Archief

Gisteren was het zo laat geworden in Las Vegas dat ik te moe was om mijn blog bij te werken.En dan nu het vervolg.Gisterenmorgen hebben we besloten om nog een beetje in Zion te blijven en de Hooverdam links te laten liggen voor een volgende reis.We waren om 7.30 al klaar en zijn dan terug met de shuttlebus het park ingetrokken Daar deden wij dan nog een trailtje Middle Emerald Pool Trail: Hoogteverschil Middle Emerald Pool Trail: 46 meter De Middle Emerald Pool ligt 25 meter hoger dan de Lower Emerald Pool. Er lopen twee verschillende paden naar deze kleine waterplas. We liepen eerst naar de Lower Emerald Pool , en – nadat we onder de waterval waren doorgelopen – via een 400 meter lang rotsachtig pad naar boven geklommen. Op verschillende plaatsen zijn treden in de rotsen uitgehouwen. De omgeving is hier veel minder groen dan rondom de Lower Emerald Pool Trail. Deze Middle Emerald Pool Trail is 3,2 kilometer lang, en is veel steiler dan de Lower Emerald Pool Trail. We klimmen hier 46 meter omhoog over een voornamelijk zanderige ondergrond. Als we dichterbij de waterpoel kwamen, werd het pad wat rotsachtiger. Vanaf de Middle Emerald Pool hadden we een erg mooi uitzicht over de zuidelijke helft van Zion Canyon.

Om 11.30u. vertrekken we dan richting Las Vegas.Onderweg stoppen we om te eten.Komen we toch wel in zo'n vreetschuur terecht.We mochten eten al wat we wilden voor 8.95$. In het hotel aangekomen ook weer direct de koffers gedumt en vertrokken naar de strip.Het moderne Las Vegas is niet in woorden te beschrijven, daarom zeggen foto's iets meer.We beginnen met een overzicht van de strip vanop de Eifeltoren aan het hotel Paris-Las Vegas. Bij binnenkomst van het hotel is het enkel gokautomaten dat je hier treft.Op een paar uur ben je hier blut als je uw verstand niet bijhoud.

Vanbovenaf hebben we eeen prachtig zicht op het hotel.

We zijn nog maar pas op de Eifeltoren als de fonteinen vnan de Bellagio hun kunsten laten zien, wel mooi en zeker s'avonds

We wandelen daarna verder over de strip en maken een fotootje van de Eifeltoren.

Daarna trekken we naar de The Venetian.Hier waan je je op het Sint Marco plein met gondels en alles erop en eraan.

s'Avond is de verlichting verblindend.Hier denkt men in het geheel niet aan energieverspilling.

En ja, we hadden s'middags ons buikje goed gevuld aan het buffet.Daarom gaan we nu bij Starbucks een koffietje halen met een stukje Cheese cake.

En we kunnen het niet laten hé.Vandaag voor we vertrokken eerst terug naar Bryce canyon gereden omdat de foto's aan Sunrise point gisteren te donker waren.

Daarna verder gereden richting Zion.Het was een ritje van 136 km.Dus goed te doen.Het is terug prachtig weer maar de morgen was koud in Bryce canyon vanwege de hoogte van 2700m. boven de zeespiegel. We komen voorbij Red Rock State park.De grillig gevormde rode rotsformaties, waar paden doorheen slingeren, maken Red Canyon een fantastische verlenging van Bryce Canyon

Stilaan komt Zion N.P. in zicht.De eerste rots heeft precies een pattern ingeslepen.

Even later komen we aan in Zion N.P.: Het meest bezochte gedeelte van Zion National Park is Zion Canyon. Dat is een ravijn, 24 kilometer lang en 800 meter diep, met hoog oprijzende wanden en hellingen. Het ravijn is uitgeslepen door de Virgin River, en dankzij die rivier heeft Zion Canyon nu rijk gevarieerde flora en fauna. Als in het voorjaar de sneeuw in de bergen smelt, voert de Virgin River grote hoeveelheden puin en sediment af. Daardoor is het erosieproces dat Zion Canyon en de diverse zijdalen heeft gevormd, nog steeds volop gaande.

We parkeren de wagen en nemen de shuttlebus naar de scenic drive.Sinds een paar jaar mag men niet meer met de eigen wagen in het park rijden.De bus brengt ons naar de 1.347 meter hoge Temple of Sinawava.Hier doen we een rustige wandeling.Lengte : 3,3 kilometer (heen en terug) Hoogteverschil : 17 meter Duur : 1,5 uur De wanden van het ravijn komen steeds dichter bij elkaar. We volgen de Virgin River via een verhard pad stroomopwaarts, tot we uitkomen bij de bekende Zion Narrows. Hier is slechts enkele meters ruimte tussen de ruim 600 meter hoge bergwanden.

Ook lopen hier heel veel eekhorntjes rond.Ze zijn echter niet zo schuchter als bij ons en lopen rustig tussen de wandelaars door.

Na 45 minuten komen we aan het eindpunt.Even verpozen.

Onderweg hebben we ook nog een groepje elanden tegengekomen.

Na de wandeling rijden we met de bus terug naar het hotel en vanavond eten we in het restaurant van het hotel.Zelf kies ik voor House special Steak.Een filet Mignon met scampis en bearnaisesaus op een bed van aspergers (3).Ria kiest voor een 10 OZ (300 gram) slow roasted prime rib of beef met een aardappel in de schil.En wij die dachten dat die Amerikanen niks dan hamburgers eten.

Nog even bijgevoegd het zicht vanuit onze kamer.

　　

Vandaag rijden we van Capitol reef naar Bryce canyon.Ontbijten doen we bij een bakker met lekkere crossaints.De rit is 182km.en we nemen de Scenic Byway 12.Deze weg brengt ons naar het hart van het Amerikaanse Westen en voert ons langs geisoleerde landschappen van canyons,plateaus en valleien.Het weer zit ons vandaag niet mee, voor het eerst krijgen we hagel en regen.Er waait een strakke wind en het is maar 14°.Maar na een tijdje komt de zon er toch door,

Onderweg doen we nog een trailtje van 2km.Deze voert ons langs een grot en een waterval.

In Bryce Canyon aangekomen is het zo fel aan het hagelen dat we niet uit de auto kunnen stappen.Na een tijdje mindert het en we besluiten toch naar dit wonder van de natuur gaan te kjken. Bryce Canyon is niet echt een ravijn, maar een serie van vreemdsoortige, natuurlijk gevormde amphi-theaters. De wanden daarvan bestaan uit zestig verschillende lagen zand-, kalk- en leisteen. In de amphitheaters staan talloze zeer grillig gevormde rotsformaties in allerlei kleurschakeringen, variërend van wit, pastelroze, vurig oranje en rood tot knalrood. Deze rotspartijen (hoodoos genaamd) zijn door erosie ontstaan.

En ja Rieneke, we hebben de Navajo Loop Trail gedaan. Lengte: 2,2 kilometer Hoogteverschil: 159 meter Duur: 1 à 2 uur We lopen zigzaggend naar beneden, Wall Street in. Dat is een smalle canyon waarin een aantal grote Douglassparren staan. Deze mooie trail komt o.a. langs de bekende rotsformatie Thor's Hammer. Het is een redelijk inspannende tocht. Hier zijn we aan het begin van de afdaling

Een natuurlijke ontstane brug tussen 2 hoodoos.

En daarna terug naar boven

Boven aangekomen hangt onze tong op onze schoenen

Daarna gaan we naar Inspiration Point

Vervolgens naar Rain divide

Bryce Point

Paria view

En als laatste naar Sunrise Point.Wel het verkeerde tijdstip want de zon gaat reeds onder.

Als afsluiter dachten we te gaan eten bij Rubby's Inn maar daar hadden ze juist 3 autobussen gedropt en er stond een line van 50 meter lang. Dan maar er recht tegenover naar een Fastfood.Is wel niet onze gewoonte maar wat doet een mens als hij honger heeft.

En Carine, je had gelijk van die blauwe vinger.Ria heeft vandaag 424 foto's getrokken.Maar het was wel een superdag

Om 6.30u. opstaan ,ontbijtbuffet om 7u. in het hotel en dan gaan we wandelen in de stad Salt Lake City.Het weer is zonnigmet een beetje bewolking.In juni 1847 arriveerden de mormonen onder leiding van Bringham Young na een lange reis vol ontberingen op de plek waar nu Salt Lake City ligt. Tegenwoordig is Salt Lake City een stad waar 200.000 mensen wonen. Het Mormoons geloof bepaalt nog voor een groot deel het stadsbeeld van Salt Lake City. We bezoeken als eerst het Historic Temple Square met de tempel van de Mormonen.Het grijze bouwwerk heeft zes torens en op de hoogste toren staat een met goudblad bedekt beeld dat de engel Moroni voorstel.

Ook het stadhuis van Salt Lake City is een zeer mooi gebouw.

　 Rond 11u. vertrekken we naar Capitol Reef, een ritje van 350 km.Omstreeks 15.30u. komen we aan ons hotel.Koffers in de kamer gedropt, hop en weg naar het Capitol Reef N.P.Het langgerekte Capitol Reef National Park bestaat uit twee delen. In het noorden ligt Cathedral Valley, een woestijnlandschap met daarin hoog uitstekende zandstenen rotsen die door hun vorm aan kathedralen doen denken. Het voornaamste geologische fenomeen in het zuiden is de Waterpocket Fold, een rechte, 160 kilometer lange plooi in de aardkorst. De immense wanden van deze plooi bestaan uit rotslagen die zijn gevormd tijdens verschillende geologische tijdperken.

Foto van The castle

De Navajo rots

　 We bemerken ook tekeningen in de rotsen.Wat is de natuur toch een kunstenaar

Daarna doen we nog de Grand Wash Trail: Lengte: 7,2 kilometer (heen en terug) Hoogteverschil: 60 meter Duur: 2 tot 3 uur Deze vrij vlakke trail loopt gedeeltelijk over de bodem van een 6,5 meter breed ravijn, Grand Wash Narrows. De steile wanden zijn aan beide zijden zo'n 150 meter hoog.

Soms komen de rotsen bijna tegen mekaar.Maar we hebben er van genoten.

Om 20u. zijn we klaar met onze wandeling en zoeken we en restaurant op.Het dagmenu is: Sirloin steak met bruine bonen, gekarameliseerde ui en champignons.Onze entrecôte heet bij de Amerikanen een Sirloin steak.Het vlees is malser dan bij ons en heeft een volle smaak.

　

Vanmorgen om 5.45u. opgestaan.We besloten om in plaats van direct naar Salt Lake City te rijden een omweggetje te maken langs Yellowstone N.P. en dan door het Teton N.P. te rijden.Dit bracht de rit wel op 640km. Wat we ons niet hebben beklaagd.Eerst de ruiten van de auto moeten ontdooien want het was -4° maar wel stralende zon.Hebben wij toch geluk hé.Toen we aankwamen aan de Upper geyser bassin zou juist de Old Faithful beginnen spuiten.

Old Faithful heeft z’n naam in 1870 gekregen omdat de erupties steeds precies op tijd gebeurden. De gemiddelde tijd tussen de erupties is in de loop van de tijd wel iets langer geworden, als gevolg van aardbevingen en vandalisme, maar toch is het nog steeds een zeer betrouwbare geiser. De erupties vinden gemiddeld 1x per 91 minuten plaats. Elke uitbarsting duurt 1,5 tot 5 minuten; er wordt dan 14.000 tot 32.000 liter kokend water omhooggespoten tot een hoogte die varieert van 30 tot 55 meter. We wandelden verder in dit mooie park.De Upper Geyser Basin beslaat een gebied van 5 km², en bevat bijna een kwart van alle geisers in de wereld; een grotere concentratie is nergens anders te vinden.

Toen kwamen we voorbij de Castle geyser.Deze geiser heeft de grootste kegel (3,6 meter) en is waarschijnlijk de oudste geyser in het basin. Het patroon van de erupties is vaak veranderd, tegenwoordig vinden uitbarstingen plaats met intervallen van 10 tot 12 uur. Het water kan een hoogte van 27 meter bereiken. Een uitbarsting duurt 20 minuten, en wordt gevolgd door een lawaaierige stoomfase die nog eens een half uur duurt.

Onze wandeling duurde 2 uur voorwe vertrokken naar het Teton Nationaal park.De eerste stop was bij een watervalletje omgeven door sneeuw.

Vervolgens een meer nog gans bevroren met prachtige bergen op de achtergrond.

Bij de uitgang van het park kregen we nog een zicht op de mooie bergen die dit gebied rijk is.

Maar het werd dringend tijd om verder te gaan daar we nog 500km; moesten rijden om aan ons hotel te geraken.Iets voor 19u. waren we in Salt Lake City.De temperatuur was 26°. Heerlijk weertje om eens buiten op een dakterras te eten bij die temperatuur.Het menu:Roze zalm gekorst met pijnboompitten,rijst met kaas en groene asperges.Het was weer lekker.

Vandaag was een van de toppers van onze reis door het westen.Om 6.30u. opgestaan, ontbeten in het hotel en om 7.55u. waren we al op weg. De ingang van het park lag om de hoek van het hotel.Nog maar pas in het park of we botsen al op Bizons waar Ria direct een fotootje van neemt.

We komen eerst aan de Norrit geyser basin.Tijdens deze wandeling zie we o.a. de grootste geiser ter wereld: Steamboat Geyser. De geiser heeft lange periodes van inactiviteit, je hebt dan ook geluk als je getuige kunt zijn van een van de enorme uitbarstingen waarbij het water tot 115 meter hoog kan komen. De Cistern Spring is sinds 1966 getransformeerd van een kleine, grauwe poel naar een grote, kleurrijke terrasvormige poel.

Dan verder naar de Mammoth hot springs.In deze omgeving bevinden zich onder de grond grote hoeveelheden calciumcarbonaat. Doordat het water onder de grond heet is, kan het, in tegenstelling tot koud water, gemakkelijk calciumcarbonaat oplossen en mee omhoog voeren. Boven de grond koelt het water echter af. Het calciumcarbonaat kristalliseert dan als witte kalksteen uit en vormt allerlei terrassen, waarover het water uitstroomt. Geschat wordt dat er in totaal per minuut bijna 2000 liter water uit de heetwaterbronnen van Mammoth Hot Springs stroomt. Per dag voert dit water ongeveer 2000 kg kalksteen mee omhoog. De terrassen veranderen dan ook voortdurend van vorm. Sommige van de terrassen zijn mooi gekleurd. Dit wordt veroorzaakt door de algen en bacteriën die in het warme water leven. Als er onder of boven de grond echter iets gebeurt, en er stroomt geen heet water meer over de terrassen, dan krijgen de terrassen de kleur grijs en verliezen hun schoonheid. Dit proces gebeurt continu. Sommige van de mooiste terrassen van vroeger zijn nu grijs en oninteressant.

We rijden verder en ontdekken prachtige landschappen waarvan sommige nog volledig onder de sneeuw liggen.

Dan komen we aan de canyons.Direct ten zuiden van Roosevelt valt het water van de Yellowstone River 40 meter omlaag. Deze bekende waterval heet Tower Fall. Je kan de waterval zien na een korte wandeling vanaf de vaak erg druk bezette parkeerplaats. Dicht bij Tower Fall ligt Calcite Springs. Je kan hier een korte wandeling maken over een houten boardwalk met trappen. Yellowstone River ligt hier diep beneden je; de rotswand aan de overzijde bestaat uit basalten kolommen die de overblijfselen zijn van een oude lavastroom.

De Yellowstone canyon verbaast ons door zijn schoonheid.Hier ook weer prachtige watervallen.Eentje van 30 meter en eentje van 100 meter.We moeten er wel iets voor doen om dit schouwspel te bewonderen.We dalen in de canyon van zo'n 300 meter diep.Naar beneden was niks maar terug naar boven...Amaai menne frak.

Bij het terugkeren naar het hotel zien we veel autos langs de kant van de weg.EEN COYOTE en nog een ongekend dier.Hebben wij geluk dat we dit kunnen aanschouwen als afsluiter van deze prachtige dag.

Moe na al dit moois en al dat klimwerk gaan we het eerste restaurant binnen en bestellen ons ribbetjes met frietjes.

Vandaag is het een reisdag geweest.Opgestaan om 6u.Gaan ontbijten in het hotel.Dan koffers pakken en om 7.45 waren we weg.Het was zonnig maar ook veel wolkjes en 16° in Vernal.Onze rit was 698 km. lang.Het landschap onderweg was steeds wisselend.De ene keer bergen de andere keer vlaktes.Het rijden op Amerikaanse wegen bevalt me enorm.Kunnen wij als belgen nog veel van leren.Iedereen houd zich aan de snelheid en bij een stopteken doet men wat men moet doen en dat is stoppen.Ook is het heel rustig op de wegen.De Cruise control komt hier dan ook goed van pas.Onderweg zagen we ook heel veel bergtoppen met sneeuw.

Om 18u. kwamen we aan in het hotel waar de sneeuw ook nog in dikke hopen tegen de gevel lag.

Koffers uitgepakt en onmiddelijk vertrokken naar de stad. Voor de lekkerbekken: het menu was Pasta Alfredo met kip.

Morgen hopen we jullie mooie plaatsjes van Yellowstone Nationaal park te bezorgen.

Vandaag blauwe lucht en 12°.Gedurende de voormiddag verandert het weer en komen er meer wolken.Opgestaan om 5.45u.In het hotel was ontbijt inbegrepen en daar profiteren wij van.Om 7u.15 zijn we klaar om te vertrekken.Op het programma Arches Nationaal park en daarna een rit van 380km. naar Vernal. Dus eerst het park: Nergens ter wereld komen zoveel natuurlijke rotsbogen voor, als binnen de grenzen van Arches National Park. Naast de vele bogen komen in het park ook allerlei andere grillig gevormde rotsformaties voor. Een groot deel van het park is eenvoudig bereikbaar via een 18 mijl lange weg en diverse wandelpaden,Wij maken verschillende wandelingen zodat we in totaal een 12 km.gewandeld hebben.Ja, Rieneke we hebben niet alles kunnen bekijken dat je had voorgesteld.Ons Riake had vandaag een blaar op haar rechterwijsvingertje.Meer dan 400 foto's zijn hier misschien de oorzaak van. Het was zo mooi dat we onze tijdsplanning vergaten en pas om 2.30u. naar Vernal vertrokken.Hieronder een paar van de vele fotootjes:

Om 19.30 kwamen we pas aan het hotel in Vernal aan en omdat we moe waren van al dat stappen en rijden gingen we recht over het hotel eten bij Winger's.Het werd een Ribeye met natuurlijk Frietjes.We zijn niet voor niks belgen hé.

We zijn zo blij met al die lieve reakties in het gastenboek maar helaas wegens tijdgebrek kunnen we iedereen niet beantwoorden.Moet je daarvoor op vakantie zijn om tijdsgebrek te hebben. Lieve groetjes uit Amerika Ria en Guido

Vandaag is het weer mooi weer maar koud (3°) dit veranderd wel in de loop van de dag.De rit is maar 289km. dus hebben we voldoende tijd om een bezoek te brengen aan het Mesa Verde N.P..Het park ligt slechts op 11 km. van het hotel en we vertrekken om 8u.Een eerste stop aan "Point Lookout".

Hier hebben we een 360 graden zicht van 130km. ver.We kijken over de Mesa en de 4 staten in de omgeving nl.:Arizona,Utah,Colorado en New Mexico. Vervolgens rijden we naar het visitor center en kopen kaartjes voor een bezoek met gids aan een klifwoning.De klif woningen liggen in een diep dal.

We kiezen voor het Cliff Palace.Dit is de grootste en waarschijnlijk de bekendste van de wereld.Cliff Palace heeft 227 kamers en er woonden 125 tot 150 mensen.

Om de klifwoning te bereiken moeten door smalle doorgangen met trappen en ladders.

Vervolgens rijden we verder en met een beetje omweg komen we bij "Newspaper Rock".Dit is de eerste verzameling van 'rock art'of rock kunst.Het kunstwerk is gemaakt door Fremont indianen.

Door de bergen rijdend komt er een hert over de weg geschoten gelukkig hebben we het kunnen ontwijken.

Onderweg naar Moab stoppen we nog even bij "Hole in the Rock".

Voor het eerst zijn we zo vroeg in het hotel (4.30u.) dat we eens in de stad kunnen rond wandelen.Tegen dat het donker is gaan we eten bij een Italiaan en wat kan dat anders zijn dan pasta.Maar eerlijk gezegd de pasta was om duimen en vingers af te likken.

Brrrr..Deze morgen 3°Celsius in Flagstaf.Denk dat het in België nog warmer is.Om 5u. opgestaan.We moesten om 8u. op het vliegveld van de Grand Canyon zijn.Tomtom vertelde ons dat het 1u.43 minuten rijden was, bleek maar 1u.en 10 minuten te zijn.Om 9u. vertrok onze vlucht.Er was heel veel turbelentie, een geluk voor diegenen die voor ons zaten hadden we geen ontbijt genomen.Iedereen had er last van.Maar het was prachtig.

Het weer was ook niet te best.Veel bewolking en mist.Maar zoals jullie op de foto's kunnen merken hebben we heel veel moois gezien.Ria had haar fototoestel omgetoverd tot een machinegeweer.Hoorde niet anders dan Taktaktak.Na de vlucht zijn we dan zelf naar al de uitzichtpunten gereden en nog meer foto's genomen.Ooohh wat is het toch ongelooflijk mooi.

Op een moment begon het zelfs te sneeuwen.Wat was het spijtig dat we door moesten.Vandaag werd er 612 km. afgelegd.Het was ondertussen al 13u. geworden zijn we rap in de Subway een broodje met Zwarte woud ham gaan eten en verder door naar Monument Valley.Hier waanden we ons terug in de tijd van de goede oude westerns.Wat een decor zeg.

Het was ondertussen al 17u. en er moest nog 200 km. gebold worden.Maar het landschap was onvergetelijk mooi.Het wisselden bijna bij iedere bocht.

Om 19u. waren we in het hotel.Bleek het 20u. te zijn want in Colerado is het 1u. later dan in Arizona.En voor de boergonderiers onder onze volgelingen heb ik er maar weer een foto van onze maaltijd bijgedaan.Ter verduidelijking:Zalm,3 scampis,3 Sint Jacobsschelpen en een bolletje kreeft op een bedje van wilde rijst.En als goede belgen hebben we er nog Frietjes bij gevraagd.

Ook willen wij iedereen bedanken voor de leuke attenties en opmerkingen in ons gastenboek.Het geeft ons moed om ons blog verder bij te houden. Groetjes uit Mesa Verde