tribe killed a 20-year-old man with bow and arrow

    The Mashco Piro tribe in eastern Peru is one of the last uncontacted tribes in the world. The possible by logging and lack of food cornered Indians came in 2011 into contact with the outside world. The victims of the recent attack is Leonardo Pérez, resident of Shipetiari, a remote village deep in the Peruvian Amazon. The Mashco Piro Indians found themselves Friday at one of the fields of the village. When Perez walked there with some other villagers, they were attacked Indians. Pérez was hit in the chest and died instantly. It's the third time this year that the Indians Shipetiari penetrated, until Friday without deadly consequences.


    Evacuate

    In December last year two hundred Mashco Piros attacked two other communities. They urged the houses, killed livestock and took utensils and farm implements. No one was injured. The terrified villagers fled in to a mountain on time, and the government evacuated them to safer areas. Again, the government is exploring the possibilities to ensure the safety of the inhabitants of Shipetiari. "We're thinking to evacuate them," said Lorena Prieto, within the Ministry of Culture responsible for isolated indigenous peoples. "This is to prevent a new confrontation," said Prieto in the local media. The inhabitants of the village see little in an evacuation to a nearby town, local advocacy Fenamad announced. They propose to set up a fence at the place where the Indians penetrate the community. In addition, they ask the government for food aid. They have lost a share of the harvest because of the attacks of the Indians and it is difficult to perform their normal farming activities.

    Food

    Prieto thinks the Indians drifting Indians were looking for food. "We see the desirability of a dialogue with the Mashco Piros. That way we can find out why they leave their habitat and what their problems. " It is normally prohibited to enter the habitat of the Indians, or to make contact with them. This is because they probably will not withstand the diseases and bacteria that visitors brings along. The Mashco Piro tribe consists of 600 to 1500 members, who live in different groups in the AmazonThey move in the border between Peru and Brazil, a region where also a lot of illegal mining and logging exist. It is unclear whether their aggressive actions are related to it.



    Mashco Piro Indians on the banks of the Madre de Dios. One of the first photographs of the tribe, from 2011. © REUTERS

    2971882

    06-05-2015 om 08:25 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The Munduruku Indians: A Living History of Resistance
    "I say this because I know that if you want to take care of the forest, you need to invest in us – indigenous peoples – because no one takes better care of the forest than we do."Antonio Dace Munduruku

    According to the Munduruku, Karusakaibu is the god who created their people, the animals and the myriad of their cultural artifacts. What many don't know is that they weren't known always known as the "Munduruku" people.

    In the 18th century the State of Para was divided mostly between Kayapó and Munduruku territories (they are historically enemies). The Munduruku where known as "the beheaders" because of their ruthless favored murdering tactic when capturing enemies.

    Later, when outsiders began visiting their region in the 19th century, they were coined the "Munduruku" – meaning "red ants" – by their enemies the Parintintin people, who saw that they were numerous, notoriously angry, attacked en masse and very hard to kill.

    The Munduruku people have never lived in peace. They are brute warriors; today the difference is they now fight with paper and pen. They say now that their best defense is their word and the law to protect them. No law, however, seems to stop devious plans the government has for destructive dam projects in the Tapajós region where they live.

    "The government sends the national force, the army, the federal police here as if we were criminals instead of sending them to where the crimes actually happen," said Antonio Dace Munduruku in a conversation during a recent National Assembly. "The government keeps trying to intimidate us, but we will never lower our heads."

    And they will not back down. The Munduruku gathered to discuss strategies to continue resisting governmental plans and pressure.

    "The government sees us as objects, rather than to be proud that we still have this alive and standing forest," declared Antonio. "I say this because I know that if you want to take care of the forest, you need to INVEST in us – indigenous peoples – because no one takes better care of the forest than we do. If it weren't for us, the cattle and the soy would have taken this whole forest. I know we are only of the size of a grain of sand but we make a huge difference. The air you breathe comes from [the Amazon]. The water you drink comes from here. And so, by killing us, you are killing nature and therefore yourselves."

    With such messages in their minds the Munduruku continued on from the assembly straight to Brasilia to participate in a national indigenous mobilization.

    As if it wasn't enough to face the concurrent threats and maintain the struggle for their territroy, the new Minister of Energy and Mines Eduardo Braga declared publicly the same week that the slated São Luiz do Tapajós dam will be auctioned by the end of this year, and that the government had a "good relationship" with the Munduruku.

    Appalled, the Munduruku denied such "relationship" at a press conference, reaffirming their position against the massive hydroelectric dam complex planned for the beloved Tapajós. They also took the opportunity to again request the demarcation of Sawre Muybu territory (the area which they have been demarcating themselves). Sawre Muybu is a key region for the government because the São Luis do Tapajos dam would greatly affect it and consequently make the demarcation project impossible, which is unconstitutional according to the indigenous federation FUNAI.

    The Munduruku protested against the lack of dialog and specifically the lack of the Free Prior and Informed Consultation, as required by ILO 169 of the Brazilian constitution.

    "This plan for dams humiliates us and takes away our physical and moral dignity!" Antonio cried out in protest. "It cannot be considered clean energy!"

    The Munduruku continue fighting and have asked for support from the world.

    "Our goal now is to seek international support because Brazil does not value the Amazon. If you value the Amazon, then support us because we protect the forest."Antonio Dace Munduruku, on behalf of the Munduruku people

    I say this because I know that if you want to take care of the forest, you need to invest in us - indigenous peoples - because no one takes better care of the forest than we do. - Antonio Dace Munduruku

    01-05-2015 om 21:10 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Two turtles found dead near Rio

    Duas tartarugas marinhas são encontradas mortas em Itaipu. Foto: Divulgação / Mônica Bittencourttwo turtles were found dead at the Itaipu beach in Niteroi, RJ. when a team came to examine the animals they were disappeared, could be taken for consumption or other purposes.

    27-04-2015 om 19:07 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    16-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.no comment; corruption streets

    (Foto: Marcos Vieira)(Photo: Marcos Vieira) jornal O Itaborai

    The center sidewalks are for years cause of headache for those with physical disabilities or limited mobility - the problem is that the municipalety of Itaborai, RJ is full of corruption... so as many cities in Brazil

    16-04-2015 om 14:23 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.bus drives against building in Rio

    Bus rijdt tegen gebouw in Rio

    RIO - A serious accident involving a bus left one dead and 23 people injured on the morning of Thursday, in Madureira, in the north of the city. The accident happened in the Carolina Machado Street, close to the train station in the neighborhood. The driver of the bus had lost control of the vehicle, hit a bar and a furniture store, which were partially destroyed. 

    At least five vehicles from the Fire Department were on the spot to help the victims. Some of the injured were taken through the windows by the team, who were broken to facilitate the work of the firemen.

    The driver of the bus stuck to the hardware, and firemen had difficulty removing him from the bus. 



    16-04-2015 om 14:10 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    04-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OIL CRISE IN ITABORAI, RJ left workers starving to death

    Olie crisis in Itaborai, RJ, laat de werkmensen zo goed als doodgaan van honger

    The bed placed on the sidewalk of a HOTEL called the attention of those who walk the Avenue 22 de Maio, in the center of Itaboraí nearby Rio de Janeiro. Furniture of the 'pousado do trabalhador'  Pousada for the workingmen - are for sale, exposed where once was the restaurant on the four-story building. The initiative of the owner Marcos Paulo Pires de Silva was found a way for him to settle the debt of R $ 500 thousand gained in default of Alumini Engineering company, one of the contractors met with the oil crisis in the Petrochemical Complex of Rio de Janeiro, Comperj.

    Pousada dos Trabalhadores, is located five kilometers from the Comperj, accommodated about 150 workers of the enterprise and received the services provided by contract signed directly with the Alumini. With the suspension of Petrobras transfers to construturas Comperj, the Alumini stopped paying its suppliers.

    Pousada Worker
    Pousada de trabalhador in Itaborai

    "Our main customer left a hole with us more than £ 500,000 and with that, we have to close our activities. I am selling everything to honor with my suppliers, my employees, "claims Marcos Paulo. The businessman explains that he has the hotel chain for 14 years, and the last three settled in Itaboraí to meet the demand of Comperj. "In the middle of last year, we evaluated the company and it was worth US $ 1.3 million.Today, unfortunately, I will close the doors, I still owe my duty, four months of back rent," laments the entrepreneur . 

    Working ground of the oil project

    On the other hand, the People's restaurant never received so many customers and tries to fit the demand. "Thank God we have this popular restaurant that causes us to feed every day," says the former employee of an outsourced company Comperj, Ricardo dos Santos Laurindo. The restaurant, which charges 1 real (m/l 30 euro cent) for a meal, has become a magnet for the unemployed. "We are finding many friends here in the restaurant," confirms Antionio, who worked in the complex as owner. Between bites are many sad stories. 

    storyteller resident of Itaborai

    04-04-2015 om 21:57 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Less Bullets, More Love - protest in the community of favela ' Complexo do Alemâo'

    PROTEST IN FAVELA TEGEN POLITIEGEWELD EN 4 MOORDEN AFGELOPEN 2 DAGEN

    The demonstration was attended by over 1mil people occurred in response to the killing of four residents in less than 48 hours

     

    04/04/2015

    By Vivian Fernandes translation stroryteller

    More than 1000 people held a protest on Saturday morning (4) in Complexo do Alemão, in Rio de Janeiro (RJ), asking for peace in the community, which has more than 15,000 inhabitants. The demonstration took place in response to police violence and the murder of four residents in less than 48 hours this week, including Eduardo de Jesus Ferreira, only 10 years.

    With signs that read "- Bala + Love", "We deserve to live without fear of death" and "Poverty is not a police matter", residents and humanrights activists set out to march through the streets dressed in white

     
     

    Residents call for end to police violence in the favela -Photo: Ninja Medi.

    Photo: Ninja Medi.

    Hundreds of families took to the streets of the complex 
    Photo: Ninja Media

    04-04-2015 om 21:54 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.COUP NEVER MORE

    Indigenous peoples are also among the victims of the Brazilian dictatorship, as recorded the final report of the National Truth Commission.Indigenous peoples are also among the victims of the Brazilian dictatorship, as recorded to the final report of the National Truth Commission .

    violation of human rights of indigenous peoples

    During the military dictatorship, diverse Indian people were killed, exterminated, held prisoner, tortured and expulsed of their home lands

    02-04-2015 om 10:04 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Deaths in confrontation in favela

    A new shooting in Complexo do Alemão, in the North Zone of Rio, on the afternoon of Wednesday, killed left a woman and a uspect and two others wounded by stray bullets. Elizabeth Francis would have been shot in the face while he was inside his home, and died instantly. A suspect was also shot in the head and died on the spot. Elizabeth's daughter, Maynara Moura and another boy were injured. On Tuesday, a military policeman was Fazendinha was also shot in the set of the favela fight.

    02-04-2015 om 09:05 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rio: military police starts to occupy favelas Praia do Ramos and Roquette Pinto

    Militaire politie begint het zogenaamde pacificatie proces in 2 favelas in Rio

    RIO - The Military Police began in the early hours of Wednesday, the occupancy of two communities in the Complexo da Maré  in the city's North Zone: the Praia do Ramos and Roquette Pinto. The action is the kickoff for the gradual process of replacing about three thousand men of the armed forces operating in the set of slums for the implementation of four Pacifying Police Units (UPPs) within the complex.

    During the night, the military police patrols were already positioned at the entrances to the two communities. There was also PM teams within the favela Praia do Ramos and Roquette Pinto. Despite the increase in policing, the mood in the favelas is one of tranquility: many residents circulated through the entries. There is no confrontation record.

    Since midnight, Shock Battalion men (BPChq) also help in patrolling the region. According to the PM, at around 6, will be the turn of the Tactical Group of Motorcyclists (Getem) into action. They will act in the narrow roads of the region. The operation started yet on Tuesday, when, at around 20h, a safety belt was fitted as access to both communities.

    Also according to the PM, 220 military police, who had been prepared to act in patrolling and attendance to events, continue to act in the Complexo da Maré. They make up PART of the company linked to the Coordinator of Pacifying Police and are, since November last year, working with the armed forces in the whole complex.

    The Praia do ramos and Roquette Pinto are controlled by militiamen. The second stage of the process begins on the first day of May, when the military leave the Union Park, Rubens Vaz and Novo Holanda, dominated by another criminal group. Until June 30, the deadline set for the end of the agreement between the federal and state governments, the Law and Order Assurance decree (GLO), the 16 slums where about 140,000 people live, will be under the responsibility by PM.

    The Taking of Tide, with areas dominated by traffickers and militia, is considered the biggest challenge of public security in Rio since November 2010, when the PM began the occupation of the complex da Penha and Alemâo. The armed forces are in these places since April last year.



    01-04-2015 om 10:43 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Doctors set up hospital tents to help indians in Xavante village

    Dokters team uit Sâo paulo zet tenten op om Indiaanse bevoking te helpen in hun dorp

    Aldeia São Pedro, na Terra Indígena Parabubure, Mato Grosso 

    Volunteers of São Paulo leave comfort clinics to cure people of the forest, with many 'white illnesses'

    The Xavante expedition, carried out in August last year, was the 29th group which had seven ophthalmologists, two clinical, two pediatricians, four surgeons, four anesthesiologists, three gynecologists, seven nurses, four dentists ten logistics employees and 15 volunteers. The ten days they were among the Xavante it was possible to held 223 general and ophthalmic surgeries, 1,504 medical and dental visits and 3,400 tests and procedures.

    In tents pitched in the Brazilian forests they already attend more than 28 thousand people, with 4,800 surgeries. Yanomami, Kayapo and other ethnic groups of the Xingu and Amazon have received service of the expedition. "With a history of having been in many projects, I can say that this is a difficult scenario. The Xavante have many diseases of the white man, like DIABETES and hypertension, "said the expedition's coordinator, Ricardo Affonso Ferreira.

    Crianças-indígenas-abre-matéria-foto-Rafael-Salazar.jpg

    Ultrassom-Ginecologia-foto-Rafael-Salazar.jpg

    for the first time a Indian woman hears the heart of her baby

    223-Surgery-photo-Rafael-Salazar.jpg

    In the ten days of the expedition here were carried out 223 general surgery and ophthalmology

    fantastic work, complimyments, storyteller Wayn

    30-03-2015 om 00:00 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.call for protest in Brasilia to all Indian people

    Crédito: Oswaldo Braga/ISA

    "The systematic attack on the rights of indigenous peoples is unacceptable in a democratic and pluralistic society, where these rights are now treated as currency trading and political bargaining objects. But the indigenous peoples have given sufficient evidence that will not yield to this new offensive, full of hatred, discrimination, racism and incitement to violence, promoted by the owners or representatives of political and economic power.DSC_1109 - Capa

    It is to continue this struggle that the Articulation of Indigenous Peoples of Brazil - APIB, calls to all peoples, indigenous organizations and leaders and their allies and partners to participate in the free Land Camp (ATL) - In defense of indigenous lands and territories to be held in Brasilia - DF 13-16 of April of the current year. At the same time in this period, the indigenous peoples and organizations will also be promoting mobilizations in the different regions of the country. "foto14apib

    28-03-2015 om 17:49 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    19-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Warning - Dying Amazonas

    The Amazon capacity to absorb carbon from the atmosphere, fell by half in just over 20 years, this according to the most comprehensive study ever done on the subject. From a peak of two billion tons of carbon dioxide per year in the 1990s, capturing the forest was reduced to one billion tons and, for the first time, is less than the fossil fuel emissions in Latin America. 

    The study, published Wednesday in the journal "Nature", was developed over 30 years, involved an international team of nearly a hundred researchers, led by the University of Leeds. 

    The survey is a warning. Although Amazon will act as a kind of brake of climate change by absorbing more carbon from the atmosphere than releases, the analyzed forest dynamics shows that there is an increased rate of dying trees throughout the forest.



    19-03-2015 om 08:51 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.no comment; Sâo Gonçalo, Rio

    drugswarA vítima foi atingida durante troca de tiros com a polícia (Foto: Divulgação)

    18-03-2015 om 19:44 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.people leaving houses because river flood in Acre

    Cidade corre risco de ficar desabastecida. Segundo Defesa Civil, alimentos não perecíveis estão sendo enviados de avião para evitar que a situação piore. Mais de 36 toneladas de ajuda humanitária entre alimentos não perecíveis, medicamentos, dormitórios e água potável foram entregues THe city council of Boca do Acre, city at 1.028 quilômetros from Manaus, says that more than 200 families leaving the city the last 2 weeks. Eight of the nine city neighbourhoods are flooded. The lack of drinking water, the impossibility of movement and fear of damage caused by water forced by Acre and Purus rivers have led residents to seek shelter in the capital Rio Branco (AC). On March 10 the city went into a state of emergency due to the flood and, so far, is the only city in Amazon in this extrem situation. It is expected that the Acre and Purus rivers reach 22 meters and the water starts to decline in nearly three weeks. "In 1997 the water reached 23 meters. Hardly get to that now, but it will take a while for the water drops.

    16-03-2015 om 18:54 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    15-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.bus accident in Santa Catarina State left 49 dead

    A bus fell from a cliff in northern Santa Catarina, and left 49 dead, eight children, three teenagers, 14 men and 24 women, and 11 wounded. The accident occurred at Km 89 of the SC-418 state highway in Campo Alegre, near Joinville, in the southern state SC. The bus driver would have lost control of the vehicle. The destination of the trip was the city of Guaratuba, within the state.




    15-03-2015 om 17:25 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Go Dilma! Go!

    Millions of people protested against the corruption of president Dilma Rouseff and her PT, cynically called the' labor party', a socialisme idea in Brasil which seems a phantasm

    But what will be the result when Dilma leave the theatre? She is really involved in the corruption that rumbles the country and even her mentor Lula have no strength to stop the rotten direction. Impeachment will be a option, but there are some people who screaming and longing for a militaire invention. the army as saviour for Brasil. Again? Damned. This will be be disastrous, this will be a inferno for the country. The democratization will be further away then ever. Revolution is almost impossible in this country. A new wind which will come from the left wing should be the best way, but how truthful are the politicians? Money and devils horns seems more valuable than peace and good government, eyes for the poor, homeless, sem terras, indians, justice for the people.

    15-03-2015 om 00:00 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.no comment: Found dead in the trunk of a car - Sâo Gonçalo, RJ

    O corpo coberto de lama tinha sinais de espancamento, orelha cortada e marcas de tiros de fuzil nos braço e no tórax (Foto: Marcos Vieira)

    (Photo Marcos Viriera)

    10-03-2015 om 20:24 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.no comment: art brasileiro - MULATA

    paintings

    orlando teruz - mulata 1965

    henrique cavalleiro 1943 - Mulata

    heros lima - Mulher mulata- 1916

    10-03-2015 om 16:17 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.no comment: Life around the Belo Monte dam
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    see annex photo & report

    Bijlagen:
    http://fracturesphoto.photoshelter.com/#!/index/G0000jpn0F5ZwLAE   

    10-03-2015 om 10:20 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    09-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.military intervention in favelas?

     favela Maré were 20 killings occured since april 2014Imagem

    While warmly discuss the serious political and economic problems which runs in Brazil, most people will not behold another process as thats more harmful to democracy: the growing militarization of everyday life. Obviously, the poorest are the first to deal with it, and much more dramatically than in a correctly denounced repression in demonstrations. If someone ask if "military intervention" would be a solution to anything, they need to be told that it is already runs in some parts of Brasil. The deployment of military troops it's in most cases disatrous.

    09-03-2015 om 15:05 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.no comment - The Indians of Pará

    In the Indian reservation Terra Indígena Alto Rio Guamá, in the northeast of the state Pará, the Indian girl Iritan Tembém, 30 years, looks at a macaw (arara) pet from the window of her home - photo Marcia Foletto

    Na reserva Terra Indígena Alto Rio Guamá, no nordeste do estado do Pará, índia Iritan Tembém, de 30 anos, observa a arara de estimação na janela de sua casa Foto: Márcia Foletto / Agência O Globo

    08-03-2015 om 20:52 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.THE REVOLT STARTED (workers more than 3 months without wages)

    Workers of the Rio de Janeiro Petrochemical Complex (Petrobras) marched across the Rio-Niterói bridge demanding payment of back wages for three months, opening another wave of popular revolt against the "actions" crise and attack of working man rights applied by the corrupt goverment of Dilma and her PT (partido trabalhadors).

     workers of Comperj walk off the bridge Rio-Niterói and by arriving at the building of Petrobras, in Rio's centre, to show their displeasure, they are 3 months without wages

    see the white banner: where is the money

    08-03-2015 om 12:04 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The land of the Abacaxi (Ananas) short story

    The land of the Abacaxi*  Klik op de afbeelding om de link te volgen

    The defilé goes by, that rock of lizards, peeking at everything that moves slightly. The birds in all colors, red, yellow, blue and green, here where God shone the light greener it seems and blessed the animals that creep, climb and fly. "Hello are you there? Onça? climb the tree, see the capybara on that river bank, the primal beast, whither go's that colony of ants? The jacaré, tamandoea and surucucú, laugh, laugh sloth way up high in your safe tree. See the forest people, with their pride they run, the Xavante the best runners of the forest, followed by many others with their skills. It's not a carnival train, it is the procession of space, freedom, away from the white humanity. Brazil, the lights of the fireflies, they shine to the the people of the trees, which searching for justice. Justice? Where's is that landlord who complains? But see the poor little homesteaders in their canvas tents along the country roads, people in tears, crying for their children who are malnourished. Brazilian gypsies, that they are, searching for the place that will be found and, see the Umbanda mother hung with beads in the color of her brother Oxum. Oh, old blacks give me you wisdom as you gave them to many others, gave them to the helpless of today, the people in the arid deserts of the Northeast.

    Iracema give us the fire so that Brazil will once may sigh of relief, away from the tyrant his yoke, his privatization, his destruction. The fireflies dancing around the pot of beans of the the believers, those who think that this will brings relief. God is love, but He also can be cruel, unyielding. The sun will scorch the sertao and the emotions of *Cangagaceiros will be re-opened and sunrays will bring forward the day that *Antonio and the counselor shall preach again, because the melancholic man ever believed in a Messiah, a savior even if it is sometimes full of fatalisme. See the wrath of the great rivers, full of blood and poison, see the bald black stumps of the once so proud trees, the giants of the forest, our mother, the emerald of the earth. What they doing to her? The Amazone wood; poorly now in the name of money, of the full overfet egoists, in the name of consumption. See the parrots crying and screaming under the scorching flames, hell, in the green hell. No! Let us dream of a country that is worthy of her name. The goodness of the people who live for here for more than 40.000 years, today, not tomorrow, dogs with the tongue out of their jaw sigh for any compassion: but to whom?
    Brazil looks at how the vultures try to eat, they are people in disguise, waiting for the corpse, still licking the last time. No, it's not a carnival defilé, it is the journey of the depressed dressed in the brightest colors imaginable, with animals as friends, and see the Makiritare, Kurripako, Wapishana, Wai -Wai, Apalai, Kayapó, Mundurucü, Catawishi, Yuma, Bocas Negras, Kawahib Cinta Larga, Nambikuara, Bororo, Xavante, Paressi, Sherente, Acroa, Shacriaba, Cuyavava Indians, they allready wearing their war paint, and see the oppressed homesteaders, in the land of the Abacaxi. * 

    written and adapted by storyteller

    *sweet smelling fruit

    * canganceiros, kind of outlaws in the unsocial system of the north east

    * Antonio Conselheiro, profet and leader of a movement back in the early 20th century in Canudos, where he and 20.000 followers were murdered by govermental militairy troops

    08-03-2015 om 00:00 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KILLED IN A BLACK MAGIC RITUAL

    jornal 'O Fluminense'

    The body of an unidentified man was found yesterday morning by residents of the Sedopiro Freire Ribeiro Street in Pita. The victim, a black man about 40 years old, had a wound in the neck caused by a knife, while his feet and hands were tied.

    Beside the body candles and rum bottles were found. The Homicide Division of Niterói, Itaboraí and São Gonçalo (DHNISG) believes that the cause of the murder, was a sacrifice in a black magic ritual (macumba).

     

    The body side candles and rum bottles were found.  By the way it was dead, the Homicide Division of Niterói, Itaboraí and São Gonçalo (DHNISG) believes that the victim was killed as a sacrifice in a black magic ritual.  Photo: Julio SilvaPhoto by Julio Silva

    07-03-2015 om 15:45 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BLOG IN ENGELS

    Vanaf vandaag verschijnt dit blog in het Engels, zodat tevens de nietNederlandstaligen de berichten kunnen  volgen

    From to day on my blog will be published in English, so that also non Dutch speaking may follow the reports

    gaarne mijn begrip hiervoor,

    Storyteller



    Tanguá, RJ, Brasil 1990 - with girlfriend

    06-03-2015 om 15:19 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vechtende vermoord voor hun rechten/battling killed for their rights

    In de afgelopen jaren werden in Brazilië tientallen activisten en leiders van landbewegingen, na ontmoetingen met organisaties als het Agrarisch nationaal en Incra vermoord. Vele leiders en activisten, Indianen en quilombolos (ex-slaven communiteiten, nu samengaand met landloze en sociale bewegingen) , werden doelwit van politie en pistoleiros, ze werden gemarteld en op een ruwe wijze vermoord, vechtend voor hun grond, terwijl de opdrachtgevers en moordenaars vrijuit gaan.

    In recent years, dozens of activists and leaders of land movements, murdered in Brasil after meetings with organizations such as the National Agricultural and INCRA. Many leaders and activists, Indians and quilombolos (former slave communities, now concomitant with landless and social movements), were targeted by police and pistoleiros, they were tortured and murdered in a rough way, fighting for their land, while patrons and killers go unpunished.


    • José Claudio e Maria do Espirito Santo, killed by pistoleiros in Nova Ipixuna - PA, on 24/5/2011




    • Luiz Lopes, LCP (leage of po' homesteaders) leader of Para, killed by pistoleiros ordered by fazendeiros (landlords) on june 15 2009

    • Marinalva Manoel, Indian leader of the Guarani Kaiowa, murdered on 1/11/2014




    • Elcio Machado, leader of the LCP (liga poor farmers) in Roirama, tortured and killed by  pistoleiros on 8/12/2009




    • Cleomar Rodrigues, leader of the LCP (liga arme boeren) in the north of Minas Gerais, killed on 22/10/2014 by gunman




    • Valmir Mota de Oliveira, 'Keno', leader of the MST (movement people withot land) killed by pistoleiros in Santa Tereza do Oeste - Parana 2007




    Renato Nathan, peasant leader murdered in Jacinopolis - Roirama 9 /4/2012

    Josias P. de Castro, peasant leader of Mato Grosso and his wife Irini got killed by gunman on 16/08/2014

    uit 'A Nova Democratia' 2015

    25-02-2015 om 00:00 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    24-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.pels jagers gepakt in Mato Grosso

    Cuiabá - een team van het IBAMA's en de Mato Grosso Civil Judicial Politie een operatie uitgevoerd in een farm Sâo Sebastiâo, nabij de stad Apiacás, 1005 km vanb Cuiabá. Dit om jagers activieteiten en pelshandel te controleren en lam te leggen.
    Zoekbevel en arrestatie bevel waren bevolen door de rechter in Alta Floresta, het team inspecteerde de gebouwen van São Sebastião, inclusief hoofkwartier en personeel. In de accomodatie vond men twee geweren en munitie van verschillend kaliber. OOk vond men men 4 jaguarhuiden (panthera onça) internationaal beschermde diersoorten. De farm eigenaar en twee medewerkers werden gearresteerd.
    ps. de illegale handel in huiden is verontrustend in Mato Grosso en Amazonas, zoals ook die van de Jacaré (kaaiman). Door corruptie glippen de moordenaars der dieren vaak door de wetmazen.
    Storyteller

    24-02-2015 om 17:27 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IBAMA (natuurbehoud) neemt 'grootste vernieler van Amazonewoud' gevangen

    Ezekiel Antonio Castanha, de grootste vernietiger van bos langs de BR-163, werd gearresteerd door IBAMA (Braziliaans instituut voor natuurbehoud) afgelopen zaterdag 21 feb. in Itaituba, in Pará. The actie werd uitgevoerd door de Federal Police en de Nationale zekerheids dienst. Hij is verantwoordelijk voor het vernielen van 20% van het woud. Castanha was actief aan de BR163 weg, hij bezette publieke stukken grond, kapte het en verkocht de gestolen stukken grond. Hij heeft voor ong. 16 milloen euro boetes lopen bij het Ibama, zonder de toevoeging van de belastingschuld van de andere leden van de bende. De grootste bosvernietiger zal worden berecht door het federale hof en kan veroordeeld worden voor meer dan 46 jaar gevangenis voor verschillende misdaden, zoals illegaal houtkap, samenzwering, witwassen van geld en gebruik van valse documenten.

    ps. het zal allemaal wel weer met een sisser aflopen. Ik herinner mij dat de moordenaars van Chico mendez toenmaals 19 jaar kregen en werden geholpen te vluchten uit de gevangenis. Wat is gerechtigheid, in Amazonas?

    Apenas o núcleo familiar do grileiro responde por quase R$ 47 milhões em multas junto ao Ibama, sem contar com os autos de infração em nome dos demais membros da quadrilha.

    24-02-2015 om 17:26 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    22-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de vrachtsleepers aan de Rio Negro, in de haven van Manaus

    Ze beginnen hun werk in de zeer  vroege morgen and stoppen als de zon opkomt. Ze slepen met tucama, bananen, pompoenen and andere producten meestal van het Amamzone interior, voor een bedrag van 1000 tot 1500 euro per maand. Deze werkers leven met gevaar iedere dag: vervoeren zware vrachten op hun rug, lopen over oude versleten trappen en hellingbanen van de haven, welke geen veiligheid bieden, en bereiken hun werkplek in de nachtschemering en zijn overgeleverd aan de gevaren van het 'land zonder wetten'. 




    foto krant ' a critica' manaus

    22-02-2015 om 11:35 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op zoek naar schedel van 2 miljoen jaar in Itaborai, RJ

    De zoektocht naar een menselijk fossiel van 2 miljoen jaar, deze mogelijk de geschiedenis  van de Amerika's kan veranderen, begon deze maand in Itaboraí, nabij Rio de Janeiro. De expeditie staat onder leiding van archeologe Maria Beltran, erkend als een van de belangrijkste in het land, en die deel uitmaakte van de groep die in de jaren '70, in Lagoa Santa (MG), een schedel ontdektte, die vandaag beschouwd wordt als de oudste Brazilië. Samen met haar team, werkt ze in het 'Paleontologische Park van Sâo José', hetgeen onderhouden wordt door de stad. De opgravingen zijn in de eerste fase en hebben geen deadline.

    De bijna 80 jarige Maria Beltran gaat meestal drie keer per week naar het kamp in Itaboraí. De grootte van het gebied dat moet worden afgegraven is 1.500 m². In de eerste onderzoeken zijn artefacten gevonden die het bewijs van menselijke aanwezigheid in afgelegen periodes weergeven. Wat Maria Beltran doet geloven dat het fossiel mogelijk begraven is in Itaboraí, is het feit dat zij reeds voorwerpen vond in de regio - ook in de jaren '70 - voorwerpen door mensenhanden gemaakt en vergelijkbaar met andere bestaande in Afrika, die gedateerd zijn op 2 miljoen jaar.

    Ten aanzien van het paleontologisch Park St. Joseph, zegt Mary Beltran dat ze geen andere opgraafplek kent dan in Itaboraí, waar er gegevens zijn van artefacten en dieren uit bijna elk tijdperk waarin de mens de Aarde bewoonde.

    "In Afrika hebben we ook artefacten uit verschillende tijdperken van de menselijke geschiedenis, maar ze zijn verspreid over verschillende locaties. Itaboraí is de enige plek in de wereld, waarvan ik me bewust ben, waar artefacten van alle tijden kan worden gevonden in deze opgraafplek", aldus de wetenschapster.

    In het park werden al fossielen ontdekt van vele zoogdieren, buikpotigen, reptielen en amfibieën, vooral de oudste Tatú (Armadillo) ter wereld en de voorouder van de emoes- beiden uit het Paleoceen, gedateerd op ongeveer 55 miljoen jaar. Tevens werden er fossiels ontdekt van de gigantische luiaard en mastodont uit het Midden-Pleistoceen (ongeveer 20.000 jaar). Doch tevens archeologische resten, waaruit de aanwezigheid van de prehistorische mens in de plaats bevestigd wordt.

    Vandaag geloofd men dat de eerste mens ongeveer 30.000 jaar geleden naar Amerika kwam. Het oudste menselijkfossiel in Brazilië is gedateerd op 11,800 jaar en, als reeds opgemerkt, werd gevonden door Maria Beltran, door een expeditie geleid door de Franse archaeologiste Annette Laming-Emperaire in de jaren 70s van de vorige eeuw, in Lagoa Santa, Minas Gerais.

    p.s Het was de Deen Peter Wilhelm Lund die in 1843 de grotten onderzocht rond lagoa Santa. Deze onderzoeken resulteerde in de vondst van voorhistorische fragmenten van menselijke botten inclusief 31 schedels en de ontdekking van de Lagoa Santa mens, geschat op 9.000 jaar. (dit is echter slechts een fragment van de opties over de eerste mens in Brazilië, in mijn blog vind u verdere info) storyteller


    Maria aan het werk in Itaborai

    21-02-2015 om 11:58 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. de ziel der krabben vangers van Itambi, Itaborai, RJ

    Wie de routine weet van de inwoners van het Itambi Basin kennen ook alle moeilijkheden die tientallen gezinnen hebben die leven van het vissen op krabben. Ze zijn bescheiden mensen die in hun eigen huizen wonen gebouwd in de buurt van beken en wetlands. Ze worden geboren en groeien op met kundigheid die overgaat van vader op zoon. 

    De woningen zijn eenvoudig, bescheiden. De straten hebben geen infrastructuur. Vervoer is onzeker en de handel bestaat vrijwel niet. Maar het grote verschil is dat ze perfect zijn opgenomen in het lokale landschap. De enige manier om te overleven die ze kennen, is het vangen van krabben.





    - zoon van krabbenvanger - foto leonardo Costa - 

    21-02-2015 om 00:00 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn vriend Tonto, de eigenzinnige enigzins gekke straathond

    Tonto is een beste vriend. Ooit kwam hij aangelopen bij ons huis in Itaborai nabij Rio, waar hij zich, als mager als hij was, langs de ijzeren stangen van de voorpoort wrong. Anderzijds was het denkelijk ook de liefde die hij had geopperd voor onze huishond Lua, een wit gevlekte teef. Zij had een nest geworpen van tien kleine. Tonto verdedigde haar ook wanneer andere mannen haar wilde versieren. In noemde hem 'Tonto', naar een kat die ik ooit had, (deze had ik genoemd naar de Indiaanse vriend van de 'Lone Ranger' de stripfiguur, daar hij door een ziekte niet liep maar meer sluipend door het leven ging). Tonto had nagenoeg bijna dezelfde kop als de kat. De spitse snuit en vragende ogen, waarvan het rechter blauw wazig was. Ik denk dat hij blind is aan dit oog. Soms zag ik hem voor enkele dagen niet, als hij op pad was naar wat dan ook. Ik vroeg mij dan af of hij niet verongelukt zou zijn, overreden of anders. Hij was een beetje 'crazy' en naief, en rende als een wegpiraat achter motors en autos aan en probeerde dan in de banden te bijten. Soms zag ik de motorrijders met een voet schoppen, en eenmaal verteld emij een kennis dat de 'gekke' hond hem op de fiets in zijn kuit gebeten had. Het was meestal een soort 'groots doen'. Eenmaal kwam hij terug met een manke poot. Bezorgd dat deze gebroken was, en ik zag dat hij pijn had, gaf ik hem wat pijnstiller. Na drie dagen rende al weer achter de lawaaimakende vehicles aan. Meestal liep hij met mij mee als ik de straat op ging of naar de winkel, hij bleef dan voor de deur liggen te wachten. Het bezorgde mij soms wat angstige momenten als ik hem dan de gevaarlijke hoofdweg br-101 zag overrennen, of achter autos aan. Doch als de zon onderging en het was afgekoeld lag hij ingegraven in zijn kuil in de voortuin als een gemoedelijke baas en bekeek zijn vrouwtje en haar jongen. Tonto heeft het eigenlijk niet slecht, dacht ik vaak. Hij heeft de vrijheid, een wijfje en eten in de bak, dat kunnen vele andere honden in Itaborai niet zeggen, zeker niet de blaffende waakhonden die achter dikke muren zitten, waar hij dan soms uitdagend voor ging staan blaffen als wilde hij zeggen 'hou je rustig aansteller!'wetend dat ze hem geen kwaad konden doen. De stad heeft vele straathonden, zij die overleven en eten krijgen toe geworpen vanuit de 'lanchonette' (soort snack bar) of van goeie mensen die hun op bepaalde plekken te eten geven. Het grootse gevaar is de weg, de autos, vrachtwagens. vaak zag ik de overreden kadavers langs de weg liggen, een einde dat onverwachts kwam. Tot nu toe is het mijn vriend Tonto bespaard gebleven.



    Tonto

    Lua
    zie bijlage voor meer fotos

    Bijlagen:
    2014-11-29 17.04.08.jpg (192.4 KB)   
    Lua met jonge.jpg (223.9 KB)   

    20-02-2015 om 13:42 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 22/08-28/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 28/12-03/01 2021
  • 14/12-20/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/10-13/10 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 12/12-18/12 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 27/12-02/01 2011
  • 20/12-26/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 03/08-09/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 31/12-06/01 2008
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


  • INSIDE BRAZIL a broader view of Brazil

    Gastenboek/Livro da visita
  • Een aangename midweek bezoek
  • Een goeie nieuwe week
  • Goedemorgen Wayn
  • Avond groetjes
  • Op bezoek geweest

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek ------ Mensagem em baixo


  • DEVROLIJKEBLOGGERS

    Blog als favoriet !

    Inhoud blog
  • LAMPIÂO PART 2
  • LAMPIÂO, BANDIET OF WELDOENER part 1
  • beroerde toestand in ziekenhuis, Itaborai, Rj, Brasil
  • vrouw gepakt met 11 jarige jongen in bagage koffer
  • Wat Baai zuiveren in RIo?
  • Indianen bezetten Museum in Botafogo
  • no comment
  • Column - CORRUPTIE en AFKEER (eerder gepubliceerd 19 juli 2009)
  • Schetsen van Storyteller
  • waar is 'fat family'
  • Gruta de Lapinha en Milhály Bányai
  • Beelden van de Gruta de Maquiné
  • GRUTA de MAQUINé‰
  • De Grotten: GRUTA REI DO MATO
  • BELO HORIZONTE Deel 5 - SABARÁ
  • BELO HORIZONTE deel 4
  • BELO HORIZONTE deel 3 Zuster Brunilla Maessen
  • BELO HORIZONTE DEEL 2
  • BELO HORIZONTE, SABARÁ EN DE GROTTEN VAN LAGOA SANTA, REI DO MATO EN MAQUINÉ deel 1
  • no comment
  • kindermoorden in Brazil / child murder in Brazil
  • populair restaurant moet bezuinigen
  • Criminaliteit en drugs
  • veiligheidsituatie in Brazil baart zorgen
  • benefiet werk in Sâo Gonçalo, RJ
  • repentismo - muziekstijl uit brasil - zie video
  • zé de onça - forro muzikant - zie video
  • Sâo Gonçalo, RJ
  • Guarani e Kaiowá indianen - mato grosso do sul
  • strandart
  • no comment - vriendschap
  • no comment: zonder water
  • IK GELOOF NIET MEER
  • DEMISDADEN VAN DE OLYMPISCHE STAD RIO
  • TWEEDE ZON waarneembaar boven Brazil - april 2 2016
  • save amazonas - olie op doek 2014 brasil -ramblin wayn
  • Amazonia 16 slot
  • Amazonia 15
  • Amazonia - 14
  • Amazonia riviertrip 13
  • Amazonia riviertrip 12
  • Amazonia riviertrip 11
  • Amazonia rivierr trip 10
  • Amazonia riviertrip 9
  • Amazonia riviertrip 8
  • Amazonia riviertrip 7
  • Amazonia riviertrip 6
  • Amazonia 5
  • Amazonia riviertrip 4
  • Amazonia riviertrip deel 3
  • Amazonia riviertrip deel 2
  • Amazonia riviertrip deel 1
  • HOSPITAL PEDRO ERNESTO - RIO DE J
  • no comment
  • DE STRIJDT VAN DE BEWONERS VILA AUTÓDROMO IN RIO
  • storyteller strandart
  • Politieke militant César Augusto Teles overlijdt in SP
  • Bedreigde zeeschildpad wandeld strand op
  • CRONOLOGIE VAN EEN OORLOG IN SÂO GONÇALO, RIO DE JANEIRO DIE REEDS 19 DODEN EIST
  • modder bereikt paaigebied voor schildpadden en doodt 11 miljoen vissen
  • Milieu Ramp - Toxische modderstroom bereikt Atlantische Oceaan bij Espirito Santo
  • Amazônia em Chamas (Brandend Amazonas) film over leven van Chico Mendes
  • de strijd van de amazonas eco-politie in Brazil video
  • Brandweer redt teef uit de modder in Minas Gerais
  • dammen gebouwd in de Amazone staan op risico van gevaar
  • Braziliaans dorp begraven onder giftige modder na damdoorbraak
  • Politie optreden in de Favela
  • Social restaurant in Niteroi, Rj gets more expensive
  • Indians go on the attack - Peruvian Indians of the Mashco Piro tribe killed a 20-year-old man with bow and arrow
  • The Munduruku Indians: A Living History of Resistance
  • Two turtles found dead near Rio
  • no comment; corruption streets
  • bus drives against building in Rio
  • OIL CRISE IN ITABORAI, RJ left workers starving to death
  • Less Bullets, More Love - protest in the community of favela ' Complexo do Alemâo'
  • COUP NEVER MORE
  • Deaths in confrontation in favela
  • Rio: military police starts to occupy favelas Praia do Ramos and Roquette Pinto
  • Doctors set up hospital tents to help indians in Xavante village
  • call for protest in Brasilia to all Indian people
  • Warning - Dying Amazonas
  • no comment; Sâo Gonçalo, Rio
  • people leaving houses because river flood in Acre
  • bus accident in Santa Catarina State left 49 dead
  • Go Dilma! Go!
  • no comment: Found dead in the trunk of a car - Sâo Gonçalo, RJ
  • no comment: art brasileiro - MULATA
  • no comment: Life around the Belo Monte dam
  • military intervention in favelas?
  • no comment - The Indians of Pará
  • THE REVOLT STARTED (workers more than 3 months without wages)
  • The land of the Abacaxi (Ananas) short story
  • KILLED IN A BLACK MAGIC RITUAL
  • BLOG IN ENGELS
  • vechtende vermoord voor hun rechten/battling killed for their rights
  • pels jagers gepakt in Mato Grosso
  • IBAMA (natuurbehoud) neemt 'grootste vernieler van Amazonewoud' gevangen
  • de vrachtsleepers aan de Rio Negro, in de haven van Manaus
  • Op zoek naar schedel van 2 miljoen jaar in Itaborai, RJ
  • de ziel der krabben vangers van Itambi, Itaborai, RJ
  • Mijn vriend Tonto, de eigenzinnige enigzins gekke straathond
  • Nanko v. Buren RIP
  • no comment RIO ONTWAAKT
  • Tania leeft met 70 ex-straathonden in haar woning te Manaus
  • 10 jaar na dood op Amerikaanse non in Amazonia nog steeds geen gerechtigheid
  • Xavante Indianen dans
  • Protesten markeren begrafenis van motor taxi jongen
  • vervuiling en kanker door goudmijn in Minas Gerais
  • NO COMMENT 11 - RIO
  • no comment 10 - umbanda altaar
  • no comment 9 - amor
  • no comment 8 - drugsoorlog eist 2 slachtoffers
  • no comment7 - Salvador Bahia
  • no comment 6- gered van executie in Alcantara, RJ
  • no comment 5 Roirama berg herondekt
  • no comment 4 Amazonia
  • no comment 3
  • no comment 2
  • no comment 1
  • amazonas - paintings by Storyteller
  • ASSUM PRETO - Ramblin Wayn zingt braziliaans lied
  • vermoord in confrontatie met politie
  • criminelen transformeren straten in misdaad tribunals
  • Slavenwerkers
  • human rights veroordeeld geweld politie tijdens acties en in gevangenissen
  • Dodelijk geweld politie toegenomen
  • armoede in Brazil
  • PF grijpt 4.4 ton drugs in de Amazone in 2014
  • POLITIE GEBRUIK TRAANGAS EN WAPEN STOK IN SP
  • verdwaalde kogels maken 13 slachtoffers in 10 dagen in Rio
  • XAVANTE VOLK, MATO GROSSO, BRASIL
  • THE ROAD TO XAPURI - HUISJE VAN CHICO MENDES
  • no comment: SHOTS NITEROI, RJ by google earth
  • Frei Grignion overleden in Cáceres , Mato Grosso 2012
  • no comment / paarden op drukke weg, Itaboraí, Rj
  • Marina Silva voor president
  • VIKING STEEN NItEROI, RJ
  • zand - sculptuur op strand Niteroi, RJ
  • Storyteller in Tanguá, Rj samen met amigo Joélson
  • VERVUILING IN WATERLOPEN VAN MANAUS, AM
  • Ontruiming van daklozen in hotel te Sâo Paulo
  • NO COMMENT - MATO GROSSO, BRASIL
  • Amazonas Brand
  • No comment: meer dan 300 varkens, ossen en paarden van de straat gevangen in Niteroí, RJ
  • Ontbossing Amazonas
  • no comment / Indios Brasileiros
  • NO COMMENT
  • Amazonas Indianen hebben geen rechten
  • 16 Bedlegerig in Cavalcante, Goiás
  • Verstoken van Medische hulp in Goiás
  • CAAPOR INDIOS VALLEN HOUTKAPPERS AAN
  • THE XAVANTE STRATEGY - EEN DOCUMENT (TRAILER)
  • DROOGTE IN CEARA
  • Schrijver Joâo Ubaldo Ribeiro overleden
  • proces tegen boer die landloze arbeiders liet vermoorden door huurmoordenaars in Minas Gerais
  • Brutale bloedbad in de Gemeenschap Kaiowá in Mato Grosso do Sul//// 18 november 2011 om 16:09 Door CIMI - Natalia Forcat
  • Tussen 1903 en 1980 werden 60.000 mensen vermoord in hospital in Barbecena, Minas Gerais
  • no comment: Paus (papa) in Brazil
  • Moord op straatkinderen in Rio de Janeiro 20 jaar geleden
  • Magische Welten - Amazonas - Spur des roten Goldes (Doku)
  • Het complex Maré in Rio de Janeiro wil vrede
  • 10 doden bij actie BOPE in favela Complexo da Maré in Rio de janeiro
  • no comment
  • De Matsés (Jaguar stam) bedreigd
  • MUNDURUKU INDIANEN LATEN GEGIJZELDE BIOLOGEN VRIJ
  • Brazilië is ontwaakt, nu wakker blijven!
  • no comment : protesten in Brazil
  • no comment: droogte in Ceará en noordoosten
  • no comment: brazilianen komen in opstand, staat zet grof geweld in
  • no comment: Manifestatie tegen wk in Brasilia
  • Tenminste 50 Indianen worden elk jaar gedood in Brazilië
  • MOORDEN OP DAKLOZEN IN BELO HORIZONTE
  • Bandieten blokkeren autoweg om amigo te bevrijden
  • outro mundo possivel -een andere wereld mogelijk
  • VN bezorgd omtrent preventieve arrestaties in Brazilië
  • 6.000 Cubaanse artsen aan de slag in het Noord-oosten en Amazone gebied
  • VOLGENS 'AMNESTY INTERNATIONAL' IS BRAZILË NIET KLAAR VOOR DE GROTE SPELEN....
  • Mudurucu Indianen vechten bij de Belo Monte dam (Zie fotos)
  • Ontbossing in Amazonas gaat door
  • INDIANEN BEZETTEN BEZETTEN CONSTRUCTIE PLEK
  • MUNDURUKU EN TAPAJO iNDIANEN VECHTEN TEGEN DAM
  • Kindergansters van Rio - realistisch dokument (Duits) video
  • 700 Indianen bezetten kamer van afgevaardigden in Brasilia
  • Plastiek afval geeft familie in Manaus een inkomen
  • PUINHOOP IN LEPRA HOSPITAAL IN RIO
  • INDIANEN WERDEN ALS BANDIETEN BEHANDELD BIJ ONTRUIMING MARACANÁ
  • Politie omsingeld museum Maracaná, uitzetting dreigt/uitgevoerd
  • Nog geen ontruiming van Maracaná
  • INDIANEN MOETEN VOOR 24.00 U VANDAAG HET MARACANA DORP IN RIO VERLATEN
  • Inbreuk van Zendelingen op inheems grondgebied Vale do Javari (AM)
  • Moorden in Brazil hoger dan in oorlogen
  • No Comment: Mega operatie politie in Rio favelas
  • Spionage door constructie maatschappij Belo Monte
  • no comment: zwaar geschut met badge van favela in beslag genomen
  • Belo Monte Dam: Jong Meisje gered uit bordeel
  • DE ONDERNEMER VAN DE BELO MONTE DAM SCHENDT MILIEU EN MENSENRECHTEN
  • Pedro Casaldáliga ontvangt eer voor de verdediging van de Xavante Indianen
  • No Comment: Toewijding op de stranden van Niteroi, RJ op de Dag van Yemanja
  • Kat in nek gebeten door metselaar bij Manaus, Amazonia
  • bELO mONTE dAM: Bouwdedrijf 'North Energy' schend overeenkomsten met Indianen in Belo Monte

    Bij de inhoud zijn alleen de laatste 200 items weergegeven, mocht u zoeken naar onderwerp doe dit via 'zoeken in blog' op de linkerbalk.
    Het 14-delig verslag van mijn bezoek aan de Xavante stam  kunt u opzoeken IN DE LINKER zoek BALK
    Berichten die niet getoond worden zijn bereikbaar via het archief via de pijltjes onder aan het blog

    storyteller

    Brasil links
  • brazilie.favorietje.nl
  • reisverhalen-zuidamerika.2link.be

  • brazilie.jouwpagina.nl

    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    blik
    blog.seniorennet.be/blik
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    alfons
    blog.seniorennet.be/alfons
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    maryvanpelt
    blog.seniorennet.be/maryvan

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!