Wie ik (wiely) ben:
Op 21 juli 1955 werd ik geboren, ben gelukkig getrouwd, moeder van 2 dochters en oma van 3 kleinkinderen. Sinds 1986 ben ik rolstoelgebruiker.
De beperkingen aan mijn persoontje zijn beslist wel te verdragen. Ik ben geboren met een familiale spastische paraplegie waarvan de 1e zichtbare symptomen pas optraden rond mijn 30e.
De symptomen worden steeds erger, hoewel het niet levensbeperkend is. Ik krijg echter wel steeds de tijd om mezelf en mijn omgeving aan te passen. Schokkend vinden we het hier dus al lang niet meer. Ik weet hoe het zal evolueren, ik heb mijn vader zien aftakelen maar die kon er geen vrede in vinden.
Zelf probeer ik er het beste van te maken, zodat mijn kinderen weten dat leven met deze ziekte geen ongelukkig bestaan betekent. We kunnen daarenboven mekaar ook steunen in de moeilijkere periodes.
Mijn doelstelling in mijn leven is vooral de maatschappij wijzen op haar tekortkomingen. Zij is immers niet in staat om zowel technisch als psychisch sociaal voor iedereen toegankelijk te zijn. Niet iedereen kan genezen, maar toch is het mogelijk om iedereen een helpende hand toe te steken en dat is het belangrijkste.
|