Ik ben noella, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Zandroos.
Ik ben een vrouw en woon in Koekelare (Belgie) en mijn beroep is Huisvrouw.
Ik ben geboren op 16/06/1949 en ben nu dus 72 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: pc fotobewerking fotografie kinderen en kleinkinderen.
Getrouwd met Renaud heb drie kinderen Christophe Koen en Wim. En niet te vergeten drie lieve schoondochters, Dagmar, Tamara en Lindsy en onze drie schatten van kleindochters, Ashara, Lune en Nika.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
gedachtendroom
23-10-2015
Fijne dag
Het is nog donker en het word weer kouder. Maar dat zal mijn van niks weerhouden . Iedere dag sta ik weer op met een lach . En ben ik weer blij dat ik die beleven mag .
Aankleden wassen verse koffie weer gezet . En nog effen hier een gedichtje wat een pret. En al ben ik s,morgens nog wel een beetje moe . Ga ik zo met een lach toch zo weer na mijn werk toe.
Voor mijn is iedere dag wel weer een wereld wonder . Dat ik hem toch weer beleven mag heel bijzonder. Als ik me gordijnen op doet en naar buiten kijk. Dan denk ik god ik ben gezond dan ben je rijk
Want er zijn zat mensen die dit allemaal word onthouden. Die zijn heel erg ziek of invalide of worden al wat ouder . Dus ik zeur niet over de dagelijkse dingen in het leven. Ik ben iedere dag weer blij dat ik hem mag beleven .
Dus mensen allemaal een fijne dag Wees blij dat je hem weer beleven mag Arm gezond en toch rijk Zo is het hoe ik het bekijk ,
De zon en de maan Die laat jij verbleken Je ogen stralen als sterren Die vol liefde spreken Je warme zachte blik Waarmee je naar me kijkt Laat me steeds voelen Dat mijn bestemming is bereikt
In jouw allesomvattende liefde Werd ik opnieuw geboren Onze zielen die voelen Dat wij samen horen
Soms lijk je in duisternis gevangen Als of enkel ellende aan je blijft hangen Is er zoveel dat jouw geluk verstoord Niet eens een sprankje hoop dat gloort
Lange eenzame koude donkere nachten Jij helemaal alleen met jouw gedachten Dan is het stil en donker om je heen Voel je je als mens verloren en alleen
Moe en hopeloos tel je de uren Die ieder een eeuwigheid lijken te duren Na een reeks van deze nachten Ben je aan het einde van jouw krachten
Heb je de hoop eigenlijk al opgegeven Dat er nog iets moois komt in jouw leven Maar als je nu nog eens kijkt Zie je dat het donker langzaam wijkt
Zie het straaltje licht dat binnendringt Hoor hoe in de verte een vogel zingt Een nieuwe dag die gaat beginnen Het licht zal altijd het duister overwinnen
Soms merk je dat je leven niet altijd over rozen gaat Dat er soms ineens iets tussen jou en je geliefde staat Dat je voor je liefde zult moeten vechten Dat je de barrières zult moeten slechten Zorgen dat je weer samen een basis vindt Dat je weer voelt wat je toch samen bind In de wetenschap dat je elkaars pijn verzacht Op elkaar kunt leunen wat er ook in de toekomst wacht
Een nachtelijke dwaling ,doorheen zande ,kwam ik terrecht ,aan het sprookjeshuis waarvan ik droomde,te kunnen binnensluipen,in alle stilte ,waar alles vredig is.geen ster aan de hemel te bespeuren,wie zal me uit mijn droom laten ontwaken ?ik keek naar de hemel,uit het niets kwam een krachtige straal van licht ,om me te begeleiden op mijn pad ,waar ik hoorde tezijn. heb me bedekt met de mantel der liefde,die jullie voor me klaar hadden gelegd,als mijn tweede huid, de verbondenheid met jullie voor altijd. mijn visuele belevenis,
Ik zoek een stukje rust Even de stilte om me heen Gewoon even niet zorgen Even helemaal alleen Ik zoek een beetje ruimte Om mijn gevoel er te laten zijn Even geen rem meer Te laten komen mijn pijn
Ik zoek gewoon een weg Welke dat ook mag wezen Zonder elke keer weer Een ander zijn mening te hoeven lezen
Ik zie de tranen in je ogen Ook al laat je ze liever niet zien Ik zou ze willen drogen En een lach op je gezicht bovendien Het verleden doet je elke dag nog pijn Je blijft hangen in het oude verdriet Hindert je om te worden wie je echt wil zijn Voorkomt dat je van vandaag geniet
En om je te beschermen zij er muren Je hart omgeven door een hoge wal Ogen vol pijn zie ik turen Dromend van wat ooit komen zal
Kom meisje doe net als mij Doe iets met je dromen Maak je zelf van je ketens vrij De tijd van het geluk is ook voor jou gekomen
Ik zie grijze grauwe luchten Hoor mensen heel diep zuchten En ik zie hoe een heldere bliksemschicht Het hemelse firmament verlicht De aarde word doordrenkt met regen En alle planten kunnen er weer tegen De boer hoeft niet te sproeien zijn gewassen kunnen groeien
Morgen komt de ommekeer Dan is de gouden bol er weer En tovert met zijn zonnelicht een lach op de mensen hun gezicht
de droom rust aan de rand van de engelenvijver het glazen leven is breekbaar in verhalen wij bewegen ons tussen de wijzers van tijd gedachten uit het verleden verstillen de ruimte
ogen intensiveren de taal van het hart een herinneringsboom staat te pronken in de tuin mijn afscheidslicht verberg ik in de zwarte nacht waar zielenleed een spel speelt met mijn lijden
soms treft de razende storm kristallen woorden en omklemt je met de echo van afwezigheid die dagen dat hoop sterft onder een stenen zon en jaren van verdriet overwinteren in een museum
hier ligt jouw echo begraven, lief ik heb je gevonden tussen de wilde bloemen zacht licht bewaakt de zielstempel ik hoor bij jou als zon op de naakte huid
mijn heimwee schreeuwt herinneringen uit ik lees de gedrukte letters uit jouw boek omhels je zonnestralen in droomlandschappen bouw op jouw zichtbare gevels van draagkracht
ieder nieuw moment bevat druppels uit het verleden soms raast de wind in het stormgeluid oude wolven huilen onder een grijnzende maan zij zien het groene blad bewegen van de tijd