Ik ben noella, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Zandroos.
Ik ben een vrouw en woon in Koekelare (Belgie) en mijn beroep is Huisvrouw.
Ik ben geboren op 16/06/1949 en ben nu dus 72 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: pc fotobewerking fotografie kinderen en kleinkinderen.
Getrouwd met Renaud heb drie kinderen Christophe Koen en Wim. En niet te vergeten drie lieve schoondochters, Dagmar, Tamara en Lindsy en onze drie schatten van kleindochters, Ashara, Lune en Nika.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
gedachtendroom
13-10-2015
Nachtelijke dwaling
Nachtelijke dwaling
Een nachtelijke dwaling ,doorheen zande ,kwam ik terrecht ,aan het sprookjeshuis waarvan ik droomde,te kunnen binnensluipen,in alle stilte ,waar alles vredig is.geen ster aan de hemel te bespeuren,wie zal me uit mijn droom laten ontwaken ?ik keek naar de hemel,uit het niets kwam een krachtige straal van licht ,om me te begeleiden op mijn pad ,waar ik hoorde tezijn. heb me bedekt met de mantel der liefde,die jullie voor me klaar hadden gelegd,als mijn tweede huid, de verbondenheid met jullie voor altijd. mijn visuele belevenis,
Ik zoek een stukje rust Even de stilte om me heen Gewoon even niet zorgen Even helemaal alleen Ik zoek een beetje ruimte Om mijn gevoel er te laten zijn Even geen rem meer Te laten komen mijn pijn
Ik zoek gewoon een weg Welke dat ook mag wezen Zonder elke keer weer Een ander zijn mening te hoeven lezen
Ik zie de tranen in je ogen Ook al laat je ze liever niet zien Ik zou ze willen drogen En een lach op je gezicht bovendien Het verleden doet je elke dag nog pijn Je blijft hangen in het oude verdriet Hindert je om te worden wie je echt wil zijn Voorkomt dat je van vandaag geniet
En om je te beschermen zij er muren Je hart omgeven door een hoge wal Ogen vol pijn zie ik turen Dromend van wat ooit komen zal
Kom meisje doe net als mij Doe iets met je dromen Maak je zelf van je ketens vrij De tijd van het geluk is ook voor jou gekomen
Ik zie grijze grauwe luchten Hoor mensen heel diep zuchten En ik zie hoe een heldere bliksemschicht Het hemelse firmament verlicht De aarde word doordrenkt met regen En alle planten kunnen er weer tegen De boer hoeft niet te sproeien zijn gewassen kunnen groeien
Morgen komt de ommekeer Dan is de gouden bol er weer En tovert met zijn zonnelicht een lach op de mensen hun gezicht
de droom rust aan de rand van de engelenvijver het glazen leven is breekbaar in verhalen wij bewegen ons tussen de wijzers van tijd gedachten uit het verleden verstillen de ruimte
ogen intensiveren de taal van het hart een herinneringsboom staat te pronken in de tuin mijn afscheidslicht verberg ik in de zwarte nacht waar zielenleed een spel speelt met mijn lijden
soms treft de razende storm kristallen woorden en omklemt je met de echo van afwezigheid die dagen dat hoop sterft onder een stenen zon en jaren van verdriet overwinteren in een museum
hier ligt jouw echo begraven, lief ik heb je gevonden tussen de wilde bloemen zacht licht bewaakt de zielstempel ik hoor bij jou als zon op de naakte huid
mijn heimwee schreeuwt herinneringen uit ik lees de gedrukte letters uit jouw boek omhels je zonnestralen in droomlandschappen bouw op jouw zichtbare gevels van draagkracht
ieder nieuw moment bevat druppels uit het verleden soms raast de wind in het stormgeluid oude wolven huilen onder een grijnzende maan zij zien het groene blad bewegen van de tijd
Ik heb de kalveren zien drinken lammeren huppelend in 't veld veulens zien springen in de wei terwijl de tractor bromt heel ver was ik blij met deze kansen.
Langs de wegen vele Magnolia's met hun tulpenkaarsen in bloei bloesems van de Japanse kers waaierden mee met de wind een zwaan die broedde op zijn nest.
Even was ik geland in het sprookje wat de natuur ons nu weer biedt ik kon haast niet meer geloven dat ik hier ineens zomaar kon zijn het was onverwachts, mijn wonder.
Als je als mens zo bent gekrenkt Dat je alleen nog maar negatief denkt Als je de zon niet meer kan zien En geen liefde meer voelt bovendien Als je jezelf geen waarde meer durft te geven En niets meer ziet in het leven Als je bang bent hele dagen Niet meer weet hoe je pijn te dragen
Weet dan dat je hier mag schuilen Dat je bij mij uit mag huilen Ik zal je helpen als ik dat kan Zodat jij de zon weer kan zien dan
En ook al geloof je nu niet dat die dag komt Geloof je niet dat die stem in je hoofd ooit verstomd Weet dat ook ik jouw gevecht heb gevoerd Weet dat ook mijn hart door angst werd vast gesnoerd
Ook ik ken in mijn leven de donkere nacht Ook ik heb soms niet genoeg kracht Maar als je in jezelf gaat geloven Krijgt ook jouw leven de zon terug dat kan ik je beloven