Berichten van 30 januari 2017 tot 5 februari 2017

 De officiële oprichtingsakte van de fanfare Sint Cecilia dateerd van 10 Juli 1820. Pas in 1842 kreeg de fanfare een dirigent met naam. Jan Baptist Anhtoni, vader van Theofiel Anthoni de beroemde fluitist uit onze gemeente. Jan Bapist was 31 jaar dirigent. In 1873 nam zoon Theofiel Anthoni de dirigeerstok over van zijn vader. Na zoon Anhoni hebben enkelen de taak over, maar de fanfare ging achteruit. Men zocht en vond een bekwame dirigent de componist Karel Mertens In Oktober 1903 begon Mertens als dirigent. Mertens regelde alles zonder het bestuur te herkennen. Reeds op 6 Februari 1904 maakte Erevoorzitter Guillaume Leclercq de opmerking dat de dirigent zich moest onderwerpen aan het bestuur, wat Mertens niet deed, maar hij was een bekwaam dirigent en werd Mertens definitief benoemd. Theofiel De Bie die medestichter van de fanfare was en tevens notaris en Burgemeester van Heist tussen 1921 en 1932 was erelid en Voorzitter was Isidoor Ceuppens, Door al de wrijvingen over hoe Mertens alles zelf regelde, een ook sommige muzikanten tegenwerkte, ontstonden er twee groepen, de Groep De Bie die Mertens steunde en de groep Truyts anti Mertens waren. Zo kwam er de afscheuring in de Lente van 1909. Zowel de politieke sfeer als als de twist over Mertens waren de oorzaken van de scheuring. De Groep de Bie (Rust Roest) daagde op 18 oktober 1910 de groep Truyts voor de Rechtbank van Mechelen. Fanfare Sint Cecilia won het proces. Daar in die tijd de muzikanten meestal klompen droegen werd gezegd daar 't is precies ne blokkenhoop die daar stapt, zo noemde men Rust Roest “ De Blok “ en daar het schoeisel van de muzikanten niet veel beter was werd de “Kloon “ genoemd. Rust Roest had het toneelzaaltje van de Flora, en Sint Cecilia in de zaal Laumans Anthoni. Toen kwam wereldoorlog I. 1914-1918 alle verenigingsleven lag die jaren volledig lam. De rivaliteit tussen de twee fanfares was hevig, tot in 1929 toen verdween de vijandige houding tussen Sint Celilia en Rust Roest , het kwam tot een verzoening, die werd bezegeld met een gezamelijke uitstap naar Vlissingen in Augustus 1929. De fanfares hadden het niet altijd gemakkelijk met gevolg dat de fanfare Sint Cecilia rond 1980 alle activiteiten stop zette. 

Fanfare Moed en Volharding In 1884 werd door dokter Medard Brems, Alouis Van Roosbroeck, en Philip Liekens het plan opgevat om in Heist een fanfare op te richten als tegengewicht voor de enige in Heist bestaande muziekvereniging “ Ste Cecilia “ De eerste voorzitter was Guilhelmus Verlinden, tot 1896. De eerste vergadering had plaats in de bovenzaal van de herberg van J.B. De Greef, in de Bergstraat, de repetities werden gehouden in verschillende lokalen, zowel leden als ereleden stelden zich kandidaat voor een repetitie. Dit zou zo doorgaan tot “ De Zwaan “ werd gebouwd rond 1900. Nu is het “De oude zwaan “ In 1885 op 28 januari gaf de fanfare een serenade om de schepenen A. Van Roosbroeck en G. Verlinden in de bloemetjes te zetten bij hun overwinning bij de gemeenteverkiezingen van 19 oktober 1884. In 1897 volgde Alouis Van Roosbroeck Verlinden op als voorzitter, hij was voorzitter tot in 1924. Hij was burgemeester van Heist. Moed en Volharding naam ook deel aan praalstoeten, op 17 Juni 1905 was het 75 jarig v bestaan van België. Teerfeesten werden er natuurlijk ook gehouden, dit was de laatste week van November of de eerste week van December, drie dagen was het feest. Nabor Lambrechts werd dirigent, en toen brak de oorlog 1914-1918 uit. Het duurde een hele tijd na de oorlog vooraleer men terug kon starten. In 1919 nam de fanfare deel aan de bevrijdingsfeesten, met een wagen, en in 1930 nam de fanfare deel aan het honderdjarig bestaan van België. Bolzano was het hoogtepunt voor de fanfare in 1953, De fanfare haalde de eerste prijs. De uitslag 1. België 2. Luxemburg 3. Zwitserland 4. Frankrijk. Er kwam ook een officiële huldiging in de Flora op 27 Juni 1953. Het nationaal orkest speelde er onder leiding van Lodewijk De Vocht. Alfons Van Loo was de dirigent die met zijn fanfare deze prachtige uitslag behaalde. Het 75 jarig bestaan vierde de fanfare in 1959. Op 11 september werden er feestelijkheden georganiseerd ter gelegenheid van het 25 jarig ambsjubileum van dirigent Van Loo. Op eigen verzoek werd dirigent Van Loo in November 1970 vervangen door Frans Verbeeck In 1978 volgde Paul Van Roosbroeck zijn vader op als voorzitter van de fanfare. Op 31 Maart 1979 stopten Jules en Julia Batens met de uitbating van lokaal “ De Zwaan” De fanfare nam op 1 April het lokaal over tot dat de nieuwe zaal voltooid zou zijn. De fanfare bouwde in de stationsstraat een nieuwe zaal, de officiële opening van de nieuwe zaal “ De Zwaan” vond plaats op 19 April 1980. Er werd een Seniorenband gesticht. Er kwam ook een dirigentenwissel. De Heer Frans Verbeeck werd vervangen door dirigent Le Veugle. In 1982 kreeg de fanfare een nieuwe vlag. In 1988 werd M; Van Mechelen dirigent In 1992 opgevolgd daar M.Mellaerts, en in 1994 door Nico Meylemans. Dit jaar viert Moed en Volharding 125 Jaar . Wie nog meer wil weten over deze fanfare klik op www.moedvolharding.com.