NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Zoeken in blog

Dit blog wordt regelmatig bijgewerkt - this blog will be updated regulary

Beste lezer, mocht u onverwachts grammatica foutjes tegenkomen in de reportages/verhalen op dit blog, bij deze mijn verontschuldiging, Wayn, Storyteller

Dear reader, if you encounter, unexpectedly  grammar mistakes in the reports / stories on this blog,  my apology, Wayn, Storyteller

NIEUW BOEK VAN WAYN PIETERS ''SURUCUCU' IS VERSCHENEN

TE BESTELLEN BIJ FREEMUSKETEERS 
NEW BOOK OF WAYN PIETERS 'Surucucu' (dutch) IS PUBLISHED

ORDER AT Free Musketeers
  • UITGEVERIJ FREE MUSKETEERS - BESTEL/ORDER 'SURUCUCU'
  • Foto
    PLOT: Tonho gaat op zoek naar de moordenaar van zijn vader Lirio, omgebracht voor ruwe diamanten. Hij raakt verzeild in een wereld van intriges, moord en komt in bezit van een schatkaart. Het avontuur begint in Rio de Janeiro. Via de Mato Grosso en junglestad Manaus komt hij tenslotte terecht in Novo Mundo, Pará, waar 258 jaar geleden een goudschat begraven werd. Dit is ook het gebied van de Mundurucu-stam, met hun mysterieuze wereld en het woud van de Surucucu slangen, het metafysische van Amazonas. Het verhaal geeft een visie op de Braziliaanse samenleving en vraagt begrip voor het Indianen-vraagstuk. 

    BIOGRAFIE: Wayn Pieters (1948) werd geboren in Maastricht. Naast auteur is hij kunstschilder en singer-songwriter. Sinds 1990 bezoekt hij Brazilië, waar hij vele reizen ondernam en in 1995 een bezoek bracht aan de Xavante Indianen in de staat Mato Grosso. Zijn oom, pater Thomas, die 40 jaar in Brazilië werkte, omschreef hem ooit: ‘Op zijn reizen door Brazilië wordt hij geleid door een mystiek gevoel van broederlijke verbondenheid met ras, bloed en bodem.’

    Verschenen 2014 Verkoopprijs: € 15,95 (exclusief verzendkosten)

    Foto
    BOEK WAYN PIETERS: XINGU, DE INDIANEN, HUN MYTHEN mythologische verhalen der Xingu Indianen- midden-Brazilië vert. van uit Portugees/uitg. Free Musketeers - Het boek is verkrijgbaar bij boekhandel 'DE TRIBUNE' aan de Kapoenstraat te Maastricht
  • VOOR BESTELLING van de boeken/ to order the novels 'SURUCUCU' EN XINGU, DE INDIANEN, HUN MYTHEN via internet en INFORMATIE: FREE MUSKETEERS - klik hier
  • Kansrijk uitgeven voor iedereen! Kunt u deze promotiemailing niet lezen? Bekijk hem in uw browser. Het nieuwe boek van Wayn Pieters Tonho gaat op zoek naar de moordenaar van zijn vader Lirio, omgebracht voor ruwe diamanten. Hij raakt verzeild
  • WAYN
  • BEZOEK TEVENS CULTUUR BLOG/ Visit also cultuur blog WAYN 'WAYNART' (Engels)
  • Foto
    STORYTELLER & beeld van LUIZ GONZAGA IN RIO
    Foto
  • IBISS -Instituto Brasileiro de Inovações em Sáude e Social (Braziliaans Instituut ter innovatie in de gezondheids & soiciale zorg) IBISS is actief in de favela's van Rio de Janeiro
  • Foto
    Foto
    'Einde van de neo-liberale bezetting in Brazilië!' - The end of the neo-liberal occupation in Brazil!
    Latuff 2002
    Foto
  • Stichting PRO-AMAZONAS, steunt het werk van (support the mission of padre) pater Jan Derickx in Bengui, Belém
  • BEHOUD AMAZONE GEBIED art. Volkskrant 10 feb. 2009
  • Foto

    Roman over Brazilië: over het volk, Xavante Indianen, aanwezigheid van de Vikingen, Umbanda-cultus, erotiek, geschiedenis, politiek en intriges.
    plot: In het Xavante reservaat in de Mato Grosso worden stenenplaten met Viking schrift ontdekt door archeologen. Bij de opgravingen worden Indianen en houtkappers gedood. Er volgt de moord op een Amerikaanse Indianen beschermer. Couto, een naïve inspecteur van Japanse komaf moet de zaak onderzoeken. Het wordt een tijding van intriges en moorden, haat en liefde. Het leven van de Xavante-stam loopt centraal door het verhaal, net als de stelling dat Noormannen al in Brazilië waren vóór Cabral, terwijl de Macumba/Umbanda cultus belangrijk is in het geheel.
    De roman schreef ik, geinspireerd door mijn reizen, en indrukken.
    UItgegeven in eigen beheer; BRAWABOOKS 2005 281blz. in a-4 druk
    stuur een e-mail met adres en het boek wordt toegestuurd, euro 17,00,- inc. verzendkosten, u betaald met giro op bijgevoegd reken.nr
    opbrengst voor kleinschalig project
    Wayn

    Hoofdpunten blog waynart
  • OUT OF MY PEN - TWO ORIG. SONGS BY RAMBLIN WAYN
  • carmelita warren zevon cover jp stingray
  • remember ROY
  • ramblin wayn in brazil 2014 'the house of the rising sun'
  • ramblin wayn sings a billy joe shaver song
  • BRAZILIË - BEGINTHIER.NL
  • WAYN ON YOUTUBE
  • ORIGINALS VAN RW
  • BRASIL / impressies / reisverhalen
    Op zoek naar de Ware Ziel van Brazilië - Het alternatief
    22-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.LAMPIÂO PART 2

    Kolonel Fernandes, de burgervader van Mossoró, blijft alleen achter in het stadje samen met gewapende mannen, terwijl de overige bewoners al daags tevoren Mossoró verlaten hebben; de meesten namen de oude trein naar de kustplaats Arreia Branca. Lampiâo weet wat hij wil en schrijft een brief naar de burgemeester, hij wil geld, liefst 600 contos de reis, een boel geld in die tijd. Fernandes geeft hem als antwoord dat er geen papieren geld aanwezig is,  alleen maar zilverstukken. Dit maakt van lampiâo een duivel en valt aan.
         Zijn bende bestaat uit 52 man; onder hen namen die men vreest in het noordoosten zoals: Sabino, Moreno, Massilon en Jararaca. De bandieten zijn verdomd goed bewapend met o.a fuzis, type Mauser 1908. Ook aan munitie is geen gebrek, en ook zijn ze goed geinformeerd betreffende de situatie in de stad en bezitten enkele reserve paarden.
              Wat Lampiâo niet weet is dat die dag, de 13de juni,geeërd wordt aan Santa Lucia, de patroonheilige van Mossoró en de Heilige van de ogen. Lampiâo had ooit gezworen nooit een stad aan te vallen waar Santa Lucia beschermster van was, daar hij zelf het licht miste in het rechteroog, dat hij verloor bij een gevecht met de politie, toen hij zijn gezicht in een cactus stootte. Buiten dat werd Mossoró óók nog eens beschermd door de heilige Antonius, dus een zware klus voor de bandieten, die bijgelovigheid vaak verwaarloosden. Met andere woorden'superstitie' kan soms helpen. Soms, daar waanvoorstellingen soms bewaarheid worden.
                              Het wordt geen verassingsaanval want men wist van het bezoek van de canganceiros. De mannen hebben zich goed gebaricadeerd in de Sâo Vincente kerk, als de bende van Lampiâo de aanval begint. 
    De aanval begint om 16.30uur  in de middag. Na twee uur is het gevecht voorbij, dit door het hevige verzet van de mannen van Mossoró. De outlaws trekken zich terug met achterlating van één gewonde en één dode, Colchete,
    die vanuit de toren van de Vincente kerk werd neergemaaid.

                  Lampiâo zou later verklaren nooit meer een stad in Rio Grande do Norte aan te vallen daar: ... de kerktoren en zelfs de heilige van de kerk op ons vuurden...
    De zwarte outlaw Jararaca is een van de gewonden en wordt gevangen genomen en naar een cel gebracht (het huidige museum waar ik het gesprek aan ga met Filomon). Daar verblijft de donkere outlaw een dag. Er wordt met lof gesproken over deze vangst want Jararaca ging door als de gevaarlijkste en bruutste canganceiro, zelfs furieuzer als Lampiâo.

           Jararaca wordt in zijn cel door een dokter onderzocht en geïnterviewd door de krant. Hij weet zijn fatum maar al te goed, maar toont geen angst of berouw, alleen zijn karma is daar om te sterven als een man. Later brengen ze hem van zijn cel naar het kerkhof, waar al een graf gedolven was. Als hij voor de kuil staat wordt hij neergestoken met een mes en in het gat geworpen, waarna hij, al stervende nog enkele kogels krijgt. Volgens ingewijden verdiende hij niet anders. Doch Jararaca wordt een mythe, een soort half-heilige voor de arme bevolking, een martelaar en elk jaar komen er duizenden zijn graf bezoeken dit dan overstelpt wordt met bloemen.
        

    Lampiâo weet met de rest van de groep te ontsnappen en vlucht richting Ceará, ondertussen plunderend, verkrachtend en dodend, de ultieme wraak.
                   Zijn overvallen gaan door. In 1929 ontmoet hij Maria Gomez de Oliveira, oftewel Maria Bonita, zijn grote liefde, die zich aansluit bij de bende. Ze krijgen één kind in 1930. Zij, Expedita groeit op bij kennissen, en met droefheid laat Maria haar achter. Haar meenemen door de sertâo zou een hel zijn voor haar en een ongemak, zei Lampiâo. Voor Maria Bonita had Lampiâo een soort respect, en vaak werd door haar toedoen het leven gespaard van mensen, die anders hun hoofd werd afgehakt door Lampiâo zelf of een kogel door het hoofd geschoten.
               Doch liefde en het canganceiro-leven vindt een eind in 1938 bij de grot van de plaats Angicos in de staat Sergipe. Daar worden ze, door verraad, verrast door de militairen van de Alagoas politie onder leiding van Joâo Bezerra, een nietpluis figuur. Sinds lang maakte men jacht op de bende van Lampiâo, en ook de toenmalige president Vargas gaf duidelijk te verstaan dat deze man moest worden opgeruimd. Basta!
    Daar bij die grot sneuvelt Lampiâo samen met Maria Bonita en zijn bendeleden, Luis Pedro, Mergulhâo, Eléctrico, Quinta-feira, caixa de Fosfóro, Adilia, Cajarana, Diferente en 23 andere outlaws die als, volgens berichten, vrijwillig meereden.
    Angicos 1938 uit 'Como dei Cabode Lampiâo' van Joâo Bezerra 1983, één van de velen verhalen van het laatste gevecht, ik citeer:

    "Om en dwaalspoor te leggen doen de bandieten dierengeluiden na en dragen zij omgekeerde zolen met de hak aan de voorkant. Maar een kenner weet beter en een goede spoorzoeker herkent de richting
    waarin mensen door deze stervende vegetatie zijn getrokken; aan wat hij ziet, een gebroken takje, een verschoven steen, en aan wat hij ruikt. De bandieten zijn gek op parfum. Ze gooien het met liters over zich heen en deze zwakheid verrradt hen. Sporen en geuren volgend komen de verkenners bij de shuilplaats van de aanvoerder Lampiâo, en na hen de rest van de soldaten. Zij kruipen zo dicht bij dat ze Lampiao en zijn vrouw horen ruziën. Mooie Maria scheld hem uit, terwijl ze op een steen voor de ingang van de grot gezeten de ene sigaar na de andere rookt en hij vanuit de grot droefgeestig antwoord. De soldaten zetten de mitraillieurs op en wachten op de order om te vuren."
    De waarheid van dit verhaal moet gezien worden uit het oogpunt van Bezarra, die zich als een held gevoeld moet hebben na de dood van Lampiâo.

                        

    Na gedood te zijn door tientallen kogels met Maria die bovenop hem ligt en zijn hand vast klemt, worden hun hoofden afgehakt en vertoond aan het volk. Dertig jaren later zijn de hoofden, op sterk water, nog te zien in het Nina Rodrigues museum te Salvador. De tengere bandiet, met zijn ijzeren bril en de typische nordestino kap, ook wel 'napoleonshoed' genoemd (een dwars gezette hoed met aan de voorzijde een band beslagen met zilverstukken ging de geschiedenis in als een gerechtigheidsstrijder, een soort Braziliaanse Robin Hood, beschermer der armen, waar men liederen over schreef; zoals de Amerikaanse zanger Tex Ritter, die er zelfs een ballade aan wijdde, want in de states zagen ze hem wel als een Jesse James).
                  Doch ook was Lampiâo een dictator geworden, geleid werd door compromissen met sommige corroneis, grootgrond beztitters van de sertâo. Hij bouwde een reputatie van een meedogeloze killer, die geen enkel probleem had zelfs de armste boer af te troggelen. Er zijn verhalen die zeggen dat hij diegene die hem beledigde zwaar strafte. Zo was er ooit een oude vrouw die hem vervloekte zonder te weten wie hij was. Ze werd naakt de doornestruiken in gejaagd, waar ze moest dansen dat de dood er op volgde. Diegene die hem trouw waren werden beschermd, anderen vervolgd tot in de dood. Anderzijds was hij een charmeur tegen over vrouwen, en een bende lid die een vrouw iets aandeed werd meteen gedood. Hij gaf de armen geld om het leed te verlichten, hij was verworden tot een soort god/duivel figuur, ook gemaakt door het verleden en de ongerechtigheid dat zich steeds meer verspreidde in het arme noordoosten, de expolotatie door grootgrond beztitters (hetgeen vandaag de dag niet veranderd is) de uitbuiting, de sociale afgrond en de opstand. Het was méér dan een sociaal geval, het was de onberekenbare macht van de rijken, die mensen als Lampiâo maakten, zij die er moesten zijn, er nog steeds zijn.
              

    Virgulino Ferreira da Silva ging ver, te ver misschien en dwaalde af van zijn doel gerechtigheid, of was het gewoon de wraak om zijn vermoorde vader en broer Antonio (die met hem streed en werd gedood)? Want was hij niet ooit een gewone jongen die werkte op zijn vaders boerderij? Of was het zijn destinatie, zijn lot, dat ieder van ons in zich draagt sinds zijn geboorte?
      Voor de historie dwaalt zijn geest nog immer rond boven de drooge sertâo en danst hij al schietend rond de cactussen, want zoals in vele liederen en 'literaruur  van de Cordel' rijmen werd hij nooit toegelaten tot de hel, want daar was hij zelfs te bruut voor,  en men zegt dan ook dat zelfs Lucifer hem terugstuurde naar de woestenij van Noordoost Bazilië, waar zijn geest nog steeds parten speelt.

    Maria Bonita


    Met Maria (rechts) en andere strijdster



    Virgulino


    De hoofden van gesneuvelde canganceiros, onder, midden tussen de napoleonshoeden, Lampiâo, er boven Maria Bonita




    penschets van Lampiâo


    Canganceiros
     

    bijlage: Een nog jonge Jararaca
    Bende van Lampiâo
    Cover van Cordel (Nooroostverhalenblad) Lampiâo maakt rotzooi in de hel

    Bijlagen:
    fotos brasil'''' 003.jpg (41.9 KB)   
    lamp_03.jpg (35 KB)   
    lamp_05.jpg (22.9 KB)   

    22-08-2016 om 00:00 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.LAMPIÂO, BANDIET OF WELDOENER part 1
         reisverslag 1995               
    braziliaanse jesse james,
    Ik ga op zoek naar de geschiedenis van Lampiâo. Er is veel over geschreven en mijn relaas zal helaas te kort zijn om deze outlaw te omschrijven. Doch probeer ik een goede impressie te geven van deze peroon. Allereerst het 'Museu Histórico Lauro de Escosia'. Dit is gehuisvest in een oud pand, d.w.z een laat 19de eeuws, dat nog dienst deed als petoet. Boven is er een ruimte ingericht voor de geschiedenis van de canganceiro, en Lampiâo in het bijzonder. Waarom? Wel, deze struikrover, nou is dit een te minne benaming voor deze persoon, overviel met zijn bende de stad Mossoró, in Rio Grande do Norte op de voor de stad zeker, belangrijke dag, 13 juni 1927
                    In het kleine museum ontmoet ik Filomon Rodriques, een zestiger en lid van de sociëteit die zich bezig houdt met de studie over het fenomeen Cangaco.
       De man is vriendelijk en open en verteld honderd uit over het item, ook daar ik hem vertel had dat ik een soortfree-lance journalist ben uit Holanda en geïnteresseerd in de gebeurtenissen.
                 Eerst de betekenis van het woord Canganceiro: in de dictionair van de Braziliaans Portugese letterkunde staat vermeld: Cangaco, s,m = de wapenen van de Canganceiros; bende van Cangaceiros, leven of handeling van Cangaceiros.
    Cangaceiro = Bandiet van de Braziliaanse Sertâo. Duidelijk moet gesteld worden dat de hier bedoelde bandiet exclusief betrekking heeft op het noordoosten, een fenomeen typisch voor deze streek waaronder geografisch de volgende staten vallen: Ceará, Rio Grande Do Norte, Paraíba, Pernambuco, Alagoas en in zekere zin Sergipe en Bahia.
          Wie was lampiâo?
    Men zegt dat hij zijn bijnaam te danken heeft aan de legende dat hij zodanig en veelvoudig zijn pistool gebruikte, dat de loop roodgloeiend werd gelijk een lampion. Hij werd geboren in 1897 als Virgulino Ferreiro Da Silva, in het binnenland van Pernambuco. Zijn leven was eenvoudig en was bedreven in kleermakerij. (men zegt dat hij later samen met Maria Bonita hun canganco out-fit ontwierp)
           Zijn vader, die een klein farm bewoonde, werd vermoord door pistoleiros ingehuurd door rijke grondeigenaren waarmee hij problemen had. Dit was de aanleiding voor wraak, voor de toen 17 jarige Virgilino en zich aansloot bij een bende 'canganceiros'.
                               In 1922 heeft hij zich opgewerkt tot leider van een bende en zijn strijd tegen politie, grootgrondbezitters en overheid neemt aanvang. Ook iedereen die hem iets in de weg probeert te leggen of zich verzet tegen zijn ideeën wordt uit de weg geruimd. Zijn grootste vijanden zijn de rijken, die op hun beurt weer 'jagunços' inhuren om hun te beshermen tegen de aanvallen van de outlaws. Doch wie dan ook de moed nam de canganceiros uit te dagen werd vervolgd en gemarteld of naakt tusen de catussen geworpen of als hij niet dat geluk had, de keel overgesneden of gedood met enkele kogels.
                                    Het is ook de tijd dat Luiz Carlos Prestes, revolutionair en communistisch politicus, de regio wil besturen, (dit is een verhaal op zich wat ik misschien later op in ga) waarbij de regering via tussenkomst van Padre Civero steun vraagt aan Lampiâo. Ook padre Cicero, (hier kom ik later uitgebreider op terug) is een afzonderlijk verhaal, een soort heilig verklaarde conservatieve blauwogige priester uit Juazeiro de Norte. 
                  Virgulino maakte gretig gebruik van het aanbod, want zijn bende krijg wapens en munitie in overvloed. Er volgen velen overvallen. Er is een boek apart over te schrijven, maar dit zou een te grote tijd vorderen.
                 In 1927 valt hij Mossoró aan. Terug naar Filomon Rodrigues en ik vraag hem of ' Lampiâo' daadwerkelijk een held was zoals de overlevering zegt, stelen van de rijken vóór de armen, of een gewone bandiet die wraak nam om zijn vader? Filomon: 'Wel... hij sloot zich aan bij een bende in 1917 om de moord te wreken op zijn vader... dat is hij tijdstip dat de rebel 'Lampiâo' geboren wordt. Hij is hier in onze streken samen met padre Cicero de belangrijkste figuur uit de historie. Het ging niet alleen om die overvallen senhor... neen... het had te maken met de toestand in het noordoosten... de ongerechtigheid, het socioale klimaat, er is veel over te vertellen...'
                            We lopen naar binnen uit de brandende zon en in zijn klein bureau zoekt hij in een lade en laat me een krantje zien. Met trots verteld hij dat er ook een artikel van hem in staat: 'Hier in vindt u veel informatie en achtergrond over de canganceiro, lees het maar eens door...'
       Zijn artikel is wetenswaardig genoeg om een beter beeld te krijgen en is getiteld 'Caso Sociológico', een maatschappelijke stand van zaken. Hij verteld in zijn verhaal dat er veel is geschreven over Lampiâo, de chef van  de groep, die zich liever 'Capitâo' was gaan noemen.       
           Hij werd de leider in een een tijd die gemarkeerd werd door sociale ongerechtigheid, armoede en honger. Een tijd dat ook politiefunctionarissen en 'coronéis' (grootgrondbezitters), zich verborgen onder de dekmantel van de canganco om hun eigen bestwil, want ieder beefde voor de bende van Lampiâo. Voor sommigen was hij een bandiet, een koelbloedige killer, die mensen die hem niet aanstonden onthoofdde of een kogel door zijn hersenen schoot.             
                    Voor anderen was hij een held, die de armen hielp, het blijft een sociaal vraagstuk, doch mét de nadruk op het barre ongerechtige leven in de sertâo als uitgangspunt.
    De 13de juni 1927 is echter de datum die men in Mossoró nooit meer vergeet als de bende aanvalt.

    wordt vervolgd...


    Lampiâo


    bijlage: krant uit Mossoró over de Cangaco, die ik kreeg van Filomon Rodriguez met in het midden een foto van de burgemeester kolonel Fernandes, die de verdediging leidde tegen de aanval van de outlaws...
    De Sâo Vincente kerk, waar de verdedigers van Mossoró zaten, en waar men rechtsboven/midden nog de kogelgaten ziet van de strijd, er werd me verteld dat deze zorgvuldig worden bijgehouden...





    Bijlagen:
    fotos brasil'''' 009.jpg (64.5 KB)   
    fotos brasil'''' 012.jpg (53.9 KB)   

    22-08-2016 om 00:00 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.beroerde toestand in ziekenhuis, Itaborai, Rj, Brasil

    Dit is een publiek hospitaal, een schaamte voor de gemeente

    Bijlagen:
    https://www.facebook.com/PortalItaboraiNews/videos/948936738523030/   

    10-08-2016 om 12:13 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vrouw gepakt met 11 jarige jongen in bagage koffer

    Rio - De politie heeft een vrouw aangehouden die probeerde om een ​​straatjongen, 11 jaar oud mee te nemen, uit Rio de janeiro naar Curitiba (PR), in een koffer. 

    De vrouw werd van 23 werd gearresteerd op zaterdagavond in het grote busstation van Rio toen ze op het punt stond om te vertrekken naar de hoofdstad van Paraná was. Passagiers zagen de hand zagen de hand van een kind uit de koffer komen om een snoepje te nemen van de vrouw.
    De politie nam de vrouw mee en toen ze koffer opende sprong de jongen uit de bagage. De jongen werd overgebracht naar kinder bescherming. Volgens het Hof, eiste niemand de jongen op. De jongen vertelde dat hij werd geslagen door familieleden en medewerkers van opvangplaatsen.

    'Hij werd op straat gedumpt. Hij vroeg: 'Voor de liefde van God, neem me mee. Ik zou hem mee naar huis te nemen', zei de vrouw.





    03-08-2016 om 16:50 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat Baai zuiveren in RIo?

    De secretaris van Milieu van de staat Rio de Janeiro, Andre Correa, zei dat het zuiveren van de  Guanabara Baai minstens 25 jaar in beslag zal nemen. De stelling dat 80% van de baai gezuiverd zou zijn vóór de Olimpische spelen was een "zeer gedurfde en misplaatst''.

    Iedereen die zegt dat deze baai milieuvriendelijke zal zijn in minder dan 25 of 30 jaar liegt. Op korte termijn is dit niet haalbaar.

    Om de riolering problemen in Guanabara baai op te lossen zou dit 600 milloen dollar kosten, voor sanering van de steden rondom de baai. Alle rioleringen van omliggende steden en plaatsjes komen tenslotte uit in de baia de Guanabara.





    21-07-2016 om 00:00 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    20-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Indianen bezetten Museum in Botafogo

    20/07/2016 8:03 a.m. - Updated 20/07/2016 8:53 a.m.
    Protesters kamperen voor de poort van het  'Musea do Indio, naar ontruiming binnen het gebouw. De groep bezette de plek 1 week geleden.

    De herbezetting vond plaats rond 20h. en militaire politie was betrokken bij de actie. Het museum word gerund door het FUNAI, het beschermingsorgaan voor Braziliaanse Indianen.

    De Indianen willen het oude museum in Maracana heroveren en tevens zeggenschap hebben binnen de Funai.

    (Foto: Cristina Boeckel/G1)






    20-07-2016 om 22:53 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.no comment

    Rio





    foto Felipe Barcellos/ straatfotograaf


    20-07-2016 om 11:40 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    11-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Column - CORRUPTIE en AFKEER (eerder gepubliceerd 19 juli 2009)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen






    Alle wijze filosofen zijn het er over eens: kapitaal is de ondergang voor de mensheid. Het is een machtsmachine, dit het menselijke gevoel uitschakeld. Macht en hebzucht, twee eigenschappen die de mensheid vertrappen. Kapitalisten zijn overal te vinden en zij hekelen de communisten of mensen die een meer humane denkwijze hebben, zij zijn bang voor de uitvloeiende wijsheid van sommigen. Soms waren er revoluties nodig om het kapitalistisch systeem te verjagen; sommigen slaagden maar de meesten gingen ten onder aan de macht. Anderen landen werden democratisch, zogenaamd, maar met het kapitaal als leidraad. In Brazilië waren ten tijden van militaire dictatuur de rijken die het land bestuurden, in samenwerking met de Amerikaanse regering, die hun in name van hun leider Johnson de hand schudde, terwijl zij zelf de ondergang tegmoet gingen in Vietnam.
                  Bang voor de communisten. Bang dat zuid-Amerika een bolsjewiek bolwerk zou worden. Bang voor Castro en de Chinezen. De opstandelingen werden de kop ingedrukt, neen, ze werden vermoord zoals Carlos Marigelha of Carlos Lacarda, verrraden, opgeruimd in naam van de vooruitgang. Vele revolutionairen gaan ten onder, zijn te klein of te slecht georganiseerd om te overwinnen. Ché Guavara ging naar zuid-Amerika om daar de revolutie te prediken; doch hoe in godsnaam? Met zijn kleine groep werd hij ten slotte opgeruimd, en zijn handen afgehakt als bewijs dat deze 'rebel' werkelijk dood was. En waar was Fidel? ( Doch ook de communsien hadden hun werkzwijze en Guavara en castro moesten doden in naam van de ironische vrijheid.)

    In Brazilië is het nog steeds het kapitaal dat zegeviert, de rijken en nieuwe rijken, die in hun overdadige villa's wonen omgeven door muren als waren ze in de middeleeuwen, bijvoorbeeld Barra de Tijuca, waar men leeft na Amerikaans model. Doch aan de andere kant zijn ze als de dood voor de bandiet, bang voor de 'sequestador', de ontvoerder. Alle geld dat ze bezitten geeft hun geen gemoedsrust, nooit zal hun hart ademen als een gewoon mens.
        Geld. Rio de janeiro heeft haar contrasten, net zoals Sâo Paulo, rijken, die leven in weelde. In Rio wordt meer geld uitgegeven aan plastiek chirurgie dan aan de noodzakelijke medische hulp, waar mensen soms sterven voor de deur. Het is een hopeloos gegeven. Afkeer.
           En men vraag zich dan af: waar de criminaliteit vandaan komt, die vaak uit de hand loopt en van mensen die nodig overvallen, resulteren in handige professionals. Maar er zijn eerlijke mensen, zij, die proberen te overleven van wat er voorhanden is. Doch velen jongeren hebben het allemaal door: corruptie, en als de dikke heren dit kunnen dan hebben zij ook wel een manier, en velen vervallen in de draaimolen van tijdelijke luxe, in de wereld van de 'drogas', waar het snelst en duidelijks geld te verdienen is.
       

    Geld! Dat is waar alles omdraait. Corruptie van de grote bovenlaag tot de kleine man, die terecht misschien een graantje meepikt. De politie is een uitstekend voorbeeld van corruptie, en innen geld om moorden te verdoezelen in gevallen van weerlozen, zoals zigeuners waarvan ze weten dat ze misschien geld bezitten. Ik maakte ooit mee dat toen een oude zigeuner werd neergeschoten, daar hij zijn dochter verdedigde tegen over haar man, en deze hem neerknalde, de man zeker drie uur daar lag. De politie kwam, de dader was gevlucht. Men zei me dat de zigeuners betaalde voor verdere complicaties te verkomen. Wat moest men? Zigeuner doodt zigeuner, en de politie vangt geld. Zaak afgedaan.
    Ook het opruimen van zwervers en straatkinderen, in naam van commerciële geldwolven en hotelketens wordt vaak uitgevoerd door politie in dienst of ex-politie, die wel wat extra geld kunnen gebruiken.
              De kinderprostitutie is een ander duivelswerk, het zijn kinderen die gedwongen worden tot het verrichten van daden, waarvan de allerjongste gebruikt worden voor masturbatie bij immoralisten,  alleen om het beetje geld voor het leed van de familie te verlichten. God laat dit alles toe en de duivel lacht. Afkeer! Neen; walging is een correcter woord in deze werkelijkheid.
                        Dan zijn er de geloofsgekken die de armen onteren en het laatste geld uit de zakken trommelenen van de arme nietsweters. De pastors of leiders leven in weelde in naam van de verlosser. Geef en God zal je belonen. halleluja! En ik zeg u, langs de grenzen met Bolivia en Columbia is het oppassen voor het politie-apparaat, die gemakkelijk cocaine uit je zak of rugzak toveren.
                  Je kunt hun dan het beste maar afkopen, of anders een tijdje verblijven in een kerker. Erger kan zijn als je als voer voor de mensetende riverduivels wordt geworpen. Niemand zal je ooit vinden in de duistere bossen. Zelfs de bosgeesten of silenen sluiten hun ogen. Geld, wat is de waarde ervan? Nada! Je hebt het nodig om te leven, anderen moorden ervoor.                
    Anderen vervuilen de wereld, maken oorlogen en vernietigen de natuur. Geld is de duivel en vrouwe justicia knijpt een oogje dicht. Wetten worden gekocht met geld, doch de levensvisie is nimmer te koop en het geweten van de mens zal ooit parten spelen, zoniet zijn karma.   

    Gerechtigheid, dat is het middelpunt. 
    Gelijkheid voor ieder en niet God voor ons allen en ieder... voor zich.

    Wayn

    11-07-2016 om 12:22 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schetsen van Storyteller


    Xavante   1997


    Dancing Flames   1997

    11-07-2016 om 10:50 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.waar is 'fat family'

    Rio - In een andere mega-operatie om Fat Family te pakken, werd een man gedood bij confrontaties met de politie van 41 BPM (Irajá) in Morro do Chaves in Barros Filho, in de noord zone van Rio. Volgens de PM, de verdachte die werd agedood had een geweer en radiozender. ER zijn nu 10 doden in totaal betrokken bij drugshandel, die tijdens de acties stierven om de leider Fat family te bevrijden uit een ziekenhuis in Catete, Zuid-Zone.

    Fat Family werd bevrijd door trawanten van het Comando Vermelho (CV) uit het Stedelijk Ziekenhuis Souza Aguiar in Rio's centro. In totaal werden 126 verdachten aangehouden in negen dagen.

    Bij de laatste operatie waren 27 militaire politie bataljons betrokken. Speciale eenheden, zoals het BOPE Bataljon, waren paraat. Een werd een dood lichaam gevonden, en 23 gestolen auto's, 12 van hen in Sao Goncalo. De politie nam drugs, radiozender en twee granaten in beslag en maakte bekend dat ze alleen die week 200 acties uitvoerden om Fat Family aan te houden. Zes bandieten werden gedood in de Favela do Roda in Santa Cruz, en drie in Maré, 48 uur later.





    11-07-2016 om 09:09 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gruta de Lapinha en Milhály Bányai
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Milhály Banyai, de Hongaars/Braziliaans natuurvorser





    Ik ga terug naar november 1999 toen ik Lapinha bezocht en ik wil dit tevens als een soort eerbetoon schrijven aan Milhály Banyai, autoditact archeoloog en stichter van het kleine Archeologen museum nabij de grot.
    Hij overleed in 2005 op 85 jarige leeftijd te Lagoa Santa.
    De jonge pathetische geprepareerde luiaard keek me lachend en verwonderd aan, en het is alsof de traagkruiper bezig was een boom te beklimmen. De uil, in tegenstelling, leek te dromen en het doodskop aapje verstomde, als zag hij een gevaar. De panter was klaar voorde sprong en de schitterende opgerolde anaconda met opengesperde muil leek meer glorieus dan hartroerend.
           Ik was in het kleine museum van Milhály Banyai, de antropoloog/archeoloog, die in 1957 als vluchteling van uit een concentratiekamp in Hongarije, aankwam in Brazilië. Sinds 1967 leefde hij in hier in Lagoa Santa, het Heilige Meer, op 37 kilometer noordoostelijk van Belo Horizonte.
    Hij vertelde me dat hij al 40 jaar op zoek was naar de ouderdom en de grotten rond Lagoa Santa. Het kleine museum, gebouwd met eigen handen en inzicht, leek op een klein kasteel, waar Dracula gehuisvest kon zijn geweest en lag op een steenworp afstand van de grotingang.
                     De grot Lapinha heet ontdekt te zijn door Peter Wilhelm Lund, de Deense natuurvorser, die zo als ik al zei Minas Gerais doorkruisde als was hij zelf een oer beest, op zoek naar zijn tijdgenoten.
    Doch spreek er niet over met de bejaarde Banyai.
    Oud? Wat is oud?
    Methusalem was oud moet hij gedacht hebben, en hoewel hij 79 was, wat mank liep en een stok gebruikte, ging hij mij resoluut voor naar zijn pronkkamers.
              Bij de ingang kronkelde een dikke spin in haar schitterend gesponnen web, en dit was het beeld dat hij voorhield: de spin in haar weelde laten in haar hoekje... en de mens moest zich bukken om het zaal-domein te betreden.
    Met kromme benen onder een tropenbroek waggelde hij door de kamer om het licht aan te doen, want bij iedere bezoeker deed hij dit uit en aan, géén verspilling der opgewekte stroom, zou hij denken.
    Ik was nu in een van de kleine kamers van het imitatie-kasteeltje vol met fossielen, potten en zíjn trots: het geraamte van de 'Lagoa Santa' mens, neen, niet het skelet wat senhor PeterLund vond, verdomme! Dit was van hem.
    Banyai: 'Lund heeft hier gewerkt en geleefd en alles wat hij vond in de grotten verscheepte hij naar Denemarken... zo ook zijn Lagoa Santa geraamte. Waar is het? Weg!
    Hier in deze glazen kist ligt het skelet zoals ik het op groef, niet ver vandaan zo'n 300 meter... het is tussen de 10 en 12.000 jaar oud!'
    (Het hoofd van de 'Lagoa Santa' mens van Lund wordt geschat op 10.000 jaar).
    'Indiaan?', vroeg ik hem, denkend aan mijn stelling dat misschien een ander ras hier was geweest buiten het Mongoolse, lang geleden.
    (Waar we niet over spraken, wat toen ook misschien niet 'op de voorpagina' was, is het feit dat in 1975 de Franse Annette Emperaire in de grot 'Lapa Vermelho' een skelet vond van een jonge vrouw 'Luzia', vernoemd naar de Afrikaanse Lucia. De oudheid wordt geschat op 11.000 jaar. Het meest imponerende voor mij is dat zij negroïde trekken heeft en met de eerste golf van migranten van over de Beringstraat naar Zuid-Amerika kwam.
    Dus negroïde! Verder zegt de anatomie van haar schedel dat deze overeenkomsten heeft met Lucia van Afrika.
    Braziliaanse antropologen gissen dat haar volk van over de Beringstraat moet zijn gekomen, van noord-oost Azië waar haar voorouders leefden voor tienduizenden jaren, voor ze verstoten werden uit Afrika.)
    Dus op mijn vraag op zijn skelet van een Indiaan kon zijn? antwoordde hij: 'Denkelijk. De Indianen woonden hier hoog in de hoog gelegen rotsen, daar konden ze vuur maken en dáár was het dat ik de knoken vond... Niet in een grot als Lapinha, hier onder de grond... doctor Lund dat is fantasie. In al zijn geschriften kwam ik deze grot niet tegen. Het is zuiver commercie en dus hebben ze óók Lund deze grot Lapinha laten ontdekken!' zei de enigzins verbolgen Bányai. Wel is het vreemd dat de kleine Hongaar achter zijn bureau een portret had staan van Lund, maar misschien was dit wel een deel van de afspraak, want zelfs bij de  ingang van de grot  stond een foto van het 'skelet' van het fameuze 'Lagoa Santa' skelet, maar niet dit van Lund, doch van Bányai.

    (Nu, na zijn dood blijkt dat de voortgang van zijn museum zwaar wordt tegengewerkt door de overheid, misschien heeft Bányai toen hij leefde concessies gedaan. Toen het museum gesticht werd in 1967 had hij politici achter zich, die zijn werk waardeerden, nadien keerden andere politici zich tegen hem.
    Voor mij, mag dit museum niet verloren gaan!)

    Dat Lund de grot ontdekte in 1835 was natuurlijk natuurhistorisch gezien onzin, want zouden de bewoners van het gebied niet op de hoogte geweest zijn van de ingang der grot? Zeker had Lund deze grot bezocht, geen twijfel, want hij ontdekte, tussen haakjes, meer dan 200 grotten in de regio. (Over het leven van Lund is een biografische roman geschreven door Henrik Stangerup 'De weg naar Lagoa Santa', uitg. bij Van Gennep Amsterdam 1987. Dit ter zijde.)
    In Lapinha vond Banyái niks van pre-historische waarde.
    De grot ligt in de archeologische kant van Lagoa Santa, een kalkrijk gebied. Dit werd 600 miljoen jaren geleden gevormd toen het, wat men nu het 'Rio das Velhas' bassin noemt, de bedding van een zee. De klein Hongaar kon zich uitermate opwinden over dit alles, en toen ik met mijn intrigerende vraag kwam of er misschien ook Vikingen in Brazilië waren schudt hij zijn kalend hoofd.
    'In het noorden denkelijk, maar niet hier in Zuid-Amerika.' Doch ik liet het er niet bij zitten: 'Toch zijn er indicaties... senhor... runentekens, stenen met Noorse aangezichten...', zei ik hem. Ik zag dat hij eigenlijk geen conclusie had en zei overpeinzend: '... het is mogelijk...mogelijk...'
    'En hoe denkt ú dat de Indianen in Amerika zijn gekomen?' Hij keek me nu doordringend aan: 'De Zuid-Amerikaanse Indianen kwamen vanaf de Pacific zee, vanuit China met schepen en niet zoals de Noord-Amerikaanse Indianen,  via de Beringstraat en Alaska, en dit senhor meer dan 25.000 jaar geleden!' En dat was zijn duidelijk axioma. Ik wist dat er een theorie bestond dat een volk vanuit Zuidoost-Azië 60 á 70.000 jaar geleden naar Australië kwam, de voorouders van de Aboriginals. In het verlengde hiervan is er de theorie, die zegt dat de Zuid-Amerikaanse Indianen vanaf de eilanden in de Stille Oceaan kwamen. Het werd verwarrend voor mijn hersenpan, want ik kan óók zeggen dat in 2001 in Piaui, in het Noordoosten van Brazilië, koolresten zijn ontdekt van vuurhaarden en tevens rotstekeningen. Ze zouden 20.000 jaar oud zijn. En of de Vikingen in Brazilië waren? Daar ga ik later over verduidelijken. Voor Mihály Bányai wens ik dat zijn volgend leven indrukwekkend mag zijn.


    bijlagen: foto's van Museum en interieur, met dank aan Erika Suzanne Bányai



    Bijlagen:
    museu_fachada.jpg (32.9 KB)   
    placa_fundacao_museu.jpg (15.5 KB)   
    TN_animais_02.jpg (5.1 KB)   
    TN_aves.jpg (4.8 KB)   
    TN_cranio_ls_02.jpg (4.8 KB)   
    TN_formacao_calcaria.jpg (6.3 KB)   
    TN_fosseis_complementacao01.jpg (5.2 KB)   
    TN_homem_ls_urna.jpg (5.1 KB)   
    TN_objetos_moldados_ceramica02.jpg (4.7 KB)   

    08-07-2016 om 18:56 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beelden van de Gruta de Maquiné

    Mijn amigo, de Gekko


    Formatie genaamd: de waterval


    Abstract beeld der natuur gevormd door miljoenen jaren druppels


    Ingang van de grot


    Onderweg naar Cordisburgo

    08-07-2016 om 18:55 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GRUTA de MAQUINé‰
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De grot van Maquiné ligt 140 kilometer noorwestelijk van Belo Horizonte, bij de plaats Cordisburgo.
    De grot gaat door als de indrukwekkenste en mooiste ter wereld.
    Zeker is, dat je verbeeldigskracht moet hebben wil men de grot beschrijven. Het is ongetwijfeld een openbaring, vooral als ik moet inbeelden, hoe de eerste mensen hier deze grot binnengingen voorzien van fakkels.
    Na  twee en een half uur arriveer ik via Sete Lagoas, met de bus in Cordisburgo, een slapend plaatsje, met rustige mensen en één klein museum, dat van de bekende schrijver Joâo Guimarães Rosa (1908-1967) de grootse Braziliaanse novelist van de 20ste eeuw. Hij schreef het schitterend boekwerk Grande Sertâo: Veredas.
    Er wordt een korte stop gemaakt in het plaatsje, waar ik zo goed als geen mens zie rond dit tijdstip 11.00 uur.
    De bus kruipt nu langzaam omhoog naar de grotingang, vijf kilometer verder, daar waar gekko's over de weg rennen en mij bekijken met hun deskundige oogjes.
    Ik kruip meteen boven op de grot waar ik nu honderden gekko's ontmoet, die stil staan, als zijnde kleine beeldjes en dan als een pijl van een verloren indiaan uit de boog wegschieten, langs de zwarte en roskleurige spinnen, die schittrende webben hebben gewoven tussen de struiken en bomen. Daar waar rode mieren werken en vele andere insecten leven tussen de geurige, verbrokkelende rode aarde en rotsstenen.
    Ik laat mijn gedachtes teruggaan naar de tijd dat de Deen Peter Wilhelm Lund hier rondzwierf, bezeten van speurzin. Hij vond de grot in 1834, toen de ingang verscholen lag tussen bomen, kreupelhout en planten. En alleen de in en uit fladerende vleermuizen verrieden de open bres. Oorspronkelijk zegt men dat de grot 1825 ondekt werd door Portugees Joaqim Maria de Maquiné, doch Lund heeft de naam de grot wetenschappelijk opengelegd te hebben, zou ik deze uitdrukking mogen gebruiken. Er is zelfs niet ver van hier een plaatsje naar hem vernoemd: Lund.
    Maar het was een andersgezinde avonturier, een zekere Peter Claussen, die hem erop gewezen had dat er kalkrijke rotsen bestonden en verschillende grotten die de lokale bevolking exploreerde door zout uit de bodem te halen.
    Die Claussen was een ruw persoon, die ook andere dingen in zijn hoofd had en die het Lund behoorlijk moeilijk maakte.
    Doch de tengere Deen, hij leed aan een vreemde ziekte en was overgevoelig voor licht, was niet bevreesd voor de zijn landgenoot, integendeel.
    Ik ga de grot binnen, een openbaring, geweldige zalen en raadselachtige formaties van Stalagmieten en stalactieten. Wonderen der natuur.
    De grot heeft een lengte van 650 meter en een diepgang van 18, de temperatuur bevindt zich constant tussen de 18 en 22 graden celcius.
    Alle zalen hebben hun naam, de zaal van Beer, het schaap en de olifant. De laatse zaal is enorm en een schittering. Alles is het wek van honderden miljoenen jaren regendruppels, vocht der ruimte, iet wat voor mensenkoppen niet vatbaar is.
    Hier in deze grot van Maquiné voel ik me als een ruimtereiziger, een vreemd wezen, in de baarmoeder van de aarde.
    Nu is alles schoon geruimd, maar toen Lund hier aan het zoeken was, moet het bezaaid geweest zijn met knoken en overblijselen van de reuzenluiaard en sabeltandtijger. Toen waren er de raadsels, en Lund vroeg zich af: hoe kwamen deze dieren heir terecht? Was er ooit een zondvloed geweest? Een vloed die alles wegspoelde van de aarde lang geleden en deze dieren de grot indreef?
    Lund moet kranjorum geworden zijn van deze gedachtes, doch hier in deze regionen vond hij 125 uitgestorven diersoorten en 14 menselijke geraamtes. (over dit alles kom ik later terug over mijn bezoek aan de derde grot, die van Lapinha). 
    De grot van Maquiné is een wonder der natuur, en hier in deze heuvels nabij de grotten zou ik willen leven, zingen, schilderen.

    Als ik weer buiten kom is het warm en ik klim nogmaals boven op de grot. Ik zie een oude boom en er druipt een vloeistof uit, ik zie duizenden bijen. Het moet honing zijn. Ik probeer een foto te maken en de bijen vallen me aan. Nondesju!
    Een steekt me behoorlijk en heb er dagen last van.
    Ik zie weer schitterende kameleons, die van kleur veranderen en me nieuwsgierig aankijken, ik zie vlinders en zoek naar slangen, maar zie enkel dikke rooie mieren, het is te warm die dag.
    In de verte zie ik de heuvels en bossen van Minas Gerais en ik denk aan al die knappe koppen die met archeologie bezig zijn.
    Allen die nodig hebben te weten wat er zich afspeelde, doch de geschiedenis gaat te ver voor de heren professoren, te onherbergzaam voor het menselijk brein.
    Het gaat terug naar de tijd toen er buitenaardse kabouters reden op gigantische draken, of op vliegende Pirarucu's, de grootste zoetwatervis ter wereld, ja, die had misschien ooit wel vleugels? Zij waren vrienden van de reuzensabeltandtijger, reuzenluiaard ef het geweldige gordeldier.
    Wie zal mij ooit geloven, als ik het zou beamen?


    wordt vervolgd door de laatste grot....

    08-07-2016 om 18:55 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Grotten: GRUTA REI DO MATO
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Replica van de Xenorrinoterium Bahiense
    foto's Wayn






    Ik ga op bezoek in enkele grotten. Niet dat ik een spletoloog ben, maar ik houd van de diepte, de inham, stilte en het mysterieuze.
    En nog steeds hoop ik een lang uitgestorvene dier te ontmoeten, die mij zal vragen: 'Hey, mens... zijn we gelijken?'
    De eerste is de grot Rei Do Mato, oftewel koning van het woud.
    Vanuit Belo Horizonte ligt de grot, op zo'n 70 kilometer, langs de BR 040 weg naar Sete Lagoas.
    De geschiedenis zegt dat de grot vernoemd is naar een vluchteling, die daar naast de grot woonde. Hij kreeg voedsel van de stadsmensen in ruil voor medicinale kruiden. 
                        De grot heeft mooie, wat men noemt zalen en de stalactieten en stalacmieten zijn indrukwekkend: druipsteen gevormd door miljoenen jaren opnemen van regen.
    Ik was hier nu niet meteen voor de zalen, maar meer voor een andere ingang die enkel honderden meter hogerop ligt, waar ik al eerder de tekens zag aan de inham-plafond. Tekens in rode verf, gemaakt door de Indianen die hier leefden en deze inham gebruikt moeten hebben.
    Het blijkt dat deze tekens 4- a 6.000 jaar oud zijn en voorstelling geven van jacht en vis-scenes, als ook vruchtbaarheids descripities.
    Voorts staat er een replica van de hier ontdekte, helaas uitgestorvene, Xenorrinoterium Bahiense, een bizar dier welk hier meer als 10.000 jaar geleden leefde.
    Hier zie ik het verleden, de geesten van de Indianen die deze inham misschien gebruikt hebben om te schuilen, of als opslagplaats gebruikten.


    Bloemkoolzaal in de Rei do mato




    Rotstekening in de REI DO MATO

    08-07-2016 om 11:49 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BELO HORIZONTE Deel 5 - SABARÁ
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Nossa Senhora de Ó 
    foto storyteller


    November 2007,
    Sabará ligt op een kleine 20 kilometer, tussen de heuvels, verwijderd van Belo Horizonte, een korte maar mooie busrit. Ik moet zeggen als het gaat om 'historische plaatsen' dat het plaatsje respect afdwingt tegenover de meer bekende stadjes als Ouro Preto of Mariana.
    Ik arriveer op het 'praça Santa Rita', het oude gedeelte van de stad. Van hieruit ga ik op verkenning van het stadje.
    ten eerste: volgens de geschiedenis werd de stad die de naam 'Vila real de Nossa Senhora da Conceicâo de Sabarabuçú' droeg en gesticht in 1674 door een'Paulista', Borba Gato. Dit bleek een onmens te zijn, een gewetensloze, die er zorg voor droeg dat de Indiaanse bevolking, plaatselijk werd uitgemoord. Dit alles uit naam van de katholieke ijver, waardoor de weg vrijkwam voor de goudwinning langs de 'Rio das Velhas.'
    De straatjes zijn stijl en leiden naar de mooie plekken in het stadje. Rust, ja, dat is wat het uitstraalt en als er niet teveel toeristen ronddwalen dan is dit de geschikte plek voor een schilder.
                     Op een bruggetje over de rivier spreek ik met mannen die aan het vissen zijn, en ik vraag of er nog steeds goud gevonden wordt in de 'oude rivier'.
    "E,...e... er is nog steeds goud te vinden... niet meer zoveel... e   maar toch...' zegt de man die een schitterende vis optakeld met snorharen en in een zak stopt, terwijl het dier ligt te spartellen als een ter doodveroordeelde...
    De rivier heeft een roestige kleur en het lijkt wel of gesmolten goud er in is opgegaan...
    Goud! Verdomme! Het is en was een kwaal voor de wereld, want hoeveel zijn niet gedood voor dit blinkend blokje... waar velen Indianen nog niet eens hun hand naar uitstaken...
    Ik loop naar boven het oude gedeelte weer in en bezoek de kerk 'Nossa Senhora da Conceiçâo', ooit gesticht door de Jezuiëten in 1720 en een voorbeeld van de wat men noemt 'Minas Baroque' bouwstijl.
    Daarna kom ik terecht bij een halve kerk, ik bedoel onafgebouwd, de 'Senhora do Rosario dos Pretos', gebouwd  door de slaven die in de mijnen werkten. In al de historische steden was de meerderheid van de bevolking zwart, deze hadden een soort eigen bankkluis vastgelegd in zogenaamde 'Irmandades' voor het financiëren van kerkbouw. Met de bouw in Sabará werd begonnen in 1767, doch toen liep de mijnbouw al terug, en het geld raakte op. Ze werd nooit afgebouwd en nu staan daar de bruine muren als getuigen van zwoegen en leed van de zwarte slaaf.
    Mijn volgend bezoek is aan de kerk van 'Nossa Senhora do Carmo', waar de beeldhouwer Antonio Francisco Lisboa, beter bekend onder de naam 'Aleijadinho', de kleine kreupele, werkte. De kleine man stierf op 76 jarige leeftijd in 1814 en was getekend door lepra. Ik zal denkelijk wel een apart stukje wijden aan deze bizarre mysterieuze man. Zijn grootste werk was wel de 64 levengrote passie-figuren en de 12 profeten, die te vinden zijn in Congonhas. Deze maakte hij met zijn beitel en hamer met leerriemen vastgebonden aan zijn polsen, daar zijn vingers waren afgerot door de ziekte.
    In deze kerk te Sabará liet hij zijn sporen na in de twee beeldwerken van 'de Heilige John van het kruis' en 'De Heilige Simon Stock', en met het oogstrelende plafond waande ik mij terug in de tijd dat de kunstenaar ronddwaalde, tussen de straten van Ouro Preto, wegterend door de ziekte.
    Ik bezoek een kunstschilder in zijn piepklein artelier in het centrum. De rustige man van in de zeventig schildert hoofdzakelijk indrukken van het plaatsje(voor toeristen) en... enkele naaktpotretten. Hij zegt me verder dat toch varanderingen hebben plaatstgevonden de laatste
    decenia, maar dat het nog steeds goed vertoeven is Sabará. Het is wat rumoeriger geworden, en de ooit rijke nederzettig is nu vervallen tot een arm stadje, waar rondom de favela's oprijzen.
    Maar waar zijn de krottenwijken niet te vinden in Brazilië?
    Ik besluit maar een fles bier te drinken en mijn gedachtes laten terugzweven naar de tijd dat hier goud werd gewonnen en de zwarte slaaf zwoegde voor de rijke Portugezen. Uitbuitings-geschiedenis is voor dwazen, maar voor de hedendaagse mens te leren kennen moet men terug in tijd, je kunnen inbeelden dat er nog geen rotzooi was, auto's, vliegende ijzerenvogels, dat de lucht nog nog zuiver was boven het mooie Minas Gerais.
    Ik besluit nog één kerkje te bezoeken en dat ligt een halfuur lopen van het centrum. Ik weet soms niet wat ik heb met die bedenhuizen, maar er hangt immer een mystieke, doch bizarre sfeer in de oude Godshutten.
    Het kleine kerkje met de geheimzinnige naam 'Nossa Senhora de O', is een van de oudste en ongebruikelijkste kerkjes in de Braziliaanse history, gebouwd in 1698. Het is meer een exentriek geval met op de top een Chinees torentje, terwijl het interieur eveneens versierd is met oriëntaalse invloeden.
    Hoe komt dit?
    Wel de meest voor de hand liggende verklaring moet zijn dat een groep vakmensen vanuit Macau door de Portugezen naar hier werden gehaald.  En dat 'Ó'? Dat moet gestaan hebben voor een uitdrukking van verrasende schoonheid:  ÓÓ!!!!!........ Nossa Senhora o que bonita...!
    Binnen was het een en al ornament en in de oude bank gezeten dacht ik weer aan de slaven, Aleijadinho, de heuvels van Minas Gerais en het vrije gevoel dat ik over mij kreeg.
    Ik hou van Minas, doch de staat is ruim en vol met geesten van gestorvenen, die vochten voor de vrijheid van Brazilië.


    wordt vervolgd....

    08-07-2016 om 08:28 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BELO HORIZONTE deel 4
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Slapende oude man in het centrum van BH
    foto storyteller




    Ik verlaat het hotel vol met avonturiers, toeristen, commis-voyeurs, bejaarden, doorgedraaide figuren, hoertjes, bezopen homofiel en boeven.
    Aan de overzijde bij het parkje staan witte leeuwen (marmer?) tussen de palmen, het werk van een Belgische kunstenaar, naar men zegt.
    Ik begeef me naar het 'Praça sete', waar een levendigheid heerst en dammers en schakers in de rij staan om een partijtje te spelen. Verder zie ik tot de nieuwe tijd behorende hippies, die hun kralen en henna verkopen en langs de stoeprand zit een vrouw met een speen in haar mond, waaraan het schijnt dat God haar de kindsheid weer teruggegeven heeft.
    Het deert haar niks, de mensen lopen voorbij zoals de pionnen van de schaakborden. Ik zie ook de vrouw met de bloedende mond weer en ze zit, als was ze door Jezus geraakt genezen op de stoep en lacht sfinxachtig.

    In een eethuisje bij het rodoviaria kom ik Lucia tegen. Ze is 22, tippelt en lijkt op een Indiaanse. Haar jeugd was een heksenketel geweest.
    Ze zegt dat ze gevlucht was vanuit een 'fazenda', ranch, in de buurt van Monte Carlos, waar ze woonde met haar vader, die daar een baantje had.
    Dat was 8 jaar terug. Zij was een soort bediende in het huis van de baas geweest, die haar onteerde toen ze dertien was.
    Ze walgde van het beest, een oude grillig iemand, een tiran en besloot te vluchten.
    Ze legde het aan met een vrachtwagenchauffeur, die haar mocht gebruiken in ruil, dat hij haar zou meenemen in zijn truck, verstopt onder canvaszeil.
    De man gebruikte haar en smeet haar uit de truck. Via een lift kwam ze terecht in BH waar ze over de straten zwierf totdat ze een moederhoer ontmoette die haar opnam.
    Ze is 'meisje van de nacht' om te overleven.
    Als ik zin had om te neuken, zei ze glimlachend, was ze altijd hier te vinden rondom het busstation.

    Af en toe loop ik het grote stadspark 'Parque Municipal' in en voer dan de vele katten die daar leven met witte stukjes 'Minas kaas', geef ijsjes aan kinderen, koop een schijf ananas en observeer de heupbewegingen van de vrouwen, die mij met een engelen glimlach passeren. Bejaarde mannen en vrouwen lopen zich af te peigeren door rondjes te lopen in het mooie park vol met tropische bomen en planten.

    Terug in de Rua dos Tupis loopt een oude neger te schuifelen. Hij probeert zijn broek op te houden van afzakken, is vervuilt en loopt op eeldige bloten voeten, veroorzaakt door de straatstenen.
    Lang loopt hij al door de  met de Indiaanse namen geplaveide straten van de mooie horizon. De winkeliers verschoppen hem, maar de oude outcast moet verder.
    Zo ook de alcoholist die zich niet goed neergezet heeft voor een restaurant. Ingewikkeld in zijn oude deken en met cachaça in een plastieke fles wordt hij weg gecommandeerd, een ander stoep, andere straat, maar dezelfde stad.
    'Het gaat goed met Brazilië!' riep de president (toen Henrique Cardoso), maar hij heeft aasgierenkak in zijn ogen gehad. Want waarom gaan de mensen de straat op? De 'Sem-Terras', mensen zonder land, boeren en arbeiders, vechtend voor hun bestaan.
    Ik loop een bar binnen en bestel een fles koud bier en zie de twee meisjes die als bediensters ronddraaien. De grootste is iets rossig met sproeten en Indiaanse trekken, met een klein postulaat b.h'tje en een té korte spijkerbroek, dat zo ver onder haar buikkuiltje hangt dat de schaamhaartjes er proberen uit te proppen.
    De ander is klein met vele soorten bloed.
    Ik krijg het toch wel warm en de Braziliaanse hip-hop muziek, ten minste iets wat er op gelijkt, knalt noten door de ruimte.
    Met deze meisjes zou ik me liever in een meer filosofische omgeving bevinden. Ik drink mijn bier en verlaat de rumoerige bar, terwijl buiten de deemstering al valt en veel zal gaan verdoezelen, hetgeen nú tot leven zal komen.
    Buiten zitten de verkopers met hun koelboxen proberend hun laatste flesjes drank te verkopen. De pinda en 'pipoca' popcorn stalletjes zijn actief en bij het klein park tegenover het hotel wordt het drukker, koppeltjes hangen tegen elkaar, hoertjes, zwervers, straatkinderen.
    Mensen met handkarren vol met karton rennen nu over het drukke kruispunt, zij die daar hun kost mee verdienen, terwijl de live-muziek uit de aangrenzende bars van de Amazonas avenida komt.
    Ik koop een zestal kaaspastels en een fles gekoelde drank, en beklim de trappen van het oude hotel, denkend aan het meisje met de sproeten en het hoertje Lucia.
    De volgende morgen ligt de kleine zwerver weer in zijn deken gerold, terwijl de hemel helderblauw is in Belo Horizonte.
    wordt vervolgd...

    07-07-2016 om 17:30 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BELO HORIZONTE deel 3 Zuster Brunilla Maessen

    In een supermercado koop ik wat havermout, cacaopoeder en melk. Dit wordt mijn middagmaal dat ik in het hotel nuttig. Voor het hotel is het een drukte, bussen, auto's en rennende mensen. De kleine zwerver in zijn oude deken is  verdwenen en draait denkelijk ergens rond in het lunapark van de mooie horizon.
                  Ik zie de mulata's, de schonen glinsterende bruine vrouwen van Minas Gerais en ze lijken op de paarzuchtige elegante blauw-zwarte vlinders, zo groot als vleermuizen die ik zag in het Mangabeira park, gelegen boven de stad.
    Op mijn kamer eet ik mijn havermout-cacao-pap en leg me te rusten op bed. Mijn gedachten gaan terug naar maart 1996 toen ik zuster Brunilla Maessen bezocht.
    Ze komt uit het Limburgse Echt en 27 jaar werkzaam in Brazilië.
    Nu was ze in Belo Horizonte als zuster van de orde der 'dienaressen van de heilige geest' werkzaam met jonge kinderen in de wijk Taquaril. Zelf woonde ze in de wijk St. Efigenia niet ver van het centrum, daar was tevens een, wat men hier noemt 'asilo' waar oude mensen werden verpleegd.
                  Het was een geestige ontmoeting daar we gerelgeld van Portugees overgingen op het Limburgs. Het leek me dat ze Limburgse was gebleven, ook zoals ze dit zelf zag.
    Ze bracht me onder in een leegstaand huis in de buurt Pompeia. Het stond geheel tot mijner beschikking en dat was een luxe, want ik was wel anders gewend.
    Ze had zelfs de ijskast gevuld, wat kon ik nog meer wensen. Ja, ik was aangenaam verrast en ze zei: 'Daor steit ouch 'n cassette dink... met un bendsje vaan Jo Erens...' De Limburgse troubadour in BH, dacht ik, alhoewel mijn hoofd daar niet meteen naar stond.
    De dag erop bezocht ik haar werkplek in Taquaril en de bus kroop als een slak tegen de steile heuvel op. Aan weerszijde zag ik de kleine huisjes, als waren ze letterlijk tegen de heuvel opgeplakt. Het eindstation was bij de kerk, die nog afgebouwd moest worden en via een trap kwamen we in de kleine werkkamer, waar Brunilla lessen gaf in handarbeid.
    De kinderen waren gemotiveerd en aan de muren bengelden dan ook de resultaten: beertjes, clowns, kleertjes. De meisje leerden breien en de jongens maakten broekriemmen van plastiek.
    'Ik laat ze altijd twee van hetzelfde maken, eentje voor hen zelf en het ander voor de verkoop. Maar het is moeilijk te verkopen... de mensen hebben geen geld,' zegt de zuster.
    En als ik met haar tot het dialect overging konden de kinderen hun lach niet meer inhouden.
    En ik zag de vrolijke gezichtjes, waarvan ik weet dat die er soms wel eens anders uitzagen.
    Enkele dagen later was ik nogmaals in Taquaril om een kerdienst bij te wonen, waar ik voor was uitgenodigd. De priesters, die voor het offeraltaar stonden waren twee Poolse broers . En in de kansel ging het over de drie straatjongens die in Taquaril werden vermoord: Gilmar, Jamil en Junior. Ze waren 14 tot16 jaar oud, werden in Belo Horizonte ontvoerd door mannen, in een wagen gestopt, naar Taquaril gebracht en neergeschoten. De reden bleef me onduidelijk. Als protest trok de hele kerk en buurt in stoet door een gedeelte van de wijk.
    De omgang was gericht tot God? Want, welke hoogwaardigheidsbekleder wist hier vanaf, zag het leed en verdriet op de gezichten van de mensen? De burgemeester? Gouverneur? President? Nondesju!
                   Ik weet niet of God zich dit alles laat aangaan, ooit zei een pater tegen me: ' ... de mensen moeten zelf ook keuzes maken, God heeft hun alles gegeven, land, water...'
    Ja, het is gemakkelijk alles in de handen van God te geven... maar de mensen in de arme gebieden klampen zich vast aan alles wat het geloof biedt, en te vaak worden ze misbruikt, uitgekleed tot hun laatste rubbere 'chinela', teensandaal.
    De geestelijke moet er niet alleen zijn voor God en zijn huis, want die zijn er genoeg in Brazilië.
    Ze moeten er zijn voor de mens.
     
    wordt vervolgd...


    Taquaril, BH  foto Wayn


    Zuster Brunilla in het 'asilo' met bewoonster    foto Wayn

    07-07-2016 om 07:35 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BELO HORIZONTE DEEL 2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Olha!!!!
    detail schilderij van Storyteller (olie op hout)





    In een zijstraat van de Afonso Pena kom ik zwervers tegen, net ontwakend uit de kille natte nacht. Eentje van hen zit op zijn hurken te kotsen, anderen kijken wazig naar het niets, een dode wereld druilerig en leeg, met tegen de flanken van de wolkenkrabbers overdreven reclameborden van verzekeringsmaatsschappijen, modedames, drankkapitalisten en voetbalsterren, die voor tennisschoenen of andere lullige issues hun diensten aanbieden tegenover stinkende contracten.
    Klote wereld, denk ik bij mezelf en slenter verder.
    Ik bezoek een kerk die propvol zit met biddende gelovigen. De mensen hebben hun morgenplicht gedaan, oog voor de naaste is ver te zoeken en ik zie dat een moeder die om geld schreeuwt voor haar zwakzinnig invalide kind geen gehoor krijgt van de godvrezenden. Alleen een enkele verdwaalde filantroop beantwoord de roep van haar binnenste.
    Het begint weer te regenen.
    En daar Belo Horizonte op 850 hoogte ligt voelt het fris aan.
    Ik zie de politie mensen met hun Duitse herdershonden en gezeten op paarden, terwijl auto's de grote Avenida over scheuren. Ik moet springen voor mijn leven. Ben ik nog niet goed wakker?
                    Gedachtes zwerven door mijn hoofd.
    De stad begint te leven, de broodzaakjes beginnen te geuren, deegbroodjes met kaas, garnalen, palmito, banaan, kabeljauw, ze liggen te dampen, net terug van een duik in het vet. Ze zijn gebruind als snoepgoed en hemels zijn de milkshakes.
    Verdomme!
    De knorrende magen van de bedelende hongerige mensen komen in opstand, ze worden gek, dol van de reuk en het zou een plicht moeten zijn om hen iedere morgen de bruin gebakken pastels te geven, samen met een drank.
    Klote! Het zou móéten in de 'mooie horizon', de vooruitstrevende stad, waar voorbidding bestaat, de kerk aandacht vraagt voor de Indianen en solidariteit wordt gepredikt.
    Maar?
    En hoor ik in de verte, op het 'Parça Sete', het plein 7, niet het geluid van een jammerhout? Figuurlijk bespeeld door een oude druïde, hij die zachtjes zingt over het onmenselijke en de verlichting. Soms heeft de wereld tovernarij nodig om het leed te verzachten, want de ernst van de lijdende mens wordt niet begrepen door de pennenlikkers, zij die denken dat ieder voor zich leeft én God voor ons allen.
    En zie daar komen ze aan, honderden dwergen, uit de zijstraten van de avenida Afonso Pena. Ze omringen het plein 7 en dansen op muziek van heksen, zigeuners en minstreels, ingesloten door duizenden kleurige vogels, ééntje, voor ieder zonde van de 'mooie horizon'.
    Het loopt tegen de middag. Een jonge vrouw ligt op de stoep terwijl bloed uit haar mond druipt, omstanders staan vertwijfeld te kijken.
    Ik klamp een politieman aan, maar die zegt me dat de vrouw bekend staat: 'Ze is gek, laat ze maar liggen... ze stelt zich gewoon aan,' is het antwoord van de doolhofman. alsof hij een haatcampagne gestart is tegenover de krankzinnigen in de BH samenleving.
    Een bedelaar zonder benen vraagt me om geld, een blinde vrouw verkoopt schreeuwend rattenvergif om te overleven, gillende evangelie-verkondigers sieren de straat gelijk kung-fu vechters gezien de gebaren die ze maken, en als geesteszieken joelen ze over de Avenida, om de oplettendheid in deze desperate wereld, een wereld die hen niet begreep.


    wordt vervolgd...


    06-07-2016 om 14:09 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BELO HORIZONTE, SABARÁ EN DE GROTTEN VAN LAGOA SANTA, REI DO MATO EN MAQUINÉ deel 1
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    BH foto geleend van wikipe 





    BELO HORIZONTE, APRIL 2002
    Het is 6 uur in de morgen.
    De regen valt met emmers uit de hemel.
    Het lijkt een druilerige dag te worden.
    Ik verblijf in 'hotel Machedo' (dit was bij mijn laatste bezoek niet meer in functie), gelegen op de drukke kruising beneden aan de Avenida Amazonas, nabij het 'Rui Barbosa' plein.
    Het is een billijk logement, voor ongeveer 8 dollar, inclusief het lawaai van auto (bussen) en politiesirenes.
    Buiten regent het nog steeds als ik het hotel verlaat en onder het afdakje van het naburige 'pastelaria' ligt een jongen als een mol ingerold in een vuile deken.
    Wat schaad hem de wereld?
    Hij zal wel zien als hij wakker wordt uit zijn kermisbed, wanneer de reuk van het olievet hem doet ontwaken en er misschien iemand op het idee komt hem een 'pastel' (deegbroodje) aan te bieden. Of misschien wordt hij wel weggeschopt door de uitbater of politie, maar wat deert hem dit alles, hij, de schandvlek van de stad.
    Door de regen loop ik naar de Avenida Afonso Pena, de as van de stad.
    Ik drink koffie in een ambivalente zaak, met de naam 'Nice Café', een bekende ontmoetingsplek voor het banale van de dag, gesticht in 1939.
    Het lijkt een intieme plek op de drukke Avenida waar het lijkt dat niemand er weet van heeft, maar een bedelaarster verstoord het rustige tafereel en vraagt geld om het zwarte genotsmiddel.
    Buiten is het grijs en de stad komt tot leven, mijn koffie is zoetig, daar ik er te veel suiker in gooide (mijn gedachtes elders waren bij de bedelende vrouw en haar droevige ogen), wat voor de Braziliaan een 'must' is.
    Het wordt droog.
    Ik loop door het centrum van Belo Horizonte, 'mooie horizon', hoofdstad van de staat Minas Gerais om mezelf een indruk te geven wat er gaande in de blokkendoos,die ik al enkele malen eerder bezocht en bij één van die bezoeken logeerde bij de Limburgse zuster Brunilla (waar ik later op terug kom).
    Belo Horizonte is een moderne stad, ooit gebouwd met Washington als voorbeeld, vol van velourse wolkenkrabbers, recht uitgelijnde straten met veel namen van Indianenstammen, grote bankgebouwen en winkels. In BH waar 2.4 millioen mensen wonen, (met de voorsteden 4.3 millioen) is na Sâo Paulo en Rio, de grootste stad in Brazilië en gaat door als de stad met de beste levenskwaliteit in LatijnsAmerika.
    Wie zegt dit? Een of andere opportunistische comité sukkel? iemand die niet goed op de hoogte blijkt te zijn van de realiteit. Hij moet de sociale ambiance vergeten zijn en alleen denken aan de betamelijke mens die de stad bezoekt.
    Je zoekt de ellende ook niet op, maak ik mezelf wijs, maar ik ben echter soms een vloek. Ik geloof niet in de mooie-woorden-boekjes, op zoek naar iets waarvan ik weet dat het er is. Ik moet bevestiging hebben en heb mijn eigen pijlmeter geschapen. Ik zie de hypocrisie in de ogen van de kapitaalkrachtige en de gelatenheid in de ogen van de havenloze.
    Mijn gevoel zegt mij dat de 'mooie horizon', ook een stad is met ellende, armoede, straatkinderen, bedelaars.
    Een stad waar in de regio 110.000 kinderen aan ondervoeding lijden, dus is het terecht dat ik me afvraag waar de zinnen zijn van deze verknipte bureaucraten, die de stad het aanzien willen geven van een vooruitstrevende.
    Doch ze laten de 'andere' kant tegelijkertijd 'doodvallen, en dat moet ik helaas letterlijk opvatten.
    Dit is mijn registratie.
    Ik heb géén scenario.
    En waarom trekt de stad mij toch aan?
    Mischien is het wel de omgeving, ligging, naam?
    En had ik niet altijd de indruk dat het hier rustiger was dan in Rio de Janeiro?
    Ja, BH is een andere stad, een jongere gesticht in 1890, zonde passé, nostalgie, andere mensen en 'Pampulho', een verkwistende buurt, met het architectuurwerk van Braziliaans grootste architect Oscar Niemeyer en landschapper Burl Marx.
    Beiden communisten, doch zouden ze hun idee niet voorbij gestreefd zijn? Zou Oscar (die dit jaar zijn 100ste verjaardag vierde) niet filosoferen over de toestand waarin zijn werken verzeild raakten, net zoals de hoofstad van het land, Brasilia?
    Oscar heeft nog steeds een ferm rood hart en hij riep de jongeren op om het 'rode' hart te dragen, maar Brazilié is  heel ver weg van de eenheid dat commune moet zijn, of het moet de eenheid zijn in de favela, de krottenwijk waar er door armoede een soort anarchisme onstaat.
    Doch Pampulho is een rijke wijk, zoals er velen zijn in Brazilié.
    In feite idioot voor het volkse, associatie zoekend met het on-democratische en ver weg van de het menselijke.
    De klasseverhouding bevestigd het onderscheid, tussen de degelijkheid en de onderdog-categorie van Brazilië.
    wordt vervolgd... 

    05-07-2016 om 22:36 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.no comment

    from Rio with love





    03-07-2016 om 21:51 geschreven door Storyteller

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 28/12-03/01 2021
  • 14/12-20/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/10-13/10 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 12/12-18/12 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 27/12-02/01 2011
  • 20/12-26/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 03/08-09/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 31/12-06/01 2008
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


  • INSIDE BRAZIL a broader view of Brazil

  • Gastenboek/Livro da visita
  • 3so48qk9bosy
  • xqktny
  • gopq7k
  • Barbour Ariel Polarquilt Jacket Petrol
  • Barbour Gamefair Waterproof Jacket Mocha

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek ------ Mensagem em baixo


  • DEVROLIJKEBLOGGERS

  • Blog als favoriet !

    Inhoud blog
  • botafogo, rio
  • OPSTAND IN bRAZIL
  • RIO BRANCO deel 15 slot
  • RIO BRANCO deel 15 'AYAHUASCA'
  • RIO BRANCO deel 14 Het zwoegen der Rubbertapper
  • RIO BRANCO deel 13
  • CHICO MENDES 5 - COLUMN VAN WAYN: HOUDING VAN DE KERK
  • CHICO MENDES deel 4
  • CHICO MENDES deel 3
  • naar RIO BRANCO, ACRE deel12 - Het verhaal van CHICO MENDES deel 2
  • naar RIO BRANCO, ACRE deel11 - Het verhaal van CHICO MENDES
  • naar RIO BRANCO, ACRE deel 9
  • naar RIO BRANCO, ACRE deel 10
  • naar RIO BRANCO, ACRE deel 8
  • naar RIO BRANCO, ACRE deel 7
  • ... naar RIO BRANCO, ACRE deel 6
  • ...naar RIO BRANCO, ACRE deel 5
  • ... naar RIO BRANCO, ACRE deel 4
  • ... naar RIO BRANCO, ACRE deel 3
  • ...naar RIO BRANCO, ACRE deel 2
  • VIA CUIABÁ, CÁCERES, PORTO VELHO NAAR RIO BRANCO, ACRE
  • protest tegen hervormingen sociale zekerheid
  • voorpagina krant 'Sâo Gonçalo' nabij Rio
  • Deze President, Temer, Doet Brazil Bloeden
  • militair-fascistische coup NU 53 JAAR GELEDEN: gevangenis voor de folteraars!
  • Lagoa Santa grotten (audioBook)
  • GEZONDHEIDS EXPEDITIE VOERT OPERATIES UIT IN AMAZONAS
  • Nieuwe bedreiging voor de Xingu natuur en mens
  • Doden door politiestaking in Braziliaanse grootstad Vitória
  • Inheemse Araweté, tijdens een bijeenkomst in het conferentiecentrum van Altamira in Para Amazonas
  • Bijna 3.000 kinderen verstoken van school door vuurgevecht in favela
  • straatkinderen Brazilië
  • op straat leven
  • REBELLIE GEVANGENISSEN
  • Help-Ons!
  • Guarani Kaiowá Indianen - Zonder traditionele land en kinderen sterven door honger
  • begraven in ondiepe kuilen in Manaus
  • 10 doden in gevangenis in de staat Rio Grande do Norte
  • The Truth - videos channel -youtube WAYN
  • strijdt tussen broeders
  • de naakte berg van Pará
  • diamantmijn beroofd
  • 33 gevangenen gedood door vergelding in Roirama
  • 56 personen werden vermoord tijdens opstand in gevangenis te Manaus in Amazonas
  • HET LAND VAN DE ABACAXI - kort verhaal door Wayn Pieters van Rijsselt
  • HERINNER CHICO MENDES (remember Chico) 1944-1988
  • De corrupte president Temer bereidt coup tegen de afbakening van inheems land
  • xavante indios
  • The Truth - Brazil videos channel -youtube
  • PROTESTEN tegen bezuiniging
  • gevecht tegen illegale houtkappers in Amazonia
  • NITEROI, RJ - POLITIE ACTIE CONTRA DEALERS
  • rochina, rj
  • LAMPIÂO PART 2
  • LAMPIÂO, BANDIET OF WELDOENER part 1
  • beroerde toestand in ziekenhuis, Itaborai, Rj, Brasil
  • vrouw gepakt met 11 jarige jongen in bagage koffer
  • Wat Baai zuiveren in RIo?
  • Indianen bezetten Museum in Botafogo
  • no comment
  • Column - CORRUPTIE en AFKEER (eerder gepubliceerd 19 juli 2009)
  • Schetsen van Storyteller
  • waar is 'fat family'
  • Gruta de Lapinha en Milhály Bányai
  • Beelden van de Gruta de Maquiné
  • GRUTA de MAQUINé‰
  • De Grotten: GRUTA REI DO MATO
  • BELO HORIZONTE Deel 5 - SABARÁ
  • BELO HORIZONTE deel 4
  • BELO HORIZONTE deel 3 Zuster Brunilla Maessen
  • BELO HORIZONTE DEEL 2
  • BELO HORIZONTE, SABARÁ EN DE GROTTEN VAN LAGOA SANTA, REI DO MATO EN MAQUINÉ deel 1
  • no comment
  • kindermoorden in Brazil / child murder in Brazil
  • populair restaurant moet bezuinigen
  • Criminaliteit en drugs
  • veiligheidsituatie in Brazil baart zorgen
  • benefiet werk in Sâo Gonçalo, RJ
  • repentismo - muziekstijl uit brasil - zie video
  • zé de onça - forro muzikant - zie video
  • Sâo Gonçalo, RJ
  • Guarani e Kaiowá indianen - mato grosso do sul
  • strandart
  • no comment - vriendschap
  • no comment: zonder water
  • IK GELOOF NIET MEER
  • DEMISDADEN VAN DE OLYMPISCHE STAD RIO
  • TWEEDE ZON waarneembaar boven Brazil - april 2 2016
  • save amazonas - olie op doek 2014 brasil -ramblin wayn
  • Amazonia 16 slot
  • Amazonia 15
  • Amazonia - 14
  • Amazonia riviertrip 13
  • Amazonia riviertrip 12
  • Amazonia riviertrip 11
  • Amazonia rivierr trip 10
  • Amazonia riviertrip 9
  • Amazonia riviertrip 8
  • Amazonia riviertrip 7
  • Amazonia riviertrip 6
  • Amazonia 5
  • Amazonia riviertrip 4
  • Amazonia riviertrip deel 3
  • Amazonia riviertrip deel 2
  • Amazonia riviertrip deel 1
  • HOSPITAL PEDRO ERNESTO - RIO DE J
  • no comment
  • DE STRIJDT VAN DE BEWONERS VILA AUTÓDROMO IN RIO
  • storyteller strandart
  • Politieke militant César Augusto Teles overlijdt in SP
  • Bedreigde zeeschildpad wandeld strand op
  • CRONOLOGIE VAN EEN OORLOG IN SÂO GONÇALO, RIO DE JANEIRO DIE REEDS 19 DODEN EIST
  • modder bereikt paaigebied voor schildpadden en doodt 11 miljoen vissen
  • Milieu Ramp - Toxische modderstroom bereikt Atlantische Oceaan bij Espirito Santo
  • Amazônia em Chamas (Brandend Amazonas) film over leven van Chico Mendes
  • de strijd van de amazonas eco-politie in Brazil video
  • Brandweer redt teef uit de modder in Minas Gerais
  • dammen gebouwd in de Amazone staan op risico van gevaar
  • Braziliaans dorp begraven onder giftige modder na damdoorbraak
  • Politie optreden in de Favela
  • Social restaurant in Niteroi, Rj gets more expensive
  • Indians go on the attack - Peruvian Indians of the Mashco Piro tribe killed a 20-year-old man with bow and arrow
  • The Munduruku Indians: A Living History of Resistance
  • Two turtles found dead near Rio
  • no comment; corruption streets
  • bus drives against building in Rio
  • OIL CRISE IN ITABORAI, RJ left workers starving to death
  • Less Bullets, More Love - protest in the community of favela ' Complexo do Alemâo'
  • COUP NEVER MORE
  • Deaths in confrontation in favela
  • Rio: military police starts to occupy favelas Praia do Ramos and Roquette Pinto
  • Doctors set up hospital tents to help indians in Xavante village
  • call for protest in Brasilia to all Indian people
  • Warning - Dying Amazonas
  • no comment; Sâo Gonçalo, Rio
  • people leaving houses because river flood in Acre
  • bus accident in Santa Catarina State left 49 dead
  • Go Dilma! Go!
  • no comment: Found dead in the trunk of a car - Sâo Gonçalo, RJ
  • no comment: art brasileiro - MULATA
  • no comment: Life around the Belo Monte dam
  • military intervention in favelas?
  • no comment - The Indians of Pará
  • THE REVOLT STARTED (workers more than 3 months without wages)
  • The land of the Abacaxi (Ananas) short story
  • KILLED IN A BLACK MAGIC RITUAL
  • BLOG IN ENGELS
  • vechtende vermoord voor hun rechten/battling killed for their rights
  • pels jagers gepakt in Mato Grosso
  • IBAMA (natuurbehoud) neemt 'grootste vernieler van Amazonewoud' gevangen
  • de vrachtsleepers aan de Rio Negro, in de haven van Manaus
  • Op zoek naar schedel van 2 miljoen jaar in Itaborai, RJ
  • de ziel der krabben vangers van Itambi, Itaborai, RJ
  • Mijn vriend Tonto, de eigenzinnige enigzins gekke straathond
  • Nanko v. Buren RIP
  • no comment RIO ONTWAAKT
  • Tania leeft met 70 ex-straathonden in haar woning te Manaus
  • 10 jaar na dood op Amerikaanse non in Amazonia nog steeds geen gerechtigheid
  • Xavante Indianen dans
  • Protesten markeren begrafenis van motor taxi jongen
  • vervuiling en kanker door goudmijn in Minas Gerais
  • NO COMMENT 11 - RIO
  • no comment 10 - umbanda altaar
  • no comment 9 - amor
  • no comment 8 - drugsoorlog eist 2 slachtoffers
  • no comment7 - Salvador Bahia
  • no comment 6- gered van executie in Alcantara, RJ
  • no comment 5 Roirama berg herondekt
  • no comment 4 Amazonia
  • no comment 3
  • no comment 2
  • no comment 1
  • amazonas - paintings by Storyteller
  • ASSUM PRETO - Ramblin Wayn zingt braziliaans lied
  • vermoord in confrontatie met politie
  • criminelen transformeren straten in misdaad tribunals
  • Slavenwerkers
  • human rights veroordeeld geweld politie tijdens acties en in gevangenissen
  • Dodelijk geweld politie toegenomen
  • armoede in Brazil
  • PF grijpt 4.4 ton drugs in de Amazone in 2014
  • POLITIE GEBRUIK TRAANGAS EN WAPEN STOK IN SP
  • verdwaalde kogels maken 13 slachtoffers in 10 dagen in Rio
  • XAVANTE VOLK, MATO GROSSO, BRASIL
  • THE ROAD TO XAPURI - HUISJE VAN CHICO MENDES
  • no comment: SHOTS NITEROI, RJ by google earth
  • Frei Grignion overleden in Cáceres , Mato Grosso 2012
  • no comment / paarden op drukke weg, Itaboraí, Rj
  • Marina Silva voor president
  • VIKING STEEN NItEROI, RJ
  • zand - sculptuur op strand Niteroi, RJ
  • Storyteller in Tanguá, Rj samen met amigo Joélson
  • VERVUILING IN WATERLOPEN VAN MANAUS, AM
  • Ontruiming van daklozen in hotel te Sâo Paulo
  • NO COMMENT - MATO GROSSO, BRASIL
  • Amazonas Brand
  • No comment: meer dan 300 varkens, ossen en paarden van de straat gevangen in Niteroí, RJ
  • Ontbossing Amazonas
  • no comment / Indios Brasileiros
  • NO COMMENT

    Bij de inhoud zijn alleen de laatste 200 items weergegeven, mocht u zoeken naar onderwerp doe dit via 'zoeken in blog' op de linkerbalk.
    Het 14-delig verslag van mijn bezoek aan de Xavante stam  kunt u opzoeken IN DE LINKER zoek BALK
    Berichten die niet getoond worden zijn bereikbaar via het archief via de pijltjes onder aan het blog

    storyteller

    Brasil links
  • brazilie.favorietje.nl
  • reisverhalen-zuidamerika.2link.be

  • brazilie.jouwpagina.nl

  • Willekeurig SeniorenNet Blogs
    moekeontour
    blog.seniorennet.be/moekeon
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    marcella
    blog.seniorennet.be/marcell
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    gazette
    blog.seniorennet.be/gazette

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!