De miljoenen dieren die jaarlijks worden afgemaakt voor huid of vacht voor de
HEBZUCHTIGE MENS
De miljoenen dieren die moedwillig worden ziek gemaakt voor de
ANGSTIGE MENS
De miljoenen dieren die dagelijks verdwijnen in de maag van de
GULZIGE MENS
De miljoenen dieren die worden afgeschoten door de
PRIMITIEVE MENS
De miljoenen dieren die worden afgedankt door de
GEVOELSLOZE MENS
~~ WOLVEN ~~
Ik vind wolven heel interessante en uitzonderlijke dieren, vooral hun manier van leven, en vraag me af waarom de mensen zo'n negatieve kijk hebben op wolven. Ook wil ik in dit blog nadruk leggen op dierenbescherming in het algemeen, en hondensport, mijn grootste hobby.
Bont ! Ook katten- en hondenbont doet al enkele jaren zijn intrede. Eind 1998 leverde de Humane Society (de Amerikaanse dierenbescherming) al bewijzen dat vooral in China, maar ook in andere Aziatische landen, jaarlijks zeker 2 miljoen honden en katten worden gefokt en gedood voor hun vacht. Het merendeel van dit bont wordt geëxporteerd naar Noord-Amerika en Europa.
Dagelijks worden duizenden honden en katten in China, Thailand en de Filipijnen het slachtoffer van de bontindustrie. De dieren worden gevangen van de straat of onder vreselijke omstandigheden gefokt. Ze worden opgesloten of zelfs vastgebonden in donkere schuren. In slachthuizen staan vervolgens medewerkers klaar om de honden en katten op gruwelijke wijze dood te slaan, dood te steken en te wurgen. Dikwijls worden ze nog levend gevild. De vacht van deze dieren wordt over de hele wereld verhandeld. Ook in Europa.
Het bont van honden en katten is gevonden in jassen, kragen, mutsen, speelgoed, kattenspeeltjes en (reuma)dekens. De oorsprong van dit bont is nauwelijks te achterhalen. Logisch, want consumenten zouden immers nooit willens en wetens deze producten kopen. Om de onduidelijkheid verder te vergroten wordt de herkomst van het bont verhuld in benamingen zoals Gae-wolf, wolf of Asia en Chinese wilde hond. Overduidelijk laat de herkomst van de producten de bontindustrie koud.
En euh... misschien ken je nog dat decoratief poezenbeeldje met bont, dat poesje dat zo opgerold ligt, precies echt.... Dat lief, zacht, pelsje is hondenvacht !! Werd oa vastgesteld door een DNA proef. Slik...
Nog een video : Hier kun je zien hoe deze dieren leven en 'geslacht' worden, een video van PetaTV : http://www.petatv.com/tvpopup/Prefs.asp?video=fur_farm ==>> LET OP !! NIET VOOR GEVOELIGE KIJKERS !!!! Je krijgt GRUWELIJKE BEELDEN TE ZIEN !!!
Dierenwelzijnsorganisaties willen 10 miljoen handtekeningen ter ondersteuning van een Universele Verklaring voor Dierenwelzijn.
Onder het motto ‘Animals matter to me’ zijn honderden dierenwelzijnsorganisaties 8 juni wereldwijd begonnen met een massale handtekeningenactie ter ondersteuning van een Universele Verklaring voor het Welzijn van Dieren. Het doel is zo’n verklaring te laten aannemen door de Verenigde Naties.
De Universele Verklaring – waarvan de voorlopige tekst is opgesteld door regeringen – erkent dat dierenbewustzijn hebben en pijn kunnen lijden. Ook wordt erin erkend dat dierenwelzijn belangrijk is voor de sociale ontwikkeling van landen. Erkenning van dierenwelzijn biedt niet alleen bescherming aan dieren, het is ook bevorderlijk voor de volksgezondheid, voor sociale ontwikkeling en voor een duurzame ontwikkeling van het milieu.
De start van deze campagne vond plaats op een symposium in Londen, georganiseerd door de WSPA. Op een ministeriële conferentie die in 2007 zal worden gehouden in New York, wordt hopelijk overeenstemming bereikt over een definitieve tekst van de Universele Verklaring, waarna de Verklaring zal worden ingediend bij de Economische en Sociale Raad (Ecosoc) van de Verenigde Naties.
Wolven en 150 gevechtshonden bewaken Bosnische drugsplantage
In het noorden van Bosnië heeft de politie een marihuanaplantage ontdekt die werd bewaakt door 150 gevechtshonden en twee wolven. De politie kwam de plantage met 2.290 planten eerder toevallig op het spoor, toen agenten zochten naar een gevluchte gedetineerde. De man bleef spoorloos, maar nabij Prijedor werd de plantage ontdekt. De gearresteerde bewoner bleek ook in het bezit van vijf vuurwapens. Wat er met de honden en de wolven gaat gebeuren, is voorlopig niet bekend.
Er is eindelijk een meldpunt voor het rapporteren van de problemen van "broodfok"ttz het fokken van dieren puur voor het geld, zonder rekening te houden met wat er achteraf mee gebeurt. (Overkweken, uitbuiten van moederdieren,....honden-"fabrieken"..)
Bedoeling is dat iedereen zijn verhaal kwijt kan op onderstaand email-adres.
De klachten worden doorgegeven aan de bevoegde diensten van FOD Dierenwelzijn.
Alleen klachten met volledige opgave van identiteit zullen worden behandeld, geen "anonieme" verhalen. De persoonlijke gegevens worden discreet behandeld volgens de wet op de bescherming van de privacy en zullen dus nooit worden doorgegeven aan derden.
Het gedrag van honden is voor een groot deel te verklaren vanuit hun afstamming. De hond stamt af van de orde van de landroofdieren, die verder kunnen worden onderverdeeld in 3 families : de marter- en beerachtigen, de civetkat- en hyena-achtigen, en de hond- en katachtigen. De hond- en katachtigen vallen op hun beurt uiteen in 2 groepen : de hondachtigen en de katachtigen. De hondachtigen omvatten 13 geslachten, waaronder het geslacht Canis. Tot dit geslacht behoren de grijze wolf, de rode wolf, de prairiewolf, de jakhals, de Ethipische wolf, de zadeljakhals en de gestreepte jakhals. De enige mogelijke voorouders van de hond zijn dus de jakhals en de wolf. Sommigen beweren dat de wolf en de jakhals beide de voorouders van onze hond zijn. Er werd evenwel bewezen dat verbastering van beide soorten onmogelijk is. Aan de hand van de mogelijkheid tot voortplanting werd vastgesteld dat alleen de wolf de stamvader van de hond kan zijn. De wolf kan samen met de gewone huishond vruchtbare jongen voortbrengen. Verder hebben de wolf en de hond een identieke gebitsstructuur, een overeenkomst in plasma en eiwitstructuur en een overeenkomst in gedragsstructuur. Wolven zijn sociale dieren en leven in roedels. Een roedel is een groep waar dieren van dezelfde soort samenleven. Een wolf kan niet individueel leven. Een roedel is noodzakelijk. Voor het jagen op groot wild is een goede communicatie en sociaal contact van enorm belang. In die roedel bestaat er een stipte arbeidsregeling. Dit samenwerken komt voort uit de rangorde in de groep. Elke roedel heeft een leider. Dit kan zowel een wolf als een wolvin zijn. Elk individu binnen de roedel heeft zijn taak. De ene is geschikt om de leiding tijdens de jacht op zich te nemen, de andere zorgt voor de veiligheid van de groep. Een roedel blijft altijd samen. Hond en wolf hebben ook veel fysische kenmerken gemeen. Kijk maar eens nar het uiterlijk van de Duiste herder of van een Alaskan malamute. Een andere bijzondere gelijkenis stellen we vast bij de draagtijd van de jongen. De wolf, net zoals de hond, heeft een draagtijd van ongeveer 60 tot 65 dagen. Ook de identieke gebitstructuur is kenmerkend. De wolf en de hond hebben beiden 42 tanden.
Alone I stand... because the pack I once belonged to doesn't exist anymore and the pack I want be with is to far for me to reach I cry in the middle off the night my sad song
Alone I lay down... my place is cold and empty and no one to play with this loneliness gives my eyes this sad look the cry's become less and the cold is taking over
Alone I dream.... I see my pack before me with these beautiful eyes they look so real and familiar to me I can feel the warmth and compassion
Alone I die... for this warmth is turning into cold these beautiful eyes become so frozen and the pack I saw in my dream I cannot reach.
Deze diersoorten zijn uitgestorven in de afgelopen eeuw. De handel in hun pelzen heeft hierbij een belangrijke rol gespeeld. Ondanks internationale verdragen die dieren moeten beschermen gaat de handel in beschermde dieren nog steeds door.
Sommigen onder jullie weten dat ik met mijn duitse herder aan hondensport doe, maar : Hondensport, wat is dat ?
Ik ben al heel wat mensen tegen gekomen bij wie de afkeuring duidelijk van het gezicht viel af te lezen als ze met het begrip gebruikshond, of gebruikshondensport werden geconfronteerd. Een enkeling zegt het ook recht in m'n gezicht: een hond hoeft niet te werken. Een hond is niet om te gebruiken. Het is je makker, je vriend, je huisgenoot. Een misverstand blijkt snel geboren. En er zijn heel wat mensen die met de oren flapperen als je zegt dat je aan hondensport doet ! Hondensport!?!? Wat is dat ?
Hondensport is eigenlijk een vreemde naam: het suggereert dat de hond sport, en de eigenaar langs de kant de prestaties van zijn huisdier kan bekijken. Niets is minder waar: eigenaar en hond werken in deze tak van sport als een team samen.
Hondensport houdt in: op een sportieve wijze, samen met je hond, proberen een prestatie neer te zetten.
Nu zijn er nogal wat vormen van hondensport. Behendigheid is er één van; hazewindhondenrennen en fly-ball zijn andere veel beoefende vormen. Minder vaak beoefend zijn de zogenoemde jachttraining en de opleiding tot reddings- of verdedigingshond. Sommige trainingen zijn vooral gericht op plezier van baas en hond (IPO), andere zijn meer praktijkgericht (politiehondentraining). Uiteraard is het verstandig een sport te kiezen die a) past bij het karakter van de hond en b) bij de interesse en mogelijkheden van de baas. Maar welke vorm je ook kiest: het belangrijkste is dat je bezig bent met je hond. Want een hond die zijn energie niet op de juiste manier kwijt kan, raakt gefrustreerd en wordt daardoor onhandelbaar.
De diversiteit aan hondenrassen berust niet op toeval. Door de eeuwen heen zijn hondenrassen gefokt met een speciaal doel. Jachthonden bijvoorbeeld, waarbij weer onderscheid werd gemaakt tussen rassen die vooral voor de drijfjacht werden gebruikt en honden die aangeschoten wild moesten apporteren. Of herdershonden die het vee (runderen, schapen) bijeen moesten drijven en/of beschermen tegen wilde dieren. Bepaalde terriërrassen die in de strijd tegen het ongedierte werden ingezet. Of hondenrassen die speciaal werden gefokt omdat ze als geen ander in staat bleken mensen te redden. Van recentere datum zijn rassen die speciaal werden gefokt voor het verdedigingswerk, zoals de Dobermann. De naamgever van dit ras was belastinggaarder in een gebied dat toentertijd door roversbenden werd geteisterd.
Zo ontstonden de werk- of gebruikshondenrassen. De honden "werkten" voor hun baas en met hun baas. En hun baas verschafte voedsel. Met uitzondering van de vermaledijde trekhonden onder de hondenkar, is deze "werkrelatie" tussen baas en hond eeuwenlang in het voordeel van beiden geweest.
In de loop der tijd is er voor honden steeds minder werk gekomen: er is meer vee dan ooit, maar dat zit gehuisvest in overvolle schuren en stallen. Ongedierte bestrijden we liever met gif. En de hond moest zich aanpassen. Van "meewerkend voorman" tot huisgenoot met als belangrijkste taak leuk en lief te zijn.
Ik zal de laatste zijn om te ontkennen dat langs het strand lopen met een hond leuk en ontspannen kan zijn. Alleen: valt het ook u op dat de meeste honden daar vanzelf gaan werken? Ze speuren dat het een lieve lust is. Ze verzamelen buit (of die nu uit wier, kwallen, dode vis of tennisballen bestaat). Ze apporteren -- weliswaar geen wild, maar wel die stok die steeds wordt weggegooid. Het heet geen werken, maar voor een hond is er geen verschil. Als u een negatief gevoel heeft over het woord werkhond, zegt dat misschien vooral iets over de wijze hoe u uw eigen baan ervaart.
En ten tweede: 't klinkt wel leuk, dat uren langs het strand wandelen, maar hoeveel honden hebben dat geluk? Als 10% van de honden met baasjes uit één der kustplaatsen het haalt, is 't waarschijnlijk veel, en dan nog hooguit twee of driemaal per week. De werkelijkheid is dat tenminste 90% van de honden is verworden tot een soort haardkleedje dat drie keer per dag uit mag (als het niet te hard regent tenminste).
Als een hondensporter het heeft over een "gebruikshond" of werkhond dan spreekt daaruit slechts dat hij actief bezig is met zijn hond en zich zowel ten aanzien van het type activiteit als met betrekking tot de trainingsmethode rekenschap geeft van de driften en instincten van zijn viervoeter. Met andere woorden: zijn hond volop in- en ontspanning gunt.
BRUSSEL - De ophokplicht bij particulieren is (voorlopig) ten einde. Kippen en ander pluimvee mogen dus weer vrij rondlopen in de tuin. Omdat de trekperiode voor vogels voorbij is, is het risico op besmetting heel klein geworden. Voor bedrijven en in bepaalde natuurgebieden gelden nog wel bijzondere maatregelen.
De ophokplicht was van kracht als maatregel tegen de oprukkende vogelgriep. Het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen (FAVV) raadt wel aan het contact van pluimvee en andere vogels met in het wild levende vogels zoveel mogelijk te beperken. In gevoelige natuurgebieden moet pluimvee voorlopig wel opgehokt blijven. Volgens het voedselagentschap kan de ophokplicht in het najaar weer ingevoerd worden.
Een oude Cherokee indiaan geeft zijn kleinzoon onderricht over het leven.
"Binnen in me is een gevecht gaande", zegt hij tegen de jongen.
"Het is een afschuwelijk gevecht tussen twee wolven. De ene wolf is slecht - hij bestaat uit woede, jaloezie, verdriet, spijt, hebzucht, verwaandheid, zelfmedelijden, schuldgevoelens, wrok, minderwaardigheid, leugens, valse trots, superioriteit en ego.
De andere wolf is goed - hij is vreugde, vrede, liefde, hoop, kalmte, nederigheid, vriendelijkheid, welwillendheid, medegevoel, vrijgevigheid, waarheid, compassie en geloof. Binnen in jou woedt dezelfde strijd - en datzelfde geldt voor ieder mens."
De kleinzoon denkt daar enkele ogenblikken over na en vraagt dan aan zijn grootvader:
"Welke wolf zal het gevecht winnen?"
De oude Cherokees glimlacht en antwoordt eenvoudig:
Vriendschap van een hond is een hechte band Die louter kan worden geschapen Door niet het hart Maar wel het verstand te laten praten
Als je echt van een hond houdt Een plaatsje in je huis toevertrouwd Zodanig dat zij echt weet welk baasje jij bent En ook je zwakke kanten kent
Soms lijkt het bijna heel even Of ge elkaar niet verstaat Want allebei een andere taal spreken Toch kunnen we met elkaar omgaan
Mijn hond is de zon in mijn leven Zij is mijn trouwe kameraad Als een rots in de branding verweven En die steeds weer naast mij staat
Een nieuw leven is begonnen Gevoel van eenzaamheid overwonnen Al heeft mijn hond niet iedereen vervangen Het leven is één en al verlangen
Ik wil u allen laten weten wat ik voel Zo weet ge zeker wat ik bedoel Warmer dan de zon die haar stralen richt Is de liefde voor mijn hond, voor haar, dit gedicht
■ Fokt pups voor het geld, omdat het “leuk” is of goed voor de kinderen om een geboorte te zien. ■ Fokt meestal met meerdere teefjes en 1 of 2 reuen die hij gebruikt om al zijn teefjes te bevruchten (spaart dekkosten uit). ■ Een fokker moet weten wat de term/ziekte Patella luxatie inhoudt en zelf de dieren kunnen controleren op deze ziekte, danwel de dieren heeft laten nakijken door een dierenarts. ■ Geen garantie op gezondheid behalve misschien bewijs van inentingen en soms een dierenartsverklaring. ■ Zal de pup verkopen aan iedereen die de prijs ervoor betaalt ook al is de koper ongeschikt. ■ Kan geen hulp bieden als er een probleem ontstaat of wil dat niet. ■ Weet weinig van de achtergrond en geschiedenis van een ras, de rasvereniging of de rasstandaard, vind dat ook niet nodig want hij fokt alleen voor de lol (=geld). ■ Puppies vertoeven vaak in geïmproviseerde ruimtes, soms onhygiënisch, dit wijst er meestal op dat de fokker geen lange termijn investeringen wil doen en geen interesse heeft in het goed socialiseren van een pup. ■ Is vanuit het niets begonnen met het ras, heeft meteen meerdere honden (ook volwassen) aangeschaft en zet onmiddellijk meerdere nesten per jaar op de wereld. ■ Wil soms niet het hele nest en /of de moeder laten zien. ■ Zal zich niet vertonen op een show om zijn honden door een keurmeester te laten beoordelen op raskenmerken, fokker vind dit niet nodig want hij fokt alleen huishonden en geen showhonden. ■ Prijzen zijn laag want hij moet snel weer van de pups af want het volgende nest is alweer onderweg.
Er zijn diverse plaatsen op internet waar zwarte lijsten met broodfokkers te vinden zijn. Onder andere Iezie.be heeft een forum over namen van Nederlandse en Belgische broodfokkers. Ook Broodfokkers.tk is een dergelijk forum.
Speeding past the trees In the dead of night No one else sees A creature that inspires fright I hear the beautiful cry I look around to see y As it runs right by Flying right past me I hear another cry Farther, though, this time In the corner of my eye I see a creature so sublime Wolves are all around me Hiding from my sight Darting behind each tree Using the shadows of night Never a creature have I seen That can match their dulcet song Never a creature has their been That can compete with them for long
Mijn wolven-blogje is deze week verkozen als blog van de week bij Yenti ! Bedankt Yenti !! Klik hier voor zijn blog
Yenti koos deze keer als Blue luna's blog met de naam WOLVEN Klik op het figuurtje
Het is een blogje over het wel en wee van de wolven Ga dus zeker een kijkje nemen het loont de moeite!!! Groetjes en véél kijk- en leesplezier Yenti...
Wolven zijn sluw en onbetrouwbaar. We zadelen onze kindertjes al op jonge leeftijd op met dit beeld. Een van de favoriete sprookjes is roodkapje, waarin de wolf een twijfelachtige hoofdrol speelt. Hij jaagt weerloze, jonge maagden de stuipen op het lijf, bij voorkeur in een groot, donker bos. Tussen de bedrijven door vreet hij je ouwe oma op en als je niet oppast verslindt ie ook nog een stuk of zeven geitjes voor de lol. Het is nauwelijks te begrijpen dat zo'n wild beest de voorouder is van onze brave huisvriend, de hond. Dat is zo’n beetje de kennis die de meeste mensen over wolven hebben. Het is inderdaad nauwelijks voorstelbaar dat een chihuahua of een dwergteckel afstammen van de wolf. Toch is het zo. En als de mens de betekenis zou kennen van de groepsrituelen in wolvenroedels, zoals het gezamenlijk huilen, en ook iets zou weten over het sterk ontwikkeld ouderinstinct bij wolven, de complexe lichaamstaal en de grote verscheidenheid aan gezichtsexpressies, dan zou hem dat misschien meer respect kunnen bijbrengen voor de wolf. Maar als hij al iets weet van de strikte sociale rangorde in de roedel die, als het nodig is, onverbiddelijk door de leider wordt gehandhaafd, dan vindt hij dat ondemocratisch en barbaars en dus houdt hij daar niet van.
Daarentegen weet hij veel over de bloeddorst van wolven en de massale slachtingen die ze aanrichten onder weerloze, zielige dieren. Waarom wordt er in onze Westerse wereld toch voortdurend zo negatief over de wolf, Canis Lupus, geoordeeld? Die Grote Boze Wolf die je maar beter meteen kunt afknallen als je hem tegenkomt.
In Noord-Amerika ging de mens heel anders met de wolf om. Tenminste, toen de indianen daar nog de baas waren. Hij werd Broeder Wolf genoemd en met respect behandeld. De indianen hadden ontzag voor zijn kracht, zijn intelligentie en hoog ontwikkeld sociaal gedrag. Dat is heel andere koek hè? Niet dat die indianen zulke lieverdjes waren, maar ze hadden in ieder geval niet geleerd dat de aarde en al wat erop leeft onderworpen moest worden aan de mens. Toen onze Westerse beschaving de indianen verdreef naar reservaten was het snel gedaan met Broeder Wolf. Maar niet alleen de wolf moest eraan geloven, bisontje schieten vanuit de stoomtrein was ook een leuk tijdverdrijf. Altijd prijs! Het heeft lang geduurd voordat het beeld van die bloed-dorstige, sluwe en agressieve wolf genuanceerd werd. Televisiefilms over wolven hebben dat beeld proberen recht te zetten, maar eigenlijk is het nooit helemaal verdwenen.
Als je denkt dat het nu wel meevalt (mensen weten nu toch zoveel meer dan toen) kijk dan eens op deze site. Het is bedroevend, maar er zijn nog steeds mensen die het stoer vinden om wolven af te schieten.
Ook de Zwitserse Witte Herder is een aan de wolf gelijkend hondenras. Ze hebben hetzelfde roedelgedrag als wolven, ook de langstokharen gelijken er sterk op.
Hieronder een tekst die ik heel interessant en boeiend vind. Ik heb de toestemming van de mensen van de oorspronkelijke site om die hier neer te zetten. Prachtige tekst, stemt zeker tot nadenken ! Geniet ervan !
Ik zeg met opzet healing MET dieren, want deze pagina gaat niet alleen over het genezen van dieren, maar ook hoe dieren óns juist genezen!
Dieren als genezers Een dier is niet zomaar in je leven! Dieren helpen ons, staan ons bij en genezen ons op manieren die je misschien niet voor mogelijk acht. Zij helpen ons om onze eigen zielswonden te genezen. Elke dier dat jij verzorgt, koestert en geneest, draagt bij aan jouw eigen liefdevolle genezing! Het is daarom belangrijk om te kijken naar welk dier je leven binnen stapt en wat dit voor jou te betekenen heeft.
Om een voorbeeld te noemen. Op een zekere dag stapte een zebravinkje mijn leven binnen. Het zat op de grote kooi die ik buiten had gezet zodat mijn andere zebravinkjes van het mooie weer konden genieten. Heel voorzichtig ving ik haar en stopte haar bij de andere vogeltjes. In de week erna gebeurde iets vreselijks. Ik kwam ’s ochtends aan bij de kooi en zag dat zij met haar rechterpootje vast was komen te zitten in een touwtje van het nestmateriaal. Zij had waarschijnlijk geprobeerd los te komen en daarbij haar voetje heel erg beschadigd. Sommige delen van haar tenen waren daarbij al paars/zwart vanwege de afknelling. Wie weet hoe lang ze al zo had vastgezeten en met tranen in mijn ogen en o, zo voorzichtig knipte ik haar los van de touwen en nam haar mee naar de dierenarts. Deze kon niets voor haar doen en raadde mij aan om te wachten totdat het uit zichzelf zou herstellen. Amputeren kon altijd nog, zei hij. Na nog eens twee weken waarin ik dagelijks zoveel als ik kon aandacht aan het vogeltje besteedde zowel lichamelijk met homeopathische toevoegingen aan het drinkwater als spiritueel via visualisaties, genezing op afstand en alles wat ik verder nog kon verzinnen, begon het voetje van het pootje af te vallen. Ik raadpleegde nogmaals de dierenarts en deze vond het er goed uitzien. Het voetje viel er inderdaad vanzelf af en ze hield een stompje over waarmee ze zich prima kon redden!
De parallel ? Twee jaar eerder had ik mijn rechter voet gebroken waarbij ook mijn voet geheel gescheiden was van mijn been en alleen nog door de huid en een paar banden vast hing aan mijn lichaam. Het was een zeer moeilijke periode in mijn leven die een diepe wond op mijn ziel naliet. Lichamelijk heeft mijn enkel zich niet helemaal hersteld, maar door het zebravinkje begon ik wel aan het geestelijke en emotionele verwerking- en genezingproces, en nu kan me prima redden met mijn “stompje”! Ik noem haar nog steeds elke dag als ik ze ‘s ochtends begroet, “mijn speciale vogeltje” en ik vertel haar telkens hoe bijzonder zij is. En ze zit dan te genieten van mijn aandacht voor haar en schuift wat dichter naar mij toe over het stokje….
Dieren als leermeesters
Dieren leren ons om in het NU te leven: …zij piekeren niet over het verleden, zij denken niet aan de toekomst. Zij LEVEN in ieder MOMENT!
Dieren laten ons zien wat er in ons ontbreekt: …dieren spiegelen ons leven en onze relaties. Zij laten ons de ontbrekende factoren zien die wij nodig hebben om ons leven te kunnen veranderen.
Dieren leren ons hen te accepteren en respecteren voor wie ze zijn: …zij hebben een eigen persoonlijkheid en hun eigen wensen. Het is belangrijk om hen de kans te geven hen te laten zijn wie ze zijn zonder dat we hen beperkingen opleggen.
Dieren leren ons om op ons zelf te vertrouwen: …zij vertrouwen op ons….vertrouw jij op jezelf?
Dieren leren ons om plezier in het leven te hebben: …dieren laten ons iedere dag hun eindeloos enthousiasme en onvoorwaardelijke liefde zien. Dieren maken ons aan het lachen, nodigen ons uit tot spelen en helpen ons daardoor balans in ons leven te vinden.
Dieren leren ons om onze plek in de natuur te vinden: … de dieren die met ons leven zijn sterk verbonden met de natuur. Door ons contact met hen blijven wij in contact met het aardse deel van onszelf dat we soms zo vergeten in de drukte van het dagelijks leven. Zij trekken ons mee de natuur in waar we de vogels horen fluiten en de wind door de bomen horen fluisteren, en dan leren wij om stil te worden en te luisteren.
Want als je met je hart luistert, dan hoor je meer dan woorden kunnen zeggen….
Het wetenschappelijke antwoord hierop is ja. Ruim 15 duizend jaar geleden hebben onze voorvaderen deze wolf gedomesticeerd (gewend aan de mens en huiselijke omstandigheden).
Een hond heeft meer dan andere dieren een speciale band met de mens. Hij voelt ons uitstekend aan. Het inlevingsvermogen van een hond gaat verder dan die van bijvoorbeeld chimpansees. Honden reageren op aanwijzingen van mensen. Een goede proef op de som is bijvoorbeeld drie identieke kommetjes naast elkaar te plaatsen. Onder slechts 1 kommetje hebben wij een voertje gelegd. Alleen al door te staren naar de kom waaronder het voertje ligt, zal de hond door deze aanwijzing snel de juiste kom aanwijzen. Een wolf daarentegen zal evenals een chimpansee zich niets gelegen laten bij een dergelijke aanwijzing. Onze hond blijkt zijn sociale gevoeligheid niet van zijn stamvader geërfd te hebben. Kennelijk is het begrip voor de mens aangeboren en bij de domesticatie gevormd.
Een hond kan zich zo goed inleven in de menselijke roedel, dat hij zodoende is uitgegroeid tot onze huidige trouwe viervoeter. Toch wordt bij probleemgedrag van onze huishond nog vaak een oplossing gezocht door te kijken naar de oorsprong van het gedrag: het oergedrag van de wolf. Dit lijkt mij dan ook niet in alle gevallen correct. Zeker niet wanneer we bedenken dat onze hond in de loop der jaren een totaal andere functie heeft gekregen dan de honden van decennia geleden. Destijds werden honden gehouden als werkhond. Men gebruikte de hond voor de jacht, als erfbewaker of hij trok karren. Tegenwoordig vervuld de hond steeds meer een rol in het gezinsleven en dient te voldoen aan de regels die binnen dit gezin gelden. Met name de snelheid van deze veranderde functie en het feit dat ook onze samenleving sterk aan veranderingen onderhevig is, maakt dat er meer probleemgedrag is ontstaan bij juist deze gezinshonden. Veel problemen ontstaan ook doordat een bepaald ras of type hond ineens bijzonder populair wordt. Zo stijgt nu de vraag naar de Cavalier King Charles Spaniel (de hondjes van Pim). Deze vraag overstijgt het aanbod en zogenoemde broodfokkers spelen hierop in door zoveel mogelijk van het gewilde ras te produceren, tegen een zo hoog mogelijke verkoopprijs. Hierbij wordt niet gekeken naar erfelijke kenmerken en dergelijke waardoor enorme problemen kunnen ontstaan. Om teleurstellingen te voorkomen zou ik iedere aanstaande eigenaar op het hart willen drukken zich van te voren goed te laten informeren over de aanschaf van een pup of volwassen hond, ongeacht het ras. Het zou niet de eerste keer zijn dat met pijn in het hart afstand gedaan moet worden van een inmiddels volwassen hond die eens zo’n schattige pup was.
Met name veel gedragsproblemen ontstaan door het feit dat honden hun gedrag toetsen aan dat van hun leiders. Ik kom tegenwoordig regelmatig het probleem tegen dat een hond tijdens het ommetje in schemer of donker nogal angstig en alert is of zelfs helemaal niet meer uit wil als het donker is. Erg lastig natuurlijk voor de eigenaar. Maar heeft de eigenaar dit niet zelf in de hond gebracht door zijn ietwat onzekere houding in het donker op straat? Begrijpelijk natuurlijk wanneer je om je heen hoort dat mensen vaak ‘s avonds laat niet meer zo graag de deur uitgaan. Een hond voelt deze spanning en zal hierop dan ook reageren door zelf bijzonder alert te zijn, een wisselwerking dus tussen mens en hond.
Van nature heeft een hond best nog wel iets van een wolf in zich, maar dit is te verwaarlozen ten opzichte van de genen die wij er 15 duizend jaar geleden hebben ingebakken.
Op een nacht, 't was heldere maan, kwam een eenzame wolf, vanuit de schaduw te voorschijn. Hij was mager en hij stierf bijna van de honger. Terwijl hij rondliep kwam hij opeens een erg dikke, goed gevoede hond tegen. De twee groetten elkaar en de wolf merkte op, terwijl hij de hond van onder tot boven bekeek: "Mijnheer, wat ziet u er buitengewoon goed uit. Ik geloof niet ooit een gezonder en gelukkiger dier te hebben gezien. Vertelt u mij eens, hoe het komt, dat u beter schijnt te leven dan ik? Zonder valse bescheidenheid kan ik gerust zeggen, dat ik op de jacht mijn leven honderd keer vaker op het spel zet dan u. En toch bent u goed gevoed, terwijl ik bijna sterf van de honger." De hond gromde: "U kunt een even goed leven hebben als ik, als u doet, wat ik doe," zei hij kortaf. De wolf spitste zijn oren. "En wat is dat dan?" vroeg hij.
De hond lachte geheimzinnig, zoals ieder doet, die een geheim kent. "Het is heel eenvoudig, ik bewaak het huis gedurende de nacht en houd zo de dieven buiten de deur."
"Dat zou ik graag doen, want ik heb het nu ellendig," zei de wolf. "Mijn leven in het bos, waar ik last heb van regen, vorst en sneeuw, verruilen voor een warm dak boven mijn hoofd en lekker eten, zou me wel passen." De hond draaide zich om, gaf de wolf een teken hem te volgen en begon de weg af te lopen.
Terwijl ze naast elkaar voortsukkelden, zag de wolf toevallig een rare streep om de nek van de hond. Hij kon zijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en vroeg hem hoe hij daar aan kwam. De hond deed of hij de vraag niet hoorde. Maar de wolf drong op een antwoord aan. "U moet dan weten," zei de hond tenslotte, "dat ik overdag vastgebonden ben, anders verlies ik mijn geduld en bijt ik een onschuldige vreemdeling. Ik mag alleen 's nachts vrij rondlopen." - Hij hield op en vervolgde toen op een toon, die scheen te betekenen, dat het zo nu eenmaal hoorde: "Als ik overdag toch nergens heenga, kan ik alleen maar slapen. 's Nachts, als ik vrij rondloop, ben ik des te waakzamer. Mijn baas en de hele familie zijn erg trots op me en ze geven me borden met botjes en restjes van de tafel. Mijn beloning is prima, dat zeg ik u."
De wolf bleef ineens staan. "Wat mankeert u?" vroeg de hond ongeduldig. "Kom op, treuzel niet zo." - "Nee," antwoordde de wolf, "neem me niet kwalijk, maar ik ga niet verder mee. Mijn vrijheid is me te lief en ik wil geen koning zijn op de voorwaarden, die u beschrijft." Terwijl hij dit zei, draaide de wolf zich om en rende terug naar het bos.
Hier in deze harde wereld, vol ellende en verdriet, ben je vaak onzeker, en vertrouw je je vrienden niet. Wat is er dan mooier in je korte bestaan, om met dieren als vrienden door het leven te gaan. Je kunt ze voor eeuwig vertrouwen, ze geven vreugde en plezier, en hun liefde zal je nooit berouwen, daarom hou ik van het dier !
. Huilende wolven bij volle maan Verdriet om de vernietiging van ons eigen bestaan Samen sterk in de overlevingsdrang Samen sterk en voor niemand bang Huilende wolven in een zilver licht Ik blijf ze bewonderen met mijn ogen dicht ...
In the silent off the night I hear your sound, it floads away and then comes around. When I sit silent in the dark and listen toyour cry's, I can only imagine what's going on behind those eyes. Is it me you are calling with that beautifull sound, or are you calling for another to come to your ground. Are you crying for my affection to come your way, or are you crying just for another to come and play. When I can see your eyes glow in the darkest night, I know between us there will never be a fight. I will never fear you whatever people say, and hope you're "crying wolf" to let me come your way. So when I sit in the silence off the night listening to you, I can only imagine you are calling me too.
Heel, heel lang geleden leefde er een heel lief meisje, Roodkapje genaamd. Voor hoeveel kinderen was dit sprookje niet de eerste kennismaking met "de wolf". En meteen was de trend gezet : in alle sprookjes en verhalen was de wolf bloeddorstig, wreed, vals, enz.
Ook de vroegchristelijke kerk deed mee om dit beeld in stand te houden : de wolf was desduivels, een demon, de boosaardigheid in levende lijve.
Ook de middeleeuwse volksverhalen over heksen en weerwolven en hun vele slachtoffers waren al even gruwelijk.
En een oeroude mythe vertelt over de schepping van de wolf. Toen de zon op het einde van de scheppingsdag onderging, aanschouwde de maangodin "Ixchani" de mens en was jaloers over de creatie van de zon. Zij nam de duisternis en maakte daaruit een wolvenkoppel dat zij vervolgens vrij liet op aarde. Gebruik makend van de twee gaven die zij van de maangodin hadden gekregen, intelligentie en het vermogen zich vrijwel overal onzichtbaar te maken voor de mensen, verkenden de wolven het aardoppervlak. De wolven vermeerderden en verspreiden zich. En toen zij de eerste roedels vormden weerklonk voor het eerst hun gehuil over de aarde, en de maangodin rolde zich in elkaar tot een bolvorm om die oorde te aanhoren.
En sindsdien weerklinkt bij volle maan ......
Maar is dit wel zo ? Zijn al die verhalen wel waar, of is er een andere geschiedenis te vertellen over de wolf ?
Het ware verhaal over een uitzonderlijk dier start hier ...