Aan de rechterkant kan je het Egidiuslied lezen van Jan Moritoen. Jan overleed te Brugge eind l416 of begin 1417 als lid van de gilde van de bontverwerkende lamwerkers. Hij was zelfs een bepaald moment schepen van de stad Brugge. In het Egidiuslied spreekt hij zijn overleden vriend en rivaal in de liefde lyrisch toe. Egidius en Jan Moritoen waren beiden verliefd op Mergriete. Na Egidius' dood trad zij in het klooster en liet de liefde van Jan Moritoen onbeantwoord.
P.S. Egidius was een gewaardeerd zanger en musicus. Egidius is het latijn voor Gillis.
Zoeken in blog
Zoeken met Google
Op de foto (1) zien we hoe Jan de tekens van een witchdoctor in Z.-Afrika intving. Op de 2de foto Jan en zijn vriend Norbert in Venetië
Bij bovenstaande foto: waar is de tijd ? Rustpauze tijdens de blok van 1959...Op de achtergrond het kerkje van " 't Vewt"...!
Bij de start van de tekst over het boek van Dirk Musschoot staat een foto van het dorp waar Jan woont, Nkodusweni...
Na de strijd door Pieter Nicolas Van Eyck
't Abrupt geratel zwijgt in 't duin Vreemd-stil is 't. Luwte en vogelzang; En 't kalm gedruis uit gindse tuin Van maaien, heel de middag lang.- De strijd beslecht, ligt alles neer. Maar toch, dit diepe hunkren weer:
Of 't hart,o, éénmaal voelen kon De milde, lieflijke zoen Van alle strijd in avondzon Door ceder-, roos- en berkengroen, En wolken, drijvend als een vlucht Van witte vogels door de lucht.
Loon door Hélène Swarth
Ik zong en zie! de beek gaf mij een dronk tot loning, De wijnstok, wijn, het koren, brood, Geen struik die mij geen bloem, geen bloem die mij geen honing, Geen boom die mij geen schaduw bood.
De zon gaf mij haar goud, de morgen haar juwelen En de avond, al zijn hemelrood. Maar wie mij had beloofd, zijn ziel met mij te delen, Gaf haar voor liefde en steen voor brood.
Jacqemijne Bolats werd te Leuven begraven in 1520 naast haar man en haar kind. Ze had bei met dezelfde liefde bemind, al haar dagen.
Ik heb haar zerksteen gevonden, op een regennoen, onder wat mos en veel gele blaren. Kinderen spelen er rond, en bij zomernacht paren geliefden hier hun bevenden mond.
Zij werd in Antwerpen geboren, - o mijn sterke stad, - wie voerde haar de Brabantse heuvelen over? Daar vond zij een man en won zij een kind, en de rust, onder mos en wat herfstig lover.
Want, toen God zag hoe volmaakt deze drie stonden in 't licht van rustig geluk, het jubelende kind,en dees vredige beiden, toen was hij als David, die wenend zijn zoon overwint. Hij kon deze kalme zielen niet scheiden en brak alle drie hun hulzen stuk.
Zie, zo lange tijd is aan elk mens gegeven, dat zijn woord rijpe tot lied voor Gods aangezicht. Hoe vaak het hernomen , geaarzeld, getracht, tot duidlijk en klaar klinke het rhytme dat door elk leven vleit; God luistert en wacht, de zanger verdwijnt, maar het zingen ruist uit in Gods wezenheid.
De morgenlucht is een bezoedeld kleed een bladzij met een ezelsoor een vlek
de stad een half ontverfde vrouw
maar schokkend steigert zij den hemel in als een blauw paard van Marc in 't luchtgareel
Berlijn
de zon is geel
Vader door Michel van der Plas
Vader, wat zou ik ervoor willen geven als je er af en toe nog eens kon zijn en een zondag kwam zitten in mijn leven bij mijn werk en mijn boeken en mijn wijn.
Soms zie ik mannen van vijfentachtig (je weet wel waar) met een gezicht vol zon en zin, en dan denk ik godallemachtig als ik hem zo nog eens meenemen kon.
Want op de een of de andere manier leeft ik toch ook nog steeds voor lou: louw ogen wil ik, met hun aandacht, pret en mededogen bij mijn geploeter, mijn huis en mijn hier: en ik zag ze zo graag en keer genieten van al wat ze vol tranen achterlieten
Gij wast aan mij gelijk de winde... door Karel van de Woestijne
Gij wast aan mij gelijk de winde die wentelt om een koren-aar; dra zal ik aan mijn wang bevinden de zomer streling van uw haar.
Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren tot waar mijn slapen komm'rend staan: zo ziet men, wild, een winde geuren naast 't wegend rijpen van het graan.
o, 'k Ben geen sterke: moe-gedragen, verzwaart vaak de angst mijn levens-last; maar 't is mij waar 'k uw wasdom schrage, of blijde een échte steun me omwast
Zo reikt de liefde, o mijn beminde, verrijkt me uw liefde in vreze en vaar, - gelijk een geur'ge wentel-winde die sterkt en loont heur koren-aar.
Paradise Regained door Hendrik Marsman
De zon en de zee springen fonteinen bliksemend open: waaiers van vuur en zij; langs blauwe bergen van den morgen scheert de wind als een antilope voorbij
zwervende tussen fonteinen van licht en langs de stralende pleinen van 't water, voer ik een blonde vrouw aan mijn zij, die zorgeloos zingt langs het eeuwige water
een held're, verruk'lijke wijs:
'het schip van den wind ligt gereed voor de reis, de zon en de maan zijn sneeuwwitte rozen, de morgen en nacht twee blauwe matrozen - wij gaan terug naar 't Paradijs'
Ida Gerhardt (1905-1997)
De gestorvene door Ida Gerhardt
Zeven maal om de aarde gaan, als het zou moeten op handen en voeten; zeven maal, om die éne te groeten die daar lachend te wachten zou staan. Zeven maal om de aarde te gaan.
Zeven maal over de zeeën te gaan, schraal in de kleren, wat zou het mij deren, kon uit de dood ik die éne doen keren. Zeven maal over de zeeën te gaan -- zeven maal, om met zijn tweeën te staan.
De Zwerver door Jan van Nijlen
Ik ben vermoeid. Toch ben ik nog gestegen Tot op de heuveltop in het late licht, en voor mij kronkelen de duistere wegen Van 't avonddorp, dat daar verlaten ligt.
Is nu de wereld zoveel eeuwen ouder? Alles lijkt mij zo vreemd en toch bekend. Ik mis alleen een vriendelijken schouder, Een lichaam, dat mijn lust voelt en herkent.
Ik ben alleen voor gans mijn verder leven, Er is niets meer dat me aan deze aarde bindt. En toch, ik voel mijn hart onstuimig beven: Dààr staat een boom, dààr speelde ik als kind.
Jan van Nijlen (1908-1975)
De klok ( zie boven rechts) tikt gestaag verder...Mijn teller staat reeds op 72...!
Om alle teksten op het BLOG te lezen klik je onderaan de laatste tekst op de naar links gerichte pijl...
De Axa-man met twee gezichten en dit na meer dan 50 jaar, toen hadden we de Krüger-man...! Wat goed is blijft dus goed...
Haiku
De zon brandde fel
op het wit berijmde gras.
Ver is de lente... (WVO)
Dropbox
Druk op onderstaande knop om je bestand naar mij te verzenden.
In het leven...en ook in de taal zijn nuances alles.(Louis Couperus)
De Unesco laat weer van zich spreken...Of we het moeten ernstig nemen , weten we niet. Laten we beginnen met te zeggen wat de Unesco eigenlijk is, want we vermoeden dat velen het niet precies weten. Het is een afdeling, zullen we maar schrijven , van de UNo die zich onledig houdt met vredesopbouw, armoedebestrijding, duurzame ontwikkelingen en onderwijs. De vele slimmen onder ons hadden uiteraard het letterwoord dat Unesco is, al lang ontleed: United Nations Educational Scientific (and) Cultural Organization...Momenteel staat ene Bulgaarse mevrouw , Irina Bokava, sedert 2009 aan het hoofd van de zaak en we moeten eerlijk zijn, we hadden nog nooit van Irina gehoord. Ze zal wel de juiste madame op de juiste plaats zijn, want ze studeerde zowel in Rusland als USA...en dat scheelt, nietwaar.Sedert 1946, het begin, heeft er nog nooit een Belg, laat staan en Vlaming aan het hoofd gestaan. Vogels van verscheidene pluimage en zelfs al eens een Fransman, verder : een Brit, een Mexicaan, 2 Yanks, een Senegalees, een Spanjaard , een Japanner en nu een Bulgaarse. Hé...en waar bleven de Russen? We zijn er zeker van dat deze organisatie puik werk zou kunnen leveren, maar de laatste twee feiten die we ons herinneren doen ons toch de wenkbrauwen fronsen...Was het niet iemand van de Unesco die de figuur van Zwarte Piet in vraag stelde? Een van de pot gerukte zaak, want in de landen waar de Sint en zijn Piet populair waren/ zijn, stond er nooit iemand stil dat het een racistisch gebeuren was, maar natuurlijk zijn er dan onbenullen, die ook eens in het nieuws willen komen en er plots een item van maken... en geen kindje dat er van wakker ligt maar de onbenullen wel . Alles is een beetje gekalmeerd, want de Sint zit weer in Madrid in de 5-decemberstraat ( ...geleend van Godfried Bomans...) , maar daar is de Unesco weer: het West-Vlaams is met uitsterven bedreigd... Zou Madame Irina ooit West-Vlaams horen spreken hebben, laat staan begrijpen? Nu het West-Vlaams hoe langer hoe meer populair geworden is ( "Eigen Kweek", " Bevergem") af komen dat het gaat verdwijnen getuigt van onkunde, niet minder. We hebben een heel leven (...) gevochten om jonge mensen te doen inzien dat een Algemene Taal belangrijk is...helaas en door de komst van de commerciële TV's is het dialect spreken tot kunst verheven. Of zou Unesco toch gelijk hebben en gaan we bij onafzienbare tijd met zijn allen Antwerps gaan praten...dat is dan weer geen dialect, want Sinjoren denken dat ze AN spreken ( Wai bieden voor het eten, ook als we vies eten) (1). Het wordt tijd dat de Unesco zich herpakt...
(1) Vertaling : " Wij bidden voor het eten ook als we vis eten...
De waarheid is datgene wat wij in staat zijn te geloven...(Eric van der Steen)
In de Zevende dag van zondag jl. gingen ze weer heftig te keer...en als van der Steen ( zie titel) gelijk heeft, dan hadden wij alle moeite om ze (...) te geloven.Ene Alain Top en Koenraad Degroote zouden het eens gaan zeggen . Minister Jan Jambon vindt dat wie een ongeval veroorzaakt voor de kosten dient op te draaien. Een beetje zoals bij het vervuilen, de vervuiler betaalt. Gezien Jambon van de N-VA is moest een SPa'er in de aanval gaan en wie kwam er: Alain Top. Wat zeg je: " Nooit van gehoord," , wij ook niet dus we staat quitte. We zijn even gaan kijken en Alain is burgemeester van Harelbeke en parlementair , want socialist en dus nooit genoeg, vandaar de cumul. Spijtig voor Alain, maar we lazen vandaag in de krant dat de SPa-burgervaders gezakt zijn en dat ze slechts dankzij Daniël Termond nog enigszins de boel konden redden. Alain spande zich wel in om de sjerp te omgorden, want hij sloot met allerlei partijtjes ( ook N-VA) een coalitie om de Tsjeven buitenspel te zetten . Koen, N-VA'er, is advocaat en woont in Wakken...Hij zette ooit een misstap want hij voerde het woord op een huldiging van Joris Van Severen, de notoire Verdinaso-leider, die in 1940 door zatte Franse militairen in Abbeville vermoord.We hoorden Wakken en we kunnen het niet laten, want een goeie vriend van ons werd in Wakken in 1935 geboren... We zaten samen op kostschool en als we nu schrijven dat we de kostschool nog niet verteerd hebben, dan mogen we van Georges Van Vrekhem hetzelfde schrijven al is hij sedert 2012 gestorven en eigenlijk uit het lijden verlost..(1) Nu terug naar het debat en de lezer kent nu ook een beetje de "strijders" en dat is toch leuk meegenomen. Alain opende het vuur en alweer op dezelfde vervelende toon: "N-VA klopt weer het geld uit de zakken van de minstbedeelden, want wie gaat er nu de weg op met de bedoeling een ongeval te veroorzaken, waarom moet men dan opdraaien voor de kosten, want de gewone man zal dat het hardst voelen..." Alain grijnsde, maar Koen was niet voor één gat te vangen..." Ja, maar, ene Renaat Landuyt (SPa) heeft in een vorige legislatuur beslist dat de veroorzaker van een ongeval de sleepkosten moet betalen , ook de gewone man en nu komen daar nog de signalisatie kosten bij" Alain probeerde te winnen door steeds de tegenstrever te onderbreken, maar antwoordde nooit op de vraag: Mag de socialist de gewone man doen betalen ...en de anderen niet ? We vrezen dat Alain samen met alle socialisten nog steeds niet door hebben dat het tijd wordt om te gaan werken en presteren zodat de goegemeente ziet dat ze het goed menen, maar niet steeds weer opnieuw alles wat de anderen, vooral de N-VA probeert door te drukken belachelijk te maken en dan nog met zwakke argumenten ...de arme man verdedigen klinkt cynisch uit de mond van een cumulard... We hebben niet verder gekeken, want we waren zoals steeds op zoek naar de waarheid..., want als je de waarheid vertelt, hoef je niet te onthouden, zei Mark Twain...vandaar dat politici zoveel medewerkers hebben wellicht...Om te sluiten: vreems dat partieen die samen een gemeente ebsturen , dan de zondagmorgen bekvechten in de Zevende Dag...ook goed voor de (on)waarheid
(1) Georges was een begenadigd schrijver. Hij won in 1968 de Visser Neerlandia-prijs met zijn toneelstuk: " Dood van 2 dames". Hij was lang artistiek adviseur van het NT Gent, maar kwam onder de invloed van de mythische figuur Mira Alfassa en ging er in de experimentele stad Auroville (India) wonen...als je meer wil weten googlet zijn naam 's. Hij was een zeer goeie vriend...!
Egidius, waer bestu bleven? Mi lanct na di, gheselle mijn. Du coors die doot, du liets mi tleven.
Dat was gheselescap goet ende fijn, Het sceen teen moeste ghestorven sijn. Nu bestu in den troon verheven Claerre dan der zonnen scijn, Alle vruecht es di ghegheven.
Egidius, waer bestu bleven? Mi lanct na di, gheselle mijn. Du coors de doot, du liets mi tleven.
Nu bidt voor mi: ic moet nog sneven Ende in de weerelt liden pijn. Verware mijn stede di beneven: Ic moet noch zinghen een liedekijn . Nochtan moet emmer ghestorven sijn.
Egidius, waer bestu bleven? Mi lanct na di, gheselle mijn. Du coors die doot, du liets mi tleven.
Op de foto mijn familie: vader , moeder, mijn zussen Camilla en Maria, mijn broer Joris (+) en mezelf. Foto genomen tijdens de oorlog in 1943. Daaronder het gemeentehuis van Oedelem, mijn geboortedorp, Dr. Wyns noemde het één van de mooiste gemeentehuizen van Vlaanderen...
De vierde latijnse van het Sint-Rembertscollege in 1953 met klastitularis Jozef 'Basiel' Verstraete ( achterste rij...) op schoolreis in Brussel. Gehurkt helemaal rechts zit ikzelf.
In december 1958 speelden enkele Oedelemse jongeren het toneelstuk "Smidje Smee". De "acteurs" werden uiteraard voor het nageslacht op foto vastgelegd...Bovenste rij: (v.l.n.r.) Willy Beernaerts (souffleur), Antoine Dhaese(+), Antoine Depestel, kapelaan Demuynck, René Dewulf, Roger Vanhullebusch, (zittend v.l.n.r.): Roger Vandeweghe, Edward Gilliaert en Marcel Denaeghel
Mijn oude Roldersklacht (mei 1958) aan de Zoete Waters in Heverlee...Eern triest moment!
We zijn de 05de week van 2025
Herfstavond door Albert Verwey
Op 't donkre buiten Boomkruinen ruisen; Stormwolken drijven: In 't lamplicht huis en Voor donkre ruiten, Zit 'n dromend beeld Woorden te schrijven, En 't kruinenruisen, En 't wolkendrijven Staat, een geluid,in Schrift gepenseeld.
De Waterlelie door Frederik van Eeden
Ik heb de witte waterlelie lief, daar die zo blank is en zo stil haar kroon uitplooit in 't licht
Rijzend uit donker koelen vijvergrond, heeft zij het licht gevonden en ontsloot toen blij het gouden hart.
Nu rust zij peinzend op het watervlak en wenst niet meer...
Een vrucht die valt door Karel van de Woestijne
Een vrucht, die valt... -- waar 'k wijle in 't onontwijde zwijgen,
buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt. De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen haar paarlen aan 't stramien der roereloze twijgen. En geen gerucht, dan deze vrucht die valt
Een vrucht. -- En waar ik sta, ten zatten levens-zome, vol als de nacht maar even stil; blind als de lucht hoe rijk ook aan 't verholen van mijne dromen, voel 'k -- lomer dan in 't loof der luideloeze bomen een vrucht die valt, -- mijn hart, gelijk een vrucht die valt...
'k Hore tuitend' hoornen.... door Guido Gezelle
'k Hore tuitend' hoornen en de navond is nabij voor mij: kinderen, blij en blonde kom, de navond is nabij, kom bij: zegene u de Allerhoogste, want de navond is nabij, kom bij: 'k hore tuitend hoornen en de navond is nabij, voor mij!
blinde non waanzin spon zacht geflonker in de ogen
donker
pracht
Nacht door Hermen Gorter
Het gras heeft den nacht al begonnen, de tuin is stil bezonnen. De hemel is onbezonnen, licht nog zo ongeschonden.
Bomen wit als boekweit hangen neer stil in schoonheid, maar de losse kastanjebladen zijn schichtig en overladen van wind...
In memoriam amici J. Campert door Louis de Bourbon
In de open dromen van den wreden dag heb ik jouw pijn gevoeld, jouw brandend leed, soms hoor ik in den nacht jouw stervenskreet en ik zie een blik die breekt, jouw laatste oogopslag.
Ik hef het glas. Ik zie den roden gloed van 't heulsap dat ons beiden heeft verheugd in vroegere nachten luid en licht van jeugd, maar sinds jouw dood smaakt alle wijn naar bloed.
En sinds jouw dood is alle licht te schel, elk vuur te heet, alle genot doet pijn en ik hoor in ieder lied dit bittere refrein: o, hart, jouw hart, o bloedrode rebel.
Louis de Bourbon (1908-1975)
Klik op de pijl onderaan laatste tekst om het archief op te roepen...
Haiku
Het jaar is gestart
en we beloven weer veel,
want we zijn zo dom!
(WVO)
Haiku
Het ouder worden
is zeker geen sinecuur
en je doet 't alleen...
(WVO)
Haiku
De vorst is weer weg,
bakken regen stromen neer,
helaas, godgeklaagd...
(WVO)
Haiku
De minister spreekt:
het zijn zeer droeve tijden,
de riem dient gesnoerd... (WVO)
Over mijzelf
Ik ben Willy Beernaerts, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Wim van Oostveld .
Ik ben een man en woon in Mariakerke-Oostende (Vlaanderen ) en mijn beroep is leraar Nederlands - geschiedenis aan het VTI in Oostende en freelance journalist bij de Zeewacht .
Ik ben geboren op 26/04/1936 en ben nu dus 88 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Lezen en schrijven.
Schreef een roman " Het zwarte Schaap" die spijtig genoeg al uitverkocht is. Het vervolg staat op mijn Blog " De Tocht terug" Nu schrijf ik voor het Jaarboek " Bos en Beverveld" van de heemkundige kring van Beernem-Oedelem-St.-Joris .