Hier zie je waarin ik geïnteresseerd ben of ook wel wat me heel erg stoort of verontrust.
01-05-2012
Kleine familiekroniek !
Vandaag is het weer eens "1mei" ! Lang geleden, het moet zowat begin van de jaren 1900 geweest zijn, leerden mijn grootvader Henri, textielarbeider geboren in Waarschoot, en mijn grootmoeder Aline, geboren te Moorsel bij Aalst, dienstmeid in Gent, mekaar kennen op de 1 meistoet die te Gent uitging. Een tijd later huwden ze en gingen wonen te Sleidinge waar mijn grootvader wever was in de firma Dierman aan het station.Ze kregen drie kinderen, Suzanna, Emiel en Adrienne ( mijn moeder). Duidelijk heeft onze familie ergens iets te maken met oorlogsjaren. Mijn moeder werd geboren in 1914 en ikzelf werd geboren in 1940. Maar ja, dit alles zal wel toeval zijn.
Een klein familieverhaal. " Jaarlijks gingen mijn grootouders op bezoek bij mijn overgrootouders die in de Tinnenhoekstr. te Moorsel woonden. Blijkbaar kon zelfs de oorlog van 1914 -'18 hun daarvan niet weerhouden. Naar ik van mijn moeder hoorde vertellen, vertrokken ze, bij gebrek aan vervoersmogelijkheid, 's morgens in alle vroegte te voet vanuit Sleidinge. Men stapte via Gent en Melle richting Aalst en dan naar de familie te Moorsel. Daar werd overnacht en de volgende dag kwam men terug, weer te voet. Nu blijkt dat mijn grootmoeder haar schoenen/ pantoffels(?) bij het terugkeren in Oordegem zover versleten waren dat mijn grootvader daar een ander paar diende aan te schaffen. "
Dit is het verhaal dat, elk jaar weer op 1 mei, om onverklaarbare reden terugkeert.
We hadden in Praag een heerlijk, zomers weekend ! " Ze " hadden verteld dat het een unieke, prachtige stad is en . . . daar is geen woord van gelogen. Uren zou je daar Praag kunnen slenteren en telkens, achter elke straathoek sta je versteld van de pracht van de gebouwen die je weer te zien krijgt. Eén zaak viel wel een beetje tegen.: "De inwoners zelf zijn, mijns inziens althans, weinig vriendelijk. Ze komen nogal nors over, ook in café's en restaurants".
We waren een paar dagen thuis en gingen even naar Gent de kinderen bezoeken. Bij het terugkeren, op een paar km van huis, was er iemand die meende dat je van een tankstation zomaar de weg kon oprijden, ook al had je weinig of geen zicht op het verkeer.
Daar er een tractor, met reuzengrote aanhangwagen, geparkeerd stond kon ik dat maneuver onmogelijk zien aankomen. Het resultaat:" Ik raakte de tegenpartij vol in de flank" !
Wat een geluk - zeker voor haar en hem- dat ik aan een héél matige snelheid reed. Nu is, op de blikschade en de brandwonden door het afgaan van de airbags na, alles nog perfect te herstellen. Toch zullen de kosten vrij hoog oplopen.
Ik kan je echter verzekeren dat zoiets het vakantiegevoel in een flits deed verdwijnen.
Hier nog even naar Havana. We lopen over de " Plaza del Cathedral ".
Kathedraal die werd gebouwd door (mi) de Jezuïten bij hun verblijf in Havana. Op de weg daarheen kwamen wij ook langs het paleis-klooster van de zusters Ursulinnen.
Blijkbaar deden de katholieke kerk en haar vertegenwoordigende ordes het nog niet zo slecht; in acht genomen de prachtige en buitengewoon rijk-aangeklede kerken en kloosters die je overal in de Caraïben terugvindt.
Ik ben Willy
Ik ben een man en woon in een landelijke gemeente vlakbij Gent () en mijn beroep is gepensioneerd .
Ik ben geboren op 18/05/1940 en ben nu dus 72 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: heel wat lezen , tuinieren en op reis gaan (ook weekendjes).
Ik ben nog uit de tijd dat men na zijn studies naar het leger ging. Mijn legerdienst,van 15 maanden, heb ik, met héél veel plezier, doorgebracht in de pantserschool te Stockem (bij Aarlen).
We waren een paar dagen thuis en gingen even naar Gent de kinderen bezoeken. Bij het terugkeren, op een paar km van huis, was er iemand die meende dat je van een tankstation zomaar de weg kon oprijden, ook al had je weinig of geen zicht op het verkeer.
